Ο 70χρονος Σαρκοζί αναφέρει ότι η μέχρι πρότινος σκληρή στάση του απέναντι στο έγκλημα έχει αποκτήσει νέα διάσταση, καθώς η εμπειρία της φυλάκισής του ανέτρεψε τις βεβαιότητές του. Το Associated Press σημειώνει ότι μέσα από το βιβλίο ο Σαρκοζί περιγράφει την αναπάντεχη τροπή που πήρε η ζωή του μετά την καταδίκη του για συμμετοχή στη χρηματοδότηση της εκλογικής εκστρατείας του το 2007 με χρήματα από τη Λιβύη.

Οι ημέρες στη φυλακή

Το βιβλίο προσφέρει μια σπάνια ματιά στο εσωτερικό της φυλακής La Santé στο Παρίσι, όπου ο Σαρκοζί κρατήθηκε σε απομόνωση, μακριά από τους υπόλοιπους κρατουμένους για λόγους ασφαλείας. Όπως γράφει, η μοναξιά του διακοπτόταν μόνο από τις συχνές επισκέψεις της συζύγου του, Κάρλα Μπρουνί-Σαρκοζί, και των δικηγόρων του.

Περιγράφει το κελί του σαν «ένα φθηνό ξενοδοχείο, με μοναδική διαφορά τη θωρακισμένη πόρτα και τα κάγκελα», εξοπλισμένο με σκληρό στρώμα, πλαστικό μαξιλάρι και ένα ντους που έτρεχε με μια λεπτή ροή νερού. Αναφέρεται επίσης στον «εκκωφαντικό θόρυβο» της φυλακής, ιδιαίτερα τη νύχτα.

Μία από τις πρώτες εντυπώσεις του ήταν ο συνεχής θόρυβος από έναν συγκρατούμενο που «χτυπούσε ασταμάτητα τα κάγκελα με ένα μεταλλικό αντικείμενο». «Η ατμόσφαιρα ήταν απειλητική. Καλώς ήρθες στην κόλαση!», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Στην «κόλαση» αυτή εντάσσονταν και τα γεύματα που του προσφέρονταν: μικρά πλαστικά δίσκακια με φαγητό και μια «μαλακή, υγρή μπαγκέτα», τα οποία αρνούνταν πεισματικά να φάει. Όπως αναφέρει, τις ημέρες της κράτησής του τρεφόταν σχεδόν αποκλειστικά με γαλακτοκομικά προϊόντα και μπάρες δημητριακών.

Για μία ώρα την ημέρα είχε το δικαίωμα να επισκέπτεται το μικρό γυμναστήριο της φυλακής, όπου χρησιμοποιούσε κυρίως έναν απλό διάδρομο.

Ο Σαρκοζί χαρακτηρίζει συνολικά τη φυλακή ως «εφιάλτη» και περιγράφει διάφορα βίαια περιστατικά που συνέβησαν κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί. «Η πιο απάνθρωπη βία ήταν η καθημερινή πραγματικότητα αυτού του μέρους», γράφει, θέτοντας παράλληλα ερωτήματα για το κατά πόσο το σωφρονιστικό σύστημα μπορεί πράγματι να επανεντάξει τους κρατημένους μετά την αποφυλάκισή τους.

Οξείς χαρακτηρισμούς κατά του Μακρόν αλλά και λόγια συμπάθειας για τη Λεπέν

Οξείς χαρακτηρισμούς κατά του Εμανουέλ Μακρόν αλλά και λόγια συμπάθειας για τη Μαρίν Λεπέν περιέχει στο βιβλίο του με τίτλο «Το ημερολόγιο ενός φυλακισμένου», το οποίο κυκλοφόρησε σήμερα στα γαλλικά βιβλιοπωλεία, ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί.

Ως προς τον Εμανουέλ Μακρόν αναφέρει ότι ουδέποτε υπήρξε ειλικρινής μαζί του και ότι για το λόγο αυτό αποφάσισε «να γυρίσει σελίδα» σε ό,τι αφορά τις φιλικές τους σχέσεις. Δηλώνει επίσης ότι δεν πρόκειται να εισέλθει σε συστηματική αντιπολίτευση απέναντι του σημειώνοντας ότι ο νυν πρόεδρος της Γαλλίας έχει πλέον τόσους δηλωμένους εχθρούς που δεν θα είχε νόημα να προσθέσει και το δικό του όνομα σε αυτόν τον κατάλογο.

Ως προς την επικεφαλής της γαλλικής ακροδεξιάς Μαρίν Λεπέν, ο Σαρκοζί αναφέρει πως κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας που είχε μαζί της, τη διαβεβαίωσε πως ο ίδιος δεν θα συμμετείχε ποτέ σε ένα δημοκρατικό μέτωπο απέναντι στο κόμμα της. Αναφέρει επίσης ότι η παραδοσιακή γαλλική δεξιά είναι σήμερα αδύναμη και ότι οι προσβολές κατά της ηγεσίας του ακροδεξιού Εθνικού Συναγερμού ισοδυναμούν με προσβολές κατά των ψηφοφόρων του.

Μύθοι και Αλήθειες

Οι αντίπαλοί μας, στην Ελλάδα –με πρωταγωνιστές τους υπεύθυνους της χρεοκοπίας– αλλά και στο εξωτερικό –με πρωταγωνιστές τους επίδοξους διώκτες μας από την Ευρώπη– ισχυρίζονται πως η αντίσταση που προέβαλε και η διαπραγμάτευση που  έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ προκάλεσαν «ζημιά» στην ελληνική οικονομία από 20 έως 100 δισ. Αναλόγως ποιον ρωτάς. Οι πιο συχνά αναφερόμενοι αριθμοί κυμαίνονται στα 80-86 δισ., όπως τα «υπολόγισε» ο Ρέγκλινγκ, του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, φορέα δανεισμού της Ελλάδας στο τρίτο πρόγραμμα. Ο Ρέγκλινγκ, ο οποίος νυχθημερόν κατηγορούσε εμένα, τον Ολάντ, τη Μέρκελ και τον Γιούνκερ, γιατί θέλαμε να μείνει η Ελλάδα στην ευρωζώνη!

[…]

Το ποσό, λοιπόν, στο οποίο αναφέρεται, προφανώς ταυτίζεται με τη χρηματοδότηση του Τρίτου Μνημονίου (86 δισ. ευρώ). Άλλοι έχουν αναφερθεί σε κόστη που αφορούν στις ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών (5-15 δισ. ευρώ), ενώ άλλοι έχουν επιχειρήσει να υπολογίσουν τις έμμεσες απώλειες του ΑΕΠ, λόγω ύφεσης από την αβεβαιότητα για την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη. Και οι πιο ευφάνταστοι στην Ελλάδα αθροίζουν και τις τρεις εκδοχές, ώστε να τους βγει ένα ακόμα πιο θεαματικό νούμερο.

Εκτός όμως από την αριθμητική της πολιτικής εμπάθειας, υπάρχει και η αριθμητική της αλήθειας. Όσοι υπολογίζουν ως κόστος της διαπραγμάτευσης τον δανεισμό του τρίτου προγράμματος, ξεχνούν, ή κάνουν ότι ξεχνούν, πως η Ελλάδα, τον Ιανουάριο του 2015, που αναλάβαμε τη διακυβέρνηση, ήταν με τη θηλιά του χρέους στον λαιμό, με άδεια ταμεία, εκτός αγορών και με το δεύτερο πρόγραμμα εκτροχιασμένο. Έπρεπε, συνεπώς, να δανειστεί ούτως ή άλλως, για να αποπληρώσει τις δανειακές της υποχρεώσεις. Και ούτε για τις υποχρεώσεις αυτές, ούτε για το χρέος, ούτε για τα άδεια ταμεία, είχε την παραμικρή ευθύνη η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Ακόμα και αν δεν ήμασταν σε Μνημόνια, τα ποσά αυτά θα έπρεπε να αναζητηθούν στις διεθνείς χρηματαγορές, με επιτόκια πολύ υψηλότερα από αυτά που η δική μας διαπραγμάτευση πέτυχε στη Συμφωνία με τον ΕΜΣ.

[…]

Μήπως, όμως, υπήρχε η δυνατότητα αποφύγουμε το πικρό ποτήρι; Να ανακτήσει η χώρα πρόσβαση στις αγορές και να μπορέσει έτσι, χωρίς πίεση και εκβιασμούς, να ανταποκριθεί στις δανειακές της υποχρεώσεις και να αποφύγει τη χρεοκοπία; Αυτό κανένας σοβαρός αναλυτής δεν το συζητά. Γιατί, μιλάμε για μια χώρα που δεν είχε ολοκληρώσει καμία σοβαρή διαρθρωτική μεταρρύθμιση. Μια χώρα που δεν κατάφερε να κλείσει την 5η Αξιολόγηση του δεύτερου συνεχόμενου προγράμματος στήριξης. Μια χώρα με απαγορευτικά επιτόκια δανεισμού, ένα βουνό δημόσιου χρέους, περίπου στο 180% του ΑΕΠ, και τεράστια ποσά σε αποπληρωμές δανείων μέσα στην επόμενη τριετία.

[…]

Όσοι, πάλι, με δημιουργική λογιστική, ισχυρίζονται ότι το ΑΕΠ της χώρας θα είχε ανέβει θεαματικά, αν είχαμε παραδοθεί χωρίς αντίσταση και στηρίζουν το επιχείρημά τους στις προβλέψεις του ΔΝΤ για την τριετία 2015-2018, δεν έχουν παρά να ρίξουν μια ματιά στις αντίστοιχες προβλέψεις του ΔΝΤ για τους ρυθμούς ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας από το 2010 μέχρι και το 2014.

Θα διαπιστώσουν έτσι πόσο εξωπραγματικές, ερασιτεχνικές ή υποταγμένες σε σκοπιμότητες ήταν οι εκτιμήσεις τους. Τέλος, όσοι επιχειρούν να φορτώσουν σε μας το κόστος της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, αποσιωπούν ή αγνοούν ότι αυτή θα ήταν αδύνατον να αποφευχθεί ακόμη και αν δεν υπήρχαν οι αναταράξεις του 2015, αφού οι ελληνικές τράπεζες ήταν ήδη σε πολύ δύσκολη κατάσταση από το 2013-2014, με πάνω από το 45% των δανείων που είχαν χορηγήσει να είναι «κόκκινα». Ενώ η απόφαση της ΕΚΤ να αποσύρει το waiver για τα ελληνικά ομόλογα μία εβδομάδα μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου επιτάχυνε την κρίση ρευστότητας των τραπεζών.

Επιπλέον, οι ανακεφαλαιοποιήσεις έγιναν με ιδιωτική συμμετοχή σε μεγάλο ποσοστό, άρα δεν ήταν πλήρως δημοσιονομικό το κόστος. Και εντέλει, οι τράπεζες απέκτησαν πάλι σύντομα πρόσβαση σε ρευστότητα, και η σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος όχι μόνο επανήλθε, αλλά αυτό εξυγιάνθηκε και επέστρεψε σύντομα σε κερδοφορία.

[…]

Με όρους τεχνοκρατικού πραγματισμού, η σκληρή διαπραγμάτευση του πρώτου εξαμήνου του 2015, που οι πολιτικοί μας αντίπαλοι χαρακτήριζαν συγκρουσιακή, ορισμένοι ακόμα και τυχοδιωκτική, κατέληξε σε μία νέα συμφωνία, που τα κρίσιμα ποιοτικά χαρακτηριστικά της ελάχιστη σχέση είχαν με τις δυο προηγούμενες και αποτυχημένες φάσεις της λεγόμενης προσαρμογής.

Το Τρίτο Μνημόνιο περιλάμβανε, χωρίς αμφιβολία, μια σειρά από μέτρα λιτότητας, που δεν τα θέλαμε, αλλά υποχρεωθήκαμε να αποδεχτούμε και που τον υφεσιακό χαρακτήρα και την αρνητική τους επίδραση στην ελληνική οικονομία και κοινωνία ούτε υποτίμησα ούτε έκρυψα. Από την άλλη, όμως, υποχρεώθηκε και η άλλη πλευρά, οι εταίροι, να αποδεχτούν μια σειρά από όρους, εκ των ων ουκ άνευ για εμάς.

Κατ’ αρχάς, αναγνώρισαν ρητά την ανάγκη ελάφρυνσης του χρέους, για την οποία μέχρι τότε ή αντέτασσαν κάθετη άρνηση ή πετούσαν την μπάλα στην εξέδρα. Αυτή ήταν μια από τις βασικές μας επιτυχίες στις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής, της 12ης Ιουλίου 2015. Για πρώτη φορά, οι Θεσμοί παραδέχτηκαν χωρίς αστερίσκους ότι το ελληνικό χρέος ήταν μη βιώσιμο υπό τις παρούσες συνθήκες, και δρομολόγησαν σταδιακά ουσιαστικά μέτρα ελάφρυνσης.

Δεύτερον, υποχώρησαν στον προσδιορισμό των δημοσιονομικών στόχων και αποδέχτηκαν μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση. Η Συμφωνία του 2015 προέβλεψε μεταβατικά πρωτογενή πλεονάσματα -0,25% το 2015, 0,5% το 2016, 1,75% το 2017, και 3,5% από το 2018. Κι αυτό μας παρείχε ζωτικό δημοσιονομικό χώρο σε σύγκριση με όσα είχε αποδεχτεί η Κυβέρνηση Σαμαρά στο δεύτερο μνημόνιο: 1,5% το 2014, 3% το 2015 και 4,5% από το 2016 και μετά.

Η συνολική δημοσιονομική ελάφρυνση ήταν της τάξης του 11,5% του ΑΕΠ το διάστημα 2015-2018, δηλαδή περίπου 22 δισ. ευρώ. Το αποτέλεσμα ήταν να περιοριστεί η ύφεση το 2015 και 2016 στο –0,3% και –0,2% αντίστοιχα, αντί για βαθύτερη ύφεση που θα προκαλούσαν πιο επιθετικά μέτρα.

Τρίτον, υπήρξε σημαντική αναδιάρθρωση θεσμικών εργαλείων. Το τρίτο πρόγραμμα συνοδεύτηκε από σειρά διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, με πιο μακροπρόθεσμη στόχευση. Ξεχωρίζει η ίδρυση της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ), η οποία αποδέσμευσε τη φορολογική διοίκηση από την πολιτική επιρροή και αύξησε τη φορολογική συμμόρφωση κατά 9 ποσοστιαίες μονάδες την τριετία 2016-2018. Παράλληλα, συστάθηκε το Υπερταμείο (ΕΕΣΥΠ), δίνοντας έμφαση όχι στην εκποίηση δημόσιας περιουσίας, αλλά στην ενεργητική διαχείρισή της.

Τέταρτον, θεσπίστηκαν κοινωνικά αντίβαρα και υπήρξε μέριμνα για την προστασία των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Η Κυβέρνησή μας προσπάθησε να αντισταθμίσει τα μέτρα λιτότητας με μέτρα κοινωνικής προστασίας. Το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης (ΚΕΑ), που θεσμοθετήθηκε το 2016, αποτέλεσε για πρώτη φορά ενιαίο μηχανισμό, που βασιζόταν σε εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια και λειτουργούσε με ηλεκτρονικό μητρώο και διασταυρώσεις σε πραγματικό χρόνο. Παράλληλα, η Συμφωνία περιείχε ρήτρα για την προστασία της πρώτης κατοικίας έως το τέλος του 2018 – δικό μας επίμονο αίτημα, που βρέθηκε στο κέντρο της διαπραγμάτευσης με τους Θεσμούς.

Σε σχέση, τέλος, με την πρόταση που απέρριψε στο δημοψήφισμα ο ελληνικός λαός, η Συμφωνία που υπογράψαμε τελικά είχε παρόμοια αρνητικά, αλλά πολύ περισσότερα θετικά. Η πρόταση που απορρίφθηκε εστίαζε σε άμεσες περικοπές συντάξεων και αυξήσεις ΦΠΑ, χωρίς καθαρό πλαίσιο για ελάφρυνση χρέους. Αντίθετα, το τρίτο πρόγραμμα συνοδευόταν από πακέτο 35 δισ. ευρώ, μέσω του Ευρωπαϊκού Ταμείου Στρατηγικών Επενδύσεων και του ΕΣΠΑ, για την ενίσχυση ρευστότητας και ανασυγκρότησης του παραγωγικού μοντέλου.

Συνοψίζοντας, η Κυβέρνησή μου και εγώ προσωπικά μπορεί να κατηγορηθήκαμε για πολλά την περίοδο της διαπραγμάτευσης. Και να κατηγορούμαστε ακόμα. Όποιος, όμως, δεν θέλει να είναι θύμα μιας αδίστακτης προπαγάνδας, αλλά να εξετάσει τα πράγματα με ψυχρό και αντικειμενικό μάτι, οφείλει να αναγνωρίσει πως η Συμφωνία που υπογράψαμε τα ξημερώματα της 13ης Ιουλίου δεν επιδέχεται, σε επίπεδο ρεαλισμού, θεσμικής ενίσχυσης και κοινωνικής αντιστάθμισης, καμιάς σύγκρισης με τις προηγούμενες.

Κατηγορήθηκα, τέλος, ότι δεν υιοθέτησα ποτέ την ιδιοκτησία του προγράμματος. Αποδέχομαι την κατηγορία. Είχα άλλη αντίληψη για τις ανάγκες και τις προτεραιότητες της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Ως Πρωθυπουργός όμως ήμουν υποχρεωμένος να κινηθώ με βάση τις αντιλήψεις μου, αλλά λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη τις ανάγκες του λαού και της χώρας. Το πρόγραμμα που υπέγραψα αποτέλεσε αναμφισβήτητα έναν επώδυνο συμβιβασμό, αλλά έθεσε τα θεμέλια για την οριστική έξοδο της πατρίδας μας από τα Μνημόνια, το 2018, την πρωτοφανή ελάφρυνση του χρέους και την επιστροφή της σε τροχιά ανάκτησης της δημοσιονομικής και θεσμικής της αυτονομίας. Οι θυσίες του λαού μας δεν πήγαν χαμένες, όπως με τα προηγούμενα προγράμματα διάσωσης. Και εντέλει, δίκαιο είναι όσοι ασκούν κριτική στη διαπραγμάτευση και το αποτέλεσμά της να μην είναι σαν τους λωτοφάγους. Να μην ξεχνούν τι έκαναν εκείνοι που είχαν ρίξει την πατρίδα στον Καιάδα, όταν εμείς δίναμε τη δύσκολη μάχη για τη σωτηρία της.

Ο πρώην πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, που εξέτισε 20 ημέρες στη φυλακή Λα Σαντέ στο Παρίσι, γνωστοποίησε την είδηση μέσω ανάρτησής του στο X την Παρασκευή 21 Νοεμβρίου.

Το βιβλίο αναμένεται να περιγράφει την εμπειρία του από την κράτηση και τις σκέψεις του κατά τη διάρκεια της φυλάκισης, σε μια περίοδο που εξακολουθεί να βρίσκεται στο επίκεντρο της δημοσιότητας λόγω των δικαστικών του περιπετειών.

« En prison, il n’y a rien à voir, et rien à faire. J’oublie le silence qui n’existe pas à la Santé où il y a beaucoup à entendre. Le bruit y est hélas constant. Mais à l’image du désert la vie intérieure se fortifie en prison. » Nicolas Sarkozy, Le journal d’un prisonnier.… pic.twitter.com/7RJ8fF8qFZ

— Nicolas Sarkozy (@NicolasSarkozy) November 21, 2025

Όπως είπε στον ΣΚΑΪ, ο πρώην πρωθυπουργός «μιλάει απαξιωτικά και αισχρά» για τον ΣΥΡΙΖΑ «όταν για ανθρώπους που τους είχε υπερυπουργούς όπως ο Λαφαζάνης λέει ότι ήταν μια γελοία ιστορία».

 «Θέλει να μας πει ότι είχα μια ομάδα ανικάνων και εγώ ήμουν ο κάτσε καλά παίχτης. Ήταν δε τόσο μεγάλο το κεφάλαιο αυτών που όποιους πήρε μαζί του σήμερα τους λοιδωρεί. Θυμίζω ότι ιστορικά οι πιο σκληροί εμφύλιοι είναι αυτοί στην Αριστερά. Αυτό που κάνει ο Τσίπρας στην προσπάθειά του να απαλλαγεί από το παρελθόν που ρήμαξε την Ελλάδα είναι να συντρίψει το παρελθόν του με τη δική του αλήθεια, όχι την αλήθεια» πρόσθεσε ο κ. Φλωρίδης.

Όπως τόνισε, μάλιστα, «όταν εμφανιστεί κανονικά να δείτε τι πλακωμός θα γίνει. Και τότε θα φανεί ότι ο χώρος αυτός δεν έχει καμία εναλλακτική για την Ελλάδα και τον Μητσοτάκη»

Ο κ. Φλωρίδης ανέφερε, επίσης, ότι «τώρα διαλύεται ο μύθος της εθνικής υποχωρητικότητας καθώς η Ελλάδα επιλέγεται από τους δύο πόλους της Δύσης, ΗΠΑ και Ευρώπη, ως συνδετικός κρίκος μέσω της Ενέργειας».

«Η χώρα για πρώτη φορά στην ιστορία της ασκεί τα κυριαρχικά δικαιώματα στην πράξη που σημαίνει ότι αυτά είναι τα όρια μας και οι Αμερικανοί έρχονται αποδεχόμενοι τα όρια αυτά», πρόσθεσε ο υπουργός Δικαιοσύνης.

Μιλώντας, τέλος, για τα νέα μέτρα αντιμετώπισης του φαινομένου της παράνομης οπλοκατοχής, ο κ. Φλωρίδης είπε «αυστηροποιούμε το πλαίσιο εφαρμογής ότι η καταδίκη δεν μπορεί να ανασταλεί και η έφεση δεν έχει ανασταλτικό χαρακτήρα. Παράλληλα η κατοχή πιστολιών εξομοιώνεται με καλάσνικοφ και γίνεται κακούργημα. Αυτό σημαίνει ότι αν σε πιάσουν να έχει πιστόλια θα κατηγορηθείς για κακούργημα. Τι σου δίνουμε ως ευκαιρία; Αν το δώσεις πριν ασκηθεί δίωξη μπορεί να τη γλυτώσεις»

«Εγώ κοιτάω στο μέλλον και πώς μπορούμε να προσφέρουμε στον ελληνικό λαό» συμπλήρωσε ο πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατίας προσθέτοντας ότι «αν μου το στείλει θα το δωρίσω».

Όπως εξήγησε «δεν έχω περιέργεια (σ.σ. για το βιβλίο), αυτά έχουν καταγραφεί. Δεν θέλω να ξαναμάθω αυτά που ξέρουμε όλοι, έχω περιέργεια για το πώς περνάει ο κόσμος».

Εκτίμησε, μάλιστα, ότι «δεν νομίζω ότι θα γράφει πολλά για μένα», συμπληρώνοντας για τα γραφόμενα του Αλέξη Τσίπρα ότι «δεν βοηθάει την προοδευτική παράταξη και την πολιτική αλλαγή να αναμοχλεύουμε ζητήματα του 2015».

«Το να πηγαίνουμε πίσω αντί για μπροστά δεν βοηθάει τον τόπο. Εγώ όσα έγραψα στο βιβλίο μου για να ξέρει ο κόσμος τι έγινε, το έγραψα επί τόπου. Ούτε έγραψα μετά από τόσα χρόνια για όσα συνέβησαν στο παρελθόν ενώ ο κόσμος βράζει» συνέχισε ο κ. Κασσελάκης.

«Η αλλαγή δεν θα έρθει από υλικά του παρελθόντος, το είδατε και στη Νέα Υόρκη. Ο κόσμος καταλαβαίνει τι πάει να πει δίνω ευκαιρίες σε νέους και τι αναμοχλεύω το παρελθόν. Αυτό που είδα από τα ονόματα (σ.σ. το επιστημονικό συμβούλιο του Ινστιτούτου Τσίπρα), είδα τον επικοινωνιακό σύμβουλο που ήταν στις εκλογές του 2023, Νίκο Μαρατζίδη, ο οποίος πέρα από το μένος εναντίον μου… είναι μια ομάδα που μυρίζει παρελθόν και αποτυχία»

Το προσωπικό του οίκου δημοπρασιών Auctioneum στο Μπαθ ανακάλυψε το βιβλίο ενώ τακτοποιούσε τα υπάρχοντα ιδιοκτήτριας σπιτιού στο Μπρίστολ που πέθανε.

Όπως ανέφερε σε ανακοίνωσή της η Κέιτλιν Ράιλι, ειδική σε βιβλία του οίκου δημοπρασιών, έψαχνε σε μια «συνηθισμένη βιβλιοθήκη» όταν έπεσε πάνω σε ένα σκληρόδετο τόμο διακοσμημένο με βουνά και έναν δράκο.

Have you ever bought a secondhand book and then discovered it's a valuable first edition? This copy of The Hobit sold for thousands!#books #antique #thehobbithttps://t.co/Ws0DMGXf3C

— Ian Coates (@Ian_Coates_) August 8, 2025

«Με την πρώτη ματιά ήταν σαφώς ένα από τα πρωτότυπα βιβλία “Χόμπιτ’, οπότε απλώς το έβγαλα και άρχισα να το ξεφυλλίζω, χωρίς ποτέ να περιμένω ότι θα ήταν μια πραγματική πρώτη έκδοση» σημείωσε η Ράιλι. «Δεν μπορούσα να πιστέψω στα μάτια μου! Υπάρχουν μερικές βασικές λεπτομέρειες που πρέπει να προσέξετε όταν εντοπίζετε μία από τις πρώτες εκδόσεις και καθώς κοίταζα την καθεμία, ήταν όλες εκεί. Όταν συνειδητοποίησα τι ήταν, η καρδιά μου άρχισε να χτυπάει δυνατά» τόνισε.

Όταν εκδόθηκε το παιδικό μυθιστόρημα φαντασίας «Χόμπιτ» το 1937, τυπώθηκαν μόνο 1.500 αντίτυπα. Τα βιβλία είχαν σκίτσα από τον Τόλκιν, τα οποία απεικόνιζαν αετούς να πετάνε πάνω από βουνά και δάση. Οι πρώτες εκδόσεις περιείχαν επίσης δέκα ασπρόμαυρες εικόνες του συγγραφέα. Το μυθιστόρημα, το οποίο ακολουθεί το Χόμπιτ με το όνομα Μπίλμπο Μπάγκινς, διαδραματίζεται περίπου 60 χρόνια πριν από την τριλογία του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών».

I've been rewatching The Hobbit trilogy lately. They are such fantastic films, outstanding performances throughout, and really stunning costumes & props. Even though some things are changed from book to film, they play so well in film format. I adore Middle Earth immensely pic.twitter.com/e0C6ohw1Uc

— Bethany Weston (@b10_bethany) August 19, 2025

Οι ειδικοί ανέμεναν ότι το βιβλίο θα αγοραστεί έναντι 12.000 αγγλικών λιρών (περίπου 16.000 δολάρια). Η τελική τιμή, 43.000 λίρες (περίπου 57.000 δολάρια), αποτελεί ρεκόρ για αντίτυπο πρώτης έκδοσης χωρίς το κάλυμμα, δήλωσε η Ράιλι στο BBC News.

Αντίτυπο του «Χόμπιτ» πρώτης έκδοσης με εξώφυλλο πωλήθηκε στην τιμή των 60.000 αγγλικών λιρών (περίπου 122.000 δολάρια) το 2008.

Ποιήματά της έχουν μελοποιηθεί από τους Μίμη Πλέσσα ( “Πες μου” 1978), τους Αδελφούς Κατσιμίχα ( “Της αγάπης μαχαιριά” 1994), Γιάννη Νικολάου ( “Το κακό παιδί” 1998, “Πεντόβολα” 2000 σε συνεργασία με το Τοσίτσειο Αρσάκειο Δημοτικό Εκάλης), Γιώργο Αλτή κι έχουν ερμηνευθεί από τους Γιώργο Νταλάρα, Νίκο Νομικό, Βασιλική Λαβίνα, Παντελή Θαλασσινό, Γιάννη Νικολάου, Μίλτο Πασχαλίδη, Καλλιόπη Βέτα.

Η Λένα Παππά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1932 και σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και Γαλλική Φιλολογία στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών. Παρακολούθησε μαθήματα Ιστορίας Τέχνης στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και μετεκπαιδεύτηκε με υποτροφία στο Παρίσι, όπου παρακολούθησε στη Σορβόννη μαθήματα Ιστορίας της Μοντέρνας Τέχνης, παίρνοντας το Diplôme d’ Études Approfondies [Πλήρες Δίπλωμα Σπουδών].

Εργάστηκε αρχικά ως υπάλληλος διοικητικού στη Γραμματεία του Α.Σ.Δ.Υ. και στη συνέχεια διορίστηκε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών, όπου υπηρέτησε ως Έφορος (Διευθύντρια) Βιβλιοθήκης και βοηθός του Καθηγητή της Ιστορίας της Τέχνης Παντελή Πρεβελάκη. Από το 1980 μέχρι το 1990 άσκησε τα καθήκοντα της Προϊσταμένης Γραμματείας της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών (Γενικού Γραμματέως).

Υπήρξε μέλος της Εθνικής Εταιρείας των Ελλήνων Λογοτεχνών και ιδρυτικό μέλος της Δελφικής Ακαδημίας.

Η κηδεία της θα γίνει την Τρίτη στις 10 το πρωί  από το Α’ Νεκροταφείο.

Η Λένα Παππά είχε εκδώσει τις εξής ποιητικές συλλογές:

ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1956

ΛΑΜΠΗΔΟΝΕΣ 1960

ΨΙΘΥΡΟΙ 1963 (Εκδόσεις των Φίλων)

ΑΥΤΟΓΡΑΦΑ 1967

POÉSIES (Ποιήματα) 1969 (Éditions Pierre Seghers, Paris Collection:Autour du monde)

συλλογή του Παρισιού: σε όλο τον κόσμο)

ΚΑΘ’ ΟΔΟΝ 1973 (Εκδόσεις των Φίλων)

ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΘΑΛΑΜΟΣ 1979 (Εκδόσεις των Φίλων)

ΕΝΔΟΦΩΝΑ 1982 (Εκτός εμπορίου)

PALABRAS DE VIDRIO (Γυάλινα Λόγια)1984 (Εκδόσεις Los Vientos Barcelona)

ΜΕΣΑ ΣΕ ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ 1984(Εκδόσεις Αστρολάβος – Ευθύνη)

ΑΡΤΕΣΙΑΝΑ 1988 (Εκδόσεις των Φίλων)

ΟΥΡΑΝΟΔΡΟΜΙΟΝ 1992 (Εκτός εμπορίου)

ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1956-1992 (Α τόμος Απάντων) 1994 (Εκδόσεις Αρμός)

ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ (Β τόμος Απάντων) 1997(Εκδόσεις Αρμός)

ΠΕΝΤΟΒΟΛΑ 1999 (Εκδόσεις Ιωλκός – Παιδικά ποιήματα)

ΦΑΡΜΑΚΙ ΜΕ ΖΑΧΑΡΗ (Εκδόσεις Ιωλκός)

ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ (Γ τόμος Απάντων) 2001 (Εκδόσεις Αρμός)

SIBYLLE DANS LE VENT 2001 (Γαλλία Atelier Vivant)

ΑΙΧΜΗΡΑ ΚΑΙ ΔΡΙΜΥΓΕΥΣΤΑ 2006 (Εκδόσεις Αρμός)

ΔΙΑΤΤΟΝΤΕΣ 2013 (Εκδόσεις Ηρόδοτος)

ΧΡΥΣΟΜΥΓΕΣ 2016 (Εκδόσεις Λειμών- Παιδικά ποιήματα)

Εκτός από τις ποιητικές συλλογές, έχει εκδώσει και τις συλλογές διηγημάτων:

Βιορρυθμοί [εκδόσεις Αρμός] (1982)

Ξενοδοχείον Δ΄ Κατηγορίας [εκδόσεις Αρμός] (1996)

Με θέα στο αθέατο [εκδόσεις Ιωλκός] (2002)

Αντικατοπτρισμοί [εκδόσεις Ηρόδοτος] (2013)

τα μυθιστορήματα:

ΧΩΡΙΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ, Εκδόσεις Λιβάνη, 1999

ΤΑ ΧΑΡΤΙΝΑ ΓΑΝΤΙΑ, Εκδόσεις Ηρόδοτος, 2013

και τα βιβλία:

ΦΑΡΜΑΚΙ ΜΕ ΖΑΧΑΡΗ, Εκδόσεις Ιωλκός, 1999

ΠΙΚΡΑΜΥΓΔΑΛΑ, Εκδόσεις Ηρόδοτος, 2013

ΖΩΓΡΑΦΙΣΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, Εκδόσεις Αρμός, 2008 (μια συλλογή από παραμύθια κι ιστορίες για μικρά και μεγάλα παιδιά)

Το ποίημα της “Στους σκοτωμένους σπουδαστές του Νοεμβρίου”, γραμμένο για τον Διομήδη Κομνηνό, είχε ανθολογηθεί σε σχολικά εγχειρίδια και ποιήματά της έχουν περιληφθεί στην Τράπεζα Θεμάτων του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής.

Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά, ισπανικά, πολωνικά, αγγλικά, βουλγαρικά και βραζιλιάνικα και έχουν δημοσιευθεί σε ανθολογίες και περιοδικά του εσωτερικού και εξωτερικού. Το μυθιστόρημά της “ΧΩΡΙΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ” μεταφράστηκε στα πολωνικά το 2016 από τις Εκδόσεις KSIAZKOWE KLIMATY σε μετάφραση της Εwa Szyler.

Βραβεία και διακρίσεις

Το 1976 βραβεύτηκε στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό Λυρικής Ποίησης των Cavalieri per l’ Europa στην Ιταλία.

1981 Βραβείο Λυρικής Ποίησης “Λάμπρου Πορφύρα” της Ακαδημίας Αθηνών

1983 και 1986 Βραβείο Ποίησης Ειρήνης και Φιλίας Αμπντί Ιπεκτσί

1984 βραβείο Giovanni Vacaro στην Ιταλίακαι Α’ βραβείο ποίησης του Συλλόγου Δελφικών Αμφικτυονιών στην Αθήνα

1985 Ειδικό τιμητικό βραβείο στον 3ο Διεθνή Λογοτεχνικό Διαγωνισμό Ποιήσεως Ulivo d’ Oro στο Τορίνο Ιταλίας

1986 Médaille d’ Orde l’Académie de Lutèce στη Γαλλία για τα βιβλία της “Μέσα σε καθρέφτες” και “Βιορυθμοί”

1988 Βραβείο Ποιήσεως Συλλόγου Δελφικών Αμφικτυονιών

1993 Α’ Βραβείο Ποιήσεως της Εταιρείας Χριστιανικών Γραμμάτων για το “Ουρανοδρόμιο”

1995 Βραβείο Ποιήσεως Ιδρύματος Κώστα Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για τον Α’ τόμο των Απάντων της

2000 Αριστείο της τάξεως των Γραμμάτων και Καλών Τεχνών του Καριπείου Ιδρύματος Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού

2001 Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας της Ελληνικής Εταιρείας Χριστιανικών Γραμμάτων για το βιβλίο της ΠΕΝΤΟΒΟΛΑ

Η είδηση προέρχεται από τη νέα βιογραφία με τίτλο «Love, Freddie» της γνωστής δημοσιογράφου και βιογράφου Lesley-Ann Jones, η οποία βασίζεται σε 17 προσωπικά ημερολόγια του Mercury. Τα ημερολόγια της παραδόθηκαν από την ίδια την κόρη του, μια 48χρονη γυναίκα, γνωστή μόνο με το αρχικό “B”, η οποία ζει σήμερα στην Ευρώπη και εργάζεται ως γιατρός.

#TomorrowsPapersToday⁰Scottish Daily Mail: “Hands Off Our Sunday Roast!” by Tom Gordon on Net Zero backlash. “Freddie Mercury Had a Secret Daughter” reveals a hidden story.⁰https://t.co/9Kih7z2xgz⁰For more papers, visit https://t.co/b0xejSwtHj pic.twitter.com/9GvEJOjo7f

— The Sentinel Current (@sentinelcurrent) May 23, 2025

Σύμφωνα με την Daily Mail, η κόρη του Mercury γεννήθηκε το 1976 έπειτα από σχέση του τραγουδιστή με τη σύζυγο στενού του φίλου. Παρά τις «ασυνήθιστες και σοκαριστικές» συνθήκες της γέννησής της, όπως γράφει η ίδια σε επιστολή της που περιλαμβάνεται στο βιβλίο, ο Mercury την αγάπησε βαθιά και της στάθηκε ως πατέρας.

«Ο Φρέντι Μέρκιουρι ήταν και είναι ο πατέρας μου… Με λάτρευε και ήταν αφοσιωμένος σε μένα», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Τα ημερολόγια ξεκινούν από τον Ιούνιο του 1976, όταν έμαθε για την εγκυμοσύνη, και περιλαμβάνουν αναμνήσεις από την παιδική του ηλικία στη Ζανζιβάρη, τη μετανάστευση στο Ηνωμένο Βασίλειο, την καλλιτεχνική του πορεία και τις προσωπικές του σκέψεις μέχρι και την τελευταία του καταγραφή στις 31 Ιουλίου 1991.

Το βιβλίο Love, Freddie θα κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο του 2025.

Χρόνης Διαμαντόπουλος

Το βιβλίο περιλαμβάνει πλούσιο αρχειακό υλικό και σπάνια ντοκουμέντα, που ρίχνουν φως στην ιστορία του Φρούριου του Επταπύργιου, του Γεντί Κουλέ, της διαβόητης φυλακής της Θεσσαλονίκης, αναδεικνύοντας άγνωστες πτυχές της πολιτικής και κοινωνικής ζωής του 20ού αιώνα. Στην παρουσίαση, εκτός από τον συγγραφέα, συμμετείχαν ως ομιλητές ο Καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας και συγγραφέας, Γιώργος Μαργαρίτης, ο δημοσιογράφος και ποιητής, Παντελής Μπουκάλας, η Μαρία Ράμμου – Σκευοφύλακα, συγγενής του Γιάγκου Σκευοφύλακα, Μαχητή του ΕΛΑΣ Αθήνας και στέλεχος της πολεμικής αεροπορίας.

Στην εκδήλωση, μεταξύ άλλων, έδωσαν το «παρών» ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ν. Ανδρουλάκης, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, ο Νίκος Πλουμπίδης, εγγονός του δασκάλου και ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ Νίκου Πλουμπίδη, η συγγραφέας Μαρία Παπαγιάννη, ο συγγραφέας Κώστας Ζουράρις, αλλά και ερευνητές που έχουν ασχοληθεί επιστημονικά με την ιστορία του Γεντί Κουλέ.

«Τα ταξικά κράτη έχουν ανάγκη από φυλακές. Ένα κράτος πρέπει να έχει και φυλακισμένους. Οι τόποι είναι συνδυασμένοι με την ιστορία ανθρώπων, που η ίδια η Ιστορία θέλει να εξαφανίσει. Το Γεντί Κουλέ ήταν μια βιομηχανία θανάτου», τόνισε ο Γιώργος Μαργαρίτης στην ομιλία του για να συνεχίσει λέγοντας ότι «οι τέσσερις ομαδικοί τάφοι με συνολικά 33 σκελετούς που βρέθηκαν πέρσι, κατά την ανάπλαση του πάρκου Εθνικής Αντίστασης στις Συκιές, φέρνουν στο προσκήνιο τα εκκωφαντικά μυστικά πάνω στα οποία εδράζεται η τρέχουσα ιστορία της χώρας μας».

«Ο συγγραφέας από παντού αντλεί υλικό χωρίς να πλατειάζει. Δίνει μια εικόνα ενός καταραμένου τόπου, μιας βίαιης και διεστραμμένης εποχής. Η φυλακή του Γεντί Κουλέ ήταν ένα αληθινό σφαγείο», ανέφερε στον επίλογό του, ο κ. Μαργαρίτης.

Παρεμβαίνοντας ο ίδιος ο συγγραφέας, πριν πάρει τη σκυτάλη ο κ. Παντελής Μπουκάλας, έδειξε σε όλους την πρώτη σελίδα της εφημερίδας «Νέα Αλήθεια», όπου αναφέρεται ότι καταδικάστηκαν σε θάνατο 52 άνθρωποι και μέσα σε τρεις μόλις μέρες εκτελέστηκαν οι 47.

«Το βιβλίο είναι σπουδαίο και με μεγάλη απήχηση», σημείωσε χαρακτηριστικά ο κ. Παντελής Μπουκάλας για να συνεχίσει με την παραδοχή ότι «ο Σπύρος Κουζινόπουλος είναι ένας επίμονος και μεθοδικός ερευνητής της ιστορίας».

Στην ομιλία του, ο κ. Μπουκάλας έκανε ιδιαίτερη αναφορά και στην ποιητική μαρτυρία του ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη, ο οποίος είχε υπάρξει κρατούμενος στο Γεντί Κουλέ, μαζί με άλλους Επονίτες, φωτίζοντας έτσι τη διάσταση του εγκλεισμού και του θανάτου, μέσα από το πρίσμα της ποίησης.

«Γράψανε τ’ όνομά του στη σιδερένια πόρτα./ Εμεινε μια φωτογραφία μικρή, στη λάσπη, που κρατούσε. /Μοιράσανε τα ρούχα του στους οπλισμένους στρατιώτες. /Δε μίλησε – «Τετέλεσται» – Είπε μονάχα τ’ όνομά του…».

Κλείνοντας, τόνισε τη σημασία της μνήμης και της διατήρησής της υπογραμμίζοντας πως «τις πληγές της ιστορίας μας οφείλουμε να τις σκαλίζουμε συνεχώς. Αλλιώς το πάθος δε θα γίνει ποτέ μάθος».

Την ιδιαίτερη εκδήλωση έκλεισε με μεγάλη συγκίνηση η Μαρία Ράμμου – Σκευοφύλακα. «Γεννήθηκα εφτά χρόνια μετά την εκτέλεση και μεγάλωσα σε ένα σπίτι, όπου οι αδερφές του εκτελεσμένου, κάθε πρωί, είχαν έναν λόγο να τον αναφέρουν. Ο Γιάγκος Σκευοφύλακας ήταν ο ήρωάς μου», τόνισε. Αναφερόμενη στην εκτέλεση είπε ότι η μητέρα του Σκευοφύλακα δεν έμαθε ποτέ τον θάνατο του γιου της, ενώ ο πατέρας του έσκυψε το κεφάλι του και δεν το σήκωσε ξανά μέχρι να πεθάνει.

Στα ντοκουμέντα που παρουσιάστηκαν, αναδείχθηκαν κι άλλες στιγμές, της ιστορίας του Επταπυργίου, για τις μυθιστορηματικές αποδράσεις, την υπόθεση του «Δράκου του Σέϊχ σου, τις έρευνες των θαρραλέων εισαγγελέων Γιαταγάνα και Λογοθέτη για τα αίσχη των φυλακών κ.ά.

«Το κολαστήριο είναι φορτωμένο με μνήμες. Ακόμη και σήμερα είναι λες και ακούμε τον απόηχο των κραυγών», είπε χαρακτηριστικά ο συγγραφέας του βιβλίου, κ. Σπύρος Κουζινόπουλος, ενώ «αιφνιδίασε» το κοινό με τη διαπίστωσή του ότι ίσως μετάνιωσε που χαρακτηρίζει το Γεντί Κουλέ ως τη Βαστίλη της Ελλάδας. «Μπροστά σε αυτές τις φυλακές, η Βαστίλη θυμίζει σουίτα πεντάστερου ξενοδοχείου», τόνισε.

Μέσα από ένα πλήθος μαρτυριών, ντοκουμέντων και αρχειακού υλικού, ο Σπύρος Κουζινόπουλος προσπαθεί μετά από πολυετείς έρευνες να παρουσιάσει όλη την εξέλιξη του Επταπυργίου, από τη λειτουργία του ως κάστρου της Θεσσαλονίκης και αργότερα ως φυλακής, από την περίοδο ακόμη της Οθωμανικής κυριαρχίας της πόλης μέχρι το κλείσιμό της το 1989- Καθώς και την άσχημη εικόνα του σωφρονιστικού συστήματος στην πριν το Γεντί Κουλέ περίοδο, όταν χρησιμοποιούνταν ως φυλακή ο Λευκός Πύργος και το Κονάκι του Πασά, το σημερινό Διοικητήριο.

Στο τέλος του βιβλίου, παρατίθεται ένας πλήρης σχεδόν κατάλογος με τα ονόματα των εκατοντάδων εκτελεσμένων «εις τον συνήθη τόπον» πίσω από το Γεντί Κουλέ, μεταξύ των οποίων και πάρα πολλών Κιλκισιωτών, σαν ένα κεράκι στη μνήμη των αδικοχαμένων που πλήρωσαν με τη ζωή τους και έγιναν σφάγια για να εξυπηρετηθούν σκοπιμότητες μιας ταραγμένης ανώμαλης περιόδου.

H παρουσίαση του βιβλίου στον ΙANO:

Στο βιβλίο, το οποίο έγραψε πριν από 10 χρόνια και επανακυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Κάκτος, η Πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα Κίμπερλι Γκίλφοϊλ περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο κατόρθωσε να καθορίσει τη ζωή και την καριέρα της ακολουθώντας τη βασική συμβουλή του πατέρα της: να είναι πάντα καλά προετοιμασμένη.

Η Γκίλφοϊλ διηγείται ιστορίες από την προσωπική και την επαγγελματική της ζωή, δίνοντας παράλληλα πρακτικές συμβουλές για την επίτευξη στόχων. 

«Μέσα από την πλούσια εμπειρία της, σας δείχνει πώς να οργανώνετε τις σκέψεις και τα σχέδιά σας, πώς να κάνετε ουσιαστικές συζητήσεις με τους ανθρώπους γύρω σας και πώς να υπερασπίζεστε καλύτερα τόσο τον εαυτό σας όσο και τους άλλους, ώστε να έχετε μια ευτυχισμένη ζωή στη δουλειά αλλά και στο σπίτι» επισημαίνεται στις σημειώσεις των εκδοτών.

«Έχοντας χάσει πολύ νωρίς τη μητέρα της από λευχαιμία, η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ μεγάλωσε με τη φροντίδα και τις νουθεσίες του πατέρα της, ο οποίος προσπάθησε να την κάνει όσο πιο δυναμική και μαχητική μπορούσε. Την έμαθε να δίνει με θάρρος τις προσωπικές της μάχες, να επιχειρηματολογεί σωστά και να υπερασπίζεται αποτελεσματικά τον εαυτό της. Όλα αυτά τη βοήθησαν να γίνει η επιτυχημένη δικηγόρος και η δραστήρια γυναίκα που είναι σήμερα» αναφέρεται στο πληροφοριακό υλικό του εκδοτικού οίκου.

Σε άλλο σημείο εξηγεί γιατί της είχαν δώσει το παρατσούκλι «Τυφώνας»:

«Όσοι με παρακολουθούν στην τηλεόραση με γνωρίζουν ως Κίμπερλι Γκιλφόιλ. Ο παραγωγός και οι συνάδελφοί μου με αποκαλούν στοργικά KG. Αλλά τότε που ήμουν αναπληρώτρια εισαγγελέας στο Λος Άντζελες και πριν γίνω βοηθός εισαγγελέα στο Σαν Φρανσίσκο ήμουν γνωστή ως ο Τυφώνας», γράφει χαρακτηριστικά.

Το παρατσούκλι είχε βγει από τον «Τυφώνα» Rubin Carter, τον πυγμάχο που φυλακίστηκε άδικα και στη συνέχεια έγινε υπερασπιστής αθώων κρατουμένων, κάτι που η ίδια αναφέρει ως παράδειγμα σθένους και μάχης για το δίκαιο.

Η Κίμπερλι Γκιλφόιλ έχασε τη μητέρα της σε ηλικία 11 ετών από λευχαιμία. Ανέλαβε τη φροντίδα του μικρότερου αδελφού της, Anthony.

«Ανέλαβα τα γεύματά του, τον ετοίμαζα για το σχολείο το πρωί, τον βοηθούσα με τα μαθήματά του το απόγευμα αν με χρειαζόταν και γενικά ήμουν εκεί για να τον στηρίζω και να τον προσέχω» περιγράφει.

Όταν στο σχολείο η καλύτερή της φίλη αποφάσισε να θέσει υποψηφιότητα για πρόεδρος, η Γκιλφόιλ ανέλαβε υπεύθυνη της «εκστρατείας» και κάπως έτσι άρχισαν όλα. 

Ο πατέρας της διέκρινε το ταλέντο της και την παρότρυνε να δοκιμάσει και η ίδια. Μάλιστα για να εξασφαλίσει οικονομικούς πόρους για τις νομικές της σπουδές, εργάστηκε ως μοντέλο.

«Συμμετείχα σε διαφημίσεις σε διάφορες εφημερίδες, καταλόγους, καταστήματα λιανικής πώλησης και πολλά άλλα. Και ναι, έκανα και το μοντέλο στη Victoria’s Secret», αναφέρει.

Πιο πολύ όμως την έμαθε να υποστηρίζει τον εαυτό της με επιχειρήματα χρησιμοποιώντας συχνά με τη φράση «Μη φοβηθείς ποτέ να ζητήσεις το οτιδήποτε, όμως να είσαι προετοιμασμένη».

Η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ γεννήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Davis της Καλιφόρνια και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Σαν Φρανσίσκο, όπου απέκτησε πτυχίο Νομικής.

Εργάστηκε ως εισαγγελέας στο Σαν Φρανσίσκο έως το 1996. Μετακόμισε στο Λος Άντζελες, όπου εργάστηκε για τέσσερα χρόνια ως εισαγγελέας στην κομητεία του Λος Άντζελες, ειδικευόμενη σε υποθέσεις παιδικής κακοποίησης, ενδοοικογενειακής βίας και σεξουαλικών εγκλημάτων.

Το 2000, επέστρεψε στο γραφείο του εισαγγελέα του Σαν Φρανσίσκο, όπου προσελήφθη από τον νεοεκλεγέντα εισαγγελέα της πόλης, Λούις Ρενέ.

Το 2004, η Γκίλφοϊλ μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για να συμμετάσχει στην εκπομπή Both Sides του Court TV, όπου συζητούσε νομικά ζητήματα. Εργάστηκε επίσης ως νομική αναλύτρια στο Anderson Cooper 360°.

Το 2006, εντάχθηκε στο Fox News ως συμπαρουσιάστρια του The Lineup, το οποίο όμως είχε σύντομη «ζωή». Παρέμεινε στο Fox News ως νομική αναλύτρια και άρχισε να συμπαρουσιάζει την εκπομπή The Five το 2011. Η έντονη προσωπικότητά της και οι συντηρητικές πολιτικές της απόψεις την κατέστησαν άκρως δημοφιλή στο κοινό του Fox News.

Το 2018, παραιτήθηκε από το Fox News μετά από ισχυρισμούς για ανάρμοστη συμπεριφορά στον χώρο εργασίας, οι οποίοι περιλάμβαναν καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση. Η Γκίλφοϊλ αρνήθηκε τις κατηγορίες. Δεν της ασκήθηκε ποτέ δίωξη.

Αφού υπηρέτησε ως βοηθός εισαγγελέα στη γενέτειρά της και έπειτα ως αναπληρώτρια εισαγγελέας στο Λος Άντζελες, έγινε εισαγγελέας στο Σαν Φρανσίσκο και το Λος Άντζελες της Καλιφόρνια.

Η Γκίλφοϊλ άρχισε να συμμετέχει ενεργά στην πολιτική σκηνή το 2018, δουλεύοντας για την οργάνωση America First Policies, η οποία υποστηρίζει τον Ντόναλντ Τραμπ.