«Πιστεύουμε ότι στόχος ήταν στρατιωτική βάση στην Κύπρο, αλλά παρεξέκλινε της πορείας του», πρόσθεσε ο τούρκος αξιωματούχος που δεν κατονομάσθηκε.

Ένας βαλλιστικός πύραυλος που εντοπίστηκε να κατευθύνεται προς τον τουρκικό εναέριο χώρο μετά την εκτόξευσή του από το Ιράν και τη διέλευσή του από τον ιρακινό και συριακό εναέριο χώρο, εξουδετερώθηκε με επιτυχία και εξουδετερώθηκε εγκαίρως από στοιχεία αεροπορικής και πυραυλικής άμυνας του ΝΑΤΟ που αναπτύχθηκαν στην Ανατολική Μεσόγειο.

Έχει διαπιστωθεί ότι το αντικείμενο που έπεσε στην περιοχή Ντόρτιολ της επαρχίας Χατάι ανήκει στα πυρομαχικά αεροπορικής άμυνας που χρησιμοποιήθηκαν στην αναχαίτιση μετά την καταστροφή της εν λόγω απειλής στον αέρα. Δεν υπήρξαν θύματα ή τραυματισμοί στο περιστατικό.

Όλα τα απαραίτητα μέτρα για την υπεράσπιση του εδάφους και του εναέριου χώρου μας θα ληφθούν με αποφασιστικότητα και χωρίς δισταγμό. Υπενθυμίζουμε ότι διατηρούμε το δικαίωμά μας να απαντήσουμε σε οποιεσδήποτε εχθρικές ενέργειες κατά της χώρας μας.

Προειδοποιούμε όλα τα μέρη να απέχουν από ενέργειες που θα μπορούσαν να επιδεινώσουν περαιτέρω τη σύγκρουση στην περιοχή. Στο πλαίσιο αυτό, θα συνεχίσουμε τις διαβουλεύσεις με το ΝΑΤΟ και τους άλλους συμμάχους μας.

Türk hava sahasına yöneldiği tespit edilerek etkisiz hale getirilen balistik mühimmat. (İHA) https://t.co/0tl218MPA5 pic.twitter.com/LLtFPrHPm8

— Boşuna Tıklama (@bosunatiklama) March 4, 2026

«Η αποτρεπτική και αμυντική μας στάση παραμένει ισχυρή σε όλους τους τομείς, συμπεριλαμβανομένης της αεροπορικής και πυραυλικής άμυνας».

Τουρκικά ΜΜΕ μεταδίδουν υποστηρίζουν πως στο παρακάτω βίντεο φαίνεται η απομάκρυνση θραύσματος από τον πύραυλο που αναχαιτίστηκε από το ΝΑΤΟ πριν μπει στον εναέριο χώρο της Τουρκίας.

Ο κ. Γεραπετρίτης ζήτησε με δική του πρωτοβουλία να ενημερώσει τα μέλη της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 36 παρ. 5 του Κανονισμού της Βουλής.

Κατά το 6ο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών που πραγματοποιήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου, εκτός της συνάντησης του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υπεγράφησαν και τα εξής επτά κείμενα:

Η Κοινή Δήλωση ανάμεσα στην Κυβέρνηση της Ελληνικής Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Τουρκίας.

Μνημόνιο Κατανόησης για τη συνεργασία στον τομέα του Πολιτισμού. Κοινή Δήλωση για τη Συνεργασία των υπουργείων Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας στο πλαίσιο του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Ευξείνου Πόντου.

Κοινή Δήλωση για τη συνεργασία ανάμεσα στο «Enterprise Greece» και το «Invest in Turkiye».

Κοινή Δήλωση για την έναρξη του προγράμματος διμερούς συνεργασίας στην έρευνα και την τεχνολογία. Κοινή Δήλωση για την ενίσχυση της διμερούς συνεργασίας στον τομέα της ετοιμότητας έναντι σεισμών. Koινή Δήλωση για τη δρομολόγηση ακτοπλοϊκής σύνδεσης ανάμεσα στα λιμάνια της Θεσσαλονίκης και της Σμύρνης.

Σύμφωνα με μαρτυρίες, το ξύλο ξέσπασε όταν ένας επιβάτης φέρεται να επιχείρησε να αρπάξει το κινητό άλλου επιβάτη. Η κατάσταση κλιμακώθηκε γρήγορα, με επιβάτες να ανταλλάσσουν μπουνιές και να παλεύουν στον διάδρομο της καμπίνας ενώ δίπλα τους βρίσκονταν οικογένειες και ηλικιωμένοι.

Αυτόπτες μάρτυρες περιέγραψαν σκηνές χάους, κάνοντας λόγο για αίματα στα καθίσματα και δόντια στο πάτωμα. Όπως ανέφεραν οι επιβάτες, ένας από τους συλληφθέντες είχε καταναλώσει μεγάλη ποσότητα αλκοόλ και φέρεται να προέβη σε ρατσιστικά σχόλια, πριν εμπλακεί σε αντιπαράθεση με το πλήρωμα.

«Σε κάποιο σημείο τα πράγματα σοβάρεψαν και πιάστηκαν στα χέρια. Οι επιβάτες ήταν αναστατωμένοι. Ο κόσμος φοβήθηκε. Η ατμόσφαιρα μετατράπηκε σε χάος», δήλωσε επιβάτης. Άλλος ανέφερε ότι το πλήρωμα διαχειρίστηκε την κρίση «ήρεμα και επαγγελματικά», ενώ επαίνεσε επιβάτες που αντέδρασαν στον ρατσισμό και παρείχαν στήριξη σε όσους είχαν τρομάξει.

Κατά την προσγείωση στις Βρυξέλλες, αστυνομικοί επιβιβάστηκαν στο αεροσκάφος και συνέλαβαν δύο άτομα. Ο πιλότος ενημέρωσε αργότερα τους ταξιδιώτες ότι σε 30 χρόνια καριέρας μπορούσε «να μετρήσει τις έκτακτες προσγειώσεις στο ένα χέρι», προσθέτοντας ότι δεν είχε ξαναδεί τόσο βίαιο περιστατικό.

Η πτήση συνέχισε τελικά προς το Μάντσεστερ μετά την ολοκλήρωση των διαδικασιών. Η Jet2 χαρακτήρισε τη συμπεριφορά «απαράδεκτη» και ανακοίνωσε ότι οι εμπλεκόμενοι θα αποκλειστούν δια βίου από τις πτήσεις της εταιρείας.

Συνολικά, κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους εγκρίθηκαν 8.879 νέες άδειες, σημειώνοντας αύξηση 95% σε σχέση με τις 4.535 που είχαν εκδοθεί το 2024.

Το μεγαλύτερο ποσοστό των αδειών αυτών απονεμήθηκε στις παραπάνω εθνικότητες, καταδεικνύοντας το αυξημένο ενδιαφέρον για επενδύσεις και διαμονή μέσω του συγκεκριμένου προγράμματος.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Καθημερινής, οι συγκεκριμένες χώρες προέλευσης των επενδυτών από τρίτες χώρες εξηγούν εν πολλοίς και τους λόγους για τους οποίους προγράμματα επενδυτικής μετανάστευσης, όπως το ελληνικό, συχνά αξιοποιούνται από όσους αναζητούν «καταφύγιο» σε χώρες όπως η Ελλάδα.

Κατά κύριο λόγο οι άνθρωποι αυτοί έχουν ως κίνητρο όχι μόνο τη διαφύλαξη της προσωπικής τους περιουσίας, αλλά επιλέγουν τα προγράμματα αυτά και για λόγους πολιτικούς, ή και ασφάλειας των ίδιων και των μελών των οικογενειών τους.

Για παράδειγμα, όπως αναφέρουν πηγές της αγοράς, η μεγάλη αύξηση των επενδυτών από την Τουρκία είναι μια τάση που έχει αρχίσει να καταγράφεται ήδη από το 2023, αλλά κορυφώθηκε το 2024 και φυσικά και πέρυσι λόγω της εκτίναξης του πληθωρισμού στην Τουρκία.

Η εξέλιξη αυτή ώθησε πολλούς Τούρκους υψηλότερων εισοδημάτων να αναζητήσουν επιλογές εκτός της χώρας τους, για να περιορίσουν τις απώλειες της αξίας των κεφαλαίων τους.

Η τοποθέτηση σε ακίνητα σε μια γειτονική χώρα, όπως η Ελλάδα, που ταυτόχρονα  προσφέρει και προοπτικές μελλοντικών υπεραξιών και φυσικά της άμεσης απόδοσης μέσω της εκμετάλλευσης, αποδείχθηκε ιδιαίτερα δημοφιλής επιλογή, εξηγώντας την κατά 160% αύξηση των αδειών που χορηγήθηκαν το 2025.

Ετσι, οι επενδυτές από την Τουρκία αποτελούν πλέον τη δεύτερη «δύναμη» στο ελληνικό πρόγραμμα «χρυσή βίζα», με 3.291 άδειες και συνολικό μερίδιο 15,9%.

Αλλοι λόγοι που έχουν φέρει αρκετούς Τούρκους επενδυτές στην ελληνική αγορά ακινήτων είναι ασφαλώς πολιτικού χαρακτήρα, παράλληλα φυσικά με το πλεονέκτημα της εξασφάλισης άδειας διαμονής και ως εκ τούτου και της ελεύθερης μετακίνησης εντός των χωρών της Ζώνης Σένγκεν.

Πολύ μεγάλη αύξηση κατά 91,5%, σε 636 άδειες, παρατηρήθηκε το 2025 και από τους επενδυτές με προέλευση το Ισραήλ. Στην προκειμένη περίπτωση ο βασικός λόγος αυτής της ανόδου ήταν ασφαλώς η πολεμική σύρραξη στη Γάζα και η ανάγκη πολλών Ισραηλινών να αποκτήσουν τη δυνατότητα μετακίνησης των οικογενειών τους σε μια πιο ασφαλή χώρα.

Η εγγύτητα της Ελλάδας με το Ισραήλ, η παρουσία πολλών Ισραηλινών επενδυτών ήδη στην ελληνική αγορά ακινήτων και, όπως αναφέρουν και οι ίδιοι, η ύπαρξη κοινών στοιχείων κουλτούρας με τους Ελληνες, εξηγούν την επιλογή της Ελλάδας ως επενδυτικού προορισμού.

Κάπως έτσι, οι επενδυτές από το Ισραήλ διαθέτουν μερίδιο 3,1% επί του συνόλου των αδειών (αρχική χορήγηση τα τελευταία πέντε χρόνια) και βρίσκονται στην έκτη θέση συνολικά.

Στην κορυφή της σχετικής κατάταξης παραμένουν οι επενδυτές από την Κίνα, με μερίδιο 47,9% και συνολικά 9.926 άδειες, μια αύξηση κατά 53,7% σε σχέση με το 2024.

Πάντως θα πρέπει να σημειωθεί ότι το σχετικό ποσοστό φθίνει τα τελευταία χρόνια, έχοντας φτάσει στο απόγειό του σε ποσοστό μεγαλύτερο του 70%.

Η αύξηση του 2025 αποδίδεται κυρίως στις αιτήσεις για άδειες που είχαν πραγματοποιηθεί την περίοδο 2023-2024, όταν λόγω των διαδοχικών αλλαγών στους όρους χορήγησης του προγράμματος, και συγκεκριμένα εξαιτίας της αύξησης του ελάχιστου ορίου επένδυσης, πολλοί Κινέζοι κινητοποιήθηκαν, θέλοντας να κατοχυρώσουν την άδεια διαμονής, καταβάλλοντας το χαμηλότερο δυνατό ποσό των 250.000 ευρώ.

Αλλωστε, σύμφωνα με πηγές της αγοράς, οι επενδυτές από την Κίνα, κατά κανόνα, δεν είναι υψηλών εισοδημάτων.

Ως εκ τούτου εκτιμάται ότι το μερίδιό τους θα συνεχίσει να υποχωρεί τα επόμενα χρόνια, καθώς οι νέες αιτήσεις λήψης άδειας διαμονής κινούνται πτωτικά, ειδικά σε σχέση με άλλες χώρες.

Τα πρόσφατα γεγονότα και οι ταραχές στο Ιράν εξηγούν έως ένα βαθμό και τη σημαντική αύξηση που έχει σημειωθεί και στις άδειες διαμονής προς πολίτες από τη συγκεκριμένη χώρα.

Πέραν τυχόν πολιτικών διαφορών, η ανασφάλεια που έχει δημιουργηθεί στη χώρα την τελευταία διετία, λόγω της έντασης και της ανταλλαγής χτυπημάτων με το Ισραήλ και πιο πρόσφατα και με τις ΗΠΑ, έχει ωθήσει πολλούς Ιρανούς στην αναζήτηση καταφυγίου στην Ελλάδα, αξιοποιώντας το πρόγραμμα «χρυσή βίζα».

Το 2025 σημειώθηκε αύξηση κατά 52,5% στον αριθμό των αδειών που χορηγήθηκαν, φτάνοντας πλέον τις 816, με το Ιράν να αποτελεί την τέταρτη πιο δυναμική αγορά (στην τρίτη θέση βρίσκεται ο Λίβανος με 994 άδειες και αύξηση κατά 30% το 2025).

«Σήμερα θα φιλοξενήσουμε στην χώρα μας τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας, κύριο Μητσοτάκη. Αύριο θα έρθει στην Άγκυρα ο Πρωθυπουργός της Σερβίας, κύριος Βούτσιτς. Την επόμενη Δευτέρα και Τρίτη, Θεού θέλοντος θα επισκεφθούμε τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Αιθιοπία. Στον κόσμο και στην περιοχή μας, για να το πούμε έτσι, φυσάει ένας άνεμος Τουρκίας», είπε χαρακτηριστικά.

«Εδώ, αξιότιμοι φίλοι, πρέπει να τονίσω ιδιαίτερα το εξής. Ως Τουρκία, ό,τι θέλουμε για τον εαυτό μας, το ίδιο θέλουμε και για τους φίλους και αδελφούς μας. Όπως θέλουμε ειρήνη και ασφάλεια για τον εαυτό μας, όπως θέλουμε σταθερότητα, ανάπτυξη και ευημερία, το ίδιο θέλουμε και για τους γείτονές μας και όλες τις αδελφικές χώρες», πρόσθεσε.

«Οι διπλωματικές προσπάθειες μας που έχουμε επιταχύνει το τελευταίο διάστημα είναι ακριβώς για αυτό. Ομοίως ο βασικός στόχος των γνωστών και άγνωστων, των φανερών και μη φανερών επαφών μας είναι να συμβάλουμε στην ειρήνη στην περιοχή. Χωρίς κανένα κόμπλεξ, συζητάμε με όλους τους παράγοντες και μοιραζόμαστε τις ιδέες και τις προτάσεις μας με τους συνομιλητές μας σε πνεύμα αδελφοσύνης», κατέληξε.

Σπύρος Σιδέρης

Προειδοποιήσεις από το εσωτερικό: η Αίγυπτος στο μικροσκόπιο

Σε κλειστή συνεδρίαση της επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας της Κνεσέτ, ο Νετανιάχου φέρεται να προειδοποίησε για τη σταδιακή ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων της Αιγύπτου, ζητώντας συστηματική παρακολούθηση των εξελίξεων. Παρότι το Ισραήλ και η Αίγυπτος συνδέονται με ειρηνευτική συμφωνία από το 1979, στο ισραηλινό πολιτικο-στρατιωτικό κατεστημένο επικρατεί η άποψη ότι καμία περιφερειακή στρατιωτική αναβάθμιση δεν πρέπει να παραμένει εκτός ελέγχου. Η αυξημένη παρουσία αιγυπτιακών δυνάμεων στο Σινά, αλλά και οι καταγγελίες περί υπέρβασης των προβλεπόμενων ορίων εξοπλισμού, έχουν ήδη οδηγήσει το Ισραήλ σε διαβήματα προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο «φόβος» της σύγκλισης Άγκυρας–Καΐρου

Ακόμη πιο ανησυχητικό για το ισραηλινό κατεστημένο θεωρείται το τουρκοαιγυπτιακό άνοιγμα. Η επαναδραστηριοποίηση του Ανώτατου Συμβουλίου Στρατηγικής Συνεργασίας Τουρκίας–Αιγύπτου και η κοινή δήλωση των Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι για αναβάθμιση των σχέσεων σε στρατηγική εταιρική σχέση, ερμηνεύονται στο Τελ Αβίβ ως ένδειξη δυνητικής αλλαγής ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ισραηλινοί αναλυτές και πρώην αξιωματικοί ασφαλείας, όπως ο απόστρατος ταξίαρχος Αμίρ Αβίβι, μιλούν ανοιχτά για την ανάγκη προετοιμασίας απέναντι σε ένα σενάριο ταυτόχρονης αντιπαράθεσης με δύο οργανωμένους στρατούς.

Το αφήγημα αυτό ενισχύεται από τις κοινές ναυτικές ασκήσεις «Θάλασσα της Φιλίας», που επανεκκίνησαν μετά από χρόνια και παρουσιάζονται ως ένδειξη αυξανόμενης διαλειτουργικότητας και επιχειρησιακής σύγκλισης.

Στρατιωτικά μηνύματα και περιφερειακές αναγνώσεις

Οι κοινές ασκήσεις δεν αποτελούν απλώς τεχνικά γεγονότα. Σε μια περιοχή όπου τα σύμβολα ισχύος έχουν καθοριστική σημασία, η εικόνα των δύο ισχυρότερων ναυτικών δυνάμεων της Ανατολικής Μεσογείου να επιχειρούν από κοινού λειτουργεί ως έμμεσο γεωπολιτικό μήνυμα. Η Τουρκία, με τη ραγδαία ανάπτυξη της αμυντικής της βιομηχανίας –από πυραυλικά συστήματα έως μη επανδρωμένα αεροσκάφη– και η Αίγυπτος, με τον εκσυγχρονισμό του στόλου και των χερσαίων δυνάμεών της, προβάλλουν μια εικόνα στρατηγικής αυτονομίας που δεν περνά απαρατήρητη από το Ισραήλ.

Είναι ρεαλιστικό ένα «διπλό χτύπημα» κατά του Ισραήλ;

Παρά την ένταση της ρητορικής, οι περισσότεροι αναλυτές συγκλίνουν στο ότι ένα συντονισμένο στρατιωτικό πλήγμα από Τουρκία και Αίγυπτο κατά του Ισραήλ δεν αποτελεί άμεσο ή ρεαλιστικό σενάριο.

Και οι δύο χώρες έχουν ισχυρούς λόγους να αποφύγουν μια ανοιχτή σύγκρουση: οικονομικές προτεραιότητες, διεθνείς δεσμεύσεις και τον κίνδυνο γενικευμένης αποσταθεροποίησης.

Ωστόσο, η ανησυχία του Ισραήλ δεν αφορά τόσο το «αύριο», όσο το μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο μέλλον, όπου μια νέα περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφάλειας θα μπορούσε να περιορίσει την ελευθερία κινήσεών του.

Ελλάδα, Ανατολική Μεσόγειος και παράπλευρες επιπτώσεις

Η εμβάθυνση της συνεργασίας Άγκυρας–Καΐρου παρακολουθείται με ιδιαίτερη προσοχή από την Ελλάδα.

Ένα ενδεχόμενο τουρκοαιγυπτιακό πλαίσιο συνεννόησης για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών θα μπορούσε να ανατρέψει δεδομένα που η Αθήνα οικοδομεί εδώ και χρόνια σε συνεργασία με το Ισραήλ και τη Γαλλία.

Παράλληλα, το Κυπριακό και το ενεργειακό παιχνίδι της Ανατολικής Μεσογείου προσδίδουν στη σύγκλιση αυτή πολλαπλασιαστική γεωπολιτική βαρύτητα.

Φόβος, στρατηγική ή πολιτική εργαλειοποίηση;

Η εστίαση του Νετανιάχου σε Αίγυπτο και Τουρκία αντανακλά λιγότερο έναν άμεσο στρατιωτικό κίνδυνο και περισσότερο έναν φόβο απώλειας στρατηγικής υπεροχής.

Το σενάριο του «διπλού μετώπου» λειτουργεί ως εργαλείο εσωτερικής συσπείρωσης στο Ισραήλ και ταυτόχρονα ως προειδοποιητικό μήνυμα προς τους περιφερειακούς παίκτες.

Αν τελικά πρόκειται για ρεαλιστική απειλή ή για μια ιντριγκαδόρικη ανάγνωση μιας μεταβαλλόμενης πραγματικότητας, θα κριθεί από το αν η Τουρκία και η Αίγυπτος μετατρέψουν τη σημερινή σύγκλιση σε μόνιμη δομή περιφερειακής ασφάλειας. Προς το παρόν, το Τελ Αβίβ παρακολουθεί – και προειδοποιεί.

Ο σεισμός έγινε αισθητός στο Ελαζίγ, την Τραπεζούντα, την Αντιγιαμάν, τη Μαλάτεια και τις γύρω επαρχίες της Τουρκίας.

Σύμφωνα με τα αρχικά ευρήματα των ερευνητών που δημοσίευσε η εισαγγελία της Άγκυρας, το Falcon 50, το οποίο μετέφερε επίσης τέσσερις συμβούλους του αρχηγού του επιτελείου της Λιβύης και τρία μέλη πληρώματος, συμπεριλαμβανομένων δύο Γάλλων υπηκόων και μιας Ελληνίδας αεροσυνοδού, συνετρίβη σε λόφο ενώ οι κινητήρες του λειτουργούσαν «με πλήρη δυναμική».

Το αεροσκάφος ήταν άθικτο τη στιγμή της συντριβής, που σημειώθηκε το βράδυ της 23ης Δεκεμβρίου, εκτιμούν οι ερευνητές, αν και δεν έχουν ακόμη προσδιορίσει την αιτία του δυστυχήματος.

Στη συνέχεια, τουρκικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν ερασιτεχνικά πλάνα που έδειχναν τον ουρανό να φωτίζεται και οι κάτοικοι ανέφεραν ότι άκουσαν έναν κρότο παρόμοιο με αυτόν που προκαλείται από βόμβα. Οι τουρκικές αρχές δήλωσαν λίγες ώρες μετά τη συντριβή ότι το αεροπλάνο, το οποίο είχε αναχωρήσει από το αεροδρόμιο Εσένμπογκα της Άγκυρας για την Τρίπολη 40 λεπτά νωρίτερα, είχε εμφανίσει «ηλεκτρική δυσλειτουργία».

Οι αρχές αργότερα διευκρίνισαν ότι το μαύρο κουτί, που ανακτήθηκε την επόμενη ημέρα, θα αναλυθεί σε «ουδέτερη χώρα».

Την 1η Ιανουαρίου, η κυβέρνηση της Τρίπολης ανακοίνωσε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο συμφώνησε να αναλύσει το μαύρο κουτί.

Το αεροσκάφος, που κατασκευάστηκε από την Dassault Aviation, είχε ναυλωθεί από την Harmony Jets, μια εταιρεία με έδρα τη Μάλτα που διατηρεί τον στόλο της στη Λυών της Γαλλίας.

Σπύρος Σιδέρης

Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις των υπουργείων Εξωτερικών και Οικονομικών των ΗΠΑ, τρία παρακλάδια της οργάνωσης των Αδελφών Μουσουλμάνων εντάχθηκαν σε διαφορετικά καθεστώτα κυρώσεων.

Το λιβανέζικο παρακλάδι χαρακτηρίστηκε ως Ξένη Τρομοκρατική Οργάνωση, ο αυστηρότερος δυνατός χαρακτηρισμός στο αμερικανικό νομικό πλαίσιο, καθιστώντας οποιαδήποτε υλική ή οικονομική στήριξη ποινικό αδίκημα. Αντίστοιχα, τα παρακλάδια σε Αίγυπτο και Ιορδανία εντάχθηκαν στον κατάλογο των Παγκόσμιων Τρομοκρατικών Οργανώσεων, με το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών να αιτιολογεί την απόφαση με τη φερόμενη στήριξή τους προς τη Χαμάς.

• Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο δήλωσε ότι οι κυρώσεις συνιστούν «το πρώτο βήμα για την αποδόμηση της οργανωτικής και οικονομικής ισχύος των Αδελφών Μουσουλμάνων», διαμηνύοντας πως η Ουάσινγκτον θα χρησιμοποιήσει «όλα τα διαθέσιμα εργαλεία» για να στερήσει από την οργάνωση κάθε πηγή χρηματοδότησης. Η τοποθέτηση αυτή εντάσσεται σε μια στρατηγική που είχε προαναγγελθεί ήδη από τον Νοέμβριο, όταν ο Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα για την έναρξη διαδικασιών χαρακτηρισμού παρακλαδιών της οργάνωσης ως τρομοκρατικών.

Η χρονική συγκυρία της απόφασης μόνο τυχαία δεν θεωρείται. Οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι αποτελούν διαχρονικά έναν από τους βασικότερους πολιτικούς και ιδεολογικούς αντιπάλους του προέδρου της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι, ο οποίος μετά την ανατροπή της κυβέρνησης των Αδελφών το 2013 οικοδόμησε ολόκληρο το αφήγημά του πάνω στην καταπολέμηση του ισλαμιστικού εξτρεμισμού. Η στενή σχέση του Σίσι με την Ουάσινγκτον και προσωπικά με τον Ντόναλντ Τραμπ προσδίδει στην αμερικανική απόφαση σαφή γεωπολιτική διάσταση, καθώς εκλαμβάνεται από πολλούς ως έμμεση πολιτική και διπλωματική ενίσχυση του αιγυπτιακού καθεστώτος.

Ωστόσο, ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί το γεγονός ότι, παρά τις σαφείς αναφορές σε τρομοκρατική δράση και χρηματοδότηση εξτρεμιστικών οργανώσεων, η αμερικανική ανακοίνωση αποφεύγει οποιαδήποτε αναφορά στην Τουρκία. Η παράλειψη αυτή αποκτά βαρύτητα αν ληφθούν υπόψη οι πρόσφατες ευρείας κλίμακας αστυνομικές επιδρομές στο τουρκικό έδαφος, κατά τις οποίες συνελήφθησαν εκατοντάδες ύποπτοι για διασυνδέσεις με το Ισλαμικό Κράτος (ISIS), αλλά και πρόσωπα που φέρονται να συνδέονται με δίκτυα των Αδελφών Μουσουλμάνων, κυρίως αιγυπτιακής προέλευσης.

• Οι εξελίξεις αυτές αναζωπυρώνουν τα ερωτήματα γύρω από τον ρόλο της Άγκυρας τα τελευταία χρόνια ως χώρας υποδοχής στελεχών της οργάνωσης, αλλά και γύρω από το αν η απουσία αναφοράς από την πλευρά της Ουάσινγκτον συνδέεται με τις προσωπικές και πολιτικές σχέσεις Τραμπ–Ερντογάν. Παράλληλα, αναλυτές επισημαίνουν ότι η τουρκική ηγεσία φαίνεται να έχει παγώσει ή περιορίσει τη δημόσια και πολιτική στήριξη προς την Αδελφότητα, στο πλαίσιο της προσπάθειας της Άγκυρας να επαναπροσεγγίσει το Κάιρο και να αποκαταστήσει τις σχέσεις με τον πρόεδρο αλ-Σίσι, έπειτα από χρόνια έντασης.

Σε αυτό το πλαίσιο, η αμερικανική στάση ερμηνεύεται από ορισμένους ως σκόπιμα επιλεκτική, προσαρμοσμένη στις εκάστοτε στρατηγικές συμμαχίες και όχι σε μια ενιαία, καθολική προσέγγιση απέναντι στον ισλαμιστικό εξτρεμισμό. Η διάκριση μεταξύ «αποδεκτών» και «μη αποδεκτών» παρακλαδιών της ίδιας ιδεολογικής μήτρας προκαλεί αντιδράσεις, καθώς η οργάνωση των Αδελφών Μουσουλμάνων λειτουργεί περισσότερο ως διεθνές δίκτυο με εθνικές ιδιαιτερότητες, παρά ως ενιαίο και ομοιογενές σώμα.

Την ίδια στιγμή, ειδικοί σε θέματα αντιτρομοκρατίας εκτιμούν ότι η διεθνής πίεση προς τα δίκτυα της οργάνωσης εντείνεται, με αρκετά κράτη να θεωρούν πλέον την παρουσία τους παράγοντα εσωτερικής αστάθειας. Το ερώτημα που παραμένει ανοιχτό είναι αν η αμερικανική στρατηγική θα οδηγήσει πράγματι σε ουσιαστικό περιορισμό της επιρροής των Αδελφών Μουσουλμάνων ή αν θα αποτελέσει ακόμη έναν κρίκο σε μια αλυσίδα επιλεκτικών παρεμβάσεων, όπου η τρομοκρατία, η γεωπολιτική και οι πολιτικές συμμαχίες συνυπάρχουν σε ένα περίπλοκο και συχνά αντιφατικό παιχνίδι ισχύος.