«Ως παιδί, μεγάλωσα στη γαλλική ύπαιθρο στη Δορδόνη. Από περίπου πέντε ετών, βοηθούσα τους ντόπιους αγρότες μαζεύοντας αυγά και βοσκώντας τις αγελάδες στα χωράφια. Ήμουν επίσης φυσικά περίεργος και περιπετειώδης και πήγαινα εξερευνώντας μέσα στους θάμνους» θυμάται ο Φρέντερικ Ρόσκοπ εξιστορώντας τη ζωή του στον Indepedent.

Τότε ήταν που τον τσίμπησε ένα τσιμπούρι: «Συχνά κατέληγα καλυμμένος με τσιμπούρια και μια ηλικιωμένη κυρία στο αγρόκτημα μ’ έβαζε σε μια σιδερένια μπανιέρα και τα απομάκρυνε με μια βούρτσα. Αυτός, όμως, δεν είναι ο σωστός τρόπος για να τα αφαιρέσεις. Συχνά χορηγείται αγωγή με αντιβιοτικά» αναφέρει.

Τα σημάδια στο σώμα του ήταν επίσης ορατά – και μάλιστα με ένα από τα πιο χαρακτηριστικά γνωρίσματα της νόσου, μια δερματική βλάβη γνωστή ως ερύθημα μεταναστεύον (Erythema migrans). Όμως, λόγω της έλλειψης ενημέρωσης πριν από χρόνια, κανείς δεν ανέφερε ποτέ τη νόσο Lyme:

«Η μαμά μου ήταν πάντα τρομοκρατημένη και με πήγαινε στο γιατρό, ο οποίος πίστευε ότι ήταν αλλεργική αντίδραση σε τσίμπημα και μου συνταγογραφούσε αντιισταμινικό» θυμάται.

«Είχα καθυστερημένη εφηβεία επειδή το σώμα μου δεν λειτουργούσε σωστά, αύξηση βάρους λόγω παραγόντων που είναι γνωστό ότι προκαλούνται από τη νόσο Lyme, όπως γαστρεντερικά προβλήματα και ορμονικές ανισορροπίες, και είχα έντονη επιθυμία για ζάχαρη επειδή το σώμα μου ήταν σε κατάσταση στρες» διευκρινίζει.

Η κόπωση σε συνδυασμό με την υπερένταση, από κάποιους γιατρούς ερμηνεύθηκε ως ΔΕΠΥ. Ήταν άλλη μία λανθασμένη διάγνωση: «Δεν μπορούσα να ηρεμήσω. Στην ηλικία των 8 ετών, ήδη επισκεπτόμουν έναν ψυχοθεραπευτή, ο οποίος μου συνέστησε περισσότερη άσκηση για να μ’ εξουθενώσει. Ήταν οδυνηρό γιατί ήξερα ότι δυσκολευόμουν, αλλά δεν ήξερα γιατί. Αποτύγχανα στο σχολείο – ο οργανισμός μου υπολειτουργούσε και δεν μπορούσα να μελετήσω σωστά. Μου έλειπε η αυτοπεποίθηση» εξομολογείται.

Η κατάσταση της υγείας του χειροτέρεψε την περίοδο της εφηβείας. «Στα 16 μετά από μια επέμβαση για σπασμένη μύτη, η κατάσταση επιδεινώθηκε, ενδεχομένως από την γενική αναισθησία». «Είχα δεκαετίες χρόνιων συμπτωμάτων, όπως υπερβολικό άγχος, πόνους στους μύες και στις αρθρώσεις, γνωστική δυσλειτουργία, κόπωση, συναισθηματική δυσλειτουργία, ομίχλη εγκεφάλου, τριχόπτωση, εντερικά προβλήματα και καρδιακές λοιμώξεις από μια πάθηση γνωστή ως καρδίτιδα Lyme, καθώς και στυτική δυσλειτουργία», λέει.

«Ένιωθα μόνος και εγκαταλελειμμένος από όλους. Το πρόβλημα με το να έχεις την ασθένεια σε τόσο νεαρή ηλικία είναι ότι δεν ήξερα τίποτα διαφορετικό», τονίζει.

Όταν πέθανε ο πατέρας του στα 27 του είχε να παλέψει και με την κρίση πανικού. «Εκείνη την εποχή δούλευα στο Λονδίνο. Δεν ήξερα τι συνέβαινε, αλλά ό,τι και να ήταν, κατέστρεφε τη ζωή μου. Πήγα να δω γιατρούς που με διέγνωσαν λανθασμένα και μου είπαν ότι έπασχα από κατάθλιψη και υποχονδρίαση. Τίποτα από όλα αυτά δεν μου φαινόταν αληθινό και αρνήθηκα να δεχτώ αυτές τις διαγνώσεις».

Έτσι δοκίμασε «θεραπεία με αλάτι, ομοιοπαθητική, κινέζικα βότανα, αγιουρβεδική ιατρική, συμπληρώματα, βότανα, βιοσυντονισμό, θεραπεία και σάουνες. Τίποτα δεν είχε αποτέλεσμα – και κανείς δεν ήταν σε θέση να κάνει σωστή διάγνωση. Ξόδεψα πάρα πολλά χρήματα προσπαθώντας να βρω τη λύση» παραδέχεται.

Πέντε χρόνια αργότερα, όταν ήταν 35 ετών, μια ασθενής του, τον κάλεσε για ένα επείγον ραντεβού για τον γιο της. Είχαν μόλις προσγειωθεί από τη Γερμανία και δεν αισθανόταν καλά. «Καθώς ξάπλωνε στο ιατρικό κρεβάτι, υποψιάστηκα ότι είχε όλα τα συμπτώματα της μηνιγγίτιδας. Είπα στη μαμά του: “Πήγαινέ τον στο τμήμα επειγόντων περιστατικών”. Ο μικρός, όμως, δεν είχε μηνιγγίτιδα. Είχε τη νόσο Lyme, η οποία προκάλεσε εγκεφαλίτιδα, φλεγμονή του εγκεφάλου, δυσκαμψία στον αυχένα και ευαισθησία στο φως» λέει.

Τότε υποψιάστηκε πως ίσως έπασχε κι εκείνος από την ίδια νόσο αλλά δεν βρήκε την υποστήριξη των γιατρών. Ο παθολόγος του δεν τον πήρε στα σοβαρά. «Έτσι, έκανα μια ιδιωτική εξέταση αίματος για τη νόσο Lyme, η οποία στάλθηκε στη Γερμανία. Μερικές εβδομάδες αργότερα, επιβεβαιώθηκε ότι είχα νόσο Lyme μαζί με επτά ακόμη συλλοιμώξεις» λέει.

Οι πρώτες θεραπείες με αντιβιοτικά ήταν έντονες και προκάλεσαν σοβαρά συμπτώματα, λόγω της βλάβης του ήπατος από τη νόσο. Τελικά, χρειάστηκε ενδοφλέβια αντιβιοτικά, δαπανώντας χιλιάδες λίρες, με αποτέλεσμα η θεραπεία να διαρκέσει χρόνια. «Μου είπαν ότι μπορεί να χρειαστούν χρόνια θεραπείας. Ένιωθα τόσο απελπισμένος: ήμουν 38 ετών και πίστευα ότι δεν θα γίνω ποτέ καλά».

Μετά από χρόνια ταλαιπωρίας και απογοήτευσης, αποφάσισε να δράσει ως επαγγελματίας και ασθενής ταυτόχρονα. Δοκίμασε διάφορες θεραπείες σε όλο τον κόσμο και τελικά δημιούργησε ένα μείγμα για την επαναφορά της ισορροπίας και του ανοσοποιητικού, που συνδυάζεται με εναλλακτικές θεραπείες για την αντιμετώπιση κόπωσης, νευρολογικών προβλημάτων και χρόνιων παθήσεων. Μάλιστα, ο ίδιος υποστηρίζει πως αυτό βοηθά και άλλους να ξεπεράσουν την επίμονη κόπωση, τα νευρολογικά προβλήματα και τη δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος που συνδέονται με τη νόσο του Lyme και άλλες χρόνιες παθήσεις. Και για πρώτη φορά στη ζωή του νιώθει καλύτερα.

Σύμφωνα με το agrarheute.de, στη Γαλλία, μια ακόμη ανίχνευση ιού έχει θέσει ξανά τις αρχές σε συναγερμό : Ο ιός του πυρετού Κριμαίας-Κονγκό προφανώς κυκλοφορεί μεταξύ ζώων σε περιοχές της νότιας Γαλλίας.

Ο ιός μεταδίδεται από ζώα, όπως βοοειδή και αιγοπρόβατα, στα οποία παρασιτούν τα μολυσμένα τσιμπούρια, και ο άνθρωπος νοσεί από τσίμπημα ή επαφή με μολυσμένο αίμα ή ιστούς. Προληπτικά μέτρα περιλαμβάνουν τη χρήση εντομοαπωθητικών, τον τακτικό έλεγχο για τσιμπούρια σε ρούχα και δέρμα μετά από εξόδους στην ύπαιθρο και την άμεση αφαίρεση τσιμπουριών από γιατρό ή νοσοκομείο

Ερευνητές του Γαλλικού Κέντρου Γεωργικής Έρευνας και Διεθνούς Συνεργασίας (Cirad) ανίχνευσαν, για πρώτη φορά, αντισώματα κατά του ιού σε δείγματα αίματος από άγρια ζώα και ήμερα σε πρόσφατη μελέτη. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό PLOS One.

Ο πυρετός Κριμαίας-Κονγκό, επίσης γνωστός ως αιμορραγικός πυρετός Κριμαίας-Κονγκό (CCHF), είναι μια ιογενής νόσος που μεταδίδεται με κρότωνες (τσιμπούρια) και εμφανίζεται σε διάφορες περιοχές παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένης της Αφρικής, της Μέσης Ανατολής, των Βαλκανίων και της Κεντρικής Ασίας.

Στο πλαίσιο της μελέτης, οι ερευνητές ανέλυσαν περισσότερα από 8.600 δείγματα αίματος από βοοειδή και περίπου 2.180 δείγματα από άγρια ζώα από διάφορες περιοχές της γαλλικής μεσογειακής περιοχής μεταξύ 2008 και 2022. Στόχος: η ανίχνευση αντισωμάτων κατά του ιού, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν τα ζώα είχαν εκτεθεί στον παθογόνο παράγοντα.

Οι ερευνητές μπόρεσαν να αποδείξουν ότι περίπου το 2% των βοοειδών, ελευθέρας βοσκής και έως 2,5% των άγριων ζώων είχαν ήδη έρθει σε επαφή με τον ιό. Οι περιοχές γύρω από τα Πυρηναία επηρεάστηκαν ιδιαίτερα. Σύμφωνα με τη μελέτη, αυτό υποδηλώνει ενδημική κυκλοφορία του παθογόνου σε ζωικούς πληθυσμούς. Τα τσιμπούρια είναι οι φορείς του ιού.

Οι ερευνητές εντόπισαν διάφορους παράγοντες που θα μπορούσαν να ευνοήσουν τη μόλυνση από τον πυρετό Κριμαίας-Κονγκό: την ηλικία των ζώων, ορισμένες οικολογικές συνθήκες και τον τρόπο με τον οποίο τα ζώα αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον τους. Αυτά τα ευρήματα καταδεικνύουν τη σημασία της ενσωμάτωσης των περιβαλλοντικών πτυχών στις μελλοντικές στρατηγικές επιτήρησης. Η εντατική επιτήρηση είναι απαραίτητη για τον έλεγχο της εξάπλωσης και τον έγκαιρο εντοπισμό των κινδύνων, εξήγησε η ερευνητική ομάδα.

Η αυστηρή παρακολούθηση είναι ιδιαίτερα σημαντική, επειδή ενώ ο πυρετός Κριμαίας-Κονγκό προκαλεί λίγα συμπτώματα στα βοοειδή, οι άνθρωποι συχνά αρρωσταίνουν σοβαρά. Τα συμπτώματα κυμαίνονται από υψηλό πυρετό, πονοκεφάλους και πόνους στο σώμα έως ναυτία, έμετο και, στις χειρότερες περιπτώσεις, εσωτερική ή εξωτερική αιμορραγία. Σύμφωνα με τη μελέτη, το ποσοστό θνησιμότητας φτάνει έως και 50% – ανάλογα με το πόσο γρήγορα ξεκινά η θεραπεία.
Αν και τα ζώα γενικά δεν εμφανίζουν συμπτώματα, μπορούν να μεταδώσουν τον ιό μέσω τσιμπουριών. Ο παθογόνος παράγοντας ανιχνεύεται στο αίμα μόνο για λίγες ημέρες.

Σύμφωνα με τον ΕΟΔΥ η συγκεκριμένη νόσος μεταδίδεται μέσω τσιμπήματος τσιμπουριών ή μέσω επαφής με σωματικά υγρά ή εκκρίσεις ανθρώπων ή ζώων.

Η νόσος εκδηλώνεται με ποίκιλα συμπτώματα και βαρύτητα, από ασυμπτωματική λοίμωξη (σε περίπου 85% των κρουσμάτων) ή ήπια εμπύρετη νόσο, έως πολύ σοβαρή νόσο. Τα συμπτώματα εκδηλώνονται 1-14 ημέρες μετά την έκθεση και μπορεί να περιλαμβάνουν αιφνίδια έναρξη συμπτωμάτων, όπως: πυρετό, ρίγος, κεφαλαλγία, μυαλγίες, αρθραλγίες, κόπωση, ζάλη, πονόλαιμο, κοιλιακό πόνο, διάρροια, ναυτία και εμέτους. Μπορεί να ακολουθήσουν διαταραχές της διάθεσης και του επιπέδου συνείδησης.

Αναλυτικά η ανακοίνωση του ΕΟΔΥ: 

«Ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) ενημερώνει ότι καταγράφηκε πρόσφατα ένα εγχώριο περιστατικό Αιμορραγικού πυρετού Κριμαίας – Κονγκό σε οικισμό του Δήμου Ελασσόνας της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, Περιφέρεια Θεσσαλίας. Πρόκειται για ασθενή ηλικίας άνω των 70 ετών, ο οποίος νοσηλεύθηκε σε νοσοκομείο με βαριά επιδεινούμενη κλινική εικόνα και κατέληξε.

Ο Αιμορραγικός πυρετός Κριμαίας – Κονγκό είναι νόσος που οφείλεται σε ιό και μεταδίδεται μέσω τσιμπήματος μολυσμένων κροτώνων (τσιμπουριών) ή μέσω άμεσης επαφής με αίμα, ιστούς, σωματικά υγρά ή εκκρίσεις μολυσμένων τσιμπουριών, ανθρώπων ή ζώων. Άγρια και οικόσιτα ζώα μπορεί να έχουν τον ιό στον οργανισμό τους για λίγες ημέρες, χωρίς να νοσούν, αλλά μπορούν να μολύνουν τα τσιμπούρια και αυτά με τη σειρά τους να μεταδώσουν τον ιό σε άλλα ζώα ή και ανθρώπους.

Η νόσος εκδηλώνεται με ποίκιλα συμπτώματα και βαρύτητα, από ασυμπτωματική λοίμωξη (σε περίπου 85% των κρουσμάτων) ή ήπια εμπύρετη νόσο, έως πολύ σοβαρή νόσο. Τα συμπτώματα εκδηλώνονται 1-14 ημέρες μετά την έκθεση και μπορεί να περιλαμβάνουν αιφνίδια έναρξη συμπτωμάτων, όπως: πυρετό, ρίγος, κεφαλαλγία, μυαλγίες, αρθραλγίες, κόπωση, ζάλη, πονόλαιμο, κοιλιακό πόνο, διάρροια, ναυτία και εμέτους. Μπορεί να ακολουθήσουν διαταραχές της διάθεσης και του επιπέδου συνείδησης. Σε σοβαρά περιστατικά παρουσιάζονται αιμορραγικές εκδηλώσεις, πολυοργανική ανεπάρκεια και κυκλοφορικό σοκ. Η νόσος έχει υψηλή θνητότητα (30-50% στους νοσηλευόμενους ασθενείς) καθώς δεν υπάρχει ειδική θεραπεία.

Ο Αιμορραγικός πυρετός Κριμαίας – Κονγκό είναι ιογενής αιμορραγικός πυρετός, διαδεδομένος σε παγκόσμιο επίπεδο, ο οποίος μεταδίδεται με τσιμπούρια, με περίπου 10.000-15.000 λοιμώξεις ετησίως. Σποραδικά κρούσματα και επιδημίες της νόσου έχουν καταγραφεί σε περισσότερες από 30 χώρες σε Ασία, Μέση Ανατολή, Αφρική και Ευρώπη. Στην Ευρώπη και σε γειτονικές χώρες έχουν καταγραφεί κρούσματα στα Βαλκάνια (Βουλγαρία, Αλβανία, Κόσοβο, Βόρεια Μακεδονία) και σε Ισπανία, Πορτογαλία, Γεωργία, Ρωσία, Ουκρανία και Τουρκία. Στην Ελλάδα έχει καταγραφεί στο παρελθόν άλλο ένα εγχώριο κρούσμα της νόσου, το 2008 (στη Θράκη).

Σε ομάδες υψηλού κινδύνου ανήκουν οι άνθρωποι που έχουν δραστηριότητες σε περιοχές όπου υπάρχουν τσιμπούρια, δηλαδή στην ύπαιθρο, σε αγροτικές ή ορεινές περιοχές, καθώς και όσοι έρχονται σε επαφή με αίμα / σωματικά υγρά ζώων όπως: κτηνοτρόφοι, βοσκοί, αγρότες, κυνηγοί, ξυλοκόποι, κηπουροί, εργαζόμενοι σε σφαγεία, όσοι κάνουν κάμπινγκ, φυσιολάτρες, ορειβάτες, πεζοπόροι και επαγγελματίες υγείας που μπορεί να έρθουν σε επαφή με ασθενή.

Λόγω της πρόσφατης καταγραφής περιστατικού της νόσου, ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας συστήνει τη λήψη μέτρων ατομικής προστασίας από τσιμπούρια, κατά προτεραιότητα σε ομάδες υψηλού κινδύνου και στην ευρύτερη περιοχή έκθεσης του ασθενούς. Επισημαίνεται, βέβαια, ότι τα περισσότερα τσιμπούρια δεν είναι μολυσμένα και ο κίνδυνος να αρρωστήσει κάποιος μετά από τσίμπημα τσιμπουριού στη χώρα μας θεωρείται χαμηλός. Ωστόσο, επειδή τα νοσήματα που μπορεί να μεταδώσουν τα τσιμπούρια, εάν είναι μολυσμένα, μπορεί να είναι σοβαρά (όπως το συγκεκριμένο νόσημα), θα πρέπει να λαμβάνονται προφυλάξεις.

Συγκεκριμένα, συστήνονται τα παρακάτω:

Αποφεύγετε περιοχές όπου μπορεί να υπάρχουν τσιμπούρια (δάση, λιβάδια, περιοχές με δέντρα, θάμνους, ψηλά χόρτα, σωρούς φύλλων, πυκνή βλάστηση).
Σε περίπτωση που είναι αναγκαίο να βρεθείτε σε περιοχές όπου πιθανόν υπάρχουν τσιμπούρια:
Περπατάτε πάντα στο κέντρο των μονοπατιών και όχι μέσα σε πυκνή βλάστηση.
Φοράτε ρούχα ανοιχτού χρώματος (για να βλέπετε εύκολα τα τσιμπούρια) και κατά προτίμηση μπλούζες με μακριά μανίκια, μακριά παντελόνια, ψηλές κάλτσες και μπότες/κλειστά παπούτσια. Βάζετε το παντελόνι μέσα από τις κάλτσες και τις μπότες. Φοράτε γάντια, ιδίως, όταν αγγίζετε χόρτα/ φυτά ή ζώα με τα χέρια σας (βάζετε τα μανίκια της μπλούζας μέσα στα γάντια).

Βάζετε εντομοαπωθητικά σπρέι ή λοσιόν στο γυμνό/ακάλυπτο δέρμα και επάνω από τα ρούχα σας (σύμφωνα με τις οδηγίες χρήσης).
Μην ξαπλώνετε και μην κάθεστε απευθείας στο έδαφος στην ύπαιθρο.
Κάντε ντους ή μπάνιο αμέσως μετά την επιστροφή σας από την ύπαιθρο.
Εξετάζετε προσεκτικά τα ρούχα και το δέρμα σας για τσιμπούρια, κατά τη διάρκεια και μετά τη δραστηριότητα στην ύπαιθρο. Αφού επιστρέψετε σπίτι, βγάλτε τα ρούχα, τις κάλτσες και τα παπούτσια σας έξω από το σπίτι και ελέγξτε τα για τσιμπούρια.
Εάν εντοπίσετε τσιμπούρι στα ρούχα σας, αφαιρέστε το προσεκτικά (όχι με γυμνά χέρια).
Αν βρείτε τσιμπούρι στο σώμα σας, αυτό θα πρέπει να αφαιρεθεί όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και με σωστό τρόπο, με κατάλληλη λαβίδα/ τσιμπιδάκι. Εάν δεν ξέρετε τον σωστό τρόπο αφαίρεσης του τσιμπουριού ή δεν έχετε την κατάλληλη λαβίδα, ΜΗΝ βγάζετε μόνοι σας το τσιμπούρι, αλλά πηγαίνετε άμεσα στον ιατρό, στο πιο κοντινό Κέντρο Υγείας ή Νοσοκομείο.
ΜΗΝ πιάνετε το τσιμπούρι με γυμνά χέρια, αλλά πάντα με γάντια. ΜΗΝ ζουλήξετε, ΜΗΝ σπάσετε, ΜΗΝ συμπιέσετε και ΜΗΝ τρυπήσετε το σώμα του τσιμπουριού.
ΜΗΝ «ενοχλείτε» το τσιμπούρι όταν είναι προσκολλημένο στο δέρμα (π.χ. μην ρίχνετε πάνω στο τσιμπούρι λάδι, οινόπνευμα, βαζελίνη, πετρέλαιο).
Εφαρμόστε στα ζώα σας προληπτικά θεραπεία ενάντια στα τσιμπούρια σε τακτά χρονικά διαστήματα, σύμφωνα πάντα με τις οδηγίες κτηνιάτρου και διενεργείτε τακτικές απεντομώσεις σε στάβλους/ κτηνοτροφικές μονάδες.
Φοράτε γάντια και προστατευτικό ρουχισμό, όταν έρχεστε σε επαφή με ζώα ή με το αίμα ή άλλους ιστούς/ εκκρίσεις ζώων, π.χ. κατά τη σφαγή ζώων.
Ισχύει η πάγια οδηγία να πίνετε μόνο παστεριωμένο γάλα και να μην τρώτε φρέσκα μαλακά τυριά, εάν δεν έχουν ωριμάσει σύμφωνα με το προβλεπόμενο, απαιτούμενο χρονικό διάστημα. Επίσης, να μην καταναλώνετε γαλακτοκομικά προϊόντα, εάν δεν γνωρίζετε ότι τηρήθηκε η σωστή διαδικασία παρασκευής τους για την προστασία σας από διάφορα νοσήματα που μεταδίδονται με αυτόν τον τρόπο.

Για τη μείωση κινδύνου μετάδοσης από άνθρωπο σε άνθρωπο:

Αποφεύγετε τη στενή φυσική επαφή με ύποπτα ή επιβεβαιωμένα περιστατικά αιμορραγικού πυρετού.
Φοράτε γάντια και προστατευτικό εξοπλισμό κατά τη φροντίδα ασθενών.
Πλένετε τακτικά τα χέρια σας μετά τη φροντίδα ασθενών.
Για επαγγελματίες υγείας: εφαρμόζετε αυστηρά τις βασικές προφυλάξεις πρόληψης και ελέγχου λοιμώξεων, κατά την εξέταση, φροντίδα και περίθαλψη ασθενών.
Περισσότερες και πιο αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με τα μέτρα προστασίας από τα τσιμπούρια μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του ΕΟΔΥ (https://eody.gov.gr/disease/tsimpoyria-krotones/).

Οι εθνικές και περιφερειακές αρχές δημόσιας υγείας και κτηνιατρικής βρίσκονται σε συνεχή επικοινωνία και συνεργασία για τον συντονισμό των δράσεων πρόληψης και απόκρισης. Το Υπουργείο Υγείας, ο ΕΟΔΥ και το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων συντονίζουν τις δράσεις απόκρισης, σε συνεργασία με τις περιφερειακές τοπικές αρχές.

Στις 27/6/2025 έγινε Συνάντηση Εργασίας των εθνικών αρχών δημόσιας υγείας και κτηνιατρικής, των περιφερειακών αρχών τοπικής αυτοδιοίκησης, δημόσιας υγείας και κτηνιατρικής, και ειδικών επιστημόνων, για την οργάνωση και τον συντονισμό των δράσεων πρόληψης και απόκρισης. Στη συνάντηση συμμετείχαν: το Υπουργείο Υγείας, ο ΕΟΔΥ, το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, το Εθνικό Κέντρο Αναφοράς Αρμποϊών και Αιμορραγικών Πυρετών (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης), οι αρμόδιες υπηρεσίες του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας, ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, η Γενική Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας και η Διεύθυνση Κτηνιατρικής της Περιφέρειας Θεσσαλίας, καθώς και ειδικοί επιστήμονες από τον Οργανισμό ΕΛΓΟ-Δήμητρα και το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Οι δράσεις άμεσης απόκρισης που αποφασίστηκαν περιλαμβάνουν:

Άμεση διερεύνηση των επαφών του ασθενούς στο οικογενειακό και στο νοσοκομειακό περιβάλλον (δηλ. στους χώρους παροχής φροντίδας υγείας), αξιολόγηση του κινδύνου των επαφών και παρακολούθηση των επαφών.
Δράσεις ενημέρωσης των επαγγελματιών υγείας για εγρήγορση σχετικά με ύποπτα περιστατικά σε τοπικό και πανελλαδικό επίπεδο.
Δράσεις ενημέρωσης ομάδων υψηλού κινδύνου σε τοπικό επίπεδο για τα συνιστώμενα μέτρα πρόληψης.
Δειγματοληπτικός έλεγχος τσιμπουριών και ζώων από τη συγκεκριμένη περιοχή για την παρουσία του ιού.
Στοχευμένες απεντομώσεις στη συγκεκριμένη περιοχή.
Οροεπιδημιολογική μελέτη σε δείγμα πληθυσμού της συγκεκριμένης περιοχής.
Στοχευμένα μέτρα ελέγχου και πρόληψης της νόσου στα ζώα από τις κτηνιατρικές αρχές».