Η επαγγελματική μεταμόρφωση είναι κάτι βαθιά προσωπικό και βρίσκεται απόλυτα στον έλεγχό σας. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν την επιδιώκουν, παρά μόνο όταν αναγκάζονται ή όταν είναι πια αργά. Όμως μπορείτε να κάνετε τη δική σας ανανέωση καριέρας, χωρίς να περιμένετε αυτό που «σας αξίζει» ή μια προαγωγή. Η εξέλιξή σας εξαρτάται αποκλειστικά από εσάς.

Υπάρχουν τρεις τρόποι για να το πετύχετε αυτό. Κανένας τους δεν είναι εύκολος, αλλά όλοι είναι εφικτοί.

1. Δοκιμάστε μικρά πειράματα

Δείτε τη δουλειά σας σαν ένα εργαστήριο. Ένα μικρο-πείραμα είναι ένα μικρό, χαμηλού ρίσκου έργο που δοκιμάζει μια υπόθεσή σας. Αυτό μπορεί να σημαίνει τη δοκιμή νέων εργαλείων, την εθελοντική συμμετοχή σε έργα που σας φοβίζουν ή την εκμάθηση δεξιοτήτων από διαφορετικούς τομείς για να βελτιώσετε την απόδοσή σας.

Πιστεύετε ότι η εταιρεία σας θα ωφεληθεί από ένα νέο εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης; Δημιουργήστε έναν σύντομο οδηγό για το πώς θα λειτουργούσε. Αν θεωρείτε πως κάποια διαδικασία είναι αναποτελεσματική, σχεδιάστε μια νέα και παρουσιάστε την σε κάποιον που μπορεί να το εκτιμήσει.

Αυτά τα πειράματα ίσως να μην έχουν άμεσο οικονομικό όφελος. Η αξία τους όμως βρίσκεται στη δημιουργία και στην ανατροφοδότηση που λαμβάνετε. Κάθε τέτοια προσπάθεια αποτελεί μια μικρή «παύση» στην καριέρα σας — ευκαιρία για μάθηση και δοκιμή χωρίς τον φόβο δέσμευσης του συνόλου του χρόνου σας. Η επιτυχία είναι δεδομένο. Αλλά και η αποτυχία αποτελεί πολύτιμο δεδομένο. Κερδίζετε έτσι κι αλλιώς.

2. Μεταμορφωθείτε μέσα στη δουλειά

Η αναμονή για προαγωγή σπάνια αποδίδει. Οι περισσότεροι περιμένουν χρόνια — ή ακόμα και δεκαετίες — κι άλλοι τελικά παραιτούνται. Δεν χρειάζεται να θέσετε το μέλλον σας σε αναμονή τόσο πολύ.

Μάθετε να δημιουργείτε μικρές προσωπικές υπερβάσεις: επαναπροσδιορίστε τα δικά σας ορόσημα ή στόχους, ξεκινήστε ένα εσωτερικό project ή χτίστε το προσωπικό σας brand εκτός των τειχών της εταιρείας. Το κλειδί είναι να δημιουργείτε τα δικά σας «πρωτοσέλιδα» καριέρας — μην περιμένετε από το αφεντικό σας να ενημερώσει το HR για την πρόοδό σας.

Ξεκινήστε να μαθαίνετε πράγματα που ο προϊστάμενός σας δεν έχει εγκρίνει: αν εργάζεστε στα οικονομικά, μάθετε design· αν είστε στο HR, παρακολουθήστε μαθήματα μάρκετινγκ. Μπορείτε επίσης να συγκεντρώσετε τη δική σας ομάδα ειδικών, εντός και εκτός εταιρείας, για συμβουλές και έμπνευση στα ορόσημά σας.

Έτσι καταπολεμάτε τη διανοητική στασιμότητα: εισάγετε ενεργά διαφορετικές ιδέες στη ζωή σας και δημιουργείτε μια προσωπική μηχανή μάθησης για τη μεταμόρφωση της καριέρας σας.

3. Εξασκηθείτε στην «σκόπιμη ανικανότητα»

Εντοπίζεις στρατηγικά εργασίες που σου τραβούν την ενέργεια και σου παρέχουν ελάχιστη αξία. Και μετά να τις αποφορτίζεις ή να τις εξαλείφεις σιγά σιγά. Για παράδειγμα, μπορείς να αυτοματοποιήσεις αυτήν την εβδομαδιαία αναφορά που κανείς δεν διαβάζει. Ή να σταματήσεις να ξοδεύεις τόσο πολύ χρόνο σε αυτήν, ίσα-ίσα που κάποιος αμφισβητεί την αναγκαιότητά της. Δεν δημιουργούνται όλες οι εργασιακές εργασίες ίδιες.

Κάποιες είναι επείγουσες αλλά όχι απαραίτητες. Άλλες είναι επείγουσες αλλά όχι σημαντικές. Διαχωρίστε το ουσιαστικό από το ασήμαντο. Ο στόχος είναι να δημιουργήσεις ένα κενό εκεί που ήταν ο χρόνος σου. Και να χρησιμοποιήσεις τον νέο ανακτημένο χρόνο για άλλες απαραίτητες εργασίες.

Η σκόπιμη ανικανότητα είναι ένας αδίστακτος έλεγχος της προσπάθειάς σας. Δεν πληρώνεστε για τον κόπο σας, πληρώνεστε για την επίδρασή σας. Η απελευθέρωση ποιοτικού χρόνου από ασήμαντες ασχολίες σάς επιτρέπει να επικεντρωθείτε στην εργασία υψηλής αξίας που πραγματικά έχει σημασία. Είναι ο τρόπος με τον οποίο βρίσκετε χρόνο για να κάνετε περισσότερα από αυτά που συμβάλλουν στον μεγαλύτερο στόχο. Πιο πολύτιμη δουλειά.

Η πιο ριζική διακοπή της καριέρας είναι αυτή που δημιουργείς επανασχεδιάζοντας τη σχέση σου με την εργασία σου. Είναι σαν να επανεφευρίσκεις τον εαυτό σου ακριβώς στη μέση της τρέχουσας καριέρας σου. Η μονοτονία διαλύει τις καριέρες. Είμαστε όλοι πλάσματα της συνήθειας μέχρι η συνήθεια να μας διαλύσει. Γι’ αυτό πρέπει να επανεφευρίσκεις τον εαυτό σου στην εργασία για να παραμείνεις σχετικός. Σκέψου το ως μια ελεγχόμενη μεταμόρφωση της καριέρας σου. Είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να προχωρήσεις στην καριέρα σου πριν συμβεί το αναπόφευκτο που φοβάσαι. Η αποστολή σου δεν είναι απλώς να κάνεις τη δουλειά. Είναι να αφήσεις τη δουλειά, με τους δικούς σου όρους, να σε αναδιαμορφώσει.

Πηγή: fastcompany.com

Έρευνες δείχνουν ότι η επαγγελματική αβεβαιότητα μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την υγεία μας περισσότερο ακόμη και από την ίδια την απώλεια εργασίας. Σε πειράματα, όσοι ενημερώθηκαν πως έχουν 50% πιθανότητες να υποστούν έναν ηλεκτροσόκ ένιωσαν πολύ πιο αγχωμένοι από εκείνους που ήξεραν σίγουρα ότι θα το υποστούν.

Δεν είναι τυχαίο ότι έχουν δημιουργηθεί ολόκληρες βιομηχανίες για να καλύψουν τα κενά του μέλλοντός μας. Η δημοτικότητα των εφαρμογών αστρολογίας ή το κύρος των εταιρειών στρατηγικού σχεδιασμού το αποδεικνύουν. Θρησκείες με αυστηρούς κανόνες προσφέρουν βεβαιότητα, ενώ οι θεωρίες συνωμοσίας δίνουν απλές εξηγήσεις σε σύνθετα φαινόμενα.

Ωστόσο, συχνά είναι πιο αποτελεσματικό να μην προσπαθούμε να δημιουργήσουμε βεβαιότητα. Αν και η εξέλιξη μας έχει προγραμματίσει να αντιστεκόμαστε στην αβεβαιότητα, δεν μπορούμε ποτέ να γνωρίζουμε πραγματικά τι θα φέρει το μέλλον. Σε καταστάσεις όπως η πανδημία του 2020, που ανέτρεψε κάθε σχέδιο, πρέπει να μάθουμε να ζούμε με την ασάφεια.

Όπως έγραψε ο μαθηματικός John Allen Paulos: «Η αβεβαιότητα είναι η μόνη βεβαιότητα που υπάρχει. Το να μάθουμε να ζούμε με την ανασφάλεια είναι η μόνη ασφάλεια». Πώς μπορούμε λοιπόν να διαχειριστούμε καλύτερα το αίσθημα ότι όλα είναι εκτός ελέγχου; Ακολουθούν επτά εκπληκτικές στρατηγικές.

Αποδοχή αντί για αντίσταση

Ζούμε αναμφίβολα σε δύσκολες εποχές. Η αντίσταση στην πραγματικότητα όμως δεν βοηθά στην ανάρρωση ή την ανάπτυξη. Αντίθετα, παρατείνει τον πόνο και εντείνει τα αρνητικά συναισθήματα. Υπάρχει σοφία στη φράση «αυτό που αντιστεκόμαστε, επιμένει».

Η αποδοχή, όπως έχει δείξει η έρευνα της Kristin Neff, ιδιαίτερα προς τον εαυτό μας, αποτελεί το μυστικό της ευτυχίας. Σημαίνει να συναντούμε τη ζωή όπως είναι και να προχωράμε από εκεί. Η αποδοχή μας επιτρέπει να δούμε καθαρά τη σημερινή πραγματικότητα και έτσι απελευθερωνόμαστε για να κινηθούμε μπροστά, αντί να παραμένουμε παράλυτοι από τον φόβο ή τη διαφωνία.

Για να εξασκήσουμε την αποδοχή, χρειάζεται να αφήσουμε τόσο την αντίσταση προς τη δυσκολία όσο και τα αρνητικά συναισθήματα που αυτή προκαλεί. Για παράδειγμα, αν ένας γάμος δοκιμάζεται σε περιόδους αβεβαιότητας, αντί για κριτική ή κατηγορία, μπορούμε προσωρινά να δεχτούμε τα πράγματα όπως είναι—χωρίς αυτό να σημαίνει ότι παύουμε να αισθανόμαστε απογοήτευση ή λύπη.

Η αποδοχή δεν ισοδυναμεί με παραίτηση. Δεν σημαίνει ότι τα πράγματα δεν θα βελτιωθούν ποτέ· απλώς αποδεχόμαστε ό,τι συμβαίνει τώρα, ενώ εργαζόμαστε για μια καλύτερη κατάσταση στο μέλλον. Είναι δύσκολο αλλά ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για πρόοδο.

Επένδυση στον εαυτό σας

Ο σημαντικότερος πόρος που διαθέτουμε για να συνεισφέρουμε στον κόσμο είμαστε εμείς οι ίδιοι. Όταν αγνοούμε τις ανάγκες του σώματος, του νου ή του πνεύματος, περιορίζουμε τις δυνατότητές μας για μια ποιοτική ζωή. Η διατήρηση υγιών σχέσεων που προσφέρουν σύνδεση και νόημα είναι απαραίτητη.

Χρειαζόμαστε επαρκή ύπνο και ξεκούραση όταν το έχουμε ανάγκη. Πρέπει επίσης να αφιερώνουμε χρόνο στη χαρά και το παιχνίδι—για τη χαρά καθαυτή. Η αυτοφροντίδα δεν είναι εγωισμός. Ο εγωισμός χαρακτηρίζεται από αγχώδη εστίαση στον εαυτό και κυνηγητό εξωτερικών στόχων όπως εμφάνιση ή επιτυχία στα κοινωνικά δίκτυα.

Αυτή η στάση συχνά σχετίζεται με άγχος, κατάθλιψη και προβλήματα υγείας όπως καρδιακές παθήσεις. Αντίθετα, η αυτοφροντίδα και η προσωπική ανάπτυξη μάς βοηθούν ουσιαστικά.

Υγιείς τρόποι παρηγοριάς

Ένας βασικός τρόπος επένδυσης στον εαυτό μας είναι η αναζήτηση υγιούς παρηγοριάς. Για να παραμείνουμε ευέλικτοι στις δυσκολίες πρέπει πρώτα να νιώθουμε ασφάλεια. Όταν αισθανόμαστε ανασφαλείς, ο εγκέφαλός μας ενεργοποιεί τα συστήματα ανταμοιβής—κάνοντας τους πειρασμούς πιο δελεαστικούς.

Έτσι οδηγούμαστε συχνά σε μια έξτρα ποσότητα κρασιού ή γλυκού ή διαδικτυακές αγορές χωρίς μέτρο. Αντί όμως για ανθυγιεινές λύσεις όπως junk food ή κοινωνικά δίκτυα, βοηθά περισσότερο μια λίστα με υγιείς επιλογές: βόλτα στη φύση, τηλεφωνική επικοινωνία με φίλο, μια σύντομη ξεκούραση ή ακόμα κι ένα αστείο βίντεο στο YouTube.

Αυτές οι μικρές κινήσεις μας επιτρέπουν τελικά να είμαστε οι άνθρωποι που θέλουμε.

Αμφισβητήστε τις σκέψεις σας

Η σημαντικότερη ίσως τεχνική μείωσης άγχους είναι «μην πιστεύετε ό,τι σκέφτεστε». Σε περιόδους αβεβαιότητας ειδικά, οι σκέψεις που προβάλλουν τα χειρότερα σενάρια πρέπει να αντιμετωπίζονται με κριτική ματιά.

Είναι χρήσιμο να εξετάζουμε τους κινδύνους ώστε να προλάβουμε προβλήματα—αλλά αν πιστεύουμε κάθε ανησυχητική σκέψη σαν πραγματικότητα, αντιδρούμε σαν τα χειρότερα ήδη συμβαίνουν. Έτσι νιώθουμε διαρκώς απειλή και φόβο χωρίς αντικειμενικό λόγο.

Ο αρνητισμός μπορεί ακόμη και να οδηγήσει σε αυτοεκπληρούμενες προφητείες: όταν περιμένουμε το χειρότερο, δυσκολευόμαστε να αξιοποιήσουμε ευκαιρίες ή νέες προκλήσεις με δημιουργικότητα και θάρρος. Αντί γι’ αυτό, μπορούμε συνειδητά να φανταστούμε θετικά σενάρια και ευκαιρίες μέσα στις δυσκολίες.

Παρουσία αντί βεβαιότητας

Το αντίθετο της αβεβαιότητας δεν είναι η βεβαιότητα αλλά η παρουσία στο παρόν. Αντί για σενάρια ενός άγνωστου μέλλοντος, μπορούμε να στρέψουμε την προσοχή στην αναπνοή μας και στα συναισθήματά μας αυτή τη στιγμή.

Κάθε φορά που πλένουμε τα χέρια μας ή κάνουμε μια καθημερινή πράξη μπορούμε να ρωτάμε: «Πώς είμαι τώρα;» Παρατηρούμε τι αισθανόμαστε στο σώμα μας χωρίς κριτική διάθεση—φέρνοντας περιέργεια κι αποδοχή (βλ. #1).

Ακόμη κι όταν όλα φαίνονται εκτός ελέγχου, εμείς επιλέγουμε πού θα εστιάσουμε την προσοχή μας: μπορούμε π.χ. να απενεργοποιήσουμε ειδοποιήσεις ειδήσεων ή social media ώστε αυτά να μην καταλαμβάνουν τη σκέψη μας συνεχώς.

Αναλάβετε ευθύνη για τον εαυτό σας

Όταν συμπεριφερόμαστε σαν ανίσχυροι θεατές της ζωής μας, παγιδευόμαστε σε αφηγήσεις θυμού και αδυναμίας—περιμένοντας άλλους ανθρώπους «να μας σώσουν». Οι φίλοι μπορεί πράγματι να θέλουν το καλό μας αλλά συχνά λειτουργούν περισσότερο ως ενισχυτές της στασιμότητας παρά ως πραγματικοί σωτήρες.

Η πραγματική υποστήριξη έρχεται όταν οι άλλοι μάς βλέπουν ως ικανούς ανθρώπους που μπορούν μόνοι τους ν’ αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες—και μας ενθαρρύνουν προς αυτή την κατεύθυνση.

“Η αβεβαιότητα είναι η μόνη βεβαιότητα που υπάρχει”, υπενθυμίζει ο μαθηματικός John Allen Paulos. Όταν σταματήσουμε τη μόνιμη γκρίνια για τα προβλήματα και επικεντρωθούμε στα αποτελέσματα που θέλουμε, παίρνουμε πίσω τη δύναμή μας για αλλαγή στη ζωή μας.

Βρείτε νόημα μέσα στο χάος

Οι κοινωνικοί ψυχολόγοι ορίζουν το νόημα ως μια διανοητική κι συναισθηματική αξιολόγηση του κατά πόσο η ζωή μας έχει σκοπό κι αξία—και κυρίως επίδραση στους άλλους ανθρώπους.

Οι άνθρωποι κινητοποιούνται περισσότερο όταν νιώθουν σημαντικοί για τους γύρω τους. Εργάζονται σκληρότερα κι αισθάνονται μεγαλύτερη ικανοποίηση όταν βλέπουν ότι κάποιος ωφελείται από τις προσπάθειές τους—χαρακτηριστικό που φαίνεται έντονα στους νέους που βοηθούν συνανθρώπους τους σε κρίσεις.

Έρευνες δείχνουν πως νιώθουμε καλύτερα όταν στρέφουμε το ενδιαφέρον έξω από τον εαυτό μας και στηρίζουμε άλλους ανθρώπους ή κοινότητες. Το επόμενο βήμα είναι ν’ αναγνωρίσουμε τι μπορούμε προσωπικά ν’ αλλάξουμε προς το καλύτερο: ποιες δεξιότητες ή ενδιαφέροντα διαθέτουμε; Τι έχει πραγματικά σημασία για εμάς;

Το νόημα κι ο σκοπός γεννούν ελπίδα. Όταν όλα μοιάζουν αβέβαια ή τρομακτικά, η αίσθηση προσφοράς στους άλλους μάς γειώνει όσο τίποτα άλλο. Μην περιμένετε απλώς το τέλος της κρίσης· σκεφτείτε τι πάντα θέλατε πραγματικά και κάντε χώρο γι’ αυτό μέσα στη νέα πραγματικότητα—ζήστε αυτή τη ζωή!

Η Christine Carter, Ph.D., είναι Senior Fellow στο Greater Good Science Center και συγγραφέας των βιβλίων «The New Adolescence», «The Sweet Spot» και «Raising Happiness». Έχει διατελέσει διευθύντρια του GGSC καθώς και αρθρογράφος στο parenting blog του κέντρου.
Διαβάστε το αρχικό άρθρο εδώ.