Ένα ισραηλινό drone «στοχεύσε ένα αυτοκίνητο στα σύνορα Λιβάνου-Συρίας», ανέφερε το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων NNA, προσθέτοντας ότι «τέσσερα πτώματα» βρίσκονταν μέσα στο όχημα.

4 members of the Palestinian Islamic Jihad were killed in an Israeli drone strike on a car in Majdal Anjar in Lebanon, located 31km+ from Israeli positions on Mount Hermon and 4km from the Syrian border. The strike occured on Al Masnaa road which connects Damascus to Beirut and… pic.twitter.com/91ViPErAgr

— Theti Mapping (@ThetiMapping) February 15, 2026

Από την πλευρά του ο ισραηλινός στρατός ανέφερε ότι «επιτέθηκε σε τρομοκράτες της παλαιστινιακής οργάνωσης, Ισλαμική Τζιχάντ στην περιοχή Ματζντάλ Αντζάρ».

צה"ל תקף לפני זמן קצר מחבלים מארגון הטרור הג'יהאד האיסלאמי הפלסטיני במרחב מג׳דל ענג׳ר שבלבנון

— צבא ההגנה לישראל (@idfonline) February 15, 2026

Όπως τονίζουν οι υπεύθυνοι της έρευνας, το 95% των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας δεν καταγγέλλεται. Επιπλέον, το 48% των γυναικών και το 40% των ανδρών έχουν βιώσει ψυχολογική βία σε σχέση τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους, ενώ το 16% των ερωτηθέντων αναφέρουν ότι έχουν πέσει θύματα και σωματικής βίας. Το 17,8% των γυναικών και το 4,8% των ανδρών έχουν δεχθεί σεξουαλική επίθεση, με το 56,7% των γυναικών και το 23,5% των ανδρών να έχουν υποστεί σεξουαλική παρενόχληση. Σωματική βία έχει δεχθεί το 18% των γυναικών και το 14% των ανδρών.

«Είτε πρόκειται για βία και παρενόχληση σε δημόσιο χώρο είτε για ενδοοικογενειακή βία είτε για ψηφιακή βία, το βέβαιο είναι ότι πάρα πολλοί άνθρωποι στην Γερμανία βιώνουν βία στην καθημερινότητά τους», δήλωσε η κυρία Χούμπιγκ και πρόσθεσε ότι για πρώτη φορά έπειτα από τουλάχιστον 20 χρόνια διαθέτουμε αξιόπιστα στοιχεία για την έκταση της βίας στη χώρα και «η αλήθεια είναι ότι οι γυναίκες επηρεάζονται σημαντικά συχνότερα και σοβαρότερα από τη βία σε σχέση με τους άνδρες». Τα στατιστικά στοιχεία της αστυνομίας ωστόσο καταγράφουν μόνο τα περιστατικά που καταγγέλλονται, διευκρίνισε και τόνισε την ανάγκη να υπάρχει σαφής εικόνα της κατάστασης.

Όπως επισημαίνεται στην έρευνα, η οποία επικεντρώθηκε στην σωματική και ψυχολογική βία μεταξύ συντρόφων, στην σεξουαλική βία, στην ψηφιακή βία και στη βία στην παιδική ηλικία, ενώ για πρώτη φορά μάλιστα συμπεριελήφθησαν στο αντιπροσωπευτικό δείγμα και άνδρες, η διαφορά μεταξύ ανδρών και γυναικών εντοπίζεται συνήθως στην ένταση της βίας, με τις γυναίκες να δηλώνουν ότι βιώνουν περισσότερο φόβο και πιο σοβαρούς τραυματισμούς. Οι ερευνητές επισημαίνουν ακόμη ότι τα άτομα που υφίστανται κάποιας μορφής βία, σε ποσοστό 25% έχουν βιώσει βία και υπό άλλες συνθήκες. Ακόμη δυσκολότερη είναι η κατάσταση για άτομα ΛΟΑΤΚΙ και μετανάστες, καθώς και για τις γυναίκες με μεταναστευτικό υπόβαθρο. Επιπλέον, η βία κατά των γυναικών – τόσο η σωματική όσο και η σεξουαλική – έχει συνήθως ως δράστη άνδρα.

«Περίμενα αυτά τα στοιχεία εδώ και πάνω από 20 χρόνια», δήλωσε στο πρώτο κανάλι της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης ARD η επικεφαλής της οργάνωσης «Terre des Femmes» για τα δικαιώματα των γυναικών Γκέζα Μπίρκμαν, επισημαίνοντας ότι η προηγούμενη αντίστοιχη έρευνα για το μη καταγγελλόμενο έγκλημα χρονολογείται από το 2004. Η κυρία Μπίρκμαν μίλησε επίσης για «επί μακρόν έλλειψη πολιτικής βούλησης για την αντιμετώπιση του προβλήματος» και τόνισε ταυτόχρονα ότι «δεν αρκεί να βλέπουμε μόνο τους αριθμούς, αλλά είναι σημαντικό τα δεδομένα να παρακινούν και πολιτική δράση, δημιουργώντας σημαντική πίεση». Ζήτησε μάλιστα υποχρεωτική εκπαίδευση σε χώρους εργασίας και σχολεία, με στόχο την ευαισθητοποίηση σχετικά με τις διάφορες μορφές βίας.

«Η προστασία από τη βία πρέπει να αποτελεί βασικό στόχο των πολιτικών μας», απάντησε η υπουργός Δικαιοσύνης και ανέδειξε την ανάγκη να κλείσουν τα κενά στο ποινικό δίκαιο, «για παράδειγμα σχετικά με τη λεκτική σεξουαλική παρενόχληση και τις νέες μορφές ψηφιακής βίας». Σχεδόν τα 2/3 των γυναικών βιώνουν κάποια στιγμή σεξουαλική παρενόχληση. «Αυτό δεν μπορούμε να το δεχθούμε», δήλωσε η κυρία Χούμπιγκ. Πρόσφατα το υπουργείο της υπέβαλε σχέδιο αλλαγών για τον Νόμο περί Προστασίας από τη Βία, εισάγοντας αλλαγές οι οποίες προβλέπουν μεταξύ άλλων ότι οι δράστες ενδοοικογενειακής βίας θα μπορούσαν να υποχρεωθούν να φορούν «βραχιολάκι» και να παρακολουθούν μαθήματα κατά της βίας.

Τουλάχιστον ένας άνθρωπος έχασε τη ζωή του και άλλοι 13 άνθρωποι τραυματίστηκαν σοβαρά. Το θύμα ήταν αστυνομικός σε υπηρεσία στο λούνα παρκ, ο οποίος τραυματίστηκε πολύ βαριά στο κεφάλι και πέθανε πριν διακομιστεί σε νοσοκομείο.

A policeman was killed and 12 others were injured after a swing collapsed at the Surajkund International Crafts Mela in Faridabad on Saturday evening.
Tap to read story: https://t.co/xzJIkgxJjY pic.twitter.com/KxxMRfRcZ3

— The Indian Express (@IndianExpress) February 7, 2026

Σε εξέλιξη είναι η έρευνα για τα αίτια και για πιθανές παραβιάσεις των κανόνων ασφαλείας.

Σύμφωνα με τα τοπικά μέσα ενημέρωσης, ο 46χρονος πυροσβέστης παρασύρθηκε από τα νερά προσπαθώντας να διασχίσει μια πλημμυρισμένη ζώνη. Πρόκειται για το πρώτο γνωστό θύμα της καταιγίδας Μάρτα, η οποία έπληξε σήμερα την Πορτογαλία και τη γειτονική Ισπανία.

Video footage has captured the moment rescuers race to save animals trapped by severe floods in Spain.

Hundreds of thousands of people have been evacuated in Spain, Portugal and Morocco after Storm Leonardo caused widespread flooding.

Click the link in bio for more pic.twitter.com/oCix4oXUnu

— The Independent (@Independent) February 7, 2026

Οι σφοδροί άνεμοι της καταιγίδας Κριστίν είχαν ήδη στοιχίσει τη ζωή σε πέντε ανθρώπους την περασμένη εβδομάδα στην Πορτογαλία και οι βροχές της καταιγίδας Λεονάρντο είχαν προκαλέσει το θάνατο άλλου ενός ανθρώπου την Τετάρτη.

Η Ισπανία και η Πορτογαλία αντιμετωπίζουν σήμερα νέες ισχυρές βροχοπτώσεις και σφοδρούς ανέμους και οι αρχές εκφράζουν φόβους για μεγάλες πλημμύρες και υλικές ζημιές

Νέες ισχυρές βροχοπτώσεις στην Ισπανία

Στην Ανδαλουσία, στη νότια Ισπανία, τα εδάφη είναι ήδη κορεσμένα με νερό λόγω των πρόσφατων καταρρακτωδών βροχών και η περιφέρεια βρισκεται και πάλι σήμερα σε πορτοκαλί συναγερμό, καθώς εκεί επικεντρώνονται οι ισχυρές βροχοπτώσεις και οι άνεμοι, σύμφωνα με την εθνική μετεωρολογική υπηρεσία, την AEMET.

Portugal and Spain both issued warnings over the potential fresh floods, after inundations blocked hundreds of roads, disrupted trains and forced thousands to evacuate from the rising waters.
➡️ https://t.co/VOD8xwrKG8 pic.twitter.com/cBilmG56gx

— euronews (@euronews) February 7, 2026

«Ποτέ δεν είχαμε δει μια τέτοια σειρά καταιγίδων», δήλωσε νωρίς το απόγευμα ο πρόεδρος της περιφέρειας Χουάν Μανουέλ Μορένο, χαρακτηρίζοντας την κατάσταση «περίπλοκη», καθώς δεκάδες δρόμοι έχουν αποκλεισθεί, τα σιδηροδρομικά δρομολόγια έχουν σε μεγάλη έκταση διακοπεί και συνολικά «περισσότεροι από 11.000 άνθρωποι» έχουν απομακρυνθεί από τα σπίτια τους στις ζώνες που έχουν πληγεί.

Με τις υλικές ζημιές στην περιφέρεια από τις καταιγίδες Λεονάρντο και Μάρτα, «ο οικονομικός αντίκτυπος θα είναι εκατομμύρια ευρώ», προειδοποίησε ο ίδιος, καθώς «ο αγροτικός τομέας έχει πληγεί σοβαρά», ενώ περισσότερα από 500 εκατομμύρια ευρώ χρειάζονται για επισκευές στους οδικούς άξονες.

Η περιφέρεια θα ζητήσει την αρωγή του κράτους και του Ταμείου Αλληλεγγύης της ΕΕ, πρόσθεσε.

Τμήματα του Gul Plaza, ενός πολυώροφου συγκροτήματος με περίπου 1.200 καταστήματα και συνολική έκταση 8.000 τετραγωνικών μέτρων, έχουν καταρρεύσει, γεγονός που, σύμφωνα με τις αρχές, δυσχεραίνει τις προσπάθειες διάσωσης.

Video shows firefighters battling a deadly blaze at a shopping mall in Karachi, Pakistan. A fire tore through the multi-storey Gul Plaza on Saturday night, killing at least five people and injuring dozens. Authorities say the cause remains under investigation. pic.twitter.com/kknaWsehXm

— Al Jazeera English (@AJEnglish) January 18, 2026

Ανάμεσα στα θύματα βρίσκεται και ένας πυροσβέστης, ενώ περισσότεροι από 20 άνθρωποι έχουν τραυματιστεί. Οι αρχές εκφράζουν φόβους ότι υπάρχουν ακόμη εγκλωβισμένοι μέσα στο κτίριο.

Οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης ανέφεραν πως όταν έφτασαν στο σημείο «η φωτιά που ξεκίνησε από το ισόγειο είχε ήδη επεκταθεί στους επάνω ορόφους και σχεδόν ολόκληρο το κτίριο είχε τυλιχθεί στις φλόγες».

Μέχρι και το πρωί της Κυριακής, πυκνοί καπνοί συνέχιζαν να υψώνονται από ό,τι είχε απομείνει από το Gul Plaza.

Ο Χασάν Καν, εκπρόσωπος της υπηρεσίας Rescue 1122 στο Καράτσι, δήλωσε στο BBC Urdu τι στο εμπορικό κέντρο υπήρχαν εύφλεκτα υλικά, όπως πλαστικός αφρός, υφάσματα, χαλιά και αρώματα, στοιχεία που συνέβαλαν στη γρήγορη εξάπλωση της φωτιάς.

Στην επιχείρηση συμμετέχουν 20 πυροσβεστικά οχήματα, ωστόσο οι ανησυχίες για νέα κατάρρευση του κτιρίου παραμένουν έντονες.

Η Σουμάγια Σαγέντ, ιατροδικαστής της αστυνομίας στο Καράτσι, επιβεβαίωσε ότι έξι σοροί μεταφέρθηκαν στο Πολιτικό Νοσοκομείο της πόλης, μαζί με αρκετούς τραυματίες, προσθέτοντας ότι οι αρχές ενεργοποιούν «πρωτόκολλα μαζικής καταστροφής»

Τα συλλυπητήριά του εξέφρασε και ο πρόεδρος του Πακιστάν, Ασίφ Αλί Ζαρντάρι, ζητώντας από την κυβέρνηση της επαρχίας Σιντ να προχωρήσει σε εκτενή έλεγχο των μέτρων ασφαλείας σε εμπορικά και κατοικημένα κτίρια σε ολόκληρη την περιοχή.

Το στίγμα του αεροσκάφους της εταιρείας Indonesia Air Transport, που είχε απογειωθεί από τη Γιογκιακάρτα για το Μακάσαρ, χάθηκε χθες το απόγευμα από τα ραντάρ.

Οι διασώστες που αναπτύχθηκαν στο σημείο εντόπισαν όπως φαίνεται «την άτρακτο, το οπίσθιο τμήμα και φινιστρίνια» του αεροσκάφους, είπε κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης Τύπου ο Μουχάμαντ Αρίφ Ανουάρ, επικεφαλής της υπηρεσίας έρευνας και διάσωσης του Μακάσαρ.

«Βρέθηκε και η σορός ενός άνδρα… σε βάθος περίπου 200 μέτρων σε μια χαράδρα, κοντά στα συντρίμμια του αεροσκάφους», πρόσθεσε ο αξιωματούχος.

Ο Αντί Σουλτάν, ένας άλλος αξιωματούχος των τοπικών υπηρεσιών διάσωσης, επιβεβαίωσε τον εντοπισμό μίας σορού και ανέφερε πως θα ανασυρθεί αύριο Δευτέρα (19/01), εξαιτίας των άσχημων μετεωρολογικών συνθηκών που επικρατούν στην περιοχή.

Το αεροπλάνο μετέφερε τρεις υπαλλήλους του υπουργείου Θαλάσσιων Υποθέσεων και Αλιείας, που βρίσκονταν σε αποστολή εποπτείας από αέρος, όπως και επτά μέλη πληρώματος.

Συνολικά, περισσότεροι από 1000 άνθρωποι συμμετέχουν στις επιχειρήσεις.

Ο Μπανγκούν Ναουόκο, ένας αξιωματικός του στρατού, εξήγησε σε δημοσιογράφους πως οι επιχειρήσεις διάσωσης πραγματοποιούνται με δυσκολία λόγω του ανώμαλου εδάφους και της ομίχλης.

Σε ανάρτησή του στο “X” ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι ανέφερε ότι οι περιοχές του Σούμι, του Χάρκοβο, της Ζαπορίζια, του Χμελνίτσκι και της Οδησσού στοχοποιήθηκαν από τη μαζική επίθεση περισσοτέρων από 200 drones.

Όπως τόνισε ο Ουκρανός πρόεδρος «μόνο αυτή την εβδομάδα έχουν γίνει επιθέσεις από περισσότερα από 1.300 μη επανδρωμένα αεροσκάφη, περίπου 1.050 κατευθυνόμενες αεροπορικές βόμβες και 29 πυραύλους διαφόρων τύπων συνολικά. Γι’ αυτό η Ουκρανία χρειάζεται ακόμα περισσότερη προστασία – πάνω απ’ όλα, περισσότερους πυραύλους για συστήματα αεράμυνας».

I thank all our people, all repair crews working around the clock to restore the energy sector after Russian strikes. In every city, in every community, you are restoring light, heating, and water supplies in harsh weather conditions. This is extremely hard work, but it is… pic.twitter.com/axGlRQRn6W

— Volodymyr Zelenskyy / Володимир Зеленський (@ZelenskyyUa) January 18, 2026

«Ευχαριστώ όλους τους ανθρώπους μας, όλα τα συνεργεία επισκευής που εργάζονται όλο το εικοσιτετράωρο για την αποκατάσταση του ενεργειακού τομέα μετά τις ρωσικές επιθέσεις. Σε κάθε πόλη, σε κάθε κοινότητα, αποκαθιστάτε την παροχή φωτός, θέρμανσης και νερού σε δύσκολες καιρικές συνθήκες. Αυτή είναι εξαιρετικά δύσκολη δουλειά, αλλά ακριβώς αυτό το είδος προσπάθειας ενισχύει την εσωτερική ανθεκτικότητα της χώρας μας και υποστηρίζει τις διπλωματικές μας θέσεις.

Η κατάσταση στο ενεργειακό σύστημα παραμένει δύσκολη, αλλά κάνουμε ό,τι μπορούμε για να αποκαταστήσουμε όλες τις υπηρεσίες το συντομότερο δυνατό. Και χθες το βράδυ, πάνω από 200 μη επανδρωμένα αεροσκάφη εκτοξεύτηκαν εναντίον μας. Οι περιοχές Σούμι, Χάρκοβο, Ντνίπρο, Ζαπορίζια, Χμελνίτσκι και Οδησσός δέχτηκαν επίθεση.

Δεκάδες άνθρωποι έχουν τραυματιστεί, συμπεριλαμβανομένου ενός παιδιού. Μέχρι στιγμής, δύο άνθρωποι έχουν αναφερθεί νεκροί. Τα συλλυπητήριά μου στις οικογένειές τους και τους αγαπημένους τους.

Μόνο αυτή την εβδομάδα έχουν δει περισσότερα από 1.300 μη επανδρωμένα αεροσκάφη επιθέσεων, περίπου 1.050 κατευθυνόμενες αεροπορικές βόμβες και 29 πυραύλους διαφόρων τύπων συνολικά. Γι’ αυτό η Ουκρανία χρειάζεται ακόμα περισσότερη προστασία – πάνω απ’ όλα, περισσότερους πυραύλους για συστήματα αεράμυνας. Εάν η Ρωσία σκόπιμα καθυστερεί τη διπλωματική διαδικασία, η απάντηση του κόσμου πρέπει να είναι αποφασιστική: περισσότερη βοήθεια προς την Ουκρανία και μεγαλύτερη πίεση στον επιτιθέμενο.

Ευχαριστώ όλους τους εταίρους μας που στέκονται στο πλευρό μας τώρα, που είναι έτοιμοι να βοηθήσουν στην προστασία ζωών και στην ενίσχυση της Ουκρανίας, και να συνεργαστούν για την αποκατάσταση της ασφάλειας.»

«Όταν έμαθα ότι μερικοί από εσάς είχαν ζητήσει ακρόαση, δέχθηκα αμέσως. Είπα “ναι, θα βρεθεί ο αναγκαίος χρόνος“. Ήθελα να έχω τουλάχιστον την ευκαιρία να μοιραστώ την στιγμή αυτή μαζί σας. Μια στιγμή η οποία, για εσάς, αποτελεί πραγματικά απόδειξη της πίστεώς σας, απόδειξη των όσων πιστεύουμε», είπε ο ποντίφικας.

«Δεν μπορώ να σας εξηγήσω, αγαπητά αδέλφια, για ποιο λόγο ζητήθηκε από εσάς και τα παιδιά σας να αντιμετωπίσετε μια τέτοια δοκιμασία. Η στοργή και τα λόγια ανθρώπινης συμπόνιας που σας απευθύνω σήμερα, μοιάζουν σαφώς περιορισμένα και αδύναμα. Ο διάδοχος του Πέτρου, τον οποίο ήρθατε σήμερα να συναντήσετε, σας το λέει με ισχύ και πεποίθηση: η ελπίδα σας δεν είναι μάταιη, διότι ο Χριστός αναστήθηκε αληθώς! Η Αγία Εκκλησία είναι μάρτυρας και το διακηρύττει με βεβαιότητα!», πρόσθεσε ο Λέων.

Ο πάπας, τέλος, ζήτησε από τους συγγενείς των θυμάτων του Κραν Μοντανά να πούνε, μαζί, το «Πάτερ Ημών» και ανέθεσε όλους στην φροντίδα της Παναγίας, την οποία χαρακτήρισε «Κυρά του Πόνου».

Με αφετηρία τη δική του οικογενειακή εμπειρία, τον χαμό του αδελφού του σε τροχαίο δυστύχημα στα 28 του χρόνια, ο Άκης Σκέρτσος επιχειρεί να φωτίσει το διαχρονικό πρόβλημα της οδικής και σιδηροδρομικής ασφάλειας στη χώρα, αλλά και το βαρύ φορτίο του πένθους που κουβαλούν χιλιάδες οικογένειες στην Ελλάδα.

Παράλληλα, απευθύνει έκκληση για σεβασμό στη μνήμη των θυμάτων και στους θεσμούς, προειδοποιώντας για τους κινδύνους της πολιτικής εργαλειοποίησης του πένθους και της διολίσθησης στον διχασμό.

Δείτε την ανάρτηση:

Ας μιλήσουμε από καρδιάς για το δράμα και το τραύμα των Τεμπών.

Είμαστε πρώτα άνθρωποι και μετά πολιτικοί.

Έχω μιλήσει και στο παρελθόν για την απώλεια του αδελφού μου, του Πάνου, στα 28 του χρόνια, σε τροχαίο δυστύχημα. Ήταν ένας από τους χιλιάδες νέους ανθρώπους που τόσο άδικα έχασαν τη ζωή τους στους ελληνικούς δρόμους πριν καν προλάβουν να τη ζήσουν.

Εικοσιπέντε χρόνια μετά, η μνήμη του είναι πάντα μαζί μας — άλλοτε πιο επώδυνη, άλλοτε πιο τρυφερή. Έχω μια μάνα που δίνει καθημερινά αυτό τον αγώνα της μνήμης. Υπάρχουν μέρες που τα καταφέρνει κι άλλες που δυσκολεύεται. Πολύ.

Λίγοι γνωρίζουν ότι στην πολιτική μπήκα -όχι ως επαγγελματίας πολιτικός- ακριβώς εξαιτίας αυτού του οικογενειακού τραύματος. Με την ελπίδα και τη φιλοδοξία να συμβάλω, όσο μπορώ και στο μέτρο των δυνατοτήτων μου, ώστε η χώρα μας να αποκτήσει καλύτερη κουλτούρα οδικής ασφάλειας, σύγχρονους δρόμους, ασφαλή μέσα μαζικής μεταφοράς και αποτελεσματικότερη αστυνόμευση.

Ήταν από τα πρώτα πράγματα που είπα στον Κυριάκο Μητσοτάκη όταν με κάλεσε να γνωριστούμε για να συνεργαστούμε. Με είχε συγκινήσει το γεγονός ότι ήταν ο πρώτος και μόνος έλληνας πολιτικός που είχε δείξει έως τότε ειλικρινές ενδιαφέρον για αυτό το ζήτημα.

Με πονάει και με θυμώνει βαθιά το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών. Όπως με πονάει, με θυμώνει και με πεισμώνει το γεγονός ότι έως το 2024 χάναμε 600 έως 700 ανθρώπους κάθε χρόνο στους ελληνικούς δρόμους -πολύ περισσότερους από όσους αναλογούν στον πληθυσμό μας με βάση τα ευρωπαϊκά δεδομένα- και παρ’ όλα αυτά πολλοί το αντιμετωπίζουν ακόμη και σήμερα ως μια ακόμη ελληνική ιδιαιτερότητα ή, χειρότερα, ως μια μορφή κανονικότητας.

Ποιος μιλάει για αυτούς τους γονείς; Ποιος μιλάει σε αυτούς τους γονείς;

Το 2025 καταφέραμε μετά από προσπάθειες χρόνων να σπάσουμε αυτόν τον κύκλο των τόσο πολλών πρόωρων και αφύσικων θανάτων στους ελληνικούς δρόμους. Αποδείξαμε πρωτίστως στους εαυτούς μας ότι μπορούμε να μην είμαστε ισόβιοι όμηροι των παθογενειών μας. Κάναμε ένα σημαντικό βήμα προς την ευρωπαϊκή κανονικότητα στα θέματα ασφάλειας.

Όχι. Καμία παθογένεια δεν είναι κανονικότητα. Δεν είναι κανονικό να συμβιβαζόμαστε με καμία κουλτούρα ανοχής στην παραβατικότητα που βυθίζει κάθε χρόνο στο πένθος εκατοντάδες οικογένειες.

Όπως δεν είναι κανονικό να συμβιβαζόμαστε με ένα σιδηροδρομικό σύστημα που επιτρέπει να κινούνται δύο τρένα στην ίδια γραμμή και οδηγεί στον θάνατο 57 ανθρώπους, με ταχύτητες που υπερβαίνουν τα 200 χιλιόμετρα την ώρα.

Έχουμε δεσμευτεί έως το τέλος του 2026 να παραδώσουμε έναν σύγχρονο, ευρωπαϊκού επιπέδου σιδηρόδρομο στη βασική γραμμή. Και το κάνουμε. Είναι η ελάχιστη υποχρέωσή μας σε μια χώρα που υποφέρει διαχρονικά από αρκετές υστερήσεις ακόμη σε κρίσιμα πεδία, παρά την πρόοδο που έχει καταγράψει.

Γι’ αυτό και συμπάσχω βαθιά με τις οικογένειες των θυμάτων των Τεμπών. Μπορώ να νιώσω το δράμα και τον πόνο που τους διαπερνά καθημερινά. Κατανοώ τα «όχι», τα «γιατί σε εμένα», τα «δεν αντέχω άλλο», τα «δεν καταλαβαίνω». Κατανοώ όλα τα συναισθήματα θυμού, άρνησης και βαθιάς θλίψης.

Τους θεωρώ, όπως και οι περισσότεροι Έλληνες και Ελληνίδες, αδέλφια μου. Και θα ήθελα να μπορώ να σταθώ δίπλα τους, να τους αγκαλιάσω, να πάρω λίγο από τον βαθύ πόνο τους. Με στεναχωρεί βαθιά που αυτό δεν είναι πάντα δυνατό.

Με στεναχωρεί, επίσης, ότι σε κάτι που θα έπρεπε να μας ενώνει όλους —τον θάνατο και τον σεβασμό στους νεκρούς, όπως επιτάσσει η παράδοσή μας από την αρχαιότητα έως σήμερα— παρεισφρέει η πολιτική σκοπιμότητα, δημιουργώντας ένα νέο και επικίνδυνο πεδίο διχασμού.

Με θυμώνει ότι ενώ οι περισσότεροι στεκόμαστε μπροστά στους συγγενείς με κατεβασμένο βλέμμα και λιγοστά λόγια —τι να πεις πραγματικά σε ανθρώπους που ανεβαίνουν έναν τέτοιο Γολγοθά— υπάρχουν πολιτικοί και δημόσια πρόσωπα που επιλέγουν συνειδητά να εργαλειοποιούν το πένθος. Ρίχνουν διαρκώς αλάτι σε μια ανοιχτή πληγή και ποτίζουν ανθρώπους εξαντλημένους από τον πόνο με δηλητήριο και μίσος.

Η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί ότι επιδιώκει συναινέσεις για την αναθεώρηση των επίμαχων άρθρων του Συντάγματος που ορίζουν τη διαδικασία για την ευθύνη πολιτικών προσώπων. Σε αυτό πρέπει να τοποθετηθούν με υπευθυνότητα όλοι οι πολιτικοί φορείς αντί να εργαλειοποιούν συναισθήματα. Κι όμως κανείς δεν το έχει κάνει έως σήμερα.

Μας λένε ότι το πένθος περνά από στάδια: άρνηση, θυμό, διαπραγμάτευση, θλίψη, αποδοχή. Ας είμαστε ειλικρινείς: στην καρδιά μιας μάνας, ενός αδελφού, μιας συζύγου, ενός παιδιού που χάνει πρόωρα το γονιό του, αυτά τα στάδια δεν μπαίνουν σε σειρά. Έρχονται και φεύγουν σαν κύματα.

Ένα πρωί μπορεί να νιώθεις μουδιασμένος. Το μεσημέρι να φλέγεσαι από οργή. Το βράδυ να καταρρέεις στη θλίψη. Κι ύστερα ξανά από την αρχή. Δεν υπάρχει ευθεία πορεία. Υπάρχει μόνο ένα προσωπικό, μοναχικό ταξίδι.

Κι όμως, ακόμη και μέσα στην καταιγίδα, ο νους αναζητά ένα νόημα. Η γνώση αυτών των σταδίων δεν θεραπεύει τον πόνο, αλλά προσφέρει ένα στήριγμα: ότι αυτό που βιώνουμε έχει έναν ρυθμό, όσο χαοτικός κι αν μοιάζει.

Γι’ αυτό και η πολιτική εργαλειοποίηση του πένθους που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας γύρω από τους συγγενείς των Τεμπών είναι απάνθρωπη και ανίερη — και πρέπει να σταματήσει.

Διότι δεν τους δικαιώνει· τους βασανίζει. Τους καθηλώνει, συχνά με θεωρίες συνομωσίας που έχουν καταρρεύσει, στα πιο σπαρακτικά στάδια του πένθους: την άρνηση και τον θυμό.

Ευτυχώς, σε κρίσιμες στιγμές, η Δικαιοσύνη στάθηκε με τη δέουσα ευαισθησία και πρόνοια, προστατεύοντας τόσο την απρόσκοπτη διεξαγωγή της δικαστικής διαδικασίας όσο και την ανθρώπινη υπόσταση εκείνων που δοκιμάζονται. Και τώρα αναμένουμε πλέον τη δίκη που ξεκινάει τον Μάρτιο. Μόνο μέσω αυτής μπορεί να απονεμηθεί το δίκαιο που όλοι αναζητούμε.

Η απώλεια ενός παιδιού, ιδιαίτερα υπό τέτοιες συνθήκες, μπορεί να σε συντρίψει. Να σε αδειάσει. Να σε φυλακίσει στη σιωπή ή στην οργή.

Όμως τίποτα από αυτά δεν φέρνει πίσω τους ανθρώπους μας. Ούτε το τυφλό μίσος, ούτε η συλλογική απαξίωση της πολιτικής, των θεσμών και της Δικαιοσύνης, μπορούν να οδηγήσουν στην κάθαρση. Οδηγούν μόνο σε μια ζούγκλα άναρχων συναισθημάτων και τελικά στη συσκότιση.

Ολόκληρη η ελληνική κοινωνία πονά για τα παιδιά που χάθηκαν στα Τέμπη. Τα νιώθουμε σαν δικά μας παιδιά.

Οφείλουμε, όμως, να επιμείνουμε στο κράτος δικαίου και όχι να το ακυρώνουμε.

Υπάρχει λόγος που στις σύγχρονες δημοκρατίες έχουμε αποφασίσει συλλογικά ότι το θύμα ενός εγκλήματος δεν μπορεί να είναι ταυτόχρονα κατήγορος, δικαστής και τιμωρός. Διότι αυτό θα ισοδυναμούσε με αυτοδικία και οχλοκρατία. Όχι με δημοκρατία.

Γι’ αυτό έχουμε αναθέσει αυτή την ιερή αποστολή στη Δικαιοσύνη. Όχι γιατί είναι αλάνθαστη, αλλά γιατί είναι ο μόνος δρόμος που εγγυάται αλήθεια, νηφαλιότητα, τις αναγκαίες αποστάσεις από κατήγορους και κατηγορούμενους, λογοδοσία των δικαστών και δικαιώματα για όλους.

Καμία δημοκρατία δεν είναι τέλεια. Η ασύλληπτη τραγωδία στην Ελβετία μας θύμισε με τον πιο τραγικό τρόπο ότι ακόμη και οι πιο οργανωμένες χώρες μπορούν να πέσουν θύμα του ανθρώπινου λάθους ή της πλημμελούς εφαρμογής των πρωτοκόλλων ασφαλείας.

Οι συνομωσιολογίες είναι γέννημα αυτής ακριβώς της απολύτως ανθρώπινης αδυναμίας να διαχειριστεί και να ερμηνεύσει το αδιανόητο.

Ό,τι ακούγεται στις «πλατείες της οργής» για κρεμάλες και συνοπτικές καταδίκες δεν ανήκει στο δημοκρατικό μας πολίτευμα. Τα ξαναζήσαμε υπό το φως άλλων εθνικών τραγωδιών την περασμένη δεκαετία, είδαμε στην πράξη τα αδιέξοδα στα οποία μας οδήγησαν. Ανήκουν σε αυταρχικά καθεστώτα, όπου η οργή υποκαθιστά τη δικαιοσύνη. Και σε αυτό δεν μπορούμε, δεν πρέπει να επιστρέψουμε.

Υπάρχουν απώλειες στη ζωή που οι λέξεις δύσκολα αγγίζουν. Η απώλεια ενός παιδιού είναι μία από αυτές. Είναι αφύσικη. Είναι αβάσταχτη. Είναι σαν να σπάει ο ίδιος ο κόσμος στα δύο.

Ναι, το πένθος μπορεί να σε νεκρώσει. Μπορεί όμως και να μας βαθαίνει ως ανθρώπους. Να βαθαίνει την αυτογνωσία μας. Τις σχέσεις μας με τους άλλους και τον εαυτό μας. Την κατανόησή μας για την αγάπη.

Η οδύνη μπορεί —χωρίς να το ζητάμε— να γίνει δάσκαλος. Να μας ξυπνήσει σε μια βαθύτερη συνείδηση. Να μας φέρει αντιμέτωπους με το τι έχει πραγματικά αξία. Στο σκοτάδι μπορεί να γεννηθεί μια νέα τρυφερότητα. Μια βαθύτερη ευγένεια προς τη ζωή και τους άλλους.

Εν τέλει, η αλήθεια είναι μία: το τραύμα μένει. Ο πόνος δεν εξαφανίζεται. Δεν θεραπεύεται, όμως, με την οργή. Ούτε με την ισοπέδωση των πάντων.

Ο πόνος αντιμετωπίζεται μόνο με τη μνήμη, τον σεβασμό στους θεσμούς και τη Δικαιοσύνη, τη συλλογική και ατομική προσπάθεια να γίνουμε καλύτεροι, μαθαίνοντας από τα λάθη μας, ώστε να μη ζήσουμε ποτέ ξανά τέτοιες τραγωδίες.

Ανήμερα των Φώτων, στην αυγή μιας νέας χρονιάς που όλοι θέλουμε να είναι καλύτερη από την προηγούμενη, εύχομαι από καρδιάς σε όλες και όλους καλή φώτιση, περισσότερη αυτογνωσία και ειλικρίνεια, και λιγότερη λήθη.

Η μη λήθη είναι και ο πιο σίγουρος δρόμος προς την αλήθεια αλλά και τη συλλογική και ατομική προκοπή όλων.

«Εμείς, οι οικογένειες των θυμάτων από την πυρκαγιά στο νυχτερινό κλαμπ Pulse, στο Κότσανι γνωρίζουμε πολύ καλά τι σημαίνει να καταρρέει ξαφνικά ο κόσμος σας. Ξέρουμε πόσο πονάει αυτή η απώλεια, όταν η σιωπή μιλάει πιο δυνατά από τα λόγια, όταν κάθε ανάσα είναι βαριά. Οι σκέψεις, οι προσευχές και οι καρδιές μας είναι με τις οικογένειες των θυμάτων από το Κραν Μοντανά, των τραυματιών και όλων όσων κουβαλούν αυτόν τον αβάσταχτο πόνο» αναφέρεται σε επιστολή τους που απέστειλαν προς την πρεσβεία της Ελβετίας στα Σκόπια.

«Σε στιγμές σαν κι αυτές, το μόνο που έχει πραγματική αξία είναι η ανθρωπιά, η αλληλεγγύη και η χείρα βοηθείας. Να ξέρετε ότι δεν είστε μόνοι στον πόνο σας. Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων. Ευχόμαστε στους τραυματίες δύναμη και ταχεία ανάρρωση» προστίθεται στην επιστολή των οικογενειών των θυμάτων από το Κότσανι.

Η πυρκαγιά στο νυχτερινό κλαμπ στο Κότσανι σημειώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 16ης Μαρτίου 2025 και προκλήθηκε από πυροτεχνήματα που χρησιμοποιήθηκαν ως εφέ κατά τη διάρκεια συναυλίας μουσικού συγκροτήματος από τη Βόρεια Μακεδονία. Από το τραγικό συμβάν έχασαν τη ζωή τους 63 άνθρωποι – στην πλειονότητά τους νεαρής ηλικίας-, ενώ περίπου 200 ακόμη τραυματίστηκαν.