«Η Ευρωπαϊκή Κομισιόν θέλει να υποχρεώσει και τις 27 χώρες-μέλη να μειώσουν την κατανάλωση φυσικού αερίου κατά 15% μεταξύ Αυγούστου 2022 και Μαρτίου 2023 σε σύγκριση με τον μέσο όρο των τελευταίων πέντε ετών» γράφει η Süddeutsche Zeitung και αναφέρεται στις αντιδράσεις που υπάρχουν, ανάμεσα σε διάφορες χώρες και στην Ελλάδα.

Η εφημερίδα σημειώνει: «Ωστόσο, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι για ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα θα ληφθεί απόφαση όχι μόνο εναντίον των συνηθισμένων διαφωνούντων, της Πολωνίας και της Ουγγαρίας που δεν θέλουν να δώσουν στην Κομισιόν πρόσθετες εξουσίες, αλλά και εναντίον των χωρών της Νότιας Ευρώπης. Ο Έλληνας υπουργός Ενέργειας Κώστας Σκρέκας δήλωσε ότι του φάνηκε «περίεργο» το γεγονός ότι η Κομισιόν παρουσίασε την πρόταση χωρίς προγούμενες διαβουλεύσεις με τις κυβερνήσεις. Το 70% του φυσικού αερίου που εισάγεται στην Ελλάδα θα πήγαινε στην ηλεκτροπαραγωγή. Συνεπώς, η εξοικονόμηση θα έθετε σε κίνδυνο τη λειτουργία των νοικοκυριών και των καταστημάτων. Επιπλέον, μια εξοικονόμηση 15% στην Ελλάδα δεν σημαίνει ότι μπορείς να κατευθύνεις 15% περισσότερο στη Γερμανία διότι δεν υπάρχουν αγωγοί για αυτό«.

Και η εφημερίδα συνεχίζει: «Οι Έλληνες πρέπει να αποταμιεύσουν για να μπορέσουν οι Γερμανοί να περάσουν τον χειμώνα εξαιτίας της εξάρτησής τους από το ρωσικό αέριο, για την οποία ευθύνονται οι ίδιοι. Η κυβέρνηση στην Αθήνα μάλλον θέλει να αποφύγει αυτή την εντύπωση, εξαιτίας της ανάμνησης της κρίσης του ευρώ, όταν οι Γερμανοί επέβαλλαν σκληρά μέτρα λιτότητας στους Έλληνες».

Η συμφωνία για τα ουκρανικά σιτηρά

Ως «Συμφωνία για τον κόσμο» χαρακτήρισε ο ΓΓ του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες την υπογραφή συμφωνίας στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ ΟΗΕ-Ρωσίας και Ουκρανίας για την εξαγωγή των ουκρανικών σιτηρών. Στο ρεπορτάζ, η Frankfurter Allgemeine Zeitung αναφέρεται και στον ιδιαίτερο ρόλο της Άγκυρας. «H Τουρκία έχει να παίξει βασικό ρόλο στην εφαρμογή της συμφωνίας, η τήρηση της οποίας θα παρακολουθείται από «ένα κέντρο ελέγχου» των Ηνωμένων Εθνών στην Κωνσταντινούπολη. Η Ουκρανία θα απομακρύνει μερικές από τις ναυτικές νάρκες στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Η Ρωσία διαβεβαιώνει ότι δεν θα εκμεταλλευθεί την κατάσταση για επίθεση. Τα άδεια πλοία σιτηρών που είναι καθ’ οδόν προς την Ουκρανία θα ελεγχθούν στα τουρκικά ύδατα, ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν μεταφέρουν όπλα στην Ουκρανία».

Υπογραφή συμφωνίας για τα σιτηρά στην Κωνσταντινούπολη

Για το ίδιο θέμα η Neue Osnabrücker Zeitung σχολιάζει: «Aκόμη και ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν καταλαβαίνει ότι η διεθνής πίεση έχει διογκωθεί, οπότε τώρα τουλάχιστον σε αυτό το σημείο υποχωρεί. Η ημερομηνία δεν είναι καθόλου τυχαία. Ο Λαβρόφ θα μεταβεί στην Αφρική ώστε να προσελκύσει τις αναπτυσσόμενες χώρες σε νέες συμφωνίες και να τις πείσει να μην ακολουθήσουν τις δυτικές κυρώσεις. Εάν επέμενε στον αποκλεισμό των σιτηρών θα ήταν δύσκολο. Εάν οι παραδόσεις γίνουν γρήγορα και εάν εφαρμοστεί αυτή η περίπλοκη συμφωνία, θα φανεί στην πράξη. Ό,τι ισχύει για το φυσικό άεριο ισχύει και εδώ. Τίποτα δεν είναι σίγουρο. Ο Πούτιν θα μπορούσε να αλλάξει γνώμη ανά πάσα στιγμή».

Ενδεικτικά η εφημερίδα Die Welt φιλοξενεί ρεπορτάζ από το αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης, στο οποίο περιγράφεται η τεράστια απογοήτευση όσων περίμεναν στην ουρά με εισιτήριο για Μινσκ, όταν έμαθαν πριν καν ξεκινήσει ο έλεγχος ότι Ιρακινοί, Σύροι και Υεμενίτες δεν επιτρέπεται να πετάξουν προς την Λευκορωσία. “Ορισμένοι έπαθαν σοκ, άλλοι έβριζαν, μια ηλικιωμένη γυναίκα έκλαιγε και φώναζε, πάνε τα λεφτά μας, τί θα κάνουμε; Πουλήσαμε τα πάντα στο σπίτι μας” παραθέτει μια χαρακτηριστική σκηνή απελπισίας ο γερμανός δημοσιογράφος. “Η γυναίκα με την οκταμελή της οικογένεια ξεκίνησε από την πόλη Ζάχο, στις αυτόνομες κουρδικές περιοχές, για την Κωνσταντινούπολη με αδελφούς, αδελφές, κόρες και τον γιό της Μπεβάρ. 2.500 δολάρια ανά κεφαλή πλήρωσαν. Ο Μπεβάρ δείχνει τη βίζα για τη Λευκορωσία. Τα συνολικά 20.000 δολάρια πήγαν σε ένα πρακτορείο στο Ιράκ. Αυτά τα χρήματα δεν πρόκειται να τα ξαναδούμε, λέει και γυρίζοντας προς τη μητέρα του με δάκρυα στα μάτια, της λέει, δεν έχουμε πια βιος, εάν μας περιμένει στο δρόμο ο θάνατος, είμαι έτοιμος να πεθάνω” περιγράφει ο ρεπόρτερ όσα βίωσε στο τουρκικό αεροδρόμιο.

“Κάθε μήνα η Τουρκία χάνει τμήμα στρατιωτικής ισχύος”

Η εφημερίδα Süddeutsche Zeitung επαναφέρει στο προσκήνιο τη διαμάχη μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας για τους S-400 και την αποβολή της χώρας από το πρόγραμμα κατασκευής των μαχητικών F-35. „Ο Τούρκος πρόεδρος αρέσκεται στο να μπλοφάρει, αλλά έχασε” υποστηρίζει η εφημερίδα. “Και τώρα η Άγκυρα βρίσκεται χωρίς σύγχρονα μαχητικά πέμπτης γενιάς, η τουρκική πολεμική αεροπορία κινδυνεύει να μείνει πίσω. Οι δυνατότητες του Ερντογάν να διορθώσει το λάθος είναι ελάχιστες. Η μόνη εναλλακτική για τα F-35 είναι ο εκσυγχρονισμός των γηρασμένων τουρκικών αεριωθούμενων F-16, αλλά κι αυτά έρχονται από τις ΗΠΑ.Και ήδη εκεί οργανώνεται αντίσταση κατά των εξοπλισμών με τους Τούρκους, που στο μεταξύ είναι ελάχιστα αγαπητοί στην Ουάσιγκτον … ΄Ετσι η Τουρκία χάνει κάθε μήνα ένα τμήμα στρατιωτικής ισχύος. Η με φανφάρες εξαγγελία του τουρκικού τζετ 5ης γενιάς, ενός ψηφιοποιημένου Stealth, είναι για την ώρα στη σφαίρα του όνειρο”.

Ο δημοσιογράφος περιγράφει τις ελάχιστες διεξόδους της χώρας και επισημαίνει: “Επειδή ο καιρός πιέζει, υπάρχει, σύμφωνα με απόψεις ειδημόνων, μόνο μία λύση, ο άμεσος εκσυγχρονισμός των γηρασμένων F-16. Η Άγκυρα διαθέτει 270, τα μισά χρήζουν ανανέωσης. Θα πρέπει λοιπόν να αγοράσει 40 νέα F-16 από τις ΗΠΑ και να αναβαθμίσει 80 γηρασμένα. Μόνο έτσι η τουρκική πολεμική αεροπορία θα ήταν κάπως εξοπλισμένη απέναντι στον προαιώνιο εχθρό της, την Ελλάδα. Η Αθήνα δεν παίρνει μόνο F-35 από τις ΗΠΑ, αλλά και 18 Rafale από τη Γαλλία. Οι Τούρκοι βρίσκονται με τη θηλιά στο λαιμό. Ο προεδρικός σύμβουλος Ιμπραχίμ Καλίν δήλωσε, ότι θα ήταν καλύτερα, αν μπορούσε η χώρα του να ξαναμπεί στο πρόγραμμα των F-35, αλλά κάποιος Αμερικανός αξιωματούχος είπε στη διαδικτυακή σελίδα Yetkin-Report, ότι η Τουρκία είναι εκτός. Τελεία και παύλα”.

Πηγή: DW

«Τότε έχασαν τη ζωή τους 102 άνθρωποι… Δεν υπήρξε συστηματική εκκένωση από τις αρχές και ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως αρχηγός της αντιπολίτευσης επαίνεσε την έκθεση και δήλωσε πως το κόμμα του θα βασιστεί σε αυτό το σχέδιο όταν έρθει στην κυβέρνηση. Η δυσαρέσκεια πολλών ανθρώπων για την αποτυχία της κυβέρνησης στην καταστροφή στο Μάτι έπαιξε ρόλο στη νίκη του στις εκλογές τον Ιούλιο του 2019. Ο Μητσοτάκης αντιμετωπίζει όμως τώρα την κατηγορία ότι τις προηγούμενες εξαγγελίες του ως αρχηγού της αντιπολίτευσης ακολούθησαν λίγες πράξεις. Κατά τη διάρκεια της τρέχουσας κρίσης η κυβέρνηση επικεντρώθηκε σε μεγάλο βαθμό στις εκκενώσεις και στην κατάσβεση της πυρκαγιάς από αέρος και παραμέλησε την μακροπρόθεσμη ενίσχυση των πυροσβεστικών δυνάμεων στο έδαφος και την πρόληψη των πυρκαγιών».

Η εφημερίδα αναγνωρίζει ότι «κανείς δεν μπορεί να επιρρίψει στον πρωθυπουργό ότι του λείπουν οι ειδικές γνώσεις» και παραθέτει μια σειρά θέσεων που είχε αναλάβει και σχετίζονταν με το περιβάλλον ενώ στο τέλος παραθέτει και τα σχέδια της κυβέρνησης όσον αφορά την αξιοποίηση της ηλιακής και αιολικής ενέργειας ενώ «όσον αφορά την ανοικοδόμηση των περιοχών που έχουν καταστραφεί από τις πυρκαγιές, ο Μητσοτάκης προσπαθεί για μια σχετικά εποικοδομητική συνεργασία: ‘Η αντιπολίτευση, από την πλευρά της, έχει παρουσιάσει προτάσεις με τις οποίες είναι δύσκολο να μην συμφωνήσουμε΄. Μέχρι στιγμής, η μάλλον συμβιβαστική στρατηγική φαίνεται να λειτουργεί».

ZEIT : «Πρέπει να αλλάξουμε τρόπο ζωής»

Η εβδομαδιαία εφημερίδα Die Zeit φιλοξενεί συνέντευξη του αρχηγού της αντιπολίτευσης Αλέξη Τσίπρα στη δεύτερη σελίδα της με τίτλο «Πρέπει να αλλάξουμε τρόπο ζωής» και μια σειρά φωτογραφιών από τα μέτωπα των πυρκαγιών. H εφημερίδα επισημαίνει ότι τα προηγούμενα χρόνια στην Ελλάδα δεν έπαιζαν σημαντικό ρόλο περιβαλλοντικά θέματα και ρωτά γιατί δεν υπάρχει ένα σημαντικό κόμμα Πρασίνων. Ο κ.Τσίπρας απαντά πως οι αριστερές δυνάμεις στην Ελλάδα από τη δεκαετία του 80 πάντα περιελάμβαναν στο πρόγραμμά τους θέματα περιβάλλοντος και συμπληρώνει: «Η σοσιαλιστική κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου μετά την εκλογική της νίκη το 2009 σύστησε ένα υπουργείο Περιβάλλοντος, το οποίο καταργήθηκε από τους συντηρητικούς. Το αναβιώσαμε όταν ήμουν πρωθυπουργός και ήμασταν αυτοί που φέραμε τη Συμφωνία των Παρισίων στο ελληνικό κοινοβούλιο».

Λιγο παρακάτω παραδέχεται πως «γενικά πολλές ευρωπαϊκές συζητήσεις διεξάγονται με μικρή καθυστέρηση στην Ελλάδα» και επισημαίνει πως τόσο η γεωργία όσο και ο τουρισμός εξαρτώνται άμεσα από τη φύση. Στην ερώτηση εάν εξ αυτής της ανάγκης θα αλλάξει και ο εσωτερικός πολιτικός διάλογος απαντά: «Νομίζω πως ναι. Υπάρχει η απαίτηση η πολιτική να προστατεύσει τους ανθρώπους από την κλιματική αλλαγή. Νιώθουν ανασφάλεια. Καταλαβαίνουμε πως και γι’ αυτό το λόγο θα πρέπει να αλλάξουμε το στιλ μας».

Όσον αφορά τις αιτίες των φετινών πυρκαγιών απαντά πως «είχαμε επτά συνεχόμενες ημέρες πολύ υψηλές θερμοκρασίες» ενώ αναφέρεται και στο σχέδιο Γκολντάμερ που προτάθηκε μετά την τραγική πυρκαγιά στο Μάτι, το οποίο μεταξύ άλλων προβλέπει «ένα κεντρικό συμβούλιο πρόληψης και τη δημιουργία αντιπυρικών ζωνών, όμως η σημερινή κυβέρνηση έβαλε το σχέδιο στο συρτάρι και δυόμισι χρόνια δεν έκανε τίποτα». Τέλος, ο κ.Τσίπρας προτείνει έναν ευρωπαϊκό σχεδιασμό για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών.

Πηγή: DW

Όπως υποστηρίζει «η Ελλάδα εξετάζει πόσο μακριά μπορεί να φτάσει και θέλει να διπλασιάσει τα χωρικά της ύδατα στο Ιόνιο Πέλαγος. Κατά βάση αυτό επιτρέπεται, ωστόσο παραβιάζει προηγούμενες συμφωνίες και μπορεί να εξοργίσει περαιτέρω την Τουρκία». Πιο συγκεκριμένα, η εφημερίδα του Μονάχου αναφέρει ότι Ελλάδα και Τουρκία είχαν συμφωνήσει, προ δεκαετιών, «να διατηρήσουν τα χωρικά ύδατα γύρω από τα νησιά του Αιγαίου και για τις δύο πλευρές στα έξι μίλια, το ήμισυ της απόστασης που προβλέπεται διεθνώς. Το 1995 η τουρκική Βουλή είχε ξεκαθαρίσει ότι κάθε επέκταση των (θαλασσίων) συνόρων στο Αιγαίο αποτελεί αιτία πολέμου. Κατ΄αρχάς η επέκταση των θαλασσίων συνόρων στο Ιόνιο Πέλαγος θα είχε συνέπειες για την Αλβανία. Όμως οι δύο χώρες θέλουν να επιλύσουν τη διαφορά τους στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Τούρκοι και Έλληνες θα μπορούσαν επίσης να παραπέμψουν την αντιπαράθεσή τους σε ένα διεθνές δικαστήριο, αλλά δεν έχουν καταφέρει να συμφωνήσουν επ’ αυτού».

Στη συνέχεια η Süddeutsche Zeitung ανατρέχει σε παλαιότερες δηλώσεις του ναυάρχου Τζιχάτ Γιαϊτζί, ο οποίος θεωρείται εμπνευστής του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» στην Τουρκία. Μεταξύ άλλων διαβάζουμε: «Το 2020 ο απόστρατος ναύαρχος Γιαϊτζί είχε δηλώσει στην εφημερίδα Sözcu: ‘Αν η Ελλάδα κάνει κάτι τέτοιο μόνο στο Ιόνιο Πέλαγος, δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε. Αλλά ένα τέτοιο βήμα αποτελεί τμήμα ενός ευρύτερου σχεδίου’. Ισχυριζόταν ότι το 2017 ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, Νίκος Κοτζιάς, είχε δηλώσει τα εξής: ΄Θα ξεκινήσουμε με την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στο Ιόνιο Πέλαγος’. Το δεύτερο βήμα θα ήταν τα χωρικά ύδατα στο Αιγαίο, δυτικά της Κρήτης. Αλλά αυτό θα ήταν εντελώς απαράδεκτο για την Τουρκία», καταλήγει ο αρθρογράφος.

Πηγή: DW

Η Αθήνα και η Άγκυρα δεν διαφωνούν μόνο για την τρέχουσα διαμάχη για τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στην ανατολική Μεσόγειο. Τα δυο γειτονικά κράτη διάκεινται εχθρικά το ένα προς το άλλο εδώ και πάνω από εκατό χρόνια, μια εχθρότητα που άλλοτε υφέρπει κι άλλοτε εκδηλώνεται πολύ, πάρα πολύ ανοιχτά. Aν και τα δύο κράτη είναι μέλη του ΝΑΤΟ, αυτή η εχθρικότητα δυστυχώς έχει διατηρηθεί μέχρι σήμερα. Και τα δύο κράτη προτιμούν να καταφεύγουν σε πολεμικούς θεατρινισμούς, όταν δεν καταφέρνουν τους στόχους τους με νηφάλια επιχειρήματα. Αυτό συμβαίνει και τώρα».

Το σχόλιο συνεχίζει παρατηρώντας για την ελληνοτουρκική διένεξη: «Οι Τούρκοι στέλνουν ερευνητικά σκάφη που συνοδεύονται από πολεμικά πλοία για αναζήτηση ορυκτών πόρων σε ύδατα στα οποία, σύμφωνα με την ελληνική ερμηνεία, δεν έχουν καμία δουλειά να κάνουν έρευνες. Οι Έλληνες, που έχουν δίκιο, τουλάχιστον καταρχήν, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, δεν μπορούν να σκεφτούν κάτι πιο έξυπνο από το να στείλουν αμέσως στην περιοχή το δικό τους ναυτικό (…) Tίποτα από όλα αυτά δεν είναι σοφό. Αλλά είναι επικίνδυνο. Μια φορά ήδη έπρεπε να παρέμβει η καγκελάριος –προφανώς την τελευταία στιγμή- ( …)»

Για τις συνομιλίες του Μάας ο σχολιαγράφος σημειώνει: «Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα του ταξιδιού του Χάικο Μάας για διαμεσολάβηση μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας, ένα πράγμα διαφαίνεται από καιρό, ότι οι δύο πλευρές δεν θέλουν ούτε μπορούν να λύσουν τη σύγκρουση μόνες τους. Επίσης o στόχος, που πρέπει να επιδιωχθεί με μια διαμεσολάβηση, είναι αγανωρίσιμος: αυτό που απαιτείται είναι μια διαπραγματευτική λύση, που οδηγεί σε μια λίγο-πολύ δίκαιη κατανομή του ορυκτού πλούτου χωρίς να αμφισβητούνται τα σύνορα των χωρών που υπάρχουν εδώ και 100 χρόνια». Κλείνοντας το σχόλιο συνοψίζει λέγοντας ότι τις επόμενες εβδομάδες και μήνες είναι καθήκον του Βερολίνου και ειδικά του ίδιου του Χάικο Μάας να «γεμίζει με διπλωματία την απόσταση που χωρίζει την τρέχουσα κατάσταση από τον επιδιωκόμενο στόχο. Εάν δεν το καταφέρει, το ξέσπασμα της στρατιωτικής βίας είναι σχεδόν προδιαγεγραμμένο».

ΤΑΖ: Τι θα θεωρούνταν επιτυχία στη διαμεσολάβηση Μάας

Από την πλευρά της η εφημερίδα Tageszeitungτου Βερολίνου σχολιάζει: «Στη διαμάχη για την εκμετάλλευση αποθεμάτων ορυκτού πλούτου στην ανατολική Μεσόγειο, ο Μάας ανέλαβε να φέρει και τις δύο πλευρές στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Είναι μια δύσκολη αποστολή. Και οι δύο πλευρές θεωρούν ότι έχουν απολύτως δίκιο, κανείς δεν θέλει να συμβιβαστεί. Ήδη πολλές φορές η καγκελάριος Μέρκελ έχει μιλήσει τηλεφωνικά με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Ταγίπ Ερντογάν, μέχρι στιγμής άνευ επιτυχίας. O Mητσοτάκης της την έφερε, δεδομένου ότι μια μέρα μετά το τηλεφώνημα υπέγραψε συμφωνία με την Αίγυπτο, η οποία προκάλεσε κι άλλο την Τουρκία, και ο Ερντογάν από την πλευρά του στέλνει αντί για μηνύματα ειρήνης νέα πολεμικά πλοία προς την κατεύθυνση της Ελλάδας.»

Η TAZ παρατηρεί ότι μέχρι πρότινος οι διαφορές μεταξύ των δύο νατοϊκών εταίρων επιλύονταν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης από την Ουάσιγκτον. «Από τη στιγμή όμως που οι ΗΠΑ υπό τον Τραμπ δεν επιτελούν πια αυτόν τον ρόλο, την ευθύνη φέρει η Ευρώπη. Οι τελευταίες εβδομάδες έχουν δείξει ότι η Γερμανία από μόνη της δεν έχει αρκετό βάρος. Ο Μάας μπορεί να επιτύχει κάτι μόνο αν μπορέσει αξιόπιστα να απειλήσει και τις δύο πλευρές με συνέπειες και γι αυτό χρειάζεται και τα υπόλοιπα κράτη-μέλη, ειδικά τη Γαλλία. Με την επίσκεψή της στον Μακρόν το περασμένο Σαββατοκύριακο η καγκελάριος Μέρκελ κατάφερε η Γαλλία να επιθυμεί τη στήριξη της γερμανικής διαμεσολάβησης. Φαινομενικά και οι δυο χώρες εξακολουθούν να μη δείχνουν ετοιμότητα να ενδώσουν. Ο Μάας όμως θα είχε ήδη πετύχει πολλά, αν τουλάχιστον ο Ερντογάν απέσυρε αθόρυβα τα ερευνητικά και πολεμικά πλοία του. Τουλάχιστον γι αυτό υπάρχουν καλές πιθανότητες».

Τέλος η τοπική εφημερίδα του Μπίλενφελντ Westfallen Blatt παρατηρεί σε σχόλιό της για τα ελληνοτουρκική και τη γερμανική προσπάθεια διαμεσολάβησης: «Προφανώς αυτή η σύγκρουση δεν μπορεί να επιλυθεί με τηλεφωνική διπλωματία. Για τον λόγο αυτόν ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών ξεκίνησε μια απολύτως προσωπική αποστολή. Διαθέτει την εξουσία της υπουργικής θέσης του και το βάρος της γερμανικής προεδρίας της ΕΕ. Στο τέλος της εβδομάδας θα συγκεντρώσει τους συναδέλφους του υπΕξ της ΕΕ στο Βερολίνο. Η Ελλάδα εκεί θα ακουστεί ιδιαιτέρως. Διότι η ΕΕ δεν μπορεί να επιτρέψει να συμπεριφέρονται σε ένα κράτος-μέλος της έτσι όπως η Τουρκία στην Ελλάδα (…) Η Τουρκία πρέπει να τερματίσει τις συνεχιζόμενες προκλήσεις της. Ακόμα κι αν η Τουρκία βοηθά την ΕΕ με την αμφιλεγόμενη συμφωνία για το προσφυγικό, αυτό δεν αποτελεί λευκή επιταγή για να πυροδοτεί ανάφλεξη στη γειτονιά της».

Πηγή: DW

Η Άγκυρα ανέβαλε προς το παρόν τις προκλητικές γεωτρήσεις της. Τώρα θα πρέπει να μιλήσουν. Αυτό όμως σημαίνει πως η Αθήνα θα πρέπει να απομακρυνθεί από τις σκληρές θέσεις της για τα κυριαρχικά δικαιώματα των 3.000 νησιών και νησίδων της. Κάτι που για τον ξιφομάχο Ερντογάν, ο οποίος προσβλέπει στο διαμοιρασμό των πρώτων υλών, είναι μια αναμφισβήτητη νίκη».

Εθνικό συμφέρον να βοηθηθεί η Ελλάδα

Άρθρο του πρώην Καγκελαρίου Γκέρχαρντ Σρέντερ με τον τίτλο «Η Ευρώπη πρέπει να γίνει πιο ευρωπαϊκή» φιλοξενεί η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt. Στο άρθρο αναφέρεται: «Είναι προς όφελος του εθνικού μας συμφέροντος να βοηθηθούν οι χώρες που επλήγησαν ιδιαίτερα πολύ από την κρίση και να σταθούν και πάλι στα πόδια τους. Αυτό ισχύει για τη Γαλλία, τον σημαντικότερο πολιτικό μας εταίρο, αλλά αυτό ισχύει και για την Ιταλία, την Ισπανία και την Ελλάδα. Η Γερμανία εξάγει το 60% των προϊόντων της στις χώρες της ΕΕ. Η κατανάλωση σε αυτές τις χώρες, η οποία έχει πληγεί εξαιτίας του κορωνοϊού, εγγυάται την ευημερία μας και τις θέσεις εργασίας μας».

Πηγή: DW

Και η εφημερίδα συνεχίζει λίγο παρακάτω: «O Ερντογάν όλο και αλληθωρίζει προς τη γηραιά ήπειρο για να πάει μπροστά τη χώρα του. Τώρα όμως άλλαξαν τα πράγματα. Τώρα είναι ο αρχηγός της τουρκικής κυβέρνησης που επιβάλλει την ατζέντα του στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Η αλλαγή στην Αγία Σοφία δεν είναι παρά μια επίδειξη ισχύος. Ένα σαφές πλάνο θα βοηθούσε όμως και τις δυο πλευρές. Και το σχέδιο αυτό θα πρέπει να αναγνωρίζει την πραγματικότητα. Κι αυτή είναι πως η ΕΕ δεν έχει θέση για έναν υποχθόνιο. Οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία θα πρέπει να διακοπούν. Αυτό θα άνοιγε το δρόμο για ένα νέο επίπεδο στις σχέσεις με την Άγκυρα. Παράλληλα όμως η Τουρκία είναι ένας στρατηγικός εταίρος της Ευρώπης, που σε μεγάλο βαθμό μπορεί να προσφέρει στήριξη».

H Süddeutsche Zeitung σχολιάζει το ρόλο της ΕΕ στο διεθνές γίγνεσθαι και γράφει: «Η ΕΕ είναι πολύ αδύναμη για να δώσει απαντήσεις σε επιθέσεις που πλήττουν τις αξίες της και το σύστημα δικαίου της. Έτσι ο χαρακτήρας της δέχεται όλο και μεγαλύτερα πλήγματα, η αξιοπιστία της φθείρεται και η ικανότητά της για πράξεις αποδυναμώνεται. Πού είναι η αλληλεγγύη της με τους Βρετανούς στις διαμαρτυρίες τους για το Χονγκ Κονγκ; Που είναι η αλληλεγγύη της με την Ελλάδα στη διένεξη με την Τουρκία; Που είναι οι ξεκάθαρες κουβέντες στη Ρωσία για τις αποκαλύψεις σχετικά με τα συμβόλαια θανάτου στο Αφγανιστάν; 1.300 Γερμανοί στρατιώτες υπηρετούν στο Αφγανιστάν. Δεν ενδιαφέρει τη γερμανική κυβέρνηση ότι η Ρωσία πληρώνει χρήματα για να δολοφονηθούν Αμερικανοί στρατιώτες, οι οποίοι είναι εταίροι μας; Η ΕΕ έχει διολισθήσει υπό τη γερμανική καθοδήγηση σε μια αδυναμία που δεν μπορεί να σταματήσει. Είναι παγιδευμένη, αμήχανη και δεν μπορεί να πράξει.

Πηγή: DW