Στο φορτισμένο μήνυμα της, η μητέρα του αδικοχαμένου Βασίλη, μεταξύ άλλων αναφέρεται και στην εμπλοκή της στο δυστύχημα στα Τέμπη, ενώ ευχαριστεί και όσους στήριξαν την ίδια και την οικογένειά της το τελευταίο διάστημα. «Όσο για εμένα χθες αποχαιρέτησα την Εισαγγελία. Της πρόσφερα 40 χρόνια και 6 μήνες από τη ζωή μου. Από τα 25 μου ,στις 11/1/1985 έως 30/6/2025. Δόξα τω Θεώ! Πήγα και έδωσα τον όρκο, έχοντας στα σπλάγχνα μου τον Βασίλη, δούλεψα μερόνυχτα, χαμένη σε ατελείωτες σελίδες, με δύο παιδιά και την αποχαιρετώ ντυμένη στα μαύρα», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Αναλυτικά η ανάρτηση της Σ. Καλογήρου

«Αποχαιρετώντας την εισαγγελία.. Καλό μήνα! Ας είναι αυτός ο Ιούλιος, μήνας ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ για τον καθένα μας. Δεν έχουμε και πολλά περιθώρια. Στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα ο κόσμος και στην Πατρίδα μας αλλά και διεθνώς, “ενός έστι χρεία”, της μετανοίας. Και όπως κάπου διάβασα: “Όλα τα καταμετρούν σήμερα οι άνθρωποι, αλλά Ο ΘΕΟΣ ΜΕΤΡΑΕΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΤΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ”.

Όσο για εμένα χθες αποχαιρέτησα την Εισαγγελία. Της πρόσφερα 40 χρόνια και 6 μήνες από τη ζωή μου. Από τα 25 μου, στις 11/1/1985 έως 30/6/2025. Δόξα τω Θεώ!

Πήγα και έδωσα τον όρκο, έχοντας στα σπλάγχνα μου τον Βασίλη, δούλεψα μερόνυχτα, χαμένη σε ατελείωτες σελίδες, με δύο παιδιά και την αποχαιρετώ ντυμένη στα μαύρα, μετά από μία τελευταία πολύ δύσκολη διετία (υπόθεση Τεμπών) έχοντας πλέον το ένα μου παιδί – θυσία, μέσα στο μνήμα και στα σπλάγχνα μου πίκρα και απογοήτευση, από λίγους ανθρώπους, αλλά τεράστια αγάπη και στήριξη από χιλιάδες άλλους.

Αναλυτικά όσα αναφέρει:

Ο Γέροντας μας Κύριλλος,

ο Γέροντας ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

Σαν σήμερα 30 Μαρτίου 2012, ο Άγιος Γέροντάς μας Κύριλλος παρέδωσε την αγία του ψυχή σ’ Εκείνον που παιδιόθεν αγάπησε και αφιέρωσε ολόκληρη την επίγεια ζωή του.

Η Κυρία Θεοτόκος, η μεγάλη αγάπη του ,

η ” γλυκειά του μανούλα”, όπως αποκαλούσε την Παναγία μας ,τον κάλεσε κοντά Της την 30ή Μαρτίου, την μεγάλη εκείνη ημέρα, όπου στην Εκκλησία μας ψάλλεται ο Ακάθιστος Ύμνος, τη Παρασκευή του Ακαθίστου Ύμνου και έτσι καθιερώθηκε το επίσημο μνημόσυνό του να τελείται το Σάββατο του Ακαθίστου, που φέτος είναι το Σάββατο 5 Απριλίου 2025.

Αναχώρησε για τας αιωνίους μονάς, αφού διακόνησε αγόγγυστα και με αυταπάρνηση τους Αγίους Γεροντάδες της Μονής Οσίου Δαυίδ,τον νοικοκύρη της Μονής Όσιο Δαυίδ και τον Άγιο Ιάκωβο,του οποίου ήταν γνήσιος υποτακτικός με υποδειγματική υπακοή και στη συνέχεια άξιος διάδοχός του στην ηγουμενία, αλλά και τις εικόνες του Θεού, τους δοκιμαζομένους αδελφούς που προσέτρεχαν στο Μοναστήρι να βρουν καταφύγιο.

Η αγιότητά του ήταν καλά κρυμμένη μέσα στην απλότητά του, κάτω από το χαριτωμένο μειδίαμά του και τη γεμάτη φως και αγάπη ματιά του.Ο γλυκασμός της καρδιάς του,το φως που εξέπεμπε το προσωπό του ακόμη κι όταν ήταν πολύ ταλαιπωρημένος από τις τόσες ασθένειες, προσέλκυσε πλήθος ανθρώπων ,

οι οποίοι κοντά του , είτε στο πετραχήλι του, είτε από το παράδειγμα της βιοτής του , εμπνεύσθηκαν και αλλοιώθηκαν οι ψυχές τους.

Οσιακή η ζωή του , εφαρμογή του Ευαγγελίου στη πράξη, όμως άν θυμηθούμε και τους μαρτυρικούς πόνους που αγόγγυστα υπέμεινε, στις πολύχρονες ασθένειές του, δοξολογώντας τον Θεό, μπορούμε να πούμε ότι είχε και μαρτυρικό φρόνημα.

Η αγκαλιά του ήταν πάντοτε ανοιχτή.

Ήταν πάντοτε παρών να δεχθεί τους πάντες.

Σε κανένα δεν είπε ΟΧΙ για να τον δει,

να τον ακούσει,

να τον εξομολογήσει,

να τον διαβάσει,

να τον εξυπηρετήσει..

Η υπομονή του ήταν απέραντη..

Τα λόγια του που σημάδεψαν τη ζωή μας ήταν ” υπομονή και προσευχή”, και ” δεν θα σας αφήσει ο Θεός” ,τα βίωνε ο ίδιος και τα βλέπαμε στη δική του ζωή , με την άνευ ορίων πίστη του, με την απέραντη υπομονή και την αδιάλειπτη προσευχή,ταπεινά, απλά..

Και ο Θεός τον χαρίτωσε τόσο όσο ήταν στη γη αλλά κυρίως μετά την οσιακή κοίμηση του.

Αναρίθμητες μαρτυρίες για την παρουσία του στις ζωές των ανθρώπων και την βοήθειά του, αμέσως από το ίδιο εκείνο πρωινό της 30ής Μαρτίου μέχρι σήμερα.

Ευχαριστούμε τον Θεό, που μας χάρισε τέτοιον Γέροντα , που μας έφερε στην ευλογημένη μάντρα του και που μας έριξε στη αγιασμένη αγκαλιά του.

Σκέφτομαι και με την απόσταση του χρόνου πλέον, πιστοποιείται και γίνεται πιο έντονο ότι ζούσαμε έναν Άγιο ισοστάσιο των Αγίων Γερόντων του και αυτό καθημερινά καταδεικνύεται.

Πόσοι και πόσοι έχουν να διηγηθούν ότι μπαίναμε στο ευλογημένο αυτό μοναστήρι με χίλια προβλήματα, με μεγάλη στενοχωρία, ή με τόσους άλλους προβληματισμούς και μόλις βλέπαμε το φωτεινό και γλυκό του βλέμμα, που εξέπεμπε Χάρη και αγάπη , αισθανόμασταν ότι όλα μπαίνουν στις σωστές τους διαστάσεις, ότι όλα μπήκαν ή θα μπουν στη σειρά τους , ότι, δε μπορεί…, ο Θεός θα βοηθήσει, με την εγγύηση του Γέροντα..

Τον βλέπαμε και μας άλλαζε στη στιγμή και τη θεώρηση όλου του κόσμου.

Τον ευχαριστούμε για όλα τον Άγιο Γέροντα και για τα τότε και για τα τώρα,τα πολύ δύσκολα, που δεν μας αφήνει και που πάλι στη καθημερινότητά μας, εγγύηση είναι, ότι ο Θεός δεν θα μας αφήσει.

Και όπως είπε σε ένα κήρυγμά του ανήμερα της γιορτής του, ο υποτακτικός του και μετέπειτα διάδοχός του στην ηγουμενία Γέροντας Γαβριήλ:

“Τις πρεσβείες του ζητάμε, τις ευχές του και τις ευλογίες του, να μας στηρίξει , να μας χαρίσει εκείνο το χαμόγελο, που πάντοτε κοσμούσε το φαιδρό του και ιλαρό πρόσωπό του, το Χαριτωμένο πρόσωπό του.”

Κι εμείς νοιώθουμε περισσότερο ευγνώμονες , γιατί ήταν ο άνθρωπος που έμαθε στο πνευματικοπαίδι του, τον Βασίλη μας, ν’ αγαπάει τον Χριστό και την Παναγία Μητέρα Του, και έτσι τώρα ,πλέον, αξιώθηκε να συναγάλλεται εκεί μαζί τους, στο Φως.

Ας έχουμε όλοι την αγία του ευχή!