«Χρειαζόμαστε μία κυβέρνηση που αντανακλά την πραγματικότητα του κοινοβουλίου, όμως να μην είναι όμηρος των κομματικών συμφερόντων», είπε ο Λεκορνί σε δημοσιογράφους, αφού επισκέφθηκε ένα αστυνομικό τμήμα στο Λ’ Αι λε Ροζ, ένα προάστιο νότια του Παρισιού.

Ερωτηθείς σχετικά με την πιθανότητα αναστολής της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης, ο Λεκορνί απάντησε: «Όλες οι συζητήσεις είναι πιθανές, αρκεί να είναι ρεαλιστικές».

Παρασκευή 3 Οκτωβρίου: Ο Λεκορνί, σε αναπάντεχη δήλωση του στην εξαιρετικά ασυνήθιστη για την γαλλική πολιτική ώρα 9 το πρωί, υπόσχεται ότι δεν θα χρησιμοποιήσει το άρθρο του Συντάγματος 49.3 που επιτρέπει έγκριση του προϋπολογισμού χωρίς ψηφοφορία. Χρόνια απαίτηση της αντιπολίτευσης. Σχεδόν όλοι το θεώρησαν ως υποχώρηση προς τους Σοσιαλιστές ώστε λίγες μέρες μετά να αποφύγει πρόταση μομφής.

Ο ακροαριστερός Μελανσόν, παλιά αλεπού του κοινοβουλευτισμού, αντέδρασε: «Δεν σε πιστεύουμε, δεν σκοπεύεις να κυβερνήσεις χωρίς να μας εξαναγκάσεις όταν έρθει η ώρα».

Στη συνέχεια, απαρίθμησε όλα τα υπόλοιπα άρθρα του Συντάγματος που επιτρέπουν την κυβέρνηση να περνάει προϋπολογισμούς χωρίς κοινοβουλευτική έγκριση.

Κυριακή 5 Οκτωβρίου: Ο Λεκορνί ανακοινώνει αργά το βράδυ τη σύνθεση της κυβέρνησής του που βγάζει μάτι οτι είναι προβληματική.

Η επιστροφή του πρώην υπουργού Οικονομίας Μπρουνό Λε Μερ  ως νέου υπουργού Αμυνας προκάλεσε την σφοδρή αντίδραση του δεξιού υπουργού Εσωτερικών. Ο Μπρουνό Ρεταϊγιό αναρτάει την απόσυρση του απο το νέο σχήμα γιατί ο Λεκορνί “του απέκρυψε την συμμετοχή του Λε Μερ στη κυβέρνηση”, “δεν υπάρχει πλέον εμπιστοσύνη”.

Δευτέρα 6 Οκτωβρίου: Διακριτικά, ο Λεκορνί δίνει την παραίτηση του, ο Πρόεδρος Μακρόν την αποδέχεται αμέσως. Περίεργο.

French President Emmanuel Macron reappointed Sebastien Lecornu as prime minister just days after he quit the job, a move that enraged some of the president's fiercest political opponents who pledged to vote out the new government https://t.co/9ydgXjtaLE pic.twitter.com/FmXA0ef1SN

— Reuters (@Reuters) October 11, 2025

Ακόμα πιο περίεργο, λίγες ώρες αργότερα ο Εμ. Μακρον του αναθέτει 48ωρη αποστολή να διαπραγματευτεί μια «ύστατη φορά» με τα κόμματα «για να βρουν μια πλατφόρμα συνεννόησης» ώστε να μην καταφύγουν σε εκλογές.

Τετάρτη 8 Οκτωβρίου: ο “μοναχός-στρατιώτης” όπως αυτοαποκαλείται ο Λεκορνί παραδέχεται οτι απέτυχε μεν αλλά “μια πλειοψηφία κομμάτων δεν θέλει εκλογές”. 210 βουλευτές, τόνισε. Αυτός που ήθελε να φορέσει αμφια αλλα τον κέρδισε η πολιτική,  επανέλαβε 3 φορές οτι δεν επιθυμεί τον επαναδιορισμό του ως πρωθυπουργό.

Μια ώρα αργότερα, ο Μακρόν ανακοινώνει οτι σε 48 ώρες θα “αναλάβει τις ευθύνες του”.

Παρασκευή 10 Οκτωβρίου: μετά από συνάντηση με τα κόμματα, εξαιρουμένων Λε Πεν και Μελανσόν, ο Μακρόν ανακοίνωσε στις 22:00 τοπική ώρα τον επαναδιορισμό του Λεκορνί “εξουσιοδοτώντας εν λευκώ” να αποφασίσει για τα μέλη της κυβέρνησης που δεν πρέπει να έχουν προεδρικές φιλοδοξίες (1η προϋπόθεση). Ο “μοναχός-στρατιώτης” που “από καθήκον αποδέχτηκε την αποστολή” έχει το ελεύθερο να διαπραγματευτεί επί παντός επιστητού με τα κόμματα ώστε να αποφύγει την πτώση της νέας κυβέρνησης. Στη απογευματινή συνάντηση Προέδρου-κομμάτων, ο Μακρόν υποχώρησε ΜΟΝΟ στο θέμα του συνταξιοδοτικού (2η προϋπόθεση).

Το “εν λευκώ” όταν συμπίπτει να είσαι στενός συνεργάτης και πρωθυπουργός είναι οξύμωρο.

Η “αποστολή” που του έθεσε λοιπόν ο “εν λευκώ” Πρόεδρος Μακρόν είναι να περάσει 1) ο προϋπολογισμός του 2026, 2) η αναθεώρηση καθεστώτος της Νέας Καληδονίας.

Κατά διαβολική σύμπτωση, το ίδιο είπε και ο “μοναχός-στρατιώτης”  Λεκορνί δυο μέρες νωρίτερα στην τηλεοπτική συνέντευξη του.

Έπειτα από μια εβδομάδα πολιτικού ψυχοδράματος, ο Λεκορνί είναι μέσα στους χρόνους.

Ως ελβετικό ρολόι, την Δευτέρα 13/10 καταθέτει στην Εθνοσυνέλευση το νομοσχέδιο του προϋπολογισμού, με προβλεπόμενες οικονομίες 40-44 δις ευρώ.

Τρίτη 14/10 εκφωνεί την ομιλία γενικής πολιτικής της κυβέρνησης. Η αντιπολίτευση υποβάλλει προτάσεις μομφής.

Απρόβλεπτη είναι πλέον μόνο η στρατηγική ανταπάντησης της αντιπολίτευσης και πρώην συμμάχων απέναντι στο καλοπαιγμένο θεατρικό Μακρόν Λεκορνί .

Ο χρόνος είναι εχθρός όλων, ιδιαίτερα για τον Εμανουέλ Μακρόν που η πολιτική του καριέρα εκπνέει Μάϊο του 2027.  Μέχρι τότε δεν θέλει κανέναν να επισκιάσει την προεδρία ή να μοιραστεί την εξουσία με συγκατοίκηση. Θα στιγματιζόταν ιστορικά οτι κέρδισε δύο θητείες με λαϊκή εντολή να μπλοκάρει την άκρα δεξιά αλλά θα ήταν εκείνος που την οδήγησε στην εξουσία πανηγυρικά. Ας περιμένουν τη λήξη της θητείας του, “μετά από μένα, το χάος”.

Τί εμπόδια αντιμετωπίζει ο Μακρόν μέχρι τον Μάϊο 2027;

Μια κυβέρνηση γεμάτη υπουργούς με προεδρικές φιλοδοξίες που στρέφουν την προσοχή πάνω τους 24ωρες, 7 μέρες την εβδομάδα.

Νέες πρόωρες εκλογές θα έφερναν τον Bardella πρωθυπουργό σε συγκατοίκηση με απόλυτη ή σχετική πλειοψηφία. Ο Εμ. Μακρόν κινδύνευε να του μειωθούν τα προνόμια, τα φώτα και οι ελιγμοί ως Προέδρου.

Ο  Πρόεδρος Μακρόν θα κατέληγε σκιά του εαυτού του, η υστεροφημία για πάντα συνδεδεμένη με την άνοδο της άκρας δεξιάς του 30χρονου Jordan Bardella, λόγω εσφαλμένων πολιτικών επιλογών του.

Ο Μελανσόν είχε δίκιο να μην εμπιστεύεται το στενό συνεργάτη του Προέδρου Μακρόν:

Άρθρο 47 του Συντάγματος: “Εάν το Κοινοβούλιο δεν αποφασίσει εντός εβδομήντα ημερών, οι διατάξεις του νομοσχεδίου (του προϋπολογισμού) μπορούν να τεθούν σε ισχύ με διάταγμα.”

Είναι μαθηματικά σίγουρο οτι θα καθυστερήσει η συζήτηση για τον προϋπολογισμό γιατί ολόσωμη η αντιπολίτευση υποσχέθηκε αντίσταση στην κυβέρνηση απαιτώντας πρόωρες βουλευτικές εκλογές. Κι ενώ τσακώνονται κοινοβουλευτικά, ο χρόνος κυλάει, το διάταγμα περιμένει. Ο προϋπολογισμός εγκρίνεται με λίγα ρετουσαρίσματα.

Πρόκειται για τον τελευταίο, δύσκολο, προϋπολογισμό του Μακρόν. Εκείνος του 2027 θα εγκριθεί υπο τον αστερισμό της προεδρικής και των βουλευτικών εκλογών…χωρίς τον Εμμανουέλ Μακρόν.

Ο Λεκορνί γίνεται έτσι ο πέμπτος πρωθυπουργός της Γαλλίας μέσα σε λιγότερα από δύο χρόνια.Ο 39χρονος Λεκορνί είναι ο μόνος υπουργός που έχει παραμείνει στην κυβέρνηση από τότε που ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν εξελέγη για πρώτη φορά το 2017», γράφει χαρακτηριστικά το Politico.

Ο διάδοχος του Μπαϊρού βρίσκεται αντιμέτωπος με το δύσκολο έργο της έγκρισης του προϋπολογισμού από το κοινοβούλιο, όπου η κυβέρνησή μέχρι τώρα δεν διέθετε πλειοψηφία.

Νωρίτερα τη Δευτέρα, ο απερχόμενος πρωθυπουργός Φρανσουά Μπαϊρού υπέβαλε την παραίτησή του, την οποία ο Μακρόν αποδέχτηκε. Αναγκάστηκε να παραιτηθεί μετά από μόλις εννέα μήνες στην εξουσία, λόγω της αποτυχίας του να εκπληρώσει μια κεντρική υπόσχεση: να προωθήσει ένα μη δημοφιλές σχέδιο για τον έλεγχο του διογκούμενου ελλείμματος της Γαλλίας.

Πριν από την ψηφοφορία εμπιστοσύνης, ο Μπαϊρού προειδοποίησε τους βουλευτές ότι η απομάκρυνσή του δεν θα έλυνε τα προβλήματα της χώρας. «Έχετε τη δύναμη να ανατρέψετε την κυβέρνηση, αλλά δεν έχετε τη δύναμη να εξαλείψετε την πραγματικότητα», είπε. «Η πραγματικότητα θα παραμείνει αμείλικτη: οι δαπάνες θα συνεχίσουν να αυξάνονται και το βάρος του χρέους, που είναι ήδη αβάσταχτο, θα γίνει ακόμα βαρύτερο και πιο δαπανηρό».

Ο Λεκορνί αντιμετωπίζει τώρα τη διπλή πρόκληση να οδηγήσει τη Γαλλία έξω από το οικονομικό τέλμα, ενώ παράλληλα να ηγηθεί μιας κυβέρνησης που προετοιμάζεται για μαζικές διαμαρτυρίες.

Την Τετάρτη έχουν προγραμματιστεί διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα και μπλοκαρίσματα αυτοκινητοδρόμων, ενώ στις 18 Σεπτεμβρίου θα ακολουθήσει μια ευρύτερη απεργία υπό την ηγεσία των συνδικάτων.

Η ανακοίνωση του Ελιζέ

Σε δελτίο τύπου, το Ελιζέ ανακοίνωσε ότι ο Εμανουέλ Μακρόν ανέθεσε στον Σεμπαστιάν Λεκορνί να διαβουλευτεί με τις πολιτικές δυνάμεις που εκπροσωπούνται στο Κοινοβούλιο με σκοπό την έγκριση ενός νέου προϋπολογισμού και την επίτευξη των απαραίτητων συμφωνιών για τις αποφάσεις που θα απαιτηθούν τους επόμενους μήνες».

«Μετά από αυτές τις συζητήσεις, θα εναπόκειται στον νέο Πρωθυπουργό να προτείνει κυβέρνηση προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας»

Το πρόσωπο του γαλλικού επανεξοπλισμού

Ο νυν υπουργός Άμυνας της Γαλλίας μπήκε στην πολιτική νωρίς. Σε ηλικία μόλις 19 ετών, έγινε ο νεότερος σε ηλικία κοινοβουλευτικός βοηθός στα γαλλικά χρονικά. Στην πορεία, διετέλεσε δήμαρχος του Βερνόν, στην περιοχή της Νορμανδίας. Προτού πάρει θέση στο πλευρό του Μακρόν το 2017 και αρχίσει να αναλαμβάνει σειρά από χαρτοφυλάκια, ήταν επί χρόνια μέλος των Γάλλων Ρεπουμπλικανών (Les Républicains, πρώην UMP, της παράταξης δηλαδή των Σιράκ και Σαρκοζί). Ως υπουργός Ενόπλων Δυνάμεων, από τον Μάιο του 2022 και έπειτα, με φόντο τον πόλεμο στην Ουκρανία και όλες τις άλλες διεθνείς κρίσεις, ο 39χρονος έχει γίνει το πρόσωπο της γαλλικής αμυντικής ανασύνταξης και του γαλλικού «επανεξοπλισμού», γεγονός που του έχει δώσει υπερκομματικούς «πόντους» ενισχύοντας το προφίλ του εντός των γαλλικών συνόρων αλλά και διεθνώς.

Διόλου τυχαία, στις ομιλίες επικαλείται συχνά τον Ντε Γκωλ, ενώ παρουσιάζεται να έχει καλές σχέσεις και με τον –επίσης ανερχόμενο πολιτικά– Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους.