Από τις πιο χαρακτηριστικές εικόνες της τραγωδίας είναι εκείνη της υπαλλήλου που βγήκε στο μπαλκόνι ζητώντας βοήθεια, ενώ καπνοί και φλόγες είχαν τυλίξει το κτήριο. Η γυναίκα αυτή είναι η Μαρία Καραγιάννη, η οποία μίλησε για όσα έζησε εκείνη την ημέρα κάνοντας λόγο για «απόλυτο τρόμο» και «παράνοια».

Ειδικότερα, περιγράφοντας την κατάσταση όταν ξεκίνησαν όλα, είπε: «ήμουν στο υπόγειο και άκουσα πολύ δυνατούς κρότους από ισόγειο του κτηρίου και γυαλιά να σπάνε. Κλειδώσαμε το θησαυροφυλάκιο, και πήρα το 100 από το τηλέφωνο του υπογείου».

«Με ρωτούσαν “πόσοι είστε στο κτήριο; πόσοι είναι οι επιτιθέμενοι;”. Τους έλεγα “δεν βλέπω από τους καπνούς”. Προσπάθησα να πάρω την πυροσβεστική αλλά δεν λειτουργούσε πια το τηλέφωνο. Από το φόβο μου κινούμενη γρήγορα πήρα δυστυχώς το ασανσέρ για να πάω στον 3ο όροφο όπου ήξερα ότι υπήρχαν παράθυρα» συνέχισε.

Περιγράφοντας τι συνάντησε εκεί, ανέφερε: «όταν έφτασα εκεί υπήρχε πανζουρλισμός. Οι συνάδελφοι ήταν στρυμωγμένοι σε ένα διαδρομάκι μικρό για να βρουν διέξοδο από ένα δωμάτιο που λειτουργούσε ως αποθήκη. Εκεί ήταν ένα κλουβί για τις μονάδες κλιματισμού. Από ό,τι έμαθα ο Ηλίας ο συνάδελφός μας έσπασε με όλες του τις δυνάμεις αυτή την καταπακτή και σιγά-σιγά βοηθώντας ο ένας τον άλλο βγήκαμε σε ένα μπαλκόνι 1Χ2 με κάτι λόγχες και σκαρφάλωναν τα κακόμοιρα για να ανέβουν σε ένα ελενίτ και να βγουν στη Χρήστου Λαδά».

Στη συνέχεια, όπως είπε, προσπάθησε να πάει στο κεντρικό μπαλκόνι της Σταδίου αφού είχε δει έναν συνάδελφο στο κεντρικό μπαλκόνι που μιλούσε στο τηλέφωνο.

«Ήθελα το τηλέφωνο αυτό για να πάρουμε κάποιον να του πούμε ότι κινδυνεύουμε. Δεν θυμάμαι αν κατάφερα να περιγράψω την κατάσταση και μετά από λεπτά το απόλυτο χάος. Να φυσάει ο καπνός, να μην βλέπουμε αν μπορούμε να πάμε στο διπλανό κτήριο. Δεν βλέπαμε πού να πατήσουμε. Τρεις από τους πέντε που ήμασταν στο μπαλκόνι κατάφεραν με κίνδυνο της ζωής τους από ένα μικρό περβάζι να περάσουν στο μπαλκόνι του διπλανού κτηρίου», συνέχισε.

“Σκεφτόμουν ότι στην επόμενη ανάσα δεν θα μπορέσω”

«Εμείς οι δύο οι τελευταίες που μείναμε στο μπαλκόνι, δεν βλέπαμε, είχε πυκνώσει ο καπνός, δεν μπορούσες να αναπνεύσεις. Σκεφτόμουν ότι στην επόμενη ανάσα δεν θα μπορέσω. Όλη αυτή για 40 λεπτά… Να λέω “πού είναι η πυροσβεστική;” Ζούσαμε τον απόλυτο τρόμο για 40 λεπτά, εκεί το υπολογίζω», συμπλήρωσε.

«Εκείνη την ώρα έλεγες ή θα σωθώ ή το επόμενο δίλεπτο δεν θα έχω ανάσα και θα πέσω κάτω. Ήταν τραγικές οι στιγμές, ο απόλυτος τρόμος, παράνοια. Εμένα με έβγαλαν τελευταία οι πυροσβέστες από το εσωτερικό του κτηρίου. Ήταν τέτοια η ένταση της φωτιάς που τα πάντα στο κτήριο ήταν σαν να έχει γίνει βομβαρδισμός. Πατούσες συντρίμμια… Αδιανόητο… Τις επόμενες ημέρες είδαμε ότι είχαν σπάσει τα μάρμαρα από τη σκάλα πιθανολογώ από την θερμοκρασία…».

Εξηγώντας πώς κατέβηκε, είπε: «μου έβαλαν μια αντιασφυξιογόνα μάσκα, ένα μπουφάν στην πλάτη και φωτίζοντας τον δρόμο που μπορούσα να περπατήσω, υποβασταζόμενη κατάφερα να με κατεβάσουν κάτω».

Δείτε την ανάρτηση για την θλιβερή επέτειο του υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος δημοσίευσε το βίντεο με την Μαρία Καραγιάννη να μιλάει για την τραγωδία.

Από τη Marfin έως σήμερα: Η διαχρονική απειλή της Άκρας Αριστεράς

Σήμερα, 5 Μαΐου 2025, συμπληρώνονται 15 χρόνια από ένα από τα πιο μαύρα κεφάλαια της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Στις 5 Μαΐου 2010, μέσα στο φως της ημέρας και στη σκιά μιας μεγάλης διαδήλωσης κατά των… pic.twitter.com/svgumGV4OC

— Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) May 5, 2025

Ανάρτηση του Κυρ. Μητσοτάκη

«Δεκαπέντε χρόνια από το έγκλημα της Marfin, η δολοφονία αθώων συμπολιτών μας πληγώνει τη συλλογική μας συνείδηση. Δηλώνει, δυστυχώς, τα εμπόδια που συναντά η μάχη της Πολιτείας με τη μάστιγα της τρομοκρατίας. Όμως κρατά ζωντανή τη μνήμη και την απόφαση της Δημοκρατίας να νικήσει τους σκοτεινούς υπονομευτές της», τονίζει σε ανάρτησή του στο Facebook ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.

«Η Παρασκευή Ζούλια, η έγκυος Αγγελική Παπαθανασοπούλου και ο Επαμεινώνδας Τσάκαλης είναι πάντα εδώ, απαιτώντας δικαίωση. Όπως εδώ είναι και τα διδάγματα του χθες, που πρέπει να μετατραπούν σε δύναμη του σήμερα. Μέχρι ο διχασμός, το μίσος και η τυφλή βία να ξεριζωθούν, επιτέλους, από την κοινωνία», υπογραμμίζει ο πρωθυπουργός.

Αναλυτικά η ανάρτηση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης έχει ως εξής:

«Αν το έγκλημα στη Marfin είχε διαπραχθεί από ακροδεξιούς -κι όχι ακροαριστερούς- φασίστες, οι πλατείες θα γέμιζαν κάθε χρόνο ανήμερα της επετείου! Θα ακούγαμε συνθήματα για τη δημοκρατία, για την ανάγκη να μην ξαναζήσουμε τέτοια τραγωδία, για να βρεθούν και να τιμωρηθούν οι δράστες που έκαψαν ζωντανούς την εγκυμονούσα Αγγελική Παπαθανασοπούλου, τον Επαμεινώνδα Τσάκαλη και την Παρασκευή Ζούλια! Για το έγκλημα αυτό, όμως, οι συνήθως «ευαίσθητοι» επέλεξαν τη σιωπή. Δυστυχώς, φαίνεται πως στον τόπο μας υπάρχουν ακόμα αρκετοί που υποστηρίζουν την τυφλή βία. Άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο φανερά. Αρκεί, με τη λογική τους, αυτοί που ασκούν βία να είναι «από τη σωστή πλευρά». Δυστυχώς!

Το έγκλημα στη Marfin, σαν σήμερα πριν από 15 χρόνια, δεν ήταν βέβαια ένα μεμονωμένο περιστατικό. Ήταν η τραγική συνέπεια μιας εποχής όπου, με αφορμή την κρίση, κυριάρχησε ο διχαστικός λόγος, η πόλωση και η τοξικότητα. Σήμερα, η Ελλάδα είναι μια διαφορετική χώρα. Υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένοι οι οποίοι θεωρούν πως η πολιτική αστάθεια, η αμφισβήτηση των θεσμών και οι πλατείες του λαϊκισμού και της αγανάκτησης, είναι το όχημα για να αποκομίσουν μικροπολιτικά οφέλη. Έχουμε καθήκον, όλοι οι δημοκρατικοί πολίτες, ανεξαρτήτως κομματικής τοποθέτησης, να μην επιτρέψουμε η Ελλάδα να ξαναγυρίσει πίσω στα σκοτεινά χρόνια του διχασμού. Οφείλουμε να κοιτάμε μπροστά και να χτίζουμε ένα μέλλον με δημοκρατία – που διαθέτει πάντοτε τις αναγκαίες βαλβίδες εκτόνωσης- με ενότητα και με ανθρωπιά.

Αν καταλάβουμε όλοι ότι η βία δεν έχει χρώμα και ότι δεν είναι η λύση, αλλά ένα ακόμα βαρύ πρόβλημα, τότε θα μπορέσουμε να πούμε με βεβαιότητα πως το «ποτέ ξανά» δεν θα είναι απλώς ένα σύνθημα. Αλλά η πραγματικότητα στην πατρίδα μας!», καταλήγει ο κ. Χατζηδάκης.

Σε ανάρτησή του στα social media, ο πρωθυπουργός στάθηκε στα «εμπόδια που συναντά η μάχη της Πολιτείας με τη μάστιγα της τρομοκρατίας», επισημαίνοντας παράλληλα πως «εδώ είναι και τα διδάγματα του χθες, που πρέπει να μετατραπούν σε δύναμη του σήμερα».

Η δήλωση του πρωθυπουργού

«Δεκαπέντε χρόνια από το έγκλημα της Marfin, η δολοφονία αθώων συμπολιτών μας πληγώνει τη συλλογική μας συνείδηση. Δηλώνει, δυστυχώς, τα εμπόδια που συναντά η μάχη της Πολιτείας με τη μάστιγα της τρομοκρατίας. Όμως κρατά ζωντανή τη μνήμη και την απόφαση της Δημοκρατίας να νικήσει τους σκοτεινούς υπονομευτές της.

Η Παρασκευή Ζούλια, η έγκυος Αγγελική Παπαθανασοπούλου και ο Επαμεινώνδας Τσάκαλης είναι πάντα εδώ, απαιτώντας δικαίωση. Όπως εδώ είναι και τα διδάγματα του χθες, που πρέπει να μετατραπούν σε δύναμη του σήμερα. Μέχρι ο διχασμός, το μίσος και η τυφλή βία να ξεριζωθούν, επιτέλους, από την κοινωνία».

Δεκαπέντε χρόνια από το έγκλημα της Marfin, η δολοφονία αθώων συμπολιτών μας πληγώνει τη συλλογική μας συνείδηση. Η Παρασκευή Ζούλια, η έγκυος Αγγελική Παπαθανασοπούλου και ο Επαμεινώνδας Τσάκαλης είναι πάντα εδώ, απαιτώντας δικαίωση. pic.twitter.com/u0gVWe9tUE

— Prime Minister GR (@PrimeministerGR) May 5, 2025

Αναλυτικά ανέφερε:

Δεκαπέντε χρόνια από το έγκλημα της Marfin, η δολοφονία αθώων συμπολιτών μας πληγώνει τη συλλογική μας συνείδηση. Δηλώνει, δυστυχώς, τα εμπόδια που συναντά η μάχη της Πολιτείας με τη μάστιγα της τρομοκρατίας. Όμως κρατά ζωντανή τη μνήμη και την απόφαση της Δημοκρατίας να νικήσει τους σκοτεινούς υπονομευτές της.

Η Παρασκευή Ζούλια, η έγκυος Αγγελική Παπαθανασοπούλου και ο Επαμεινώνδας Τσάκαλης είναι πάντα εδώ, απαιτώντας δικαίωση. Όπως εδώ είναι και τα διδάγματα του χθες, που πρέπει να μετατραπούν σε δύναμη του σήμερα. Μέχρι ο διχασμός, το μίσος και η τυφλή βία να ξεριζωθούν, επιτέλους, από την κοινωνία.

Μεταξύ άλλων στην απόφαση του Αρείου Πάγου σημειώνεται πως «το Εφετείο υπό τις προεκτεθείσες παραδοχές του, στέρησε την προσβαλλόμενη απόφαση από νόμιμη βάση, καθόσον διέλαβε ανεπαρκείς, ασαφείς και αντιφατικές αιτιολογίες, ως προς το κρίσιμο ζήτημα της αδικοπρακτικής ευθύνης της πρώτης αναιρεσίβλητης μισθώτριας τράπεζας και των μελών του ΔΣ αυτής (δευτέρου, τρίτου, τετάρτου και πέμπτου των αναιρεσίβλητων), ως προς τις αποδιδόμενες σ’ αυτούς παραλείψεις, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο, ως προς τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 914, 330, 300, 297 και 298 του ΑΚ, τις οποίες εσφαλμένα δεν εφάρμοσε κι έτσι παραβίασε αυτές εκ πλαγίου.

Όπως τονίζεται «στην ένδικη περίπτωση, στην οποία επρόκειτο για χώρους εργασίας που χρησιμοποιούνταν ήδη πριν από την 1-1-1995, υπήρχε υποχρέωση “να μην κλειδώνονται” οι έξοδοι κινδύνου, “ούτως ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν ανεμπόδιστα ανά πάσα στιγμή”.

Η υποχρέωση αυτή είχε ενσωματωθεί και στο άρθρο 10 παρ.6 του “εγχειρίδιου ασφαλείας προσωπικού, πελατείας και περιουσίας” της Τράπεζας, που ήταν σε ισχύ κατά το χρόνο του συμβάντος. Ακόμη, σύμφωνα με το άρθρο 12 -παρ.2 της ΠυρΔ 3/1981, πρέπει να τοποθετείται υδροδοτικό πυροσβεστικό δίκτυο σε αίθουσες συγκεντρώσεως κοινού των κατηγοριών Β’ και Γ (χωρητικότητας 201 ατόμων και άνω, δηλαδή όχι της κατηγορίας Α’, όπως εν προκειμένω) και, επί πλέον, α) σε αίθουσες συγκεντρώσεως κοινού ανεξαρτήτως κατηγορίας, εφ’ όσον βρίσκονται σε όροφο κτιρίου που υπερβαίνει σε ύψος τα 20 μέτρα και β) σε αίθουσες οιουδήποτε ορόφου, των οποίων η προσέγγιση με εύκαμπτους σωλήνες, τροφοδοτούμενους με νερό από το εξωτερικό του κτιρίου, είναι δυσχερής.

Και πάλι, όμως, από την υποχρέωση αυτή (όπως και από την εναλλακτική υποχρέωση τοποθέτησης εύκαμπτου σωλήνα μήκους 15 μέτρων,1 με ακροφύσιο, του οποίου η άλλη άκρη πρέπει να προσαρμόζεται μονίμως σε κρουνό της εσωτερικής υδραυλικής εγκατάστασης, τοποθετημένο προς το σκοπό αυτό, άρθρο 12 παρ.3 της ΠυρΔ 3/1981) απαλλάσσονται όσοι εκμεταλλεύονται αίθουσες συγκέντρωσης κοινού με πληθυσμό μικρότερο των 50 ατόμων, στις οποίες θεωρείται αρκετή η πρόβλεψη τουλάχιστον 2 φορητών πυροσβεστήρων ξηράς κόνεως (άρθρο 12 παρ.1 περ. δ’ της ΠυρΔ 3/1981). Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 14 της ΠυρΔ 3/1981, οι διευθυντές και οι επιχειρηματίες αιθουσών συγκεντρώσεως κοινού, κατά την έννοια της ΠυρΔ, υποχρεούνται να οργανώνουν και εκπαιδεύουν το προσωπικό τους, συνεχώς, σε θέματα πυροπροστασίας, κατάσβεσης πυρκαγιών, εκκένωσης των χώρων κ.λπ.»

Για τους λόγους αυτούς «αναιρεί την υπ’ αριθ. 5541/2020 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, κατά τα λοιπά. Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Μονομελές Εφετείο Αθηνών, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, εκτός εκείνου που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση».

Όσοι σπεύδουν να απαντήσουν πως οι καταγγελίες σε βάρος του “σελέμπριτι” ευρωβουλευτή για βιασμό, ξυλοδαρμό και εργασιακό εκφοβισμό (που έχουν δει ή θα δουν το φως της δημοσιότητας) θα είναι το βασικό μενού της αντιπαράθεσης μεταξύ Ν.Δ και ΣΥΡΙΖΑ, και μεταξύ του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, μάλλον κάνουν λάθος.

Στα πολιτικά και δημοσιογραφικά γραφεία κυκλοφορούν ήδη φήμες πως θα δούμε ακόμα πιο τοξικές εκδοχές αυτής της αντιπαράθεσης. Λέγεται, για παράδειγμα, πως οσονούπω θα υπάρξουν εξελίξεις σχετικά με το έγκλημα της Marfin (αυτό που πριν δύο χρόνια είχε υποσχεθεί πως θα διαλευκάνει ο τότε υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοϊδης χωρίς να υπάρξει έκτοτε η παραμικρή πρόοδος) που θα φέρουν σε δύσκολη θέση κάποιους στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η διασπορά της “είδησης” έχει ξεκινήσει ως τροχιοδεικτική βολή και πιθανότατα έπεται συνέχεια.

Επίσης, κυκλοφορεί έντονα η φήμη πως θα προκύψουν “αποκαλυπτικά” δημοσιεύματα από βρετανικά ταμπλόϊντ που θα προκαλέσουν αναταράξεις στον χώρο του ΠΑΣΟΚ. Φαίνεται πως κάποιοι έχουν πιάσει δουλειά επ΄ αυτού και το θέμα (εφόσον δεν αποδειχθεί πυροτέχνημα εκφοβισμού) ίσως είναι “ουρά” του σκανδάλου των υποκλοπών.

Πιο συγκεκριμένα τη στιγμή που οι αναρχικοί ανέβαιναν την οδό Σταδίου με κατεύθυνση το Σύνταγμα κρατώντας πανό ορισμένοι εξ αυτών αποκόπηκαν από το μπλοκ τους και έσπασαν το μνημείο που έχει φτιαχτεί στη μνήμη της Αγγελικής Παπαθανασοπούλου, του Επαμεινώνδα Τσάκαλη και της Παρασκευής Ζούλιας.

«Η Πολιτεία θα τιμήσει τη μνήμη των ανθρώπων που χάθηκαν πριν 10 χρόνια, με ειδική πλακέτα, στο κτίριο της Μαρφίν στη Σταδίου… στο κτίριο της φωτιάς και του μίσους. Θα πολεμά τη λήθη και θα καλεί σε ενότητα και δημοκρατική επαγρύπνηση. Θα κρατά ζωντανό το μεγάλο δίδαγμα εκείνης της ημέρας με δύο λέξεις: Ποτέ πια», είχε πει τον Μάιο του 2020 ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.

Λίγες μέρες μετά η πλακέτα παρουσιάστηκε από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου και τον ίδιο, παρουσία μάλιστα των επικεφαλής των κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Πώς ήταν πριν το μνημείο της Marfin:

«Η αναμνηστική πλάκα στη μνήμη της Αγγελικής, της Παρασκευής και του Επαμεινώνδα θα αντικατασταθεί άμεσα. Είναι γνωστή, άλλωστε, η ευαισθησία της Πολιτείας στο θέμα αυτό. Αν χρειαστεί θα γίνεται ακόμη και καθημερινά. Κάθε μέρα και μια τελετή μνήμης. Γιατί τελικά η μνήμη είναι που πονάει τους εχθρούς της Δημοκρατίας.

Τη μνήμη θέλουν να σβήσουν. Και η μνήμη είναι που κρατάει εμάς τους υπόλοιπους από το να δείξουμε ξανά ανοχή σε τέτοια φριχτά εγκλήματα κατά της ζωής αλλά και κατά της ειρηνικής και δημοκρατικής συνύπαρξης» έγραψε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος.

«Έντεκα χρόνια από τη δολοφονία της Παρασκευής Ζούλια, της Αγγελικής Παπαθανασοπούλου και του Επαμεινώνδα Τσάκαλη. Έντεκα χρόνια από τη μαύρη ημέρα που στιγμάτισε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία.

Δεν θα τους ξεχάσουμε ποτέ. #marfin».

«Η ΓΣΕΕ, τιμώντας τη μνήμη των θυμάτων, της Αγγελικής Παπαθανασοπούλου εγκύου, της Παρασκευής Ζούλια και του Επαμεινώνδα Τσακάλη, κατέθεσε σήμερα στεφάνι στο μνημείο έξω από το κτίριο που βρήκαν τραγικό θάνατο. Η Συνομοσπονδία αναμένει, μετά το άνοιγμα εκ νέου του φακέλου της Marfin, να τιμωρηθούν επιτέλους οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί, που οδήγησαν στο θάνατο τρεις νέους ανθρώπους και ένα αγέννητο παιδί και που αμαύρωσαν με την εγκληματική αυτή πράξη τους αγώνες της ΓΣΕΕ και των Συνδικάτων» σημειώνει η Συνομοσπονδία. 

NYT: Άνοιγμα τουρισμού στην Ελλάδα με ασφυκτική πίεση σε ΜΕΘ και ΕΣΥ