Οι Ηνωμένες Πολιτείες αλλάζουν προσανατολισμό στο πρόγραμμα εξωτερικής χρηματοδότησής τους, με στόχο την εξαγωγή της MAGA ιδεολογίας στην Ευρώπη. Μια αυξανόμενη ομάδα ακροδεξιών και συντηρητικών think tanks και πολιτικών οργανώσεων εμφανίζεται πρόθυμη να διεκδικήσει αμερικανική χρηματοδότηση.

Αξιωματούχοι του Στέιτ Ντιπάρτμεντ είχαν αρχικές συνομιλίες για κρατική χρηματοδότηση με το νέο γαλλικό think tank Western Arc, που υποστηρίζει το MAGA, καθώς και με τη βρετανική οργάνωση Free Speech Union.

Οι κινήσεις αυτές βασίστηκαν σε λίστα που παρέδωσε στους Αμερικανούς αξιωματούχους το αμερικανικό think tank Heritage Foundation, το οποίο ανέδειξε ευρωπαϊκές οργανώσεις με παρόμοια ιδεολογία. Άλλες ακροδεξιές και συντηρητικές ομάδες σε Ιταλία και Βρυξέλλες δήλωσαν στο POLITICO ότι ενδιαφέρονται επίσης για στήριξη από μια αμερικανική κυβέρνηση που θεωρούν σύμμαχο.

Το POLITICO μίλησε με εκπροσώπους από 10 ευρωπαϊκά think tanks και πολιτικές ομάδες, όλες με κάποια σχέση με την ακροδεξιά. Περιέγραψαν ένα ταχέως επαγγελματοποιημένο δίκτυο οργανισμών που επιδιώκουν συνεργασία με αντίστοιχα σχήματα στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Η άνοδος της «πολιτισμικής συμμαχίας»

Με τη δεύτερη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ να προσφέρει στους Ευρωπαίους εθνικιστές έναν ισχυρό σύμμαχο, οι ομάδες σε Ευρώπη και ΗΠΑ επιδιώκουν να αξιοποιήσουν την ευκαιρία. Στόχος τους είναι να επαναπροσδιορίσουν τα «εργαλεία ήπιας ισχύος» που κάποτε προωθούσαν τον φιλελευθερισμό, ώστε να ενισχύσουν τη δική τους επιρροή και να ξαναχτίσουν τη Δύση βάσει των δικών τους αξιών — ένα εγχείρημα που αποκαλούν «πολιτισμική συμμαχία».

Ο Nicolas Conquer, πρώην διευθυντής επικοινωνίας των Republicans Overseas France, ίδρυσε το Western Arc στο Παρίσι τον Δεκέμβριο. Ο ίδιος, ως Γαλλοαμερικανός πολίτης, δήλωσε ότι έχει συζητήσει συγκεκριμένα έργα που θα μπορούσαν να χρηματοδοτηθούν με αρκετούς αξιωματούχους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Το Western Arc δεσμεύεται να συνδέει «ιδέες, ανθρώπους και έργα» ανάμεσα στις δύο πλευρές του Ατλαντικού για την «οργάνωση της αναγέννησης του δυτικού πολιτισμού». Η αποστολή του παραπέμπει στη γλώσσα της Εθνικής Στρατηγικής Ασφαλείας των ΗΠΑ που δημοσιεύθηκε τον ίδιο μήνα, καθώς και σε δοκίμιο του συμβούλου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Samuel Samson.

Ο Conquer ανέφερε ότι ήταν σε επαφή με τον Samson και άλλους Αμερικανούς αξιωματούχους τους τελευταίους μήνες, εξετάζοντας κοινά έργα όπως χαρτογράφηση ενδιαφερόμενων φορέων ή διατλαντικά ταξίδια για συγκεκριμένες ομάδες, ειδικά ενόψει των εορτασμών για τα 250 χρόνια ανεξαρτησίας των ΗΠΑ φέτος τον Ιούλιο.

«Υπάρχει αυτή η λογική της χρηματοδότησης βάσει έργων, που θεωρώ πολύ υγιή», τόνισε ο Conquer.

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν απάντησε σε αναλυτικές ερωτήσεις. Σε σχετική ερώτηση εκπρόσωπος ανέφερε: «Πρόκειται για διαφανή, νόμιμη χρήση πόρων για την προώθηση των αμερικανικών συμφερόντων και αξιών στο εξωτερικό.»

Διασυνδέσεις και επέκταση της MAGA επιρροής

Ο Samson είχε προκαλέσει αντιδράσεις πέρυσι όταν πρότεινε τη χρηματοδότηση της ακροδεξιάς ηγέτιδας Μαρίν Λεπέν. Επισκέφθηκε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες τον Μάιο για συναντήσεις με ΜΚΟ και ομάδες της κοινωνίας των πολιτών.

Σύμφωνα με τον Paul McCarthy, ανώτερο ερευνητή του Heritage Foundation, αξιωματούχοι του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ζήτησαν πέρυσι από το ίδρυμα να υποδείξει ευρωπαϊκές οργανώσεις που θα μπορούσαν να λάβουν χρηματοδότηση.

«Προτείναμε κάποιους οργανισμούς στα τέλη καλοκαιριού, αρχές φθινοπώρου. Ίσως αυτό αποτέλεσε τη βάση», είπε ο McCarthy. Το ποσό τότε ήταν «πολύ μικρό». Αυτό συνέβη πριν η νέα Εθνική Στρατηγική Ασφαλείας υιοθετήσει πολιτική «καλλιέργειας αντίστασης» στην Ευρώπη και ενίσχυσης φορέων που αντιτίθενται σε αριστερές πολιτικές λογοκρισίας και μετανάστευσης.

«Από τη στιγμή που μπήκε στη στρατηγική, το πράγμα απογειώνεται», πρόσθεσε ο McCarthy, διευκρινίζοντας ότι δεν έχει εσωτερικές πληροφορίες για τα τελευταία σχέδια του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Την προηγούμενη εβδομάδα οι Financial Times ανέφεραν ότι η υφυπουργός Εξωτερικών Sarah Rogers προωθεί πρόγραμμα χρηματοδότησης think tanks σε Λονδίνο, Βρυξέλλες, Παρίσι και Βερολίνο. Τον Δεκέμβριο συναντήθηκε με τον Βρετανό σχολιαστή Toby Young, ιδρυτή της Free Speech Union.

«Συζητήσαμε το ενδεχόμενο το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να χρηματοδοτήσει συγγενείς οργανώσεις της FSU σε άλλες χώρες, αλλά όχι τη δική μου», δήλωσε ο Young. Αν και δεν αποκάλυψε ποιες οργανώσεις εννοεί, η FSU έχει δεσμούς με παρόμοια σχήματα στην Αυστραλία, Καναδά, Νότια Αφρική και Νέα Ζηλανδία — στοιχείο που δείχνει πως τα αμερικανικά σχέδια ίσως ξεπερνούν τα ευρωπαϊκά όρια.

Iστορικό αμερικανικής επιρροής στην Ευρώπη

Η αμερικανική κρατική χρηματοδότηση σε ευρωπαϊκούς θεσμούς δεν αποτελεί νέο φαινόμενο. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο οι ΗΠΑ στήριξαν έργα υπέρ δημοκρατικών ιδεωδών και φιλελεύθερων αξιών. Από τη δεκαετία του 1950 το Radio Free Europe διέδιδε τις αρχές του καπιταλισμού στην Ανατολική Ευρώπη με αμερικανικά κονδύλια.

Aυτή η πρακτική βοήθησε πολλά φιλελεύθερα think tanks να αναπτυχθούν στην Ευρώπη ως δικτυωμένοι φορείς χάραξης πολιτικής — συχνά λειτουργώντας ως άτυπα παραρτήματα δημόσιας διοίκησης.

Eπαγγελματισμός και νέα δίκτυα της δεξιάς

«Κάποτε η δεξιά ήταν ανοργάνωτη, απομονωμένη στα εθνικά ζητήματα», παραδέχεται ο John O’Brien από το MCC Brussels — think tank που χρηματοδοτείται από εκπαιδευτικό ίδρυμα της Ουγγαρίας με στενή σχέση με τον Ούγγρο πρωθυπουργό Viktor Orbán.

Aυτό όμως άλλαξε ραγδαία. Αντίθετα με τα προοδευτικά δίκτυα που χρησιμοποιούν εφαρμογές όπως το WhatsApp για συνεργασία — «αν υπάρχει κάτι τέτοιο εμείς δεν συμμετέχουμε», λέει ο O’Brien — οι δεξιοί παράγοντες συναντώνται τακτικά σε μεγάλα συνέδρια όπως τα CPAC και NatCon.

Kαλούν επίσης αλλήλους ως συνδιοργανωτές ή ομιλητές. Από την πλευρά των ΗΠΑ το Heritage Foundation — συγγραφέας του σχεδίου Project 2025 του Τραμπ — είναι συχνός προσκεκλημένος της ευρωπαϊκής δεξιάς.

Tην Τρίτη ο McCarthy συμμετείχε σε πάνελ στη Ρώμη μαζί με το ιταλικό think tank Fondazione Machiavelli. Όπως τόνισε, το Heritage Foundation ενισχύει δεσμούς μέσω κοινών συνεδρίων και ερευνών για να αντιταχθεί στον «ευρωπαϊκό φεντεραλισμό» και την «τρέλα της πράσινης μετάβασης», προωθώντας παράλληλα μια οικογενειακή πολιτική χωρίς δικαιώματα για gay ζευγάρια ή τρανς άτομα αλλά υπέρ της αύξησης γεννήσεων.

Nέα συνεργασία στην ακροδεξιά σκηνή

Kατά τον Daniele Scalea, πρόεδρο της Fondazione Machiavelli, η συνεργασία μεταξύ τέτοιων ομάδων εντείνεται διαρκώς. Στην ιστοσελίδα του ινστιτούτου διαφημίζονται επίσημες συνεργασίες ή μνημόνια κατανόησης με οργανισμούς όπως το Heritage Foundation, το Jerusalem Institute for Strategy and Security, το ουγγρικό Oeconomus Economic Research Foundation και το Center for Fundamental Rights (διοργανωτής CPAC).

“Είναι περισσότερο μια φιλία”, λέει ο Scalea. “Έχουμε κοινές αποστολές κι αξίες… Δεν έχουμε θεσμικούς δεσμούς ή ανταλλαγή πόρων — απλώς δουλεύουμε μαζί γιατί αυτό μας κάνει πιο αποτελεσματικούς”. Πρόσθεσε ότι υπάρχει “πολλή κοινή βάση” με τη διακυβέρνηση Τραμπ.

Mέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει απευθείας επικοινωνία από την αμερικανική κυβέρνηση σχετικά με πιθανή χρηματοδότηση προς οργανώσεις όπως η δική του: “Θα εξετάσουμε κάθε πρόταση όταν έρθει. Προς το παρόν όμως δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο”.

Eυρωπαϊκή κυριαρχία vs διατλαντική συμμαχία

Tο 2024 ο Τραμπ όξυνε τις εντάσεις πιέζοντας τη Δανία να παραχωρήσει τον έλεγχο της Γροιλανδίας στις ΗΠΑ — μια κίνηση που ανάγκασε πολλές δεξιές ομάδες να ισορροπούν ανάμεσα στην υπεράσπιση της ευρωπαϊκής κυριαρχίας και στη διατήρηση της ιδεολογικής τους συμμαχίας με τον Λευκό Οίκο.

Kαλέσματα για “ευρωπαϊκή ανεξαρτησία” από ηγέτες όπως η πρόεδρος της Κομισιόν Ursula von der Leyen προσφέρουν στη δεξιά ευκαιρία να παρουσιαστεί ως πραγματικός υπερασπιστής της δυτικής συμμαχίας.

“Είναι σημαντικό αυτή την περίοδο να διατηρούμε την ενότητα στη Δύση”, δηλώνει ο Francesco Giubilei (Nazione Futura), άλλο ιταλικό think tank συνεργάτης του Heritage Foundation. “Κατανοούμε πως κάποιες φορές οι θέσεις Τραμπ διαφέρουν από τις ευρωπαϊκές. Αν όμως δημιουργήσουμε ρήγμα τώρα μεταξύ ΗΠΑ κι Ευρώπης, θα ωφεληθούν μόνο Κίνα και Ρωσία.”

Nομικοί περιορισμοί & άλλοι δρόμοι συνεργασίας

Kάποιες από τις οργανώσεις που επικοινώνησε το POLITICO δήλωσαν πως δεν ενδιαφέρονται για κρατική χρηματοδότηση ξένου κράτους. Εκεί όπου η ευρωπαϊκή νομοθεσία απαγορεύει άμεση ξένη χρηματοδότηση κομμάτων, αναζητούνται εναλλακτικοί τρόποι συνεργασίας.

Ο Gerald Otten (AfD) ταξίδεψε στην Ουάσιγκτον τον Ιανουάριο ως μέλος γερμανικής βουλευτικής αντιπροσωπείας μετά από πρόσκληση της αμερικανικής πρεσβείας για πιθανή κοινή δράση. Στελέχη της AfD σχεδιάζουν ταξίδι στις ΗΠΑ τον Μάρτιο για εκδήλωση που χαρακτηρίζεται «αντί-Νταβός» από τη Ρεπουμπλικανή βουλευτή Anna Paulina Luna.

Kορυφαίο στέλεχος εξωτερικής πολιτικής της AfD, ο Markus Frohnmaier θα συναντήσει αυτήν την εβδομάδα τη Rogers στο περιθώριο της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου.

“Με Τραμπ στον Λευκό Οίκο νιώθουμε πως πλέον έχουμε ισχυρό σύμμαχο”, λέει ο Scalea από τη Fondazione Machiavelli. “Δεν είναι πια θεωρία συνωμοσίας ότι η μαζική μετανάστευση μας αποδυναμώνει ως έθνος — είναι κάτι που λέει κι ο ηγέτης της συμμαχίας μας.”

Από την Αιθιοπία, όπου βρίσκεται σε εξέλιξη η διάσκεψη Ιταλίας-Αφρικής, η Ιταλίδα πρωθυπουργός πρόσθεσε ότι πρέπει να καταβληθεί προσπάθεια, με στόχο την επιπλέον ενίσχυση των σχέσεων της Ευρώπης με τις Ηνωμένες Πολιτείες και ότι «η Ευρώπη πρέπει να ασχοληθεί περισσότερο με τον εαυτό της, ιδίως σε ό,τι αφορά το μέτωπο της ασφάλειας».

«Θεωρώ αναγκαίο να αξιοποιήσουμε περισσότερο όσα μας ενώνουν. Είναι βασικής σημασίας , ιδίως για τις ευρωπαϊκές χώρες και την Ιταλία» πρόσθεσε η Μελόνι, με αναφορά, πάντα, στις σχέσεις της ΕΕ με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Η Ευρώπη πρέπει να εργαστεί, με στόχο να μετατραπεί και πάλι σε πραγματικό γεωπολιτικό παίκτη», συμπλήρωσε η επικεφαλής της κυβέρνησης της Ρώμης. Σε σχέση με το «Συμβούλιο Ειρήνης για την Γάζα», τέλος, η Τζόρτζια Μελόνι ανακοίνωσε ότι η χώρα της θα πάρει μέρος στην συγκεκριμένη πρωτοβουλία, ως παρατηρητής.

Νατάσα Μαστοράκου

Όσοι όμως ήθελαν να αποδείξουν τα Maga διαπιστευτήριά τους ή την αφοσίωσή τους στον πρόεδρο Τραμπ, ίσως ένιωσαν υποχρεωμένοι να παρακολουθήσουν μια παρέλαση από παρόμοιους country τραγουδιστές που κατέληξε σε μια εμφάνιση του Kid Rock με σορτσάκι, να χοροπηδά και φαινομενικά να κάνει lip-sync σε μια «χιουμοριστική» επιτυχία του 1999.

Για τους συντηρητικός που δεν άντεχαν τους ισπανικούς στίχους του Bad Bunny, υπήρχε η παρηγοριά των καθαρών αγγλικών του ανθρώπου που είναι επίσης γνωστός ως Robert Ritchie.

Το θλιβερό αυτό θέαμα οργανώθηκε από την Turning Point USA, που δεν είναι φιλανθρωπική οργάνωση για ξεπερασμένους ραπ-ροκ καλλιτέχνες, αλλά μια δεξιά ομάδα πίεσης που συνίδρυσε ο εκλιπών Charlie Kirk. Όταν ο Kid Rock επέστρεψε στον Ritchie και διασκεύασε το country κομμάτι Til You Can’t (με έναν ευσεβή και πρόχειρο νέο στίχο), η μουσική συνοδεύτηκε από αφιέρωμα στον Kirk. Οι θεατές απολάμβαναν όλη την «τέχνη» ενόςσόου του Kid Rock μαζί με όλη τη χαρά μιας κηδείας.

Ποιο κοινό ενθουσιάστηκε με το “Μelania”;

Οι κινηματογράφοι έχουν το δικό τους συντηρητικό πολιτιστικό γεγονός αυτόν τον χειμώνα με το ντοκιμαντέρ Melania – ένα κακοδεχούμενο από τους κριτικούς, λιγότερο από «κολακευτικό» πορτρέτο της νυν Πρώτης Κυρίας, Melania Trump, από τον σκηνοθέτη της χειρότερης ταινίας X-Men και της χειρότερης ταινίας Hannibal Lecter.

Μη μπορώντας φαινομενικά να δημιουργήσει δική του καλλιτεχνική ταυτότητα από ένα τόσο κενό θέμα, το ντοκιμαντέρ δανείζεται βαριά και αταίριαστα από άλλους: μουσικά θέματα συνδεδεμένα με το Goodfellas, ή ακόμη και πραγματική μουσική από το Phantom Thread, την οποία ο συνθέτης Jonny Greenwood και ο σκηνοθέτης Paul Thomas Anderson απαίτησαν να αφαιρεθεί.

Με το Melania να κατατάσσεται δίπλα σε άτεχνες θρησκευτικές ταινίες, πρόχειρες παραγωγές του Dinesh D’Souza και έργα που απειλούν να περιλαμβάνουν εμφανίσεις του Ben Shapiro, εύλογα αναρωτιέται κανείς: υπάρχουν ακόμη δεξιοί που μπορούν να δημιουργήσουν πραγματικά σπουδαία ή έστω καλή τέχνη;

Η Angel Studios έχει κάνει κάποια ειλικρινή προσπάθεια να κυκλοφορήσει ταινίες για κοινό που κλίνει προς το Maga, αν και η ίδια θα υποστήριζε – σωστά – ότι ορισμένες παραγωγές της δεν είναι ούτε συντηρητικές ούτε θρησκευτικές. Παρότι έχει διανείμει ευρηματικές οικογενειακές ταινίες όπως το Sketch και τη ρομαντική κωμωδία Solo Mio, οι μεγαλύτερες επιτυχίες της ήταν το θρίλερ Sound of Freedom (που σχετίζεται με θεωρίες QAnon) και χαμηλού κόστους – αν και με γνωστά ονόματα – animated βιβλικές ιστορίες. Υπάρχει σαφώς κοινό για ανοιχτά χριστιανικό περιεχόμενο, όπως δείχνει και η επιτυχία του Dallas Jenkins, δημιουργού της σειράς για τη ζωή του Ιησού The Chosen.

Κάποια από αυτά τα κοινά ίσως επικαλύπτονται με το κοινό του Melania, που αντιμετωπίζει το θέμα του με σχεδόν θρησκευτική πίστη στην έμφυτη καλοσύνη και χάρη της. Ωστόσο, πολλές ευαγγελικές παραγωγές είναι πιο ήπια συντηρητικές παρά ξεκάθαρα δεξιές – και το ίδιο ισχύει και για μεγάλο μέρος της mainstream ψυχαγωγίας. Προφανώς, δεν είναι όλοι οι σπουδαίοι καλλιτέχνες αριστεροί. Υπήρξαν και ταλαντούχοι δεξιοί, όπως ο σκηνοθέτης Frank Capra και ο ηθοποιός James Stewart. Ο Sam Raimi έχει κάνει δωρεές στον George W. Bush και στοιχεία συντηρητισμού διακρίνονται σε έργα του. Ακόμη και ο David Lynch είχε ψηφίσει Ronald Reagan, αν και οι πολιτικές του θέσεις είναι πιο δύσκολο να οριστούν.

O συνητηρητισμός επιστρέφει στο Χόλιγουντ

Εδώ όμως βρίσκεται το πρόβλημα της Maga τέχνης. (Και φυσικά, ο φασισμός.) Δημιουργοί όπως ο Clint Eastwood έχουν δεξιές ευαισθησίες, αλλά δεν επαναλαμβάνουν κομματικά συνθήματα· προτιμούν σύνθετες αφηγήσεις. Το ίδιο και άλλοι δημιουργοί με πιο σκληρό ύφος. Αυτή η πολυπλοκότητα είναι που υποτίθεται ότι ενοχλεί τους «woke» αριστερούς, οι οποίοι συχνά κατηγορούνται για ιδεολογική καθαρότητα. Ωστόσο, η πραγματικά άκαμπτη στάση φαίνεται να έχει υιοθετηθεί από τη δεξιά: ακόμη και η διαφορετική εκπροσώπηση ή η ποικιλομορφία θεωρείται «woke».

Δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς τους πιστούς του Trump να υιοθετούν το έργο του David Mamet, που απαιτεί σκέψη και όχι απλώς πίστη. Ο Trump και κατ’ επέκταση το Maga κίνημα απαιτούν υποταγή και αφοσίωση. Πολλοί είναι πρόθυμοι να την προσφέρουν, ενώ ταυτόχρονα διακηρύσσουν την ελευθερία τους. Οι πραγματικοί καλλιτέχνες, ακόμη και οι συντηρητικοί, όμως, δύσκολα περιορίζονται έτσι.

Ακόμη κι αν ο συντηρητισμός επιστρέψει δυναμικά στο Χόλιγουντ, η Maga τέχνη θα βρεθεί σε μια ειρωνικά κυριολεκτική συμφωνία με τον διάβολο: αν θέλεις πλήρως εγκεκριμένη ψυχαγωγία, θα πρέπει να είναι ο Brett Ratner στο τιμόνι. Και ίσως ο Kid Rock να γράψει τη μουσική.

Σύμφωνα με νέα δημοσκόπηση του POLITICO, το 65% των ψηφοφόρων του Τραμπ υποστηρίζει στρατιωτική δράση των ΗΠΑ εναντίον τουλάχιστον μίας από τις εξής χώρες: Ιράν, Γροιλανδία, Κούβα, Κολομβία, Κίνα και Μεξικό. Το εύρημα αυτό σκιαγραφεί μια σημαντική μετατόπιση στις αντιλήψεις της βάσης του Ρεπουμπλικανού προέδρου.

Η στήριξη γίνεται ακόμη πιο έντονη όταν εξετάζεται ο σκληρός πυρήνας των υποστηρικτών του. Μεταξύ όσων αυτοπροσδιορίζονται ως «MAGA Republicans», τα ποσοστά υπέρ της στρατιωτικής επέμβασης αυξάνονται αισθητά, δείχνοντας ότι η επιθετική εξωτερική πολιτική όχι μόνο δεν αποξενώνει τη βάση, αλλά την συσπειρώνει.

Η περίπτωση του Ιράν

Το Ιράν ξεχωρίζει ως ο πιο «δημοφιλής» στόχος στρατιωτικής δράσης. Περίπου το 50% των ψηφοφόρων του Τραμπ τάσσεται υπέρ της στρατιωτικής επέμβασης στη χώρα, ποσοστό υψηλότερο από κάθε άλλη περίπτωση. Μεταξύ των σκληροπυρηνικών MAGA υποστηρικτών, το ποσοστό αυτό εκτοξεύεται στο 61%.

Τα δεδομένα της δημοσκόπησης δείχνουν ένα πολιτικό κίνημα που προσαρμόζει το «America First» ώστε να χωρά την εκτεταμένη χρήση της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος — από τη σύλληψη του ηγέτη της Βενεζουέλας έως τους βομβαρδισμούς ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων.

Οι πρόσφατες απειλές του Τραμπ κατά της Τεχεράνης ενισχύουν αυτή τη στροφή. Σε ανάρτησή του στο Truth Social, ο πρόεδρος προειδοποίησε ότι μια «μαζική αρμάδα» κατευθύνεται προς το Ιράν και ότι, αν δεν υπάρξει συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα, η αντίδραση των ΗΠΑ θα είναι «ταχύτερη και πιο βίαιη» από τις επιθέσεις του καλοκαιριού.

«Πρώτα η Αμερική» με στρατιωτική ισχύ

Παρότι ο Τραμπ είχε εκλεγεί υποσχόμενος τερματισμό των πολέμων και εστίαση στο εσωτερικό, η στροφή του προς τον παρεμβατισμό δεν φαίνεται να ενοχλεί τη βάση του. Αντιθέτως, απολαμβάνει ισχυρή στήριξη.

Όπως σημειώνει η Έιμι Γουόλτερ, αρχισυντάκτρια του ανεξάρτητου Cook Political Report, πολλοί υποστηρικτές του Τραμπ θεωρούν ότι η εξουδετέρωση «κακών ανθρώπων» στο εξωτερικό αποτελεί μέρος της προστασίας των Αμερικανών. «Αν αυτός είναι ο στόχος, τότε είναι κι αυτό εντός του “Πρώτα η Αμερική”», εξηγεί.

Ωστόσο, η ίδια επισημαίνει ότι οι ψηφοφόροι του Τραμπ φαίνεται να διαχωρίζουν τις στοχευμένες στρατιωτικές ενέργειες από μακροχρόνιες επιχειρήσεις οικοδόμησης κρατών, όπως στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Η αποστολή χερσαίων στρατευμάτων θα μπορούσε, όπως λέει, να διαρρήξει αυτή τη συμμαχία.

Το χάσμα με τους Δημοκρατικούς

Οι Δημοκρατικοί εμφανίζονται σαφώς πιο επιφυλακτικοί. Μόλις το 18% των ψηφοφόρων που στήριξαν την Κάμαλα Χάρις στις τελευταίες εκλογές υποστηρίζει στρατιωτική δράση κατά του Ιράν. Αντίστοιχα χαμηλά είναι τα ποσοστά και για άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής.

Η δημοσκόπηση, που διεξήχθη από την Public First στο πλαίσιο κοινής πρωτοβουλίας με το POLITICO, αποτυπώνει τη βαθιά κομματική πόλωση γύρω από την εξωτερική πολιτική. Ενώ οι Ρεπουμπλικανοί στηρίζουν σε μεγάλο βαθμό τις κινήσεις Τραμπ, οι Δημοκρατικοί ανησυχούν για τις συνέπειες.

Η πρωτοβουλία αυτή παρακολουθεί σε μηνιαία βάση τις τάσεις της κοινής γνώμης σε κρίσιμα ζητήματα πολιτικής, με στόχο την αποτύπωση της μεταβαλλόμενης πολιτικής δυναμικής στις ΗΠΑ.

Όχι όλοι οι στόχοι το ίδιο δημοφιλείς

Δεν είναι όμως όλοι οι πιθανοί στόχοι εξίσου αποδεκτοί. Η ιδέα στρατιωτικής δράσης κατά της Γροιλανδίας —μιας περιοχής που ο Τραμπ είχε αφήσει να εννοηθεί ότι θα μπορούσε να αποκτηθεί ακόμη και με τη βία— συγκεντρώνει πολύ χαμηλότερη στήριξη. Μόλις το 21% των ψηφοφόρων του Τραμπ και το 26% των MAGA Republicans συμφωνούν.

Παρόλα αυτά, το γεγονός ότι πάνω από το ένα τέταρτο των πιο φανατικών υποστηρικτών του θα ενέκρινε επίθεση σε σύμμαχο του ΝΑΤΟ προκαλεί προβληματισμό. Αν και ο Τραμπ τελικά υποχώρησε από αυτές τις απειλές, το μήνυμα είχε ήδη σταλεί.

Στη Λατινική Αμερική, η στήριξη για στρατιωτική δράση είναι υψηλότερη: 32% υπέρ επέμβασης στο Μεξικό, 30% στην Κολομβία και 28% στην Κούβα. Μεταξύ των MAGA ψηφοφόρων, τα ποσοστά αυτά αυξάνονται περαιτέρω.

Διχασμένη η αμερικανική κοινή γνώμη

Πέρα από τη βάση του Τραμπ, η αμερικανική κοινωνία παραμένει διχασμένη. Περίπου το 44% των πολιτών πιστεύει ότι ο πρόεδρος αφιερώνει υπερβολικό χρόνο στα διεθνή ζητήματα εις βάρος των εσωτερικών προκλήσεων.

Αντίθετα, το 59% των ψηφοφόρων του Τραμπ θεωρεί ότι η ενασχόλησή του με την εξωτερική πολιτική είναι ισορροπημένη. Στον αντίποδα, το 66% των ψηφοφόρων της Χάρις εκφράζει έντονη ανησυχία για αυτή την εστίαση.

Η έντονη κομματική διαίρεση καθιστά δύσκολο για τους Δημοκρατικούς να αξιοποιήσουν την εξωτερική πολιτική ως βασικό όπλο ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών. Όπως σημειώνει η Γουόλτερ, με τόσο συμπαγή στήριξη από τους Ρεπουμπλικανούς, η στρατηγική αυτή δύσκολα θα μετακινήσει αποφασιστικά τους ψηφοφόρους.

Τα καπέλα Make America Go Away (MAGA κι αυτά αλλά το σύνθημα σημαίνει Κάντε την Αμερική να Φύγει Μακριά) και Already Great (που σημαίνει ήδη Μεγάλη), έχουν μετατραπεί σε σύμβολα αντίστασης στην πολιτική Τραμπ στην Γροιλανδία και στην Δανία και υπογραμμίζουν την αλληλεγγύη μεταξύ τους.

Όπως ανέφερε στο Reuters o συνιδιοκτήτης του καταστήματος, Μάικλ, τα καπέλα είχαν παραμείνει απούλητα για μήνες πριν γίνουν γρήγορα δημοφιλή. «Κατασκευάσαμε αρχικά μόνο εκατό», δήλωσε ο Μάικλ, ο οποίος αρνήθηκε να δώσει το επώνυμό του. «Όταν έγιναν viral, έγιναν πολύ, πολύ δημοφιλή».

Λογοπαίγνια και διαμαρτυρίες σε Κοπεγχάγη και Νουούκ

Ο ιδιοκτήτης, Τζέσπερ Ράμπε Τόννεσεν, επινόησε ένα από τα συνθήματα των καπέλων, «Nu det NUUK» – ένα δανικό λογοπαίγνιο που ακούγεται σαν «Nu det nok», δηλαδή «Αρκετά τώρα», αλλά αντικαθιστά το «nok» με το «Nuuk», που είναι η ονομασία της πρωτεύουσας της Γροιλανδίας. «Σκέφτηκα: «Πώς μπορείς να περάσεις ένα μήνυμα με απλό τρόπο ενώ βάζεις όρια;»», δήλωσε ο Τόννεσεν στο Reuters, προσθέτοντας ότι είχε μοιράσει 300 καπέλα με ποδήλατο σε μια διαμαρτυρία που πραγματοποιήθηκε στην Κοπεγχάγη το Σάββατο.

Τις τελευταίες μέρες, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην Κοπεγχάγη και το Νουούκ φωνάζοντας «Η Γροιλανδία δεν πωλείται» και κατευθύνθηκαν προς τις αμερικανικές διπλωματικές αποστολές, πολλοί από αυτούς φορώντας αυτά τα καπέλα διαμαρτυρίας. Ο Τραμπ υποστηρίζει ότι η Γροιλανδία είναι ζωτικής σημασίας για την ασφάλεια των ΗΠΑ λόγω της στρατηγικής της θέσης και των ορυκτών της, και δεν απέκλεισε τη χρήση βίας για να την ελέγξει. Οι απειλές του έχουν προκαλέσει διπλωματική κρίση μεταξύ των συμμάχων του ΝΑΤΟ.

«Οι άνθρωποι αισθάνονται την ανάγκη να βγουν έξω με ένα μήνυμα. Απλώς έχουμε χορτάσει, είμαστε κουρασμένοι, λυπημένοι και απογοητευμένοι», δήλωσε ο Τόννεσεν.

«Τώρα επικοινωνούν μαζί μου ιδιωτικές εταιρείες ασφαλείας με προειδοποιήσεις για την ασφάλειά μου σε μια εποχή που ένας καταιγισμός απειλών εναντίον μου τροφοδοτείται και ενθαρρύνεται από τον πιο ισχυρό άνδρα στον κόσμο», έγραψε η βουλευτής από την Τζόρτζια στον λογαριασμό της στο X. «Τον άνδρα που υποστήριξα και βοήθησα να εκλεγεί», πρόσθεσε η πρώην πιστός του Ρεπουμπλικάνου δισεκατομμυριούχου, η οποία το τελευταίο διάστημα εκφράζει επικρίσεις για την πολιτική του και τον χειρισμό της υπόθεσης Τζέφρι Έπστιν.

Χθες, ο Τραμπ είχε ανακοινώσει με ανάρτησή του στο Truth Social ότι διακόπτει κάθε δεσμό με αυτήν την πρώην προσωπικότητα στο κίνημά του MAGA («Make America Great Again»), με τον Αμερικανό πρόεδρο να δηλώνει έτοιμος να υποστηρίξει άλλο Ρεπουμπλικανό υποψήφιο σε προκριματικές εκλογές εναντίον της.

«Αποσύρω την υποστήριξη μου προς την βουλευτή Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν» έγραψε ο Αμερικανός πρόεδρος για την βουλευτή. «Το μόνο που βλέπω να κάνει η “τρελή” Μάγκι είναι ΠΑΡΑΠΟΝΑ, ΠΑΡΑΠΟΝΑ, ΠΑΡΑΠΟΝΑ».

Σήμερα, ο ίδιος στοχοποίησε ξανά την Γκριν σε δύο αναρτήσεις στο Truth Social.

«Η Μάρτζορι “Η Προδότης” Γκριν είναι ντροπή για το ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΡΕΠΟΥΜΠΑΛΙΚΟ ΚΟΜΜΑ μας», έγραψε.

Αυτή είναι η πρώτη σημαντική ρήξη εντός του στρατοπέδου MAGA από την έναρξη της δεύτερης θητείας Τραμμπ τον Ιανουάριο, η οποία, σε αντίθεση με την πρώτη του θητεία, μέχρι στιγμής χαρακτηρίζεται από πολύ ισχυρή πειθαρχία γύρω από τον πρόεδρο.

Η Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν έχει επικρίνει δημόσια τις οικονομικές πολιτικές του Ντόναλντ Τραμπ, κατηγορώντας τον ότι δεν εστιάζει αρκετά στο ζήτημα της αγοραστικής δύναμης της μεσαίας τάξης των ΗΠΑ.

Η 51χρονη πολιτικός έχει επίσης καταδικάσει τον χειρισμό του Τραμπ στην υπόθεση Έπστιν, του καταδικασμένου για σεξουαλικά εγκλήματα χρηματιστή ο οποίος πέθανε σε φυλακή της Νέας Υόρκης προτού δικαστεί.

Σήμερα, σε νέα της τοποθέτηση η βουλευτής δήλωσε ότι τώρα έχει «μια μικρή ιδέα για τον φόβο και την πίεση που πρέπει να αισθάνονται οι γυναίκες που ήταν θύματα του Τζέφρι Έπστιν και της κλίκας του».

Στο στρατόπεδο Τραμπ πολλοί θεωρούν ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μία επίθεση της “άκρας αριστεράς”, την οποία ταυτοποιούν με τους “Δημοκρατικούς”, και συνιστούν ριζοσπαστικές αντιδράσεις, με την κατάληψη των μεγάλων πόλεων από την εθνοφρουρά. Η τοξικότητα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχει εκτοξευτεί και είναι θέμα χρόνου να ενεργοποιηθούν “τιμωροί” που θα δρουν στο όνομα της Αμερικής (MAGA).

Πλήθος υποστηρικτών του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ επιτέθηκαν κατά της αριστεράς γενικότερα, χαρακτηρίζοντας τη δολοφονία του Κερκ ως την κορύφωση ετών εχθρότητας προς το κίνημα MAGA (Make America Great Again) του Τραμπ. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αναρτήσεις που δεν θρηνούσαν για τον θάνατο του Κερκ ή που ήταν ανοιχτά υπέρ της δολοφονίας του, θεωρήθηκαν απόδειξη ότι το συντηρητικό στρατόπεδο στοχοποιείται ολοένα και περισσότερο.

Παρά το γεγονός ότι ο Ντόναλντ Τραμπ προσπάθησε να κατευθύνει την οργή των υποστηρικτών του ίδιου, αλλά και του Τσάρλι Κερκ, μακριά από πράξεις βίας υποστηρίζοντας ότι αυτή πρέπει να εκφραστεί στην κάλπη, έσπευσε να τονίσει τις δικές του επιτυχίες κατά των Δημοκρατικών και της «ριζοσπαστικής αριστεράς» (την οποία και κατηγόρησε για την δολοφονία πριν την σύλληψη του Ρόμπινσον) με αναφορές στην κατάσταση στην Ουάσινγκτον, αλλά και με απειλές κατά του Τζορτζ Σόρος τον οποίο άφησε να εννοηθεί ότι τον θεωρεί χρηματοδότη διαδηλωτών της αριστεράς.

Μίσος στα social media

Όπως αναφέρει το Reuters η Τζεν Γκόλμπεκ, καθηγήτρια πληροφορικής στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ, η οποία μελετά τη δεξιά διαδικτυακή δραστηριότητα, ανέλυσε περισσότερες από 3.000 αναρτήσεις σε δύο ιστότοπους – στο X και το φιλοτραμπικό φόρουμ Patriots.Win – για ένα 24ώρο μετά την δολοφονία.

Σύμφωνα με όσα υποστήριξε από την ανάλυση της προκύπτει ένα μείγμα θλίψης και οργής, αλλά και σημάδια αύξησης της ριζοσπαστικοποίησης. Όλα αυτά πριν καν γίνουν γνωστά το όνομα ή τα κίνητρα του δράστη.

“Κρεμάλες”

Στο Patriots.Win, το φόρουμ μύριζε μπαρούτι, καθώς σε αυτό φιλοξενούνταν σχόλια όπως «Ολόκληρο το Δημοκρατικό κόμμα πρέπει να κρεμαστεί τώρα!» ή «Αυτό είναι το κάψιμο του Ράιχσταγκ» ή «Ήρθε η ώρα να μπει ένα τέλος στη δημοκρατία».

Αντίστοιχα σχόλια είχαν ανέβει στο X με αρκετούς να θεωρούν τον θάνατο του Κερκ ως σημείο καμπής, άλλους να μιλάνε για «εμφύλιο πόλεμο» και άλλους να ζητούν εκδίκηση.

Στο podcast του War Room, ο ακροδεξιός επιδραστικός σχολιαστής και εξέχουσα φυσιογνωμία της αμερικανικής ακροδεξιάς Στιβ Μπάνον αποκάλεσε τον Κερκ «μάρτυρα του America First» και ανέφερε ότι ο Κερκ βρισκόταν υπό συνεχή απειλή από «τους κακούς τύπους» της αριστεράς. «Δεν μπορούμε να υποχωρήσουμε. Δεν μπορούμε να διστάσουμε», είπε ο Μπάνον.

Παραρτήματα των Proud Boys, της ακροδεξιάς οργάνωσης που έπαιξε ηγετικό ρόλο στην επίθεση της 6ης Ιανουαρίου 2021 στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ, αν και αυτή την φορά δεν έκαναν εκκλήσεις για να πάρουν τα όπλα, δημοσίευσαν όμως στην εφαρμογή ανταλλαγής μηνυμάτων Telegram εικόνες και ονόματα αριστερών ακτιβιστών που χλεύαζαν τον θάνατο του Κερκ.

Ο Stephen F. Eisenman, ο οποίος είναι ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Northwestern και επίτιμος ερευνητής στο Πανεπιστήμιο East Anglia (το τελευταίο του βιβλίο, με τη Sue Coe, έχει τίτλο « The Young Person’s Illustrated Guide to American Fascism») είναι από εκείνους τους διανοούμενους στι ΗΠΑ που θεωρούν ότι ο Τραμπ οδηγεί τα πράγματα κατά τρόπο που θα του επιτρέψουν να κηρύξει στρατιωτικό νόμο. Και εξηγεί πώς θα ήταν κάτι τέτοιο.

Stephen F. Eisenman: Στρατιώτες της Εθνοφρουράς και πράκτορες της ICE, έχουν ήδη τοποθετηθεί στο Λος Άντζελες και την Ουάσινγκτον. Μπορεί να σταλούν σύντομα στο Σικάγο, τη Νέα Υόρκη, τη Βοστώνη και τη Βαλτιμόρη, αν και η δημόσια αντίθεση αυξάνεται και υπάρχει πιθανότητα ο Τραμπ να αναβάλει προς το παρόν. Ποιο θα είναι το πρόσχημα για την κήρυξη στρατιωτικού νόμου, ακολουθούμενο από αναβολή των ενδιάμεσων εκλογών; Πώς θα μοιάζει ο στρατιωτικός νόμος;

Πώς θα ήταν ένας στρατιωτικός νόμος στην Αμερική;

Αυτή τη στιγμή,γράφει στο counterpunch, οι ΗΠΑ οδεύουν ολοταχώς προς την επιβολή στρατιωτικού νόμου. Το καύσιμο είναι ο ναρκισσισμός και η δίψα του Τραμπ για εξουσία, καθώς και η θέληση των Ρεπουμπλικανών του Κογκρέσου να ικανοποιήσουν και τα δύο. Το Κογκρέσο μάλιστα παρείχε νομοθεσία που να επιτρέπει την εισαγωγή, με τη μορφή του νομοσχεδίου One Big Beautiful και του νόμου Recission Act . Το πρώτο μείωσε τους φόρους στους πλούσιους, πληρώνοντας τους με μειώσεις στο Medicaid και τα Food Stamps. Το δεύτερο μείωσε κατά 80% τη χρηματοδότηση της USAID, η οποία υποστηρίζει κυρίως φτωχούς, πεινασμένους και ασθενείς στο εξωτερικό. Η πολιτική και των δύο νομοσχεδίων είναι διαφανής: περαιτέρω συσσώρευση εξουσίας και συντριβή της πιθανής πολιτικής αντιπολίτευσης.

Η επιβολή στρατιωτικού νόμου κάποια στιγμή μέσα στον επόμενο χρόνο φαίνεται προκαθορισμένη. Οι πράκτορες της ICE, με τη βοήθεια στρατευμάτων της Εθνοφρουράς στο Λος Άντζελες, την Ουάσινγκτον και άλλες πόλεις και πολιτείες υπό την ηγεσία των Δημοκρατικών, θα συλλαμβάνουν παράτυπους μετανάστες, σκουρόχρωμους και ισπανόφωνους νόμιμους κατοίκους και πολίτες, καθώς και όποιον προσπαθεί να τους εμποδίσει. Εάν οι διαμαρτυρίες γίνουν μεγάλες ή άτακτες, θα σταλούν περισσότερα στρατεύματα, συμπεριλαμβανομένων των δυνάμεων του Αμερικανικού Στρατού, κατά άμεση παραβίαση του Νόμου Posse Comitatus. Σε αυτή την περίπτωση, θα κηρυχθεί εθνική έκτακτη ανάγκη με εκτελεστικό διάταγμα και θα κηρυχθεί στρατιωτικός νόμος στις πληγείσες πόλεις, και ίσως σε όλη τη χώρα. Με άλλα λόγια, ελλείψει αντίστασης, πόλη μετά την πόλη θα κυβερνάται αργά, σταδιακά από στρατιωτική βία, όπως περιέγραψε ο Feffer. Εάν οι αστικοί πληθυσμοί προσφέρουν σημαντική αντίσταση στις επιδρομές της ICE και στην ομοσπονδιακή αστυνόμευση, θα κληθούν γρήγορα περισσότερες στρατιωτικές δυνάμεις και θα κηρυχθεί στρατιωτικός νόμος. Αυτό είναι το εθνικό αλίμονο: Μην αντισταθείτε και ο στρατιωτικός νόμος θα επιβληθεί αργά. Αντισταθείτε και θα επιβληθεί γρήγορα.

Υπάρχει μια άλλη περίπτωση κατά την οποία μπορεί να επιβληθεί στρατιωτικός νόμος, και αυτή παρουσιάζεται επίσης ως ένα αδιέξοδο. Εάν οι Δημοκρατικοί του Κογκρέσου κωλυσιεργήσουν το προσωρινό νομοσχέδιο για τον προϋπολογισμό για τη χρηματοδότηση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, ο Τραμπ μπορεί να κηρύξει κατάσταση εθνικής έκτακτης ανάγκης και να δώσει εντολή στο υπουργείο Οικονομικών να πληρώσει τους λογαριασμούς του έθνους ούτως ή άλλως. Η άσκηση των προνομίων δαπανών, εκτός της εντολής του Κογκρέσου, θα συνιστούσε πραξικόπημα, μια de facto «κατάσταση έκτακτης ανάγκης», που διευκολύνεται από την επιβολή στρατιωτικού νόμου. Εάν, από την άλλη πλευρά, οι Δημοκρατικοί ενωθούν με τους Ρεπουμπλικάνους στην ψήφιση του προϋπολογισμού – ενός προϋπολογισμού που περιέχει υποχωρήσεις και κατασχέσεις – θα είναι συνένοχοι στην αποδυνάμωσή τους. Θα έχουν δημιουργήσει de facto μια κυβέρνηση που κυβερνάται με εκτελεστικό διάταγμα. Οποιαδήποτε δημόσια διαμαρτυρία θα απαντηθεί γρήγορα από στρατεύματα και μια κήρυξη εθνικής έκτακτης ανάγκης ή κατάστασης στρατιωτικού νόμου. Οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης αναμφίβολα σκαρφίζονται διάφορα σενάρια για να μεγιστοποιήσουν την πιθανότητα αναβολής ή ακύρωσης των ενδιάμεσων εκλογών του 2026. Εάν το κάνουν, το 2028 θα είναι επίσης διαθέσιμο.

Και υπάρχει μια ακόμη περίπτωση στην οποία θα μπορούσε να κηρυχθεί στρατιωτικός νόμος: η πολιτική βία που στοχεύει τη δεξιά. Η δολοφονία του συντηρητικού influencer και υποστηρικτή του Τραμπ, Τσάρλι Κερκ, ενέπνευσε μια τετράλεπτη προεδρική ομοβροντία εναντίον της «ριζοσπαστικής αριστεράς». Ακόμη και πριν από τη σύλληψη οποιουδήποτε υπόπτου για τη δολοφονία, ο Τραμπ ορκίστηκε αντίποινα εναντίον «καθενός από εκείνους που συνέβαλαν σε αυτή την θηριωδία και… των οργανισμών που την χρηματοδοτούν και την υποστηρίζουν». Είναι εύκολο να φανταστεί κανείς αυτή την ένοπλη επίθεση ή παρόμοια γεγονότα (ανεξάρτητα από την επικράτηση της ακροδεξιάς πολιτικής βίας στις ΗΠΑ) να πυροδοτούν αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί «στιγμή του Ράιχσταγκ». Τότε ήταν που ένας εμπρησμός στο γερμανικό κοινοβούλιο τον Φεβρουάριο του 1933 χρησιμοποιήθηκε από τον καγκελάριο Αδόλφο Χίτλερ ως πρόσχημα για μια επίθεση κατά της πολιτικής αριστεράς και ένα προεδρικό διάταγμα που ανέστειλε τις πολιτικές ελευθερίες, στην πραγματικότητα μια κήρυξη στρατιωτικού νόμου.

Η δολοφονία γίνεται σε μια χρονική στιγμή που οι ΗΠΑ είναι βαθύτερα διχασμένες παρά ποτέ και οι ανησυχίες μήπως ξεσπάσει νέο κύμα πολιτικής βίας εντείνονται. Ορισμένοι, μάλιστα, δεν κρύβουν το φόβο τους ότι οι ΗΠΑ βρίσκονται στα πρόθυρα ενός νέου εμφυλίου πολέμου και σχολιάζουν ότι ο πρώτος εμφύλιος τις ένωσε, ο δεύτερος θα μπορούσε ίσως και να τις διασπάσει, εδώ.

Ο Ντ. Τραμπ σχολίασε τη δολοφονία ως μια σκοτεινή στιγμή για την Αμερική, τη συνέδεσε με την απόπειρα δολοφονίας που είχε γίνει εναντίον του πριν από 14 μήνες, απέφυγε να τη συνδέσει με τους Δημοκρατικούς (όπως είχε κάνει στη δική του περίπτωση), φωτογράφισε ωστόσο ως ένοχο τη «ριζοσπαστική αριστερά, που έχει πληγώσει πάρα πολλούς αθώους πολίτες»

Ο Τσαρλς Τζέιμς Κερκ (14 Οκτωβρίου 1993 – 10 Σεπτεμβρίου 2025) ήταν Αμερικανός δεξιός πολιτικός ακτιβιστής, συγγραφέας και προσωπικότητα των μέσων ενημέρωσης. Συνίδρυσε τον συντηρητικό οργανισμό Turning Point USA (TPUSA) το 2012 και ήταν εκτελεστικός διευθυντής του. Ήταν διευθύνων σύμβουλος (CEO) του Turning Point Action (TPAction) και μέλος του Συμβουλίου Εθνικής Πολιτικής (CNP). Η Washington Post τον περιέγραψε ως «μία από τις πιο εξέχουσες φωνές της δεξιάς» στα τελευταία του χρόνια.

Ο Κερκ γεννήθηκε και μεγάλωσε στα προάστια του Σικάγο, Άρλινγκτον Χάιτς και Πρόσπεκτ Χάιτς, στο Ιλινόις . Στο λύκειο, ο Κερκ ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική, υποστηρίζοντας τον υποψήφιο των Ρεπουμπλικανών Μαρκ Κερκ (χωρίς συγγένεια) και την καμπάνια του για τη Γερουσία των ΗΠΑ , καθώς και κάνοντας εκστρατεία κατά της αύξησης των τιμών στην καφετέρια του σχολείου του. Φοίτησε για λίγο στο Harper College πριν τα παρατήσει για να ασχοληθεί με τον πολιτικό ακτιβισμό πλήρους απασχόλησης, επηρεασμένος από το μέλος του Tea Party, Μπιλ Μοντγκόμερι . Το 2012, ο Κερκ ίδρυσε το TPUSA, μια συντηρητική φοιτητική οργάνωση που αναπτύχθηκε γρήγορα με την υποστήριξη δωρητών όπως η Foster Friess .

Ο Κερκ επέκτεινε την επιρροή του οργανισμού μέσω πρωτοβουλιών όπως η Λίστα Παρακολούθησης Καθηγητών και η Λίστα Παρακολούθησης Σχολικών Συμβουλίων, οι οποίες επεδίωκαν να απολύσουν ή να φιμώσουν καθηγητές επειδή μοιράζονταν απόψεις που αντιτίθεντο στο Turning Point. Οι επικριτές το χαρακτήρισαν αυτό ως μορφή σύγχρονου Μακαρθισμού . Το 2019, ο Κερκ ίδρυσε το Turning Point Action, ένα τμήμα πολιτικής υπεράσπισης, και αργότερα, με τον Πεντηκοστιανό πάστορα Rob McCoy, σχημάτισαν το Turning Point Faith—με στόχο την κινητοποίηση των θρησκευτικών κοινοτήτων σε συντηρητικά ζητήματα. Ο Κερκ παρουσίασε το The Charlie Kirk Show , ένα συντηρητικό ραδιοφωνικό πρόγραμμα. Βασικός σύμμαχος του Ντόναλντ Τραμπ , ο Kirk προώθησε συντηρητικούς και υποστηρικτικούς από τον Τραμπ σκοπούς . Δέχτηκε κριτική για μια ποικιλία αμφιλεγόμενων δηλώσεων, ειδικά όσον αφορά την αντίθεσή του στον έλεγχο των όπλων , τις αμβλώσεις , τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ +, την κριτική του στον Νόμο περί Πολιτικών Δικαιωμάτων του 1964 και τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ , και την προώθηση του χριστιανικού εθνικισμού , την παραπληροφόρηση για την COVID-19 , τους ψευδείς ισχυρισμούς για εκλογική απάτη το 2020 και τη θεωρία συνωμοσίας της Μεγάλης Αντικατάστασης

Ο Τραμπ, τη Δευτέρα, ανακοίνωσε την πρόθεσή του να ενισχύσει στρατιωτικά την Ουκρανία μέσω της συμμαχίας του ΝΑΤΟ, ενώ παράλληλα προειδοποίησε τη Μόσχα ότι θα βρεθεί αντιμέτωπη με νέες εμπορικές επιβαρύνσεις, εφόσον δεν καταλήξει σε συμφωνία με το Κίεβο για την παύση των εχθροπραξιών μέσα στις επόμενες 50 ημέρες.

Η Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν, Ρεπουμπλικανή βουλευτής και στενή συνεργάτιδα του Τραμπ, μαζί με τον πρώην στρατηγικό του σύμβουλο Στιβ Μπάνον, ανήκουν στους επικριτές της απόφασης, με τον Μπάνον να χαρακτηρίζει την ουκρανική κρίση «ευρωπαϊκό» ζήτημα.

Παρά τις διαβεβαιώσεις του Λευκού Οίκου ότι οι ευρωπαϊκές χώρες θα καλύψουν το κόστος των αμερικανικών οπλικών συστημάτων, η Γκριν, μιλώντας στους New York Times, εξέφρασε τη δυσαρέσκειά της, υπογραμμίζοντας ότι η πρωτοβουλία αυτή έρχεται σε αντίθεση με τα όσα είχε υποσχεθεί ο Τραμπ στους πολίτες προεκλογικά.

«Δεν πρόκειται μόνο για την Ουκρανία. Πρόκειται εν γένει για τους ξένους πολέμους και την ξένη βοήθεια», ανέφερε η Γκριν και πρόσθεσε: «Επ’ αυτού κάναμε προεκλογική εκστρατεία. Αυτό υποσχέθηκα και στην περιφέρειά μου. Αυτό ψήφισαν όλοι. Και πιστεύω ότι πρέπει να συνεχίσουμε σε αυτήν την πορεία».

Ο πρώην πρόεδρος προσπάθησε να υποστηρίξει ότι η συμφωνία είναι επωφελής για τις ΗΠΑ, επισημαίνοντας ότι τα όπλα δεν δίνονται δωρεάν, αλλά θα κατασκευαστούν και θα εξοφληθούν από τις ευρωπαϊκές χώρες. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά τη Δευτέρα: «Δεν τα αγοράζουμε, αλλά θα τα κατασκευάσουμε και θα πληρωθούμε γι’ αυτά».

Ωστόσο, σε μια σπάνια δημόσια ρήξη με τον Τραμπ, η Γκριν αμφισβήτησε ανοιχτά το κατά πόσο οι φορολογούμενοι θα μείνουν ανεπηρέαστοι από οποιοδήποτε οικονομικό βάρος. Σε ανάρτησή της στα social media, επέκρινε δριμύτατα τις «παρασκηνιακές συμφωνίες μέσω του ΝΑΤΟ».

«Χωρίς αμφιβολία, χρησιμοποιούνται χρήματα των φορολογουμένων μας», δήλωσε στους New York Times, εκφράζοντας την άποψη ότι τα έμμεσα κόστη, όπως οι αποστολές Αμερικανών στρατιωτικών για εκπαίδευση ή οι συνεισφορές των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, αποτελούν ουσιαστική εμπλοκή στον πόλεμο.

«Το έλεγα σε κάθε συγκέντρωση: τέλος τα χρήματα στην Ουκρανία. Θέλουμε ειρήνη. Θέλουμε απλώς ειρήνη για αυτούς τους ανθρώπους», δήλωσε. «Και μαντέψτε; Οι άνθρωποι δεν έχουν αλλάξει».

Πρώην στέλεχος της εκλογικής καμπάνιας του Τραμπ, το οποίο μίλησε ανώνυμα στο Politico, δήλωσε πως το γεγονός ότι η Ευρώπη θα αναλάβει τις δαπάνες «κατευνάζει» σε κάποιο βαθμό τους οπαδούς του απομονωτισμού εντός του στρατοπέδου Τραμπ.

«Αλλά ακόμα διαφωνούμε», δήλωσε, προσθέτοντας: «Αυτός δεν είναι δικός μας πόλεμος, και η κλιμάκωσή του δεν είναι προς το συμφέρον της Αμερικής».

Ο Στιβ Μπάνον, από την πλευρά του, είπε στο podcast του War Room ότι «η Ουκρανία γίνεται πολύ επικίνδυνη».

«Είναι ευρωπαϊκός πόλεμος. Ας αφήσουμε την Ευρώπη να τον αντιμετωπίσει», ανέφερε. «Έχουν τους πόρους. Έχουν το ανθρώπινο δυναμικό».

«Ετοιμαζόμαστε να εξοπλίσουμε ανθρώπους στους οποίους κυριολεκτικά δεν ασκούμε κανέναν έλεγχο», πρόσθεσε ο Μπάνον αναφερόμενος στην Ουκρανία. «Είναι ένας παλιομοδίτικος, σκληρός πόλεμος στις αιματοβαμμένες χώρες της Ευρώπης – και μας σύρουν σε αυτόν».

Η αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, Άνα Κέλι, δήλωσε στο Politico ότι η βάση των υποστηρικτών του Τραμπ «δεν πανικοβάλλεται όπως τα μέσα ενημέρωσης».

«Εμπιστεύονται τον Τραμπ, και ξέρουν ότι ο συγκεκριμένος πρόεδρος αποκαθιστά την ειρήνη μέσω της ισχύος», πρόσθεσε.

Άλλος αξιωματούχος του Λευκού Οίκου, μιλώντας επίσης ανώνυμα στο Politico, εξέφρασε τη διαφωνία του με την άποψη ότι οι ψηφοφόροι του Τραμπ αντιτίθενται στις επιλογές του, υπογραμμίζοντας ότι σε πρόσφατη δημοσκόπηση σχεδόν τα δύο τρίτα των υποστηρικτών του τάσσονται υπέρ της συνέχισης της στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία.

Κυβερνητικοί αξιωματούχοι που υπερασπίζονται την προεδρική πολιτική επισήμαναν ότι ο υφυπουργός Άμυνας Ελμπρίτζ Κόλμπι έγραψε στο X πως το «μήνυμα του Τραμπ “Πρώτα η Αμερική” πρεσβεύει ότι οι συμμαχίες μας πρέπει να είναι δίκαιες και ισότιμες».

Το βράδυ της Παρασκευής (ξημερώματα ώρα Ελλάδος), καθώς οι τελικές λεπτομέρειες της επιχείρησης ολοκληρώνονταν, ο Τραμπ βρισκόταν επιτόπου για να επιβλέπει τις εξελίξεις.

Στόχος της επιχείρησης ήταν τρεις υπόγειες και καλά οχυρωμένες πυρηνικές εγκαταστάσεις: στο Φορντό, στη Νατάνζ και στην Ισφαχάν.

Σύμφωνα με ανοιχτές πηγές παρακολούθησης, οκτώ αεροσκάφη KC-135 Stratotanker απογειώθηκαν από την αεροπορική βάση Altus στην Οκλαχόμα, με πορεία που περνούσε από τη βάση Whiteman στο Μισούρι – τη μοναδική βάση όπου σταθμεύουν stealth βομβαρδιστικά τύπου B-2 Spirit. Τα σήματα που καταγράφηκαν από πύργους ελέγχου επιβεβαίωσαν εναέριο ανεφοδιασμό αεροσκαφών με τον κωδικό “Mytee” – όνομα που εδώ και χρόνια συσχετίζεται με τα B-2. Η παρουσία των KC-135 και το προσεκτικά συντονισμένο σχέδιο ενίσχυαν τις εκτιμήσεις για επικείμενη αεροπορική επιχείρηση μεγάλης κλίμακας.

Κατά την επιχείρηση, αμερικανικά στρατηγικά βομβαρδιστικά B-2 έπληξαν την υπόγεια εγκατάσταση στο Φορντό με έξι βόμβες τύπου Bunker Buster. Την ίδια ώρα, περίπου 30 πύραυλοι Tomahawk εκτοξεύθηκαν προς άλλους πυρηνικούς στόχους, μεταξύ των οποίων οι εγκαταστάσεις της Νατάνζ και της Ισφαχάν.

Ο πρόεδρος Τραμπ ανακοίνωσε αργότερα μέσω Truth Social την επιτυχή ολοκλήρωση της αποστολής, γράφοντας ότι «το Φορντό δεν υπάρχει πια» και πως «όλα τα αμερικανικά αεροσκάφη αποχώρησαν με ασφάλεια».

Ο Τραμπ, σε τηλεφωνική δήλωση στο Reuters, χαρακτήρισε την επίθεση «απίστευτη επιτυχία» και κάλεσε το Ιράν να «κάνει ειρήνη αμέσως», προειδοποιώντας ότι «θα ξαναχτυπηθούν» εάν δεν συμμορφωθούν. Στο Axios ανέφερε: «Το Ισραήλ είναι πολύ πιο ασφαλές τώρα», ενώ σύμφωνα με το CNN, ευελπιστεί ότι η επιχείρηση θα οδηγήσει σε επανεκκίνηση της διπλωματίας.

Μηνύματα κατά του Ιράν, το οποίο κάλεσε να προχωρήσει σε συμβιβασμό, ώστε να επέλθει άμεσα ειρήνη στη Μέση Ανατολή, έστειλε στο διάγγελμά του ο Ντόναλντ Τραμπ, λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση για τα αμερικανικά χτυπήματα στις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις σε Φορντό, Νατάνζ και Ισφαχάν.

Ο Τραμπ χαρακτήρισε «θεαματική στρατιωτική επιτυχία» τα αμερικανικά στρατιωτικά πλήγματα στις τρεις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις. «Απόψε, μπορώ να αναφέρω στον κόσμο ότι τα πλήγματα ήταν μια θεαματική στρατιωτική επιτυχία. Οι βασικές εγκαταστάσεις πυρηνικού εμπλουτισμού του Ιράν έχουν εξαλειφθεί πλήρως και ολοκληρωτικά» δήλωσε ο Τραμπ στις πρώτες δημόσιες δηλώσεις του μετά την πραγματοποίηση των χτυπημάτων.

Όπως μετέδωσε το CBS News, οι Ηνωμένες Πολιτείες επικοινώνησαν με το Ιράν αμέσως μετά την επίθεση, διευκρινίζοντας ότι πρόκειται για αποκλειστικά αμερικανική ενέργεια και ότι δεν υπάρχει πρόθεση αλλαγής καθεστώτος.

Ο Τραμπ επικοινώνησε τηλεφωνικά και με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Ο Νετανιάχου χαιρέτισε δημόσια την επίθεση, λέγοντας ότι «η τολμηρή απόφαση του Τραμπ θα αλλάξει την ιστορία» και ότι ο Αμερικανός πρόεδρος έδρασε για να στερήσει από το «πιο επικίνδυνο καθεστώς» τα πιο επικίνδυνα όπλα.

Παρότι δεν υπήρξε επίσημη ανακοίνωση εμπλοκής, το ισραηλινό δίκτυο KAN μετέδωσε ότι υπήρξε «πλήρης συντονισμός» με την Ουάσιγκτον. Το ισραηλινό στρατιωτικό επιτελείο ενεργοποίησε μέτρα έκτακτης ανάγκης, κλείνοντας σχολεία και περιορίζοντας τις μετακινήσεις πολιτών.

President Trump and I often say: ‘Peace through strength.’

First comes strength, then comes peace.

And tonight, @realDonaldTrump and the United States acted with a lot of strength. pic.twitter.com/7lTWCZkgw7

— Benjamin Netanyahu – בנימין נתניהו (@netanyahu) June 22, 2025