Η πρώην πρόεδρος του συλλόγου των οικογενειών των θυμάτων παρευρέθηκε στη συγκέντρωση και συνομίλησε με πολίτες, ωστόσο δεν ανέβηκε στο βήμα που είχε στηθεί απέναντι από το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη για να απευθύνει ομιλία.

Σε συνέντευξή της στο Kontra Channel, η ίδια ανέφερε ότι είχε ενημερώσει τον Πάνο Ρούτσι για την πρόθεσή της να μιλήσει στη συγκέντρωση. Όπως δήλωσε, έφθασε στον χώρο στις 12:00, ώρα που είχε οριστεί για την έναρξη της εκδήλωσης, με σκοπό να τοποθετηθεί «για το παιδί μου και για όλο τον αγώνα των Τεμπών».  Σύμφωνα με τα όσα περιέγραψε, περίπου «δύο ώρες αργότερα διαπίστωσε ότι η οργανωτική επιτροπή είχε ήδη διαμορφώσει πρόγραμμα ομιλιών, στο οποίο συμμετείχαν συγγενείς θυμάτων και εκπρόσωποι εργατικών κέντρων. Αισθάνθηκα ότι δεν ήθελαν να μιλήσω».

Όπως είπε αναλυτικά η Μαρία Καρυστιανού: «Ήρθα στις 12 η ώρα που ήταν η ώρα της συγκέντρωσης, να μιλήσω και εγώ για το παιδί μου και για όλο τον αγώνα των Τεμπών. Κατάλαβα όμως ένα δίωρο μετά ότι η οργανωτική επιτροπή είχε ήδη διαμορφωμένο πρόγραμμα με την συμμετοχή ομιλιών συγγενών και εργατικών κέντρων. Αισθάνθηκα ότι δεν ήθελαν να μιλήσω… Αυτό αισθάνθηκα, πέρασαν και δύο ώρες, μου πήρε λίγο χρόνο, όμως ένιωσα ότι δεν υπήρχε αυτή η διάθεση να μιλήσω όποτε και αποχώρησα. Οι συγγενείς σε παρόμοιες εκδηλώσεις έπαιρναν τον λόγο και μιλούσαν. Είχα μιλήσει με τον Πάνο Ρούτσι, ήξερε ότι θα κατέβω να μιλήσω. Μίλησα με αρκετούς συγγενείς και γνώριζαν και την πρόθεση μου. Για κάποιο λόγο όμως δεν… υπήρξε μια άρνηση».

Κατά τη διάρκεια της παρουσίας της στη συγκέντρωση υπήρξε και μία έντονη στιχομυθία μεταξύ της κ. Καρυστιανού και του Πάνου Ρούτσι, όπως ανέφεραν αυτόπτες μάρτυρες, η οποία μάλιστα αποτυπώθηκε και στον φωτογραφικό φακό.

Την ίδια στιγμή, η συζήτηση ανοίγει και στο πολιτικό πεδίο. Σε ένα σκηνικό έντονης ρευστότητας, ο Θωμάς Μαλούτας τοποθετείται για τα υπό διαμόρφωση εγχειρήματα της Μαρίας Καρυστιανού και του Αλέξη Τσίπρα, εξετάζοντας αν και πώς μπορούν να απαντήσουν σε βαθύτερα κοινωνικά αιτήματα ή αν κινδυνεύουν να αναπαράγουν την ήδη υπάρχουσα κατακερματισμένη πραγματικότητα. Με άξονα το στεγαστικό, η συνέντευξη φωτίζει τη σύνδεση κοινωνικής κρίσης και πολιτικής αναδιάταξης, θέτοντας το ερώτημα όχι μόνο ποιος εκπροσωπεί ποιον, αλλά και με ποιο σχέδιο για το μέλλον.

Συνέντευξη

Χρόνης Διαμαντόπουλος

–Με την κυβέρνηση να υλοποιεί ένα πακέτο 2,6 δισ. ευρώ για τη διετία 2025-2026 (συμπεριλαμβανομένου του “Σπίτι μου ΙΙ” και των φοροαπαλλαγών για κενά ακίνητα), θεωρείτε ότι αυτά τα κίνητρα αρκούν για να αναχαιτίσουν την εκρηκτική άνοδο των ενοικίων στην Αθήνα ή απλώς επιδοτούν τη ζήτηση χωρίς να λύνουν το πρόβλημα της έλλειψης προσφοράς;

Τα τελευταία χρόνια, το ζήτημα της στέγασης έχει έρθει στο κοινωνικό και πολιτικό προσκήνιο στην Ελλάδα, ενώ για πολλές δεκαετίες έμοιαζε θέμα που λυνόταν από μόνο του. Τα παραδοσιακά συστήματα της αυτοστέγασης και της αντιπαροχής έκαναν ιδιωτική / οικογενειακή υπόθεση την πρόσβαση στην κατοικία και όχι κοινωνικό πρόβλημα που έπρεπε να λύνεται με τη βοήθεια της πολιτείας. Σήμερα, η πρόσβαση στην κατοικία για πολλούς/ές είναι πολύ δύσκολη και δεν λύνεται χωρίς μέτρα πολιτικής. Η οξύτητα του προβλήματος είναι τέτοια που ακόμη και η σημερινή κυβέρνηση, που θέλει να ρυθμίζει την αγορά όσο λιγότερο γίνεται, αναγκάζεται να ακολουθεί πολιτικές για τη στέγη ώστε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα.

Οι πολιτικές που αναπτύσσει η κυβέρνηση για τη στέγαση δεν φαίνεται να έχουν σημαντικό αποτέλεσμα, παρά τη σημαντική επένδυση, όπως αναφέρατε. Οι τιμές και τα νοίκια εξακολουθούν να ανεβαίνουν με ταχείς ρυθμούς, πολύ μεγαλύτερους από το χαμηλό ρυθμό αύξησης των εισοδημάτων. Οι λόγοι της αναποτελεσματικότητας των σχετικών πολιτικών είναι πολλαπλοί.

Τα σημερινά μέτρα (για τη στεγαστική κρίση) δεν επαρκούν για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Είναι μέτρα στη λογική της αγοράς, ενώ χρειάζονται και μέτρα που υπερβαίνουν τη λογική της

Βασικός παράγων είναι ότι στρέφονται κυρίως στην τόνωση της ζήτησης, μέσω επιδομάτων, που γρήγορα τα εξουδετερώνει η αγορά αναπροσαρμόζοντας τις τιμές στο νέο επίπεδο της ζήτησης, εφόσον δεν υπάρχουν συνοδευτικές ρυθμίσεις. Εξίσου βασικός παράγων είναι ότι η παραγωγή νέων κατοικιών δεν απευθύνεται σήμερα στις ανάγκες εκείνων που τις χρειάζονται περισσότερο. Απευθύνεται σχεδόν εξολοκλήρου στη ζήτηση υψηλών και μεσαίων στρωμάτων και σε ξένους επενδυτές. Αυτό δεν καθιστά πιο προσιτές τις παλαιότερες κατοικίες, των οποίων οι τιμές επίσης ανεβαίνουν, κάτι που προκύπτει και από τα προγράμματα Σπίτι μου Ι & ΙΙ που αύξησαν την αγοραστική δύναμη της ζήτησης για παλαιότερες κατοικίες. Παράλληλα, σχεδόν το σύνολο της στεγαστικής ενίσχυσης αφορά την πρόσβαση στην ιδιοκατοίκηση και όχι στην ενοικίαση, που αφορά περισσότερο τις πιο ευάλωτες κοινωνικές κατηγορίες.

Τα σημερινά μέτρα δεν επαρκούν για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Είναι μέτρα στη λογική της αγοράς, ενώ χρειάζονται και μέτρα που υπερβαίνουν τη λογική της. Χρειάζεται, κυρίως, η παραγωγή (ή ανακαίνιση) αποθέματος κατοικιών με ικανοποιητικές προδιαγραφές που θα μπορούν να στεγάσουν εκείνες/ους που δεν έχουν πρόσβαση σε αυτές με τους όρους της αγοράς.

–Έχουν ληφθεί, όμως και κάποια άλλα μέτρα, όπως είναι η απαγόρευση νέων βραχυχρόνιων μισθώσεων στα τρία κεντρικά δημοτικά διαμερίσματα της Αθήνας για το 2025-2026 και η αύξηση του ορίου επένδυσης για τη Golden Visa στην Αθήνα (έχει εκτοξευθεί στα 800.000 ευρώ). Μπορούν αυτά το μέτρα να λύσουν ένα μέρος του στεγαστικού προβλήματος στην πρωτεύουσα ή τελικά αποτελούν μια πρόσκαιρη λύση που δεν αντιμετωπίζουν τη ρίζα της ακρίβειας;

Δυστυχώς τα μέτρα αυτά είναι καθυστερημένα, περιορισμένα και δεν βασίζονται σε πλήρη καταγραφή του προβλήματος. Είναι μέτρα σπασμωδικά, διαισθητικά και όχι τεκμηριωμένα και χωρίς αποτίμηση. Σπασμωδικά και αποσπασματικά, γιατί δεν προλαμβάνουν το πρόβλημα, αλλά προσπαθούν κάπως να περιορίσουν τις επιπτώσεις του, αφού αυτές έχουν αναπτυχθεί. Διαισθητικά, γιατί δεν βασίζονται σε τεκμηριωμένες μελέτες: Γιατί τα τρία κεντρικά διαμερίσματα της Αθήνας και όχι περιοχές πιο λεπτομερώς καθορισμένες με βάση το πρόβλημα; Πώς αξιολογήθηκαν οι εναλλακτικές μικρότερες ή μεγαλύτερες αυξήσεις του ορίου για τη Golden Visa ή και η κατάργησή της; Χωρίς αποτίμηση, γιατί δεν προβλέπεται κάποιος μηχανισμός που θα αξιολογήσει τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής μέσα σε ένα συγκεκριμένο χρονικά διάστημα.

Αντιπρόταση που θα μπορούσε να εφαρμοστεί αύριο και να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το πρόβλημα, δεν υπάρχει. Και δεν θα μπορούσε να υπάρχει στις παρούσες συνθήκες

Συνεπώς, τα μέτρα για να αντιμετωπίσουν τις αρνητικές επιπτώσεις της βραχυχρόνιας μίσθωσης και της Golden Visa είναι πρόσκαιρα και σπασμωδικά. Τα δύο αυτά φαινόμενα / διαδικασίες αποτέλεσαν και αποτελούν επιταχυντές για το στεγαστικό πρόβλημα στην Αθήνα. Η ρίζα του προβλήματος είναι πέρα από τους επιταχυντές, κάτι που σημαίνει ότι χρειάζονται πιο ολοκληρωμένες λύσεις για να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα ουσιαστικά και όχι πυροσβεστικά. Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι ανάλογα μέτρα δεν λύνουν το πρόβλημα, αλλά τουλάχιστον το περιορίζουν, όταν οι πολιτικές αντιμετώπισης της βραχυχρόνιας μίσθωσης αναπτύσσεται με πιο τεκμηριωμένο και ολοκληρωμένο τρόπο, όπως στο Βερολίνο, τη Βαρκελώνη, το Παρίσι και τη Λισαβόνα.

Το στεγαστικό ζήτημα χρειάζεται πολιτική βούληση (όχι γενική και αόριστη, αλλά επικεντρωμένη σε μια ρεαλιστική επίλυση για όσους/ες δεν έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης σε προσιτή και αξιοπρεπή κατοικία με τους όρους της αγοράς) και πραγματική τεκμηρίωση ώστε να αναπτυχθούν εύστοχες και αποτελεσματικές πολιτικές που θα μπορούν να το αντιμετωπίσουν ουσιαστικά. Η τεκμηρίωση είναι συχνά πρόσχημα για να μην γίνεται τίποτα. Στις συγκεκριμένες συνθήκες, η τεκμηρίωση πρέπει να αναπτύσσεται παράλληλα με τις πολιτικές και συνεχώς να τις ανακατευθύνει.

–Κύριε Μαλούτα, υπάρχει αντιπρόταση; Υπάρχει επί της ουσίας λύση στο τεράστιο αυτό πρόβλημα που λειτουργεί ως προπομπός άλλων μεγαλύτερων προβλημάτων;

Αντιπρόταση που θα μπορούσε να εφαρμοστεί αύριο και να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το πρόβλημα, δεν υπάρχει. Και δεν θα μπορούσε να υπάρχει μέσα σε συνθήκες που η τεκμηρίωση πάνω στην οποία θα μπορούσε να δομηθεί δεν είναι επαρκής και ολοκληρωμένη. Υπάρχουν δουλειές προς αυτή την κατεύθυνση, οι οποίες προσπαθούν να περιγράψουν το πρόβλημα και να δώσουν κάποιες κατευθύνσεις για μια αποτελεσματική στεγαστική πολιτική. Σκέπτομαι τη δουλειά που κάναμε με τη Δήμητρα Σιατίτσα πριν από λίγους μήνες για το ΕΛΙΑΜΕΠ (https://www.eliamep.gr/wp-content/uploads/2025/09/Policy-briefs-special-edition-Leventis-8-EL-final.pdf), την πιο πρόσφατη δουλειά της ΔιαΝΕΟσις (https://www.dianeosis.org/2026/01/i-stegasi-stin-ellada/), δουλειές που βασίζονται σε δεδομένα της Τράπεζας της Ελλάδος κ.ά. Χρειάζονται όμως περισσότερα, όπως ένα μητρώο δημόσιων κτηρίων και εκτάσεων (με το μέγεθος, τη χρήση, την κατάσταση, τη χωροθέτηση κ.λπ.), ένα μητρώο κενών κατοικιών (με το ιδιοκτησιακό καθεστώς και όλα τα προηγούμενα) και πολλά άλλα που αφορούν διαθέσιμους και δυνητικά προσβάσιμους πόρους, ανάγκες κ.λπ.

Όσον αφορά την επιλογή των συνεργασιών για τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας, το ερώτημα είναι διαφορετικό για το καθένα. Τεχνικά οι συμμαχίες και συμμαχικές κυβερνήσεις είναι προτιμότερες από τις αυτοδύναμες κομματικές εξουσίες λόγω και των αμοιβαίων ελέγχων που θεωρητικά μπορούν να φέρουν

Στο άμεσο μέλλον προσπαθούμε με μια ομάδα ειδικών σε αυτό το θέμα να φτιάξουμε ένα πρόπλασμα για την πολιτική στο στεγαστικό. Η δυσκολία αφορά την έλλειψη αρκετών δεδομένων που θα μπορούσαν να ποσοτικοποιήσουν με ακρίβεια τις ενέργειες που κανείς μπορεί να υλοποιήσει, αλλά και την αδυναμία να δώσει κανείς λύσεις στο στεγαστικό χωρίς να εμπλακεί με άλλα ζητήματα. Για παράδειγμα, είναι δύσκολο να λύσει κανείς μακροπρόθεσμα το πρόβλημα ενός νοικοκυριού να στεγαστεί, αν δεν το συνδυάσει παράλληλα και με τις συνθήκες που βρίσκονται τα ενήλικα μέλη του σε σχέση με την απασχόληση. Με αυτή την έννοια, το στεγαστικό δεν είναι προπομπός, αλλά ένα οξυμένο κομμάτι, σε αυτή τη συγκυρία, του μεγαλύτερου κοινωνικού προβλήματος.

–Να μιλήσουμε και τα πολιτικά, καθώς είστε και μέλος του επιστημονικού συμβουλίου του Ινστιτούτου Τσίπρα. Με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν ρευστότητα μετά και την πιθανή εμφάνιση δύο νέων κομμάτων από τον κ. Τσίπρα και την κα Καρυστιανού, πιστεύετε ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια “μετα-μεταπολιτευτική” φάση όπου τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας θα αναγκαστούν σε συνεργασίες που μέχρι πρότινος θεωρούνταν αδιανόητες;

Να πω, πρώτα απ’ όλα, ότι είμαι μέλος στο επιστημονικό συμβούλιο του Ινστιτούτου Τσίπρα με στόχο και προοπτική, σε αυτή τη φάση, να επεξεργαστούμε με μια ομάδα συνεργατών/τριών ρεαλιστικές λύσεις για το στεγαστικό. Το επιστημονικό συμβούλιο δεν έχει κάποιο πολιτική αρμοδιότητα. Συνεπώς, οι απαντήσεις μου σε αυτού του είδους ερωτήσεων είναι προσωπικές και δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι αντανακλούν κάτι περισσότερο. 

Στη «μετα-μεταπολιτευτική» φάση νομίζω ότι έχουμε μπει αρκετά χρόνια πριν, με τη γενική και πολιτική ρευστότητα που έφερε η κρίση. Σήμερα, η ρευστότητα στο πολιτικό (και ευρύτερο) σκηνικό προέρχεται, κυρίως, από τις αυξημένες ανισότητες, δυσκολίες και τις περιορισμένες προοπτικές για τους πολλούς/ές στο εσωτερικό και τις απρόβλεπτες, για τους περισσότερους/ες από εμάς, μεγάλες αλλαγές σε παγκόσμιο επίπεδο και τον αμήχανο τρόπο με τον οποίο αυτές αντιμετωπίζονται.

Η ρευστότητα στο χώρο τα ευρείας Αριστεράς είναι δεδομένη. Όποιος/α φέρει στο προσκήνιο μια πειστική πολιτική πρόταση θα αρχίσει την αναδιάταξή του και, ενδεχομένως, θα έχει και τον πρώτο λόγο

Όσον αφορά την επιλογή των συνεργασιών για τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας, το ερώτημα είναι διαφορετικό για το καθένα. Για τη ΝΔ η πιθανή συνεργασία δείχνει κυρίως προς τα δεξιά (την άκρα δεξιά), μέρος της οποίας έχει στο εσωτερικό της. Μια τέτοια συνεργασία θα την απομακρύνει ακόμη περισσότερο από το κέντρο, αναγκαζόμενη να ξεχάσει και όσα ψήγματα της έχουν απομείνει από μια φιλελεύθερη πολιτική ατζέντα. Για το ΠΑΣΟΚ δεν είναι δεδομένο ότι έχει, ή θα ξαναέχει, την παραδοσιακή του θέση στον προοδευτικό χώρο την οποία διεκδικεί. Οι πιθανές συνεργασίες στο χώρο της ευρείας Αριστεράς μοιάζουν πιο ρευστές. Οι περισσότερες δυνάμεις αυτού του χώρου χρειάζεται να αποσαφηνίσουν ποιους/ες προσπαθούν να εκπροσωπήσουν –ένα διεθνές πρόβλημα αυτού του χώρου, τουλάχιστον στο Δυτικό κόσμο–  και, ανάλογα με αυτή την αποσαφήνιση, θα μπορούσαν να χτίσουν σταθερές πολιτικές συμμαχίες.

Τεχνικά οι συμμαχίες και συμμαχικές κυβερνήσεις είναι προτιμότερες από τις αυτοδύναμες κομματικές εξουσίες, λόγω και των αμοιβαίων ελέγχων που θεωρητικά μπορούν να φέρουν. Στην πραγματικότητα, βέβαια, όλα μπορούν να στραβώσουν όταν δεν υπάρχουν στοιχειώδεις δημοκρατικές διαδικασίες μέσα στα κόμματα και όταν οι συνεργασίες δεν βασίζονται σε σαφείς κανόνες. Πέρα από αυτά, πάντως, το ζήτημα των συνεργασιών είναι πολύ διαφορετικό ανάλογα με την πλευρά του πολιτικού τόξου, γιατί το πρωτεύον είναι το κοινωνικό και πολιτικό περιεχόμενο κάθε συνεργασίας.

–Οι πληροφορίες θέλουν τον Αλέξη Τσίπρα να προχωρά στην ίδρυση ενός νέου πολιτικού φορέα εντός του 2026, πέρα από τα στενά όρια του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ. Σε ένα κατακερματισμένο πολιτικό σκηνικό, ποιο είναι το “κενό” που φιλοδοξεί να καλύψει ο πολιτικός σχηματισμός του κ. Τσίπρα και πώς θα επηρεάσει τις ισορροπίες με το ΠΑΣΟΚ;

Στο χώρο της ευρείας Αριστεράς υπάρχει η παγιωμένη πολυδιάσπαση με βασικούς άξονες τη ρευστότητα –κυρίως στο Δυτικό κόσμο– των κοινωνικών κατηγοριών που αυτός ο χώρος εκπροσωπεί και, παράλληλα, την κατοχύρωση της αναπαραγωγής των πολιτικών οντοτήτων που έχουν αναπτυχθεί σε κάθε σύστημα. Αφήνοντας στην άκρη το δεύτερο ζήτημα, το βασικό διακύβευμα είναι ο εντοπισμός της κοινωνικής βάσης στην οποία πρέπει να απευθύνεται ένας φορέας αυτού του πολιτικού χώρου και η λειτουργική σύνδεση μαζί του, δηλαδή η πειστική του αφήγηση ότι την εκπροσωπεί, διεκδικεί αποτελεσματικά αυτά που χρειάζεται και την εμπνέει για μια πορεία προς ένα κοινωνικά δίκαιο μέλλον για όλες/ους.

Για ορισμένους φορείς αυτού του πολιτικού χώρου η εκπροσώπηση είναι παραδοσιακά δεδομένη. Για τους περισσότερους είναι ζητούμενο (εμπρόθετα ή όχι) η σχετική επιλογή που θα δώσει ταυτότητα και στο φορέα που εκπροσωπεί τη συγκεκριμένη κοινωνική οντότητα. Με ρεαλιστικούς όρους, από τη δική μου ματιά, χρειάζεται ο προσδιορισμός των κοινωνικών κατηγοριών-στρωμάτων-τάξεων που θα επέλεγαν πολιτικές που μειώνουν τις κοινωνικές ανισότητες, εναντιώνονται στις διακρίσεις, θωρακίζουν τη βιωσιμότητα και αναβαθμίζουν τις συνθήκες διαβίωσης για όλες/ους, δίνουν προοπτικές για ένα καλύτερο και βιώσιμο μέλλον στις νέες γενιές, θεμελιώνοντας ένα συλλογικό τρόπο συμβίωσης και αλληλεγγύης.

Η μετακίνησή της (Μαρία Καρυστιανού) στο πολιτικό σκηνικό, κατά πάσα πιθανότητα, θα της αφαιρέσει την καθολική αποδοχή που απέκτησε λόγω της πολύ άσχημης συγκυρίας που βρέθηκε η ζωή της

Το ΠΑΣΟΚ κινήθηκε προς αυτή την κατεύθυνση πριν από αρκετές δεκαετίες. Στην πορεία κινήθηκε προς την αντίθετη κατεύθυνση ακολουθώντας πολλά άλλα σοσιαλιστικά κόμματα. Σήμερα μοιάζει επικεντρωμένο στην αναβίωσή του, έχοντας όμως ένα αμφίσημο παρελθόν και με ένα στελεχικό δυναμικό που δεν βλέπει προς την ίδια κατεύθυνση.

Από το χώρο της Αριστεράς θα μπορούσε να προκύψει μια πρωτοβουλία προς αυτή την κατεύθυνση. Για ορισμένους/ες θα μπορούσε να είναι συνέχεια και της κυβερνητικής του κληρονομιάς μέσα στην κρίση. Όσο μεγαλύτερη η επιτυχία μιας τέτοιας πρωτοβουλίας, τόσο περισσότερο ενωτική θα μπορούσε να είναι σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο.

Η ρευστότητα στο χώρο τα ευρείας Αριστεράς είναι δεδομένη. Όποιος/α φέρει στο προσκήνιο μια πειστική πολιτική πρόταση θα αρχίσει την αναδιάταξή του και, ενδεχομένως, θα έχει και τον πρώτο λόγο. Τίποτα, πάντως, δεν είναι δεδομένο.

–Η Μαρία Καρυστιανού έχει δηλώσει ότι το κόμμα που βρίσκεται υπό ίδρυση δεν θα έχει παραδοσιακό “δεξιό ή αριστερό” πρόσημο, αλλά θα επικεντρώνεται στην απόδοση δικαιοσύνης και τη θεσμική θωράκιση. Μπορεί ένα μονοθεματικό κόμμα – με αφετηρία την τραγωδία των Τεμπών – να εξελιχθεί σε μια βιώσιμη πολιτική δύναμη με προτάσεις για τη διακυβέρνηση της χώρας;

Δεν έχω παρακολουθήσει με προσοχή τις κινήσεις της Μαρίας Καρυστιανού. Η μετακίνησή της στο πολιτικό σκηνικό, κατά πάσα πιθανότητα, θα της αφαιρέσει την καθολική αποδοχή που απέκτησε λόγω της πολύ άσχημης συγκυρίας που βρέθηκε η ζωή της. Αυτή είναι προσωπική της επιλογή και σε κανέναν δεν πέφτει λόγος.

Η προσπάθεια ενός νέου κόμματος να παρακάμψει το παραδοσιακό πολιτικό πρόσημο ‘Αριστερά-Δεξιά’ προβάλλεται ως βήμα που αφήνει πίσω το (κακό) παρελθόν και ταιριάζει με το μέλλον. Είναι μια προσπάθεια να αντλήσει εκλογείς από όλους τους πολιτικούς χώρους, αποφεύγοντας να δώσει –όσο γίνεται– το πολιτικό στίγμα του.

Από τον χώρο της Αριστεράς θα μπορούσε να προκύψει μια πρωτοβουλία. Για ορισμένους/ες θα μπορούσε να είναι συνέχεια και της κυβερνητικής κληρονομιάς του Αλέξη Τσίπρας μέσα στην κρίση

Δεν είναι κάτι νέο, όπως και η συλλήβδην και ταυτόχρονα επιλεκτική απόρριψη προσώπων επειδή έχουν αναμειχθεί στην πολιτική στο παρελθόν, κάτι που έμμεσα δείχνει το πολιτικό του στίγμα. Επιπλέον, οι αμφιβολίες για το τι θα έπρεπε να προβλέπει ο νόμος για τις αμβλώσεις και οι αναρτήσεις για τα ελληνοτουρκικά που αναφέρονται σε ‘εθνική προδοσία’ είναι ανησυχητικές και μοιάζουν να απευθύνονται σε ένα ακροδεξιό ακροατήριο.

Ένα κόμμα/κίνημα που ξεκίνησε μονοθεματικά από ένα συγκλονιστικό συμβάν θα μπορούσε, ίσως, να εξελιχθεί σε μια βιώσιμη πολιτική δύναμη. Εξαρτάται όμως από το όραμα κοινωνίας στο οποίο παραπέμπει, από τις πολιτικές προτάσεις που βάζει στο τραπέζι και από το ανθρώπινο δυναμικό που θα το ενσαρκώσει. Σε λίγο καιρό θα ξέρουμε περισσότερα, αλλά φοβάμαι ότι η πολιτική του ταυτότητα που διαφαίνεται –έστω και αν προσπαθεί να την αποφύγει– θα προδιαγράψει και την πορεία του.

Σε τηλεοπτική εκπομπή ο Παύλος Ασλανίδης, επισήμανε ότι υπήρξαν γονείς που εξέφρασαν διαφωνία και δυσαρέσκεια για το περιεχόμενο και τον χρόνο δημοσιοποίησης του βίντεο.

«Εγώ θα πω ότι χθες είχαμε στην Καισαριανή ένα μνημείο αφιερωμένο για τα θύματα των Τεμπών. Όσοι γονείς ήταν εκεί και πληροφορήθηκαν για το βίντεο σοκαρίστηκαν, δεν τους άρεσε γιατί είναι πολύ σκληρές οι εικόνες» είπε στο MEGA.

Αφού είπε ότι δεν γνώριζε αν η κυρία Καρυστιανού είχε πάρει άδεια για τις φωνές που ακούγονται, ο νέος πρόεδρος του συλλόγου των θυμάτων στα Τέμπη είπε «και με τη γυναίκα μου που μίλησα το βράδυ, έκλαιγε. Είδε εικόνες που δεν είχε ξαναδεί».

«Να σκεφτείτε ότι είδα χθες το όνομα του γιου μου σε ένα μάρμαρο και λύγισα για πρώτη φορά, όχι να δεις αυτό το πράγμα, νομίζω ήταν λάθος» πρόσθεσε ο Παύλος Ασλανίδης.

Επανέλαβε, δε, ότι «αν και είναι δικαίωμα του καθενός να πολιτευτεί, εγώ το έχω ξαναπεί ότι το timing (σ.σ. για το κόμμα Καρυστιανού) δεν ήταν το καλύτερο επειδή ξεκινούν τα δικαστήρια. Αν ήθελε να κάνει κάτι ή θα έπρεπε να το κάνει πριν τις εκλογές ή αφού ολοκληρωθούν τα δικαστήρια. Δεν μπορεί να ανακοινώνεις ότι θα κάνεις κόμμα ενώ έχεις πολεμήσει τόσο πολύ, είναι σαν να παρατάς τη μάχη»

«Σας απαγορεύω να αναφερθείτε ξανά στον αδελφό μου, είστε πολιτικός»

Στο  βίντεο που ανήρτησε η Μαρία Καρυστιανού, εμφανίζονται εικόνες από το δυστύχημα, ηχητικά ντοκουμέντα, πλάνα αρχείου αλλά και η ίδια  να δηλώνει ότι απαιτεί δικαιοσύνη και να καλεί σε συμμετοχή στη συγκέντρωση της 28ης Φεβρουαρίου. 

Η πρώτη δημόσια αντίδραση  ήρθε χθες, Πέμπτη, από την Κατερίνα Βουτσινά, η οποία με ανάρτησή της απαγόρευσε στην κυρία Καρυστιανού να αναφερθεί ξανά σε 57 θύματα, αξιώνοντας εμμέσως να μην συμπεριλαμβάνει τον αδελφό της Γιάννη Βουτσινά, που έχασε τη ζωή του στο τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα.  «Η δολοφονία του αδερφού μου δεν έχει καμία δουλειά σε πολιτικό σποτάκι η οποιαδήποτε αναφορα σε κάθε πτυχή δημοσίου διαλογου σας, καθότι είσθε πολιτικός» εξηγεί. Προειδοποιεί δε ότι αν δεν εισακουστεί, θα κινηθεί νομικά εναντίον της.

Η ανάρτηση Βουτσινά

«Από τούδε και στο εξής @mkaristianou Απαγορεύεται να ξανά αναφερθείτε στο νουμερο 57. Η δολοφονία του αδερφού μου δεν έχει καμία δουλειά σε πολιτικό σποτάκι η οποιαδήποτε αναφορα σε κάθε πτυχή δημοσίου διαλογου σας,καθότι είσθε πολιτικός. Ευελπιστώ να εισακουστω. διαφορετικά θα κινηθώ νομικά . Σας ευχαριστώ» έγραψε η κα Βουτσινά. 

Από τούδε και στο εξής @mkaristianou Απαγορεύεται να ξανά αναφερθείτε στο νουμερο 57.
Η δολοφονία του αδερφού μου δεν έχει καμία δουλειά σε πολιτικό σποτάκι η οποιαδήποτε αναφορα σε κάθε πτυχή δημοσίου διαλογου σας,καθότι είσθε πολιτικός. Ευελπιστώ να εισακουστω. διαφορετικά θα… https://t.co/UmWHVd3pJN

— katerina voutsina (@katerinavoutsi5) February 26, 2026

« Για εμάς είναι ένα διαχρονικό έγκλημα που πάγωσε το χρόνο. Τα 57 θύματα δεν είναι απλώς αριθμοί. Μια ολόκληρη γενιά δεν έφθασε ποτέ στον προορισμό της. Η μνήμη δεν κρατιέται μόνο από τις συγκεντρώσεις, αλλά από την ευθύνη όλων μας που εδώ και 3 χρόνια ζητά απαντήσεις. Δεν ζητάμε εκδίκηση, διψάμε για δικαιοσύνη.

Το Σάββατο στις 28 Φεβρουαρίου κατεβαίνουμε ξανά στο δρόμο για να ενώσουμε τις φωνές μας, τις μνήμες μας, να απαιτήσουμε λογοδοσία για τα παιδιά μας που χάθηκαν, τις 57 ψυχές που ζητούν δικαίωση και αλήθεια. Για να μην συμβεί ποτέ ξανά. Για την καλύτερη Ελλάδα που άξιζε στους 57, που αξίζει σε όλους μας. Γιατί, όταν ένα κράτος φροντίζει να ξεχνάμε, εμείς οι πολίτες οφείλουμε να θυμόμαστε».

«Το Σάββατο κατεβαίνουμε ξανά στο δρόμο για να ενώσουμε τις φωνές μας» αναφέρει η κ.Καρυστιανού και προσθέτει: «Γιατί όταν ένα κράτος φροντίζει να ξεχνάμε, εμείς οι πολίτες οφείλουμε να θυμόμαστε» αναφέρει η κ.Καρυστιανού στο μήνυμά της

Αναφερόμενος στα επεισόδια στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας και στους ισχυρισμούς του υπουργού Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, ότι δέχθηκε επίθεση από γιατρό του νοσοκομείου, ο Βελόπουλος διερωτήθηκε γιατί ο υπουργός δεν έχει απομακρυνθεί από τον πρωθυπουργό, υποστηρίζοντας ότι «έλεγε συνειδητά ψέματα στον ελληνικό λαό». Κατηγόρησε τον κ. Γεωργιάδη ότι αξιοποιεί «ακόμα και την πειθαρχική πρόκληση» για να οξύνει το κλίμα, τονίζοντας πως η Ελληνική Λύση δεν θα επιτρέψει «ο διχασμός του παρελθόντος να γίνει ο εφιάλτης του μέλλοντος για τα παιδιά μας».

Παράλληλα, χαρακτήρισε την κυβέρνηση «του show και όχι της ουσίας», υποστηρίζοντας ότι «μας κυβερνάει μία συμμορία μαφιόζων», αποδίδοντας στοιχεία θεσμικής εκτροπής στην κυβερνητική πρακτική.

Για την Μαρία Καρυστιανού, ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης δήλωσε ότι δεν σκοπεύει να την σχολιάσει «μέχρι να κάνει το κόμμα», σημειώνοντας πως «είναι πολίτης και δεν απαντάω σε πολίτες». Πρόσθεσε, ωστόσο, ότι σε περίπτωση πολιτικής της εμπλοκής «πρέπει να μας πει ποιος θα την έκανε υπουργό Δικαιοσύνης».

Η υπόθεση που εκδικάζεται αφορά τον χειρισμό του βιντεοληπτικού υλικού της εμπορικής αμαξοστοιχίας και ειδικότερα τη μη παράδοση των σχετικών βίντεο από τον Εμπορευματικό Σταθμό Θεσσαλονίκης, καθώς και την επανεγγραφή νέων δεδομένων στον ψηφιακό σκληρό δίσκο κατά τους πρώτους μήνες μετά το δυστύχημα.

Ως αποτέλεσμα, όταν το υλικό παραδόθηκε τελικά στον εφέτη ανακριτή, δεν ήταν πλέον δυνατή η ανάκτησή του.

Το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα να κληθούν ως μάρτυρες ο εφέτης ανακριτής Σωτήρης Μπακαΐμης και η γραμματέας του.

Στο άκουσμα της απόφασης οι συγγενείς αντέδρασαν έντονα: «Ντροπή! Να σηκωθούμε να φύγουμε. Τρία χρόνια μετά και δεν ξέρουμε από τι πέθαναν τα παιδιά μας», «δεν σέβεστε τις μανάδες που είναι εδώ», «ωραία δικαιοσύνη έχετε! Θέατρο-παρωδία».

Η δίκη συνεχίζεται με μικροεντάσεις μεταξύ μαρτύρων και συνηγόρων.

Οι δηλώσεις η Καρυστιανού

Παρούσα στη διαδικασία είναι και η Μαρία Καρυστιανού, η οποία συνοδευόταν από τη συνεργάτιδά της και δικηγόρο Μαρία Γρατσία.

Η Μαρία Καρυστιανού αναφορικά με τις εκταφές θυμάτων της σιδηροδρομικής τραγωδίας τόνισε σε δηλώσεις της έξω από το δικαστήριο πως η αρμόδια εισαγγελέας έχει ήδη στα χέρια της τις απαντήσεις από τα ελληνικά πανεπιστήμια που λένε πως δεν μπορούν να εξετάσουν τίποτα περισσότερο από το DNA .

«Θέλουμε να μάθουμε από ποια ουσία πέθαναν οι άνθρωποι μας», είπε χαρακτηριστικά.

Υπενθυμίζεται ότι μετά τις προσωρινές ανακλητικές αποφάσεις της αρμόδιας εισαγγελέως Αικατερίνης Παπαϊωάννου για τη διενέργεια των εκταφών, μόλις τρεις συγγενείς έχουν τη δυνατότητα να προβούν στις απαιτούμενες ενέργειες, ώστε να λάβουν δείγματα.

Αναλυτικότερα η Μαρία Καρυστιανού ανέφερε στις δηλώσεις της:

«Συνεχίζεται η δίκη για τα εξαφανισμένα βίντεο από την οποία απουσιάζουν οι άνθρωποι που πρώτοι τα ακούμπησαν, δηλαδή ο ανακριτής, οι αστυνομικοί της ΔΕΕ, οι εισαγγελικοί λειτουργοί που τους συνόδευαν, οι οποίοι και θα μας έδιναν τις πληροφορίες για το πού πήγαν. Επίσης λείπουν και μάρτυρες από την πλευρά της Interstar, οι οποίοι βρήκαν τα βίντεο δύο χρόνια μετά και προχώρησαν τη διαδικασία. Είναι δυνατόν να γίνεται μια δίκη και να απουσιάζουν αυτοί οι μάρτυρες; Τι δίκη είναι αυτή; Η μόνη λέξη που μου έρχεται, είναι πως έχουμε μια δίκη παρωδία στην οποία αναγκαστικά συμμετέχουμε, χωρίς όμως να σταματούμε να καταγγέλλουμε αυτά που γίνονται».

Όσον αφορά  τις εκταφές η ίδια πρόσθεσε ότι «μία εισαγγελέας η οποία έχει επιληφθεί του θέματος των εκταφών και η οποία πρέπει να κάνει τις εκταφές για να μάθουμε ποια ουσία έκαψε τους ανθρώπους μας, έχει στα χέρια της από τα Ελληνικά Πανεπιστήμια ότι αυτές οι εξετάσεις που χρειάζονται δεν μπορούν να γίνουν στην Ελλάδα, διαθέτει από εμάς τα υπομνήματα για το ποιες εξετάσεις πρέπει να γίνουν και τα ειδικά εργαστήρια στην Ευρώπη που μπορούν να τις πραγματοποιήσουν κι η ίδια αποφασίζει ότι θα κάνει τις εκταφές όχι για να βρούμε την αιτία της απανθράκωσης, αλλά να κάνουμε DNA για το τι φάγανε και τι ήπιανε αυτοί που σκοτώθηκαν. Δεν ξέρω πώς να το χαρακτηρίσω, όχι στην Ευρώπη, ούτε στην Ουγκάντα, ούτε στην Κολομβία, ούτε πουθενά δεν θα γινόντουσαν τέτοια αίσχη. Και ο Άρειος Πάγος αντί να διορθώσει τα πράγματα, στηρίζει την Εισαγγελέα, προφανώς γιατί όλα είναι ενορχηστρωμένα από ένα κακόβουλο αφεντικό που συνεχίζει να δίνει εντολές».

Την ίδια ώρα, απαντώντας  στις δηλώσεις του υπουργού Δικαιοσύνης, Γιώργου Φλωρίδη αναφορικά με τις εκταφές η Μαρία Καρυστιανού υπογράμμισε: «Ο κ. Φλωρίδης είναι νομικός, είναι υπουργός Δικαιοσύνης. Θα έπρεπε να καταλάβει ότι έχουν ήδη τα πανεπιστήμια απαντήσει ότι δεν μπορούν να γίνουν αυτές οι εξετάσεις. Επομένως το να θέλει να βάλει χέρι στις σακούλες και να στείλουν εκείνοι ότι νομίζουν και όπως το νομίζουν στα άλλα εργαστήρια δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει».

Τέλος, αναφορικά με τις δηλώσεις του υπουργού Δικαιοσύνης ότι η ίδια βρίσκεται στο απυρόβλητο η Μαρία Καρυστιανού σημείωσε: «Δεν ήμουν ποτέ στο απυρόβλητο, γιατί από την πρώτη ημέρα δέχομαι πόλεμο».

«Από τη μία είχαμε κόμματα που υπάρχουν και οργάνωσαν αυτή τη συνωμοσία για να την εκμεταλλεύονται πολιτικά – άλλωστε ο Βελόπουλος δεν είναι ο βασικός εφευρέτης της θεωρίας του ξυλολίου; – και από την άλλη είναι πολιτικές δυνάμεις ή δικηγόροι που έχουν στήσει χορό πολιτικής εκμετάλλευσης», συμπλήρωσε ο κ. Φλωρίδης.

Και συνέχισε: «Η κυρία Καρυστιανού έχει κυκλοφορήσει ότι θέλει να φτιάξει ένα κόμμα. Αποδείχθηκε ότι όσοι της ασκούσαν κριτική ότι υπερβαίνει τα εσκαμμένα μπαίνοντας σε μια πολιτική διαμάχη, τελικά όλη αυτή η συνωμοσία που στήθηκε για την εκμετάλλευση του συναισθήματος του κόσμου σύμφωνα με δηλώσεις της ίδιας οδηγεί στη δημιουργία ενός κόμματος. Αλλά από τη στιγμή που μπαίνεις σε μια τέτοια διαδικασία, δεν είσαι πια στο απυρόβλητο.»

«Η δικαιοσύνη δεν αποδίδεται στα πεζοδρόμια και τις πλατείες και με ένα κλίμα συγκρουσιακό, η δικαιοσύνη αποδίδεται στον χώρο της δικαιοσύνης. Όλο αυτό με την απεργία πείνας γινόταν από την εκμετάλλευση ενός ανθρώπου από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου για να μην κλείσει η δικογραφία για Τέμπη. Όσο δεν θα έκλεινε η ανάκριση, δεν θα προσδιοριζόταν η δίκη και θα υπήρχε κοινωνική έκρηξη με πρώτους τους συγγενείς», τόνισε.

Ο υπουργός, αναφερόμενος στις εκταφές από συγγενείς των θυμάτων στα Τέμπη, επεσήμανε ότι «από την ώρα που διατάσσεται εκταφή η διαδικασία είναι η εξής: καλούνται όλοι οι συγγενείς να δηλώσουν ποιοι θέλουν εκταφή. Από τους 57 δήλωσαν οι 9. Στη συνέχεια οι 4 αποσύρθηκαν. Ποια είναι τα βήματα που ορίζει ο νόμος; Ορίζονται ιατροδικαστές-πραγματογνώμονες από τις αρμόδιες δικαστικές αρχές. Οι 5 έχουν δικαίωμα να ορίσουν τεχνικούς συμβούλους που μπορούν να παρακολουθούν όλη τη διαδικασία. Οι ιατροδικαστές ορίζουν τον τρόπο και τα εργαστήρια για τις εξετάσεις».

«Η παραγγελία της εισαγγελέως είναι να γίνουν πλήρεις βιοχημικές και τοξικολογικές εξετάσεις. Εάν τα εργαστήρια τα ελληνικά που επιλεγούν διαπιστώσουν ότι κάποιες από τις εξετάσεις δεν μπορούν να γίνουν στην Ελλάδα τότε ζητείται η συνδρομή των εργαστηρίων του εξωτερικού, εκείνων που είναι πιστοποιημένα διεθνώς», σημείωσε.

Στην ανακοίνωσή της η εισαγγελία του ακυρωτικού δικαστηρίου της χώρας παραθέτει τα γεγονότα, καταλήγοντας στο ότι το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Λάρισας έχει απορρίψει το αίτημα των γονέων για αποστολή των δειγμάτων της εκταφής σε εξειδικευμένα εργαστήρια του εξωτερικού.

Αναφέρει συγκεκριμένα ότι το αρμόδιο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Λάρισας, «ήρε τις σχετικές διαφωνίες, υπέρ της άποψης της Εισαγγελέα Πρωτοδικών Λάρισας, η οποία, κατά τα προαναφερόμενα, πρότεινε […] την απόρριψη των αιτημάτων, περί λήψεως δειγμάτων, από τις σορούς των ανωτέρω θυμάτων και αποστολής αυτών, προς εξέταση, σε εργαστήρια του εξωτερικού, από τους διορισθέντες, από τους αιτούντες, τεχνικούς συμβούλους, αλλά και της αποστολής δειγμάτων, προς εξέταση, σε εργαστήρια του εξωτερικού, από τους διορισθέντες ιατροδικαστές – πραγματογνώμονες».-

Με μια ιδιαίτερα μακροσκελή, αναλυτική και εξειδικευμένης νομικής ορολογίας ανακοίνωση, η Εισαγγελία Αρείου Πάγου επικαλείται, μεταξύ άλλων, για την αιτιολογία της απόρριψης, τις δύο παρακάτω νομικές διατάξεις:

• «Κατά τις διατάξεις του άρθρου 185 ΚΠΔ (όπως αυτό τροπ. δυνάμει των άρθρων 77 και 138§1 του Ν.5090/2024, με έναρξη ισχύος από την 01-05-2024), “Το συμβούλιο των πλημμελειοδικών, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα πλημμελειοδικών, καταρτίζει μέσα στο τρίτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου κάθε χρόνο πίνακα πραγματογνωμόνων κατά ειδικότητες από πρόσωπα που διαμένουν στην έδρα του και είναι κατάλληλα για τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης, προτιμώντας δημόσιους υπαλλήλους”».
• «Κατά τις διατάξεις του άρθρου 186 ΚΠΔ, “Ο διορισμός των πραγματογνωμόνων πρέπει να γίνεται με κάθε επιμέλεια από τον ανακριτικό υπάλληλο ή από το δικαστήριο, με επιλογή ανάμεσα στα πρόσωπα που αναγράφονται στον πίνακα ο οποίος έχει συνταχθεί σύμφωνα με το άρθρο 185. Μόνο αν δεν υπάρχει τέτοιος πίνακας ή δεν περιέχει τις ειδικότητες που απαιτούνται για τη διενέργεια της πραγματογνωμοσύνης που έχει διαταχθεί, ή αν οι αναγραφόμενοι στον πίνακα δεν βρίσκονται στην περιφέρεια του οργάνου που τους διορίζει, είναι δυνατό να διοριστούν και πρόσωπα που δεν περιλαμβάνονται στον πίνακα. Ο διορισμός πραγματογνωμόνων με αυτό τον τρόπο γίνεται και όταν υπάρχουν πραγματογνώμονες ειδικά διορισμένοι με νόμο, αν εκείνος που ενεργεί την ανάκριση με σύμφωνη γνώμη του εισαγγελέα πλημμελειοδικών κρίνει αιτιολογημένα ότι τούτο είναι αναγκαίο. Το ίδιο δικαίωμα έχει και το δικαστήριο. Διορίζεται και ειδικός πραγματογνώμονας που δεν περιλαμβάνεται στον πίνακα, αν το υποδείξουν οι πραγματογνώμονες που έχουν διοριστεί. Κατά την επιλογή των πραγματογνωμόνων το όργανο που τους διορίζει οφείλει να λαμβάνει υπόψη του και την προηγούμενη απασχόληση των πραγματογνωμόνων του πίνακα και να αποφεύγει χωρίς σοβαρό λόγο να αναθέτει πραγματογνωμοσύνη στον ίδιο πραγματογνώμονα, αν υπάρχουν στον πίνακα άλλοι της ίδιας ειδικότητας που δεν διορίστηκαν στον ίδιο χρόνο. Γι` αυτό το σκοπό τηρείται σε κάθε δικαστήριο ενιαίο βιβλίο για τους πραγματογνώμονες που διορίζονται σύμφωνα με την ειδικότητά τους”.».

Εξώδικα από τους συγγενείς – Τι είχε προηγηθεί

Όπως είναι γνωστό η αρμόδια εισαγγελέας ακύρωσε τρεις εκταφές, οι οποίες ήταν προγραμματισμένες να γίνουν σε ελληνικά εργαστήρια. Η εν λόγω απόφαση ήρθε λίγο μετά το εξώδικο που έστειλαν στην εισαγγελέα συγγενείς θυμάτων του εγκλήματος των Τεμπών, οι οποίοι ζητούσαν εργαστήρια εκτός Ελλάδας για να γίνουν οι εξετάσεις. 

Συγκεκριμένα οι Αντώνης Ψαρόπουλος, Μαρία Καρυστιανού, Δημήτρης Μπέζας, Φωτεινή Κοκκάλα έστειλαν εξώδικο στην προϊσταμένη της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Λάρισας, Αικατερίνης Παπαϊωάννου, του διοικητή του Α.Τ. Πυλαίας – Χορτιάτη, της καθηγήτριας Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας, Λήδας Κοβάτση και δύο ιατροδικαστών του ΑΠΘ.

Στο εξώδικο ζητούσαν από την εισαγγελία να προβεί στις δέουσες ενέργειες σχετικά με τις εκταφές των σορών, με προθεσμία μέχρι σήμερα στις 12 το μεσημέρι. «Αναδεικνύουμε όλες τις πτυχές του αδιαμφισβήτητου δόλου σας», τόνιζαν, για τη «συνοπτική, κολοβή και σκανδαλώδη εκταφή».

Αναλυτικά το κείμενο της ανακοίνωσης του Αρείου Πάγου:

Με αφορμή αποσπάσματα τηλεοπτικών εκπομπών και δημοσιεύματα, κυρίως του ηλεκτρονικού τύπου, που αναφέρονται στον τρόπο διαχείρισης, εκ μέρους της αρμόδιας Εισαγγελέως Πρωτοδικών Λάρισας, υποβληθέντων αιτημάτων εκταφής θυμάτων του τραγικού δυστυχήματος «των Τεμπών» της 28-02-2023, μετά από σχετική ενημέρωσή μας, από την Εισαγγελέα Πρωτοδικών Λάρισας, κατά τη λειτουργική αρμοδιότητά μας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 32 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και 28 του Ν. 4938/2022 («Κώδικας Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών και λοιπές διατάξεις»), εκθέτουμε και ανακοινώνουμε τα εξής:

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 183 του ΚΠΔ, «Αν απαιτούνται ειδικές γνώσεις ορισμένης επιστήμης ή τέχνης για να γίνει ακριβής διάγνωση και κρίση κάποιου γεγονότος, οι ανακριτικοί υπάλληλοι ή το δικαστήριο μπορούν αυτεπαγγέλτως ή με αίτηση κάποιου διαδίκου ή του εισαγγελέα να διατάξουν πραγματογνωμοσύνη. Η πραγματογνωμοσύνη διατάσσεται υποχρεωτικά, αν ο νόμος ρητά επιβάλλει τη διεξαγωγή της.». Κατά τις διατάξεις του άρθρου 184 ΚΠΔ, «Αν η πραγματογνωμοσύνη δεν μπορεί να γίνει σε εργαστήριο που ιδρύθηκε ειδικά από τον νόμο καθώς και σε άλλες εξαιρετικές περιπτώσεις, διορίζονται δύο ή περισσότεροι πραγματογνώμονες. Σε επείγουσες ή μικρότερης σημασίας περιπτώσεις μπορεί να διοριστεί μόνο ένας. Ο διορισμός τους σε εξαιρετικά επείγουσες περιστάσεις μπορεί να γίνει και προφορικά, επακολουθεί όμως η σύνταξη του εγγράφου.». Κατά τις διατάξεις του άρθρου 185 ΚΠΔ (όπως αυτό τροπ. δυνάμει των άρθρων 77 και 138§1 του Ν.5090/2024, με έναρξη ισχύος από την 01-05-2024), «Το συμβούλιο των πλημμελειοδικών, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα πλημμελειοδικών, καταρτίζει μέσα στο τρίτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου κάθε χρόνο πίνακα πραγματογνωμόνων κατά ειδικότητες από πρόσωπα που διαμένουν στην έδρα του και είναι κατάλληλα για τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης, προτιμώντας δημόσιους υπαλλήλους. Στον πίνακα περιλαμβάνονται παιδοψυχίατροι και παιδοψυχολόγοι, και ελλείψει αυτών, ψυχίατροι και ψυχολόγοι εξειδικευμένοι στα θέματα γενετήσιας εκμετάλλευσης και κακοποίησης παιδιών. Ο πίνακας υποβάλλεται στον εισαγγελέα εφετών, που έχει το δικαίωμα να ζητήσει τον Οκτώβριο από το συμβούλιο των εφετών τη μεταρρύθμισή του. Το συμβούλιο των εφετών αποφαίνεται σχετικά τον Νοέμβριο. Ο πίνακας, αφού οριστικοποιηθεί, παραμένει στα γραφεία των γραμματέων των εδρών του πλημμελειοδικείου και ανακοινώνεται τον Δεκέμβριο κάθε χρόνου από τον εισαγγελέα πλημμελειοδικών στους ανακριτικούς υπαλλήλους της περιφέρειας. Κάθε χρόνο ισχύει, ωσότου συνταχθεί νέος πίνακας, ο πίνακας που συντάχθηκε το προηγούμενο έτος.». Κατά τις διατάξεις του άρθρου 186 ΚΠΔ, «Ο διορισμός των πραγματογνωμόνων πρέπει να γίνεται με κάθε επιμέλεια από τον ανακριτικό υπάλληλο ή από το δικαστήριο, με επιλογή ανάμεσα στα πρόσωπα που αναγράφονται στον πίνακα ο οποίος έχει συνταχθεί σύμφωνα με το άρθρο 185. Μόνο αν δεν υπάρχει τέτοιος πίνακας ή δεν περιέχει τις ειδικότητες που απαιτούνται για τη διενέργεια της πραγματογνωμοσύνης που έχει διαταχθεί, ή αν οι αναγραφόμενοι στον πίνακα δεν βρίσκονται στην περιφέρεια του οργάνου που τους διορίζει, είναι δυνατό να διοριστούν και πρόσωπα που δεν περιλαμβάνονται στον πίνακα. Ο διορισμός πραγματογνωμόνων με αυτό τον τρόπο γίνεται και όταν υπάρχουν πραγματογνώμονες ειδικά διορισμένοι με νόμο, αν εκείνος που ενεργεί την ανάκριση με σύμφωνη γνώμη του εισαγγελέα πλημμελειοδικών κρίνει αιτιολογημένα ότι τούτο είναι αναγκαίο. Το ίδιο δικαίωμα έχει και το δικαστήριο. Διορίζεται και ειδικός πραγματογνώμονας που δεν περιλαμβάνεται στον πίνακα, αν το υποδείξουν οι πραγματογνώμονες που έχουν διοριστεί. Κατά την επιλογή των πραγματογνωμόνων το όργανο που τους διορίζει οφείλει να λαμβάνει υπόψη του και την προηγούμενη απασχόληση των πραγματογνωμόνων του πίνακα και να αποφεύγει χωρίς σοβαρό λόγο να αναθέτει πραγματογνωμοσύνη στον ίδιο πραγματογνώμονα, αν υπάρχουν στον πίνακα άλλοι της ίδιας ειδικότητας που δεν διορίστηκαν στον ίδιο χρόνο. Γι` αυτό το σκοπό τηρείται σε κάθε δικαστήριο ενιαίο βιβλίο για τους πραγματογνώμονες που διορίζονται σύμφωνα με την ειδικότητά τους.». Κατά τις διατάξεις του άρθρου 195 ΚΠΔ, «1. Εκείνος που διατάσσει την πραγματογνωμοσύνη επισημαίνει στους πραγματογνώμονες την υποχρέωσή τους κατά το άρθρο 207 παρ. 1 εδάφιο β’ και καθορίζει τα ζητήματα για τα οποία κυρίως θα διεξαχθεί, έχοντας υπόψη και τις τυχόν προτάσεις των διαδίκων. Έχει επίσης το δικαίωμα να θέσει προθεσμία για την διεξαγωγή της, που μπορεί να παραταθεί σε περίπτωση ανάγκης. 2. Στους πραγματογνώμονες μπορεί να ανατεθεί σε κάθε στάδιο της ανάκρισης η λύση νέων ζητημάτων. Οι πραγματογνώμονες δεν περιορίζονται μόνο στην έρευνα των ζητημάτων που τους τέθηκαν, αν ως ειδικοί θεωρούν άξια λόγου και άλλα ζητήματα. Μπορούν επίσης να ζητήσουν διευκρινίσεις για τα ζητήματα που τους τέθηκαν. 3. Αν για την διεξαγωγή της πραγματογνωμοσύνης είναι απαραίτητη η καταστροφή ή η αλλοίωση του πράγματος που αποτελεί αντικείμενό της, οι πραγματογνώμονες οφείλουν, αν είναι δυνατό, να μην εξετάσουν και να διαφυλάξουν ένα κομμάτι του πράγματος. Πριν από την ολική ή μερική καταστροφή ή αλλοίωση του πράγματος οι πραγματογνώμονες οφείλουν να ειδοποιήσουν με τον ανακριτή τον κατηγορούμενο και τους άλλους διαδίκους, για να ασκήσουν τα δικαιώματά τους που αναφέρονται στα άρθρα 191 – 193. Ειδοποίηση δεν γίνεται, όταν υπάρχει από την αναβολή κίνδυνος που καθορίζεται ειδικά από τους πραγματογνώμονες στην έκθεσή τους.». Κατά τις διατάξεις του άρθρου 197 ΚΠΔ, «1. Αν κατά τη διάρκεια της πραγματογνωμοσύνης προκύψουν ουσιαστικές διαφωνίες μεταξύ τους, οι πραγματογνώμονες το αναφέρουν χωρίς χρονοτριβή σε εκείνον που τους διόρισε, ο οποίος διορίζει και άλλον ή και άλλους πραγματογνώμονες που συμπράττουν με όσους ορίστηκαν αρχικά. 2. Αν οι γνώμες των πραγματογνωμόνων διαφέρουν και πάλι μεταξύ τους σε σημαντικό βαθμό ή αν η γνωμοδότηση που παρέδωσαν είναι ασαφής, αόριστη ή αντιφατική ή αντίθετη σε άλλα περιστατικά που βεβαιώθηκαν στο βαθμό που χρειάζεται, διατάσσεται νέα πραγματογνωμοσύνη, εφόσον οι αμφιβολίες που δημιουργήθηκαν δεν φαίνεται πιθανό πως θα εκλείψουν και μετά την τυχόν επιστροφή για διόρθωση της γνωμοδότησης στους ίδιους πραγματογνώμονες. Η νέα πραγματογνωμοσύνη γίνεται από άλλους πραγματογνώμονες, στους οποίους μπορεί να προστεθούν και ένας ή περισσότεροι από εκείνους που διορίστηκαν την πρώτη φορά.». Κατά τις διατάξεις του άρθρου 198 ΚΠΔ, «Η γνωμοδότηση των πραγματογνωμόνων πρέπει να είναι γραπτή και αιτιολογημένη και να περιλαμβάνει επίσης αιτιολογημένη την γνώμη της μειοψηφίας, αν υπάρχει. Η γνωμοδότηση παραδίδεται στον ανακριτικό υπάλληλο ή στο δικαστήριο που διόρισε τους πραγματογνώμονες. Για την παράδοση συντάσσεται έκθεση ή γίνεται αναφορά στα πρακτικά της συνεδρίασης. Κατά την κύρια διαδικασία η γνωμοδότηση μπορεί να γίνει και προφορικά, οπότε τα ουσιαστικά της σημεία καταχωρίζονται στα πρακτικά.».

Κατά τις διατάξεις του άρθρου 204 ΚΠΔ, «1. Όταν διεξάγεται ανάκριση ή προανάκριση ή προκαταρκτική εξέταση, εκείνος που διατάσσει πραγματογνωμοσύνη γνωστοποιεί συγχρόνως στον κατηγορούμενο ή τον ύποπτο ή σε αυτόν που υποστηρίζει την κατηγορία, σύμφωνα με το άρθρο 192 τον διορισμό των πραγματογνωμόνων, τον τόπο και το χρόνο διεξαγωγής της πραγματογνωμοσύνης, καθώς και το θέμα της. Όταν διεξάγεται πραγματογνωμοσύνη από τα κατ’ άρθρο 184 εργαστήρια, γνωστοποιείται στα παραπάνω πρόσωπα σύμφωνα με το άρθρο 192 η ανάθεσή της. Μέσα στην οριζόμενη από εκείνον που έκανε το διορισμό εύλογη προθεσμία, αυτά μπορούν να διορίσουν με δικές τους δαπάνες τεχνικό σύμβουλο, που επιλέγεται μεταξύ όσων έχουν την ικανότητα να διοριστούν σύμφωνα με τον νόμο πραγματογνώμονες στη συγκεκριμένη περίπτωση. Εκείνοι που έκαναν τον διορισμό οφείλουν να ειδοποιήσουν εγγράφως αυτόν που διέταξε την πραγματογνωμοσύνη για τον διορισμό του τεχνικού συμβούλου. Η διεξαγωγή της πραγματογνωμοσύνης δεν εμποδίζεται από τη μη εμπρόθεσμη άσκηση του παραπάνω δικαιώματος. 2. Η γνωστοποίηση που προβλέπεται στην παρ. 1 δεν είναι υποχρεωτική στην περίπτωση που επιβάλλεται η άμεση ενέργεια της πραγματογνωμοσύνης, καθώς και στην περίπτωση της προκαταρκτικής πραγματογνωμοσύνης που προβλέπει το άρθρο 187. Αυτό δεν εμποδίζει πάντως το διορισμό τεχνικών συμβούλων από τα πρόσωπα της παρ. 1. 3. Όσα προβλέπονται στην παρ. 1 εφαρμόζονται και όταν η πραγματογνωμοσύνη πρόκειται να διεξαχθεί στο ακροατήριο, εκτός αν το δικαστήριο με αιτιολογημένη απόφασή του κρίνει ότι εξαιτίας αυτού μπορεί να σημειωθεί αξιόλογη καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης.». Κατά τις διατάξεις του άρθρου 207 ΚΠΔ, «1. Εκείνος που διορίστηκε τεχνικός σύμβουλος έχει το δικαίωμα να παρίσταται κατά τις εργασίες των πραγματογνωμόνων και να λαμβάνει υπόψη του όσα έγγραφα μπορούν να έχουν υπόψη τους και οι πραγματογνώμονες ή να ζητεί πληροφορίες στις περιπτώσεις που δικαιούνται και εκείνοι (άρθρο 196). Για το λόγο αυτό οι πραγματογνώμονες υποχρεούνται με ποινή ακυρότητας της πραγματογνωμοσύνης να γνωστοποιήσουν στους τεχνικούς συμβούλους τον τόπο και το χρόνο διενέργειας της πραγματογνωμοσύνης, καθώς και το θέμα της. Επίσης ο τεχνικός σύμβουλος μπορεί να ζητήσει και να λάβει με δαπάνες εκείνου που τον διόρισε αντίγραφα της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης και των εγγράφων που την συνοδεύουν. 2. Έχει το δικαίωμα επίσης με γραπτή αίτησή του να ζητήσει από εκείνον που έκανε το διορισμό στην προδικασία ή από το δικαστήριο στο ακροατήριο να του επιτρέψει να εξετάσει το πρόσωπο ή το πράγμα που ήταν αντικείμενο της πραγματογνωμοσύνης, μεριμνώντας όμως ώστε να μην προκληθεί καθυστέρηση στην ανάκριση από την εξέταση αυτή. Το όργανο στο οποίο απευθύνεται η αίτηση αποφασίζει αμετάκλητα γι’ αυτήν και, αν την δεχτεί, ορίζει το χρόνο και τον τόπο της εξέτασης και έναν ή περισσότερους από τους πραγματογνώμονες ή έναν ανακριτικό υπάλληλο ή έναν δικαστή για να παρευρεθούν κατά την εξέταση αυτή.». Τέλος, κατά τις διατάξεις του άρθρου 208 ΚΠΔ, «Ο τεχνικός σύμβουλος παραδίδει τις γραπτές του παρατηρήσεις για την πραγματογνωμοσύνη που έγινε, είτε ο ίδιος είτε διαμέσου του συνηγόρου εκείνου που τον διόρισε, στον αρμόδιο εισαγγελέα ή στον ανακριτικό υπάλληλο και συντάσσεται χωριστή έκθεση. Η παράδοση πρέπει να γίνει, με ποινή απαραδέκτου, το αργότερο τρεις ημέρες πριν από την δικάσιμο που ορίζεται στην κλήτευση του κατηγορουμένου στο ακροατήριο. Ο τεχνικός σύμβουλος που διορίστηκε στο ακροατήριο οφείλει να αναπτύξει τις παρατηρήσεις του αμέσως μετά την έκθεση των πραγματογνωμόνων, τηρουμένων των διατυπώσεων του άρθρου 198.».

Εν προκειμένω, στο πλαίσιο προκαταρκτικής εξέτασης, που διενεργείται, από Διοικητές Αστυνομικών Τμημάτων της Χώρας, κατόπιν σχετικών παραγγελιών της Εισαγγελέως Πρωτοδικών Λάρισας, διατάχθηκε η εκταφή σορών θυμάτων του τραγικού δυστυχήματος «των Τεμπών» της 28-02-2023, επί τη βάσει υποβληθέντων σχετικών αιτημάτων δέκα (10) συγγενών των ανωτέρω θυμάτων, επιβεβαιωθέντων, δι’ ενόρκων καταθέσεων αυτών, ενώπιον των προανακριτικών υπαλλήλων των ανωτέρω Αστυνομικών Τμημάτων, προκειμένου, είτε να εξακριβωθεί και πιστοποιηθεί η ταύτιση ή μη του dna των σορών, που παραδόθηκαν, προς ταφή, κατά τη διάρκεια της αυτεπάγγελτης προανάκρισης, στους οικείους των θανόντων θυμάτων, με το dna των ήδη αιτούντων την εκταφή προσώπων, είτε να εξακριβωθεί και επιβεβαιωθεί η αιτία θανάτου των ανωτέρω θυμάτων, μέσω της διενέργειας των καταλλήλων πλήρων βιοχημικών – τοξικολογικών εξετάσεων, καθώς και κάθε άλλης συναφούς εξέτασης, που θα κριθεί απαραίτητη, από τα ανωτέρω εργαστήρια ή θα ζητηθεί, από τους αιτούντες συγγενείς των ανωτέρω θυμάτων, επί των υπολειμμάτων των σορών αυτών, μετά την πραγματοποίηση των αντιστοίχων αιτουμένων εκταφών και της λήψης υλικού, από τον άμεσο περιβάλλοντα χώρο της ταφής. Επίσης, διατάχθηκε η άμεση διενέργεια των ανωτέρω εξετάσεων, από αρμόδια – κατάλληλα εργαστήρια, με τις εγγυήσεις των άρθρων 183 επ. του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και την παρουσία, κατά τις σχετικές διαδικασίες, κατά τα άρθρα 204 επ. του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, των τυχόν διορισθησόμενων τεχνικών συμβούλων των αιτούντων. Παραγγέλθηκε, ομοίως, οι όποιες εκταφές λάβουν χώρα, να γίνουν, με σεβασμό, κατά τους υγειονομικούς κανόνες και σε συνεννόηση με τον αρμόδιο Δήμο, παρουσία Ιατροδικαστή, αρμόδιας Αστυνομικής Αρχής και αρμοδίου υπαλλήλου της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας.

Πριν την διενέργεια οποιασδήποτε εκταφής, κατά τη διάρκεια της εν λόγω διενεργούμενης προκαταρκτικής εξέτασης, ορισμένοι συγγενείς θυμάτων του ανωτέρω δυστυχήματος, υπέβαλαν αιτήσεις, προς την Εισαγγελία Πρωτοδικών Λάρισας, με τις οποίες αιτήθηκαν, να επιτραπεί στους διορισθέντες τεχνικούς συμβούλους τους, η λήψη δειγμάτων, από τις σορούς των θανόντων θυμάτων και συγγενών τους και η μετά ταύτα, αποστολή αυτών, σε εργαστήρια του εξωτερικού, για την εξακρίβωση των αιτιών θανάτου των ανωτέρω θυμάτων και η αποστολή των ληφθησόμενων δειγμάτων, από τους διορισθέντες Ιατροδικαστές – πραγματογνώμονες, στο εξωτερικό, για τη διενέργεια των ενδεδειγμένων ελέγχων. Η Εισαγγελέας Πρωτοδικών Λάρισας, δεν αποδέχθηκε –αλλά απέρριψε– τις ανωτέρω αιτήσεις, αναφορικά με το είδος και τους όρους εκτέλεσης όλων των απαραίτητων χημικών, βιοχημικών, τοξικολογικών, ιστολογικών κ.α. εξετάσεων, αλλά και εξετάσεων DNA, επί των σορών των θυμάτων, τα οποία αφορούσαν οι εν λόγω αιτήσεις, ακολούθως, δε, οι ανωτέρω σχετικές διαφωνίες της Εισαγγελέως Πρωτοδικών Λάρισας και των ανωτέρω αιτούντων συγγενών θυμάτων του ανωτέρω δυστυχήματος και παρισταμένων προς υποστήριξη της κατηγορίας, εισήχθησαν, προς κρίση, ενώπιον του αρμοδίου Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Λάρισας, κατ’ άρθρο 244§5 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, αυτό δε, με εκδοθέντα σχετικά βουλεύματά του, ήρε τις σχετικές διαφωνίες, υπέρ της άποψης της Εισαγγελέα Πρωτοδικών Λάρισας, η οποία, κατά τα προαναφερόμενα, πρότεινε, α) την άρση της ανακύψασας διαφωνίας μεταξύ των αιτούντων συγγενών θυμάτων του ανωτέρω δυστυχήματος και παρισταμένων προς υποστήριξη της κατηγορίας της ενεργούσας την προκαταρκτική εξέταση Εισαγγελέα Πρωτοδικών Λάρισας, αναφορικά με το είδος και τους όρους εκτέλεσης όλων των απαραίτητων χημικών, βιοχημικών, τοξικολογικών, ιστολογικών κ.α εξετάσεων, αλλά και εξετάσεων DNA επί της σορών των συγγενών των ανωτέρω αιτούντων και τη λήψη δειγμάτων εκ των σορών, από τους τεχνικούς συμβούλους τους και την αποστολή αυτών, σε εργαστήρια του εξωτερικού, προς ανεύρεση των αιτιών θανάτου των συγγενών τους, αλλά και την αποστολή των ληφθέντων δειγμάτων, από τους δημόσια διορισθέντες ιατροδικαστές – πραγματογνώμονες, στο εξωτερικό, για τους ενδεδειγμένους ελέγχους, υπέρ της γνώμης της ιδίας (της Εισαγγελέα Πρωτοδικών Λάρισας), και β) την απόρριψη των αιτημάτων, περί λήψεως δειγμάτων, από τις σορούς των ανωτέρω θυμάτων και αποστολής αυτών, προς εξέταση, σε εργαστήρια του εξωτερικού, από τους διορισθέντες, από τους αιτούντες, τεχνικούς συμβούλους, αλλά και της αποστολής δειγμάτων, προς εξέταση, σε εργαστήρια του εξωτερικού, από τους διορισθέντες ιατροδικαστές – πραγματογνώμονες.-

Παρά τη φθορά που αποτυπώνεται σε επιμέρους δείκτες για την κυβέρνηση, οι βασικές κομματικές ισορροπίες εμφανίζονται σταθερές, ενώ υψηλό παραμένει το ποσοστό των αναποφάσιστων, στοιχείο που αφήνει ανοιχτό το πεδίο για μελλοντικές μεταβολές.

Σταθερό προβάδισμα ΝΔ

Στην εκτίμηση ψήφου, η Νέα Δημοκρατία καταγράφει 29,4%, ενισχυμένη με 0,9 σε σύγκριση με την αντίστοιχη δημοσκόπηση του Ιανουαρίου, διατηρώντας καθαρό προβάδισμα από το δεύτερο ΠαΣοΚ, που συγκεντρώνει 12,7%. Ακολουθούν το ΚΚΕ με 8,3%, ο ΣΥΡΙΖΑ με 5,4%, η Ελληνική Λύση με 10,9% και η Πλεύση Ελευθερίας με 11,2%.

Μικρότερα ποσοστά καταγράφουν η Νίκη (1,9%), το ΜέΡΑ25 (3,3%), η Φωνή Λογικής (4,2%) και το Κίνημα Δημοκρατίας (1,3%).

Στην πρόθεση ψήφου, η ΝΔ βρίσκεται στο 21,4%, το ΠαΣοΚ στο 9,3%, το ΚΚΕ στο 6,1%, η Ελληνική Λύση στο 8%, η Πλεύση Ελευθερίας στο 8,1% και ο ΣΥΡΙΖΑ στο 4%. Ιδιαίτερο βάρος έχει το ποσοστό των αναποφάσιστων, που αγγίζει το 15,2%, στοιχείο που αφήνει περιθώρια μεταβολών.

Τι λένε οι πολίτες για Καρυστιανού, Τσίπρα, Σαμαρά

Στο ερώτημα για το πόσο πιθανό είναι να ψήφιζαν ένα κόμμα με επικεφαλής τη Μαρία Καρυστιανού, το 13% απαντά «πολύ πιθανό» και το 16% «αρκετά πιθανό», συγκεντρώνοντας συνολικά 29% θετικής προδιάθεσης. Αντίθετα, το 51% δηλώνει ότι θα ήταν «απίθανο», ενώ ένα 19% τοποθετείται στο «όχι και τόσο πιθανό».

Αξίζει να αναφερθεί ότι σύμφωνα με τα στοιχεία, σε σύγκριση με την αντίστοιχη δημοσκόπηση του Ιανουαρίου του 2026, η απάντηση «πολύ πιθανό» καταγράφει πτώση 3 ποσοστιαίων μονάδων.

Αν και η εικόνα αυτή δεν μεταφράζεται αυτομάτως σε εκλογικό ποσοστό, δείχνει μια υπαρκτή κοινωνική δεξαμενή που βλέπει θετικά το ενδεχόμενο πολιτικής της δραστηριοποίησης.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η κατανομή ανά πολιτική αυτοτοποθέτηση: η μεγαλύτερη απήχηση καταγράφεται στον χώρο της Δεξιάς και του Κέντρου, χωρίς όμως να απουσιάζει πλήρως και από την Αριστερά.

Στην περίπτωση ενός κόμματος με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα, τα θετικά ποσοστά («πολύ» και «αρκετά πιθανό») κινούνται στο 19% συνολικά (9% και 10% αντίστοιχα), ενώ το 61% απαντά «απίθανο». Παρά το γεγονός ότι διατηρεί σαφή επιρροή στον χώρο της Αριστεράς (42% θετική πιθανότητα μεταξύ των αυτοτοποθετούμενων ως αριστερών), η συνολική εικόνα εμφανίζεται περιορισμένη και χωρίς ενδείξεις διεύρυνσης προς το Κέντρο ή τη Δεξιά.

Ακόμη πιο περιορισμένη εμφανίζεται η δυναμική ενός ενδεχόμενου κόμματος με επικεφαλής τον Αντώνη Σαμαρά. Μόλις 3% δηλώνει «πολύ πιθανό» και 9% «αρκετά πιθανό» (σύνολο 12%), ενώ το 69% θεωρεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο «απίθανο». Η απήχηση συγκεντρώνεται κυρίως στον δεξιό χώρο, χωρίς ωστόσο να καταγράφεται ισχυρή δυναμική ακόμη και εκεί.

Η δημοτικότητα της Καρυστιανού

Την ίδια ώρα τα στοιχεία για τη δημοφιλία της Μαρίας Καρυστιανού αποτυπώνουν μια καθαρή μεταστροφή κλίματος. Οι «θετικές/μάλλον θετικές γνώμες» διαμορφώνονται στο 38%, ενώ οι «αρνητικές/μάλλον αρνητικές» φθάνουν το 54%. Αν και οι αρνητικές απόψεις υπερτερούν, η διαχρονική σύγκριση δείχνει υποχώρηση των θετικών γνωμών σε σχέση με προηγούμενη μέτρηση (από 50% σε 38%) και αύξηση των αρνητικών (από 42% σε 54%).

Μάλιστα, στην πολιτική κλίμακα Αριστερά–Δεξιά τα ποσοστά δημοφιλίας της γνωρίζουν άνοδο σε σχέση με την προηγούμενη δημοσκόπηση της τάξης των 4 ποσοστιαίων μονάδων, γεγονός που δικαιολογείται από τις τελευταίες της τοποθετήσεις.

Αρνητική αξιολόγηση για κυβέρνηση και αντιπολίτευση

Η εικόνα της κυβέρνησης παραμένει επιβαρυμένη: το 70% αξιολογεί αρνητικά το έργο της, έναντι μόλις 24% που εκφράζει θετική γνώμη.

Αντίστοιχα, η αξιωματική αντιπολίτευση λαμβάνει 81% αρνητικές γνώμες και μόλις 10% θετικές, δείγμα αδυναμίας πειστικής εναλλακτικής πρότασης.

Σε επιμέρους τομείς, οι εντυπώσεις για την κυβέρνηση είναι ιδιαίτερα αρνητικές στην οικονομία (78% μάλλον αρνητικές γνώμες), στη δημοκρατία και τους θεσμούς (74%) και στην καθημερινότητα (68%). Μόνο στα γεωπολιτικά και τις διεθνείς σχέσεις καταγράφεται λιγότερο αρνητικό ισοζύγιο (51% μάλλον αρνητικές γνώμες).

Ακρίβεια και οικονομία στην κορυφή της ανησυχίας

Ως σημαντικότερο πρόβλημα της χώρας αναδεικνύεται η ακρίβεια (46%), με την οικονομία να ακολουθεί (31%). Η κρίση θεσμών (21%) και η διαφθορά (14%) επίσης καταγράφονται ως σοβαρές ανησυχίες.

Το εύρημα αυτό συνδέεται άμεσα με την αίσθηση οικονομικής επιδείνωσης: το 52% δηλώνει ότι είχε μεγαλύτερη οικονομική άνεση το 2019, ενώ μόλις 27% θεωρεί ότι βρίσκεται σήμερα σε καλύτερη κατάσταση.

Ο δείκτης οικονομικής εμπιστοσύνης παραμένει βαθιά αρνητικός (-40), με ιδιαίτερα απαισιόδοξους τους ανέργους, τους αγρότες και τις νοικοκυρές.

Προς τη λάθος κατεύθυνση η χώρα

Το 68% εκτιμά ότι η χώρα κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση, έναντι 27% που θεωρεί ότι βαδίζει σωστά.

Παράλληλα, το 52% τάσσεται υπέρ της εξάντλησης της τετραετίας, ενώ το 47% επιθυμεί πρόωρες εκλογές, ένδειξη ότι παρά τη δυσαρέσκεια δεν έχει διαμορφωθεί πλειοψηφικό ρεύμα άμεσης πολιτικής αλλαγής.

Όπως αναφέρει η ΕΡΤ, τέσσερις μήνες μετά την έγκριση, από πλευράς Εισαγγελίας των εξετάσεων που ζήτησαν οι γονείς και οι συγγενείς των θυμάτων, η κ. Παπαϊωάννου παραγγέλνει να γίνουν μέχρι το τέλος της εβδομάδας οι εκταφές χωρίς ακόμη να έχουν βρεθεί τα εργαστήρια στα οποία θα γίνουν οι εξετάσεις.

Με τη νέα της παραγγελία επί της ουσίας δίνει προθεσμία 24 ωρών στους πραγματογνώμονες ιατροδικαστές να γνωστοποιήσουν τα εργαστήρια στα οποία θα γίνουν οι εξετάσεις και 2 μέρες να οριστούν πραγματογνώμονες χημικοί.

Καρυστιανού: Επιτέλους η εισαγγελέας Λάρισας να κάνει το καθήκον της – Προκλητική αδράνεια

Τους λόγους που την οδήγησαν να καταθέσει εξώδικη διαμαρτυρία κατά της Εισαγγελέως Λάρισας την περασμένη Παρασκευή ανέλυσε η Μαρία Καρυστιανού σε ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η κα Καρυστιανού στην ανάρτηση αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στο ζήτημα των εκταφών και των τοξικολογικών εξετάσεων στις σορούς από το δυστύχημα των Τεμπών, που – όπως λέει – δεν έγιναν στις σορούς των θυμάτων.

«Λόγω αυτής της επί 5 μήνες προκλητικής αδράνειας της Εισαγγελίας Λάρισας, την Παρασκευή 13.02.2026 εγώ και ο πατέρας της Μάρθης και αναγκαστήκαμε να της επιδώσουμε την Παρασκευή εξώδικο», λέει χαρακτηριστικά.

Αναλυτικά η ανάρτηση Καρυστιανού:

«Η κοροϊδία της ελληνικής δικαιοσύνης – Φάκελος ΕΚΤΑΦΕΣ!
Τοξικολογικές εξετάσεις στα παιδιά μας ΔΕΝ έγιναν!
Παρόλο που:
– Αυτό απαιτούν ρητά όλα τα διεθνή πρωτόκολλα.
– Η σύγκρουση ηλεκτρικών αμαξοστοιχιών δεν δικαιολογεί τη δημιουργία της τεράστιας πυρόσφαιρας.
– Ο χώρος ανέδιδε έντονη οσμή καυσίμων.
– Εντοπίστηκαν θύματα με χημικά εγκαύματα.
Οι Ιατροδικαστές από την Αθήνα, που εστάλησαν εσπευσμένα στην Λάρισα με εντολή του Υπουργείου Δικαιοσύνης, επί θητείας Κωνσταντίνου Τσιάρα, αλλά και η Ιατροδικαστής Λάρισας, κ. Λεονταρή μαζί με τους λοιπούς συναδέλφους της φρόντισαν να μην γίνει ούτε αυτοψία, ούτε τοξικολογικές.
Ο Εφέτης Ανακριτής που ορίστηκε μετά από παρέμβαση του Πρωθυπουργού όχι μόνο δεν αναζήτησε καμία ευθύνη ούτε για το ότι οι Ιατροδικαστές δεν έκαναν τοξικολογικές, ούτε για το ότι δεν έκαναν αυτοψία στον χώρο του δυστυχήματος, αλλά και διέταξε την καταστροφή του βιολογικού υλικού μέσα σε 40 μέρες και βέβαια απέρριψε τα αιτήματα εκταφών!

Στη συνέχεια, υπό το βάρος της κοινωνικής κατακραυγής από την πολυήμερη απεργία του Πάνου Ρούτσι τον Οκτώβριο του 2025, διατάσσεται η εκταφή των παιδιών μας με καθυστέρηση 2,5 ετών!
Τον Νοέμβριο του 2025 και μετά από εκτενή δική μας έρευνα καταθέτουμε πολυσέλιδο Υπόμνημα στην Εισαγγελέα Λάρισας, κα. Παπαϊωάννου για όλες τις ενδεδειγμένες εξετάσεις και για τα εργαστήρια στο εξωτερικό, όπου μπορούν να πραγματοποιηθούν.
Και παρά το ότι έχουμε μεριμνήσει, και έχουμε κάνει όλη την έρευνα και τη δουλειά που η Εισαγγελική Αρχή έπρεπε από μόνη της να έχει κάνει, μας αγνοεί επιδεικτικά και αφήνει τον χρόνο να κυλάει αδικαιολόγητα.
Τον Δεκέμβριο του 2025 η Ιατροδικαστική Θεσσαλονίκης της απαντά ότι όντως ΔΕΝ έχει τη δυνατότητα να ενεργήσει όλες τις απαιτούμενες εξετάσεις στη σωρό του παιδιού μας.
Και παρά ταύτα και πάλι σιωπή, αδράνεια, αδιαφορία, καμία ενέργεια για να γίνει η εκταφή σωστά, με ανάθεση σε κατάλληλα και διαπιστευμένα εργαστήρια σε άλλες χώρες.
Λόγω αυτής της επί 5 μήνες προκλητικής αδράνειας της Εισαγγελίας Λάρισας, την Παρασκευή 13.02.2026 εγώ και ο πατέρας της Μάρθης και αναγκαστήκαμε να της επιδώσουμε την Παρασκευή εξώδικο.
Αναμένουμε επιτέλους η Εισαγγελέας Λάρισας να κάνει το καθήκον της και να ορίσει τους κατάλληλους Ιατροδικαστές για ΟΛΕΣ τις εξετάσεις που πρέπει να γίνουν στη σωρό του παιδιού μας.
Όσο και αν φοβούνται η αλήθεια θα βγει στο ΦΩΣ!»