«Βρίσκω ανησυχητικό το γεγονός ότι ένας άνθρωπος με σημαντική πρόσβαση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σημαντικούς οικονομικούς πόρους αναμιγνύεται με τόσο άμεσο τρόπο στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων χωρών», δήλωσε ο Γιόνας Γκαρ Στέρε μιλώντας στο δημόσιο νορβηγικό ραδιοσταθμό NRK.

«Τα πράγματα δεν θα έπρεπε να είναι έτσι ανάμεσα σε δημοκρατίες και συμμάχους», πρόσθεσε ερωτηθείς σχετικά με ενδεχόμενη ανάμιξη του Ίλον Μασκ -το όνομα του οποίου δεν ανέφερε- στις προσεχείς νορβηγικές βουλευτικές εκλογές που θα διεξαχθούν το Σεπτέμβριο.

Στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης που διαθέτει, ο δισεκατομμυριούχος πολλαπλασίασε πρόσφατα τα εγκώμια προς το κόμμα της γερμανικής άκρας δεξιάς AfD και τις κατηγορίες εναντίον του πρωθυπουργού της Βρετανίας, του Εργατικού Κιρ Στάρμερ.

«Αν παρακολουθήσουμε κάτι τέτοιο στη Νορβηγία, ελπίζω και πιστεύω πως το σύνολο της νορβηγικής πολιτικής σκηνής θα ταχθεί εναντίον και θα πάρει αποστάσεις», διευκρίνισε ο Στέρε, ο οποίος ανήκει στο νορβηγικό Εργατικό Κόμμα.

Εννέα μήνες πριν από τις βουλευτικές εκλογές που είναι προγραμματισμένες για τις 8 Σεπτεμβρίου, ο Στέρε υπολείπεται στις δημοσκοπήσεις, σε σημείο που φωνές μέσα στο κόμμα του τον καλούν να παραιτηθεί.

Το Κόμμα της Προόδου, αντιμεταναστευτικός σχηματισμός της λαϊκιστικής δεξιάς, έρχεται πρώτος με διαφορά στις τελευταίες έρευνες της κοινής γνώμης.

Σεραφείμ Κοτρώτσος

Σε δύο εβδομάδες, ο Ντόναλντ Τραμπ θα εγκατασταθεί επισήμως στο Οβάλ Γραφείο, εν μέσω του εσωτερικού διχασμού στις ΗΠΑ, κυρίως, όμως, σε ένα πρωτοφανώς ασταθές παγκόσμιο γεωπολιτικό περιβάλλον. Θα έχει δίπλα του ένα “ρόστερ” από δισεκατομμυριούχους φίλους του, αλλοπρόσαλλες περσόνες των πιο συντηρητικών αμερικανικών μίντια, ιεροκήρυκες του “MAGA”, θα διαθέτει την σχεδόν απόλυτη επιρροή στο Κογκρέσο και τη Γερουσία, το σημαντικότερο, όμως, ίσως είναι ότι θα εισέλθει στον Λευκό Οίκο με τις δάφνες της πολιτικής και προσωπικής δικαίωσης, έχοντας καθυποτάξει τις ίδιες τις αμερικανικές ελίτ που δεν αντιλήφθηκαν ποτέ τι ακριβώς συμβαίνει στην Αμερική της ενδοχώρας, ή αυτής που περπατάει στα πεζοδρόμια κάτω από τους ουρανοξύστες.

Από την άλλη, ο νέος POTUS φέρνει στην Ουάσιγκτον την παραταθήκη των προεκλογικών του δεσμεύσεων, τις φαραωνικές εξαγγελίες του, μερίδα μόνο των οποίων να θέσει σε εφαρμογή θα μπορούσε να τινάξει την παγκόσμια οικονομία και σταθερότητα στον αέρα. Εάν, βεβαίως, δεχτεί κανείς ότι η παγκόσμια ασυμμετρία, οι μικρές και μεγάλες γεωπολιτικές βόμβες, οι πόλεμοι, η πείνα και η ανασφάλεια, δημιουργούν κάποια τέτοιου είδους σταθερότητα.

Όσα έχει πει για την επιβολή δασμών σε κινεζικά και ευρωπαϊκά προϊόντα, η επιμονή του να ζητά από τα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ να εκτοξεύσουν τις αμυντικές δαπάνες στο 5% των προϋπολογισμών τους, ο εκβιασμός για εισαγωγές στην Ευρώπη ακόμα περισσότερου και πανάκριβου αμερικανικού LNG (ιδιαίτερα μετά την διακοπή της ροής ρωσικού φυσικού αερίου μέσω Ουκρανίας), και άλλα πολλά, θα προκαλέσουν μία διόλου “δημιουργική” αναταραχή.

Το ερώτημα του Κίσιντζερ στις μέρες μας, ο Ίλον Μασκ και ο Στιβ Μπάνον

Κι εδώ επιστρέφουμε στο ερώτημα του Κίσιντζερ: Με ποιόν θα μιλάει στην Ευρώπη ο Τραμπ; Ποιός, δηλαδή, θα μπορούσε να εκπροσωπήσει τη Γηραιά Ήπειρο σ’ αυτόν τον κύκλο διαπραγματεύσεων και πιθανότατα συγκρούσεων. Με μία Ευρώπη που αντιμετωπίζει το φάσμα επί μέρους οικονομικών κρίσεων που μπορούν πολύ εύκολα να γενικευθούν σε μία κρίση ευρωζώνης, με απισχνασμένη την βιομηχανική της παραγωγή λόγω του ενεργειακού κόστους, με την απειλή του μεταναστευτικού, την εδραίωση της ακροδεξιάς ως ισχυρό πόλο, και, φυσικά, με δύο πολέμους ανοιχτούς, έναν με την άμεση εμπλοκή της (Ουκρανία), κι έναν έμμεσα (Μ. Ανατολή).

Δύο πρόσφατα περιστατικά είναι πιθανό να μας προδιαθέτουν για τον τρόπο που θα αντιμετωπίσει την Ευρώπη ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ- αφού υπενθυμίσουμε πως ο ίδιος ο Τραμπ και ο “τραμπισμός”, εν γένει, ουδέποτε προσέγγισε την ιδέα του φεντεραλισμού, ή, έστω, μιας Γηραιάς Ηπείρου με ενιαίο κέντρο αποφάσεων.

Πρώτο, η αμέσως μετά την σαρωτική εκλογή του, το Νοέμβριο, συνάντηση στο Μαρ-α-Λαγκο με τον Ούγγρο πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν. Η σχέση τους είναι γνωστή από την πρώτη θητεία του Τραμπ, ο δε Όρμπαν πολύ πρόωρα και πολύ κάθετα πήρε το μέρος του στην κούρσα των αμερικανικών προεδρικών εκλογών. Η συνάντηση έχει αξία για πολλούς λόγους που τρέχουν στο παρελθόν, όταν ο εξ απορρήτων του νέου αμερικανού προέδρου (πρώτη θητεία) Στιβ Μπάνον εγκατέλειψε την Ουάσιγκτον και εγκαταστάθηκε στις Βρυξέλλες για να ενισχύσει τα αντιευρωπαϊκά και ακροδεξιά πολιτικά κόμματα.

Αυτή η σκέψη προδιαθέτει πολλούς ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα συνεχίσει να διασπά εσωτερικά την ΕΕ και να στήνει προγεφυρώματα, ως τραμπικά franchise, στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Δεύτερο, η εκτός ορίων προσβλητική επίθεση του νέου εξ απορρήτων του αμερικανού προέδρου Ίλον Μασκ κατά της γερμανικής κυβέρνησης, του Όλαφ Σολτς προσωπικά, αλλά και του Γερμανού προέδρου Φραν Βάλτερ Σταϊνμάγιερ, μετά την τρομοκρατική επίθεση στο Μαγδεμβούργο. Κυρίως, όμως, η υιοθέτηση του ακροδεξιού (με νεοναζιστικό παρελθόν) AfD ως τη μοναδική σωτήρια λύση για μία “μεγάλη Γερμανία” (MAGA αλά γερμανικά). Κάποιοι, μάλλον επιπόλαια, απέδωσαν το “ενδιαφέρον” του Μασκ στο ότι στη Γερμανία βρίσκεται το μεγαλύτερο ευρωπαϊκό εργοστάσιο παραγωγής των Tesla, εστιάζοντας την προσοχή τους μόνο στο ότι ο τελευταίος είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο, άρα δρα κυρίως με επιχειρηματικά ελατήρια. Κακώς. Ο Μασκ είναι πρωτίστως, πλέον, ο ισχυρότερος σύμβουλος του Τραμπ, σε τέτοιο βαθμό που ενίοτε να μιλά εξ ονόματός του, ή να λέει πράγματα που δεν μπορεί (ακόμα) να πει ένας πρόεδρος των ΗΠΑ.

Παρότι ο Στιβ Μπάνον -ο οποίος έχει επιστρέψει στον ευρύτερο και ίσως περισσότερο αφανή κύκλο του Τραμπ- και ο Ίλον Μασκ βρίσκονται “στα μαχαίρια”, με τον πρώτο να κατηγορεί τον δεύτερο ότι “έχει ξεπουληθεί” στους Κινέζους, επειδή μεγάλο μέρος των επιχειρηματικών του δραστηριοτήτων (Tesla) βρίσκεται στην Κίνα, η επιρροή που θα έχουν και οι δύο στην πολιτική Τραμπ, σχετικά με την Ευρώπη, δεν πρέπει να υποτιμάται.

Σσσστ, η Ευρώπη κοιμάται…

Με το “ιστορικό” έλλειμμα ηγεσίας στην Ευρώπη, η κατάσταση προιωνίζεται δύσκολη. Η Γαλλία του άλλοτε ισχυρού Εμανουέλ Μακρόν παραπαίει μεταξύ της καλπάζουσας ακροδεξιάς της Λεπέν (την οποία εκτιμά δεόντως ο Τραμπ, σε τέτοιο βαθμό που δεν πρέπει να μας εκπλήξει η επόμενη “προώθηση” μέσω Μασκ να αφορά την “Εθνική Συσπείρωση”) και της καταρρέουσας οικονομίας, η Γερμανία οδηγείται, από την άλλη, σε πρόωρες εκλογές. Είναι αμφίβολο εάν η επικράτηση του CDU και ο σχηματισμός, είτε κυβέρνησης “μεγάλου συνασπισμού” (με το SPD), είτε “Τζαμάϊκα” (με Πράσινους και Φιλελεύθερους, εφόσον -μάλλον δύσκολο- κατορθώσουν να εκπροσωπηθούν με ποσοστό άνω του 5% στην Μπούντεσταγκ-, θα επιλύσει προβλήματα ή θα τα ανακυκλώσει, δίνοντας ώθηση στο AfD. Η Τζόρτζια Μελόνι αναδεικνύεται σε πολύ ισχυρό παράγοντα στις ευρωπαϊκές ισορροπίες, όμως, δεν είναι εύκολο να εκπροσωπήσει την Γηραιά Ήπειρο έναντι της Ουάσιγκτον μία πρωθυπουργός του ευρωπαϊκού νότου, από μία χώρα, μάλιστα, με μεγάλα οικονομικά προβλήματα. Στις Βρυξέλλες, είναι επίσης δύσκολο η Οϋρσουλα φον ντερ Λάϊεν να υπερβεί τις εσωτερικές έριδες και να αποκτήσει ευρύτερο ρόλο, ενώ ίσως το μόνο πρόσωπο στο οποίο συγκλίνουν αρκετοί ευρωπαίοι ηγέτες είναι ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, πρώην πρωθυπουργός της Πορτογαλίας, Αντόνιο Κόστα.

Μπορεί κάποιος απ΄ αυτούς, ή όλοι μαζί, να βρίσκονται στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής στις συνομιλίες με τον Ντόναλντ Τραμπ;

Σε πρόσφατη ανάλυση το ινστιτούτο Chatham House, επισημαίνει κάτι ενδιαφέρον προς επίρρωση των παραπάνω:

“Ο αυξανόμενος αριθμός Ευρωπαίων συμμάχων του Τραμπ και η αύξηση του ανελευθερισμού και του λαϊκισμού είναι ίσως η πιο ανησυχητική εξέλιξη για την Ευρώπη. Το 2016, ορισμένοι από τους ομολόγους του Τραμπ στην Ευρώπη ήταν η Angela Merkel στη Γερμανία, ο Emmanuel Macron στη Γαλλία, ο Mark Rutte στην Ολλανδία και ο Giuseppe Conte στην Ιταλία. Ανεξάρτητα από το πολιτικό αποτύπωμά τους, ήταν μετριοπαθείς.

Η εικόνα είναι πολύ διαφορετική σήμερα. Τα αντιπολεμικά εξτρεμιστικά κόμματα Εναλλακτική για τη Γερμανία και η Συμμαχία Sahra Wagenknecht βρίσκονται σε άνοδο στη Γερμανία. Στη Γαλλία, η φιλορωσική Marine le Pen κατάφερε να μειώσει τη στήριξη προς την Ουκρανία από 3 δισεκατομμύρια ευρώ σε 2 ευρώδισεκατομμύριοστο σχέδιο προϋπολογισμού της Γαλλίας. Στην Ολλανδία, το ακροδεξιό Κόμμα Ελευθερίας είναι ο μεγαλύτερος εταίρος συνασπισμού. Στην Ιταλία, η πρωθυπουργός Μελόνι προέρχεται από νεοφασιστικό κόμμα. Το λαϊκιστικό και ανελεύθερο κήρυγμα του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν επαναλαμβάνεται σε όλη την Ευρώπη.
Εν τω μεταξύ, στην Πολωνία, ο μετριοπαθής πρωθυπουργός, Ντόναλντ Τουσκ, αντιμετωπίζει τις δυσκολίες να αντιστρέψει τη ζημιά που προκάλεσε η προηγούμενη λαϊκιστική κυβέρνηση.

Και καταλήγει:

Η διατλαντική σύνδεση μεταξύ λαϊκιστών, ανελεύθερων ηγετών θα πρέπει να προκαλεί ανησυχία. Ο Τραμπ δεν είναι πλέον απομονωμένος στην Ευρώπη, συγκεντρώνει γρήγορα συμμάχους μεταξύ των αρχηγών ευρωπαϊκών κρατών. Αυτοί οι ηγέτες συμφωνούν σχετικά με την αντιληπτή υπαρξιακή απειλή που συνιστά η μετανάστευση, την ανάγκη για τις αποκαλούμενες «παραδοσιακές οικογενειακές αξίες» και τον «αντι-ξύπνιο». Αλλά πέρα ​​από αυτό, μοιράζονται και θέλουν να προωθήσουν μια ανελεύθερη άποψη για τον κόσμο, με προεκτάσεις από την ασφάλεια και το παγκόσμιο εμπόριο στα ανθρώπινα δικαιώματα – και να απειλούν άμεσα το ευρωπαϊκό εγχείρημα.

Η ύστατη ώρα

Η ΕΕ, από την άλλη, αναζητά προσώρας επί ματαίω (;), τον δρόμο της. Οι εκθέσεις του Μάριο Ντράγκι και το Ενρίκο Λέττα είναι, αναμφίβολα, οδηγός, όμως παραμένουν ως ένα “βιβλίο ευχών”, η δε στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης ειναι το μεγάλο ζητούμενο, θα αργήσει, όμως, να εφαρμοστεί και να αποδώσει. Στην Ουκρανία, πρωτίστως, θα δοκιμαστούν πολλά για την ευρωπαϊκή ηγεσία, ιδιαίτερα εάν ο Τραμπ θέσει σε εφαρμογή τον σχεδιασμό για μακρές διαπραγματεύσεις ειρήνευσης που, όμως, είναι πιθανό να παραδώσουν στη Ρωσία εδάφη, τα οποία οι Ευρωπαίοι υπερασπίζονται με πολυδάπανους εξοπλισμούς που τροφοδοτούν τον Ζελένσκι.

Ένα είναι βέβαιο: στη νέα εποχή Τραμπ, η Ευρώπη έχει την ευκαιρία να αποκτήσει πολιτική και γεωπολιτική οντότητα, ως ύστατη προσπάθεια επιβίωσης, είναι, όμως, πιθανό να καταρρεύσει ακόμα περισσότερο…

Οι ψηφίδες ενός τέτοιου παζλ έχουν αρχίσει να μπαίνουν η μία δίπλα στην άλλη και επειδή τα περιστατικά πυκνώνουν, ίσως τελικά το αυθαίρετο να μην είναι τόσο αυθαίρετο και πάντως όχι πρόχειρο. Αναλυτές επισημαίνουν πως ο στόχος του πανίσχυρου πλανητικού διδύμου που θα πρωταγωνιστήσει το 2025 δεν είναι μόνο να επιβάλλει μία νέα τάξη πραγμάτων υπό το δόγμα του MAGA στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά να δημιουργήσει ένα “νέο κόσμο” τουλάχιστον στη Δύση και να επηρεάσει τις πολιτικές εξελίξεις παγκοσμίως. Σε μικρότερη κλίμακα είχε επιχειρηθεί, μετά το 2016, και από τον τότε στενό συνεργάτη του Τραμπ, Στιβ Μπάνον. Τώρα, όμως, η δύναμη πυρός είναι πολλαπλάσια, είναι, θα έλεγε κανείς, πυρηνική, εάν σκεφτεί τι ελέγχει ο νέος υπουργός Αποτελεσματικότητας του νέου Αμερικανού προέδρου. “Είναι το X, ηλίθιε”, θα μπορούσε να πει κανείς παραφράζοντας ότι έλεγε περί οικονομίας ο σύμβουλος του Μπιλ Κλίντον μερικές δεκαετίες νωρίτερα. Η παγκόσμια πλατφόρμα με τα δισεκατομμύρια χρήστες έχει αναμφίβολα τη δύναμη να επηρεάσει τις εξελίξεις, κάτι που φάνηκε, άλλωστε, και στις αμερικανικές εκλογές.

Ο Ίλον Μασκ έχει αναλάβει τον ρόλο και φαίνεται πως τον απολαμβάνει. Η αρχή έγινε εδώ και καιρό με την υποστήριξη του Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία, καθόλου τυχαίο ότι ήταν ο πρώτος ευρωπαίος ηγέτης που συνάντησε ιδιωτικά τον Τραμπ στο Μαρ-α-Λάγκο, αμέσως μετά την εκλογή του. Συνεχίστηκε με τη Γερμανία, σε μία πρωτοφανή παρέμβαση στα εσωτερικά ευρωπαϊκής χώρας, ακολούθησε το Ηνωμένο Βασίλειο με μία κατά μέτωπο επίθεση στη νέα κυβέρνηση των Εργατικών και παράλληλα με τη στήριξη στο ξενοφοβικό, υπερσυντηρητικό Reform UK, αλλά και με τις εγκωμιαστικές αναφορές στην Τζόρτζια Μελόνι. Η Ιταλίδα πρωθυπουργός θα είναι, αναμφίβολα, ο προνομιακός Ευρωπαίος συνομιλητής του νέου Αμερικανού προέδρου.

Δεν χρειάζεται κρυστάλλινη σφαίρα για να προβλέψει κανείς ότι ανάλογες παρεμβάσεις θα εκδηλωθούν, υπέρ της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς, και σε άλλες χώρες, ιδιαίτερα όταν Γαλλία και Γερμανία έχουν εισέλθει σε βαθιά πολιτική κρίση, κι ενώ ο Τραμπ θα επιχειρήσει να διαχειριστεί το μέτωπο της Ουκρανίας αλλά και την κρίση που θα προκαλέσουν κινήσεις του όπως η επιβολή δασμών.

“Έχοντας αξιοποιήσει την τεράστια προσωπική του περιουσία και συγκέντρωσε τους 210 εκατομμύρια ακολούθους του στο X για να βοηθήσει τον Ντόναλντ Τραμπ να κερδίσει τις εκλογές τον Νοέμβριο, ο Έλον Μασκ έχει στρέψει το βλέμμα του στην ευρωπαϊκή πολιτική”, επισημαίνει χαρακτηριστικά το Business Insider.

Το Newsweek, αναφέρει, επίσης ότι “ο Μασκ ήταν καθοριστικός παίκτης στις αμερικανικές εκλογές του 2024, ξοδεύοντας εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια για να εκλεγεί ο Ντόναλντ Τραμπ . Τώρα, ο ιδρυτής της SpaceX φαίνεται να έχει βάλει στο στόχαστρο πέρα ​​από τον Ατλαντικό την Ευρώπη και το Ηνωμένο Βασίλειο, προκαλώντας κατηγορίες για απόπειρα εκλογικής επιρροής”.

Το Politico μίλησε με ορισμένους βρετανούς βουλευτές (βουλευτές) που εξέφρασαν σοκ για την υποστήριξη του Μασκ στον ακροδεξιό ακτιβιστή Ρόμπινσον. Ένας ανώνυμος βουλευτής των Εργατικών χαρακτήρισε τη γλώσσα του Μασκ «επικίνδυνη», ενώ ένας άλλος την αποκάλεσε «χειριστική ρητορική».

Σύμφωνα με έρευνα που έκαναν έξι καθηγητές μεγάλων αμερικανικών πανεπιστημίων, η ρητορική μίσους στο Χ εκτοξεύτηκε από τη στιγμή που ο Μασκ αγόρασε την πλατφόρμα. Κηρύσσοντας δήθεν την «ελευθερία» του λόγου ουσιαστικά απελευθερώνει την παραπληροφόρηση και τις θεωρίες συνωμοσίας. Αγαπημένοι του πολιτικοί είναι οι κάθε λογής λαϊκιστές συνωμοσιολόγοι, τύπου Μιλέι με το αλυσοπρίονο. Με σύμμαχο τον Τραμπ, ο επιχειρηματίας γίνεται ένα από τα πιο ισχυρά πολιτικά πρόσωπα στον κόσμο, κι αυτό χωρίς ποτέ να έχει λάβει ψήφο από τον αμερικανικό λαό.

Η κόντρα του Μασκ με την ΕΕ έχει παρελθόν

Μέχρι τώρα, η δύναμη του τεχνολογικού δισεκατομμυριούχου Ίλον Μασκ να επηρεάσει τη διεθνή ασφάλεια ήταν εντυπωσιακή —και ωστόσο περιορισμένη. Όσον αφορά την Ουκρανία, της επέτρεψε να συνεχίσει να χρησιμοποιεί το Starlink, την υπηρεσία διαδικτύου που βασίζεται σε δορυφόρο, ενώ επέβαλε επίσης περιορισμούς ώστε να μην χρησιμοποιηθεί για αντεπιθέσεις κατά της Ρωσίας. Στη σχέση ΗΠΑ-Κίνας, όπως και άλλοι επιχειρηματίες, ήταν ένα κομμάτι σκακιού στον μεγάλο αγώνα εξουσίας. Ο Μασκ έκλεισε συμφωνίες με τις αρχές της επαρχίας της Σαγκάης για την κατασκευή του μεγαλύτερου εργοστασίου του Tesla στην πόλη και συναντήθηκε με τον Κινέζο πρόεδρο Xi Jinping. Ταυτόχρονα, οι χιλιάδες δορυφόροι του Μασκ και ειδικότερα η στρατιωτική έκδοση του Starlink—Starshield—έδωσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες ένα πλεονέκτημα στη διαστημική ασφάλεια σε σύγκριση με τα ανταγωνιστικά έθνη.

Αλλά και ο Μασκ ένιωσε τα όρια της δύναμής του. Το Musk’s X (η πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης που ήταν παλαιότερα το Twitter) ήταν αντίθετο με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τους κανονισμούς της, τους οποίους η εταιρεία προσπάθησε να αποδυναμώσει. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Μασκ είχε μια διαμάχη για τον Χ με τον Τιερί Μπρετόν, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο οποίος, μέχρι την παραίτησή του τον Σεπτέμβριο, ήταν υπεύθυνος για την ευρωπαϊκή ενιαία αγορά. Ο Μπρετόν κατηγόρησε τον Μασκ για την παραβίαση του νόμου για τις ψηφιακές υπηρεσίες της ΕΕ από τον Χ. Στην περίπτωση αυτή, ένα ευρωπαϊκό δικαστήριο θα είναι ο τελικός διαιτητής.

Κάτι αντίστοιχο συνέβη και στη Βραζιλία. Το ανώτατο δικαστήριο της χώρας περιόρισε τις φιλοδοξίες του Μασκ, εμποδίζοντας την εγχώρια πρόσβαση στην πλατφόρμα X έως ότου ο Μασκ. Πλήρωσε ένα βαρύ πρόστιμο και έκτοτε συμμορφώνεται με τη νομοθεσία της Βραζιλίας.

Ωστόσο, εκείνες ήταν οι εποχές που ο Μασκ αντιπροσώπευε μόνο τις εταιρείες του. Καθώς φαίνεται έτοιμος να γίνει κάτι σαν τσάρος της τεχνολογίας στη δεύτερη κυβέρνηση του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, η δύναμή του θα αυξηθεί σημαντικά. Ο Τραμπ μπορεί να μην ακολουθούσε πάντα τις συμβουλές του – ο Μασκ δεν ήταν σε θέση να προχωρήσει στις επιλογές του για θέσεις στο υπουργικό συμβούλιο . Ωστόσο, ακόμη και αν ο Μασκ επιβάλει τη θέλησή του σε μικρό μόνο αριθμό περιπτώσεων, ο αντίκτυπός του στην ευρωπαϊκή ασφάλεια μπορεί να είναι βαθύς.

Στιγμιότυπα ενός σχεδίου;

• Ο Μασκ ανακοίνωσε πως σκοπεύει να “δωρίσει” 100 εκατ. λίρες στο ReformUK του Νάϊτζελ Φάρατζ για να ενισχύσει την πολιτική του άνοδο. Ζήτησε, μάλιστα, ως …αντάλλαγμα να συνδράμει στην απελευθέρωση του ακροδεξιού Τόμι Ρόμπινσον (το πραγματικό όνομα του είναι Stephen Yaxley-Lennon και φυλακίστηκε τον Οκτώβριο για περιφρόνηση του δικαστηρίου όταν επανέλαβε ψευδείς ισχυρισμούς εναντίον ενός Σύρου πρόσφυγα). «Free Tommy Robinson!», ήταν το πρόσταγμα που “καρφίτσωσε” στον λογαριασμό του στο X ο μεγιστάνας. Ο ίδιος ο Φάρατζ δήλωσε πως συμφωνεί με τις περισσότερες από τις απόψεις του Μασκ, ωστόσο στάθηκε πολύ επιφυλακτικός ως προς το αίτημα για την αποφυλάκιση του Ρόμπινσον. Το ReformUK, πάντως, δέχτηκε με ενθουσιασμό την υποστήριξή του, καθώς και την ευθεία επίθεση που εξαπέλυσε κατά της κυβέρνησης των Εργατικών του Κιρ Στάρμερ. Καθόλου τυχαία, ο Φάρατζ αποκάλεσε “αποτρόπαια ηγεσία” τη νέα βρετανική κυβέρνηση.

Ο Ρόμπινσον ήταν μέλος του English Defense League, ενός βρετανικού κοινωνικού κινήματος που έχει περιγραφεί ως ρατσιστικό και ισλαμοφοβικό. Είναι από τους πιο εξέχοντες ακροδεξιούς ακτιβιστές στο Ηνωμένο Βασίλειο. Εκτίει επί του παρόντος ποινή φυλάκισης 18 μηνών για περιφρόνηση του δικαστηρίου, αφού μετέδωσε ένα ντοκιμαντέρ που σύμφωνα με δικαστή περιείχε συκοφαντικούς ισχυρισμούς για έναν 15χρονο Σύρο πρόσφυγα. Αυτή είναι η πέμπτη ποινή φυλάκισης του Ρόμπινσον.

• Μασκ και Φάρατζ συναντήθηκαν πριν από τα Χριστούγεννα στο θέρετρο Mar-a-Lago του Τραμπ, όπου συζήτησαν πολιτικές τακτικές και υπάρχουν αναφορές ότι ο Μασκ σχεδιάζει να δωρίσει έως και 160 εκατομμύρια δολάρια στο κόμμα. Ο Φάρατζ είπε στο GB News ότι ο Μασκ είπε «πραγματικά φοβάται ότι η μητέρα χώρα του αγγλόφωνου κόσμου καταρρέει και συμφωνεί ότι η Βρετανία χρειάζεται μεταρρύθμιση», κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους.

Another Conservative defector to Reform UK. A warm welcome to Marco Longhi. 🇬🇧 pic.twitter.com/47VCIST6L5

— Nigel Farage MP (@Nigel_Farage) January 3, 2025

• Μάσκ και Τραμπ επιτέθηκαν νωρίτερα κατά του Στάρμερ: ο πρώτος για τον βιασμό Βρετανίδας από μετανάστες, μία υπόθεση που είχε χειριστεί παλαιότερα, ως εισαγγελέας, ο βρετανός πρωθυπουργός, ο δεύτερος απαιτώντας από το Λονδίνο να απελευθερώσει τη Βόρεια Θάλασσα από την απαγόρευση για εξορύξεις ορυκτών. Ο Τραμπ έγραψε σε μια ανάρτησή του στην πλατφόρμα του Truth Social: «Το Ηνωμένο Βασίλειο κάνει ένα πολύ μεγάλο λάθος. Ανοίξτε τη Βόρεια Θάλασσα. Ξεφορτωθείτε τους Ανεμόμυλους!». Κι όλα αυτά ενώ το Εργατικό Κόμμα προσπαθεί να πετύχει τον καθαρό μηδενικό στόχο της παραγωγής του 100% της ηλεκτρικής ενέργειας του Ηνωμένου Βασιλείου από καθαρές πηγές ενέργειας έως το 2030.
• Ειδικότερα ο Μάσκ πυροδότησε μια έντονη διαμάχη σχετικά με τον τρόπο που ο Βρετανός πρωθυπουργός, Κιρ Στάρμερ, χειρίστηκε την υπόθεση κακοποίησης παιδιών στο Όλνταμ, αφού υπέδειξε ότι είχε αποτύχει να προσαγάγει στη δικαιοσύνη «συμμορίες βιαστών» όταν ήταν διευθυντής των δημόσιων διώξεων. Ζήτησε, μάλιστα, τη φυλάκιση του υπουργού Προστασίας, Τζες Φίλιπς. Έφτασε, μάλιστα, στο σημείο να απευθυνθεί στον Βασιλιά Κάρολο και να του ζητήσει να…διαλύσει το Βρετανικό Κοινοβούλιο και να προκηρύξει νέες εκλογές!

The mass rapes in Britain are still happening https://t.co/krsbVIdB0I

— Elon Musk (@elonmusk) January 3, 2025

• Την Πέμπτη 9 Ιανουαρίου (20:00 ώρα Ελλάδος) στην πλατφόρμα «Χ» θα πραγματοποιηθεί τελικά η συζήτηση μεταξύ του ιδιοκτήτη του μέσου κοινωνικής δικτύωσης Ίλον Μασκ και της αρχηγού της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) Αλίς Βάιντελ. «Κεντρικά θέματα θα είναι η ελευθερία έκφρασης και οι θέσεις της AfD για τη δημιουργία μιας Γερμανίας ικανής να αντιμετωπίσει το μέλλον», δήλωσε στο δεύτερο κανάλι της γερμανικής δημόσιας τηλεόραση ZDF ο εκπρόσωπος της κυρίας Βάιντελ, Ντάνιελ Ταπ. Η ιδέα για τη συζήτηση προήλθε (υποτίθεται) από χρήστη του «Χ», ο οποίος υπέβαλε την πρόταση σε ανάρτησή του αφού ο Ίλον Μασκ είχε τοποθετηθεί υπέρ της AfD ενόψει των προσεχών εκλογών στη Γερμανία. Ο Musk ανέφερε μέσω της πλατφόρμας, που αποτελεί ιδιοκτησία του, «περιμένετε μέχρι η Αλίς κι εγώ να κάνουμε συζήτηση μέσω X Spaces. Θα τους φύγει το κεφάλι».
• Είχε προηγηθεί η επίθεση του Μασκ στον Γερμανό καγκελάριο Όλαφ Σολτς, τον οποίο αποκάλεσε “ανίκανο ηλίθιο”, και το περιβόητο άρθρο του στην Welt (σε συνεννόηση με τον φίλο του, ιδιοκτήτη του εκδοτικού συγκροτήματος Axel Springer στο οποίο ανήκει η εφημερίδα). Παράλληλα, ο αμερικανός μεγιστάνας στήριξε δημοσίως το ακροδεξιό AfD ως τη μόνη λύση για να σωθεί η Γερμανία, κάτι που εξελήφθη ως άμεση παρέμβαση στην εσωτερική πολιτική σκηνή ενόψη των πρόωρων γερμανικών εκλογών στις 23 Φεβρουαρίου.
• Η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι, σε συνέντευξή της στην Corriere della Sera αισθάνθηκε, προφανώς, εν μέσω όλων αυτών, την ανάγκη να ανταποδώσει τα εγκωμιαστικά σχόλια που είχε κάνει προ καιρού γι΄ αυτην ο Ίλον Μασκ. Ο Μασκ, ο οποίος φέρεται να είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο, έδωσε τον περασμένο χρόνο μια εγκωμιαστική ομιλία για τη Μελόνι όταν η Ιταλίδα πρωθυπουργός βραβεύτηκε στις ΗΠΑ. Η Μελόνι θεωρείται αυτή τη στιγμή ότι είναι εκείνη, ανάμεσα στους επικεφαλής των μεγάλων κρατών της ΕΕ, με τις καλύτερες σχέσεις με το στρατόπεδο του Τραμπ. Στη συνέντευξή της στο ένθετο του σαββατοκύριακου της εφημερίδας, που κυκλοφόρησε σήμερα στην ηλεκτρονική έκδοση, η Μελόνι δήλωσε επίσης ότι υπάρχουν τομείς όπου με τον Μασκ “έχουν μεγάλες διαφωνίες”. Ορισμένοι τον χαρακτήριζαν μέχρι χθες διάνοια και σήμερα τον παρουσιάζουν ως τέρας μόνο και μόνο επειδή επέλεξε το “λάθος” στρατόπεδο, επισήμανε η ίδια. Ωστόσο, ο Μασκ δεν δίστασε να προβεί και σε παρέμβαση στην πολιτική ζωή της Ιταλίας, όταν θεώρησε “ανεκτική” μία κυβερνητική απόφαση για τους μετανάστες.

This is unacceptable. Do the people of Italy live in a democracy or does an unelected autocracy make the decisions? https://t.co/MdVUbt1jbF

— Elon Musk (@elonmusk) November 13, 2024

• Η σχέση του Μασκ με τον Μελόνι έχει απασχολήσει ήδη τα αμερικανικά ΜΜΕ. Όπως έγραψε το Νοέμβριο το “The Convertation” : Η φιλία μεταξύ της Ιταλίδας πρωθυπουργού Giorgia Meloni και του Elon Musk μπαίνει στη συζήτηση όλο και περισσότερο από τότε που ο τελευταίος εξασφάλισε έναν βασικό ρόλο στην επερχόμενη κυβέρνηση του εκλεγμένου προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.Οι δυο τους εξέφρασαν για πρώτη φορά τον αμοιβαίο θαυμασμό τους σε μια επίσημη φωτογραφία κατά την επίσκεψη του Μασκ στην επίσημη κατοικία του Ιταλού πρωθυπουργού, Palazzo Chigi, τον Ιούνιο του 2023. Έξι μήνες αργότερα, ο Musk ήταν ειδικός καλεσμένος στο Atreju, μια εκδήλωση για νεαρά μέλη του κόμματος του Meloni, Αδέρφια της Ιταλίας. Στα τέλη Οκτωβρίου 2024, ο Μασκ ήταν προσκεκλημένος στα βραβεία Global Citizen Awards, που διοργανώθηκαν από την ομάδα σκέψης των ΗΠΑ, το Atlantic Council. Εκεί, προφανώς κατόπιν αιτήματός της, ήταν εκείνος που απένειμε στη Μελόνι ένα βραβείο που της έδινε για τη συμβολή της στη διατλαντική σχέση.

Very interesting. Hungary is trying hard to address their birth rate problem. https://t.co/o6ssq6nefj

— Elon Musk (@elonmusk) August 29, 2023