Δεκάδες ήταν και τα στεφάνια με συγκινητικά μηνύματα έξω από την εκκλησία, μεταξύ των οποίων ήταν και του Γκόγκα Λεβιάν, του ανθρώπου που βούτηξε στον Άραχθο για να σώσει τα παιδιά. «Έκανα τα πάντα για να σε σώσω. Συγγνώμη που δεν τα κατάφερα παλικάρι μου», γράφει το στεφάνι του κ. Λεβιάν. 

Το λευκό φέρετρο με τη σορό του Σπύρου, πέρασε μέσα από το χωριό Αγία Παρασκευή σιωπηλά, με τους κατοίκους να το συνοδεύουν με δάκρυα στα μάτια. Η σορός έφτασε στην εκκλησία συνοδεία πλήθους κόσμου ενώ τον 14χρονο αποχαιρέτισε και ο διευθυντής της ΜΕΘ Παίδων του νοσοκομείου στο Ρίο, Ανδρέας Ηλιάδης.

Την Παρασκευή ο ίδιος επισκέφτηκε ιδιώτη γιατρό καθώς η κατάσταση της υγείας επιδεινώθηκε. Ο γιατρός τον παρέπεμψε για εξετάσεις στο νοσοκομείο.

Μόλις ο υπουργός Άδωνις Γεωργιάδης πληροφορήθηκε το γεγονός ζήτησε ασθενοφόρο να τον πάει στο νοσοκομείο για εξετάσεις.

Μιλώντας στο «Ακόμα Δεν Είδες Τίποτα», ο «ήρωας του Άραχθου ποταμού» μιλά για την κατάσταση της υγείας του.

«Είμαι πατέρας με δύο παιδιά και έκαναν ότι μπορούσα για τα παιδιά. Είμαι καλά, όλες οι εξετάσεις βγήκαν καλά. Είχα λίγο νερό τα πνεμόνια αλλά είμαι καλά. Ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους γιατρούς, και όλο τον κόσμο που βοήθησε. Θέλω να ευχαριστήσω τον υπουργό Υγείας που με πήρε τηλέφωνο χθες και είδε ότι έχω βήχα και με έστειλε στο νοσοκομείο. Με πήρε ο υπουργός και μου είπαν πως θα μου δώσουν την ελληνική υπηκοότητα. Εγώ έχω 20 χρόνια στην Ελλάδα. Η Ελλάδα είναι δεύτερη χώρα μου. Την αγαπάω. Έχω μεγαλώσει εδώ, την αγαπάω. Θέλω να πω κάτι. Να βάλουν μία πινακίδα στο ποτάμι για να μην ξαναγίνει. Τα παιδιά δεν μπορούμε να τα κυνηγήσουμε αλλά πρέπει να κάνουμε κάτι. Θα κάνω τατουάζ τα δύο παιδιά, να τα έχω πάντα στην καρδιά μου».

Ξεκίνησαν οι μεταμοσχεύσεις οργάνων από τους ανήλικους

Προς ολοκλήρωση βαίνει στην Πάτρα η διαδικασία λήψης των οργάνων του ενός από τα δύο παιδιά που πνίγηκαν στον ποταμό.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι πνεύμονες και η καρδιά του 14χρονου είχαν εκτεταμένη ζημιά από την παραμονή του παιδιού στον βυθό του Άραχθου ποταμού και κρίθηκαν ακατάλληλα όργανα για μεταμόσχευση.

Αυτή την στιγμή μεταμοσχεύεται στο Λαϊκό νοσοκομείο το ήπαρ σε έναν 43χρονο άνδρα και αναμένεται και ο ένας νεφρός.

Τις επόμενες ώρες αναμένεται η αντίστοιχη διαδικασία για τον 12χρονο Νίσι.

Ο πρόεδρος ΠΟΕΔΗΝ, μιλώντας στο «Ακόμα Δεν Είδες Τίποτα» επιβεβαίωσε πως η καρδιά και οι πνεύμονες κρίθηκαν ακατάλληλοι για μεταμόσχευση.

«Οι γιατροί έκαναν τιτάνιες προσπάθειες αλλά δυστυχώς δεν καταφέραμε να τα κρατήσουμε στη ζωή. Συγκλονίζει η μεγαλοψυχία αυτών των γονέων που μέσα στον πόνο τους, αποφάσισαν να δωρίσουν τα όργανα των δύο παιδιών. Για τον 15χρονο, τον Σπύρο, η διαδικασία ξεκίνησε χθες το βράδυ. Ήταν να πάρουν  την καρδούλα του και τους πνεύμονες, αλλά δυστυχώς κρίθηκαν ακατάλληλα. Η διαδικασία αυτή τη στιγμή μπορεί να έχει ολοκληρωθεί. Ακόμα δεν έχει ξεκινήσει η διαδικασία για το μικρότερο παιδί. Πιθανότητα να ξεκινήσει το βράδυ».

«Το ευχαριστώ είναι πολύ λίγο»

Για το θέμα μίλησε και ο Γιώργος Παπαθεοδωρίδης, πρόεδρος ΕΟΜ.

«Το ευχαριστώ είναι πολύ λίγο να εκφράσω προς τους γονείς των δύο αυτών παιδιών, που μέσα σε αυτήν την ανείπωτη τραγική στιγμή που βιώνουν βρήκαν τη δύναμη να δωρίζουν τα όργανα των παιδιών τους και να υπάρξει μία ελπίδα να δοθεί ζωή σε άλλους ανθρώπους. Είναι απίστευτα δύσκολο και απίστευτα λίγο το ευχαριστώ που μπορούμε να εκφράσουμε».

«Τα όργανα του 14χρονου αρχικά είχαν γίνει όλα αποδεκτά αλλά τελικά κατά τη διάρκεια της λήψης αποφασίστηκε ότι η καρδιά και οι πνεύμονες δεν είναι κατάλληλοι και δεν θα μπορούσαν να δώσουν ζωή σε άλλους ανθρώπους. Η καρδιά και οι πνεύμονες δεν θα μεταμοσχευθούν. Το ήπαρ ήδη μεταμοσχεύεται στο Λαϊκό σε έναν 43χρονο άνδρα και τα νεφρά μάλλον θα πάνε σε κάποιον λήπτη του Λαϊκού και έναν του Ιπποκρατείου. Επίσης, και ο κερατοειδής θα πάει σε ένα 13χρονο, μάλλον, παιδί από τη Θεσσαλονίκη».

Μόλις ενημερώθηκε σχετικά ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, έδωσε εντολή να παραληφθεί από ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ και να μεταφερθεί στο Νοσοκομείο της Άρτας, όπου και νοσηλεύεται. Η κατάστασή του, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, δεν εμπνέει ανησυχία.

Την ίδια ώρα, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, δρομολογείται η απονομή της ελληνικής υπηκοότητας στον Γκόγκα Λεβιάν, ως ελάχιστο φόρο τιμής για την ηρωική του πράξη.

Ποιος είναι ο «Λέο του χωριού» – Ο μετανάστης που έσωσε δύο παιδιά από βέβαιο θάνατο

Τον φωνάζουν «Λέο» στο Νεοχώρι Άρτας. Δεν είναι διασώστης, δεν είναι δημόσιο πρόσωπο, δεν επιδιώκει τη δημοσιότητα. Την περασμένη Τετάρτη, όμως, έγινε ήρωας — σιωπηλά, με μια πράξη αυθόρμητη και γενναία, όταν έπεσε στον ποταμό Άραχθο για να σώσει δύο ανήλικα παιδιά που κινδύνευαν να πνιγούν.

«Ήμουν στο καφενείο. Ήρθε ένα παιδί με μηχανάκι και φώναζε “βοήθεια, πνίγονται δύο παιδιά στον ποταμό!” Χωρίς να το σκεφτώ, έτρεξα. Πήρα το αυτοκίνητο, πήγα στο σημείο, μπήκα στα καλάμια, έψαχνα – δεν έβλεπα τίποτα. Ανέβηκα σε μια βάρκα με άλλους. Την πρώτη φορά βούτηξα και δεν βρήκα τίποτα. Τη δεύτερη, κατέβηκα πιο βαθιά – περίπου οκτώ μέτρα. Εκεί τον είδα. Ήταν ξαπλωμένος, ακίνητος, σαν να είχε πεθάνει. Τον έβγαλα έξω. Μετά μου είπαν ότι είχαν εντοπίσει και το δεύτερο παιδί. Βούτηξα ξανά – δύο, τρεις φορές. Το βρήκα. Έβγαζε αίμα από τη μύτη και το στόμα. Τρόμαξα».

Δεν ήξερε τα παιδιά. Δεν είχε καμία υποχρέωση να εμπλακεί. Κανείς δεν του ζήτησε να γίνει ήρωας. Κι όμως, έπεσε στο νερό σαν να επρόκειτο για τα δικά του παιδιά. «Το ένα ήταν στην ηλικία της κόρης μου. Δεν με νοιάζει ποιοι είναι, τι ράτσα, τι θρησκεία. Εγώ είμαι ξένος, αλλά είμαι άνθρωπος. Έκανα αυτό που θα έκανε κάθε πατέρας. Μόνο σκέφτομαι τα παιδιά», λέει και η φωνή του σπάει.

Ο Γκόγκα Λεβιάν είναι μετανάστης από το Μπεράτι της Αλβανίας. Ήρθε στην Ελλάδα πριν από 24 χρόνια, στα 17 του, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή. Πέρασε τα σύνορα με την ελπίδα και χωρίς να ξέρει τι τον περιμένει. Δούλεψε σκληρά, σε ό,τι δουλειά βρήκε, χωρίς σταθερότητα, χωρίς ασφάλιση. Δεν παραπονέθηκε. Μόχθησε και έστησε από το μηδέν μια ταπεινή, ήσυχη ζωή.

Τα τελευταία πέντε χρόνια ζει στην Άρτα με τη γυναίκα του και τα δύο παιδιά τους, δέκα και έξι ετών. Η σύζυγός του, μεγαλωμένη στην Ελλάδα, τον γνώρισε μέσω προξενιού. «Το μπατζανάκι μου μας έφερε κοντά», λέει με χαμόγελο.

Δεν αναζητά φώτα, ούτε ανταμοιβή. Ανήκει σε εκείνους τους σπάνιους ανθρώπους που κάνουν το σωστό χωρίς να ρωτήσουν τι τους συμφέρει. Έναν από αυτούς που θυμίζουν ότι ο ηρωισμός δεν φοράει στολή. Φοράει ψυχή.