Τις προηγούμενες ημέρες, τουρκικό δημοσίευμα ανέφερε ότι η κρατική πετρελαϊκή εταιρεία TPAO αγόρασε δύο νέα πλωτά γεωτρύπανα από τη Νορβηγία για έρευνες φυσικού αερίου. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το ένα από αυτά θα χρησιμοποιηθεί στη Λιβύη και το άλλο στα ανοικτά των ακτών του Τάσουτζου στη Μερσίνα της νότιας Τουρκίας.

Την είδηση είχε δημοσιεύσει στις 7 Ιουλίου ο ειδικευμένος σε ναυτιλιακά θέματα ιστότοπος HaberDenizde.com, σύμφωνα με τον οποίο τα πλωτά γεωτρύπανα με την ονομασία West Draco και West Dorado ανήκαν στον στόλο της νορβηγικής Eldorado Drilling και θα τεθούν πλέον σε υπηρεσία μαζί με τα υπόλοιπα τέσσερα πλωτά γεωτρύπανα του στόλου της TPAO.

Η TPAO φέρεται να κατέβαλε 245 εκατ. δολάρια για καθένα από τα δύο πλοία, τα οποία, αφού μεταφερθούν στην Τουρκία, θα περάσουν αρχικά από στάδιο συντήρησης και ελέγχου και στη συνέχεια θα σταλούν στις περιοχές όπου θα αναλάβουν δράση.

Η Τουρκία διαθέτει ήδη τέσσερα πλωτά γεωτρύπανα που φέρουν τις ονομασίες: Fatih, Yavuz, Kanuni και Abdulhamid Han.

Την είδηση δημοσιεύει ο ειδικευμένος σε ναυτιλιακά θέματα διαδικτυακός τόπος HaberDenizde.com, σύμφωνα με τον οποίο τα πλωτά γεωτρύπανα με την ονομασία West Draco και West Dorado ανήκαν στο στόλο της νορβηγικής Eldorado Drilling και θα τεθούν πλέον σε υπηρεσία μαζί με τα υπόλοιπα τέσσερα πλωτά γεωτρύπανα του στόλου της TPAO.

Η TPAO φέρεται να κατέβαλε 245 εκατ. δολάρια για καθένα από τα δύο πλοία, τα οποία, αφού μεταφερθούν στην Τουρκία, θα περάσουν αρχικά από στάδιο συντήρησης και ελέγχου και στη συνέχεια θα αποσταλούν στις περιοχές όπου θα αναλάβουν δράση.

Η Τουρκία διαθέτει ήδη τέσσερα πλωτά γεωτρύπανα που φέρουν τις ονομασίες: Fatih, Yavuz, Kanuni και Abdulhamid Han.

Συνέντευξη στον Νίκο Παπαδημητρίου

«Οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ήταν προβληματικές, έβαλαν τον πήχη πιο κάτω από ό,τι τον είχε βάλει το ίδιο το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον περασμένο Οκτώβριο», τονίζει σε άλλο σημείο της συνέντευξής του στο libre ο συνομιλητής μας ενώ «και η ελληνική πλευρά θα έπρεπε να ήταν προετοιμασμένη και για το… άδειασμα της Γαλλίας», σημειώνει με έμφαση.

Ταυτόχρονα, ο εκτελεστικός διευθυντής του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων του Πάντειου Πανεπιστημίου και αναλυτής διεθνών θεμάτων του ΑΝΤ1 αναδεικνύει τους τρεις λόγους για τους οποίους η αμερικανική διπλωματία επιβάλλει τώρα κυρώσεις στην Άγκυρα, ενώ θυμίζει ότι η τάση απόσυρσης των Αμερικανών είχε ξεκινήσει επί Ομπάμα για να κορυφωθεί αμέσως μετά στη θητεία Τραμπ. Επιφυλακτικός για τη στάση του νέου Προέδρου των ΗΠΑ επισημαίνει πάντως ότι ο Τζο Μπάιντεν είναι ένας πολιτικός που γνωρίζει καλά την περιοχή.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του Κωνσταντίνου Φίλη στο libre:

-Πώς θα περιγράφατε, κύριε καθηγητά, την τρέχουσα συγκυρία, λαμβάνοντας υπόψη τρία δεδομένα; Τη σταθερή ρητορική όσο και πρακτική της Τουρκίας, την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, το γεγονός, τέλος, ότι οι ΗΠΑ διανύουν αυτήν την …ενδιάμεση περίοδο μεταξύ δύο προεδρικών θητειών –κι ας ξεκινήσουμε από το τελευταίο…

Είμαστε έτσι κι αλλιώς σε φάση μετάβασης σε παγκόσμια κλίμακα, η οποία επηρεάζει και την περιοχή μας. Είμαστε σε μια χρονική στιγμή όπου, όπως το περιγράψατε, οι ΗΠΑ βρίσκονται σε μια ενδιάμεση κατάσταση. 

Aλλά ακόμη και πριν από αυτήν ίσως και μετά από αυτήν, εκείνο που διαπιστώνουμε, είναι ότι οι ΗΠΑ έχουν πολύ μικρότερη επιθυμία να εμπλέκονται στην «καθημερινότητα» περιοχών που είναι άμεσου ενδιαφέροντος για εμάς, όπως αυτή της Ανατολικής Μεσογείου ή και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Η Ελλάδα είναι στραμμένη για προφανείς λόγους προς την Ανατολική Μεσόγειο αλλά η Νοτιοανατολική Ευρώπη, τα Βαλκάνια δηλαδή, είναι ο φυσικός της χώρος, κι από εκεί απουσιάζουμε, ή, τέλος πάντων, δεν είμαστε τόσο ενεργοί όσο θα έπρεπε να είμαστε.

Οι ΗΠΑ έχουν αφήσει με αυτήν τη μερική και μεγαλύτερη αποστασιοποίηση, ένα κενό εξουσίας το οποίο προσπαθούν να καλύψουν δυνάμεις που έχουν μεγαλύτερη αποφασιστικότητα, είναι περισσότερο διεκδικητικές και οι οποίες με τον τρόπο που κινούνται, δεν εξυπηρετούν τα αμερικανικά συμφέροντα.

Αναφέρομαι στη Ρωσία, στην Τουρκία και, σε κάποιο βαθμό, και στην Κίνα. Αυτό είναι κάτι που ανησυχεί τον αμερικανικό παράγοντα και είναι προφανές ότι η επόμενη κατάσταση (Μπάιντεν) θα ψάξει τρόπους για να διορθώσει αυτήν την κατάσταση. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι Αμερικανοί θα επανακάμψουν στο 100% της προηγούμενης εμπλοκής τους στη Μέση Ανατολή, την Ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια. Η φάση μερικής απόσυρσης ξεκίνησε επί Ομπάμα  και επιτάθηκε στα χρόνια του Τραμπ. Η διαφορά, βέβαια, μεταξύ Τραμπ και Μπάιντεν είναι ότι ο Μπάιντεν γνωρίζει καλά την περιοχή, γνωρίζει καλά τις χώρες, γνωρίζει καλά τις ανάγκες. Εν αντιθέσει με τον Τραμπ, ο οποίος ήταν «φτερό στον άνεμο» με εξαίρεση τη στρατηγική σχέση που είχε με το Ισραήλ και ειδικότερα με τον Νετανιάχου.

-Ποια η εξήγηση για το γεγονός ότι η Ουάσιγκτον επιβάλλει τώρα κυρώσεις στην Άγκυρα; Μήπως το State Department αισθάνεται απελευθερωμένο από τη σκιά Τραμπ;

 Δεν νομίζω. Ο λόγος που επιβάλλονται τώρα οι κυρώσεις είναι:

• Πρώτον, γιατί η Τουρκία πραγματικά με τη στάση της έχει δημιουργήσει ένα πολύ εχθρικό Κογκρέσο που ενδεχομένως ο ίδιος ο Ερντογάν να υποτίμησε.
• Δεύτερον, είναι μια κίνηση, η οποία ενδεχομένως να προσπαθεί να δείξει ότι η κυβέρνηση Τραμπ προλαβαίνει τις κυρώσεις οι οποίες θα επιβληθούν μέσω του αμυντικού προϋπολογισμού. Άρα δρα προδραστικά.
• Τρίτον, υπάρχει μια διπλή ανάγνωση: διευκολύνει τον Μπάιντεν ή παγιδεύει τον Μπάιντεν; Τον διευκολύνει με την έννοια ότι θα έχει ένα χαρτί στα χέρια του όταν θα καθίσει να διαπραγματευθεί με την Τουρκία και προφανώς στην αρχή τουλάχιστον θα επιχειρήσει την επαναρυμούλκησή της στο αμερικανικό άρμα; Ή, τον δυσκολεύει υπό την έννοια ότι βάζει κάποιες κυρώσεις που είναι σοβαρές, αλλά όχι οι πλέον σοβαρές, και αυτό σημαίνει ότι τον προκαταλαμβάνει για το τι που θα μπορούσε να κάνει αυτός; Εδώ υπάρχει ένα ερώτημα.

-Και, πώς θα περιγράφατε τη συγκυρία μετά και τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου;    

Να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ήταν προβληματικές, έβαλαν τον πήχη πιο κάτω από ό,τι τον είχε βάλει το ίδιο το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον περασμένο Οκτώβριο.

Αν διαβάσει κανείς τις διατυπώσεις του περασμένου Οκτωβρίου, τις προειδοποιήσεις του προς την Τουρκία, θα νομίζει ότι μεταξύ Οκτωβρίου και Δεκεμβρίου δεν έχει μεσολαβήσει τίποτε. Διότι πήγε ένα βήμα πίσω από εκεί που ήταν η Σύνοδος Κορυφής τον Οκτώβριο.

Σαν να μην είχαμε παράνομες πράξεις από πλευράς της Τουρκίας, να μην είχαμε όλα αυτά τα προκλητικά, επιθετικά προς την Ελλάδα και την Κύπρο, όλες αυτές τις δηλώσεις, τη στοχοποίηση της Γαλλίας. Πέρασε πολύ κάτω από τον πήχη και η Ε.Ε. έδειξε ότι τελικά δεν είναι ο φορέας ο οποίος μπορεί να αποτελέσει παράγοντα λύσης για τα ελληνοτουρκικά ζητήματα. Μπορεί να συμβάλει σε κάποιο βαθμό αλλά παράγων λύσης των ελληνοτουρκικών στην κατεύθυνση που εμείς θα θέλαμε, δεν μπορεί να είναι η Ε.Ε., κακά τα ψέματα.

Είναι άλλες δυνάμεις, εν προκειμένω οι ΗΠΑ, που θα μπορούσαν να παίξουν αυτό το ρόλο στο βαθμό, βέβαια, που θα επιθυμούσαν. Και η ελληνική πλευρά θα έπρεπε να ήταν προετοιμασμένη και για το… άδειασμα της Γαλλίας.

Διότι ήταν τόσο πολυθεματική και σημαντική η ατζέντα (σ.σ. του Ευρ. Συμβουλίου) – Brexit, Ταμείο Ανάκαμψης, προϋπολογισμός 2021-2027 – ώστε οι Γάλλοι θα αναζητούσαν συμβιβασμό με τη Γερμανία. Ήταν περίπου βέβαιο ότι θα είχαμε αυτήν την κατάληξη.

-Κλείνοντας, πώς, συνεπώς, προδιαγράφεται η συνέχεια στα νερά του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, δεδομένης και της απαράλλακτης τουρκικής στάσης;  

Σε ό,τι αφορά την Τουρκία τα πράγματα είναι θολά, γιατί θολά είναι και τα μηνύματα που λαμβάνει, και προφανώς ο Ερντογάν μπορεί να τα διαβάζει ως πράσινο φως  ή, τέλος πάντως, ως μια λευκή επιταγή ή μια ενεργός ανοχή απέναντι στις κινήσεις του.

Δεν πιστεύω ότι ο Ερντογάν τις αμέσως επόμενες εβδομάδες, δηλαδή ως την ορκωμοσία Μπάιντεν, θα θελήσει να κάνει κάτι το οποίο θα ισχυροποιήσει τους όποιους σκληροπυρηνικούς στο επιτελείο Μπάιντεν που λένε ότι τελικά μπορεί η Τουρκία να είναι χαμένη υπόθεση, ότι δεν έχει νόημα να προσπαθήσουμε να την επαναφέρουμε.

Αν και κανένας Πρόεδρος δεν ξεκινά συγκρουσιακά με μια χώρα με τη σημασία της Τουρκίας. Ο Μπάιντεν, ακόμη και αν έχει στο πίσω μέρος του μυαλού του ότι η Τουρκία είναι μια χαμένη υπόθεση, δεν θα ξεκινήσει συγκρουόμενος μαζί της. Θα προσπαθήσει πιέζοντάς την να την επαναφέρει στο δυτικό και αμερικανικό στρατόπεδο. Και για να το κάνει, θα το κάνει με προϋποθέσεις, όχι όπως ο Τραμπ.

Ο Ερντογάν δεν έχει λόγο να ξαναπροκαλέσει Ευρωπαίους και Αμερικανούς με το να στείλει το «Ορούτς Ρέις» δυτικότερα του 28^ου μεσημβρινού ή κάποιο πλωτό γεωτρύπανο εκεί που ήταν το «Ορούτς Ρέις» τις προηγούμενες εβδομάδες. Διευκρινίζω: αυτή τη στιγμή. Γιατί ότι κάποια στιγμή θα επιχειρήσει να το κάνει, θα το κάνει γιατί πρέπει να διατηρήσει εν ζωή το τουρκολιβυκό σύμφωνο.

Το οποίο θα διατηρηθεί  εν ζωή μόνο με ένα τέτοιο τρόπο. Το τουρκολιβυκό σύμφωνο βρίσκεται στον πυρήνα της «γαλάζιας πατρίδας» γιατί είναι η μόνη συμφωνία που έχει κάνει η Τουρκία στην περιοχή. Παράνομη, ξεπαράνομη, προφανώς κατάφορα παράνομη, είναι εν ισχύι πάντως. Άρα, κάποια στιγμή αυτό θα γίνει, πιστεύω ότι δεν θα γίνει άμεσα. Από την άλλη, αναρωτιέται κανείς ποιος θα είναι εκείνος που θα συγκρατούσε τον Ερντογάν αν επέλεγε να κάνει μια τέτοια ενέργεια, αφού είχαμε ένα Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τόσο χλιαρό, αφού στις ΗΠΑ έχουμε αυτή τη μεταβατική κατάσταση;  

Όπως είπε, τα τουρκικά γεωτρύπανα συνεχίζουν τις επιχειρήσεις τους, «η υπόθεσή μας στηρίζεται στο διεθνές Δίκαιο» και κατηγόρησε την Ελλάδα ότι συνωμοτεί με άλλες χώρες, και πως στερείται κάθε αξιοπιστίας.

“Δώσαμε την απαραίτητη απάντηση στην ένταση, όταν συνέβη. Αν κάποιο περιστατικό συμβεί από εδώ και πέρα το ναυτικό μας θα είναι εκεί. Ελπίζω η Ελλάδα να μην επιχειρήσει κάτι. Συνεχίζουμε τις εργασίες μας με το Ορούτς Ρέις, με το Μπαρμπαρός και το Γιαβούζ. Έχουμε δίκιο. Οι θέσεις μας είναι ισχυρές βάση του διεθνούς δικαίου” τόνισε.

Πηγή: Yeni Safak

Για την οριοθέτηση ΑΟΖ με την Ιταλία: «Περίμενα 38 χρόνια για να ασχοληθούμε σημαντικά με την ΑΟΖ, είναι μεγάλη η χαρά μου. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που έχει θαλάσσια σύνορα με 6 κράτη. Τα οφέλη (σ.σ.: από την οριοθέτηση ΑΟΖ με την Ιταλία) είναι ότι αυτή η θάλασσα μας ανήκει πλέον κι επίσημα. Είχαμε την υφαλοκρηπίδα, όμως η ΑΟΖ είναι σημαντικότερη γιατί περιλαμβάνει την αλιεία, το περιβάλλον κτλ. Εχει ωστόσο, ορισμένα προβλήματα στα θέματα αλιείας, είναι μία απαράδεκτη θέση, δεν έπρεπε να τους το δώσουμε αυτό. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που δεν ήθελαν από το 1977 να υπογράψουμε, για την αλιεία. Κάτι που σημαίνει ότι θα ψαρεύουν στα ανοιχτά της Κρήτης και της Ρόδου».

Για την αναγκαιότητα να υπογραφεί οριοθέτηση ΑΟΖ και με την Αίγυπτο: «Το πιο κρίσιμο είναι τώρα με την Αίγυπτο. Το δίκαιο της θάλασσας απαγορεύει τμηματικές οριοθετήσεις. Αυτό θέλουν να το κάνουν (σ.σ.: οι Τούρκοι) γιατί σημαίνει ότι δεν θέλουν να έχουμε επαφή με Καστελόριζο και Στρογγύλη και θα χάσουμε και τα θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο. Αυτό αν το κάνουν θα μπει σφήνα στο παράνομο τουρκολυβικό μνημόνιο.

Αν έρθει και η υπογραφή με την Αίγυπτο, μετά την Ιταλία θα είναι η πρώτη φορά που θα στριμώξουμε τον Τραμπ όταν ο Σίσι δεχθεί να κάνουμε τα θαλάσσια σύνορα και θα είναι η «σφήνα» που θα μας οδηγήσει ακόμα και στη Χάγη για να λυθούν αυτές οι διαφορές κάτι που απεύχεται ο Ερντογάν και η Λιβύη.

Γιατί δεν θέλει η Αίγυπτος να υπογράψει με την Ελλάδα: «Η Τουρκία βάσει του δικαίου της θάλασσας δεν έχει σύνορα με την Αίγυπτο γιατί η Ελλάδα έχει σύνορα με την Κύπρο. Κι έτσι μένει εκτός και η Αίγυπτος, η οποία δεν έχει θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία. Αυτό δεν θέλουν να το κάνουν (σ.σ.: να υπογράψουν συμφωνία με την Ελλάδα οι Αιγύπτιοι) για να μην θυμώσουν οι Τούρκοι, που τους έχουν… τάξει και περισσότερη θάλασσα. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ο φιλότουρκος Τραμπ. Ο Ερντογάν είναι αρκετά παρανοϊκός, παρομοίως με τον Τραμπ κι έχει επιθετικότητα ούτως ή άλλως, δεν χρειάζεται να διατηρεί καλές σχέσεις με τις ΗΠΑ».

Για το ενδεχόμενο τουρκικών γεωτρήσεων στα ανοιχτά της Κρήτης: «Εάν οι Τούρκοι πάνε γεωτρύπανο στα ανοιχτά της Ελλάδας είναι σοβαρό πρόβλημα. Κι ο μόνος τρόπος που θα λυθεί αυτό είναι η παρέμβαση των ΗΠΑ, που πολύ φοβάμαι ότι θα πουν δώστε λίγη θάλασσα στην Τουρκία για να λυθεί το θέμα. Κινδυνεύουμε να υπάρξει ελληνοτουρκικός πόλεμος, αν πάει τουρκικό γεωτρύπανο να τρυπήσει στην Κρήτη. Εκεί, θα είμαστε μόνοι, και τότε είναι που φοβάμαι ότι θα μπει ο Τραμπ. Οι Τούρκοι ζητάνε θάλασσα και θα παρέμβει για να πάρουν λίγη».

Για τα νησιά και την ΑΟΖ: «Γελάει όλος ο κόσμος με τις αιτιάσεις για τα νησιά και την ΑΟΖ. Είναι παγκοσμίως γνωστό, δεν το αμφισβητεί κανείς, τα νησιά έχουν ΑΟΖ».

Δεν υπήρχαν ποτέ ίσες αποστάσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας από τις ΗΠΑ. Υπήρχε παλαιότερα και το σχέδιο Ατσεσον (σ.σ.: τo σχέδιο Ατσεσον ήταν πρόταση λύσης του Κυπριακού από τον Αμερικανό διπλωμάτη Ντιν Ατσεσον, η οποία προτάθηκε το 1964). Οι ΗΠΑ γνώριζαν ότι η θάλασσά μας έχει υδρογονάνθρακες. Και είχαν αποφασίσει να δώσουν το Καστελόριζο και να πάρουμε την Κύπρο, αλλά το αρνήθηκε ο “γέρος” Παπανδρέου. Αυτό που ξέρουν οι Τούρκοι είναι ότι δεν έχουν υδρογονάνθρακες και πήγαν να κάνουν αυτή τη γελοία συμφωνία με τη Λιβύη. Αυτοί είναι ικανοί να πάνε στην Πορτογαλία και να τους πουν ότι έχουν σύνορα!».

Αυξημένη ετοιμότητα

Την ίδια ώρα το ελληνικό επιτελείο και το Αρχηγείο Στόλου έχουν σχεδιάσει να κρατήσουν πλοία και πληρώματα σε υψηλή ετοιμότητα με δεδομένο ότι αναμένεται αντίδραση των γειτόνων έπειτα και από τη συμφωνία για οριοθέτηση ΑΟΖ με την Ιταλία.

Ήδη πλοία του Στόλου λαμβάνουν μέρος σε άσκηση στο Βόρειο Αιγαίο με συμμετοχή φρεγατών, ταχέων σκαφών και υποβρυχίων. Άσκηση μήνυμα στην Άγκυρα ότι το Πολεμικό Ναυτικό διαθέτει σταθερή παρουσία σε κάθε γωνιά του Αρχιπελάγους.

Η απόφαση είναι τους επόμενους μήνες μέσα στους ναυστάθμους να βρίσκονται μόνο τα πλοία που συντηρούνται και να ξεκουράζεται για μικρά διαστήματα το προσωπικό μέχρι να βγαίνουν ξανά οι Μονάδες του Στόλου για επιφυλακή και ασκήσεις στο Αιγαίο.

Στο μικροσκόπιο των επιτελών βρίσκονται συνεχώς τόσο οι κινήσεις του τουρκικού στόλου όσο και των ερευνητικών πλοίων που διαθέτουν οι γείτονες και σχεδιάζουν να βγάλουν σε θαλάσσιες περιοχές ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Χαρακτηριστικά των προθέσεων της Άγκυρας είναι όσα τόνισε σε προσβλητικό για την Ελλάδα ύφος ο Ταγίπ Ερντογάν. «Δεν θα βγουν μόνα τους να κουνήσουν μαντήλι τα ερευνητικά», πρόσθεσε ο Τούρκος πρόεδρος αλλά «θα τα συνοδεύουν φρεγάτες και τότε να δούμε την Ελλάδα», απείλησε.

Τα νέα δεδομένα (συμφωνία για την ΑΟΖ Ελλάδας-Ιταλίας) ενδεχομένως όπως εκτιμούν στο ελληνικό επιτελείο επιταχύνουν τις εξελίξεις και οδηγήσουν την Άγκυρα σε επίσπευση μιας προκλητικής ενέργειας για δημιουργία τετελεσμένων ακόμα και μέσα στο καλοκαίρι.

Την ώρα μάλιστα που φτάνουν πληροφορίες για ανάπτυξη στην περιοχή και γαλλικών πλοίων με την Άγκυρα να φοβάται ότι μπορεί να βρει μπροστά της μια αρμάδα ελληνικών, αιγυπτιακών αλλά και γαλλικών πλοίων. Και τότε τα σχέδιά της κινδυνεύουν να ναυαγήσουν οριστικά.

Μόνο τυχαία λοιπόν δεν είναι η απόφαση για συνεχή ισχυρή παρουσία πλοίων του Στόλου σε κάθε γωνιά του Αιγαίου. Το επόμενο διάστημα μάλιστα εξετάζεται να πραγματοποιηθούν εκπαιδευτικές δραστηριότητες και στην κρίσιμη περιοχή που περιλαμβάνεται στο θαλάσσιο «τόξο» Καστελόριζο-Κάρπαθος-Κρήτη.