«Το καθεστώς Μητσοτάκη βασίστηκε σε ένα οργανωμένο σχέδιο της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας, ένα σχέδιο που τροφοδότησε τη διαφθορά και τη διαπλοκή και διαβρώνει την χώρα μας εδώ και επτά χρόνια» ανέφερε χαρακτηριστικά, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι έχει επιδοθεί σε μία «ασύδοτη και συστηματική παραβίαση των κανόνων της δικαιοσύνης, του κράτους δικαίου, των συνταγματικών κανόνων».

Παράλληλα, ο κ. Φάμελλος έκανε λόγο για «ευθεία προσβολή και υποβάθμιση της Δημοκρατίας», ενώ έστρεψε τα πυρά του ειδικά στον υπουργό Δικαιοσύνης, Γιώργο Φλωρίδη, ο οποίος, όπως είπε, «έχει υπερβεί κάθε όριο, κάνει το άσπρο μαύρο, αλλάζει ρυθμίσεις κάθε εξάμηνο, πολλές φωτογραφικές και χατιρικές και προσβάλει την κοινωνία, τους πολίτες και τον θεσμό της Δικαιοσύνης».

Ως χαρακτηριστικά δείγματα της «αποσάθρωσης του κράτους δικαίου» έφερε την υπόθεση των υποκλοπών, το έγκλημα των Τεμπών και το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ, οι οποίες, σημείωσε αποτελούν «κηλίδα στη λειτουργία και του Κοινοβουλίου», ενώ ταυτόχρονα αποδεικνύουν την «αγωνιώδη προσπάθεια της κυβέρνησης να καλύψει τις δικές της ευθύνες».

Ειδικότερα, είπε ότι οι υποκλοπές ήταν «μία πολιτική επιλογή» που «σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε από πολιτικά στελέχη και μέσα από το Μαξίμου», τονίζοντας ότι «για το κουκούλωμα του σκανδάλου υπεύθυνη είναι η κυβέρνηση αλλά και η ηγεσία της δικαιοσύνης». Όσον αφορά στα Τέμπη, ενόψει και της έναρξης της δίκης, επικεντρώθηκε στο αίτημα των γονέων των θυμάτων για χημικές και απεικονιστικές εξετάσεις των σορών που πρόκειται να εκταφούν και ζήτησε από την κυβέρνηση να δεσμευτεί ότι θα επιτρέψει να γίνουν οι εξετάσεις στο εξωτερικό.

«Να φύγετε το συντομότερο για να ανασάνει και η δικαιοσύνη και η κοινωνία και η πατρίδα μας», δήλωσε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, ενώ για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, χαρακτήρισε «όνειδος» την πρόταση της πλειοψηφίας για το πόρισμα της εξεταστικής, καθώς καταλήγει στο ότι φταίνε το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Συνεχίζοντας, επέρριψε την ευθύνη στην κυβέρνηση για την «απαξίωση της δικαιοσύνης» από τους πολίτες, «τόσο στο στάδιο της νομοθέτησης, όσο και στην επιλογή της ηγεσίας της δικαιοσύνης», κατηγορώντας την ότι έχει «αναγάγει σε κανόνα την κακή νομοθέτηση», λόγω της εισαγωγής άσχετων κι φωτογραφικών διατάξεων στα νομοσχέδια προκειμένου να εξυπηρετήσουν «ρουσφέτια». «Ευτελίζουν οι υπουργοί το Κοινοβούλιο και πλήττουν ευθέως την αξιοπιστία των θεσμών», είπε χαρακτηριστικά.

Αναφερόμενος, επίσης, στο θέμα της αναθεώρησης του Συντάγματος, σχολίασε ότι δεν μπορεί αυτοί που «παραβιάζουν απροκάλυπτα το Σύνταγμα» να παρουσιάζονται «ως ήρεμη και ώριμη εκσυγχρονιστική δύναμη» και τόνισε πως «μόνο μια προοδευτική κυβέρνηση» μπορεί να υλοποιήσει τις αναγκαίες αλλαγές στο Σύνταγμα.

Σχετικά, δε, με το παρόν νομοσχέδιο, σχολίασε ότι η κυβέρνηση «προσπαθεί να μας πείσει ότι θα ενισχυθεί η διαφάνεια και θα παταχθεί η διαφθορά», αφήνοντας αιχμές ότι αυτή ευθύνεται για τους υψηλούς δείκτες διαφθοράς , καθώς «όποια πέτρα και αν σηκώσεις σε αυτή τη χώρα σκάνδαλο της Νέας Δημοκρατίας θα βρεις». 

«Αν πραγματικά σας ενδιέφερε να πατάξετε την διαφθορά, το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να παραιτηθείτε», είπε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για αλλαγή πολιτικής. Όπως είπε, το επιχείρημα της ταχύτητας και της ψηφιοποίησης στο οποίο συμφωνούν όλοι, εδώ μετατρέπεται σε «υποβάθμιση της δικαιοσύνης και της δημοκρατίας» γιατί οδηγεί σε συγκέντρωση ελέγχου στην εκτελεστική εξουσία, περιορισμό ενδίκων μέσων και αυτοματοποιημένη εκτέλεση χωρίς επαρκείς δικλείδες.

Η Ελλάδα κατατάχθηκε 56η ανάμεσα σε 182 χώρες, κερδίζοντας τρεις θέσεις σε σχέση με την περσινή μέτρηση, ενώ βελτίωσε τη βαθμολογία της κατά μία μονάδα, φτάνοντας στο 50 με άριστα το 100.

Σε σχέση με την περίοδο της οικονομικής κρίσης, όταν οι θεσμοί και η κοινωνική αντοχή δοκιμάστηκαν, η πρόοδος είναι ακόμη μεγαλύτερη. Το 2018 η Ελλάδα είχε υποχωρήσει στους 45 βαθμούς και την 67η θέση, γεγονός που σημαίνει ότι σε διάστημα επταετίας έχει βελτιώσει την κατάταξή της κατά 11 θέσεις. Στην αρχή της μνημονιακής περιόδου, το 2010, η χώρα βρισκόταν στην 85η θέση παγκοσμίως, με βαθμολογία 35 στα 100.

Η άνοδος της Ελλάδας έρχεται σε αντίθεση με τις διεθνείς τάσεις. Το 2025 ο παγκόσμιος μέσος όρος υποχώρησε σε χαμηλό δεκαετίας, πέφτοντας στο 42, ενώ επιδείνωση καταγράφηκε ακόμη και στις χώρες της κορυφής, με τέσσερις από τις δέκα πρώτες να χάνουν βαθμούς.

Οι προκλήσεις στην αντιμετώπιση της διαφθοράς αποτυπώνονται και στο γεγονός ότι, από το 2012 έως το 2025, 50 χώρες υπέστησαν βαθιά πτώση στη βαθμολογία τους. Σε αυτές συγκαταλέγεται και η Τουρκία, η οποία από 49 βαθμούς υποχώρησε στους 31, καταλαμβάνοντας την 124η θέση.

Στην κορυφή της κατάταξης, για όγδοο συνεχόμενο έτος, βρίσκεται η Δανία (89), ακολουθούν η Φινλανδία (88) και η Σιγκαπούρη (84). Στις τελευταίες θέσεις βρίσκονται χώρες με παρατεταμένη αστάθεια, όπως το Νότιο Σουδάν, η Σομαλία και η Βενεζουέλα.

Κομβικό στοιχείο στην αντιμετώπιση της διαφθοράς αποτελεί η προστασία του κράτους δικαίου, τομέας στον οποίο η Ελλάδα έχει σημειώσει ουσιαστική πρόοδο, όπως καταγράφεται και στις εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Κυβερνητικά στελέχη αναγνωρίζουν ότι παραμένουν ανοιχτές προκλήσεις, επισημαίνουν ωστόσο τη νομοθέτηση του νέου δικαστικού χάρτη, που μείωσε στο μισό τον χρόνο απονομής πρωτοβάθμιας δικαιοσύνης, το κτηριακό πρόγραμμα ύψους 550 εκατ. ευρώ και την ψηφιοποίηση διαδικασιών. Τονίζουν ακόμη τη γενικευμένη δημόσια διαβούλευση των νομοσχεδίων το 2024 και την κατάργηση fast track διαδικασιών.

Ως αποτέλεσμα, την τελευταία τετραετία η Ελλάδα έχει μειώσει τις συστάσεις της Κομισιόν από 7 σε 4, ενώ συγκαταλέγεται στα 12 κράτη-μέλη που σημείωσαν πρόοδο σε όλες τις συστάσεις στην πιο πρόσφατη έκθεση.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέλυσε ένα από τα ανώτατα στελέχη της, τον Χένρικ Χολολέι, έπειτα από εσωτερική έρευνα που διαπίστωσε παραβίαση κανονισμών, σύμφωνα με τρεις αξιωματούχους που μίλησαν στο POLITICO.

Ο Χολολέι, ο οποίος κατάγεται από την Εσθονία, ερευνήθηκε για πιθανολογούμενη παραβίαση κανόνων σχετικά με τη σύγκρουση συμφερόντων, τη διαφάνεια, την αποδοχή δώρων και τη δημοσιοποίηση εγγράφων, σύμφωνα με έγγραφα που είχε στη διάθεσή του το POLITICO πέρυσι.

“Είμαι απογοητευμένος αλλά αποδέχομαι την απόφαση της Επιτροπής και χαίρομαι που αυτή η μακρά διαδικασία έφτασε επιτέλους στο τέλος της,” δήλωσε ο Χολολέι την Πέμπτη στο POLITICO.

Ο Χολολέι υπηρέτησε ως ανώτατο στέλεχος στον τομέα των μεταφορών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ενώ πρόσφατα κατείχε τη θέση του Hors Classe Adviser στη Γενική Διεύθυνση Διεθνών Συνεργασιών. Σύμφωνα με τα ίδια έγγραφα, στις 21 Μαρτίου 2025 του κοινοποιήθηκε ότι αντιμετωπίζει εσωτερική πειθαρχική διαδικασία.

Υπό διερεύνηση για υπόθεση διαφθοράς

Η έρευνα ξεκίνησε αφότου η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία άνοιξε ποινική υπόθεση για καταγγελίες διαφθοράς. Αφορμή αποτέλεσε δημοσίευμα της γαλλικής εφημερίδας Libération, το οποίο ανέφερε ότι ο Χολολέι αντάλλαξε εμπιστευτικές πληροφορίες σχετικά με σημαντική αεροπορική συμφωνία με το Κατάρ, λαμβάνοντας ως αντάλλαγμα δώρα.

Οι ισχυρισμοί αυτοί βασίστηκαν σε απόρρητα ευρήματα έρευνας του 2023 από το Ευρωπαϊκό Γραφείο Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF), η οποία ξεκίνησε μετά από αποκαλύψεις του POLITICO.

“Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ολοκλήρωσε πειθαρχική διαδικασία σε σχέση με ανώτατο στέλεχος,” δήλωσε στους δημοσιογράφους η Εκτελεστική Αντιπρόεδρος Χένα Βίρκουνεν, χωρίς να κατονομάσει το πρόσωπο.

Τρεις αξιωματούχοι της Επιτροπής με γνώση της υπόθεσης επιβεβαίωσαν στο POLITICO ότι πρόκειται για τον Χολολέι. Δύο εξ αυτών και ένας τέταρτος αξιωματούχος επιβεβαίωσαν επίσης την απόλυσή του, ζητώντας ανωνυμία λόγω του εμπιστευτικού χαρακτήρα της υπόθεσης. “Η διαδικασία αυτή διαπίστωσε ότι ο συγκεκριμένος υπάλληλος παραβίασε τους ισχύοντες κανονισμούς,” ανέφερε η Βίρκουνεν. Το σώμα των επιτρόπων αποφάσισε να λάβει “κατάλληλα και ανάλογα μέτρα” για το εν λόγω στέλεχος.

Το άρθρο ενημερώθηκε με λεπτομέρειες σχετικά με την απόλυση του Χολολέι.

Πηγή

Σπύρος Σιδέρης

Η Ουκρανία παραμένει επισήμως δημοκρατία σε πόλεμο· στην πράξη, όμως, η πολιτική σκηνή θυμίζει ολοένα και περισσότερο κλειστό σύστημα διαχείρισης ρίσκου.

Η απομάκρυνση του Αντρίι Γερμάκ από τη θέση του επικεφαλής του Προεδρικού Γραφείου είναι ενδεικτική. Μια εβδομάδα μετά τις έρευνες του Εθνικού Γραφείου Καταπολέμησης της Διαφθοράς (NABU) και της Ειδικής Εισαγγελίας Κατά της Διαφθοράς (SAP), δεν του έχει ασκηθεί καμία δίωξη. Ούτε, όμως, υπήρξαν τελικά κατηγορίες σε βάρος των πρώην υπουργών Σβιτλάνα Γκριντσούκ και Χέρμαν Γκαλουστσένκο, που πριν από έναν μήνα εμφανίζονταν ως κεντρικά πρόσωπα στο σκάνδαλο του Τιμούρ Μίντιτς και στις υποτιθέμενες διαδρομές διαφθοράς γύρω από την κρατική εταιρεία Energoatom. Μετά τις παραιτήσεις τους, τα ονόματα εξαφανίστηκαν από την επικαιρότητα – όπως και του Γερμάκ, σαν να επρόκειτο για μιας χρήσης πολιτικό εργαλείο.

• Αυτή η επιλεκτική αμνησία ενισχύει την εκτίμηση ότι ο πραγματικός στόχος δεν ήταν η κάθαρση, αλλά η πίεση προς τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι για συγκεκριμένες επιλογές προσώπων και πολιτικής κατεύθυνσης. Όσο ο πρόεδρος συμμορφώνεται, οι υποθέσεις «παγώνουν». Αν στο μέλλον επανεμφανιστεί το όνομα του Γερμάκ με τυπική κατηγορία, αυτό θα σηματοδοτεί ότι τα ερωτήματα προς τον Ζελένσκι έχουν επιστρέψει – και αυτή τη φορά είναι πιο αιχμηρά. Στο παρασκήνιο, πηγές στο Κίεβο μιλούν για μια άτυπη «εκεχειρία» ανάμεσα στην προεδρική ομάδα και κύκλους που συνδέονται με το αμερικανικό Δημοκρατικό Κόμμα, οι οποίοι θεωρούν τον Ζελένσκι ήδη αρκετά αποδυναμωμένο ώστε να μπορεί να ελεγχθεί.

Στο ίδιο πολιτικό τοπίο ξεδιπλώνεται και η υπόθεση της βουλευτού Άννα Σκοροχόντ, ενός προσώπου που εδώ και καιρό ενοχλεί μετωπικά το σύστημα. Η Σκοροχόντ, γνωστή για τις καταγγελίες της σχετικά με παραβιάσεις στη στράτευση, την κατάσταση στις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας και τη διαφθορά στο εσωτερικό τους, βρέθηκε ξαφνικά αντιμέτωπη με κατηγορίες περί ηγεσίας «εγκληματικής ομάδας» που, σύμφωνα με τις αρχές, παρείχε υπηρεσίες λόμπινγκ για την επιβολή κυρώσεων μέσω του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας και Άμυνας (RNBO). Οι εικόνες με δεσμίδες χρημάτων που δημοσίευσε το NABU, τα επιλεγμένα αποσπάσματα βίντεο και οι διαρροές προς τα μέσα ενημέρωσης δημιούργησαν ένα έτοιμο αφήγημα ενοχής.

Η ίδια, όμως, τα απορρίπτει ως σκηνοθετημένη προβοκάτσια, υποστηρίζοντας ότι τα χρήματα δεν βρέθηκαν στο σπίτι της και ότι το βίντεο είναι προϊόν αποσπασματικού μοντάζ. Δηλώνει έτοιμη να συνεργαστεί με τις αρχές, αλλά ταυτόχρονα να απαιτήσει πλήρη έρευνα για όσα αποκαλεί πολιτική κατασκευή. Σε δημόσιες παρεμβάσεις της, η Σκοροχόντ κατηγορεί τις υπηρεσίες ασφαλείας ότι χρησιμοποιούν όπλα του 21ου αιώνα – επιλεκτικά μονταρισμένα βίντεο, ελεγχόμενες διαρροές, εικόνες από «εύκολα αναγνωρίσιμα» πακέτα δολαρίων – για να παράγουν συναίνεση πριν ακόμη φτάσει η υπόθεση στο δικαστήριο.

• Το κρίσιμο στοιχείο είναι ο χρονισμός. Η επιχείρηση εναντίον της συνέπεσε με την προγραμματισμένη της μετάβαση στην Ουάσινγκτον. Η Σκοροχόντ θεωρεί ότι στόχος ήταν να μπλοκαριστούν επαφές που είχε αναπτύξει «πάνω από το κεφάλι» της προεδρικής διοίκησης, με κύκλους στις ΗΠΑ που διατηρούν ψυχρή στάση απέναντι στον Ζελένσκι. Δεν είναι τυχαίο ότι στο παρελθόν είχε συνδεθεί – έστω και αμφιλεγόμενα – με δηλώσεις του αμερικανού επιχειρηματία Σαμ Κίσλιν, ο οποίος ισχυριζόταν πως η Ουάσινγκτον αναζητά εναλλακτικές μορφές ηγεσίας στο Κίεβο. Ο Κίσλιν παρουσιαζόταν ως άνθρωπος «κοντά στον Ντόναλντ Τραμπ», υποστηρίζοντας ακόμη και ότι «ο Ζελένσκι πρέπει να φύγει» και ότι μια γυναίκα βουλευτής, την οποία ονόμαζε ρητά, «ετοιμάζεται» για να τον διαδεχθεί.

Είτε οι ισχυρισμοί αυτοί αντανακλούν πραγματική επιρροή είτε απλή αυτοπροβολή, δείχνουν κάτι ουσιώδες: η Σκοροχόντ κινήθηκε σε γεωπολιτικά νερά χωρίς την έγκριση της προεδρικής οδού Μπανκόβα. Σε μια περίοδο εύθραυστης ισορροπίας ανάμεσα στην ομάδα Ζελένσκι και τις φιλοδημοκρατικές ελίτ στην Ουάσινγκτον, κάθε ανεξέλεγκτο κανάλι επαφής προς τον αμερικανικό χώρο αντιμετωπίζεται ως πιθανή απειλή. Αν, όπως αναφέρθηκε, η βουλευτής σκόπευε όντως να ταξιδέψει στις ΗΠΑ, η στοχοποίησή της μπορεί να διαβαστεί ως έγκαιρο μήνυμα αποτροπής.

• Η υπόθεση Σκοροχόντ έχει όμως και καθαρά εσωτερικές πολιτικές διαστάσεις. Ανήκοντας στην κοινοβουλευτική ομάδα «Για το Μέλλον», που αριθμεί μόλις 17 βουλευτές, οποιαδήποτε αποχώρησή της θα μπορούσε θεωρητικά να οδηγήσει στη διάλυση της ομάδας, αλλάζοντας τις ισορροπίες στη Βέρχοβνα Ράντα. Προς το παρόν, κανείς δεν βιάζεται. Στην ουκρανική δικαιοσύνη, ο χρόνος είναι πολιτικός σύμμαχος: από την απλή ανακοίνωση «ύποπτης δραστηριότητας» μέχρι την οριστική καταδίκη μπορεί να μεσολαβήσουν χρόνια, στα οποία η υπόθεση παραμένει διαθέσιμο εργαλείο πίεσης.

Οι αντίπαλοί της στηρίζουν ανοιχτά τις διώξεις, κατηγορώντας τη Σκοροχόντ για υιοθέτηση «ρωσικών αφηγήσεων» λόγω των καταγγελιών της για τη στρατολόγηση, τους τραυματισμούς και τον τρόπο που λειτουργούν τα κέντρα στρατιωτικής θητείας και κοινωνικής υποστήριξης. Για ένα τμήμα του πολιτικού φάσματος, η κριτική στην κυβέρνηση εν καιρώ πολέμου εξισώνεται αυτομάτως με «συνεργασία με τον εχθρό». Για ένα άλλο τμήμα, όμως, η ύπαρξη φωνών όπως της Σκοροχόντ είναι το μοναδικό αντίβαρο σε μια πολεμική μηχανή που τείνει να αυτονομείται.

Το κοινό νήμα ανάμεσα στις υποθέσεις Γερμάκ και Σκοροχόντ δεν είναι η απόδειξη ενοχής, αλλά η διαχείριση της πίεσης. Σε μια χώρα σε πόλεμο, όπου η εξουσία πρέπει να δείχνει ενότητα προς τα έξω και πειθαρχία προς τα μέσα, η δικαιοσύνη και τα όργανα κατά της διαφθοράς λειτουργούν ως μοχλός ρύθμισης των ισορροπιών.

Το ερώτημα δεν είναι αν θα υπάρξουν καταδίκες ή αθωώσεις, αλλά ποιοι θα επιτραπεί να μιλούν, να κινούνται και να διαπραγματεύονται για την επόμενη μέρα της Ουκρανίας. Και σε αυτό το παιχνίδι, όλες οι ενδείξεις δείχνουν ότι δεν βρισκόμαστε στο τέλος, αλλά μόλις στην πρώτη πράξη ενός μακρού, σιωπηλού παζαριού για την εξουσία μετά τον πόλεμο.

Η Καϊλή δήλωσε ότι το Βέλγιο «δεν είναι ασφαλές μέρος» για πολιτικούς, ιδιαίτερα για Ιταλούς. Μιλώντας στην εφημερίδα La Stampa από το Άμπου Ντάμπι, είπε ότι «σοκαρίστηκε», αλλά όχι έκπληκτη από την έρευνα που ξεκίνησε σχετικά με το αν ένας δημόσιος διαγωνισμός που είχε ανατεθεί από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης σε ένα ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα για να φιλοξενήσει την Διπλωματική Ακαδημία της ΕΕ, ήταν στημένος υπέρ του College of Europe.

Η Μογκερίνι, που είναι πλέον πρύτανης του κολεγίου, και ο πρώην επικεφαλής της υπηρεσίας εξωτερικής πολιτικής Στεφάνο Σαννίνο, κρατήθηκαν για ανάκριση στο πλαίσιο της έρευνας και αφέθηκαν ελεύθεροι την Τετάρτη το πρωί.

Η Εύα Καϊλή, χαρακτήρισε την έρευνα ως μέρος μιας «επιχείρησης κατά της Ιταλίας», η οποία καταστρέφει πολιτικές καριέρες πριν ακόμη αποδειχθούν τα γεγονότα και θέτει σε κίνδυνο την κυριαρχία του κράτους δικαίου.

Σύμφωνα με το Politico, χαρακτήρισε την έρευνα ως συνέχιση του Qatargate, κάνοντας παραλληλισμούς μεταξύ της δικής της εμπειρίας και της σύντομης κράτησης της Μογκερίνι, τονίζοντας ότι το Qatargate είχε παρερμηνευθεί από την αρχή.

Αυτό που οι εισαγγελείς χαρακτήρισαν ως παράνομη ξένη επιρροή, η Εύα Καϊλή υποστήριξε ότι ήταν συνήθης κοινοβουλευτική διπλωματία που υποστηριζόταν από ιδιωτική χρηματοδότηση ΜΚΟ. Σχεδόν τρία χρόνια μετά, σημείωσε, δεν έχουν απαγγελθεί επίσημες κατηγορίες εναντίον της.

Δεν υπήρξε άμεση αντίδραση από την Μπαλούκου, ωστόσο, χθες στη Βουλή η ίδια αποκάλεσε «λασπολογία, υπαινιγμούς, μισές αλήθειες και ψέματα» τις κατηγορίες αυτές και δήλωσε ότι θα συνεργαστεί πλήρως με τη δικαιοσύνη.

Η Μπαλούκου, η οποία διετέλεσε επίσης υπουργός Υποδομών και Ενέργειας, είναι στενή σύμμαχος του πρωθυπουργού Έντι Ράμα, ο οποίος νωρίτερα φέτος εξασφάλισε την τέταρτη συνεχή θητεία του.

Το Ειδικό Δικαστήριο που είναι επιφορτισμένο με την καταπολέμηση της διαφθοράς και του οργανωμένου εγκλήματος δεν έδωσε περισσότερες πληροφορίες για την απόφασή του, «δεδομένου ότι τέτοια μέτρα είναι εμπιστευτικού χαρακτήρα».

Στις 31 Οκτωβρίου, η Ειδική Εισαγγελία, SPAK, δήλωσε ότι απήγγειλε κατηγορίες στην Μπαλούκου για το ποινικό αδίκημα της παραβίασης της ισότητας των συμμετεχόντων σε διαγωνισμό ή σε δημόσιο πλειστηριασμό.

Οι κατηγορίες αφορούν την κατασκευή μιας σήραγγας μήκους 5,9 χιλιομέτρων στο νότιο τμήμα της Αλβανίας, με κόστος περίπου 190 εκατομμύρια ευρώ.

Το κατηγορητήριο, το οποίο περιήλθε σε γνώση του Reuters, τονίζει ότι η Μπαλούκου, υπό την ιδιότητά της ως υπουργός Υποδομών, επηρέασε αθέμιτα την απόφαση υπέρ της εταιρείας που κέρδισε τον διαγωνισμό.

Το κατηγορητήριο αναφέρει επίσης ότι η Μπαλούκου ενήργησε με αυτό τον τρόπο σε συνεργασία με πέντε άλλα μέλη της επιτροπής που εξέδωσε την απόφαση.

Η Αλβανία στοχεύει να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση έως το 2030, αλλά η ΕΕ απαιτεί από τη χώρα να κάνει περισσότερα για την καταπολέμηση του εγκλήματος και της διαφθοράς.

Η κατηγορία αφορά ταξίδια που πραγματοποίησε στο εξωτερικό -πιθανώς χρησιμοποιώντας δημόσια κεφάλαια– ενώ ήταν πρόεδρος.

Θα εμφανιστεί ενώπιον του δικαστηρίου της πρωτεύουσας της Σρι Λάνκα, Κολόμπο, σήμερα Παρασκευή (22/8), έχοντας ήδη δώσει κατάθεση νωρίτερα στο Διεύθυνση Εγκληματικών Ερευνών (CID).

Historic first in Sri Lanka: Former President Ranil Wickremesinghe has been arrested — marking the first time a former head of state has ever been taken into custody. pic.twitter.com/K0IxykZoMC

— Azzam Ameen (@AzzamAmeen) August 22, 2025

Ο Βικρεμεσίνγκε διετέλεσε πρόεδρος από το 2022 έως το 2024, αναλαμβάνοντας τον ρόλο μετά την χειρότερη οικονομική κρίση που έπληξε ποτέ τη χώρα, η οποία προκάλεσε λαϊκή εξέγερση και ανάγκασε τον προκάτοχό του Γκοταμπάγια Ρατζαμπάξα (Gotabaya Rajapaksa) να εγκαταλείψει τη χώρα.

Έχει επίσης διατελέσει πέντε ξεχωριστές θητείες ως πρωθυπουργός από τη δεκαετία του 1990 και μετά.

Η υπόθεση είναι υπό εξέλιξη.

Το Κίεβο βασίζεται σε σταθερή προμήθεια drones και συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου στη μάχη κατά της ρωσικής εισβολής. Παράλληλα με τον πόλεμο, η Ουκρανία παίρνει μέτρα κατά της διαφθοράς, μέτρα που θεωρούνται κρίσιμα για το μέλλον της στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι αρχές καταπολέμησης της διαφθοράς ανακοίνωσαν το Σάββατο ότι αποκάλυψαν μια σκευωρία στην οποία εμπλεκόταν ο βουλευτής, ένας εν ενεργεία και έναν πλέον αποπεμφθείς αξιωματούχος, ένας διοικητής της Εθνοφρουράς και δύο επιχειρηματίες, οι οποίοι δωροδοκίες για αγορές σε διογκωμένες τιμές.

«Το 2024-2025, μια οργανωμένη εγκληματική ομάδα υπεξαίρεσε συστηματικά κεφάλαια που διατέθηκαν από τις τοπικές αρχές για αμυντικές ανάγκες», ανέφερε σε ανακοίνωσή της η Εθνική Υπηρεσία Καταπολέμησης της Διαφθοράς, προσθέτοντας ότι οι δωροδοκίες ανήλθαν συνολικά σε περίπου 30% της αξίας των συμβάσεων.

Η σύμβαση για τα drones είχε αξία 240.000 δολαρίων με πληθωρισμό περίπου 80.000 δολαρίων, ανέφερε η υπηρεσία.

Ο πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο οποίος προκάλεσε δημόσια οργή τον περασμένο μήνα για την προσωρινή κατάργηση της ανεξαρτησίας δύο υπηρεσιών κατά της διαφθοράς, επαίνεσε την κίνηση το Σάββατο μετά από συνάντηση με τους επικεφαλής των υπηρεσιών.

Εκτός από τον βουλευτή, μεταξύ των κατηγορουμένων περιλαμβάνονται ένας πρώην κυβερνήτης και επικεφαλής της περιφερειακής διοίκησης, ο επικεφαλής μιας στρατιωτικής διοίκησης της πόλης, ο διοικητής μιας μονάδας της Εθνοφρουράς και ο διευθυντής και ιδιοκτήτης ενός κατασκευαστή μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Δεν έχουν δημοσιοποιηθεί τα ονόματα των υπόπτων.

Ο Ουκρανός πρόεδρος βρίσκεται υπό τεράστια πίεση. Επί μέρες, οι Ρώσοι σφυροκοπούν το Κίεβο με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Πολλά κτίρια έχουν καταστραφεί και χιλιάδες Ουκρανοί ζουν στις σήραγγες του μετρό επί μέρες.

Την ίδια ώρα όμως ένας άλλος πόλεμος απειλεί να διαλύσει εσωτερικά την Ουκρανία. « Μια εσωτερική διαμάχη για την εξουσία μαίνεται στη χώρα, χειρότερη από οποιονδήποτε ρωσικό βομβαρδισμό», γράφει o Economist. Το βρετανικό περιοδικό κάνει λόγο για εκκαθαρίσεις και εσωτερικές πολιτικές ρήξεις που θα μπορούσαν να διαλύσουν την Ουκρανία.

Μάχη παρασκηνίων

Ο Economist αναφέρει βασικά γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων που αποκάλυψαν ρωγμές στη δομή εξουσίας του Κιέβου.

Πρώτον, το σκάνδαλο διαφθοράς που περιβάλλει τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Εθνικής Ενότητας Ολέξι Τσερνίσοφ, που κάποτε θεωρούνταν πιθανός πρωθυπουργός.

Ο Τσερνίσοφ κατηγορήθηκε για δωροδοκία στα τέλη Ιουνίου και η υπόθεση έλαβε μεγάλες διαστάσεις καθώς το ίδιο διάστημα είχε φύγει στο εξωτερικό. Τελικά, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης επέστρεψε στην Ουκρανία έπειτα από ένα μακρύ «επαγγελματικό ταξίδι», όπως έγραψε σε ανάρτησή του στο Facebook.

Ο Τσερνίσοφ έκανε μάλιστα λόγο για «εκστρατεία παραπληροφόρησης», αναφορικά με δημοσιεύματα Ουκρανικών μέσων ενημέρωσης, που έκαναν λόγο για «φυγή», λόγω του σκανδάλου. Ο βουλευτής Γιάροσλαβ Ζελέζνιακ δήλωσε ότι ο Τσερνίσοφ αναμένεται να κλητευθεί από τις αρχές επιβολής του νόμου. Σύμφωνα με την εφημερίδα Dzerkalo Tyzhnia , ο στενός συνεργάτης του Ζελένσκι, επιχειρηματίας Τιμούρ Μίντιτς, ταξίδεψε στο εξωτερικό για να πείσει τον Τσερνίσοφ να επιστρέψει. Η Ukrainska Pravda αποκάλυψε επίσης ότι ο γιος του Τσερνίσοφ εγκατέλειψε την Ουκρανία στις 19 Ιουνίου, ακολουθούμενος από τη σύζυγό του στις 20 Ιουνίου.

Πηγές στο Κίεβο αναφέρουν πάντως ότι ο Τσερνίσοφ μπορεί να είχε λάβει διαβεβαιώσεις ότι η υπόθεσή του, την οποία είχε αναλάβει η NABU, θα παραπεμφθεί σε μια πιο πολιτικά πιστή υπηρεσία.

Συλλήψεις συνεργατών

Η επιστροφή του Τσερνίσοφ στο Κίεβο πάντως, ακολούθησε τις συλλήψεις δύο πρώην βοηθών του με την κατηγορία της διαφθοράς. «Οι υπηρεσίες καταπολέμησης της διαφθοράς NABU και SAPO συνέλαβαν δύο από τους στενούς συνεργάτες του Τσερνίσοφ- τον Μαξίμ Χορμπατιούκ και τον Βασίλ Βολόντιν. Και οι δύο είχαν συνεργαστεί με τον Τσερνίσοφ στο υπουργείο, αλλά και παλιότερα στην κρατική εταιρεία ενέργειας Naftogaz. Ο Χορμπατιούκ «συνελήφθη στα σύνορα καθώς προσπαθούσε να φύγει για … διακοπές», έγραψαν εφημερίδες στο Κίεβο. Ο Τσερνίσοφ είχε διοριστεί Διευθύνων Σύμβουλος της Naftogaz τον Νοέμβριο του 2022 και αργότερα ανέλαβε έναν επιπλέον ρόλο στο υπουργικό συμβούλιο.

Πηγές στο Κίεβο υποστηρίζουν πάντως ότι πίσω από τις κατηγορίες κατά του Τσερνίσοφ είναι ο επικεφαλής της προεδρικής διοίκησης Αντρίι Γέρμακ.

Ο «σκοτεινός» προσωπάρχης

Από τους σημαντικότερους πολιτικούς παράγοντες στην Ουκρανία, ο Γέρμακ θεωρείται το «εξωτερικό χέρι» του Προέδρου Ζελένσκι. Σύμφωνα με πηγές από το εσωτερικό της κυβέρνησης, ο Γέρμακ χρησιμοποίησε σκόπιμα τις έρευνες για διαφθορά εναντίον του Τσερνίσοφ για να εξαλείψει έναν μακροχρόνιο πολιτικό αντίπαλο στο εσωτερικό της χώρας.

Ο Τσερνίσοφ προσπαθούσε επί μήνες να πλασαριστεί στους …Αμερικανούς, ως πιθανός διάδοχος του προέδρου Ζελένσκι – ειδικά μετά την συμπεριφορά που επιφύλαξε ο πρόεδρος Τραμπ στον Ουκρανό ομόλογό του, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στον Λευκό Οίκο. Σύμφωνα μάλιστα με τον Economist, αν και ο Ζελένσκι είναι τυπικά αυτός που λαμβάνει τις αποφάσεις, ο Γέρμακ φέρεται να ελέγχει έως και το 85% της ροής πληροφοριών που φτάνει στον Ζελένσκι. «Ο Αντρίι Γέρμακ έχει μονοπωλήσει το αυτί του προέδρου», φέρεται να δήλωσε ένας ανώτερος Ουκρανός αξιωματούχος στον Economist. «Για έξι χρόνια, βρισκόταν στον ίδιο χώρο μαζί του, τροφοδοτώντας τον με τις δικές του,καθιερωμένες απόψεις».

Στο στόχαστρο και οι μυστικές υπηρεσίες

Ακόμα πιο εντυπωσιακή, ωστόσο, είναι η διαμάχη για την εξουσία γύρω από τον διαβόητο αρχηγό των μυστικών υπηρεσιών, τον στρατηγό Κίριλο Μπουντάνοφ, τον οποίο ο Γερμάκ, σύμφωνα με δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης, θέλει απεγνωσμένα να ξεφορτωθεί.

Ενώ οι υποστηρικτές του επαινούν τον Ουκρανό στρατηγό ως «λαμπρό πατριώτη», οι σύμμαχοι του Γέρμακ τον βλέπουν ως έναν «απρόβλεπτο επαναστάτη», όπως γράφει ο Economist.

Πριν λίγες εβδομάδες, ο Γέρμακ φαινόταν κοντά στην τελική ανατροπή του Μπουντάνοφ – αλλά ο αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών κατάφερε να σωθεί για άλλη μια φορά.

Η Ουάσιγκτον λέγεται μάλιστα ότι έχει διαδραματίσει εξέχοντα ρόλο εδώ, καθώς στελέχη της κυβέρνησης Τραμπ έχουν πει στους Ουκρανούς ομολόγους τους ότι δεν θα θέλουν να απολυθεί ο Μπουντάνοφ, προς το παρόν. «Ο κυρίαρχος ρόλος του Γέρμακ έχει προκαλέσει φήμες και εικασίες», αναφέρει ο Economist.

Το Politico αναφέρει επίσης ότι υπάρχει αυξανόμενη απογοήτευση στην Ουάσιγκτον για την «αλαζονική κατανόηση της διπλωματίας» από τον Γέρμακ.

Μόνο που ο προσωπάρχης του Ζελένσκι φαίνεται πιο δυνατός από ποτέ.

Σύμφωνα με ουκρανικά ΜΜΕ, ο Γέρμακ προωθεί για την ανάληψη της πρωθυπουργίας την 39χρονη υπουργό Εμπορίου και Γεωργίας Γιούλια Σβιριντένκο. Στενή συνεργάτης του Γέρμακ, η Σβιριντένκο θα μπορούσε έτσι να γίνει η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Ουκρανίας μετά την Γιούλια Τιμοσένκο.

Σε κάθε περίπτωση, αυτό που εξυφαίνεται στο Κίεβο είναι ένα κοινωνικοπολιτικό κλίμα συνωμοσίας. Σύμφωνα με έναν υψηλόβαθμο αξιωματικό, η πραγματική κατάρρευση της Ουκρανίας θα μπορούσε να ξεκινήσει από τα πολιτικά γραφεία του Κιέβου.

«Η Βραζιλία μας έχει ανάγκη, όλους μας, για την ελευθερία και τη δικαιοσύνη», τόνιζε τις τελευταίες ημέρες ο πρώην αρχηγός του κράτους (2019-2022) μέσω X, καλώντας τους υποστηρικτές του σε πορεία στη λεωφόρο Παουλίστα, εμβληματική οδική αρτηρία της μεγαλύτερης μεγαλούπολης της Λατινικής Αμερικής.

Πρόκειται για «πρόσκληση προκειμένου να δείξουμε τη δύναμή μας. Αυτή η μαζική παρουσία θα δώσει σε όλους μας θάρρος», είπε χθες Σάββατο το βράδυ στο κανάλι AuriVerde Brasil στο YouTube.

Ο Ιούνιος είναι ιδιαίτερα φορτωμένος για τον πρώην πρόεδρο σε δικαστικό επίπεδο.

– Voo: Brasília/DF ➡️ SP/SP.
– 28/Jun 09h20 Sábado.
– Amanhã, domingo, 14h.
– Paulista: Justiça e Liberdade.
– Compareça. Obrigado. pic.twitter.com/sCAvlThkz2

— Jair M. Bolsonaro (@jairbolsonaro) June 28, 2025

Κατά τη διάρκεια σταδίου-κλειδιού της δίκης μακράς διαρκείας στο Ανώτατο Δικαστήριο, αρνήθηκε πως είχε την παραμικρή πρόθεση να κάνει πραξικόπημα, στην πολυαναμενόμενη συνάντησή του πρόσωπο με πρόσωπο με τον δικαστή Αλεσάντρ τζι Μοράις, μαύρο πρόβατο για το στρατόπεδο του κ. Μπολσονάρου.

Ο πρώην πρόεδρος, 70 ετών, κατηγορείται πως ήταν ο «ηγέτης εγκληματικής οργάνωσης» που συνωμότησε για να παραμείνει στην εξουσία μετά τις προεδρικές εκλογές του Οκτωβρίου του 2022, τις οποίες κέρδισε ο κεντροαριστερός νυν πρόεδρος Λουίς Ινάσιου Λούλα ντα Σίλβα.

Έχει ήδη στερηθεί ως το 2030 το δικαίωμα του εκλέγεσθαι στο πλαίσιο άλλης υπόθεσης και πλέον διατρέχει κίνδυνο να του επιβληθεί ποινή ως ακόμη και 40 ετών κάθειρξης. Δηλώνει ωστόσο θύμα «πολιτικού διωγμού» με σκοπό να εμποδιστεί να θέσει υποψηφιότητα στις προεδρικές εκλογές της επόμενης χρονιάς.

Στα μέσα Ιουνίου, ο δικαστικός κλοιός έσφιξε ακόμα περισσότερο γύρω από τον ίδιο και το περιβάλλον του: η ομοσπονδιακή αστυνομία εισηγήθηκε να προσαχθεί σε δίκη ένας από τους γιους του, ο Κάρλους, σε βάρος του οποίου υπάρχουν υποψίες πως ενεχόταν σε δίκτυο παράνομης κατασκοπείας που έδρασε κατά τη διάρκεια της θητείας του.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, ήταν ο «βασικός παραλήπτης» πληροφοριών που αποσπώνταν και βρισκόταν στο «κέντρο των αποφάσεων» για τα πρόσωπα που γίνονταν στόχος κατασκοπείας από «παράλληλη δομή» στη βραζιλιάνικη υπηρεσία πληροφοριών ABIN.

Από την έναρξη των δικαστικών περιπετειών του πρώην προέδρου Μπολσονάρου, έχουν οργανωθεί διάφορες κινητοποιήσεις, όμως η συμμετοχή σ’ αυτές συρρικνώνεται τους τελευταίους μήνες.

Σύμφωνα με υπολογισμούς του Πανεπιστημίου του Σαν Πάουλου, κάπου 45.000 άνθρωποι πήραν μέρος στην πιο πρόσφατη διαδήλωση στη λεωφόρο Παουλίστα, τον Απρίλιο, με άλλα λόγια υποτετραπλάσιοι σε σύγκριση με τον Φεβρουάριο (185.000).

«Πρέπει να μιλάμε για την ελευθερία και να συνηγορούμε υπέρ της ειρήνευσης», δήλωσε από την πλευρά του ο κυβερνήτης στο Σαν Πάουλου Ταρκίζιου τζι Φρέιτας, που σκοπεύει να συμμετάσχει στη σημερινή διαδήλωση.

Ο πρώην υπουργός του κ. Μπολσονάρου αυτός είναι ανάμεσα στα ονόματα που ακούγονται περισσότερο στη συζήτηση για την υποψηφιότητα του συντηρητικού στρατοπέδου ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2026.

Ο ακροδεξιός πρώην πρόεδρος ωστόσο δεν έχει ταχθεί υπέρ κανενός δυνητικού υποψηφίου, τουλάχιστον μέχρι σήμερα, καθώς ελπίζει ακόμη πως θα επιτύχει την ακύρωση της απαγόρευσης συμμετοχής που του έχει επιβληθεί από τη δικαιοσύνη.