«Για την Ελλάδα απαιτείται πολύ πιο σφικτή δημοσιονομική πολιτική»

Ο οίκος αναλύσεων προειδοποιεί ότι ο κόσμος θα αρχίσει να βιώνει τις καθυστερημένες επιπτώσεις της σύσφιξης της νομισματικής πολιτικής, ενώ, όσον αφορά στο 2024, προβλέπει πτώση της ανάπτυξης, ειδικά εάν επαληθευτεί η τεράστια λιτότητα που εκτιμάται. Από την εν λόγω εκτίμηση της Capital Economics, συμπεραίνεται ότι επέρχονται περαιτέρω πλήγματα και για τα πιο ευάλωτα κοινωνικά στρώματα.

Ιταλικό δράμα

Οι μελέτες της ανεξάρτητης επιχείρησης οικονομικής έρευνας, η οποία εδρεύει στο Λονδίνο, καταδεικνύουν ότι στη χειρότερη κατάσταση -εν συγκρίσει με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές οικονομίες- είναι η Ιταλία, ενώ ακολουθούν η Γαλλία και το Βέλγιο που επίσης βρίσκονται σε δύσκολη δημοσιονομική κατάσταση.

Η εν λόγω ασφυκτική κατάσταση επιδρά αρνητικά στις προοπτικές ανάπτυξης της Ευρωζώνης, επισημαίνει η Capital Economics, συμπληρώνοντας ότι και στην περίπτωση της Ελλάδας, ο οίκος αναλύσεων υπολογίζει ότι απαιτείται πολύ πιο σφικτή δημοσιονομική πολιτική, προκειμένου να μειωθεί το χρέος στον στόχο του 60% του ΑΕΠ.

Καμπανάκι κινδύνου

Παράλληλα, ο οίκος αναλύσεων προειδοποιεί ότι το κενό ανάμεσα στα επιτόκια και την ανάπτυξη του ΑΕΠ -που αποτελεί βασική παράμετρο για τη δυναμική του χρέους- θα αυξηθεί περισσότερο στις χώρες της Ευρωζώνης από ό,τι σε άλλες ανεπτυγμένες οικονομίες, λόγω των φτωχών προοπτικών ανάπτυξης.

Η μεθοδολογία που χρησιμοποιεί η Capital Economics για να εκτιμήσει τη βιωσιμότητα των χρεών και την υγεία των δημόσιων οικονομικών των ευρωπαϊκών χωρών, είναι η εξέταση των δεικτών του μεγέθους του πρωτογενούς πλεονάσματος που απαιτείται για να διατηρηθεί ο δείκτης χρέους/ΑΕΠ σταθερός, της έκταση της δημοσιονομικής σύσφιγξης που απαιτείται για να διατηρηθεί το χρέος σταθερό και του μεγέθους των πρωτογενών πλεονασμάτων που απαιτούνται για να μειωθεί ο δείκτης του χρέους στον στόχο του Μάαστριχτ για 60% έως το 2050.

Οι πίνακες των μετρήσεων με την αντίστοιχη σειρά: 

Εάν η Ευρωζώνη ακολουθήσει μια τέτοια πολιτική λιτότητας, το αποτέλεσμα θα είναι η αδύναμη ζήτηση και η χαμηλή ανάπτυξη, συμπεραίνει ο οίκος, επισημαίνοντας ότι οι συνέπειες θα επιδεινωθούν επειδή οι χώρες που έχουν τα περιθώρια να ακολουθήσουν πιο χαλαρή δημοσιονομική πολιτική (όπως η Γερμανία και η Ολλανδία) δεν αναμένεται να το πράξουν.

Κρίση εμπιστοσύνης

Μια άλλη εκτίμησή της Capital Economics είναι ότι, με τα χρέη να αυξάνονται, ενδέχεται οι επενδυτές να χάσουν την εμπιστοσύνη τους σε μία ή περισσότερες χώρες. Και σε αυτήν την περίπτωση, δεν είναι σαφές πώς θα αντιδρούσαν οι policymakers, με δεδομένο ότι το βασικό εργαλείο που έχει η ΕΚΤ στη διάθεσή της δεν προορίζεται για την αντιμετώπιση μιας κανονικής κρίσης φερεγγυότητας, αλλά μόνο μιας βραχυπρόθεσμης κρίσης εμπιστοσύνης.

Η πιο ριζοσπαστική λύση θα ήταν η ΕΕ να αναλάβει ένα μεγάλο μέρος των εθνικών χρεών, κάτι που ωστόσο θα απαιτούσε τεράστιες πολιτικές αλλαγές, υπογραμμίζει ο οίκος, που καταλήγει λέγοντας: «Και παρότι η Ευρώπη δείχνει να κάνει βήματα προς τα μπροστά κάθε φορά που πιέζεται από μια κρίση, η πρόσφατη άνοδος των λαϊκιστικών κομμάτων σε χώρες όπως η Γερμανία και η Ολλανδία δείχνει ότι το βήμα προς μια δημοσιονομική ένωση θα ήταν δύσκολο».

Οι αναλυτές της προβλέπουν διπλασιασμό της ανεργίας στο 32% έως τον Ιούνιο ενώ οι εκτιμήσεις είναι ότι η οικονομία θα συρρικνωθεί το δεύτερο τρίμηνο του τρέχοντος έτους στο 40% του μεγέθους της στις αρχές του 2007, πριν αρχίσει δηλαδή η μνημονιακή περιπέτεια.

Παρά την προοπτική δυναμικής ανάκαμψης στη δραστηριότητα τον επόμενο χρόνο, και αρκετά ισχυρής ανάπτυξης τα επόμενα χρόνια, η οικονομία εκτιμάται ότι θα παραμείνει σε επίπεδα χαμηλότερα του 2007, σε ορίζοντα δέκα ετών.

Τα μέτρα περιορισμού της πανδημίας απέδωσαν, ωστόσο επέφεραν ισχυρό πλήγμα στην οικονομική δραστηριότητα. Κατά τη διάρκεια του α΄τριμήνου εκτιμάται ότι το ΑΕΠ συρρικνώθηκε κατά 5% και πάνω από 20% στο β΄τρίμηνο του 2020, υποστηρίζει. Όσον αφορά την ανεργία, παρά την ταχεία και σημαντική δημοσιονομική στήριξη, η Capital Economics εκτιμά ότι το ποσοστό ανεργίας θα διπλασιαστεί, στο 32% έως τον Ιούνιο του 2020.

Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας εκτιμάται ότι θα αυξηθεί στο 200% του ΑΕΠ το 2020, από 180% το 2019, με το κόστος του προγράμματος στήριξης της οικονομίας να ανέρχεται στο 12,5% του ΑΕΠ. Οι αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων θα παραμείνουν σε σχετικά χαμηλά επίπεδα, σε σύγκριση με το παρελθόν, με την απόδοση του 10ετούς στο 1,25% έως τα τέλη του 2020 και στο 2% έως τα τέλη του 2022.

Πλήγμα για τις τράπεζες η αύξηση των NPLs

O κορωναϊός θα επιφέρει άλλο ένα πλήγμα στον τραπεζικό τομέα, ανεξάρτητα από τη βοήθεια της ΕΚΤ. Ακόμη και στις πιο πρόσφατες «κανονικές» συνθήκες, ο τραπεζικός δανεισμός προς τα νοικοκυριά είχε συρρικνωθεί. Παρότι η ΕΚΤ χαλάρωσε τις προϋποθέσεις για το πρόγραμμά της TLTRO-III, ο δανεισμός είναι απίθανο να αυξηθεί στην Ελλάδα. Επιπλέον, οι υφιστάμενοι δανειολήπτες είναι πλέον πιο πιθανό να χρεοκοπήσουν καθώς οι άνθρωποι χάνουν θέσεις εργασίας και οι επιχειρήσεις κλείνουν.

Η παραπάνω εξέλιξη θα αντιστρέψει μεγάλο μέρος της πρόσφατης πτώσης που έχει καταγραφεί στα μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Οι εκτιμήσεις των αναλυτών υποδηλώνουν ότι ο δείκτης NPLs θα αυξηθεί περίπου 9%, στο υψηλότερο επίπεδο που έχει καταγραφεί ποτέ.

Πηγή: Euro2day

Η Capital Economics εκτιμά ότι παρά την ισχυρή ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομικής δραστηριότητας μετά την άρση των περιοριστικών μέτρων, το ΑΕΠ των περισσότερων οικονομιών θα χρειαστεί τουλάχιστον 2-3 χρόνια για να επιστρέψει στα προ κορονοϊού επίπεδα.

Τα τέσσερα γκρουπ:

Στο πρώτο η CE τοποθετεί τις χώρες που δεν μπορούν να θέσουν υπό έλεγχο την επιδημία. Σε αυτές τις περιπτώσεις τα πράγματα θα ομαλοποιηθούν μόνο όταν επέλθει ανοσία της αγέλης ή αναπτυχθεί και χρησιμοποιηθεί ένα αποτελεσματικό εμβόλιο, δηλαδή θα χρειαστεί τουλάχιστον ένας χρόνος.

Οι χώρες που κινδυνεύουν περισσότερο είναι πιο πυκνοκατοικημένες, αυτές που δεν διαθέτουν ανεπτυγμένο σύστημα Υγείας και όσες δεν μπορούν να επιβάλλουν περιοριστικά μέτρα. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι οι χώρες που μέχρι σήμερα τα έχουν καταφέρει καλύτερα είναι εκτός κινδύνου και χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Σιγκαπούρη, τονίζει η Capital Economics.

Στο δεύτερο γκρουπ βρίσκονται οι χώρες με τη μεγαλύτερη εξάρτηση σε κλάδους που είναι πιο πιθανό να υποστούν μόνιμη απώλεια εσόδων.

«Εκτιμούμε ότι θα χρειαστούν αρκετά χρόνια για τα διεθνή ταξίδια και τον τουρισμό να επιστρέψουν σε «φυσιολογικά» επίπεδα, αν ποτέ επιστρέψουν», σημειώνει ο οίκος. Από τις μεσαίες και μεγάλες οικονομίες, τα ταξίδια και ο τουρισμός αντιστοιχούν στο υψηλότερο ποσοστό του ΑΕΠ της Ταϊλάνδης, των Φιλιππίνων, της Ελλάδας και του Μαρόκου.

Capital Economics: Which countries will take the longest to recover?

Στο τρίτο γκρουπ είναι οι χώρες στις οποίες το δημοσιονομικό κόστος του κορονοϊού θα θέσει το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ σε μη βιώσιμη τροχιά.

Σε ορισμένες χώρες, αυτό θα οδηγήσει σε λιτότητα που θα έχει αρνητική επίπτωση στη ζήτηση για αρκετά χρόνια, ενώ σε άλλες υπάρχει κίνδυνος χρεοκοπίας. Εκ πρώτης όψεως, οι χώρες που φαίνεται να βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο είναι αυτές που είχαν ήδη υψηλό χρέος πριν τον κορονοϊό, όπως η Ιαπωνία και η Ελλάδα. «Όμως υπάρχουν πολλές άλλες χώρες (μεταξύ των οποίων και οι ΗΠΑ) που το χρέος τους δεν απέχει πολύ από το 100% του ΑΕΠ», αναφέρει η Capital Economics, εκφράζοντας μεγαλύτερη ανησυχία όχι για την Ελλάδα αλλά για την Ιταλία και τη Βραζιλία.

Στο τέταρτο γκρουπ είναι οι χώρες που αναμένεται να υποστούν τη μεγαλύτερη ζημιά από τον κορονοϊό γιατί η αρχική βαθιά ύφεση θα εξελιχθεί σε ακόμη πιο σοβαρή επιβράδυνση.

Αυτό εκτιμάται ότι θα συμβεί κυρίως σε χώρες που θα αντιμετωπίσουν τραπεζική κρίση είτε γιατί έχουν αδύναμο τραπεζικό κλάδο είτε γιατί οι κυβερνήσεις δεν θα καταφέρουν να προστατεύσουν νοικοκυριά και επιχειρήσεις με αποτέλεσμα να καταγραφούν μαζικές χρεοκοπίες και κατακόρυφη άνοδος των «κόκκινων» δανείων.

Η Capital Economics εκφράζει ανησυχίες για την Τουρκία γιατί διαθέτει αδύναμο τραπεζικό κλάδο και ταυτόχρονα υψηλό εξωτερικό χρέος.

Πηγή: liberal.gr