Ο Άδωνις Γεωργιάδης, μιλώντας στο Action24 και την εκπομπή “Η Επόμενη Μέρα” με τον Σεραφείμ Κοτρώτσο χαρακτήρισε ως απολύτως συκοφαντικές τις τοποθετήσεις της πρώην βουλευτή της Πλεύσης Ελευθερίας, Ελένης Καραγεωργοπούλου σχετικά με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και την υποτιθέμενη παρεμπόδιση ερωτήσεων προς τον Νίκο Δένδια, δηλώνοντας ότι ο ίδιος θα είχε κινηθεί νομικά.
Ο Υπουργός Υγείας, σχολιάζοντας τις επίμαχες δηλώσεις, τόνισε ότι πρόκειται για ισχυρισμούς που προσβάλλουν ευθέως τον Νίκο Δένδια και δημιουργούν την εντύπωση ύπαρξης παρασκηνιακής συνεννόησης, κάτι που, όπως ξεκαθάρισε, δεν ισχύει και δεν μπορεί να τεκμηριωθεί.

Υπογράμμισε μάλιστα ότι, αν το πρόσωπο στο οποίο αναφερόταν η κ. Καραγεωργοπούλου ήταν ο ίδιος, θα είχε ήδη καταθέσει αγωγή για συκοφαντική δυσφήμιση. Παράλληλα, σημείωσε ότι ο κ. Δένδιας θα έπρεπε να προσφύγει στη Δικαιοσύνη ώστε να αποδειχθεί η βασιμότητα ή μη των καταγγελιών.

Σημειώστε: Ο υπουργός Άμυνας, ως έχων, πλέον, την αρμοδιότητα περί “ανάδειξης, συντήρησης και φροντίδας” του Μνημείου κάλεσε σε συνάντηση τον δήμαρχο Αθηναίων και τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, με στόχο τον …συντονισμό, όπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση του Πενταγώνου.

Πού κατέληξε η συνάντηση Δένδια- Δούκα; Σε ένα “beef” σχετικά με το θέμα της καθαριότητας του Μνημείου, κάτι που, όπως προκύπτει, σκοπίμως δεν είχε διευκρινιστεί στην σχετική τροπολογία, απλώς επειδή ο Νίκος Δένδιας δεν ήθελε να …πάρει τον “μουτζούρη”, και να αναγκαστεί να δώσει εντολή σε υπαλλήλους του υπουργείου του να απομακρύνουν τα καντηλάκια, τις γλάστρες, και οτιδήποτε άλλο έχουν εναποθέσει στο πεζοδρόμιο, μπροστά από το Μνημείο, οι οικογένειες των θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών.

Κι αυτό διότι, ο υπουργός Άμυνας, επικαλούμενος άρθρο του Συντάγματος προσπάθησε να πείσει τον δήμαρχο Αθηναίων ότι η καθαριότητα παραμένει δική του αρμοδιότητα. Εισέπραξε άρνηση και ένα “καλή τύχη στην κυβέρνηση”, πράγμα λογικό, διότι εάν η μεν καθαριότητα είναι αρμοδιότητα Δούκα, όπως συνέβαινε στο παρελθόν, η δε προστασία του χώρου στην αστυνομία, όπως επίσης συνέβαινε με το νομικό πλαίσιο που ίσχυε, τι νόημα είχε η τροπολογία;

Το μόνο που έμεινε είναι η περιγραφή του προστατευόμενου χώρου (σε… στρέμματα), και η ευθύνη, πλέον, του υπουργείου Άμυνας να καθαρίσει τον χώρο με ανάθεση σε ιδιωτική εταιρεία. Η οποία, ναι μεν δεν θα σβήσει τα ονόματα των νεκρών, όπως δεσμεύτηκε η κυβέρνηση, πρέπει, όμως, να απομακρύνει τα …καντηλάκια. Ως εκ τούτου, ο Νίκος Δένδιας πρέπει να κινηθεί επί σφύρας άκμονος, ώστε να μην προκαλέσει την οργή των οικογενειών των θυμάτων. Δύσκολο.

Ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, από την άλλη, οφείλει να ασκήσει την αρμοδιότητα που, ούτως ή άλλως, είχε, αλλά σε ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα, όπως φάνηκε και από την “πρόβα τζενεράλε” που έγινε, χθες βράδυ, με την παράταξη διμοιριών των ΜΑΤ στο πεζοδρόμιο της Λεωφ. Αμαλίας, απέναντι σε διαμαρτυρόμενες συλλογικότητες και οργανώσεις.

Θα μπορούσε να είχε ειπωθεί κάτι τέτοιο και παλαιότερα, εναντίον του Άδωνη και άλλων, όταν, για παράδειγμα, χιλιάδες κατέβαιναν στα συλλαλητήρια για το Μακεδονικό και χαρακτήριζαν προδότες όσους θα ψήφιζαν τη Συμφωνία των Πρεσπών. Κι αυτά τα συλλαλητήρια “εργαλειοποιήθηκαν”- καμμία, αυτονοήτως, σύγκριση με τον εθνικό πόνο που προκαλεί η τραγωδία– , δεν σκέφτηκε, ωστόσο, κάποιος να πει στους πολέμιους της συμφωνίας να μην πάνε γιατί στηρίζουν τον Σαμαρά, ή τον οικείο μητροπολίτη. Πολλά παρόμοια “παραδείγματα” εύκολα ανασύρονται από την πρόσφατη και λιγότερο πρόσφατη πολιτική ιστορία μας.

Η αλήθεια είναι ότι, μετά από τη δήλωση αυτή, προσπάθησε (δις, σε Action24 και Realfm) να δώσει διευκρινίσεις, το ίδιο, άλλωστε, έκανε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης. Προφανώς επειδή άπαντες κατανόησαν ότι αυτό που είπε ήταν βαρύ και εύκολα παρεξηγήσιμο, ακόμα κι αν ο βασικός στόχος ήταν η Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Άλλωστε, έχει απαντήσει σχετικά ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος, όταν την επομένη των προηγουμένων συγκεντρώσεων για τα Τέμπη είχε πει πως εάν δεν ήταν πολιτικός θα πήγαινε και ο ίδιος στο Σύνταγμα. Και καλά θα έκανε, χωρίς, προφανώς, να σκεφτεί ότι στηρίζοντας την ανάγκη να αποδοθεί Δικαιοσύνη για τα θύματα της τραγωδίας θα στήριζε έμμεσα την Κωνσταντοπούλου, ή τον Βελόπουλο.

Διότι, απλά δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Η ίδια η κυβέρνηση, άλλωστε, έχει πει πως ανάμεσα στους εκατοντάδες χιλιάδες που ενώθηκαν κάτω από το σύνθημα “Δεν έχω οξυγόνο” βρέθηκαν και πολλοί ψηφοφόροι της Ν.Δ. Ακριβέστατο, και επιβεβαιώνεται και από τις δημοσκοπήσεις καθώς είναι υψηλό το ποσοστό εκείνων που ψηφίζουν το κυβερνών κόμμα αλλά θυμώνουν γιατί, όπως εκτιμούν, καθυστερεί η απονομή δικαιοσύνης, ή επειδή θεωρούν πως υπάρχει προσπάθεια συγκάλυψης.

Αλλά και πολιτικά είναι προβληματική η συγκεκριμένη προσέγγιση. Ταυτίζει, έμμεσα, μία πηγαία και με πολύ έντονα συναισθήματα κοινωνική κινητοποίηση για το εθνικό μας τραύμα με μία πολιτικό και ένα κόμμα. Μέγα λάθος. Πρώτον γιατί δεν ισχύει- είναι προσβλητικό για τις οικογένειες των θυμάτων-, δεύτερον επειδή κανέναν δεν αποτρέπει από το να συμμετάσχει, τρίτον διότι δημιουργεί (κακώς) την εντύπωση σε κάποιους ευκολόπιστους ότι η συγκεκριμένη πολιτικός είναι η καλύτερη εκπρόσωπος του πάνδημου αιτήματος να αποδοθούν ευθύνες για το σιδηροδρομικό δυστήχημα που σημάδεψε ολόκληρη τη χώρα.

Η κυβέρνηση εκτιμά πως κακώς την κατηγορεί η αντιπολίτευση περί συγκάλυψης και έχει όχι μόνο δικαίωμα αλλά και υποχρέωση να απαντά και να επιχειρηματολογεί. Ακόμα και έντονα απέναντι σε έντονες αιτιάσεις. Να αποκαλύπτει εκείνο που η ίδια θεωρεί αληθές. Όλα αυτά είναι θεμιτά στην πολιτική αντιπαράθεση.

Αρκεί να μην σημειώνονται “παράπλευρες απώλειες”, και μία τέτοια είναι να ρίχνει κανείς λάδι στη φωτιά του αντισυστημισμού. Τέτοιες δηλώσεις όχι μόνο τον ενισχύουν αλλά και αναδεικνύουν ένα συγκεκριμένο πολιτικό πρόσωπο ως τον γνησιότερο εκφραστή του- κι αυτό αποτυπώνεται σε όλες τις τελευταίες δημοσκοπήσεις.

Εάν ορισμένοι έχουν σκεφτεί ότι στοχεύοντας ειδικά την Ζωή Κωνσταντοπούλου πλήττουν άλλα κόμματα και πολιτικούς που βρίσκονται στο ενδιάμεσο, δεν αντιλαμβάνονται τον πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο να δημιουργήσουν ρεύμα.

Εν κατακλείδι, η οργή των πολιτών θα πάει την Παρασκευή στο Σύνταγμα, όσα “beef” και να έχει η κυβέρνηση με την Κωνσταντοπούλου. Εάν, όμως, συνεχιστεί η “ταυτοποίηση” του εθνικού συναισθήματος και της πάνδημης απαίτησης για Δικαιοσύνη με ένα πρόσωπο, θα το βρούμε μπροστά μας. Οι οικογένειες των θυμάτων των Τεμπών, άλλωστε, το έχουν κάνει σαφές: στις πλατείες της Παρασκευής δεν χωρούν τα κόμματα.

Γι αυτό και καλά θα κάνουν όλα τα κυβερνητικά στελέχη, και άλλοι “κήνσορες”, να αποστηθίσουν και να επαναλαμβάνουν αυτό που είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος για “να μαζέψει” τις άστοχες δηλώσεις: « Είναι δικαίωμα κάθε πολίτη να εκφράσει τον πόνο του, το αίτημά του για δικαιοσύνη με όποιον τρόπο επιθυμεί. Είτε με διαδήλωση, είτε με μία ανάρτηση είτε με βουβό τρόπο. Δεν έχει χρώμα το αίτημα για δικαιοσύνη και έχουν δικαίωμα να το εκφράσουν με όποιο τρόπο επιθυμούν΄”.