«Στον μαχητή μου» έγραφε το στεφάνι της συζύγου του Αντώνη Λυμπέρη, Έλενας Μακρή που βρισκόταν πάνω στο φέρετρο του εκδότη, ενώ η ίδια έφτασε καταρρακωμένη μαζί με τα τρία της παιδιά στο Α’ Κοιμητήριο Αθηνών.

Η οικογένεια του εκδότη παρακάλεσε από τις προηγούμενες ημέρες, αντί στεφάνων να δοθούν δωρεές στην «ΕΛΠΙΔΑ» – Σύλλογο Φίλων Παιδιών με Καρκίνο.

«Το περίμενα από τον Πέτρο ότι θα πάει να τιμήσει τον τότε ανταγωνιστή του. Βλέπουμε εδώ τον Πέτρο Κωστόπουλο που έχει πάει να τιμήσει τον Αντώνη Λυμπέρη. Επειδή είχα φιλικές σχέσεις και με τους δύο, θυμάμαι τότε ότι οι μάχες ήταν σκληρές. Δεν μιλούσαν, υπήρχαν δύο στρατόπεδα και έπρεπε να ταχθείς ή στο στρατόπεδο του ενός ή στου άλλου. Ήταν μια μάχη άνευ ουσίας, υπήρχε μεγάλη αντιπαλότητα, δεν μιλούσαν οι δυο τους», είπε ο Γιώργος Λιάγκας.

Και πρόσθεσε: «Μετά και οι δύο έχασαν την περιουσία τους, αλλά ο Πέτρος επλήγη περισσότερο. Η μεριά Λυμπέρη, μπήκε η Έλενα μπροστά, βρήκαν κι άλλες δραστηριότητες και με κάποιο τρόπο συμμετείχαν σε κάποιες εκδοτικές διαδικασίες, άρα δεν κατεστράφησαν. Κράτησαν και τα σπίτια τους κλπ… Η πλευρά του Πέτρου Κωστόπουλου καταστράφηκε ολοσχερώς. Βλέπουμε, ωστόσο, ότι ο Πέτρος Κωστόπουλος τιμά τον Αντώνη Λυμπέρη και πάει να τον αποχαιρετήσει».

Ανάμεσα στους επώνυμους που βρέθηκαν στο Α’ Νεκροταφείο ήταν η κόρη του Πέτρου Κωστόπουλου, Αλεξάνδρα, η Μαρία Μπακοδήμου, ο Γιώργος Ντάβλας, η Μιμή Ντενίση, ο Γιώργος Λεβέντης και ο Λάκης Γαβαλάς.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στις 4:00 το απόγευμα θα ακολουθήσει καύση στο Αποτεφρωτήριο Ριτσώνας.

O Αντώνης Λυμπέρης ξεκίνησε την πορεία του στον χώρο των εκδόσεων το 1981. Φανατικός σέρφερ και λάτρης των σπορ γενικότερα (ποδόσφαιρο, σκουός, στίβος, τένις), σπουδάζει Φωτογραφία στην Κολονία και Σκηνοθεσία στο Μόναχο. Παράλληλα με τις σπουδές του, πιάνει την πρώτη του δουλειά σε ένα φωτογραφικό στούντιο έχοντας προδιαγράψει κατά κάποιον τρόπο το επαγγελματικό του μέλλον. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα υπηρετεί στο Ναυτικό και ήδη από τότε γυρίζει τον κόσμο συμμετέχοντας σε αγώνες σέρφινγκ, με τη φωτογραφική μηχανή μονίμως ανά χείρας.

Ολη του η ζωή είναι το σέρφινγκ και τα φωτογραφικά κλικ και κάπως έτσι θα προκύψει το βιβλίο «Το γουιντσέρφινγκ για αρχάριους και προχωρημένους». Κείμενα δικά του, φωτογραφίες δικές του, όλα στο χέρι αφού λέξεις όπως mac, ηλεκτρονικό μοντάζ και photoshop είναι άγνωστες στην εκδοτική αγορά. Σε έναν αγώνα σέρφινγκ στις Μπαχάμες, θα γνωρίσει έναν Γερμανό εκδότη που θα του ρίξει την ιδέα: «Αφού έχεις τόσο μεγάλο φωτογραφικό υλικό και τη γνώση του σπορ, γιατί δεν βγάζεις ένα περιοδικό για το σέρφινγκ;».

Η ιδέα στροβιλίζει στο μυαλό του και του γίνεται εμμονή. Τελικά το περιοδικό θα βγει και θα λέγεται «Surf & Ski». Παίρνει 20.000 δραχμές κεφάλαιο από τη μάνα του για να το τυπώσει και δίνει προκαταβολή για το χαρτί. Στους διαφημιζόμενους πελάτες πηγαίνει ο ίδιος με το λευκό Ντεσεβό του, φορτωμένο με σανίδες του σερφ και εισπράττει προκαταβολές. Συγχρόνως μοιράζει κάρτες για συνδρομητές γράφοντας πάνω τη διεύθυνση του σπιτιού του. Ενα μεσημέρι που τρώει όλη η οικογένεια μαζί, χτυπάει το κουδούνι. «Γεια σας», του λέει ένας άγνωστος άνδρας, «βρήκα την κάρτα σας και θέλω να γίνω συνδρομητής». Επειτα από ολιγόλεπτη αμηχανία και για να μη δώσει την εικόνα ενός ερασιτέχνη εκδότη, ο Αντώνης Λυμπέρης του απαντά: «Ξέρετε, τα γραφεία του περιοδικού είναι επάνω». Εναν χρόνο αργότερα, όντως τα γραφεία ήταν στον επάνω όροφο με ενοίκιο 11.000 δραχμές, ποσό που άγχωνε πολύ τον εκκολαπτόμενο τότε εκδότη. Το περιοδικό, όμως, πάει καλά, βγάζει τα έξοδά του και κάπου εκεί θα έρθει το τηλεφώνημα από τον δημοσιογράφο Δημήτρη Κωνσταντάρα που του προτείνει να βγάλουν ένα περιοδικό για το τένις.

Το 1982 θα εκδοθεί «Ο κόσμος του τένις» και έναν χρόνο αργότερα «Ο κόσμος του video». Το τελευταίο θα κάνει τεράστια επιτυχία. Τα Χριστούγεννα του 1985, ο Λυμπέρης έχει 1.000 δραχμές στην τσέπη του, όπως έχει εξομολογηθεί ο ίδιος, αλλά όλοι οι συνεργάτες του είναι πληρωμένοι, δεν έχει δάνεια, δεν χρωστάει σε κανέναν. Είναι χαρούμενος και έτοιμος να προχωρήσει στο επόμενο βήμα. Θέλει να βγάλει ένα περιοδικό που να εκπροσωπεί τον εαυτό του, που να παρουσιάζει τον σύγχρονο Ελληνα στο νέο ευρωπαϊκό περιβάλλον και όχι τον Ελληνάρα της Ψωροκώσταινας και της συνοικίας.

Είναι η εποχή των γιάπηδων, των μάνατζερ με τους δερμάτινους χαρτοφύλακες και τα ακριβά filofax, των golden boys με τις πένες Montblanc και τα χρυσά Rolex. Το 1988, σε ηλικία 34 ετών, με τη βοήθεια του Παύλου Εμμανουήλ, ενός προχωρημένου ροκά που τότε ήταν αντιπρόσωπος της Harley Davidson και κολλητός φίλος του Πέτρου Κωστόπουλου, θα εκδώσει το «STATUS», το πρώτο περιοδικό με το οποίο θα ταυτιστεί απόλυτα, θα γίνει ο καθρέφτης του.

«Το “STATUS” είναι η ψυχή μου», είχε πει. Από τα εξώφυλλά του θα παρελάσουν επιχειρηματίες, αθλητές, παρουσιαστές, τραγουδιστές, όλοι πρώτης γραμμής, όλοι ντυμένοι στην τρίχα, ακολουθώντας τις αυστηρές προδια­γραφές του concept που πρέσβευε το περιοδικό. Τότε θα αρχίσει να ταξιδεύει, να γίνεται μέλος σε διεθνείς συνδέσμους εκδοτών, να συμμετέχει σε συνέδρια.

Στις 9 Μαρτίου του 1990, το τηλεοπτικό περιοδικό «7 ΜΕΡΕΣ TV» θα κρεμαστεί στα περίπτερα αλλά η ανταπόκριση του αναγνωστικού κοινού είναι χλιαρή. Ο Λυμπέρης, όμως, δεν είναι διατεθειμένος να κάθεται να περιμένει το τέλος. Σε συνεργασία με τον ANT1 θα εγκαινιάσει το παιχνίδι «Bingo», προσφέροντας δώρα στους αναγνώστες, και θα κάνει επίσης bingo και για τις πωλήσεις του περιοδικού. Το παραλίγο φιάσκο θα γυρίσει σε εκδοτική επιτυχία και το «7 ΜΕΡΕΣ TV» θα γίνει το cash cow της επιχείρησης, ήτοι η κότα με τα χρυσά αβγά.

Θα ακολουθήσουν τα περιοδικά «ΕΓΩ!», «LIFE&STYLE», «VOGUE», «HELLO!», «GLAMOUR», «LUCKY», «MEN’s HEALTH», «PREVENTION», ραδιοφωνικοί σταθμοί (Best, Εν Λευκώ, Village), εξειδικευμένα περιοδικά για ταξίδια, διακόσμηση, γεύση, αλλά και θυγατρικές στο εξωτερικό. Είναι εμφανές ότι η εταιρεία έχει απογειωθεί, μαζί φυσικά και το lifestyle του εκδότη και της συζύγου του, Ελενας Μακρή, διευθύντριας της «Vogue Hellas» και εκδότριας επίσης σε κάποια από τα περιοδικά της Liberis Publications.