Της Στεφανίας Μουρελάτου

Η εμφάνιση του Γιώργου Παπανδρέου όμως στην αρένα των διεκδικητών της ηγεσίας του ΚΙΝΑΛ (εκτός συγκλονιστικού απροόπτου) αλλάζει άρδην τα δεδομένα.

• “Ποια θα είναι η προοδευτική διακυβέρνηση στις πρώτες κάλπες με την απλή αναλογική; Ο Τσίπρας με τον Βαρουφάκη;” φιλοτέχνησε το αντιΣΥΡΙΖΑ αφήγημα ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Τώρα όμως στην ερώτηση αυτή προκύπτει αυθόρμητα η απάντηση: και αν συμπράξει ο Παπανδρέου;

Η αντιδεξιά τοποθέτηση του Γιώργου Παπανδρέου και οι κατά καιρούς δηλώσεις του ότι υπάρχει ανάγκη για μια προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης, ριζοσπαστικής, οραματικής αλλά και ρεαλιστικής, που να συμβάλει στη συγκρότηση μιας συμμαχίας προοδευτικών κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων , σίγουρα δεν καθησυχάζουν για τα μελλούμενα εφόσον η ΝΔ δεν πετύχει την πολύ δύσκολη άσκηση της αυτοδυναμίας με την απλή αναλογική.

Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν είναι λίγες οι φορές που βγήκε από το κομματικό μαντρί ψηφίζοντας κατά της κυβέρνησης. Όπως η αποστασιοποίηση του  για το νομοσχέδιο περιορισμού των διαδηλώσεων ή  την αξιοποίηση αρχαιοτήτων μέσω δανεισμού.

• Κάποιοι θυμίζουν ότι ήδη στον ΣΥΡΙΖΑ βρίσκονται πολλοί πρώην υπουργοί του Παπανδρέου αλλά και το δεξί του χέρι όταν κυβερνούσε, η Ρεγγίνα Βάρτζελη. Το δίλημμα “ή αυτοδυναμία ή χάος”  όταν διατυπώθηκε , στόχευε να συνθλίψει την χαλαρή ψήφο προς τα δεξιά, τους δυσαρεστημένους νεοδημοκρατες που απέχουν και πρώτα απ’ όλα στόχευε να αλιεύσει ψήφους από το ΚΙΝΑΛ.

Στον αντίποδα ο Ανδρέας Λοβέρδος έχει ξεκαθαρίσει με μεγαλύτερη σαφήνεια ότι σύμπραξη με τον ΣΥΡΙΖΑ υπό την δική του ηγεσία δεν θα υπάρξει δίνοντας ανάσες στην κυβέρνηση μπροστά στον φόβο της κάλπης της απλής αναλογικής.

Όλα αυτά έχουν μπει στις συζητήσεις στο Μαξίμου και  δείχνουν ότι η στρατηγική της ΝΔ απέναντι στον Παπανδρέου εφόσον διεκδικήσει μια επιστροφή στην ενεργό πολιτική δράση, πρέπει να διαφοροποιηθεί πέρα από το προφανές “αυτός μας έφερε στα μνημόνια”.

Του Σωτήρη Μπολάκη

Ο Αλέξης Τσίπρας καταφέρνει στην πρώτη του απόπειρα να κάνει χρήση της αναθεωρημένης διάταξης του Συντάγματος με την οποία δίνεται η δυνατότητα στην αντιπολίτευση να επιβάλει έλεγχο στην εκάστοτε κυβέρνηση προτείνοντας σύσταση εξεταστικής των πραγμάτων επιτροπής. Το ζήτημα της διαφάνειας και της χειραγώγησης της κοινής γνώμης μέσω της χρηματοδότησης των Μέσων Ενημέρωσης και μάλιστα με αυθαίρετα κριτήρια και διαδικασίες fast track δεν αφήνει περιθώρια σε κανένα κόμμα της ελάσσονος αντιπολίτευσης να μείνει αδιάφορο στην πρόταση αυτή του ΣΥΡΙΖΑ.

• Έχουν όλοι υποστεί την επικοινωνιακή επικυριαρχία της ΝΔ και του Μεγάρου Μαξίμου που επισκιάζει κάθε άλλη πρωτοβουλία της αντιπολίτευσης ενώ όλο το διάστημα της πανδημίας δεν έχουν λείψει οι αναφορές τόσο από το ΚΙΝΑΛ όσο και από το ΚΚΕ για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν τα ΜΜΕ και οι μετρήσεις της κοινής γνώμης.

«Μαξίμου ΑΕ» λέει εδώ και μήνες η κα Γεννηματά, πρόταση νόμου έχει καταθέσει ο Περισσός για τη διαχείρισης της κρατικής διαφήμισης προτείνοντας αυτή να είναι υποχρεωτικά δωρεάν όταν πρόκειται για λόγους δημόσιας υγείας. Μέχρι και το ΜεΡΑ25 το οποίο από θέση αρχής δεν στηρίζει τις εξεταστικές επιτροπές σε αυτή την περίπτωση βλέπει και εκείνο την ανάγκη να συγκροτηθεί η επιτροπή καθώς πρόκειται μείζον ζήτημα δημοκρατικής λειτουργίας των θεσμών και του πολιτεύματος.

Οι 120 θετικές ψήφοι έχουν συγκεντρωθεί από την πρώτη στιγμή της κατάθεσης της πρότασης.

Οι περίφημες «Λίστες Πέτσα 1 και 2» θα μπουν τώρα στην βάσανο της κριτικής από την αντιπολίτευση για τον τρόπο με τον οποίο μοιράστηκαν στα ΜΜΕ 22εκατ.€ από τις τσέπες των πολιτών για τη στήριξη του Τύπου εν μέσω πανδημίας και υποχρεωτικής αναστολής λειτουργίας όλων σχεδόν των οικονομικών δραστηριοτήτων.

Αμηχανία

Η πρωτοβουλία Τσίπρα ανατάραξε για μια ακόμη φορά το πολιτικό σκηνικό. Αξιοποιώντας την κοινοβουλευτική του ισχύ και εξαντλώντας κάθε θεσμικό μέσο και επικαλούμενος τη νομιμότητα ενισχύει το ηγετικό του προφίλ και ηγείται όπως σημειώνουν πηγές της Κουμουνδούρου ενός μετώπου το οποίο δύσκολα θα το σπάσει η κυβερνητική πλειοψηφία.

Το ζήτημα αρχικά προκάλεσε έντονη αμηχανία στο κυβερνητικό στρατόπεδο. Ο Γιάννης Οικονόμου μάλιστα επιχείρησε να αποκομίσει και οφέλη από την κίνηση του κ. Τσίπρα σημειώνοντας τη θετική στάση που είχε επιδείξει και η ΝΔ για την αναθεώρηση του συγκεκριμένου άρθρου.

Κι αν αυτό ήταν το πρώτο δείγμα, το δεύτερο ισχυρότερο δείγμα αμηχανίας ήταν η στάση αναμονής του ΣΥΡΙΖΑ στην τοποθέτηση και των άλλων κομμάτων επί της πρότασής του.

Αναταράξεις στο ΚΙΝΑΛ

Για το ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη φορά δεν ήταν στόχος το ΚΙΝΑΛ κάτι που δεν αποκλείεται να κάνει η κυβέρνηση. Για το ΚΙΝΑΛ δημιουργήθηκε ένας ακόμη πονοκέφαλος εν μέσω εσωκομματικών εκλογών. Αρχικά πολλοί πίστεψαν ότι η ΚΟ του ΚΙΝΑΛ θα διχαστεί και θα αποτελούσε μια ευκαιρία να εκδηλώσουν εμφατικά την τοποθέτησή τους οι Βουλευτές στο πρόσωπο είτε της προέδρου Φώφη Γεννηματά είτε του εταίρου διεκδικητή της προεδρίας του κόμματος Ανδρέα Λοβέρδου.

Η ρελάνς την οποία δεν αποκλείεται να επιχειρήσει η ΝΔ αντιπροτείνοντας η διερεύνηση της εξεταστικής να φτάσει πίσω στο 2015 για την ώρα μόνο στη Χαριλάου Τρικούπη μπορεί να προκαλέσει προβλήματα.

Τόσο ο γραμματέας της ΚΟ Βασίλης Κεγκέρογλου όσο και ο εκπρόσωπος του κόμματος Παύλος Χρηστίδης φρόντισαν από την πρώτη στιγμή να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους διατρανώνοντας τη διαχρονική στάση της Χαριλάου Τρικούπη στα θέματα διαφάνειας και διερεύνηση των υποθέσεων μείζονος θεσμικής αξίας και λειτουργία της Δημοκρατίας.

Και μπορεί για λόγους εσωκομματικών ισορροπιών να ξεκαθάριζαν και οι δυο ότι για την τελική στάση του ΚΙΝΑΛ θα συνεδριάσει πρώτα η ΚΟ, αυτό που ξεχωρίζει στις κατ’ ιδίαν συνομιλίες με στελέχη του κόμματος είναι ότι υπάρχουν σοβαρά θέματα στη χρηματοδότηση των ΜΜΕ εν μέσω πανδημίας και δεν μπορεί να συγχέεται η περίοδος ΣΥΡΙΖΑ και όσα έγιναν επι των ημερών του στη διακυβέρνηση με όσα γίνονται αυτή την περίοδο επι ΝΔ.

Το θέμα της ενιαίας φωνής και της ενότητας στο εσωτερικό του κόμματος θα αποτελέσει πεδίο ανοιχτής σύγκρουσης στην ΚΟ του ΚΙΝΑΛ αναπόφευκτα αν επαληθευτούν οι πληροφορίες για κατάθεση σχετικής πρότασης από την κυβερνητική πλειοψηφία η έρευνα της εξεταστικής επιτροπής να επεκταθεί και στα χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ.

Opinion Poll

Ξεχωριστή θέση στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ είχε και το θέμα της εταιρείας Opinion Poll και της χρηματοδότησης που φαίνεται να εξασφαλίζει ο ιδιοκτήτης της μέσω συνδεμένης εταιρείας από πόρους και προγράμματα του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Το θέμα της συγκεκριμένης εταιρείας φέρνει και πάλι κοντά Κουμουνδούρου και Χαριλάου Τρικούπη. Δεν πάει πολύς καιρός από όταν το επιτελείο της κας Γεννηματά κατακεραύνωνε τη συγκεκριμένη εταιρεία όχι για μια πειραγμένη μέτρηση αλλά για τον τρόπο με τον οποίο διεξήγαγε μέτρηση για τις εκλογές του ΚΙΝΑΛ.

• «Η νεόκοπη εταιρεία Opinion (που δεν είναι καν μέλος του Συνδέσμου Εταιρειών Δημοσκοπήσεων), γνωστή κυρίως για τις σχέσεις με Κυβερνητικούς παράγοντες, «κτυπά» και πάλι» σημείωνε το non paper της Χαριλάου Τρικούπη την προηγούμενη εβδομάδα.

Το γραφείο Τύπου προειδοποιούσε μέχρι και με νομικές συνέπειες καθώς μετά από καταγγελίες η εταιρεία εμφανιζόταν να έχει στα χέρια το μητρώο μελών του κόμματος και να διεξάγει έρευνα ασκώντας bullying σε όσους δήλωναν ότι στηρίζουν την κα Γεννηματά. Η Χαριλάου Τρικούπη μάλιστα κατήγγειλε τότε κατά παραγγελία μέτρηση προκαθορισμένου αποτελέσματος και με προκατασκευασμένο δίδυμο δεύτερου γύρου σύμφωνα με όσα είχαν ζητήσει οι εντολείς της έρευνας.

Ενδεικτικό της οργής που επικρατεί στο περιβάλλον της κας Γεννηματά είναι το κλείσιμο της άτυπης ενημέρωσης της προηγούμενης εβδομάδας για τη συγκεκριμένη εταιρεία που χαρακτήριζε την ιδιοκτησία της εταιρείας κατά παραγγελία «δημοσκόπους» οι οποίοι άσχετα από το «αντίτιμο για την προσωπική και επαγγελματική τους απαξίωση» θα πρέπει να μετρήσουν και τις συνέπειες.

• Στην Κουμουνδούρου εκτιμούν ότι πλέον μετά και από αυτές τις εξελίξεις το αντι- ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο έκλεισε οριστικά τον κύκλο του. Το αποτύπωμα του επιτελικού κράτους στην πανδημία, στην εργασία, την παιδεία και στους θεσμούς έχει αρχίσει να αποτυπώνεται με την «αριστεία» να γίνεται πλέον ανέκδοτο.

Οι συνθήκες εκτιμούν ότι πλέον έχουν δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για τη συγκρότηση για πρώτη φορά παρά τις ετερόκλητες δυνάμεις στην αντιπολίτευση και τις μεγάλες διαφορές πολιτικά και ιδεολογικά, ενός αντικυβερνητικού μετώπου το οποίο προσωποποιείται στον απόλυτο βαθμό στον κ. Μητσοτάκη.

Της Στεφανίας Μουρελάτου

Tην ώρα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης δέχεται την μομφή του ΣΥΡΙΖΑ ότι κυβερνά για τις ελίτ και τους λίγους, το κύριο αντεπιχείρημα της κυβέρνησης είναι ότι δημιουργεί πλούτο για όλους και απευθύνεται στην πλειοψηφία των καθημερινών ανθρώπων, των καθημερινών νοικοκυριών.

• Το διακύβευμα ενώπιον του οποίου θα έρθουν οι ψηφοφόροι όποτε στηθούν κάλπες θα είναι από πλευράς του κυβερνώντος κόμματος ποιος δίνει προοπτική και «ακούει» την μεσαία τάξη και ποιος θα επαναλάβει το «κυνήγι» εναντίον της. Κάπως έτσι σκέφτονται την επικαιροποίηση του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου στην Κυβέρνηση, όπως το αποκαλύπτουν στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους κυβερνητικοί αξιωματούχοι.

Πάνω σε αυτή την στόχευση θα οικοδομηθεί και η λογική της χαμένης ψήφου τόσο για τους δεξιούς ψηφοφόρους όσο και για τους κεντρώους, ότι δηλαδή «μόνο με ψήφο στη ΝΔ προστατεύεται η μεσαία τάξη» όπως συμπλήρωναν οι ίδιες πηγές.

Αποκαλυπτική της εν λόγω στόχευσης είναι η αντεπίθεση που εξαπέλυσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιάννης Οικονόμου την επαύριο της παρουσίας του Αλέξη Τσίπρα στην Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης.

• «Η ιστορία έδειξε ότι ο κ. Τσίπρας  νομοθετούσε για να αρπάξει το εισόδημα της μεσαίας τάξης,  ενώ η Κυβέρνησή μας σήμερα νομοθετεί για να ενισχύσει το εισόδημα όλων των πολιτών» σημείωσε με έμφαση ο κ. Οικονόμου σε ένα μοτίβο κριτικής που υπενθύμιζε αποστροφές του Ευκλείδη Τσακαλώτου για παράδειγμα ότι ήταν πολιτική επιλογή τα βάρη του μνημονίου να διοχετευθούν σε συγκεκριμένες κοινωνικές τάξεις.

Η κατάργηση των φόρων στη γονική παροχή και τη δωρεά, η συνέχιση της μείωσης του ΕΝΦΙΑ, των ασφαλιστικών εισφορών και η εκ νέου αναστολή της εισφοράς αλληλεγγύης είναι η αιχμή του δόρατος της κυβέρνησης για την ελάφρυνση των βαρών της μεσαίας τάξης.

Σύμφωνα με πληροφορίες μάλιστα έπεται και δεύτερο κύμα ευνοϊκών μέτρων με αποδέκτη την μεσαία τάξη, μόλις επικαιροποιηθεί η τελική επίδοση της ανάπτυξης, ιδίως αν αγγίξει προβλέψεις για θετικό πρόσημο κοντά στο 8% ΑΕΠ.