Ανάλυση – Libre https://staging.libre.gr Ενημέρωση, ειδήσεις όπως πρέπει να είναι ... Sat, 14 Feb 2026 18:23:16 +0000 el hourly 1 https://staging.libre.gr/wp-content/uploads/2020/01/cropped-LIBRE_FAV-32x32.png Ανάλυση – Libre https://staging.libre.gr 32 32 POLITICO: ”Η Ευρώπη έχει όπλα, όμως δεν μπορεί να διεξάγει πόλεμο χωρίς τις ΗΠΑ” https://staging.libre.gr/2026/02/14/politico-i-evropi-echei-opla-omos-den-borei-n/ Sat, 14 Feb 2026 18:23:16 +0000 https://www.libre.gr/?p=1175682 Οι ευρωπαϊκές χώρες κατασκευάζουν πολλά όπλα, όμως χρειάζονται τις ΗΠΑ για να συντονίσουν αυτή την ισχύ πυρός, δυσχεραίνοντας κατά συνέπεια τον σχεδιασμό μιας κοινής αμυντικής προσπάθειας χωρίς την Αμερική του Ντόναλντ Τραμπ.

Ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, είχε χλευάσει δημόσια την ιδέα μιας Ευρώπης να αμύνεται χωρίς τις ΗΠΑ, υποστηρίζοντας ότι η Γηραιά Ήπειρος είναι αβοήθητη χωρίς αμερικάνικη βοήθεια. Σ’ αυτή τη γραμμή, διπλωμάτες και αναλυτές εξηγούν ότι η βιομηχανική βάση της Ευρώπης μπορεί να κατασκευάζει όπλα, αεροσκάφη, άρματα μάχης και πυραύλους, όμως εξακολουθεί να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο Πεντάγωνο για πληροφορίες, υλικοτεχνική υποστήριξη, επικοινωνίες και τη ραχοκοκαλιά διοίκησης και ελέγχου που συνδέει τα πάντα. Χωρίς αυτές τις δυνατότητες, η Ευρώπη έχει ελάχιστες ελπίδες να αποτρέψει τις εξωτερικές απειλές.

Βήμα προς τον απογαλακτισμό

«Πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αντικαταστήσουμε τους αμερικανικούς στρατηγικούς παράγοντες με τους δικούς μας ευρωπαϊκούς. Αυτή θα πρέπει να είναι η στρατηγική μας προτεραιότητα», δήλωσε αυτή την εβδομάδα ο Επίτροπος Άμυνας Άντριους Κουμπίλιους, αποκαλώντας το «ένα πρώτο βήμα προς την ανεξαρτησία μας».

Όμως η αποχώρηση από τις ΗΠΑ θα είναι χρονοβόρα και δαπανηρή. «Καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν μπορεί, εξ ορισμού, να αντικαταστήσει τις ΗΠΑ», δήλωσε ο Ολιβιέ Σμιτ, επικεφαλής έρευνας στο Ινστιτούτο Στρατιωτικών Επιχειρήσεων στο Βασιλικό Κολλέγιο Άμυνας της Δανίας.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση γνωρίζει αυτά τα κενά. Υιοθέτησε μια Στρατηγική Πυξίδα και ένα σχέδιο Ετοιμότητας 2030, με στόχο τον μετριασμό των κινδύνων αποδέσμευσης από τις ΗΠΑ. Αλλά αυτά τα έργα απέχουν ακόμη πολύ.

Επίσης, αναλυτές επισημαίνουν ότι αυτό που υπονομεύει σε σημαντικό βαθμό την προσπάθεια της Ευρώπης να βασίζεται λιγότερο στις ΗΠΑ είναι η περίπλοκη πολιτική της ίδιας της ηπείρου, η οποία συχνά παρεμποδίζεται από την ανάγκη για ομοφωνία.

Σε περίπτωση διαζυγίου με τις ΗΠΑ, το κόστος θα ήταν απίστευτα ακριβό. Ο Ρούτε εκτιμά ότι θα ανερχόταν στο 10% του ΑΕΠ, διπλάσιο από αυτό που έχουν δεσμευτεί σήμερα να δαπανήσουν οι χώρες του ΝΑΤΟ για την άμυνα.

Το κόστος θα μπορούσε να φτάσει το 1 τρισ. δολάρια, σύμφωνα με το Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, μια δεξαμενή σκέψης με έδρα στο Ηνωμένο Βασίλειο, που σε έκθεσή της σχολιάζει ότι «οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι όχι μόνο θα χρειαστεί να αντικαταστήσουν τις μεγάλες στρατιωτικές πλατφόρμες και το ανθρώπινο δυναμικό των ΗΠΑ, αλλά και να αντιμετωπίσουν τις ελλείψεις σε όλα τα πεδία πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης».

Οι εναλλακτικές λύσεις

Ωστόσο, η Ευρώπη δεν ξεκινά από το μηδέν. Σε πολλούς τομείς, η ΕΕ έχει ήδη καλές εναλλακτικές λύσεις, δήλωσε η Καμίλ Γκραντ, γενική γραμματέας του αμυντικού λόμπι του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Βιομηχανιών Αεροδιαστημικής, Ασφάλειας και Άμυνας. «Νομίζω ότι στο 98% των περιπτώσεων υπάρχει κάποια ευρωπαϊκή λύση».

Όμως για να μπορέσουν οι ευρωπαϊκές χώρες να αναλάβουν δράση, θα πρέπει να ενοποιήσουν τις αμυντικές τους αγορές, να μειώσουν την επικάλυψη οπλικών συστημάτων, να αγοράσουν από κοινού όπλα και να επενδύσουν πολύ περισσότερα στην άμυνα.

«Το πρόβλημα της Ευρώπης δεν είναι ότι της λείπουν χρήματα. Είναι ότι της λείπει η συνοχή», επισημαίνει ο Τομ Τούγκενχαντ , πρώην Βρετανός υπουργός Ασφαλείας.

]]> Πέρα από το DNA: Πώς η ανάλυση των πρωτεϊνών της τρίχας αλλάζει την εγκληματολογία https://staging.libre.gr/2025/12/21/pera-apo-to-dna-pos-i-analysi-ton-proteino/ Sun, 21 Dec 2025 16:54:05 +0000 https://www.libre.gr/?p=1146704 Ερευνητές στην Αυστραλία ανέπτυξαν μια καινοτόμο μέθοδο ταυτοποίησης ανθρώπων —αντίστοιχη με εκείνη που βασίζεται στο DNA ή στα οδοντιατρικά αρχεία— η οποία θα μπορούσε να αποδειχθεί ιδιαίτερα πολύτιμη για την εγκληματολογική έρευνα. Ομάδα του Πανεπιστημίου Edith Cowan στη Δυτική Αυστραλία κατάφερε να δημιουργήσει μοναδικά ατομικά προφίλ, αναλύοντας τις πρωτεΐνες που περιέχονται σε μία και μόνο τρίχα, λειτουργώντας ουσιαστικά ως ένα νέο είδος «δακτυλικού αποτυπώματος».

«Η νέα αυτή τεχνική ονομάζεται πρωτεομική γονοτυποποίηση (proteomic genotyping) και βασίζεται στον εντοπισμό γενετικά μεταβλητών πεπτιδίων σε μεμονωμένες τρίχες, ώστε να εξαχθούν γενετικές πληροφορίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ταυτοποίηση ατόμων», εξηγεί η χημικός Ρεμπέκα Τάιντι.

Η Τάιντι είναι συγγραφέας της σχετικής μελέτης που δημοσιεύθηκε αυτόν τον μήνα στο περιοδικό ForensicScienceInternational. Όπως αναφέρει, η μέθοδος αυτή αποτελεί ένα νέο εγκληματολογικό «πρωτόκολλο εργασίας» για την ταυτοποίηση ανθρώπων από τρίχες που εντοπίζονται σε τόπους εγκλήματος.

Συγκεκριμένα, η προσέγγιση αυτή αξιοποιεί το πρωτεϊνικό προφίλ του στελέχους της τρίχας και είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν η ανάλυση DNA —μια καθιερωμένη, καλά μελετημένη και αξιόπιστη μέθοδος— δεν είναι εφικτή, επειδή το DNA είτε απουσιάζει είτε έχει υποβαθμιστεί.

«Οι πρωτεΐνες έχουν αλληλουχία η οποία συνδέεται άμεσα με το γονιδίωμα ενός ατόμου», εξηγεί ο Δρ. Τζόελ Γκάμερ, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.

Πράγματι, το DNA που συλλέγεται σε τόπους εγκλήματος μπορεί να υποβαθμιστεί ή να μολυνθεί. Επιπλέον, σε αντίθεση με όσα συχνά παρουσιάζονται σε τηλεοπτικές σειρές και κινηματογραφικές ταινίες, η εύρεση μιας τρίχας στο πλαίσιο μιας έρευνας δεν οδηγεί αυτομάτως στην ταυτοποίηση ενός υπόπτου. Για να καταστεί δυνατή η ταυτοποίηση κάποιου από μια τρίχα, απαιτείται η εύρεση τρίχας με ρίζα (θυλάκιο), η οποία περιέχει πυρηνικό DNA.

Ωστόσο, στους τόπους εγκλήματος εντοπίζονται συνήθως μόνο τρίχες που έχουν αποβληθεί φυσικά, οι οποίες αποτελούνται από νεκρά κερατινοποιημένα κύτταρα και δεν περιέχουν πυρηνικό DNA. Αν δεν υπάρχει θυλακικό υλικό, μπορεί να αναλυθεί το μιτοχονδριακό DNA της τρίχας, το οποίο δεν ταυτοποιεί ένα συγκεκριμένο άτομο, αλλά μόνο τη μητρική γενεαλογική γραμμή και μια περιορισμένη πληθυσμιακή ομάδα.

Ο βασικός της μηχανισμός της νέας μεθόδου βασίζεται στις γενετικές παραλλαγές που υπάρχουν φυσικά στις πρωτεΐνες, κυρίως με τη μορφή Πολυμορφισμών Μονών Αμινοξέων (Single Amino Acid Polymorphisms – SAP), δηλαδή διαφοροποιήσεων στα δομικά αμινοξέα των πρωτεϊνών. Αυτά τα SAP εμφανίζονται εξαιτίας μιας παραλλαγής στον κώδικα του DNA ενός ατόμου, η οποία αλλάζει ένα αμινοξύ στην πρωτεϊνική αλυσίδα.

Όταν μια πρωτεΐνη τεμαχίζεται σε μικρότερα κομμάτια (πεπτίδια), εκείνα που φέρουν αυτή τη γενετική παραλλαγή ονομάζονται Γενετικά Μεταβλητά Πεπτίδια (Genetically Variant Peptides – GVP). Οι επιστήμονες χρησιμοποιούν όργανα όπως φασματογράφους μάζας για να αναλύσουν αυτά τα πεπτίδια και να προσδιορίσουν την ακριβή αλληλουχία αμινοξέων, η οποία αποκαλύπτει τον υποκείμενο γενετικό κώδικα του ατόμου. Εξετάζοντας έναν συνδυασμό GVP, μπορούν να υπολογίσουν τη Στατιστική Πιθανότητα Τυχαίας Ταύτισης (Random Match Probability – RMP), δηλαδή την πιθανότητα το πρωτεϊνικό δείγμα να ανήκει τυχαία σε κάποιον άλλο.

Η ανάλυση DNA εξακολουθεί να θεωρείται το «χρυσό πρότυπο», καθώς συχνά δίνει πιθανότητες καλύτερες από 1 στο τρισεκατομμύριο. Ωστόσο, η πρωτεϊνική μέθοδος πλησιάζει αυτό το επίπεδο ακρίβειας και έχει το μεγάλο πλεονέκτημα ότι λειτουργεί ακόμη και όταν το DNA έχει υποβαθμιστεί σε σημείο που δεν μπορεί να αναλυθεί.

Η πρωτεομική γονοτυπία θα μπορούσε επίσης να συμβάλει στη διαλεύκανση υποθέσεων που παραμένουν άλυτες επί χρόνια. «Οι δομικές πρωτεΐνες παραμένουν ανιχνεύσιμες πολύ περισσότερο από το DNA σε δύσκολα περιβάλλοντα, ακόμη και όταν το DNA έχει κατακερματιστεί υπερβολικά», εξηγεί η ερευνήτρια Ρόμι Κιν. «Οι τρίχες εντοπίζονται σχεδόν πάντα σε τόπους εγκλήματος, αλλά ιστορικά δεν αξιοποιούνταν επαρκώς λόγω των περιορισμών της μικροσκοπικής ανάλυσης».

Η νέα μέθοδος θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει στην ταυτοποίηση θυμάτων φυσικών καταστροφών, όπου το DNA είναι δύσκολο να ανακτηθεί.

Οι ερευνητές εργάζονται επίσης ως χημικοί στο ChemCentre, ένα επιστημονικό εργαστήριο χημικών επιστημών στη Δυτική Αυστραλία, το οποίο συνεργάζεται με το PathWest — τον φορέα που λειτουργεί το μοναδικό εργαστήριο εγκληματολογικής βιολογίας της πολιτείας.

Απαιτείται περαιτέρω δοκιμή και επικύρωση πριν η μέθοδος χρησιμοποιηθεί σε ποινικές έρευνες και, το πιθανότερο, δεν θα αντικαταστήσει την ανάλυση DNA στο άμεσο μέλλον. Ωστόσο, είναι πολύ πιθανό να αρχίσει να εμφανίζεται σε εγκληματολογικά πορίσματα που παρουσιάζονται στα δικαστήρια τα επόμενα χρόνια.

]]> Ανάλυση Economist: Το ανεξέλεγκτο Ισραήλ επανασχεδιάζει τον χάρτη της Μέσης Ανατολής https://staging.libre.gr/2025/03/27/analysi-economist-to-anexelegkto-israil-epan/ Thu, 27 Mar 2025 17:10:30 +0000 https://www.libre.gr/?p=1022879 Δέκα χρόνια πριν, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου είχε δηλώσει ξεκάθαρα ότι «η ειρήνη με τους Παλαιστινίους δεν είναι εφικτή». Μάλιστα, όταν ρωτήθηκε αν το Ισραήλ θα πρέπει να ζει «για πάντα με το σπαθί στο χέρι», απάντησε καταφατικά, προκαλώντας τότε έντονες αντιδράσεις. Σήμερα, ωστόσο, η δήλωσή του μοιάζει σχεδόν αυτονόητη. Όπως σημειώνει ο Economist σε ανάλυσή του, έπειτα από 15 μήνες πολέμου στη Γάζα, το Ισραήλ έχει καταφέρει να αποδυναμώσει τη Χαμάς, να πλήξει σοβαρά τη Χεζμπολάχ και να ανατρέψει τις περιφερειακές ιρανικές συμμαχίες. Παράλληλα, οι ιρανικοί πύραυλοι αποκρούστηκαν, ενώ τα συστήματα αεράμυνας του Ιράν δέχθηκαν σημαντικά πλήγματα.

Ωστόσο, το Ισραήλ δεν σταμάτησε εκεί. Σήμερα, προχωρά σε κινήσεις που παραπέμπουν σε μια στρατηγική ηγεμονίας: παγίωση ελέγχου σε εδάφη εντός και εκτός συνόρων, σχέδια για χτυπήματα στο Ιράν, πιθανή προσάρτηση της Δυτικής Όχθης.

Επιπλέον, η ανατροπή του Μπασάρ αλ Άσαντ, του δικτάτορα της Συρίας, έχει κόψει την κύρια γραμμή ανεφοδιασμού της Χεζμπολάχ προς το Ιράν. Ο «δακτύλιος της φωτιάς» γύρω από το Ισραήλ που είχε δημιουργήσει το Ιράν χρηματοδοτώντας τέτοιες πολιτοφυλακές έχει γίνει στάχτη στα μάτια. Και το Ισραήλ έχει αντέξει τις ιρανικές πυραυλικές επιθέσεις και έχει συντρίψει την ιρανική αεράμυνα σε αντίποινα.

Η επιστροφή στη Γάζα

Η κατάπαυση του πυρός με τη Χαμάς, που συμφωνήθηκε τον Ιανουάριο, εγκαταλείφθηκε στις 18 Μαρτίου. Ο νέος αρχηγός των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγός Εγιάλ Ζαμίρ, υποσχέθηκε πιο επιθετική τακτική. Ο υπουργός Άμυνας, Ισραέλ Κατζ, άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο μόνιμης κατοχής μέρους της Λωρίδας της Γάζας. Σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας της Γάζας, πάνω από 50.000 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί.

Στη Δυτική Όχθη, περισσότεροι από 40.000 Παλαιστίνιοι έχουν εκτοπιστεί από τέσσερα προσφυγικά στρατόπεδα. Το υπουργικό συμβούλιο ενέκρινε τη νομιμοποίηση 13 εποικιστικών «φυλακίων», παρακάμπτοντας ακόμα και την εσωτερική ισραηλινή νομοθεσία.

Επέκταση και στη Συρία

Το Ισραήλ έχει καταλάβει περιοχές της νότιας Συρίας, μεταξύ αυτών και τμήμα του Όρους Ερμών. Παρά τη σχετική ηρεμία από πλευράς Δαμασκού, η παρουσία των Ισραηλινών προκαλεί έντονες αντιδράσεις. Η στρατηγική φαίνεται να στοχεύει στην υποστήριξη μειονοτήτων, όπως των Δρούζων, ώστε να υποσκάψουν τις απόπειρες παγίωσης κλίματος ηρεμίας στην Συρία υπό τη διοίκηση του Αλ Σαράα.

Την ίδια ώρα, η συνεργασία με τις ΗΠΑ στοχεύει ανοιχτά το Ιράν. Ο Νετανιάχου πιέζει για στρατιωτικό πλήγμα κατά των ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων – και οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες εκτιμούν πως μια τέτοια επίθεση είναι πιθανή μέσα στο επόμενο εξάμηνο.

Η στροφή στη στρατηγική – Από αποτροπή σε ολοκληρωτική σύγκρουση

Η δολοφονική επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 και το συλλογικό τραύμα που προκάλεσε μετέβαλαν τη στάση του Ισραήλ. Από στοχευμένες επιχειρήσεις και περιορισμένες πολεμικές εμπλοκές, σήμερα βλέπουμε συνεχή πολεμική παρουσία, εδαφική επέκταση και απόρριψη κάθε μορφής περιορισμού.

Οι φιλοδοξίες αυτές δεν είναι μόνο στρατιωτικές – είναι και πολιτικές. Η ακροδεξιά πτέρυγα που στηρίζει την κυβέρνηση πιέζει ανοιχτά για επανεγκατάσταση Ισραηλινών στη Γάζα και πλήρη προσάρτηση της Δυτικής Όχθης. Ορισμένοι φαντασιώνονται ένα «Μεγάλο Ισραήλ» που θα εκτείνεται από τον Νείλο μέχρι τον Ευφράτη. Είναι μια μειοψηφία στο Ισραήλ, αλλά είναι μια ολοένα και πιο ισχυρή μειοψηφία. Ο κ. Νετανιάχου μπορεί να μη συμμερίζεται τη λαχτάρα τους για ένα βιβλικό βασίλειο, αλλά χρειάζεται την υποστήριξή τους για τους γήινους στόχους του. Θέλει να παραμείνει στην εξουσία, και αυτό απαιτεί να κρατήσει τους εξτρεμιστές συμμάχους του στο πλευρό του.

Η επανεκκίνηση του πολέμου στη Γάζα έδωσε στον Νετανιάχου την κοινοβουλευτική πλειοψηφία για να περάσει τον φετινό προϋπολογισμό στις 25 Μαρτίου. Χωρίς αυτόν, θα προκηρύσσονταν πρόωρες εκλογές. Η συνέχιση του πολέμου φαίνεται να εξυπηρετεί και τα προσωπικά του συμφέροντα: ο ίδιος βρίσκεται υπό δίκη για διαφθορά από το 2020 και επικαλείται τον πόλεμο για να περιορίσει τις παρουσίες του στο δικαστήριο.

Η πρόθεση του να αποπέμψει τον αρχηγό της Σιν Μπετ, Ρονέν Μπαρ, και την Γενική Εισαγγελέα Γκαλί Μπαχαράβ-Μιάρα – που εποπτεύει την υπόθεση διαφθοράς – έχει σημάνει συναγερμό. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει προς το παρόν αναστείλει την απομάκρυνσή τους.

Η κοινωνική κόπωση και το κόστος της στρατηγικής ηγεμονίας

Η κοινωνία έχει αρχίσει να εμφανίζει σημάδια κόπωσης. Οι ετήσιες μετρήσεις του Israel Democracy Institute δείχνουν κατακόρυφη πτώση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς. Μόλις 11% των Ισραηλινών Εβραίων πιστεύει ότι η χώρα βρίσκεται σε καλή κατάσταση, έναντι 55% το 2018.

Ο στρατός πιέζεται: το 33% των εφέδρων έχει υπηρετήσει πάνω από 150 ημέρες, ενώ η προσέλευση στις νέες επιστρατεύσεις φτάνει μόλις το 60-70%. Παράλληλα, ο νέος προϋπολογισμός αυξάνει τις στρατιωτικές δαπάνες κατά 75%, αγγίζοντας τα 29 δισ. δολάρια. Οι περικοπές σε κοινωνικά επιδόματα και μισθούς προκαλούν έντονες αντιδράσεις.

Η απουσία εξωτερικών φραγμών

Οι παραδοσιακοί σύμμαχοι του Ισραήλ, όπως οι ΗΠΑ, δεν φαίνεται να αναχαιτίζουν την επιθετικότητα αυτή του Ισραήλ. Ο Ντόναλντ Τραμπ, πρόεδρος ξανά, όχι μόνο δεν άσκησε πίεση στον Νετανιάχου αλλά παρουσίασε ακόμη και σχέδιο μετατροπής της Γάζας σε τουριστικό θέρετρο, προκαλώντας ειρωνικά σχόλια διεθνώς.

Το ενδεχόμενο πλήγμα στο Ιράν παραμένει ανοικτό, καθώς η Ουάσινγκτον αναμένει τη στάση της Τεχεράνης στο ζήτημα της πυρηνικής συμφωνίας JCPOA. Αν δεν υπάρξει συμφωνία μέχρι τον Οκτώβριο, μπορεί να ενεργοποιηθεί ο μηχανισμός των κυρώσεων – και ίσως και μια κοινή ισραηλινοαμερικανική στρατιωτική ενέργεια.

Το Ισραήλ φαίνεται να κυνηγά το όνειρο της απόλυτης ασφάλειας, εξαλείφοντας κάθε πιθανή απειλή. Όμως η επιλογή αυτή έρχεται με τεράστιο εσωτερικό και διεθνές κόστος. Το ερώτημα παραμένει επίκαιρο: μπορεί να κερδηθεί μια τέτοια ηγεμονία χωρίς να διαλυθεί η ίδια η χώρα;

Για τους Παλαιστινίους, που σήμερα είναι αδύναμοι, το μήνυμα είναι πως η ιστορία δεν τελειώνει. Η αντίσταση, είτε διπλωματική είτε ένοπλη, δεν θα εκλείψει. Για το Ισραήλ, όσο και αν ο δρόμος της σύγκρουσης φαίνεται εφικτός σήμερα, το τίμημα είναι ήδη ορατό.

Παρίσι-Ευρωπαϊκή Διάσκεψη για Ουκρανία: Όχι στην άρση των κυρώσεων προς τη Ρωσία
]]> Ανάλυση NYT: Γιατί οι υπερδυνάμεις δεν μπορούν να σταματήσουν τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή https://staging.libre.gr/2024/09/29/analysi-nyt-giati-oi-yperdynameis-den-b/ Sun, 29 Sep 2024 14:57:09 +0000 https://www.libre.gr/?p=945073 Η κλιμακούμενη ένταση στη Μέση Ανατολή, που δεν δείχνει κανένα σημάδι εκτόνωσης τις τελευταίες εβδομάδες, αρχής γενομένης από τις υβριδικές επιθέσεις των Ισραηλινών κατά της Χεζμπολάχ με βομβητές και γουόκι τόκις και αποκορύφωμα την επιχείρηση εξουδετέρωσης του ηγέτη της Χασάν Νασράλα, προκαλεί την εύλογη απορία, γιατί δεν μπορεί κάποιος να σταματήσει αυτόν τον πόλεμο, πριν βγει εκτός ορίων.

Σε ανάλυσή της, η New York Τimes επιχειρεί να απαντήσει στο ερώτημα, συγκρίνοντας όλες τις εμπλεκόμενες αποκαλούμενες υπερδυνάμεις και τους λόγους για τους οποίος αδυνατούν, είτε γιατί δεν θέλουν, είτε γιατί δεν μπορούν να βάλουν τέλος στο αιματοκύλισμα στη Μέση Ανατολή. Ως ένα πρώτο συμπέρασμα που εξάγεται είναι ότι δεν υπάρχει παγκόσμια συναίνεση για ειρήνη ή κατάπαυση του πυρός γιατί απλά δεν «βλέπουν» την αναγκαιότητα.

”Επικίνδυνος κατακερματισμός”

Οι διαπραγματεύσεις «Σταματήστε και ξεκινήστε» μεταξύ του Ισραήλ και της Χαμάς για τον τερματισμό των μαχών στη Γάζα, που προωθούνται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, έχουν επανειλημμένα περιγραφεί από την κυβέρνηση Μπάιντεν ως στα πρόθυρα μιας σημαντικής επιτυχίας, αλλά απέτυχαν. Η τρέχουσα από τη Δύση προσπάθεια να αποτραπεί ένας πλήρους κλίμακας πόλεμος Ισραήλ-Χεζμπολάχ στον Λίβανο ισοδυναμεί με έναν αγώνα για την αποτροπή της καταστροφής. Οι πιθανότητες επιτυχίας του φαίνονται βαθιά αβέβαιες μετά τη δολοφονία του Χασάν Νασράλα από το Ισραήλ την Παρασκευή, του μακροχρόνιου ηγέτη της Χεζμπολάχ.

Λίβανος: Φόβοι για νέο προσφυγικό κύμα – Ένα εκατομμύριο οι εκτοπισμένοι

«Υπάρχουν περισσότερες δυνατότητες σε περισσότερα χέρια σε έναν κόσμο όπου οι φυγόκεντρες δυνάμεις είναι πολύ ισχυρότερες από τις συγκεντρωτικές», δήλωσε ο Ρίτσαρντ Χάας, επίτιμος πρόεδρος του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων. «Η Μέση Ανατολή είναι η κύρια μελέτη περίπτωσης αυτού του επικίνδυνου κατακερματισμού».

Η δολοφονία του Νασράλα, του ηγέτη της Χεζμπολάχ για περισσότερες από τρεις δεκαετίες και του ανθρώπου που δημιούργησε τη σιιτική οργάνωση σε μια από τις πιο ισχυρές μη κρατικές ένοπλες δυνάμεις στον κόσμο, αφήνει ένα κενό που πιθανότατα η Χεζμπολάχ θα χρειαστεί πολύ χρόνο για να γεμίσει. Είναι ένα σημαντικό πλήγμα για το Ιράν, τον κύριο υποστηρικτή της Χεζμπολάχ, που μπορεί ακόμη και να αποσταθεροποιήσει την Ισλαμική Δημοκρατία. Παραμένει ασαφές εάν θα έρθει πόλεμος πλήρους κλίμακας στον Λίβανο.

«Ο Νασράλα αντιπροσώπευε τα πάντα για τη Χεζμπολάχ και η Χεζμπολάχ ήταν ο προπορευόμενος βραχίονας του Ιράν», είπε ο Ζιλ Κεπέλ, κορυφαίος Γάλλος ειδικός στη Μέση Ανατολή και συγγραφέας ενός βιβλίου για την παγκόσμια αναταραχή από τις 7 Οκτωβρίου. «Τώρα η Ισλαμική Δημοκρατία είναι εξασθενημένη, ίσως θανάσιμα, και αναρωτιέται κανείς ποιος μπορεί να δώσει ακόμη και διαταγή για τη Χεζμπολάχ σήμερα».

Ο ρόλος των ΗΠΑ

Για πολλά χρόνια, οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν η μόνη χώρα που μπορούσε να ασκήσει εποικοδομητική πίεση τόσο στο Ισραήλ, όσο και στα αραβικά κράτη. Κατασκεύασε τις Συμφωνίες του Καμπ Ντέιβιντ του 1978 που έφεραν την ειρήνη μεταξύ Ισραήλ και Αιγύπτου, και την ειρήνη Ισραήλ-Ιορδανίας του 1994. Μόλις πριν από τρεις δεκαετίες, ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ Γιτζάκ Ράμπιν και Γιασέρ Αραφάτ, ο πρόεδρος της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, έδωσαν τα χέρια στο γκαζόν του Λευκού Οίκου στο όνομα της ειρήνης, μόνο για να διαβρώνεται σταθερά η εύθραυστη ελπίδα αυτής της αγκαλιάς.

Μέση Ανατολή: Τι σηματοδοτεί ο θάνατος του ηγέτη της Χεζμπολάχ, Χασάν Νασράλα

Ο κόσμος, και οι κύριοι εχθροί του Ισραήλ, έχουν αλλάξει από τότε. Η ικανότητα της Αμερικής να επηρεάσει το Ιράν, τον αδυσώπητο εχθρό της για δεκαετίες, και τους πληρεξούσιους του Ιράν όπως η Χεζμπολάχ, είναι οριακή. Χαρακτηρισμένες ως τρομοκρατικές οργανώσεις στην Ουάσιγκτον, η Χαμάς και η Χεζμπολάχ υπάρχουν ουσιαστικά πέρα ​​από τις δυνατότητες της αμερικανικής διπλωματίας.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν διαρκή μόχλευση επί του Ισραήλ, ιδίως με τη μορφή στρατιωτικής βοήθειας που περιελάμβανε ένα πακέτο 15 δισεκατομμυρίων δολαρίων που υπογράφηκε φέτος από τον Πρόεδρο Μπάιντεν. Αλλά μια σιδερένια συμμαχία με το Ισραήλ που χτίστηκε γύρω από στρατηγικούς και εγχώριους πολιτικούς λόγους, καθώς και τις κοινές αξίες δύο δημοκρατιών, σημαίνει ότι η Ουάσιγκτον σχεδόν σίγουρα δεν θα απειλήσει ποτέ να κόψει – πόσο μάλλον να διακόψει – τη ροή των όπλων.

Η συντριπτική στρατιωτική απάντηση του Ισραήλ στη Γάζα στη σφαγή των Ισραηλινών της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου και τη σύλληψη περίπου 250 ομήρων προκάλεσε ήπιες επιπλήξεις από τον Μπάιντεν. Για παράδειγμα, έχει αποκαλέσει τις ενέργειες του Ισραήλ «εκτός ορίων». Ωστόσο, η αμερικανική υποστήριξη στον εμπόλεμο σύμμαχό της ήταν αποφασιστική, καθώς οι απώλειες Παλαιστινίων στη Γάζα έχουν αυξηθεί σε δεκάδες χιλιάδες, πολλοί από τους οποίους είναι άμαχοι.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, υπό οποιαδήποτε πιθανή προεδρία, δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν ένα εβραϊκό κράτος του οποίου η ύπαρξη αμφισβητήθηκε όλο και περισσότερο τον περασμένο χρόνο, από τις αμερικανικές πανεπιστημιουπόλεις μέχρι τους δρόμους της ίδιας της Ευρώπης που ξεκίνησε την εξόντωση του εβραϊκού λαού, έναν αιώνα πριν.

«Αν άλλαζε ποτέ η πολιτική των ΗΠΑ απέναντι στο Ισραήλ, θα ήταν μόνο στο περιθώριο», είπε ο κ. Χάας, παρά την αυξανόμενη συμπάθεια, ειδικά μεταξύ των νεαρών Αμερικανών, για την παλαιστινιακή υπόθεση.

Κίνα, Ρωσία, αραβικές χώρες

Άλλες δυνάμεις ήταν ουσιαστικά θεατές, καθώς η αιματοχυσία εξαπλώθηκε. Η Κίνα, σημαντικός εισαγωγέας ιρανικού πετρελαίου και μεγάλος υποστηρικτής οποιουδήποτε στοιχείου που θα μπορούσε να αποδυναμώσει την υπό την ηγεσία των ΗΠΑ παγκόσμια τάξη πραγμάτων που αναδύθηκε από τα ερείπια το 1945, δεν ενδιαφέρεται πολύ να φορέσει τον μανδύα του ειρηνοποιού.

Η Ρωσία έχει επίσης ελάχιστη διάθεση να είναι χρήσιμη, ειδικά την παραμονή των εκλογών της 5ης Νοεμβρίου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Βασισμένη στο Ιράν για αμυντική τεχνολογία και drones στον δυσεπίλυτο πόλεμό του στην Ουκρανία, δεν είναι λιγότερο ενθουσιασμένη από την Κίνα για τυχόν σημάδια αμερικανικής παρακμής ή οποιαδήποτε ευκαιρία να βαλτώσει την Αμερική σε ένα τέλμα της Μέσης Ανατολής.

Με βάση την προηγούμενη συμπεριφορά του, η πιθανή επιστροφή στον Λευκό Οίκο του πρώην προέδρου Ντόναλντ Τραμπ πιθανότατα θεωρείται στη Μόσχα ως η επιστροφή ενός ηγέτη που θα αποδεικνυόταν συμπαθητικός προς τον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν.

Μεταξύ των περιφερειακών δυνάμεων, καμία δεν είναι αρκετά ισχυρή ή αρκετά αφοσιωμένη στον παλαιστινιακό σκοπό για να αντιμετωπίσει στρατιωτικά το Ισραήλ. Τελικά, το Ιράν είναι επιφυλακτικό γιατί γνωρίζει ότι το κόστος ενός ολοκληρωτικού πολέμου θα μπορούσε να είναι το τέλος της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Η Αίγυπτος φοβάται μια τεράστια εισροή Παλαιστινίων προσφύγων και η Σαουδική Αραβία επιδιώκει ένα παλαιστινιακό κράτος, αλλά δεν θα έβαζε τις ζωές των Σαουδάραβων στη γραμμή για αυτόν τον σκοπό.

Όσον αφορά το Κατάρ, χρηματοδότησε τη Χαμάς με εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια ετησίως, τα οποία εν μέρει πήγαν στην κατασκευή ενός δαιδαλώδους ιστού σηράγγων, όπου κρατούνταν ισραηλινοί όμηροι. Απολάμβανε τη συνενοχή του πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ο οποίος είδε τη Χαμάς ως έναν αποτελεσματικό τρόπο για να υπονομεύσει την Παλαιστινιακή Αρχή στη Δυτική Όχθη και έτσι να υπονομεύσει κάθε πιθανότητα ειρήνης.

Η καταστροφή της 7ης Οκτωβρίου ήταν επίσης το αποκορύφωμα της κυνικής χειραγώγησης, από Άραβες και Ισραηλινούς ηγέτες, της παλαιστινιακής αναζήτησης για κρατική υπόσταση. Ένα χρόνο μετά, κανείς δεν ξέρει πώς να μαζέψει τα κομμάτια.

Παγκόσμια τάξη à la carte

Οι παγκόσμιοι ηγέτες που συμμετέχουν στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, όπου το Συμβούλιο Ασφαλείας έχει παραλύσει σε μεγάλο βαθμό από τα ρωσικά βέτο σε οποιαδήποτε σχετικά με την Ουκρανία ψηφίσματα και τα αμερικανικά βέτο σε ψηφίσματα που σχετίζονται με το Ισραήλ.

Οι ηγέτες ακούν τον Μπάιντεν να περιγράφει, για άλλη μια φορά, έναν κόσμο σε ένα «σημείο καμπής» μεταξύ της ανερχόμενης απολυταρχίας και των προβληματικών δημοκρατιών. Ακούνε τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, να αποδοκιμάζει τη «συλλογική τιμωρία» του παλαιστινιακού λαού – μια φράση που εξόργισε το Ισραήλ – ως απάντηση στις «αποκρουστικές τρομοκρατικές ενέργειες που διέπραξε η Χαμάς πριν από σχεδόν ένα χρόνο».

Αλλά τα λόγια τους, φαίνεται να απηχούν στο στρατηγικό κενό μιας à la carte παγκόσμιας τάξης, που αναστέλλεται μεταξύ της κατάρρευσης της δυτικής κυριαρχίας και της παραπαίουσας αύξησης εναλλακτικών λύσεων σε αυτήν. Τα μέσα για να πιέσουμε τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ και το Ισραήλ ταυτόχρονα – και η αποτελεσματική διπλωματία θα απαιτούσε μόχλευση και στα τρία – δεν υπάρχουν.

Αυτή η αποκάλυψη χωρίς ανοικοδόμηση έχει αποκλείσει την αποτελεσματική δράση για να σταματήσει ο πόλεμος Ισραήλ-Γάζας. Δεν υπάρχει παγκόσμια συναίνεση για την ανάγκη για ειρήνη ή ακόμη και κατάπαυση του πυρός. Στο παρελθόν, ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή οδήγησε σε εκτίναξη των τιμών του πετρελαίου και σε πτώση των αγορών, αναγκάζοντας την προσοχή του κόσμου. Τώρα, είπε ο Ιταμάρ Ραμπίνοβιτς, πρώην πρεσβευτής του Ισραήλ στις Ηνωμένες Πολιτείες, «η στάση είναι «Εντάξει, ας είναι».

Νετανιάχου – Σινουάρ

Απουσία οποιασδήποτε συνεκτικής και συντονισμένης διεθνούς απάντησης, ο Νετανιάχου και ο Γιαχία Σινουάρ, ο ηγέτης της Χαμάς και εγκέφαλος της επίθεσης της 7ης Οκτωβρίου, δεν αντιμετωπίζουν συνέπειες στην επιδίωξη μιας καταστροφικής πορείας, της οποίας το τελικό σημείο είναι ασαφές, αλλά σίγουρα θα συνεπάγεται την απώλεια περισσότερων.

Ο Νετανιάχου έχει αποφύγει μια σοβαρή αμερικανική προσπάθεια για την εξομάλυνση των σχέσεων με τη Σαουδική Αραβία, ίσως τη σημαντικότερη χώρα στον αραβικό και ισλαμικό κόσμο, επειδή το τίμημα της θα ήταν κάποια σοβαρή δέσμευση για την ίδρυση ενός παλαιστινιακού κράτους, πράγμα που έχει αφιερώσει την πολιτική του ζωή ώστε να αποπφύγει.

Το ενδιαφέρον του Νετανιάχου για την παράταση του πολέμου για να παρακάμψει μια επίσημη επίπληξη για τις αποτυχίες του στρατού και των μυστικών υπηρεσιών που οδήγησαν στην επίθεση της 7ης Οκτωβρίου – μια καταστροφή για την οποία το χρηματικό ποσό σταμάτησε στο γραφείο του πρωθυπουργού – περιπλέκει κάθε διπλωματική προσπάθεια. Το ίδιο και η προσπάθειά του να αποφύγει να αντιμετωπίσει τις προσωπικές κατηγορίες για απάτη και διαφθορά που του ασκήθηκαν. Παίζει ένα παιχνίδι αναμονής, που περιλαμβάνει πλέον να προσφέρει ελάχιστα ή καθόλου μέχρι τις 5 Νοεμβρίου, όταν μπορεί να εκλεγεί ο Τραμπ, τον οποίο θεωρεί ισχυρό σύμμαχο.

Όσο για τον Σινουάρ, οι Ισραηλινοί όμηροι που κρατά του δίνουν μόχλευση. Η φαινομενική αδιαφορία του για τη μαζική απώλεια της ζωής των Παλαιστινίων στη Γάζα του δίνει σημαντική επιρροή στην παγκόσμια κοινή γνώμη, η οποία σταδιακά στρέφεται εναντίον του Ισραήλ καθώς σκοτώνονται περισσότερα παλαιστίνια παιδιά.

Εν ολίγοις, ο Σινουάρ έχει ελάχιστους λόγους να αλλάξει πορεία. και, σε αυτό που ο Stephen Heintz, ο πρόεδρος της φιλανθρωπικής οργάνωσης Rockefeller Brothers Fund έχει αποκαλέσει «η εποχή των αναταράξεων», ο κόσμος δεν πρόκειται να αλλάξει αυτή την πορεία για αυτόν.

]]>