Ο κ. Θεοδωρικάκος επισκέφθηκε περίπτερα των επιχειρήσεων, όπου είχε την ευκαιρία να ενημερωθεί για τις νέες τεχνολογίες και το υψηλό επίπεδο παραγωγής της ελληνικής βιομηχανίας αλουμινίου.Τον υπουργό Ανάπτυξης, υποδέχθηκε στο Metropolitan Expo ο πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Αλουμινίου, Γιώργος Μεντζελόπουλος.

Σε δήλωσή του ο υπουργός Ανάπτυξης τόνισε: «Το ελληνικό αλουμίνιο αποτελεί έναν από τους πιο δυναμικούς πυλώνες της ελληνικής βιομηχανίας. Με εξαγωγές που ξεπερνούν τα 2,6 δισ. ευρώ, 80.000 άμεσα και έμμεσα εργαζόμενους και θετικό εμπορικό ισοζύγιο περίπου 900 εκατομμυρίων ευρώ, ενσαρκώνει στην πράξη την αντίληψή μας για το νέο παραγωγικό πρότυπο. Αποτελεί παράδειγμα ανταγωνιστικότητας και καινοτομίας, αποδεικνύοντας στην πράξη πως η ελληνική βιομηχανία έχει τη γνώση, την εμπειρία και τη δύναμη να δημιουργεί ποιοτικά προϊόντα που ξεχωρίζουν διεθνώς. Αυτή είναι η παραγωγική Ελλάδα που δημιουργούμε: η Ελλάδα που παράγει, που εξάγει, που καινοτομεί».

O κ. Μυτιληναίος «κατηγορεί» την ΕΕ ότι τιμωρεί την αλυσίδα αξίας αλουμινίου της ηπείρου, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι φορολογεί τους πιο καθαρούς παραγωγούς στον κόσμο, ενώ επιτρέπει την ελεύθερη επέκταση της παραγωγής ενέργειας από άνθρακα στο εξωτερικό.

Ο επικεφαλής της Metlen προτείνει μάλιστα τρεις παρεμβάσεις με στόχο την ενίσχυση της ευρωπαϊκής μεταλλουργίας.

Αναλυτικά στην ανάρτησή ο Ευάγγελος Μυτιληναίος επισημαίνει:

Η Ευρώπη τιμωρεί το καθαρό αλουμίνιο ενώ οι γίγαντες του άνθρακα αναπτύσσονται – Η διόρθωση του ETS δεν μπορεί να περιμένει.

Το τελευταίο άρθρο του Bloomberg («Κινέζοι μεγιστάνες μετατρέπουν την Ινδονησία σε γίγαντα αλουμινίου», 9 Ιουλίου 2025) αποκαλύπτει μια ωμή αλήθεια: «Η Ινδονησία αντιπροσώπευε περίπου το 7% της παγκόσμιας παραγωγής ορυχείων νικελίου πριν από μια δεκαετία – τώρα αντιπροσωπεύει σχεδόν το 60%, χάρη στη φθηνή ενέργεια από άνθρακα και τα κινεζικά χυτήρια». 

Τώρα, το ίδιο συμβαίνει και με το αλουμίνιο: «Τα αποθέματα βωξίτη της Ινδονησίας επαρκούν για να υποστηρίξουν μια σημαντική βιομηχανία τήξης, υποστηριζόμενη από φθηνό εργατικό δυναμικό και ενέργεια από άνθρακα». 

Πρόκειται για μια ανάπτυξη με βάση τα ορυκτά καύσιμα με μηδενικό κόστος άνθρακα: αυτό ακριβώς από το οποίο η Ευρώπη ισχυρίζεται ότι απομακρύνεται.

Κι όμως, η ίδια η αλυσίδα αξίας αλουμινίου της Ευρώπης – εν προκειμένω, η διύλιση και η ανακύκλωση αλουμίνας, αμφότερες με πολύ χαμηλότερες εκπομπές ρύπων – τιμωρείται στο πλαίσιο του EU ETS (ευρωπαϊκού συστήματος εμπορίας ρύπων), το οποίο εντάσσει την παραγωγή σε ένα γενικό και μη επιστημονικό εφεδρικό σημείο αναφοράς. 

Αυτό σημαίνει ότι οι διαδικασίες χαμηλών εκπομπών άνθρακα της Ευρώπης αποκλείονται από την παγκόσμια αγορά.

Όπως προειδοποίησε η European Aluminium σε πρόσφατη επιστολή του διευθύνοντος συμβούλου, αυτό δεν είναι απλώς άδικο, είναι και στρατηγικά αλόγιστη. Φορολογούμε τους πιο καθαρούς παραγωγούς στον κόσμο, ενώ επιτρέπουμε την ελεύθερη επέκταση της παραγωγής ενέργειας από άνθρακα στο εξωτερικό.

Τι χρειάζεται διόρθωση:

• Ένα ρεαλιστικό σημείο αναφοράς ETS προϊόντων για το ραφινάρισμα αλουμίνας, αναγνωρίζοντας τον χαρακτήρα της ως κρίσιμης και στρατηγικής πρώτης ύλης.
• Ένα ειδικό σημείο αναφοράς για την ανακύκλωση, όπου οι εκπομπές ρύπων είναι συχνά 90%-95% χαμηλότερες από την πρωτογενή τήξη.
• Μια άμεση παρέμβαση για την αποτροπή του καταστροφικού και παράλογου επιπλέον κόστους παραγωγής για τους παραγωγούς CRM στην ΕΕ. 

Η μη ανάληψη δράσης σημαίνει συνέχιση της μετατόπισης της παγκόσμιας παραγωγής αλουμινίου σε μια περιοχή όπου ο άνθρακας είναι ο βασιλιάς και οι ρύποι ελεύθεροι — και παράλληλα την απώλεια της βιομηχανικής ραχοκοκαλιάς της Ευρώπης.