Κάποιοι, ακόμα και στη Χαριλάου Τρικούπη, κάνουν λόγο για πολιτικό αυτογκόλ, το συμπέρασμα, ωστόσο, είναι πώς εν προκειμένω οι (κρητικές) …φωλιές του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ αποδείχθηκαν λερωμένες. Ο Χειλετζάκης, από τη μία, ο Λαμπράκης, από την άλλη. Το “αδρανές μέλος” της Ν.Δ έναντι του διαγραφέντος κουμπάρου.

Η Εξεταστική επιτροπή, παρότι δεν έχει ακόμα αναδείξει αδιάσειστα στοιχεία σχετικά με την εμπλοκή πολιτικών προσώπων, είναι εξόχως διδακτική για τον τρόπο με τον οποίο η πολιτική συναλλαγή μετατρέπεται σε πολιτική επιρροή. Και οι κρητικές μαφίες των κοινοτικών επιδοτήσεων το επιβεβαιώνουν.

Όσοι έκαναν τον κόπο να παρακολουθήσουν τις συνεδριάσεις στο κανάλι της Βουλής, ή όσοι ενημερώθηκαν από συμβατικά μέσα και σόσιαλ μίντια, εμπέδωσαν δίχως άλλο την αντίληψη ότι ο πλουτισμός με δημόσιο χρήμα ή κοινοτικούς πόρους ταυτίζεται με το να έχει κανείς μπάρμπα στην Κορώνη, κομματικές πλάτες, ή κουμπάρους.

Ίσως η πιό διαβρωτική εικόνα για το πολιτικό σύστημα ήταν αυτές τις μέρες τα πανώ για τις Φεράρι και τον “φραπέ” στα αγροτικά μπλόκα. Η κοινωνική στήριξη στις κινητοποιήσεις ενισχύθηκε από αυτή την αντίληψη της εκτεταμένης διαφθοράς.

Την ίδια ώρα, μάλιστα, που η πεζοδρομιακή σύγκρουση στα έδρανα της Εξεταστικής, με τα “καλσόν” και άλλα …γαλλόφωνα, προσθέτει χλεύη στην απαξίωση που νοιώθει μεγάλο τμήμα της κοινωνίας για την λειτουργία της πολιτικής. Νερό στον μύλο του αντισυστημισμού…