Η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών ανακοίνωσε τα πιο πρόσφατα σπάνια αποκτήματα που εμπλουτίζουν τη μοναδική της Συλλογή —τη μεγαλύτερη παγκοσμίως συλλογή κινηματογραφικών τεχνουργημάτων και αρχείων.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ

Καθισμένος σε μια πολυθρόνα ο βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός Άντονι Χόπκινς απευθύνθηκε στους θαυμαστές του περιέγραψε τη στιγμή που συνειδητοποίησε ότι ήταν εθισμένος στο αλκοόλ και κάλεσε όσους βιώνουν κάτι αντίστοιχο να μη διστάσουν να ζητήσουν βοήθεια, αφού όπως είπε, «η ζωή είναι πολύ καλύτερη».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Anthony Hopkins (@anthonyhopkins)

«Το μόνο μου πρόβλημα ήταν ότι περνούσα πάρα πολύ καλά», είπε αρχικά ο ηθοποιός για τα χρόνια που έπινε μέσα από το βίντεο στο Instagram. «Πριν από 50 χρόνια, σαν σήμερα, παραλίγο να σκοτωθώ. Οδήγησα το αυτοκίνητό μου σε ένα μεθυσμένο black-out. Έτσι ήταν τότε. Συνειδητοποίησα εκείνη τη στιγμή ότι διασκέδαζα υπερβολικά. Αυτό λεγόταν αλκοολισμός», πρόσθεσε.

Ο Χόπκινς προέτρεψε όποιον αντιμετωπίζει παρόμοιες δυσκολίες να ζητήσει βοήθεια. «Οπότε, όποιος εκεί έξω έχει ένα μικρό πρόβλημα με το να το παρακάνει με το αλκοόλ, να το κοιτάξει», είπε. «Γιατί η ζωή είναι πολύ καλύτερη. Έτσι σταμάτησα. Χωρίς να καυχιέμαι, ζήτησα βοήθεια, και πριν από 50 χρόνια, σαν σήμερα, αυτό ήταν το τέλος».

Κλείνοντας το μήνυμά του, ο Χόπκινς αναφέρθηκε στα επικείμενα 88α γενέθλιά του, στις 33 Δεκεμβρίου. «Χωρίς να θέλω να κάνω χαλάστρα», είπε, «σας εύχομαι απλώς ό,τι καλύτερο. Επιλέξτε τη ζωή αντί για το αντίθετο. Ζωή, ζωή και περισσότερη ζωή. Επίσης, σε δύο μέρες θα γίνω 88. Οπότε ίσως έκανα κάτι σωστά, δεν ξέρω».

Η νέα πολυετής συμφωνία σημαίνει ότι η πιο διάσημη τελετή απονομής βραβείων του Χόλιγουντ θα είναι διαθέσιμη μόνο μέσω streaming για πρώτη φορά, τερματίζοντας μια δεκαετή σχέση με τον αμερικανικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα ABC.

Φυσικά, τα ταμπλόιντ δεν άφησαν την είδηση να περάσει απαρατήρητη. Έβαλαν ειδικό να «διαβάσει» τα χείλη της Ντέμι Μουρ την ώρα που ανακοίνωναν το όνομα της συνυποψήφιάς της – και όχι το δικό της – και έτσι αποκαλύφθηκε τι είπε η ηθοποιός τη στιγμή της ήττας της.

Η Ντέμι Μουρ, έδειχνε εμφανώς απογοητευμένη και έσφιξε τα δόντια της όταν ακούστηκε το όνομα της Μάντισον, όπως φαίνεται σε βίντεο στο X.

«Η Ντέμι λέει “ωραία” αλλά δεν χαμογελάει όταν το λέει», δήλωσε η κορυφαία αναγνώστρια χειλιών Nicola Hickling στην Daily Mail για την «παγωμένη» αντίδραση της Ντέμι Μουρ. «Η στάση του σώματός της δείχνει σαν να έπρεπε να αναγκάσει τον εαυτό της να το πει».

Mikey Madison's reaction to her Best Actress Oscar win omg pic.twitter.com/Ea8kM1NRou

— Spencer Althouse (@SpencerAlthouse) March 3, 2025

Η ηθοποιός συνήλθε γρήγορα και άρχισε να χειροκροτεί τη Μάντισον, η οποία κέρδισε τις υποψήφιες Fernanda Torres, Karla Sofía Gascón και Cynthia Erivo.

«Αυτό είναι πολύ σουρεαλιστικό», δήλωσε η Μάντισον καθώς παρέλαβε το βραβείο. «Μεγάλωσα στο Λος Άντζελες, αλλά το Χόλιγουντ ένιωθα πάντα τόσο μακριά από μένα, οπότε το να βρίσκομαι εδώ, να στέκομαι σε αυτό το δωμάτιο σήμερα είναι πραγματικά απίστευτο».

«Θέλω απλώς να αναγνωρίσω και να τιμήσω την κοινότητα των εργαζομένων στο σεξ», πρόσθεσε. «Ναι, θα συνεχίσω να υποστηρίζω και να είμαι σύμμαχος. Όλοι οι απίστευτοι άνθρωποι, οι γυναίκες που είχα το προνόμιο να γνωρίσω από αυτή την κοινότητα ήταν ένα από τα σημαντικότερα σημεία αυτής της απίστευτης εμπειρίας».

Τη φετινή τελετή παρουσίασε για πρώτη φορά ο Κόναν Ο’ Μπράιεν, αντικαθιστώντας τον Τζίμι Κίμελ. Ο βραβευμένος με Emmy κωμικός και πρώην παρουσιαστής late-night εκπομπών έφερε έναν πιο σαρκαστικό και φρέσκο τόνο στα Όσκαρ.

Αν και η τελετή διήρκεσε πάνω από 3,5 ώρες, με ελάχιστες εκπλήξεις και βαρετές στιγμές, το χιούμορ του Ο’ Μπράιεν κράτησε το ενδιαφέρον του κοινού.

Το Anora σάρωσε τα φετινά βραβεία, αποδεικνύοντας πως ο ανεξάρτητος κινηματογράφος συνεχίζει να εντυπωσιάζει το Χόλιγουντ.

Το δημιούργημα του Σον Μπέικερ, ήταν ο μεγάλος νικητής αποσπώντας 5 Όσκαρ από τις 6 κατηγορίες στις οποίες ήταν υποψήφιο, συμπεριλαμβανομένων των βραβείων Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Α’ Γυναικείου Ρόλου, Πρωτότυπου Σεναρίου και Μοντάζ. Η νίκη αυτή επιβεβαίωσε τη δυναμική της ταινίας, που ήδη είχε κατακτήσει τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών, κάνοντας ένα εντυπωσιακό ταξίδι προς τη δόξα.

Ο σκηνοθέτης της ταινίας, Σον Μπέικερ, σημείωσε ιστορικό ρεκόρ, καθώς έγινε ο δεύτερος άνθρωπος στην ιστορία των Όσκαρ, μετά τον Γουόλτ Ντίσνεϊ, που καταφέρνει να κερδίσει τέσσερα προσωπικά αγαλματίδια σε μία βραδιά.

Η βράβευσή του στις κατηγορίες Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Πρωτότυπου Σεναρίου και Μοντάζ επισφράγισε μια θριαμβευτική πορεία που ξεκίνησε από τα φεστιβάλ και κατέληξε στην κορυφή της κινηματογραφικής βιομηχανίας.

Αν και το απόλυτο φαβορί για το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου ήταν η Ντέμι Μουρ, τελικά η Μάικι Μάντισον έκανε την ανατροπή, κερδίζοντας το χρυσό αγαλματίδιο για την ερμηνεία της στο Anora.

Η 25χρονη ηθοποιός, συγκινημένη, ανέβηκε στη σκηνή και ευχαρίστησε την ομάδα της, τον σκηνοθέτη και τους συνυποψηφίους της. «Αυτό είναι πολύ σουρεαλιστικό», είπε. «Μεγάλωσα στο Λος Άντζελες, αλλά το Χόλιγουντ πάντα έμοιαζε τόσο μακριά από εμένα. Είναι πραγματικά τιμή μου που βρίσκομαι εδώ απόψε».

Η ερμηνεία της είχε αποσπάσει εξαιρετικές κριτικές, ενώ κατάφερε να αποδώσει με εντυπωσιακό ρεαλισμό τη δύσκολη ιστορία της πρωταγωνίστριας.

Αντίθετα, μια από τις μεγάλες απογοητεύσεις της βραδιάς ήταν το Emilia Pérez. Παρόλο που είχε συγκεντρώσει 13 υποψηφιότητες και θεωρούνταν ένα από τα ισχυρότερα φαβορί, κατέληξε να κερδίσει μόλις δύο Όσκαρ.

Οι έντονες αντιδράσεις για τις ρατσιστικές δηλώσεις της πρωταγωνίστριάς του φαίνεται πως επηρέασαν τη δυναμική της ταινίας, οδηγώντας την σε μια απογοητευτική παρουσία στην απονομή. Τα μοναδικά βραβεία που κατέκτησε ήταν Β’ Γυναικείου Ρόλου για τη Ζόε Σαλντάνα και Καλύτερου Τραγουδιού.

Η Σαλντάνα, ωστόσο, έγραψε ιστορία, καθώς έγινε η πρώτη ηθοποιός με καταγωγή από τη Δομινικανή Δημοκρατία που κερδίζει Όσκαρ.

Ο Άντριεν Μπρόντι απέσπασε το Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στο The Brutalist, προσθέτοντας στη συλλογή του το δεύτερο Όσκαρ της καριέρας του.

Το 2003, σε ηλικία 29 ετών, είχε κατακτήσει το Όσκαρ για την ερμηνεία του στο The Pianist, όπου υποδύθηκε έναν Εβραίο μουσικό που αγωνίζεται να επιβιώσει από το Ολοκαύτωμα. Σήμερα, 21 χρόνια αργότερα, το επανέλαβε, γράφοντας τη δική του ιστορία στα Όσκαρ.

Κατά την ομιλία του, ευχαρίστησε την οικογένειά του και τους συνεργάτες του, ενώ αναφέρθηκε στην ανάγκη να υπάρξει ένας κόσμος χωρίς μίσος και διακρίσεις.

Β’ Ανδρικού Ρόλου: Ο Κίραν Κάλκιν κατέκτησε το βραβείο για την ταινία A Real Pain, στην οποία υποδύεται έναν Αμερικανοεβραίο που ταξιδεύει στην Πολωνία για να τιμήσει τη μνήμη της γιαγιάς του.

Καλύτερη Σκηνοθεσία: Ο Σον Μπέικερ (Anora), που σάρωσε τη βραδιά με τέσσερα αγαλματίδια, ανάμεσά τους και αυτό του καλύτερου σκηνοθέτη.

Καλύτερο Μοντάζ: Επίσης στο Anora, που κατέκτησε την κατηγορία αυτή, προσθέτοντας ακόμη ένα Όσκαρ στη συλλογή του.

Ο ανεξάρτητος κινηματογράφος απέδειξε ότι μπορεί να κερδίσει τα μεγάλα στούντιο

Με 5 βραβεία, ιστορικά ρεκόρ και μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις της χρονιάς στην κατηγορία Α’ Γυναικείου Ρόλου, το Anora επιβεβαίωσε ότι είναι μία από τις σημαντικότερες ταινίες του 2024.

Από την άλλη πλευρά, το Emilia Pérez γνώρισε μια απροσδόκητη ήττα, ενώ η βράβευση του Άντριεν Μπρόντι ήταν μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές της βραδιάς.

Με αυτά τα δεδομένα, το Όσκαρ 2025 επιβεβαίωσε ότι η κινηματογραφική βιομηχανία παραμένει γεμάτη εκπλήξεις, συναίσθημα και δυνατές ιστορίες.

Όλα τα βραβεία της βραδιάς

Καλύτερη ταινία
Anora

Α’ Ανδρικός ρόλος
Έιντριεν Μπρόντι (The Brutalist)

Α’ Γυναικείος Ρόλος
Μάικι Μάντισον (Anora)

Β’ Ανδρικός ρόλος
Κίραν Κάλκιν (A Real Pain)

Β’ Γυναικείος ρόλος
Ζόι Σαλντάνια (Emilia Perez)

Σκηνοθεσία
Σον Μπέικερ (Wicked)

Φωτογραφία
The Brutalist

Διεθνής ταινία
I’m Still Here

Πρωτότυπο σενάριο
Anora

Διασκευασμένο Σενάριο
Conclave

Ταινία Μικρού Μήκους
I’m Not a Robot

Ταινία Animation
Flow

Μικρού Μήκους Ταινία – Animation
In the Shadow of the Cypress

Μουσική
The Brutalist

Κοστούμια
Wicked

Μοντάζ
Anora

Καλύτερο Τραγούδι
El Mal, Emilia Perez

Σκηνογραφία
Wicked

Ντοκιμαντέρ – Μεγάλου Μήκους
No Other Land

Ντοκιμαντέρ – Μικρού Μήκους
The Only Girl in the Orchestra

Οπτικά Εφέ
Dune: Part Two

Ήχος
Dune: Part Two

Κομμώσεις και Μακιγιάζ
The Substance

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:

Θεόκριτος Αργυριάδης

Η περίπτωση του «Babygirl» με τη Νικόλ Κίντμαν είναι χαρακτηριστική: Συνδυάζει μια από τις πιο τολμηρές ερμηνείες της με μια εξαιρετικά φιλόδοξη εκστρατεία για αναγνώριση. Ο ρόλος της ως γυναίκα που εμβαθύνει στη σεξουαλική επιθυμία μετά από μια σχέση με τον ασκούμενό της φάνηκε να αποτελεί υλικό για μεγάλα βραβεία. Οι πολυάριθμες συνεντεύξεις και η προσωπική της προσπάθεια να προωθήσει την ταινία δείχνουν πόσο σημαντική θεωρούσε αυτή την ερμηνεία. Ωστόσο, η ταινία δεν βρέθηκε υποψήφια σε καμία κατηγορία.

Ομοίως, το «Queer», που καταπιάνεται με την ομοφυλοφιλική επιθυμία μέσα από την ερμηνεία του Ντάνιελ Κρεγκ. Η ιστορία ενός μοναχικού άνδρα που βρίσκει νέο νόημα στη ζωή μέσα από τη σχέση του με έναν νεαρό φοιτητή φαίνεται να αγγίζει βαθιά και ευαίσθητα θέματα, συνδυάζοντας τη σιωπηλή μοναξιά με τη δύναμη της ανθρώπινης σύνδεσης. Οι ερμηνείες του Ντάνιελ Κρεγκ και του Ντρου Στάρκι προφανώς στηρίχθηκαν στην ένταση της σωματικής έκφρασης, αντί για μεγάλα λόγια, κάτι που είναι μια τολμηρή προσέγγιση – ειδικά για μια εποχή όπως η δεκαετία του 1950, γεμάτη κοινωνικούς περιορισμούς. Η απουσία και των δύο ηθοποιών από τις λίστες των υποψηφίων στα Όσκαρ μοιάζει ατυχής, αλλά ίσως όχι απρόσμενη.

Σύμφωνα με το Variety, το ίδιο ισχύει και για το «Challengers», με τη Zendaya, το οποίο προφανώς είχε τις προδιαγραφές να πρωταγωνιστήσει λόγω του καινοτόμου ύφους του και της τολμηρής γραφής του, αλλά τελικά έμεινε εκτός.

Ενδιαφέρον προκαλεί και το «Nosferatu», που, παρά τον γοτθικό του ρομαντισμό και την ένταση των θεμάτων του, όπως ο πόθος και ο θάνατος, δεν κατάφερε να ξεπεράσει τα εμπόδια για μια υποψηφιότητα Καλύτερης Ταινίας.

Αυτό δείχνει ότι, αν και το σινεμά εξελίσσεται και ανοίγεται σε πιο περίπλοκες και αμφιλεγόμενες αφηγήσεις, ο θεσμός των Όσκαρ εξακολουθεί να είναι κάπως συντηρητικός όταν πρόκειται για θέματα που αγγίζουν πτυχές του έρωτα και της σεξουαλικότητας των ανθρώπων.

Ακριβώς, τίποτα από αυτά δεν είναι πραγματικά σοκαριστικό όταν εξετάζουμε τη συνολική εικόνα. Οι καμπάνιες της Νικόλ Κίντμαν και του Ντάνιελ Κρεγκ φαίνεται να έχασαν τη δυναμική τους, ειδικά όταν άρχισαν να ξεφεύγουν οι υποψηφιότητες από τους προδρόμους όπως οι Χρυσές Σφαίρες ή τα SAG.

Η «συζήτηση» γύρω από το «Challengers» ίσως να έσβησε, καθώς η κυκλοφορία της ταινίας δεν άφησε το αναμενόμενο αποτύπωμα. Όσο για το «Nosferatu», πράγματι, η πιθανή ανταμοιβή του μπορεί να έρθει μέσα από τεχνικές κατηγορίες, όπως και από την εισπρακτική του επιτυχία

Στις εκπλήξεις των ανακοινώσεων, συγκαταλέγεται η απουσία της Πάμελα Άντερσον και της Τζέιμι Λι Κέρτις για το «The Last Showgirl». Φαίνεται πως οι ταινίες που εστιάζουν στον κόσμο του μπουρλέσκ ή της αισθησιακής απόδοσης συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν μια υποτιμητική στάση από την Ακαδημία. Αντίστοιχα, το «Hustlers», παρά την εμπορική του επιτυχία και την απήχηση στο κοινό, είχε την ίδια τύχη το 2019.

Η αντίθεση μεταξύ ταινιών όπως το “The Substance” και το “Anora” είναι ένα ενδιαφέρον παράδειγμα του πώς το Χόλιγουντ και η Ακαδημία προσεγγίζουν το σώμα– είτε μέσω της βίας είτε μέσω του σεξ. Το “The Substance”, με τη σκληρή, σχεδόν ωμή απεικόνιση των ορίων του ανθρώπινου σώματος, φέρνει ξανά στο προσκήνιο την κλασική παρατήρηση ότι η βία είναι συχνά πιο «αποδεκτή» στη βιομηχανία της ψυχαγωγίας από το σεξ. Είναι μια δυναμική που δεν αλλάζει εύκολα και συνεχίζει να διαμορφώνει τη σχέση του Χόλιγουντ με τέτοιου είδους θέματα.

Το “Anora”, από την άλλη, φέρνει μια πιο πολυεπίπεδη συζήτηση στο τραπέζι. Παρότι ξεκινά με την ιστορία μιας στρίπερ, η ταινία δεν επικεντρώνεται αποκλειστικά στη σεξουαλική έκφραση. Αντίθετα, χρησιμοποιεί το σεξ ως μέσο για να ξετυλίξει τη σύνθετη δυναμική των σχέσεων μεταξύ των χαρακτήρων. Το τρελό κυνηγητό στη νύχτα του Μπρούκλιν, απομακρύνει προσωρινά τη θεματική του σεξ από το επίκεντρο, αποδεικνύοντας ότι το “Anora” έχει πολύ περισσότερα να πει. Όπως και το “Poor Things” της προηγούμενης χρονιάς, το σεξ λειτουργεί ως αφετηρία ή εργαλείο για να ξεκινήσει μια μεγαλύτερη, πιο ουσιαστική ιστορία.

Στις ταινίες «Queer», «Babygirl», και ειδικά στο «Challengers», το σεξ δεν είναι απλώς μέρος της ιστορίας – είναι η ιστορία. Η εστίαση στην επιθυμία, στις δυναμικές που προκύπτουν από αυτήν, και στις ακραίες εκφράσεις της, δημιουργεί μια εμπειρία που είναι ταυτόχρονα καθηλωτική και, ναι, μερικές φορές άβολη.

Στο «Queer», η ένταση μεταξύ του Ντάνιελ Κρεγκ και του Ντρου Στάρκι ξεπερνά τα όρια της συνηθισμένης δραματικής έκφρασης, φέρνοντας στο προσκήνιο μια επιθυμία τόσο έντονη που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Στο «Babygirl», η Νικόλ Κίντμαν και ο Χάρις Ντίκινσον εξερευνούν τη σχέση τους μέσα από ακραίες συναισθηματικές και σαρκικές εκφράσεις που αγγίζουν το μπαρόκ.

Και έπειτα υπάρχει το «Challengers», όπου η Ζεντάγια κυριαρχεί στο παιχνίδι, τοποθετώντας τους δύο άντρες (τον Μάικ Φάιστ και τον Τζος Ο’Κόνορ) σε μια σκακιέρα ή, καλύτερα, σε ένα «διχτυωτό γήπεδο τένις». Το ερωτικό τρίγωνο εδώ είναι μια παρτίδα ελέγχου και επιθυμίας, με κάθε κίνηση να ωθεί τους χαρακτήρες σε νέα και περίεργα μονοπάτια.

Οι φετινές υποψηφιότητες για τα Όσκαρ πράγματι δείχνουν έναν θαυμαστό πλουραλισμό, με επιλογές που αγγίζουν πολιτικά ζητήματα, κινηματογραφικά blockbusters, αλλά και πιο ανεξάρτητες παραγωγές. Από τη μια, ταινίες όπως το “I’m Still Here” δείχνουν ότι η Ακαδημία είναι ανοιχτή σε πιο πολιτικά φορτισμένα έργα. Από την άλλη, παραγωγές όπως το “Wicked” και το “Dune: Part Two” προσφέρουν τον απαραίτητο συνδυασμό φαντασμαγορίας και μαζικής απήχησης, διατηρώντας την ισορροπία μεταξύ τέχνης και εμπορικότητας. Στα αξιοσημείωτα και η συμμετοχή στις λίστες υποψηφιοτήτων της ταινίας «Nickel Boys», που δεν είχε και ιδιαίτερη απήχηση.

Ωστόσο, και οι φετινές υποψηφιότητες αποδεικνύουν πως υπάρχουν ακόμα θέματα και ερμηνείες που δυσκολεύονται να βρουν μια θέση στα Όσκαρ. Ταινίες όπως το “Challengers“, το “Queer“, και το “Babygirl“, που αγγίζουν ζητήματα σεξουαλικότητας και επιθυμίας με τρόπο ωμό και άμεσο, μένουν εκτός, πιθανώς επειδή δεν ακολουθούν την πιο “ασφαλή” οδό που προτιμά η Ακαδημία.

Ο δρόμος για την πλήρη αποδοχή και τον εναγκαλισμό της δημιουργικότητας με όποιο τρόπο θέλει να τον εκφράσει ένας καλλιτέχνης, φαίνεται πως έχει ακόμα κάποια εμπόδια. Ίσως χρειαστεί περισσότερος χρόνος και περισσότερη πίεση από τους δημιουργούς και το κοινό για να φτάσουμε σε ένα σημείο όπου κάθε είδους ιστορία θα μπορεί να βρει τη θέση της.

Η τελετή θα προβληθεί, όπως πάντα, στο αμερικανικό ABC αλλά και, για πρώτη φορά, στην πλατφόρμα του Hulu.

Αναμενόμενα κινήθηκε η διαδικασία, αν και δεν έλειψαν κάποιες μικρές (ευχάριστες και δυσάρεστες) εκπλήξεις – πάντα σε σχέση με τα όσα περιμέναμε βάσει της εικόνας που είχε σχηματιστεί τους τελευταίους μήνες.

Όπως αναμενόταν, “Emilia Perez”, “The Brutalist” και “Anora” κυριαρχούν στις μεγάλες κατηγορίες, έχουν όμως από κοντά τόσο τα “Κονκλάβιο” και “Wicked”, αλλά κυρίως τα “The Substance” και “A Complete Unknown”.

Όσκαρ 2025: Όλες οι υποψηφιότητες ανά κατηγορία

Καλύτερη Ταινία

• Anora
• Conclave
• The Brutalist
• Emilia Perez
• A Complete Unknown
• Wicked
• Dune Part Two
• The Substance
• Nickel Boys
• I’m Still Here

Σκηνοθεσία

• Brady Corbet, The Brutalist
• Sean Baker, Anora
• Jaques Audiard, Emilia Perez
• James Mangold, A Complete Unknown
• Coralie Fargeat, The Substance

Α’ Ανδρικός Ρόλος

• Adrien Brody, The Brutalist
• Ralph Fiennes, Conclave
• Timothee Chalamet, A Complete Unknown
• Colman Domingo, Sing Sing
• Sebastian Stan, The Apprentice

Α’ Γυναικείος Ρόλος

• Demi Moore, The Substance
• Mikey Madison, Anora
• Cynthia Erivo, Wicked
• Karla Sofía Gascón, Emilia Perez
• Fernanda Torres, I’m Still Here

Β’ Ανδρικός Ρόλος

• Γιούρα Μπόρισοφ, Anora
• Κίραν Κάλκιν, A Real Pain
• Εντουαρντ Νόρτον, A Complete Unknown
• Γκάι Πιρς, The Brutalist
• Τζέρεμι Στρονγκ, The Apprentice

B’ Γυναικείος Ρόλος

• Zoe Saldana, Emilia Perez
• Ariana Grande, Wicked
• Isabella Rossellini, Conclave
• Felicity Jones, The Brutalist
• Monica Barbaro, A Complete Unknown

Πρωτότυπο Σενάριο

• Anora
• The Brutalist
• A Real Pain
• September 5
• The Substance

Διασκευασμένο Σενάριο

• A Complete Unknown
• Conclave
• Emilia Perez
• Nickel Boys
• Sing Sing

Μουσική

• The Brutalist
• Conclave
• Emilia Perez
• Wicked
• The Wild Robot

Κοστούμια

• Wicked
• Nosferatu
• Conclave
• Gladiator II
• A Complete Unknown

Φωτογραφία

• Nosferatu
• The Brutalist
• Dune: Part Two
• Emilia Perez
• Maria

Μοντάζ

• Conclave
• Anora
• Emilia Perez
• Wicked
• The Brutalist

Τραγούδι

• El Mal, Emilia Perez
• The Journey, The Six Triple Eight
• Mi Camino, Emilia Perez
• Like A Bird, Sing Sing
• Never Too Late, Elton John: Never Too Late

Καλύτερη Σκηνογραφία

• Wicked
• Nosferatu
• The Brutalist
• Conclave
• Dune 2

Καλύτερη Διεθνής Ταινία

• France, Emilia Pérez
• Germany, The Seed of the Sacred Fig
• Brazil, I’m Still Here
• Latvia, Flow
• Denmark, The Girl with the Needle

Κομμώσεις και Μακιγιάζ

• The Substance
• Wicked
• Nosferatu
• Emilia Pérez
• A Different Man

Καλύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων

• Flow
• Inside Out 2
• Memoir of a Snail
• Wallace & Gromit: Vengeance Most Fowl
• The Wild Robot

Μικρού Μήκους Ταινία – Animation

• Beautiful Men
• In the Shadow of the Cypress
• Magic Candies
• Wander to Wonder
• Yuck!

Μικρού Μήκους Ταινία – Live Action

• A Lien
• Anuja
• I’m Not a Robot
• The Last Ranger
• The Man Who Would Not Remain Silent

Ως αποτέλεσμα αυτής της κίνησης, 20 από τους 23 υποψήφιους κινηματογραφιστές, οι οποίοι είχαν καταθέσει τις δημιουργίες τους, απέσυραν την υποψηφιότητα τους από τη διαδικασία θέλοντας να διαμαρτυρηθούν για το περιστατικό.

Η απόσυρση αυτή έγινε γνωστή με μία κοινή ενυπόγραφη επιστολή: 

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Προς τους:

1. Υπουργό Πολιτισμού, κα. Λίνα Μενδώνη 
2. Υφυπουργό Πολιτισμού, κο. Ιάσονα Φωτήλα

Κοινοποίηση:

• Γενική Γραμματέα Σύγχρονου Πολιτισμού, κα. Ελένη Δουνδουλάκη
•  Προϊσταμένη Τμήματος Κινηματογραφίας και Ο/Α Μέσων, κα. Ελένη Τουμπανάκη

Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2024

Αξιότιμη κυρία Υπουργέ

Αξιότιμε κύριε Υφυπουργέ,

Οι παρακάτω υπογράφουσες και υπογράφοντες, σκηνοθέτες και παραγωγοί κινηματογραφικών ταινιών που έχουμε υποβάλει τη συμμετοχή της ταινίας μας στη διαδικασία επιλογής της ταινίας που θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στα βραβεία ΟΣΚΑΡ στην κατηγορία Διεθνούς Ταινίας Μεγάλου Μήκους – διαδικασία που καθορίζεται από το Υπουργείο Πολιτισμού σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις – με λύπη μας διαπιστώνουμε μια σειρά από παρεμβάσεις κατά τη συγκρότηση της επιτροπής που θα γνωμοδοτήσει ποια ταινία θα επιλεχθεί. Παρεμβάσεις που δημιουργούν σοβαρές αμφιβολίες για την αξιοπιστία και την εγκυρότητα της διαδικασίας.

Ως εκ τούτου αρνούμαστε να συμπράξουμε σε αδιαφανείς ενέργειες, που απαξιώνουν τον ελληνικό κινηματογράφο και τους επαγγελματίες του, και αναγκαζόμαστε να αποσύρουμε τις ταινίες μας από την ως άνω διαδικασία.

Συγκεκριμένα, στις 11 Αυγούστου 2024 εστάλησαν από το ΥΠ.ΠΟ μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου οι σύνδεσμοι των ταινιών μας (vimeo link κ.λ.π.) σε τουλάχιστον τέσσερις επαγγελματίες του κινηματογράφου, με τις οποίες και τους οποίους είχε προηγηθεί επικοινωνία εκ μέρους του ΥΠ.ΠΟ, για να τους προταθεί η θέση του προέδρου και των μελών της επιτροπής που θα γνωμοδοτούσε για την ταινία που θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στα βραβεία ΟΣΚΑΡ, θέση που οι εν λόγω επαγγελματίες αποδέχτηκαν. Δύο μέρες μετά, στις 13 Αυγούστου 2024, τα συγκεκριμένα μέλη της επιτροπής έλαβαν νέο γραπτό μήνυμα με το οποίο το ΥΠ.ΠΟ τα ενημέρωνε πως τελικά δε θα είναι μέλη της επιτροπής, χωρίς να τους εξηγούνται οι λόγοι του μη ορισμού τους εν τέλει. Την ίδια ημέρα, λίγες ώρες μετά, στη Διαύγεια του ΥΠ.ΠΟ αναρτήθηκε η απόφαση συγκρότησης της επιτροπής, χωρίς φυσικά τη συμμετοχή καμίας και κανενός από τις/τους συγκεκριμένες/νους τέσσερις επαγγελματίες.

Οι παραπάνω ανεύθυνοι και πρόχειροι χειρισμοί εκ μέρους του ΥΠ.ΠΟ εγείρουν ερωτήματα και εύλογες υπόνοιες για τη στόχευση τέτοιων ενεργειών. Θυμίζουν δε τις πρακτικές και τις μεθοδεύσεις των Κρατικών Βραβείων Ποιότητας, που έχουν καταργηθεί από το 2009. Πρακτικές από τις οποίες οι επαγγελματίες του ελληνικού σινεμά δώσαμε αγώνες για να απεμπλακούμε, πρακτικές που δεν ταιριάζουν σε ένα σύγχρονο κράτος που θέλει να ονομάζεται ευρωπαϊκό, και που εκθέτουν και θα εκθέσουν και στη συγκεκριμένη περίπτωση τη χώρα μας διεθνώς.

Επιπλέον, στέλνοντας το ΥΠ.ΠΟ τους συνδέσμους των ταινιών μας σε άτομα που – για άγνωστους λόγους – δεν συμπεριέλαβε τελικά στην επιτροπή, αντί να προστατεύσει – ως όφειλε – την πνευματική μας ιδιοκτησία, την οποία όλες και όλοι εμείς του εμπιστευτήκαμε, την μεταχειρίστηκε με τρόπο παράνομο, ανεύθυνο και προσβλητικό για τους δημιουργούς υπό όποια ιδιότητα (σκηνοθέτες και παραγωγοί).

Οι απορίες είναι εύλογες: Τι μεσολάβησε ανάμεσα στην πρόταση που έγινε στις/στους συγκεκριμένες/νους επαγγελματίες να αναλάβουν τις θέσεις του προέδρου και των μελών της επιτροπής (πρόταση που επισφραγίστηκε γραπτά με την αποστολή των συνδέσμων των ταινιών μας) και στον εν τέλει μη ορισμό τους; Τι είναι αυτό που οδήγησε στις συγκεκριμένες ανορθόδοξες και πρωτοφανείς ενέργειες; Υπάρχουν συγκεκριμένες διαδικασίες που ακολουθούνται για την συγκρότηση της επιτροπής και αν ναι, αυτές οι διαδικασίες ακολουθήθηκαν ή όχι;

Επισημαίνουμε τέλος, πως η μεταχείριση μιας έμπειρης στη συγκεκριμένη διαδικασία υπαλλήλου ως εξιλαστήριου θύματος – όπως φαίνεται πως είναι η θέση της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠ.ΠΟ για το ζήτημα – ούτε μας ικανοποιεί ούτε αποκαθιστά το κύρος και την εγκυρότητα της διαδικασίας.

Αξίζει σε όλες και σε όλους μας – αλλά και στο ίδιο το ΥΠ.ΠΟ – κάτι καλύτερο απ’ όλα αυτά.

Αλφαβητικά οι υπογράφουσες και υπογράφοντες, δημιουργοί των 20 ταινιών που αποσύρονται από την έως άνω διαδικασία (από τις συνολικά 23 που είχαν κατατεθεί στο ΥΠΠΟ, όπως η λίστα είχε δημοσιευθεί στον ημερήσιο τύπο):

• Αδριανόπουλος Χρήστος (σκηνοθέτης ταινίας Στον ουρανό του τίποτα με ελάχιστα)
• Αλαβάνος Νικόλας (παραγωγός ταινιών Ο τελευταίος ταξιτζής & Πολύδροσο)
• Ασλανίδης Λουίζος (παραγωγός ταινίας Μέντιουμ)
• Βενέτης Άγγελος (παραγωγός ταινίας Νυχτερινός εκφωνητής)
• Βουγιούκαλου Ρένα (παραγωγός ταινίας Embryo Lavra Butterfly)
• Βούλγαρης Αλέξανδρος (σκηνοθέτης ταινίας Πολύδροσο)
• Δόριζας Άρης (σκηνοθέτης ταινίας Γιάννης Σπανός, πίσω απ? τη μαρκίζα)
• Δρανδάκη Μαρία (παραγωγός ταινίας Animal)
• Εξάρχου Σοφία (σκηνοθέτρια ταινίας Animal) και
• Μαρία Κοντογιάννη (παραγωγός ταινίας Animal)
• Ζωναράς Κάρολος (σκηνοθέτης ταινίας Tranzit)
• Ιερόπουλος Φιλ (σκηνοθέτης ταινίας Avant–Drag!)
• Ιωακειμίδη Χριστίνα (σκηνοθέτρια ταινίας Μέντιουμ)
• Καλομενόπουλος Γιώργος (παραγωγός ταινίας Dolls of Dresden)
• Μαυροειδής Ζαχαρίας (σκηνοθέτης ταινίας Το καλοκαίρι της Κάρμεν)
• Μπολομύτη Ιωάννα (παραγωγός ταινίας Το καλοκαίρι της Κάρμεν)
• Νούσιας Γιώργος (παραγωγός ταινίας Μέντιουμ)
• Ντούζα Μαρία (σκηνοθέτρια ταινίας Άκουσε με)
• Πάσχος Στέργιος (σκηνοθέτης ταινίας Ο τελευταίος ταξιτζής)
• Πατρούμπα Βάσω (παραγωγός ταινίας Στον ουρανό του τίποτα με ελάχιστα)
• Πετροπούλου Τζίνα (παραγωγός ταινίας Η μητέρα του σταθμού)
• Ραΐσης Βασίλης (σκηνοθέτης ταινίας Ο τελευταίος υπνοβάτης)
• Σαραντινός Μιχάλης (παραγωγός ταινίας Άκουσε με)
• Σουλτάνη Ιωάννα (παραγωγός ταινίας Εξέλιξη)
• Τσαγγάρη Αθηνά (παραγωγός ταινίας Ladies in waiting)
• Τσάφας Αλέξης (σκηνοθέτης ταινίας Dolls of Dresden)
• Τσικάρας Βασίλης (σκηνοθέτης ταινίας Επιχείρηση άστρο)
• Τσιμιτσέλης Γιάννης (σκηνοθέτης ταινίας Κουραμπιέδες με χιόνι)
• Τσουκαλά Ιωάννα (σκηνοθέτρια ταινίας Ladies in waiting)
• Τωμαδάκη Κωστούλα (σκηνοθέτρια ταινίας Η μητέρα του σταθμού)
• Χαραλαμπίδης Ρένος (σκηνοθέτης ταινίας Νυχτερινός εκφωνητής)
• Χούρσογλου Περικλής (σκηνοθέτης ταινίας Εξέλιξη)
• Ψύκου Ελίνα (σκηνοθέτρια ταινίας Αδέσποτα Κορμιά)

Ο Τζον Σίνα εμφανίστηκε ολόγυμνος στη σκηνή του Dolby Theatre, καθώς φορούσε μόνο τις παντόφλες του. Γιατί συνέβη αυτό;

Ο οικοδεσπότης των φετινών Όσκαρ, Τζίμι Κίμελ, έκανε την απαραίτητη εισαγωγή: «Μπορείτε να φανταστείτε τι θα συνέβαινε σήμερα αν ένας γυμνός άνδρας έτρεχε πάνω στη σκηνή; Δεν θα ήταν τρελό;»

Στη συνέχεια, τη σκυτάλη πήρε ο Τζον Σίνα, λίγο πριν κάνει την είσοδό του σκηνή και ενώ ήταν έτοιμος για τη μεγάλη αποκάλυψη.

Ο παλαιστής είπε με αρκετή δόση δισταγμού στον Κίμελ: «Άλλαξα γνώμη, δεν θέλω να κάνουμε το σκετς. Δεν νιώθω καλά με όλο αυτό. Είναι μια βραδιά που χαρακτηρίζεται από κομψότητα και θα ντροπιαστώ αν κάνω ένα τόσο κακόγουστο αστείο».

Το κοινό ξέσπασε σε γέλια, ενώ ο Σίνα δεν μπορούσε να σηκώσει τον φάκελο για να ανακοινώσει το νικητή της κατηγορίας.

Τελικά με τη βήθεια του σκηνοθέτη έδωσε τη λύση και ο Σίνα εμφανίστηκε ξανά στις οθόνες ντυμένος με ένα χρυσό χιτώνα.

Ποιος είναι o Τζον Σίνα

Ποιος είναι ο Τζον Σίνα που έκλεψε την παράσταση στην παρουσίαση των φετινών βραβείων Όσκαρ;

Ο Τζον Φίλιξ Άντονι Σίνα, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 23 Απριλίου 1977 και είναι Αμερικάνος παλαιστής και ηθοποιός.

Ως παλαιστής, συμμετέχει στο WWE από το 2001. Μάλιστα, θεωρείται ευρέως ως ένας από τους καλύτερους επαγγελματίες παλαιστές όλων των εποχών. Άλλωστε, ο Τζον Σίνα έχει τον παγκόσμιο τίτλο 16 φορές.

Από τα 6 του άρχιζε να παλεύει με τα αδέρφια του που είναι μεγαλύτερα από αυτόν και ήθελε να γίνει παλαιστής, αφού ήταν μεγάλος θαυμαστής του θρυλικού Χαλκ Χόγκαν.

Στο λύκειο συμμετείχε στην ομάδα ράγκμπι αλλά όταν αποφοίτησε, ο δρόμος τον έβγαλε στο Κλίβελαντ του Οχάιο, όπου εκπαιδεύτηκε από επαγγελματίες παλαιστές. Σε ότι έχει να κάνει με τις σπουδές του, είναι πτυχιούχος εργοφυσιολογίας του Κολεγίου Σπρίνγκφιλντ.

Ο Σίνα μετακόμισε στην Καλιφόρνια το 1998 και άρχισε καριέραως bodybuilder, ενώ στην επαγγελματική πάλη μεταπήδησε το 1999 και έκανε το ντεμπούτο του για το Ultimate Pro Wrestling (UPW).

Το 2001, υπέγραψε με την τότε Παγκόσμια Ομοσπονδία Πάλης (WWF – μετονομάστηκε σε WWE το 2002) και τα πράγματα γρήγορα πήραν τον δρόμο τους.

Αφού προωθήθηκε στο βασικό ρόστερ του WWE στο SmackDown το 2002, ο Σίνα κέρδισε φήμη και επιτυχία καθώς υιοθέτησε έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα, που αγαπήθηκε από το κοινό.

Αφού κέρδισε το πρώτο του πρωτάθλημα WWE το 2005, ο Σίνα μετατράπηκε σε έναν ήρωα της πάλης με εκατοντάδες χιλιάδες θαυμαστές σε όλο τον κόσμο.

Επίσης, έχει πρωτοστατήσει σε πολλά μεγάλα events pay-per-view του WWE, συμπεριλαμβανομένου του κορυφαίου γεγονότος του, το WrestleMania (πέντε φορές).

Η επαγγελματική του καριέρα στην πάλη έχει αντιμετωπιστεί με μικτή υποδοχή από κριτικούς και κοινό: με επαίνους για το έργο του και τις ικανότητές στο marketing, αλλά κριτική για την υπερπροβολή και την παρουσία του στα media σε σχέση με άλλους παλαιστές.

• Ο πρώτος πρωταγωνιστικός ρόλος του Σίνα ήταν στο The Marine (2006) και στη συνέχεια δέχθηκε θετικές κριτικές για τις ερμηνείες του στα Trainwreck (2015), Ferdinand (2017), Blockers και Bumblebee (και τα δύο 2018).

Πρωταγωνίστησε στο F9 (2021) ως Jakob Toretto, ενώ έπαιξε και πάλι τον ίδιο ρόλο στο Fast X (2023) και εμφανίστηκε στην οθόνη ως Peacemaker στο The Suicide Squad (2021) και την ομώνυμη τηλεοπτική σειρά (2022–σήμερα).

Επιπλέον, ξυκλοφόρησε ένα άλμπουμ, το You Can’t See Me το 2005. Εκτός από τη δουλειά του στον χώρο της ψυχαγωγίας, ο Σίνα είναι γνωστός για τη συμμετοχή του σε πολυάριθμους φιλανθρωπικούς σκοπούς, κυρίως στο Make-A-Wish Foundation, όπου έχει πραγματοποιήσει τις περισσότερες ευχές, σε πάνω από 650 παιδιά.

• Η Σίνα κατοικεί στο Land o’ Lakes στη Φλόριντα και έχει πει πολλές φορές ότι δεν επιθυμεί να κάνει παιδιά γιατί δεν θέλει να είναι απών ως γονέας, καθώς όπως τονίζει είναι επικεντρωμένος στην καριέρα του.

Κατά την προώθηση της ταινίας του 2009 12 Rounds, ο Σίνα ανακοίνωσε τον αρραβώνα του με την Elizabeth Huberdeau. Παντρεύτηκαν στις 11 Ιουλίου 2009. Την 1η Μαΐου 2012, ο Σίνα υπέβαλε αίτηση διαζυγίου.

Στις 12 Οκτωβρίου 2020, ο Σίνα παντρεύτηκε τη Shay Shariatzadeh, με την οποία έβγαινε από τις αρχές του 2019, σε μια ιδιωτική τελετή στην Τάμπα της Φλόριντα.

Το Oppenheimer κέρδισε το υπέρτατο βραβείο BAFTA για την καλύτερη ταινία και συνολικά έφυγε με 7 βραβεία ενώ το Poor Things κέρδισε συνολικά 5 από τα 11 βραβεία για τα οποία ήταν υποψήφιο.

Στην 77 τελετή απονομής των BAFTA (Βραβεία της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου) που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Κυριακής στο Royal Festival Hall του Λονδίνου, με οικοδεσπότη τον Ντέιβιντ Τέναντ, απονεμήθηκαν τα φετινά κινηματογραφικά βραβεία.

Ακολουθούν οι νικητές ανά κατηγορίες:

• Βραβείο Καλύτερης Ταινίας: “Oppenheimer”
• Βραβείο Καλύτερης βρετανικής ταινίας, Ξενόγλωσσης Ταινίας και Ηχου “The Zone of Interest”
• Βραβείο Σκηνοθεσίας: Κρίστοφερ Νόλαν: “Oppenheimer”
• Βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου: Έμα Στόουν, “Poor Things”
• Βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου: Κίλιαν Μέρφι, “Oppenheimer”
• Βραβείο Β΄Γυναίκειου Ρόλου: Ντα’ Βιν Τζόι Ράντολφ, “The Holdovers”
• Βραβείο Β΄ Ανδρικού Ρόλου: Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ: “Oppenheimer”
• Βραβείο Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου: “Anatomy of a Fall”
• Βραβείο Καλύτερο Προσαρμοσμένο Σενάριο: “American Fiction”
• Βραβείο Ξενόγλωσσης Ταινίας: “The Zone of Interest”
• Βραβείο Ντοκιμαντέρ: “20 Days In Mariupol”
• Βραβείο Καλύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων “The Boy And The Heron”
• Βραβείο Πρωτότυπης Μουσικής: “Oppenheimer”
• Βραβείο Ανερχόμενο Αστέρι: Μία ΜακΚίνα-Μπρους