Η αγαπημένη ερμηνεύτρια και ηθοποιός, μετά την τηλεοπτική επιτυχία της σειράς Maestro μπαίνει στο στούντιο για να πει μια άλλη ιστορία. Μία ιστορία 100 και πλέον χρόνων. Από τη γέννηση της ελληνικής δισκογραφίας μέχρι τις μέρες μας.

Από τα χρόνια του φωνόγραφου και των περιπλανώμενων «γραμμοφωνατζήδων» των αρχών του 20ού αιώνα, στα χρόνια του ’60, των «μικρών δίσκων» και των «τζουκ μποξ»… Κι από εκεί, στους μεγάλους δίσκους βινυλίου, στους ψηφιακούς δίσκους και στο διαδίκτυο.

Ξεναγός μας σε αυτό το ταξίδι, είναι η Χάρις Αλεξίου, η κορυφαία τραγουδίστρια της γενιάς της και μία από τις πιο αγαπημένες προσωπικότητες στον χώρο του πολιτισμού, που έχει αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα της στην ελληνική μουσική και στη δισκογραφία.

Με σύμμαχο το πολύτιμο Αρχείο της ΕΡΤ, αλλά και μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν τα χρυσά χρόνια της ελληνικής δισκογραφίας, σκιαγραφείται ολόκληρη η πορεία του ελληνικού τραγουδιού, όπως αυτή χαράχτηκε στα αυλάκια των δίσκων.

Με σύμμαχο το πολύτιμο Αρχείο της ΕΡΤ, αλλά και μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν τα χρυσά χρόνια της ελληνικής δισκογραφίας, σκιαγραφείται ολόκληρη η πορεία του ελληνικού τραγουδιού, όπως αυτή χαράχτηκε στα αυλάκια των δίσκων.

Η σειρά ντοκιμαντέρ «100 χρόνια ελληνική δισκογραφία» είναι ένα ταξίδι στον χρόνο, με πρωταγωνιστές όλους εκείνους που συνέδεσαν τη ζωή τους με την ελληνική δισκογραφία και δημιούργησαν, με έμπνευση και πάθος, το θαύμα της ελληνικής μουσικής.

«Θα σύστηνα τον ΛΕΞ το γραφτό του, τη δουλειά του και τη στάση ζωής του. Αυτό που έχει καταφέρει να είναι σε μια επαφή με τον κόσμο χωρίς να χρησιμοποιεί τα μέσα που σου δίνουν μια ευκολία. Ο Μάνος Λοΐζος θα ήθελε να τον γνωρίσει πάρα πολύ και θα τον ήξερε. Χαίρομαι πολύ για αυτό που κάναμε. Ο ΛΕΞ ήταν πολύ ανοιχτός. Για έναν καλλιτέχνη, όπως εκείνον, καλλιτέχνες με τόση αποδοχή είμαστε “άνθρωποι του συστήματος” και ο τρόπος που δουλεύει ένας καλλιτέχνης όπως ο ΛΕΞ είναι έξω από το σύστημα, δεν είναι εύκολο να συνεργαστεί. Είδα ένα πολύ ανοιχτό και καθαρό μυαλό».

«Θα έλεγα την Προσευχή. Ας ερχόταν αυτό και θα έβρισκα τραγούδια να πω. Το βλέπω στον ύπνο μου ότι τραγουδάω, και βλέπω ότι ξέρω ότι δεν μπορώ να τραγουδήσω πια. Και λέω “κοίτα, ξαναγύρισε η φωνή μου” και είναι πολύ ωραία. Μήπως το κάναμε πολύ δραματικό;», ανέφερε η Χάρις Αλεξίου.

«Όταν είπα τον στίχο ‘’Τα πλήρωσα με τη φωνή μου’’ δεν το πείραξα γιατί κάτι γινόταν μέσα μου εκείνη τη στιγμή, δεν βγήκε τυχαία», είπε χαρακτηριστικά η Χάρις Αλεξίου.

Υπενθυμίζεται ότι η Χάρις Αλεξίου είχε δηλώσει σε συνέντευξή της στην ΕΡΤ για την απώλεια της φωνής της:

«Το πένθος που έλεγα ήταν για την απώλεια της φωνής. Τα έκανα όλα, τα έζησα, έπαιξα στα μεγαλύτερα θέατρα του κόσμου. Είμαι χορτάτη, όμως θέλεις την φωνή σου… Ο κόσμος ξέρει. Δεν το άφησα να φανεί πολύ. Τα σημάδια με την φωνή είχαν εμφανιστεί νωρίς. Όταν τραγουδάς, πρέπει να τραγουδάς, όχι να κοροϊδεύεις. Κρατάς το καλό που σου έχει συμβεί και πας παρακάτω. Δεν είναι απλό, πρέπει να παραδεχτείς την απώλεια, την ήττα, τη νέα συνθήκη. Το πένθος θέλει τον χρόνο του.»

Στην ίδια συνέντευξή της είχε πει ότι όταν την κάλεσε ο Παπακαλιάτης για να παίξει στο Maestro βαριόταν πολύ και μάθαινε Γερμανικά. «Όταν διάβασα τον ρόλο, είπα μέσα μου ότι με ξέρει» ανέφερε.

Αναφερόμενη στην απόφασή της να σταματήσει το τραγούδι, η Χάρις Αλεξίου εξομολογήθηκε: «Το πένθος δεν ήταν επειδή έφυγα από τη δουλειά, το πένθος -ας μην φοβόμαστε να πούμε τη λέξη ακόμα- ήταν για την απώλεια της φωνής. Αυτό όσο και αν θες να το διασκεδάσεις, τα έκανα όλα, επιτυχία, ταξίδεψα σε όλο τον κόσμο, έπαιξα στα ωραιότερα και μεγαλύτερα θέατρα του κόσμου, είμαι χορτάτη καλλιτέχνις… Όμως, θέλεις τη φωνή σου.

Τι να παραδεχτείς; Ο κόσμος το ξέρει. Δεν το άφησα να γίνει πολύ, το πρόλαβα. Τα σημάδια είχαν φανεί. Όταν τραγουδάς πρέπει να τραγουδάς, δεν γίνεται να κοροϊδεύεις».

«Εάν θέλεις να κρατήσεις το καλό που σου έχει συμβεί στη ζωή, κρατάς αυτό και πας παρακάτω. Αυτό δεν είναι μια απλή απόφαση, να πεις πας παρακάτω. Πρέπει να παραδεχτείς και την απώλεια, να παραδεχτείς την ήττα, τη νέα συνθήκη… Θέλει τον χρόνο του. Και το πένθος θέλει τον χρόνο του», συνέχισε η Χάρις Αλεξίου.

Η αγαπημένη τραγουδίστρια καταφέρνει να “κλέβει” τις εντυπώσεις, ακόμη και αν το επεισόδιο δεν είναι αφιερωμένο σε εκείνην, ακόμη κι αν έχει μόνο μια σκηνή.

Η σκηνή που εντυπωσίασε όλους τους τηλεθεατές στο χθεσινό επεισόδιο, ήταν με την Χαρούλα στο νεκροταφείο, να κάθεται μπροστά από τον τάφο του Διονύση (του μεγάλου της έρωτα) και να μοιράζεται τις σκέψεις της. Δεκάδες χρήστες την αποθέωσαν, αναφέροντας πως ταυτίζονται με την ιδιοσυγκρασία της ηρωίδας γενικότερα και δηλώνοντας πως “η Χάρις είναι mood”.

Κατά τη διάρκεια του μονολόγου της, η Χάρις “πετσόκοψε” την πατριαρχία με μόνο μία φράση της: “Είναι δυνατόν να είστε οι άντρες τόσο μα@@κες ανά τους αιώνες;”. Με δυο λόγια, συμπύκνωσε απλά και λαϊκά τις αντρικές στερεοτυπικές συμπεριφορές, οι οποίες παραμένουν ως έχουν στο πέρασμα των χρόνων. Στο σημείο, μάλιστα, που ξεστόμισε τη φράση, μιλούσε στον Διονύση για το γεγονός ότι και ο Ορέστης (Χριστόφορος Παπακαλιάτης) είναι παντρεμένος, όπως ήταν κι ο ίδιος.

Η σκηνή είχε και χιουμοριστικά στοιχεία, αφού η ίδια είπε απευθυνόμενη στον νεκρό Διονύση: “Τώρα εσύ έχεις λιώσει εκεί μέσα ή ίδιος είσαι όπως σε θυμάμαι;”.

Φέτος συμπληρώνονται 40 χρόνια από τον θάνατο του και το σύνολο του έργου του πρόκειται να παρουσιαστεί σε 4 παραστάσεις με τη συμμετοχή των πρώτων ερμηνευτών, αλλά και νεότερων.

Με αφορμή αυτές τις μουσικές παραστάσεις στο Δημοτικό Θέατρο Ολύμπια, από 4 έως 26 Μαΐου, η σπουδαία ερμηνεύτρια θέλησε να απευθυνθεί στον φίλο και συνεργάτη της.

Ιωάννα Παλιοσπύρου: Νέα φωτογραφία χωρίς την μάσκα

Αναλυτικά η ανάρτησή της:

Σχεδόν σαράντα χρόνια μετά, Μάνο, και σου απευθύνομαι.
Ήρθες με τα τραγούδια σου, νέος κι έφυγες νέος.
Δεν έφτασες τα χρόνια μου.
Δεν σε είδα ηλικιωμένο.
Δεν σε είδα σε φθορά.
Δεν πρόλαβες όμως να δεις πόσο λατρεύεσαι ακόμη.
Δεν πρόλαβες να δεις πως έχεις ακόμη πολιτική παρουσία και στάση με ό,τι διάλεξες να μας πεις.
Οι φίλοι σου γερνάμε χωρίς εσένα κι ακόμη και σήμερα παίρνουμε αξία όταν διηγούμαστε στιγμές που ζήσαμε μαζί σου.
Σχεδόν σαράντα χρόνια μετά που μας άφησες δεν μπορώ να σε τραγουδήσω όπως σου πρέπει, να πω «τα τραγούδια της Χαρούλας».
Μπορώ όμως και είμαι ακόμη η Χαρούλα σου και θα είμαι μέσα στον κόσμο που θα ακούει τα τραγούδια σου – τα τραγούδια μας – για να δώσω το μικρόφωνο στην εξαιρετική Ελεωνόρα και τα άλλα παιδιά.
Σαράντα χρόνια μετά είσαι ακόμη εδώ!

Χαρούλα

Στην ανάρτησή της που προσέλκυσε το κοινό και συγκέντρωσε δεκάδες σχόλια, απεικονίζεται ένα βομβαρδισμένο κτίριο στην Ουκρανία και το εν λόγω πλάνο, ισούται πραγματικά με χίλιες λέξεις.

«Ντροπή για όλους μας αυτό που κάνει ο Πούτιν στην Ουκρανία. Πόσα τέρατα κυβερνάνε τον κόσμο. Τι κάνουμε; Αλήθεια τι θα κάνουν οι άνθρωποι μ’ αυτούς;», έγραψε χαρακτηριστικά στη λεζάντα της ανάρτησης που ακολουθεί.

Ακόμα μία ανάρτηση της γνωστής καλλιτέχνιδας, η οποίa και είναι «γροθιά στο στομάχι». Το παρακάτω post αναρτήθηκε με αφορμή την Ημέρα της Γυναίκας, στις 8 Μαρτίου.

«Η καρδιά ματώνει για την αιώνια γυναίκα-μάνα»

«Αγαπημένε μου κύριε! Λατρεμένε του κόσμου! Πάντα θα θυμάμαι την αγκαλιά σου που με τόση ευγένεια και στοργή με έκλεισε στα πρώτα μου βήματα στο τραγούδι. Όλοι σ’ αγαπήσαμε Τόλη! Καλό σου ταξίδι αγαπημένε μου! Χαρούλα».

Βοσκόπουλος: “Έφυγε” ο πρίγκηπας του ελληνικού τραγουδιού – Η μυθική καριέρα του, η θυελλώδης ζωή του

«Έχω απομακρυνθεί από το τραγούδι τελείως. Δεν μπορώ να τραγουδήσω, όπως τραγουδούσα παλιά. Και δεν καταδέχομαι να συνεχίσω και να το κάνω αυτό, αν δε μπορώ να το κάνω καλά. Θα με ακούσετε σε λίγο καιρό σε ένα τραγούδι με τη Γιασμίν, ένα ντουέτο που κάναμε μαζί που έχω γράψει τους στίχους στα ελληνικά εγώ και εκείνη τη μουσική και τους στίχους στα ισπανικά. Το ηχογράφησα πέρσι το καλοκαίρι. Είναι μια μπαλάντα που μπορούσα να πω, αλλά δε με ακούει η φωνή μου πια και είπα πως είναι καλύτερα να σταματήσω. Δεν είναι σωστό», είπε ο Χάρις Αλεξίου.

«Μην είσαι τώρα νούμερο που βγαίνει και προσπαθεί να φτάσει τη νότα. Αφού δε μπορεί πια η φωνή σου να το βγάλει αυτό. Σεβάσου αυτό που έχεις κάνει μέχρι τώρα» – Χάρις Αλεξίου

Όταν έκανε το Χειρόγραφο, είχε ήδη το πρόβλημα με τη φωνή της. «Όταν με κάλεσε ο Μικρούτσικος να τραγουδήσω στους Βράχους του είπα “δεν τραγουδάω Θάνο μου αλλά θα είμαι εκεί για σένα”. Πήρα λίγο θάρρος και μετά συνεργάστηκα με τον Ξαρχάκο στον Ζαμπέτα. Εκεί πήρα την οριστική απόφαση. Είπα “δε σου αξίζει να συνεχίσεις”. Δεν ήταν κάτι απλό, βεβαίως και το πένθησα. Μπορεί και εγώ να σαμποτάρισα τη φωνή μου. Όταν κατάλαβα πως δεν αποδίδω πια όπως παλιά, να την έσκαψα λίγο παραπάνω».

Η Χάρις Αλεξίου αποκάλυψε και κάτι ακόμα. «Δε γράφω πια τραγούδια. Αν γράψω ξανά, θα περάσει κάποιος χρόνος. Όταν γράφω εγώ τραγούδι, μου βγαίνει αυτόματα να το τραγουδήσω. Οπότε τι να γράψω τώρα;».