Το θρίλερ της Ολλανδίας και το «χρυσό» γκολ

Η ομάδα του Ορέστη Σαλάχα έδειξε τον χαρακτήρα της στο δεύτερο οκτάλεπτο, όταν με ένα εντυπωσιακό σερί 6-0 μετέτρεψε το εις βάρος της σκηνικό σε κυριαρχία, κλείνοντας το ημίχρονο με 9-7. Παρά την αντεπίθεση των Ολλανδών, που κατάφεραν να ισοφαρίσουν σε 12-12 λίγο πριν το τέλος, ο Εθνικός είχε την ψυχραιμία και την ποιότητα να πάρει αυτό που ήθελε.

Το καθοριστικό γκολ σημείωσε η Χατζηκυριακάκη μόλις 52 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη. Η Πόλαρ Μπερς είχε τη χρυσή ευκαιρία να ισοφαρίσει με πέναλτι στα 28 δευτερόλεπτα, όμως η τύχη χαμογέλασε στις Ελληνίδες παίκτριες, καθώς η εκτέλεση της Χίρινκ σταμάτησε στο δοκάρι.

Τα οκτάλεπτα: 4-3, 1-6, 4-2, 3-2

Η σύνθεση και οι σκόρερ του Εθνικού

Η Χατζηκυριακάκη και η Κανετίδου ήταν οι πρώτες σκόρερ με 3 γκολ έκαστη, οδηγώντας την επίθεση του Εθνικού σε μια παραγωγική βραδιά. Πολύτιμη ήταν και η συνεισφορά των Μαμόγλου, Τσιουγκρή και Κοντογιάννη, που σημείωσαν από δύο τέρματα.

Η σύνθεση του Εθνικού: Τζούρκα, Καραγιάννη, Γαλανοπούλου, Οικονόμου, Μαμόγλου (2), Τσιμάρα, Χατζηκυριακάκη (3), Μπέτα (1), Σταυρίδου, Κανετίδου (3), Τσιουγκρή (2), Κοντογιάννη (2), Μπεκρή, Μουζή.

Η επιτυχία αυτή του Εθνικού έρχεται να υπογραμμίσει τη σοβαρή δουλειά που γίνεται στον σύλλογο, ο οποίος παρά τις όποιες δυσκολίες στην εγχώρια υποδομή, καταφέρνει να πρωταγωνιστεί εκτός συνόρων. Η πρόκριση ως πρώτη του ομίλου δίνει στον Εθνικό το δικαίωμα να ονειρεύεται ακόμη και την κατάκτηση του τροπαίου, αποφεύγοντας τα «θηρία» στην επόμενη φάση.

Ένα χαμένο πέναλτι της Μαρίας Μυριοκεφαλιτάκη (απέκρουσε η τερματοφύλακας Μαρτίνα Τέρε) στα μέσα της πρώτης περιόδου, αποδείχθηκε η φάση «κλειδί» του τελικού. Το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα εμφάνισε σημάδια κατάρρευσης σε άμυνα και επίθεση και μέσα σε δύο αγωνιστικά λεπτά δέχθηκε τέσσερα διαδοχικά γκολ, με την Ισπανία να παίρνει μεγάλο προβάδισμα με 5-1.

Αν και στη συνέχεια βελτιώθηκε αμυντικά, η εθνική δεν βρήκε λύσεις στην επίθεση και η λήξη του ημιχρόνου τη βρήκε να χάνει 6-1. Δύο γκολ από τις Τριχά και Νίνου έδωσαν μία «αχτίδα» ελπίδας στην ελληνική ομάδα, αλλά η Κάμους με δύο δικά της τέρματα αποκατέστησε γρήγορα τη διαφορά των πέντε τερμάτων (8-3), την οποία οι Ισπανίδες υπερασπίστηκαν άνετα ως το τέλος.

Τα οκτάλεπτα (με πρώτη την εθνική): 1-5, 0-1, 3-3, 1-1

Οι συνθέσεις των ομάδων:

Ελλάδα: Ζαφειράκη, Τριχά 1, Φουντωτού, Σιούτη, Κανετίδου 1, Γιαννοπούλου, Νίνου 1, Μυριοκεφαλιτάκη 1, Κατσιμπρή, Μπιτσάκου, Κοντονή 1, Τορνάρου, Καρύτσα.

Ισπανία: Χιμένεθ, Καρντόνα, Γκόμεθ, Α. Ρουίθ 3, Νόγκε, Πέρεθ, Φάρε 1, Πρατς, Καμαρένα 1, Κάμους 3, Ε. Ρουίθ 2, Παλάσιο, Τέρε

→ Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε η Ουγγαρία, που νίκησε στον «μικρό» τελικό την Ιταλία με 12-10.

► Το ασημένιο μετάλλιο που πήρε η εθνική υδατοσφαίρισης είναι το τέταρτο της Ελλάδας στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα της κατηγορίας. Η χώρα μας είχε ανέβει στο πρώτο σκαλί του βάθρου το 1997 στην Πράγα, αλλά έκτοτε μετράει δύο χαμένους τελικούς, το 2017 από τη Ρωσία στο Βόλο (στα πέναλτι) και τώρα από την Ισπανία, η οποία κατέκτησε για δεύτερη φορά στην ιστορία της τον τίτλο. Η «γαλανόλευκη» έχει πάρει και ένα χάλκινο μετάλλιο, το 2013, πάλι στο Βόλο.

Η κοινή ανακοίνωση ΠΑΣΑΠ-ΣΕΑΥ-ΠΣΑΧ:

«Το δεύτερο κύμα της πανδημίας επισημαίνει για ακόμη μία φορά τη σημασία της ατομικής και συλλογικής ευθύνης απέναντι στον αόρατο εχθρό. Από την πρώτη στιγμή, την άνοιξη, σύσσωμη η κοινότητα του ερασιτεχνικού αθλητισμού ένωσε τις δυνάμεις της, έβαλε πλάτη και έστειλε το μήνυμα για τη μάχη κατά του κορονοϊού στην Ελλάδα. Μία μάχη η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη και συνεχίζουμε να τη στηρίζουμε εμπράκτως.

Nέα κρούσματα με κοροναϊό στην ΑΕΚ – Χάνουν την Εθνική Μάνταλος και Σβάρνας

Η νέα διακοπή όμως στα πρωταθλήματα επιπέδου Α1 στα ερασιτεχνικά αθλήματα δημιουργεί ένα τεράστιο κλίμα αβεβαιότητας για το επαγγελματικό μέλλον δεκάδων αθλητών, ενώ θέτει εν αμφιβόλω τις επιδόσεις των Εθνικών μας Ομάδων Ανδρών και Γυναικών.

Ο ερασιτεχνικός αθλητισμός εκπέμπει «SOS» και οι αθλητές του κρέμονται από τις αποφάσεις των αρμοδίων, καθώς με την ισχύουσα κατάσταση οδεύουν προς μαζικό «στραγγαλισμό».

Ζητούμε να βρεθεί άμεσα μία λύση προκειμένου να μπορέσουν οι αθλητές είτε να αγωνιστούν είτε να προπονούνται ώστε να μη μείνουν ξανά σε περίοδο απραξίας, ενώ παράλληλα να μπορέσουν τα αθλητικά σωματεία να διατηρήσουν τη λειτουργία τους».

Ο πρώην παίκτης της Βουλιαγμένης βρισκόταν εδώ και δύο εβδομάδες στο… μικροσκόπιο, καθώς είχε έρθει σε επαφή με επιβεβαιωμένο κρούσμα, όπως δήλωσε ο γιατρός της ομάδας, Ιβάν Μαριάνοβιτς. Αρχικά έκανε τεστ αντισωμάτων που ήταν αρνητικό και συνέχισε να δίνει το «παρών» στις προπονήσεις, όμως στα τέλη της περασμένης εβδομάδας εμφάνισε επίμονο πυρετό. Τη Δευτέρα (15/6) υποβλήθηκε σε μοριακό τεστ, τα αποτελέσματα του οποίου γνωστοποιήθηκαν χθες (18/6) και έδειξαν ότι έχει προσβληθεί από COVID-19.

Ο Βίτσο είναι πλέον απύρετος, αλλά θα τεθεί σε απομόνωση στο σπίτι του για 14 ημέρες, ενώ οι υπόλοιποι πολίστες της εθνικής Σερβίας διέκοψαν τις προπονήσεις τους και υποβλήθηκαν σήμερα σε εξέταση.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Επί σειρά ετών βασικό στέλεχος και αρχηγός της εθνικής Ουγγαρίας, με 437 συμμετοχές, ο Μπένεντεκ κατέκτησε τρία χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια, το 2000 στο Σίδνεϊ, το 2004 στην Αθήνα και το 2008 στο Πεκίνο, καθώς επίσης τέσσερα μετάλλια (ένα χρυσό, δύο ασημένια κι ένα χάλκινο) σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα, επτά μετάλλια (ένα χρυσό, τρία ασημένια και τρία χάλκινα) σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, τέσσερα μετάλλια (δύο χρυσά, ένα ασημένιο, ένα χάλκινο) σε World League και άλλα τέσσερα (ένα χρυσό, δύο ασημένια κι ένα χάλκινο) σε Παγκόσμια Κύπελλα.

Σε συλλογικό επίπεδο, ο Μπένεντεκ αναδείχθηκε πέντε φορές πρωταθλητής Ευρώπης (τέσσερις με την Προ Ρέκο και μία με την Ουίπεστ), κατέκτησε ισάριθμα Σούπερ Καπ και ένα LEN Trophy, καθώς και αρκετά πρωταθλήματα σε Ουγγαρία και Ιταλία. Αγωνίστηκε επίσης στη Ρόμα και στη Χόνβεντ, πριν «κρεμάσει το σκουφάκι του» το 2012 και μεταπηδήσει απευθείας στην προπονητική. Στα τέλη της ίδιας χρονιάς ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της εθνικής Ουγγαρίας, που είχε αποτύχει στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου, και μέσα σε λίγους μήνες την οδήγησε στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος της Βαρκελόνης (2013). Παρέμεινε στο πόστο του ομοσπονδιακού τεχνικού ως το 2016, κατακτώντας επίσης το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό του 2014, αλλά αποχώρησε μετά την πέμπτη θέση στους Ολυμπιακούς του Ρίο. Διατέλεσε για ένα διάστημα πρόεδρος της ομοσπονδίας υδατοσφαίρισης της Ουγγαρίας, ενώ στη συνέχεια συνεργάστηκε με την Ουίπεστ, αρχικά ως τεχνικός διευθυντής και στη συνέχεια ως προπονητής. Τον περασμένο μήνα ανακοίνωσε ότι αποσύρεται από το χώρο του αθλητισμού, χωρίς να δημοσιοποιήσει την κατάσταση της υγείας του.

Από τα πολυάριθμα ατομικά βραβεία που κέρδισε στην καριέρα του, ξεχωρίζει η ανάδειξή του στην καλύτερη ομάδα της Ουγγαρίας για τον 20ο αιώνα, ενώ ψηφίστηκε τέσσερις φορές ως κορυφαίος παίκτης της χρονιάς στη χώρα. Το 2015 έγινε μέλος του Hall of Fame του υγρού στίβου.