Ράνια Τραγόμαλλου

Η επιλογή αυτή αποτυπώνεται τόσο στη ρητορική του όσο και στις κινήσεις του. Ανοίγει σταδιακά τα χαρτιά του, δεν ανακοινώνει οργανωτικό σχήμα, αλλά παραμένει διαρκώς παρών στη δημόσια συζήτηση.

Η επόμενη κίνηση

Το μοτίβο είναι σαφές: πρώτα ιδεολογικό και προγραμματικό πλαίσιο, στη συνέχεια διεύρυνση κοινωνικής απεύθυνσης και στο τέλος οι οργανωτικές αποφάσεις. Σε συνομιλητές του επιμένει ότι η ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου δεν μπορεί να γίνει υπό πίεση ή με κινήσεις τακτικισμού, αλλά απαιτεί χρόνο, σχέδιο και κοινωνική κινητοποίηση.

Η παραίτηση από το βουλευτικό αξίωμα στις 6 Οκτωβρίου εντάσσεται ακριβώς σε αυτή τη λογική επανασύνδεσης με την κοινωνία. Τότε είχε δηλώσει ότι επιδιώκει να «κατεβεί» στην κοινωνία και να αφουγκραστεί τις ανάγκες της, εγκαταλείποντας την «ασφάλεια των εδράνων» για την «ελπιδοφόρα ανασφάλεια της κοινωνικής δράσης». Οι συναντήσεις που συνοδεύουν τις παρουσιάσεις του βιβλίου επιβεβαιώνουν αυτή την επιλογή.

Ο πρώτος κύκλος παρουσιάσεων της  «Ιθάκης» αποτιμάται θετικά από συνεργάτες του στην Αμαλίας,. Η εκτίμηση αφορά τόσο τη μαζικότητα των εκδηλώσεων όσο και τις επαφές που πραγματοποιεί ο πρώην πρωθυπουργός με πολίτες, συλλογικότητες, αυτοδιοικητικούς και επαγγελματικούς φορείς.  

Ο σχεδιασμός προβλέπει νέο κύκλο παρουσιάσεων σε μεγάλες πόλεις των 13 περιφερειών. Σύμφωνα με πληροφορίες, επόμενοι σταθμοί θα είναι η Αλεξανδρούπολη, η Κοζάνη, η Λαμία, η Καλαμάτα, η Κρήτη, η Λέσβος, η Ρόδος και η Κέρκυρα.

Στόχος είναι η περαιτέρω διεύρυνση του διαλόγου όχι μόνο για την περίοδο 2015-σήμερα, αλλά και για τις προγραμματικές προτάσεις της επόμενης ημέρας. Θέματα όπως παιδεία, εργασία, ψηφιακή μετάβαση, εξωτερική πολιτική, ανάπτυξη, ενέργεια και τουρισμός αποτελούν βασικούς άξονες των επεξεργασιών του Ινστιτούτου Τσίπρα.

Ο Αλέξης Τσίπρας “ξανασυστήνεται”

Αυτό που  σημειώνουν πηγές από την Αμαλίας  είναι ότι το ενδιαφέρον μεγαλώνει με κάθε εκδήλωση. Ο Αλέξης Τσίπρας «ξανασυστήνεται» με την Ιθάκη και τις παρεμβάσεις του σε ένα όλο και διευρυνόμενο κοινό.  Εμφανίζονται νέα πρόσωπα από κοινωνικούς και επαγγελματικούς χώρους, στοιχείο που ενισχύει την εικόνα ενός ανοίγματος πέρα από κομματικούς μηχανισμούς.

 Η αυξημένη προσέλευση σε πόλεις όπως η Αθήνα, η Πάτρα, η Θεσσαλονίκη, τα Γιάννενα και η Λάρισα ενισχύει την εικόνα πολιτικής επανενεργοποίησης. Πρόσωπα που παρακολουθούν τις εκδηλώσεις σημειώνουν ότι το κοινό δεν περιορίζεται στον παραδοσιακό κομματικό πυρήνα, αλλά περιλαμβάνει πολίτες από διαφορετικές αποχρώσεις της προοδευτικής παράταξης και ανένταχτους που αναζητούν πολιτική διέξοδο.

H συζήτηση γύρω από το 2015 και η αποτίμηση της διακυβέρνησης φαίνεται να λειτουργούν ως πεδίο αναστοχασμού, αλλά και ως βάση για την προβολή μιας νέας πολιτικής πρότασης. «Πολίτες που συμμετέχουν στη συζήτηση για την Ιθάκη ενδιαφέρονται για την αλήθεια του Α. Τσίπρα που αφορά το δύσκολο 2015, αλλά και προσβλέπουνσε μια καλύτερη επόμενη μέρα» λένε πρόσωπα του περιβάλλοντος του πρώην πρωθυπουργού.  

Το πολιτικό «ποιοι» και το ανοιχτό «πότε»

Η σύνθεση των πάνελ στις παρουσιάσεις της «Ιθάκης» αποτυπώνει κάτι περισσότερο από απλή πολυσυλλεκτικότητα· λειτουργεί ως έμμεσο πολιτικό σήμα για το εύρος των δυνάμεων που συνομιλούν με τον Αλέξη Τσίπρα στη φάση της επανατοποθέτησής του.

Η παρουσία του Γιώργου Παππά και του Γιώργου Σιακαντάρη στην Πάτρα, του Α. Σαουλίδη και της Κατερίνα Σπυροπούλου στη Θεσσαλονίκη και του Γ. Μπουλμπασάκου στα Γιάννενα δείχνει γέφυρες με πρόσωπα που κινούνται σε διαφορετικές διαδρομές του προοδευτικού χώρου και διαθέτουν κοινωνική αναγνωσιμότητα.

Παράλληλα, η συμμετοχή νέων εκπροσώπων κοινωνικών πεδίων —όπως ο Δημήτρης Κιτσικόπουλος από τις ενεργειακές κοινότητες— και προσώπων του πολιτισμού, μεταξύ των οποίων η Μαριάννα Τουμασάτου, ο Αιμίλιος Χειλάκης και η Φαίη Κοκκινοπούλου, ενισχύει την εικόνα ενός ανοίγματος πέρα από τα στενά κομματικά όρια.

Οι πανεπιστημιακοί, αυτοδιοικητικοί και εκπρόσωποι συλλογικοτήτων υποδηλώνουν αναζήτηση της κοινωνικής ρίζωσης, ενώ η παρουσία στενών συνεργατών και πολιτικών που συμπορεύτηκαν μαζί του —όπως ο Μιχάλης Καλογήρου, ο Γιώργος Χουλιαράκης, ο Πέτρος Κόκκαλης και ο Διονύσης Τεμπονέρας-  λειτουργεί ως υπενθύμιση της πολιτικής συνέχειας.

Έτσι, τα πρόσωπα που εμφανίζονται στα πάνελ δεν συνιστούν απαραίτητα «επιβίβαση» στο ίδιο πολιτικό καράβι, αλλά χαρτογραφούν ένα ευρύ πεδίο δυνητικών συνομιλητών: από τον σκληρό πυρήνα των συνεργατών έως έναν ευρύτερο κύκλο που σηματοδοτεί διαθεσιμότητα διαλόγου και πιθανές συγκλίσεις σε μια μελλοντική πρωτοβουλία.

Νέοι, «άφθαρτοι» και έμπειροι

Το πολιτικό «ποιοι» φαίνεται να περιγράφεται σταδιακά, ενώ το «πότε» παραμένει ανοιχτό. Η στρατηγική της ωρίμανσης επιτρέπει στον Αλέξη Τσίπρα να διατηρεί πρωτοβουλία κινήσεων, να μετρά αντιδράσεις και να διαμορφώνει όρους συγκρότησης ενός ευρύτερου εγχειρήματος.

Πίσω από τη δημόσια εικόνα των παρουσιάσεων, καταγράφεται έντονη κινητικότητα σε επίπεδο επαφών και διερευνητικών συζητήσεων. Σταθερό στοιχείο των περιοδειών είναι οι συναντήσεις με τοπικές κοινωνίες: νέους, επαγγελματίες, αγρότες, συνεταιρισμούς και αυτοδιοικητικούς παράγοντες. Στη Λάρισα, για παράδειγμα, το πρόγραμμα περιλάμβανε επαφές με εργαζόμενους της οικοδομής, συζητήσεις με νέους, γεύμα εργασίας με τοπικούς παράγοντες και συναντήσεις με αγροτικούς φορείς και εκπαιδευτικά ιδρύματα

Σε αυτή τη φάση, το βασικό μήνυμα είναι η προετοιμασία και όχι η βιασύνη. Το σήμα που εκπέμπεται ωστόσο, αφορά μια νέα σύνθεση που θα περιλαμβάνει νέους, εργαζόμενους και επιστήμονες, αλλά και πρόσωπα με εμπειρία διοίκησης και πολιτική διαδρομή.

Η αναφορά στην εμπειρία ερμηνεύεται ως προσπάθεια ισορροπίας: ένα νέο εγχείρημα με κυβερνητική φιλοδοξία χρειάζεται και θεσμική επάρκεια. Παράλληλα, η προσέγγιση αυτή λειτουργεί καθησυχαστικά για παλαιότερα στελέχη που αναζητούν τον ρόλο τους στην επόμενη ημέρα.

Παρά τη φθορά που αποτυπώνεται σε επιμέρους δείκτες για την κυβέρνηση, οι βασικές κομματικές ισορροπίες εμφανίζονται σταθερές, ενώ υψηλό παραμένει το ποσοστό των αναποφάσιστων, στοιχείο που αφήνει ανοιχτό το πεδίο για μελλοντικές μεταβολές.

Σταθερό προβάδισμα ΝΔ

Στην εκτίμηση ψήφου, η Νέα Δημοκρατία καταγράφει 29,4%, ενισχυμένη με 0,9 σε σύγκριση με την αντίστοιχη δημοσκόπηση του Ιανουαρίου, διατηρώντας καθαρό προβάδισμα από το δεύτερο ΠαΣοΚ, που συγκεντρώνει 12,7%. Ακολουθούν το ΚΚΕ με 8,3%, ο ΣΥΡΙΖΑ με 5,4%, η Ελληνική Λύση με 10,9% και η Πλεύση Ελευθερίας με 11,2%.

Μικρότερα ποσοστά καταγράφουν η Νίκη (1,9%), το ΜέΡΑ25 (3,3%), η Φωνή Λογικής (4,2%) και το Κίνημα Δημοκρατίας (1,3%).

Στην πρόθεση ψήφου, η ΝΔ βρίσκεται στο 21,4%, το ΠαΣοΚ στο 9,3%, το ΚΚΕ στο 6,1%, η Ελληνική Λύση στο 8%, η Πλεύση Ελευθερίας στο 8,1% και ο ΣΥΡΙΖΑ στο 4%. Ιδιαίτερο βάρος έχει το ποσοστό των αναποφάσιστων, που αγγίζει το 15,2%, στοιχείο που αφήνει περιθώρια μεταβολών.

Τι λένε οι πολίτες για Καρυστιανού, Τσίπρα, Σαμαρά

Στο ερώτημα για το πόσο πιθανό είναι να ψήφιζαν ένα κόμμα με επικεφαλής τη Μαρία Καρυστιανού, το 13% απαντά «πολύ πιθανό» και το 16% «αρκετά πιθανό», συγκεντρώνοντας συνολικά 29% θετικής προδιάθεσης. Αντίθετα, το 51% δηλώνει ότι θα ήταν «απίθανο», ενώ ένα 19% τοποθετείται στο «όχι και τόσο πιθανό».

Αξίζει να αναφερθεί ότι σύμφωνα με τα στοιχεία, σε σύγκριση με την αντίστοιχη δημοσκόπηση του Ιανουαρίου του 2026, η απάντηση «πολύ πιθανό» καταγράφει πτώση 3 ποσοστιαίων μονάδων.

Αν και η εικόνα αυτή δεν μεταφράζεται αυτομάτως σε εκλογικό ποσοστό, δείχνει μια υπαρκτή κοινωνική δεξαμενή που βλέπει θετικά το ενδεχόμενο πολιτικής της δραστηριοποίησης.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η κατανομή ανά πολιτική αυτοτοποθέτηση: η μεγαλύτερη απήχηση καταγράφεται στον χώρο της Δεξιάς και του Κέντρου, χωρίς όμως να απουσιάζει πλήρως και από την Αριστερά.

Στην περίπτωση ενός κόμματος με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα, τα θετικά ποσοστά («πολύ» και «αρκετά πιθανό») κινούνται στο 19% συνολικά (9% και 10% αντίστοιχα), ενώ το 61% απαντά «απίθανο». Παρά το γεγονός ότι διατηρεί σαφή επιρροή στον χώρο της Αριστεράς (42% θετική πιθανότητα μεταξύ των αυτοτοποθετούμενων ως αριστερών), η συνολική εικόνα εμφανίζεται περιορισμένη και χωρίς ενδείξεις διεύρυνσης προς το Κέντρο ή τη Δεξιά.

Ακόμη πιο περιορισμένη εμφανίζεται η δυναμική ενός ενδεχόμενου κόμματος με επικεφαλής τον Αντώνη Σαμαρά. Μόλις 3% δηλώνει «πολύ πιθανό» και 9% «αρκετά πιθανό» (σύνολο 12%), ενώ το 69% θεωρεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο «απίθανο». Η απήχηση συγκεντρώνεται κυρίως στον δεξιό χώρο, χωρίς ωστόσο να καταγράφεται ισχυρή δυναμική ακόμη και εκεί.

Η δημοτικότητα της Καρυστιανού

Την ίδια ώρα τα στοιχεία για τη δημοφιλία της Μαρίας Καρυστιανού αποτυπώνουν μια καθαρή μεταστροφή κλίματος. Οι «θετικές/μάλλον θετικές γνώμες» διαμορφώνονται στο 38%, ενώ οι «αρνητικές/μάλλον αρνητικές» φθάνουν το 54%. Αν και οι αρνητικές απόψεις υπερτερούν, η διαχρονική σύγκριση δείχνει υποχώρηση των θετικών γνωμών σε σχέση με προηγούμενη μέτρηση (από 50% σε 38%) και αύξηση των αρνητικών (από 42% σε 54%).

Μάλιστα, στην πολιτική κλίμακα Αριστερά–Δεξιά τα ποσοστά δημοφιλίας της γνωρίζουν άνοδο σε σχέση με την προηγούμενη δημοσκόπηση της τάξης των 4 ποσοστιαίων μονάδων, γεγονός που δικαιολογείται από τις τελευταίες της τοποθετήσεις.

Αρνητική αξιολόγηση για κυβέρνηση και αντιπολίτευση

Η εικόνα της κυβέρνησης παραμένει επιβαρυμένη: το 70% αξιολογεί αρνητικά το έργο της, έναντι μόλις 24% που εκφράζει θετική γνώμη.

Αντίστοιχα, η αξιωματική αντιπολίτευση λαμβάνει 81% αρνητικές γνώμες και μόλις 10% θετικές, δείγμα αδυναμίας πειστικής εναλλακτικής πρότασης.

Σε επιμέρους τομείς, οι εντυπώσεις για την κυβέρνηση είναι ιδιαίτερα αρνητικές στην οικονομία (78% μάλλον αρνητικές γνώμες), στη δημοκρατία και τους θεσμούς (74%) και στην καθημερινότητα (68%). Μόνο στα γεωπολιτικά και τις διεθνείς σχέσεις καταγράφεται λιγότερο αρνητικό ισοζύγιο (51% μάλλον αρνητικές γνώμες).

Ακρίβεια και οικονομία στην κορυφή της ανησυχίας

Ως σημαντικότερο πρόβλημα της χώρας αναδεικνύεται η ακρίβεια (46%), με την οικονομία να ακολουθεί (31%). Η κρίση θεσμών (21%) και η διαφθορά (14%) επίσης καταγράφονται ως σοβαρές ανησυχίες.

Το εύρημα αυτό συνδέεται άμεσα με την αίσθηση οικονομικής επιδείνωσης: το 52% δηλώνει ότι είχε μεγαλύτερη οικονομική άνεση το 2019, ενώ μόλις 27% θεωρεί ότι βρίσκεται σήμερα σε καλύτερη κατάσταση.

Ο δείκτης οικονομικής εμπιστοσύνης παραμένει βαθιά αρνητικός (-40), με ιδιαίτερα απαισιόδοξους τους ανέργους, τους αγρότες και τις νοικοκυρές.

Προς τη λάθος κατεύθυνση η χώρα

Το 68% εκτιμά ότι η χώρα κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση, έναντι 27% που θεωρεί ότι βαδίζει σωστά.

Παράλληλα, το 52% τάσσεται υπέρ της εξάντλησης της τετραετίας, ενώ το 47% επιθυμεί πρόωρες εκλογές, ένδειξη ότι παρά τη δυσαρέσκεια δεν έχει διαμορφωθεί πλειοψηφικό ρεύμα άμεσης πολιτικής αλλαγής.

Ράνια Τραγόμαλλου

Σύμφωνα με πληροφορίες, το επόμενο στάδιο θα περιλαμβάνει θεματικές παρεμβάσεις για την οικονομία, την εργασία και το κράτος δικαίου, ώστε να συγκροτηθεί ένας συνεκτικός κορμός θέσεων πριν από οποιαδήποτε οργανωτική ανακοίνωση. Παρατηρητές εκτιμούν ότι η δημόσια συζήτηση θα κορυφωθεί μέσα στην άνοιξη, με παρεμβάσεις σε μεγάλες πόλεις και διαλόγους με κοινωνικούς φορείς.

Το άνοιγμα στους νέους και η λέξη-κλειδί: «έμπειροι»

Χωρίς ονόματα, χωρίς ημερομηνίες, αλλά με προσεκτικά επιλεγμένες λέξεις, ο Αλέξης Τσίπρας περιέγραψε το πολιτικό «ποιοι» πριν αποκαλύψει το «πότε». Και αυτό, σε αυτή τη φάση, είναι ίσως το πιο καθαρό μήνυμα. Από τη Λάρισα έστειλε το σήμα ανανέωσης που απευθύνεται σε μια γενιά που απομακρύνθηκε από την πολιτική ή δεν εκπροσωπείται κομματικά.

Με έντονη αναφορά στους νέους και συναντήσεις μαζί τους πριν από τις ομιλίες τους, ο πρώην πρωθυπουργός έχει επανειλημμένα τοποθετήσει στο επίκεντρο τους εργαζόμενους και τους νέους επιστήμονες που μεταναστεύουν. Αυταπόδεικτα οι τοποθετήσεις και κινήσεις αποκαλύπτουν ότι το νέο σχήμα  δεν θα στηριχθεί μόνο σε πολιτικά και κομματικά  στελέχη, αλλά θα επιδιώξει είσοδο προσώπων που δεν έχουν μέχρι σήμερα κεντρική πολιτική διαδρομή.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η προσθήκη των «έμπειρων». Σε προηγούμενες παρεμβάσεις του είχε επιμείνει στην ανάγκη υπέρβασης παθογενειών και κλειστών μηχανισμών. Στη Λάρισα, ωστόσο, έστειλε διαφορετικό,  πιο συμπεριληπτικό  σήμα.

Η αναφορά σε εμπειρία παραπέμπει σε πρόσωπα με διαδρομή, γνώση της διοίκησης και πολιτική τριβή. Ουσιαστικά αναγνώρισε ότι ένα νέο εγχείρημα, αν φιλοδοξεί να έχει κυβερνητική προοπτική, χρειάζεται και θεσμική επάρκεια.  Η διατύπωση αυτή μάλιστα λειτούργησε εως και καθησυχαστικά για στελέχη που έχουν υπάρξει συνοδοιπόροι του και αναρωτιούνται για τον ρόλο τους την επόμενη ημέρα.

Το επόμενο κεφάλαιο

Πέρα από τα πρόσωπα, ο κ. Τσίπρας επέμεινε στη λογική της συλλογικής προσπάθειας. Δεν έδωσε εικόνα προσωποκεντρικού εγχειρήματος, αλλά επιχείρησε να μεταφέρει το βάρος στην ανάγκη ευρύτερης κινητοποίησης. Η έμφαση στο «μαζί» δείχνει ότι επιδιώκει μια διαδικασία σταδιακής συγκρότησης, όχι αιφνιδιαστική ανακοίνωση.

Από τα λεγόμενά του στη Λάρισα προκύπτουν τρία σαφή συμπεράσματα:

1. Η πρωτοβουλία δεν εγκαταλείπεται – αντιθέτως ωριμάζει.
2. Η σύνθεση θα επιχειρήσει ισορροπία ανάμεσα σε ανανέωση και εμπειρία.
3. Η διαδικασία θα είναι σταδιακή.

Ο πρώην πρωθυπουργός θέτει ως κεντρικό διακύβευμα την αντιπαράθεση δύο διαφορετικών αντιλήψεων για την ανάπτυξη και την ασφάλεια, επιχειρώντας να επανασυστήσει μια προοδευτική αφήγηση με σύγχρονους όρους.

Στόχευση και πολιτικός χρόνος

Η έννοια ενός «νέου κοινωνικού πατριωτισμού»  θα αποτελέσει βασικό άξονα του υπό διαμόρφωση προγράμματος. Το ερώτημα που μένει ανοιχτό αφορά τον χρόνο των ανακοινώσεων.  Πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η συγκυρία δεν ευνοεί βεβιασμένες κινήσεις, αλλά μια σταθερή οικοδόμηση αξιοπιστίας. Ο ίδιος, άλλωστε, έδειξε να απορρίπτει τη λογική της πολιτικής «έκρηξης», προκρίνοντας μια διαδικασία ωρίμανσης.

Η τακτική που επιλέγει ο Αλέξης Τσίπρας θα μπορούσε να περιγραφεί ως «μπροστά με σταθερό βήμα, όχι με άλματα». Δεν ανακοινώνει, δεν αποκαλύπτει οργανωτικό σχήμα, δεν ανοίγει πλήρως τα χαρτιά του, όμως παραμένει διαρκώς παρών στη δημόσια συζήτηση και δίνει την ακολουθία βημάτων:  πρώτα η διαμόρφωση ιδεολογικού και προγραμματικού πλαισίου, έπειτα η διεύρυνση της κοινωνικής απεύθυνσης και στο τέλος οι οργανωτικές αποφάσεις.  

Ο Αλέξης Τσίπρας άλλωστε έχει επιμείνει στην ανάγκη υπομονής. Η ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου, όπως υπογραμμίζει, απαιτεί σχέδιο και κοινωνική κινητοποίηση, όχι βεβιασμένες κινήσεις. Με άλλα λόγια, η επιστροφή —εφόσον ολοκληρωθεί— δεν θα είναι αποτέλεσμα πίεσης, αλλά προϊόν πολιτικής προετοιμασίας.

Ράνια Τραγόμαλλου

Κατέστησε σαφές ότι η επάνοδός στο επίκεντρο των πολιτικών εξελίξεων  αποτελεί ένα οργανωμένο σχέδιο που εξελίσσεται και συνοδεύεται από συγκεκριμένο προγραμματικό πλαίσιο για την επόμενη ημέρα της χώρας.

Κοινός προορισμός

Απευθυνόμενος στους προοδευτικούς πολίτες, τους κάλεσε να συμπορευθούν σε αυτή τη νέα διαδρομή, να αποτελέσουν την κρίσιμη δύναμη που θα συνδιαμορφώσει την πορεία προς τη «δική τους Ιθάκη», περιγράφοντας έναν κοινό προορισμό με όρους ασφάλειας, δικαιοσύνης και κοινωνικής αξιοπρέπειας.

Μίλησε για την ανάγκη συλλογικής στράτευσης, αναγνωρίζοντας – όπως είπε – το βάρος της ευθύνης και τις προσδοκίες που διατυπώνονται προς το πρόσωπό του, υπογραμμίζοντας :  “Ξέρω το αίτημά σας. Ξέρω τι περιμένετε από μένα. Έχω πλήρη επίγνωση- πιστέψτε με. Και της ευθύνης και του βάρους της ευθύνης. Και σας λέω ένα πράγμα: είναι η ώρα του μαζί. Μαζί να βάλουμε τα πανιά και τα ξάρτια στο νέο καράβι για την Ιθάκη. Ένα καράβι γερό, καλοτάξιδο, γρήγορο, που δεν θα φοβάται τους καιρούς και τις θύελλες που μας περιμένουν”. 

Τα σημεία της ομιλίας του:  «Η Ιθάκη καταρρίπτει με επιχειρήματα τους αριθμούς της προπαγάνδας», «Χρειάζεται ένας νέος πατριωτισμός», «Η ασφάλεια για τη Δεξιά είναι εμπόρευμα» – αποτύπωσαν το πλαίσιο: σύγκρουση δύο αντιλήψεων για την ασφάλεια, την οικονομία και τη δημοκρατία. 

Η «ανασφάλεια» ως κεντρικό πολιτικό αφήγημα 

Ο πρώην πρωθυπουργός επεδίωξε να αποδομήσει τη ρητορική της «σταθερότητας» που προβάλλει η κυβέρνηση. «Δεν ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει αύριο: στη δουλειά, στο χωράφι, στο τρένο», ανέφερε χαρακτηριστικά, συνδέοντας την κοινωνική αγωνία με συγκεκριμένα τραυματικά γεγονότα για τη Θεσσαλία και τη χώρα: την κακοκαιρία Daniel, την τραγωδία στα Τέμπη και την υπόθεση της Βιολάντα. 

Η πολιτική του στόχευση ήταν ξεκάθαρη: να μετατρέψει την έννοια της ασφάλειας από πεδίο υπεροχής της Δεξιάς σε πεδίο κοινωνικής διεκδίκησης. Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι «δολοφονεί την ασφάλεια και μετά θυμάται το νόμος και τάξη», και στο ίδιο πλαίσιο ενέταξε την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, τα εργατικά δυστυχήματα και τη διάλυση της Επιθεώρησης Εργασίας, επιχειρώντας να συνδέσει το αίσθημα κινδύνου με συγκεκριμένες κυβερνητικές επιλογές. 

 «Νέος πατριωτισμός» 

Στο ιδεολογικό επίπεδο, ο Αλέξης Τσίπρας επανέφερε την έννοια του «νέου πατριωτισμού» – ενός πλαισίου όπου «ο καθένας θα καταβάλει ανάλογα με τις δυνατότητές του» και «ο πλούτος δεν θα συσσωρεύεται στις τσέπες των λίγων», θέτοντας το δίλλημα: «Ασφάλεια για τους λίγους ή ασφάλεια για τους πολλούς». 

Το κάλεσμα για «προοδευτική ανατροπή» δεν περιορίστηκε σε εκλογική προοπτική. «Η Ελλάδα δεν μπορεί να αλλάξει μόνο με μια νέα κυβέρνηση», σημείωσε, δίνοντας έμφαση στη συμμετοχή της κοινωνίας: ενεργειακές κοινότητες, ισχυρά συνδικάτα, αγροτικούς συνεταιρισμούς, αναβαθμισμένη Τοπική Αυτοδιοίκηση. 

 Η ομιλία στη Λάρισα συνιστά, πολιτικά, μια προσπάθεια επανασυσπείρωσης της κοινωνικής βάσης της Αριστεράς και ταυτόχρονα διεύρυνσης προς ευρύτερα προοδευτικά ακροατήρια. 

Δεν περιορίστηκε  σε καταγγελτικό λόγο, αλλά παρουσίασε συγκεκριμένες θεσμικές παρεμβάσεις στο πλαίσιο μια προσπάθειας να μετατρέψει τη διάχυτη κοινωνική δυσαρέσκεια σε συνεκτικό πολιτικό ρεύμα. 

Στην αναμονή για το “όνομα”

Ο Αλέξης Τσίπρας φάνηκε να επιχειρεί να δώσει ένα ακόμα μήνυμα: ότι η πολιτική σύγκρουση δεν αφορά μόνο τους αριθμούς της οικονομίας, αλλά το μοντέλο κοινωνίας. Και ότι η «Ιθάκη» δεν είναι απλώς ένας συμβολισμός του παρελθόντος, αλλά μια υπόσχεση για το μέλλον.  

Ο κρίκος της αλυσίδας των εμφανίσεων του, που προστέθηκε με την χθεσινή του ομιλία ενίσχυσε την εικόνα μιας μεθοδικής και κλιμακούμενης πολιτικής επανεμφάνισης που μεταβαίνει από τον κύκλο των πολιτικών σημάτων στον κύκλο των πιο συγκεκριμένων δεσμεύσεων. 

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη νέα γενιά, επιδιώκοντας να ανακτήσει το ακροατήριο που τον στήριξε μαζικά στις εκλογικές αναμετρήσεις της προηγούμενης δεκαετίας. Το στιγμιότυπο  με νέους που του έλεγαν «Πρόεδρε, τρέλανέ μας! Δώσε το όνομα», ζητώντας να αποκαλύψει την ονομασία του νέου πολιτικού φορέα, αποτύπωσε το κλίμα προσμονής. 

Τη λεπτομέρεια δεν την αποκάλυψε. Όμως η ίδια η συζήτηση δείχνει ότι η πολιτική του πρωτοβουλία έχει περάσει από το στάδιο της ιδέας στο στάδιο της οργανωτικής προετοιμασίας. 

Κριτική και προτάσεις

Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε απέναντι στον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννη Στουρνάρα, τον οποίο χαρακτήρισε «αρνητικό πρωταγωνιστή της περιόδου της κρίσης» και σύμβολο ενός συστήματος που – όπως είπε – διατηρεί τα προνόμιά του. Παράλληλα παρουσίασε οκτώ προτάσεις  για μια νέα αγροτική πολιτική, δίνοντας έμφαση στη συλλογική οργάνωση και την κρατική εγγύηση, συνδέοντας την παραγωγική ανασυγκρότηση με την περιφερειακή αποκέντρωση.

Ο κ. Τσίπρας επεσήμανε ότι η Ελλάδα χρειάζεται “έναν νέο πατριωτισμό, που θα επιβάλλει ο καθένας να καταβάλει στο δημόσιο ταμείο ανάλογα με τις δυνατότητές του, και θα βάλει τέρμα στις πρακτικές της ασυδοσίας του πλούτου, είναι σήμερα περισσότερο από ποτέ αναγκαίος. Ένας οικονομικός και κοινωνικός πατριωτισμός, που θεμέλιό του είναι ότι η Ελλάδα δεν θέλει και δεν μπορεί να ζει από τύχη, είναι σήμερα όρος επιβίωσης και αξιοπρέπειας για την κοινωνία και την πατρίδα μας”.

Κεντρικός άξονας της ομιλίας του ήταν το αίσθημα ανασφάλειας, το οποίο, όπως υποστήριξε, κυριαρχεί στην καθημερινότητα των πολιτών. «Αν υπάρχει μια λέξη που διαπερνά τη σκέψη και την ψυχή των περισσότερων συμπολιτών μας, είναι η λέξη ανασφάλεια», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι οι πολίτες δεν γνωρίζουν «τι θα τους ξημερώσει αύριο, στη δουλειά, στο χωράφι ή στο τρένο».

Κατηγόρησε προσωπικά τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη ότι ενώ επικαλείται τη σταθερότητα, «με τις πολιτικές του αποσταθεροποιεί τις ζωές των πολιτών», υποστηρίζοντας ότι η ασφάλεια έχει μετατραπεί «σε εμπόρευμα προς πώληση» και ότι η κυβερνητική πολιτική δημιουργεί «ασφάλεια για τους λίγους και ανασφάλεια για τους πολλούς».

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην τραγωδία των Τεμπών, χαρακτηρίζοντάς τη «μαύρη επέτειο για τη χώρα και τη δημοκρατία», κάνοντας λόγο για «συγκάλυψη» και σημειώνοντας πως «τρία χρόνια μετά βρισκόμαστε ανάμεσα στη συγκάλυψη και τη διάλυση».

Στο ίδιο πλαίσιο, κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι αποδυναμώνει τους μηχανισμούς προστασίας των εργαζομένων, κάνοντας λόγο για διάλυση της Επιθεώρησης Εργασίας και για πολιτικές που, όπως είπε, «παίζουν παιχνίδια πάνω σε ανθρώπινες ζωές», ενώ αναφέρθηκε και σε εργατικά δυστυχήματα, όπως η υπόθεση της «Βιολάντα», κάνοντας λόγο για «εγκληματική αδιαφορία».

Ο πρώην πρωθυπουργός εξαπέλυσε δριμεία κριτική και για την οικονομική πολιτική, υποστηρίζοντας ότι το Ταμείο Ανάκαμψης μετατράπηκε «σε Ταμείο παροχών και κουπονιών», ενώ κατηγόρησε τις τράπεζες για καταχρηστικές πρακτικές, σημειώνοντας ότι «ο ελληνικός λαός τις κράτησε ζωντανές με μεταγγίσεις δισεκατομμυρίων».

Παράλληλα, άσκησε κριτική στον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννη Στουρνάρα, υποστηρίζοντας ότι πριν κάνει «μαθήματα ηθικής», θα πρέπει να θυμηθεί τους δανειολήπτες που πιέζονται από τις τραπεζικές πολιτικές.

Δεν παρέλειψε, επίσης, να επιτεθεί σε αυτό που χαρακτήρισε μοντέλο ανάπτυξης τύπου «επενδυτικού El Dorado», τονίζοντας ότι η χώρα δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά σε ακίνητα, τουρισμό και μεγάλα έργα, αλλά χρειάζεται δίκαιη ανάπτυξη και κοινωνική συνοχή.

Σημαντικό μέρος της ομιλίας αφιερώθηκε στην παρουσίαση οκτώ βασικών προτάσεων για μια νέα αγροτική πολιτική, με στόχο τη στήριξη του πρωτογενούς τομέα, την ενίσχυση των νέων αγροτών και την αύξηση της παραγωγικότητας.

Παράλληλα, παρουσίασε ένα ευρύτερο σχέδιο για «τη ζωή που δικαιούμαστε», με βασικούς άξονες:

• την κοινωνική ανθεκτικότητα απέναντι στην κλιματική κρίση,
• την ανανέωση των δημόσιων υποδομών,
• την ενίσχυση του κράτους πρόνοιας,
• και τη θέσπιση κανόνων στην αγορά εργασίας.

Ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε 8 προτάσεις-τομές για μια νέα αγροτική πολιτική:

Αποκέντρωση: Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης πρέπει να μεταφερθεί στη Θεσσαλία. Μαζί με το Υπουργείο να αποκεντρωθούν βασικοί οργανισμοί: Ο ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ, ο ΟΠΕΚΕΠΕ, οι υπηρεσίες που σήμερα λειτουργούν μακριά από τον παραγωγό. Ταυτόχρονα να θεσμοθετηθεί Εθνικό Συμβούλιο Αγροτικής Πολιτικής.

Ελάχιστο Αγροτικό εισόδημα: Προτείνουμε Εθνικό Μηχανισμό Διασφάλισης Ελάχιστου Αγροτικού Εισοδήματος: Τιμή αναφοράς με βάση το κόστος παραγωγής. Κρατική εγγύηση όταν η αγορά καταρρέει. Συλλογική διαπραγμάτευση μέσα από συνεταιρισμούς. Τιμές ενεργοποίησης, βασισμένες στο πραγματικό κόστος παραγωγής κάθε περιφέρειας. Με τριμερή συμβόλαια παραγωγού–συνεταιρισμού–αγοραστή. Ο αγρότης πρέπει να ξέρει ότι δεν θα καταστραφεί επειδή μια χρονιά οι τιμές κατέρρευσαν.

Η γη σε όσους την καλλιεργούν: Θεσμοθέτηση Εθνικής Τράπεζας Γης. Με ψηφιακή καταγραφή όλης της ανενεργής γης, σε διασύνδεση με το Κτηματολόγιο. Με μακροχρόνιες μισθώσεις με σταθερούς όρους, με προτεραιότητα στους νέους αγρότες και τους συνεταιρισμούς.

Ριζική αναδιάρθρωση του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ & η Γνώση να φτάνει στο Χωράφι.Τράπεζα ζωικού γενετικού υλικού. Ανασυγκρότηση των κέντρων γενετικής βελτίωσης. Αναβάθμιση της Τράπεζας Σπόρων. Και αυστηρούς ελέγχους στις ελληνοποιήσεις. Πιστοποιημένους γεωργικούς συμβούλους, Περιφερειακά Δίκτυα Κατάρτισης, ψηφιακή πλατφόρμα γνώσης με ανοιχτά δεδομένα και εργαλεία πρόγνωσης.

Χρηματοδότηση που να φτάνει στον μικρό παραγωγό: Οι τράπεζες βλέπουν τους αγρότες ως ρίσκο. Μια Συνεργατική Πολιτεία πρέπει να τους δει ως επένδυση. Με τη δημιουργία ειδικών αγροτικών χρηματοδοτικών προϊόντων μέσω της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας. Συλλογική χρηματοδότηση μέσω συνεταιρισμών. Και με κίνητρα για επενδύσεις σε μεταποίηση, ψηφιακά εργαλεία και ενεργειακή αυτονομία.

Ενεργειακές κοινότητες για μείωση κόστους παραγωγής:  Οι Αγροτικές Ενεργειακές Κοινότητες μπορούν να μειώσουν δραστικά το κόστος ρεύματος. Για τις γεωτρήσεις. Για τα ψυγεία. Για τα αντλιοστάσια. Επιβάλλεται η προτεραιότητα στον ηλεκτρικό χώρο για τους παραγωγούς.  Για να πέσει το κόστος άντλησης, το κόστος άρδευσης, το κόστος παραγωγής. Και να μειωθούν οι απώλειες αρδευτικού νερού.

Διαφάνεια στην αγορά και προστασία της Ελληνικής παραγωγής: Δεν μπορεί να υπάρξει δίκαιο εισόδημα χωρίς δίκαιη και διαφανή αγορά. Προτείνουμε εθνική ψηφιακή πλατφόρμα ιχνηλασιμότητας.  Ενισχυμένους ελέγχους με σύγχρονα ψηφιακά εργαλεία και αυστηρές κυρώσεις για όσους παρανομούν. Ο στόχος είναι διπλός:  να μπει τέλος στις ελληνοποιήσεις και να μειωθεί δραστικά η ψαλίδα ανάμεσα στο χωράφι και το ράφι.

Μεταρρύθμιση του ΕΛΓΑ και Εθνικά Σχέδια για άρδευση και αυτάρκεια ζωοτροφών: Εθνικό σχέδιο αρδευτικών υποδομών. Μεταρρύθμιση του ΕΛΓΑ με κλιματικούς δείκτες για ταχύτερες αποζημιώσεις σε λιγότερο από 60 ημέρες. Εθνικό σχέδιο αυτάρκειας ζωοτροφών. Ολοκλήρωση δασικών χαρτών στο 100% της επικράτειας. Και βαθμιαία αλλά αποφασιστική μείωση της αδήλωτης εργασίας.

Τόνισε, επίσης, ότι το κοινωνικό κράτος πρέπει να μετατραπεί σε «συνεργατικό κράτος», όπου «ο πολίτης δεν θα είναι πελάτης, αλλά συμμέτοχος».

Κλείνοντας την ομιλία του, ο Αλέξης Τσίπρας απηύθυνε κάλεσμα για πολιτική και κοινωνική κινητοποίηση, υποστηρίζοντας ότι «οι ισχυροί φοβούνται μήπως χάσουν τα προνόμιά τους – και καλώς το φοβούνται».

«Το μόνο που έχουμε να φοβηθούμε είναι τον ίδιο τον φόβο. Να σταθούμε όρθιοι και να νικήσουμε την ανασφάλεια», σημείωσε, τονίζοντας ότι η Ελλάδα μπορεί να αλλάξει μόνο εφόσον «η κοινωνία πάρει την υπόθεση στα χέρια της».

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ

Αγαπητές φίλες

αγαπητοί φίλοι,

Θέλω να σας ευχαριστήσω θερμά που είστε σήμερα εδώ.

Να συζητήσουμε για την Ιθάκη.

Γιατί ότι συνέβη στα ταραγμένα χρόνια της κρίσης είναι κομμάτι της ιστορίας του τόπου μας.

Και την ιστορία μας δεν έχουμε το δικαίωμα να την αφήσουμε στη λήθη.

Ένας από τους βασικούς αρνητικούς πρωταγωνιστές αυτής της ιστορίας, των δραματικών χρόνων της κρίσης, που θέλει να φτάσει τα χρόνια του Παναγόπουλου στα προνόμια της εξουσίας του τραπεζικού μας συστήματος, μας είπε προχθές το εξής εκπληκτικό, ότι την ιστορία τη γράφουν οι ισολογισμοί.

Και μας το είπε που ;

Δίνοντας συνέντευξη στην Ομάδα Αλήθειας.

Έναν ακροδεξιό προπαγανδιστικό βραχίονα που με όρους σχεδόν παρακρατικούς έχει εντολή να βιάζει την αλήθεια και να διαστρεβλώνει την ιστορία.

Και που πριν λίγους μήνες μάλιστα, είχε αναλάβει το δύσκολο έργο της ιστορικής διαστρέβλωσης, προκειμένου να μας πείσει για τα εθνικά εγκλήματα της αριστεράς, την έλλειψη εθνικής συνείδησης των κομουνιστών, τη προδοσία του έθνους και το μύθο, όπως μας είπαν, της αντίστασης.  

Αλλά ήρθε χθες από το πουθενά η εκδίκηση της ίδιας της ιστορίας που ξέρετε είναι πολύ πεισματάρα.

82 χρόνια μετά, είδαν το φως της δημοσιότητας συγκλονιστικές φωτογραφίες πατριωτών κομουνιστών που πηγαίνουν αγέρωχοι στον τοίχο της εκτέλεσης στη Καισαριανή.

Για να μας θυμίσουν ότι η ιστορία δε γράφεται ούτε από τους νικητές ούτε από τους πλαστογράφους, ούτε βέβαια από τους ισολογισμούς των τραπεζιτών ή των τοκογλύφων.

Η ιστορία γράφεται από την ανυπακοή, την αντίσταση, τον ηρωισμό και τη θυσία των απλών ανθρώπων.

Τα χρόνια της κρίσης, προφανώς δε συγκρίνονται με τα χρόνια του πολέμου ή της κατοχής.

Αλλά ήταν επίσης χρόνια δύσκολα για τους απλούς ανθρώπους.

Χάθηκαν δουλειές, περιουσίες, ζωές άλλαξαν απότομα.

Χιλιάδες άνθρωποι εγκατέλειψαν τη χώρα.

Και άλλοι έφτασαν στο σημείο να μην έχουν πρόσβαση σε ιατρική φροντίδα ή φαρμακευτική θεραπεία στα δημόσια νοσοκομεία.

Αυτοί οι άνθρωποι έγραψαν την ιστορία.

Και αυτή την ιστορία συναντά η Ιθάκη.

Την αληθινή ιστορία των καθημερινών ανθρώπων.

Δεν υποτιμώ τους ισολογισμούς των τεχνοκρατών.

Και είμαι πανέτοιμος να μιλήσω με νούμερα.

Γιατί η Ιθάκη καταρρίπτει με επιχειρήματα όλους τους αριθμούς της προπαγάνδας.

Είμαι εδώ όμως κυρίως για να μιλήσω για τις αιτίες που μας οδήγησαν στη κρίση.

Τις αδιέξοδες πολιτικές και στρατηγικές επιλογές του χθες.

Με γνώμονα το σήμερα και το αύριο.

Γιατί η γνώση της ιστορικής αλήθειας για το χθές δεν είναι χρήσιμη για να αναπαράγουμε παλιές εντάσεις.

Αλλά για να διδαχτούμε για το τι πρέπει να αλλάξουμε και τι να αποφύγουμε για το μέλλον αυτού του τόπου.

Και αν η Ιθάκη τους ενοχλεί, προφανώς για αυτό τους ενοχλεί.

Για όσα κυοφορεί για το αύριο και όχι για όσα καταγράφει για το χθες.

Και αυτό το αύριο και πολύ περισσότερο το σήμερα, είναι βυθισμένο ξανά στην αγωνία και στην ανασφάλεια.

Αν υπάρχει  μια λέξη που διαπερνά τη σκέψη και τη ψυχή των περισσότερων συμπολιτών μας ξανά στις μέρες μας, είναι αυτή η λέξη.

Ανασφάλεια, που σημαίνει να μην ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει αύριο.

Στη δουλειά, στο χωράφι, στο τρένο.

Με τη θηλειά της τράπεζας, της εφορίας, της ακρίβειας, της ασυδοσίας του πλούτου, της προκλητικής αδικίας πολλές φορές να μας κόβει την αναπνοή.

Και -τι ειρωνεία- με τους αυτουργούς της καθημερινής μας αγωνίας, τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς του, να μιλάνε συνεχώς για ασφάλεια.

Να εμφανίζουν τους εαυτούς τους ως εγγυητές της ασφάλειας.

Δεν πειράζει που το σούπερ μάρκετ είναι απλησίαστο

Δεν πειράζει που  το δημόσιο χρήμα ρέει στις γνωστές τσέπες με μεθόδους ΟΠΕΚΕΠΕ.

Δεν πειράζει που οι αγρότες βλέπουν τη ζωή τους να καταστρέφεται.  

Δεν πειράζει που η κυβέρνησή τους έγινε συνώνυμο της διαφθοράς.

Είμαστε ασφαλείς, γιατί αγοράζουν χρεώνοντας τη χώρα φρεγάτες και Ραφάλ.

Γιατί ενισχύουν την αστυνομία και την καταστολή.

Και τα Predator βέβαια.

Γιατί έχουν μετατρέψει το Αιγαίο σε θάλασσα θανάτου.

Και γιατί θα έχουν για άλλα έξι χρόνια στη θέση του, τον επόπτη της απληστίας των τραπεζών.  

Μας πουλάνε την ασφάλεια μιας ψευδεπίγραφης σταθερότητας.

Μόνο που οι ίδιοι είναι αυτοί που με τις πολιτικές τους αποσταθεροποιούν τις ζωές μας.

Γιατί καμιά χώρα δεν μπορεί να είναι ασφαλής, όταν η κοινωνία διατρέχεται από τόσο μεγάλη ανασφάλεια.

Όταν κάθε πολίτης δεν αισθάνεται και δεν βλέπει ότι μπορεί να ζει, να εργάζεται, να μεγαλώνει και να μορφώνει τα παιδιά του, σε συνθήκες ασφάλειας και αξιοπρέπειας.

Κι από εδώ, από τη Λάρισα, επιτρέψτε μου να απαντήσω με τρεις λέξεις στη μυθολογία της ασφάλειας:  

Daniel.

Τέμπη.

Βιολάντα.

Τρεις στιγμές που πάγωσε ο χρόνος.

Τρία συγκλονιστικά δράματα στη Θεσσαλία.

Τρεις τραγωδίες στην καρδιά της χώρας.

Που έχουν ορφανέψει οικογένειες.

Και έχουν σημαδέψει τις συνειδήσεις όλων μας.

Και δεν είναι  δυστυχώς η «μοίρα» που φταίει για όλα.

Ο μοιραίος καιρός, ο μοιραίος σταθμάρχης, ο μοιραίος  εργοστασιάρχης.  
Όλα αυτά επικαλούνται συνεχώς οι ένοχοι.

Τη «μοίρα»!

Ξέρουμε ότι η εποχή μας παράγει κινδύνους.

Κινδύνους όμως πως δεν είναι “μοίρα”.

Είναι αποτέλεσμα του τρόπου που οργανώνουμε την οικονομία, την εργασία, την ενέργεια, το κράτος, τις υποδομές.

Του τρόπου με τον οποίο η οργανωμένη κοινωνία, με τους θεσμούς, τις δημοκρατικές εκπροσωπήσεις της, τις υπεύθυνες εξουσίες, θωρακίζει τη ζωή και την αξιοπρέπεια κάθε πολίτη.

Κάθε οικογένειας.

Ανεξάρτητα από το ύψος της φορολογικής τους δήλωσης.

Και απέναντι στους κίνδυνο έχουμε δύο επιλογές:

Ή να οδηγηθούμε σε τραγωδίες.

Ή να ορθώσουμε τείχος προστασίας.

Η Δεξιά παγκοσμίως και στη χώρα μας, επενδύει στον κίνδυνο.

Επενδύει στην ανασφάλεια.  

Επενδύει στο φόβο.

Πρώτα και κύρια γιατί ο δικός της κόσμος, εκείνοι τους οποίους εκπροσωπεί, δεν νιώθουν ανασφάλεια.

Το πολύ-πολύ να νιώθουν το φόβο μήπως κάποια στιγμή, κάποια προοδευτική κυβέρνηση, βάλει τέλος στα προνόμιά τους.

Αυτό το φόβο καλώς τον έχουν και θα φροντίσουμε να τον επιβεβαιώσουμε.

Δεν ζουν πάντως με το φόβο της απόλυσης, τον κίνδυνο του εργατικού δυστυχήματος, την ανασφάλεια του μεροκάματου που δεν φτάνει ούτε για τα στοιχειώδη.

Και έχουν τη σιγουριά ότι μπορούν να εξασφαλίσουν -με τα χρήματά τους- το καλύτερο δυνατό για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.

Να το πω πιο απλά;

Και η ασφάλεια στο σύστημα αξιών τους είναι ένα είδος εμπορεύματος.

Όποιος έχει χρήματα αγοράζει προστασία

Όποιος δεν έχει, αφήνεται στη «μοίρα» του.

Δεύτερον, η Δεξιά, όπως και η ακροδεξιά, επενδύει πολιτικά στην ανασφάλεια των πολλών, γιατί ξέρει ένα πράγμα:

Μια κοινωνία φοβισμένη είναι μια κοινωνία ηττημένη.

Δείτε τι συμβαίνει στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ένας πρόεδρος που τρομοκρατεί την κοινωνία.

Διαδίδει τερατολογίες και fake news. Αδιαφορεί για τους κανόνες και τους νόμους. Στέλνει την εθνοφυλακή στις πόλεις για να πυροδοτήσει έναν εμφύλιο πόλεμο. Κατασκευάζει  εσωτερικό εχθρό.

Και ο εχθρός έχει όνομα: δικαιώματα.

Το δικαίωμα στην εργασία, το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση, το δικαίωμα να ορίζω όπως θέλω το σώμα μου, το δικαίωμα στη συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων.

Τρίτον, η Δεξιά, όπως και η Ακροδεξιά, έχει πετύχει κάτι σημαντικό.

Η πολιτική της παράγει, αναπαράγει, και γενικεύει την κοινωνική ανασφάλεια.

Και τι κάνουν μετά;

Θυμούνται το νόμο και την τάξη.

Δολοφονούν την ασφάλεια με τις πολιτικές τους και ύστερα στέλνουν την αστυνομία να προστατέψει τα ορφανά.

Ακριβώς αυτό κάνει εδώ και χρόνια η ΝΔ του κυρίου Μητσοτάκη.

Οικειοποιείται την έννοια της ασφάλειας.

Εμφανίζεται ως η παράταξη που δήθεν νοιάζεται για την ασφάλεια των πολιτών.

Φτάνει όμως.

Ο Ντάνιελ, τα Τέμπη, η Βιολάντα, η καθημερινή αγωνία για το τι θα μας ξημερώσει, μας τραβούν από το μανίκι:

Η ασφάλεια που κλίνουν σε όλες τις πτώσεις είναι ασφάλεια για τους λίγους.

Και ανασφάλεια για τους πολλούς.   

Η ασφάλεια της κοινωνίας, του καθημερινού ανθρώπου, των παιδιών, των νέων, των ηλικιωμένων, είναι και πρέπει να είναι το δικό μας μέλημα.

Η δική μας προτεραιότητα, που εξυπηρετεί τις ανάγκες και τις αγωνίες των πολλών:

Εκείνων που πάνε για μεροκάματο και δεν ξέρουν αν θα γυρίσουν,

 των νέων που παλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί πάνω στο μηχανάκι του ντελίβερι,

των αγροτών που συνθλίβονται από τον καιρό και τις πολιτικές καταστροφής,

των μικρομεσαίων που συμπιέζονται ανάμεσα στη εφορία και την τράπεζα,

των καθημερινών ανθρώπων που αισθάνονται και είναι μόνοι τους απέναντι σε ένα κράτος που αδιαφορεί για το περιεχόμενο, την ποιότητα, το μέλλον τους.

Για την ίδια τη ζωή τους.

Επανέρχομαι λοιπόν στις τρεις στιγμές που πάγωσε ο χρόνος στη Θεσσαλία.  

Daniel. Τέμπη. Βιολάντα.

Αγρότες, νέοι άνθρωποι, εργάτριες.

Οι πολιτικές της αδιαφορίας ακόμα και για την ανθρώπινη ζωή, που οδηγούν σε τραγωδίες.

Δεν θα σας κουράσω με αυτά που ξέρετε καλύτερα από μένα για τον Ντάνιελ.

Θέλω να σκεφτείτε μόνο ένα πράγμα: τέσσερα χρόνια μετά που βρισκόμαστε;

Η χώρα μας στα χρόνια της Νέας Δημοκρατίας είχε μια μεγάλη ευκαιρία: το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.

Ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα που είχε στόχο τη θωράκιση από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

Σε ποιο σημείο της χώρας μπορούμε να δούμε κάτι χειροπιαστό, κάτι σημαντικό, κάτι που αλλάζει την εικόνα προς το καλύτερο;

Πουθενά.

Γιατί το Ταμείο Ανάκαμψης το έκαναν Ταμείο Παροχών και Κουπονιών.

Το αποτέλεσμα;

Αντιπλημμυρικά έργα στα χαρτιά, κάτοικοι από χωριά και κωμοπόλεις που έγιναν μετανάστες στην ίδια τους τη χώρα, αγροτικές εκτάσεις που συρρικνώνονται.

Τα τρία μεγάλα φράγματα που έχει ανάγκη η Θεσσαλία, το φράγμα της πύλης, του Νεοχωρίτη και του Μουζακίου θα μείωναν κατά 70% τον πλημμυρικό κίνδυνο.

Δεν εντάχθηκε και δεν προχώρησε κανένα.

Πόσο θα κόστιζαν ;

Μέχρι διακόσια εκκατομύρια ευρώ.

Πόσο κοστολογήθηκαν τα προγράμματα κατάρτισης στα οποία έκαναν πλιάτσικο γνωστοί γαλάζιοι υπουργοί και πράσινοι συνδικαλιστές;

500 εκατομμύρια σε τρία χρόνια.

Αντιλαμβάνεστε τα μεγέθη ;

Και έζησαν αυτοί καλά, και εδώ στη Θεσσαλία κοιμάστε και ξυπνάτε μέσα στην ανασφάλεια.

Για την επόμενη καταιγίδα.

Για την υγεία και την άρδευση της περιοχής.

Για το μέλλον της αγροτικής παραγωγής.

Σε λίγες μέρες είναι η μαύρη επέτειος για τα Τέμπη.

Μαύρη επέτειος για τη χώρα. Αλλά και μαύρη επέτειος για τη δημοκρατία μας.

Είναι τέτοιο το βάρος αυτής της τραγωδίας που θέλω να είμαι εξαιρετικά προσεκτικός.

Δεν γίνεται να ξεχάσουμε τις στημένες φωτογραφίες του υπουργικού συμβουλίου, τη δαιμονοποίηση των συγγενών, τις πρακτικές της συγκάλυψης, τα ψέματα και τον κυνισμό της κυβέρνησης απέναντι στους πολίτες που ζήτησαν το στοιχειώδες και αυτονόητο για κάθε πολιτισμένη κοινωνία:  Δικαιοσύνη.

Αλλά θέλω να σταθώ σε αυτό που σας είπα εξαρχής.

Στις πολιτικές της αδιαφορίας, της ανικανότητας, της κοινωνικής και πολιτικής ιδιοτέλειας, και εν τέλει της εξαφάνισης κάθε αισθήματος ασφάλειας.

Δείτε πού βρισκόμαστε σήμερα, τρία χρόνια μετά.

Κάπου ανάμεσα στη συγκάλυψη και στη διάλυση.

Συγκάλυψη που υπονομεύει το θεμέλιο της δημοκρατίας: την εμπιστοσύνη δηλαδή των πολιτών στην οργανωμένη πολιτεία.

Διάλυση του σιδηροδρομικού δικτύου: σκανδαλώδεις συμβάσεις, γραμμές που κλείνουν, τρένα άδεια και έρημα.

Ένα κράτος που δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια στις μεταφορές εμπορευμάτων και στις μετακινήσεις των πολιτών.

Και τέλος, η Βιολάντα υπήρξε η πιο πρόσφατη τραγωδία.

Που την παρουσίασαν -παλιά τους τέχνη- σαν «ατύχημα» για να μάθουμε σύντομα ότι ήταν προϊόν εγκληματικής αδιαφορίας.

25 εργαζόμενοι κατέθεσαν ότι από τον Οκτώβριο είχαν διαμαρτυρηθεί ότι υπήρχε μια ύποπτη οσμή.

Στο παράνομο υπόγειο με τις δεξαμενές προπανίου δεν υπήρχε ανιχνευτής.

Τα σχέδια πυρασφάλειας στηρίζονταν σε τοπογραφικά του 2011.

Κανένας έλεγχος, καμία πρόνοια, καμία προστασία.

Όλα εξάλλου τα είχε βρει σωστά όταν επισκέφτηκε το εργοστάσιο ο Άδωνις Γεωργιάδης.

Αυτό μας είπε.

Και το αρμόδιο υπουργείο έσπευσε να ανακοινώσει ότι πάμε καλά στα εργατικά δυστυχήματα.

Στατιστικές άριστες, μείον πέντε ζωές.

Διαλυμένη Επιθεώρηση Εργασίας, 4 μόνο επιθεωρητές για 12.000 επιχειρήσεις στην Καρδίτσα και τα Τρίκαλα, αλλά οι αριθμοί της κυβέρνησης Μητσοτάκη ευημερούν.

Ευημερεί ακόμα και η δημιουργική λογιστική και τα παιγνίδια εξαπάτησης με αντικείμενο ανθρώπινες ζωές.

Αυτή είναι η πικρή αλήθεια.

Και αυτή η αλήθεια είναι φοβάμαι η προαναγγελία της επόμενης Βιολάντας.

Φίλες και φίλοι,

Τον Μάρτιο του 1933 όταν ο Ρούσβελτ έγινε πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών η χώρα του βρισκόταν στη δίνη της μεγάλης οικονομικής κρίσης του 1929.

Και τότε είπε μια φράση που όσα χρόνια και αν περάσουν περιέχει ένα ισχυρό μήνυμα: «το μόνο που έχουμε να φοβηθούμε, είναι τον φόβο τον ίδιο -τον τρόμο που παραλύει τις αναγκαίες προσπάθειες για να μετατρέψουμε την υποχώρηση σε πρόοδο»

Σήμερα, στην Ελλάδα του 2026, βρισκόμαστε ακριβώς σε αυτό το σημείο.

Πρέπει να νικήσουμε το φόβο.  

Να νικήσουμε την ανασφάλεια.

Να σταθούμε όρθιοι και να απαιτήσουμε μια καλύτερη ζωή.

Μια ζωή με ασφάλεια που απελευθερώνει τη δημιουργικότητα, την αυτοπεποίθηση, την ορμητική αναγέννηση της κοινωνίας μας.

Τη ζωή που δικαιούμαστε.

Και αυτό είναι πολιτική επιλογή.

Η δική μας και η δική μου αδιαπραγμάτευτη πολιτική επιλογή.

Που σημαίνει ότι απέναντι στην κλιματική αλλαγή το κράτος επενδύει στην ανθεκτικότητα της κοινωνίας.

Απέναντι στην κατάρρευση των δημόσιων υποδομών το κράτος επενδύει στην ανανέωση και επέκτασή τους.

Απέναντι στην εργασιακή ζούγκλα το κράτος παρεμβαίνει για την επιβολή κανόνων που έχουν στο επίκεντρό τους τα δικαιώματα των ανθρώπων που ζουν από τη δουλειά τους.

Σημαίνει επίσης ότι το κράτος έχει ξεκάθαρους στόχους και προτεραιότητες:

Δίκαιη κλιματική μετάβαση, κράτος πρόνοιας, κοινωνική δικαιοσύνη.

Όχι στα χαρτιά.

Με εφαρμοσμένες πολιτικές.

Δεν θα μείνουν βέβαια όλοι ευχαριστημένοι.

Κάποιοι ισχυροί θα χάσουν τα προνόμιά τους.

Κάποιοι ισχυροί πρέπει να μάθουν ότι η ζωή δεν είναι μόνο απευθείας αναθέσεις και πλιάτσικο στα δημόσια ταμεία.

Κάποιοι ισχυροί πρέπει να συνηθίσουν στην ιδέα ότι ο πλούτος μοιράζεται και δεν συσσωρεύεται στις τσέπες τους.

Αλλά ξέρουμε ποιοι θα πάρουν μια βαθιά ανάσα.

Οι άνθρωποι που σήμερα νιώθουν απροστάτευτοι, εκτεθειμένοι στον κίνδυνο, ανασφαλείς.

Που τρέμουν την εφορία, την τράπεζα, το λογαριασμό του ρεύματος, το βενζινάδικο, το αύριο.

Και επειδή τις τελευταίες μέρες ο ισόβιος επόπτης του τραπεζικού συστήματος μας κάνει μαθήματα ιστορίας και ηθικής, ας θυμηθούμε τους δανειολήπτες που γονατίζουν με τις καταχρηστικές πρακτικές των τραπεζών.

Τους μικρούς καταθέτες που  χρεώνονται για κάθε ανάληψη.

Τη διαφορά επιτοκίων καταθέσεων και δανεισμού, που ανοίγουν το πεδίο για την ασύδοτη κερδοσκοπία των τραπεζών.

Τα κέρδη των μετόχων για τραπεζικά ιδρύματα που το Δημόσιο, ο λαός μας, έχει κρατήσει στη ζωή με μεταγγίσεις δισεκατομμυρίων.

Μεταγγίσεις αίματος, θα τις χαρακτήριζα.  

Επιτρέψτε μου λοιπόν εδώ να επιμείνω σε κάτι που έχω ξαναπεί: ένας νέος πατριωτισμός, που θα επιβάλλει ο καθένας να καταβάλει στο δημόσιο ταμείο ανάλογα με τις δυνατότητές του, και θα βάλει τέρμα στις πρακτικές της ασυδοσίας του πλούτου, είναι σήμερα περισσότερο από ποτέ αναγκαίος.

Ένας οικονομικός και κοινωνικός πατριωτισμός, που θεμέλιό του είναι ότι η Ελλάδα δεν θέλει και δεν μπορεί να ζει από τύχη, είναι σήμερα όρος επιβίωσης και αξιοπρέπειας για την κοινωνία και την πατρίδα μας.

Σήμερα, μέσα από τις διαδοχικές εμπειρίες των πολλαπλών κρίσεων.

Τη μεγάλη οικονομική κρίση, τις πολιτικές των Μνημονίων, την πανδημία, την ενεργειακή κρίση, τη γεωπολιτική αστάθεια.

Το αίτημα για ασφάλεια, σταθερότητα και δικαιοσύνη δεν είναι πολυτέλεια.

Είναι το σημείο από όπου πρέπει να ξεκινήσουμε.

Και εδώ θέλω να είμαι πολύ συγκεκριμένος.

Το κοινωνικό κράτος είναι όρος και προϋπόθεση για την ασφάλεια, την αξιοπρέπεια, τη ζωή των πολλών.

Αλλά δεν μπορεί να είναι απλώς ένα δίχτυ που σε πιάνει όταν πέφτεις.

Οφείλει στις νέες συνθήκες να υπηρετεί της ανάγκες με νέους τρόπους και νέες λειτουργίες.  

Το κοινωνικό Κράτος πρέπει να είναι ένα Συνεργατικό Κράτος.

Ή πιο σωστά, μια Συνεργατική Πολιτεία, που θα συνδυάζει αρμονικά τις αρμοδιότητες του κράτους με τα δικαιώματα και την παρέμβαση της κοινωνίας των πολιτών.

Που δεν θα βλέπει τον πολίτη ως πελάτη.

Αλλά ως συμμέτοχο, σύμμαχο και παραγωγό πολιτικής.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να αλλάξει απλά και μόνο με μια νέα κυβέρνηση.

Αυτό είναι αναγκαία προϋπόθεση, αλλά από μόνο του δεν αρκεί.

Η Ελλάδα μπορεί να αλλάξει μόνο αν η κοινωνία της αλλάξει και πάρει την υπόθεση στα χέρια της.

Ώστε να έχουμε ενεργειακές κοινότητες που θα μας απελευθερώσουν από τα καρτέλ της αισχροκέρδειας στην τιμή του ρεύματος.

Αγροτικούς συνεταιρισμούς που θα χτίζουν την επισιτιστική επάρκεια και θα διαλύουν την αλυσίδα της κερδοσκοπίας.

Ισχυρά και ανεξάρτητα συνδικάτα που σε κάθε χώρο δουλειάς θα μπορούν να σταματούν τις μηχανές όταν κινδυνεύει η ανθρώπινη ζωή.

Πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα που θα συμβάλλουν στο μεγάλο σχέδιο της ανθεκτικότητας της κοινωνίας μας.

Τοπική Αυτοδιοίκηση με πραγματικές αρμοδιότητες που θα οργανώνει τις πόλεις και τις περιφέρειες με τους όρους του σήμερα, αλλά και του αύριο.

Για να έχουμε, τελικά, μια Ελλάδα που στέκεται στα πόδια της, μια κοινωνία ασφάλειας, μια νέα γενιά που θα ξέρει ότι έχει δικαιώματα και κυρίως ότι μπορεί να έχει μέλλον εδώ.

Στη χώρα της και στον τόπο της.

Φίλες και φίλοι,

Φέτος στις μεγάλες αγροτικές κινητοποιήσεις είδαμε κάτι καινούριο.

Στην πρώτη γραμμή του αγώνα, στις μεγάλες συνελεύσεις, στα μπλόκα είδαμε νέα πρόσωπα: νέους αγρότες και νέους παραγωγούς.

Ανθρώπους που επέλεξαν να επενδύσουν τις γνώσεις τους, τη δημιουργικότητά τους, το μόχθο τους στη γη και στη φύση.

Είναι μια απόφαση που δείχνει ότι η χώρα αυτή μπορεί να μην είναι απλώς το επενδυτικό Ελντοράντο του real-estate, του τουρισμού και των φαραωνικών έργων.

Είναι μια απόφαση που δείχνει ότι εκτός από τους «φραπέδες» και τα σκοτεινά κυκλώματα του ΟΠΕΚΕΠΕ υπάρχει μια Ελλάδα της παραγωγής, της προσπάθειας, της τιμιότητας.

Οι νέοι αγρότες και παραγωγοί μας θυμίζουν αυτό που συχνά ξεχνάμε: ότι η Ελλάδα μπορεί να έχει σύγχρονο πρωτογενή τομέα, μπορεί να έχει ζωντανά χωριά και κωμοπόλεις, μπορεί να εξασφαλίσει ποιοτικά και προσιτά τρόφιμα για όλους και όλες μας.

Με μια μικρή προϋπόθεση.

Ένα κράτος, μια πολιτεία, μια κοινωνία που ακούει τους παραγωγούς, ακούει τους αγρότες της.

Και σήμερα θέλω να καταθέσω οκτώ προτάσεις, οκτώ τομές που στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στα πιο προωθημένα αιτήματα του αγροτικού κόσμου.

Τομή 1η: Αποκέντρωση της Αγροτικής Πολιτικής

Δεν μπορεί η αγροτική πολιτική να σχεδιάζεται εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο παραγωγής. Δεν μπορεί η αγροτική Ελλάδα να είναι διοικητικό παράρτημα της Αθήνας.

Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης πρέπει να μεταφερθεί στη Θεσσαλία. Στην καρδιά της παραγωγής.

Μαζί με το Υπουργείο να αποκεντρωθούν βασικοί οργανισμοί: Ο ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ, ο ΟΠΕΚΕΠΕ, οι υπηρεσίες που σήμερα λειτουργούν μακριά από τον παραγωγό.

Ταυτόχρονα να θεσμοθετηθεί Εθνικό Συμβούλιο Αγροτικής Πολιτικής. Με δεσμευτικό οδικό χάρτη, ετήσια λογοδοσία, συμμετοχή των ίδιων των παραγωγών.

Η αγροτική πολιτική δεν μπορεί να αποφασίζεται για τους αγρότες, χωρίς τους αγρότες.

Τομή 2η: Ελάχιστο Αγροτικό εισόδημα

Προτείνουμε Εθνικό Μηχανισμό Διασφάλισης Ελάχιστου Αγροτικού Εισοδήματος: Τιμή αναφοράς με βάση το κόστος παραγωγής. Κρατική εγγύηση όταν η αγορά καταρρέει.

Συλλογική διαπραγμάτευση μέσα από συνεταιρισμούς.

Τιμές ενεργοποίησης, βασισμένες στο πραγματικό κόστος παραγωγής κάθε περιφέρειας. Με τριμερή συμβόλαια παραγωγού–συνεταιρισμού–αγοραστή.

Ο αγρότης πρέπει να ξέρει ότι δεν θα καταστραφεί επειδή μια χρονιά οι τιμές κατέρρευσαν.

Τομή 3: Η γη σε όσους την καλλιεργούν

Σήμερα χιλιάδες στρέμματα μένουν ακαλλιέργητα, ενώ νέοι άνθρωποι θέλουν να γίνουν αγρότες και δεν βρίσκουν γη.

Αυτό πρέπει να τελειώσει.

Με τη θεσμοθέτηση Εθνικής Τράπεζας Γης. Με ψηφιακή καταγραφή όλης της ανενεργής γης, σε διασύνδεση με το Κτηματολόγιο.

Με μακροχρόνιες μισθώσεις με σταθερούς όρους, με προτεραιότητα στους νέους αγρότες και τους συνεταιρισμούς.

Το Σύνταγμά μας προβλέπει «την αναδιανομή αγροτικών εκτάσεων με σκοπό την πιο παραγωγική εκμετάλλευσή τους». Αυτό που λείπει και πρέπει να γίνει είναι ο εφαρμοστικός νόμος.

Τομή 4η: Ριζική αναδιάρθρωση του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ & η Γνώση να φτάνει στο Χωράφι

Γνωρίζετε τη σημασία και τις δυνατότητες του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ. Γνωρίζετε επίσης ότι η χώρα συνεχίζει: Να εισάγει γενετικό υλικό. Να εξαρτάται από ξένες φυλές. Να κινδυνεύει από εισαγόμενες ασθένειες.

Η φέτα, για παράδειγμα, να είναι ΠΟΠ και τα γονίδιά της να είναι εισαγόμενα.

Χρειαζόμαστε ένα Εθνικό πρόγραμμα αναγέννησης αυτόχθονων φυλών.

Με Τράπεζα ζωικού γενετικού υλικού.

Με ανασυγκρότηση των κέντρων γενετικής βελτίωσης. Αναβάθμιση της Τράπεζας Σπόρων. Και αυστηρούς ελέγχους στις ελληνοποιήσεις.

Επίσης πιστοποιημένους γεωργικούς συμβούλους, Περιφερειακά Δίκτυα Κατάρτισης, ψηφιακή πλατφόρμα γνώσης με ανοιχτά δεδομένα και εργαλεία πρόγνωσης. Δικαιώματα και κατάρτιση για όλους τους εργαζόμενους στον αγροτικό τομέα.

Τομή 5η: Χρηματοδότηση που να φτάνει στον μικρό παραγωγό

Οι τράπεζες βλέπουν τους αγρότες ως ρίσκο. Μια Συνεργατική Πολιτεία πρέπει να τους δει ως επένδυση.

Με τη δημιουργία ειδικών αγροτικών χρηματοδοτικών προϊόντων μέσω της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας. Συλλογική χρηματοδότηση μέσω συνεταιρισμών.

Και με κίνητρα για επενδύσεις σε μεταποίηση, ψηφιακά εργαλεία και ενεργειακή αυτονομία.

Τομή 6η: Ενεργειακές κοινότητες για μείωση κόστους παραγωγής

Το κόστος ενέργειας στραγγαλίζει την παραγωγή. Οι Αγροτικές Ενεργειακές Κοινότητες μπορούν να μειώσουν δραστικά το κόστος ρεύματος. Για τις γεωτρήσεις. Για τα ψυγεία. Για τα αντλιοστάσια.

Επιβάλλεται η προτεραιότητα στον ηλεκτρικό χώρο για τους παραγωγούς.  Για να πέσει το κόστος άντλησης, το κόστος άρδευσης, το κόστος παραγωγής. Και να μειωθούν οι απώλειες αρδευτικού νερού.

Τομή 7η: Διαφάνεια στην αγορά και προστασία της Ελληνικής παραγωγής

Δεν μπορεί να υπάρξει δίκαιο εισόδημα χωρίς δίκαιη και διαφανή αγορά.

Προτείνουμε εθνική ψηφιακή πλατφόρμα ιχνηλασιμότητας.  Ενισχυμένους ελέγχους με σύγχρονα ψηφιακά εργαλεία και αυστηρές κυρώσεις για όσους παρανομούν.

Ο στόχος είναι διπλός:  να μπει τέλος στις ελληνοποιήσεις και να μειωθεί δραστικά η ψαλίδα ανάμεσα στο χωράφι και το ράφι.

Τομή 8η: Μεταρρύθμιση του ΕΛΓΑ και Εθνικά Σχέδια για άρδευση και αυτάρκεια ζωοτροφών.

Αυτή η τομή αγγίζει τα πάντα. Το νερό που χρειάζεται για την παραγωγή, τις αποζημιώσεις που αργούν μήνες, την κτηνοτροφία που εξαρτάται από εισαγόμενες ζωοτροφές, τους δασικούς χάρτες που κρατούν χιλιάδες παραγωγούς σε ομηρία, και την αδήλωτη εργασία που υπονομεύει τον θεμιτό ανταγωνισμό.

Προτείνουμε Εθνικό σχέδιο αρδευτικών υποδομών.

Μεταρρύθμιση του ΕΛΓΑ με κλιματικούς δείκτες για ταχύτερες αποζημιώσεις σε λιγότερο από 60 ημέρες.

Εθνικό σχέδιο αυτάρκειας ζωοτροφών.

Ολοκλήρωση δασικών χαρτών στο 100% της επικράτειας. Και βαθμιαία αλλά αποφασιστική μείωση της αδήλωτης εργασίας.  

Αγαπητές φίλες και φίλοι,

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Η αγροτική πολιτική του αύριο πρέπει να σχεδιαστεί σήμερα — με τη συμμετοχή αυτών που ζουν και εργάζονται στην ύπαιθρο. Αυτό που χρειάζεται δεν είναι μόνο πόροι.

Είναι όραμα, σχέδιο και πολιτική βούληση.

Είναι μια προοδευτική κυβέρνηση, που θα έχει στόχο την οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική αναζωογόνηση της υπαίθρου.

Με μια νέα κοινωνική συμφωνία μεταξύ κράτους, παραγωγών και καταναλωτών.

Η Θεσσαλία ο τόπος σας, έχει πληγωθεί.

Αλλά δεν τσακίστηκε.

Είναι μια ζωντανή περιφέρεια με εξαιρετικά πανεπιστήμια, καινοτόμες και εξωστρεφείς επιχειρήσεις, δραστήριες οικολογικές πρωτοβουλίες, δραστήριους νέους αγρότες που επιθυμούν να χαράξουν νέους δρόμους, επιμελητήρια και θεσμούς που έχουν όρεξη και σχέδια, συσσωρευμένες δυνατότητες που ασφυκτιούν.

Πιστεύω ότι η Θεσσαλία μπορεί να γίνει το εργαστήριο της Ελλάδας του αύριο.

Το παραγωγικό, οικολογικό και κοινωνικό παράδειγμα μιας χώρας που παράγει, καινοτομεί, διασυνδέεται και διασυνδέει, με τον τόνο να δίνουν οι νέοι άνθρωποι.

Όχι όμως με αυτήν την κυβέρνηση.

Όχι με αυτήν την πολιτική.

Όχι με αυτό το κράτος.

Η Θεσσαλία ανάμεσα στο 2019 και στο 2026 δεν πήγε μπροστά. Δεν έμεινε καν στο ίδιο σημείο.

Πήγε πίσω.

Και ξέρω ότι αυτό που σας απασχολεί, αυτό που σας έφερε εδώ, είναι το αίτημα να προχωρήσουμε επιτέλους.

Να πάμε μπροστά.

Θέλω να είμαι ξεκάθαρος.

Για αυτό ήρθα σήμερα εδώ.

Για να ακούσω τη δική σας φωνή, να συναντήσω ανθρώπους που με το παράδειγμά τους δείχνουν αυτό το μπροστά.

Να οραματιστούμε και να σχεδιάσουμε τη χώρα που μας αξίζει και μπορούμε να φτιάξουμε.

Ξέρω το αίτημά σας.

Ξέρω τι περιμένετε από μένα.

Έχω πλήρη επίγνωση- πιστέψτε με.

Και της ευθύνης και του βάρους της ευθύνης.

Και σας λέω ένα πράγμα: είναι η ώρα του μαζί.

Μαζί να βάλουμε τα πανιά και τα ξάρτια στο νέο καράβι για την Ιθάκη.

Ένα καράβι γερό, καλοτάξιδο, γρήγορο, που δεν θα φοβάται τους καιρούς και τις θύελλες που μας περιμένουν.

Με αξιόμαχο πλήρωμα, νέους αλλά και έμπειρους ναύτες και αξιωματικούς.

Με γνώρισμα την αγάπη στο λαό, στο ταξίδι, στον προορισμό.

Μαζί να χαράξουμε τη ρότα της πατρίδας για την Ιθάκη.

Γιατί αυτό που κρίνεται είναι κάτι πολύ μεγάλο.

Η ζωή μας.

Η ζωή που θέλουμε να ζήσουμε με ασφάλεια.

Όλες και όλοι μαζί.

Σας ευχαριστώ!

Με φόντο τις κινήσεις του Νίκου Ανδρουλάκη και τις διεργασίες στον προοδευτικό χώρο, ξεκαθαρίζει ότι η διεύρυνση δεν σημαίνει «ανακύκλωση προσώπων», αλλά συγκρότηση ενός ευρύτερου ρεύματος που θα αμφισβητήσει ευθέως την κυβερνητική κυριαρχία.

Συνέντευξη

Χρόνης Διαμαντόπουλος

–Θα ήθελα να ξεκινήσουμε με τα ελληνοτουρκικά. Πώς είδατε την επίσκεψη του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη στην Τουρκία και όσα είπε ο πρόεδρος Ερντογάν;

Δεν νομίζω ότι προέκυψε κάτι το εντυπωσιακό, ούτε βέβαια κάποιο βήμα για τα μόνα θέματα θεωρούμε ως διαφορές, δηλαδή τις θαλάσσιες ζώνες και την υφαλοκρηπίδα. Δεν ανέμενε άλλωστε και κανένας κάτι τέτοιο. Πιστεύω ακράδαντα ότι καλώς έγινε, ότι καλύτερα να συζητάμε με την Τουρκία παρά να μην μιλιόμαστε, κάτι που θα ήταν επικίνδυνο.

–Το θέμα της πρόσκλησης Τραμπ, το διαχειρίστηκε σωστά ο πρωθυπουργός; Μπορούσε να κάνει κάτι άλλο;

Ζούμε σε δύσκολες εποχές με την παρουσία Τραμπ να φέρνει τα πάνω κάτω στον πλανήτη, με την αμφισβήτηση κάθε αρχής και κανόνα Διεθνούς Δικαίου. Στην επιφάνεια έρχονται η λογική της ισχύος, η ενίσχυση αναθεωρητικών απόψεων, ενώ τροφοδοτούνται διεθνείς εντάσεις απρόβλεπτης εξέλιξης.

Η Επιτροπή Διεύρυνσης ήταν μόνο η αρχή. Η συνέχεια θα είναι ακόμα πιο ηχηρή. Ας ξεκαθαριστεί δε, ότι τα ονόματα που ανακοινώθηκαν συγκροτούν την Επιτροπή Διεύρυνσης, την Ομάδα δηλαδή που θα οργανώσει και θα συστηματοποιήσει την προσπάθεια διεύρυνσης

Σ΄ αυτό η μόνη ελπίδα είναι μια ισχυρή Ευρώπη που θα προχωρήσει την ενοποίησή της, που θα αποκτήσει κοινή εξωτερική και αμυντική πολιτική. Σ΄ αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να κινείται η Ελλάδα όπως και άλλες χώρες, προσμετρώντας τα εθνικά συμφέροντά μας και τηρώντας τις αναγκαίες ισορροπίες με τις Η.Π.Α που αποτελεί στρατηγικό σύμμαχο.

–Κυρία Γιαννακοπούλου, με τη σύσταση της νέας Επιτροπής Συμπαράταξης-Διεύρυνσης, το ΠΑΣΟΚ επιδιώκει ένα άνοιγμα σε όλες τις προοδευτικές δυνάμεις· πώς διασφαλίζεται ότι αυτή η προσπάθεια θα οδηγήσει σε μια ουσιαστική πολιτική αλλαγή και όχι απλώς σε μια ανακύκλωση προσώπων;

Mε την Επιτροπή Διεύρυνσης που ανακοινώθηκε φάνηκαν οι δυνατότητες επανεργοποίησης δυνάμεων αλλά και επιστροφής στελεχών που είχαν βρεθεί σε άλλους πολιτικούς χώρους. Ήταν ένα αρχικό μήνυμα με έντονο συμβολισμό και ενδεικτικό των δυνατοτήτων. Ας σημειωθεί δε, ότι ήταν μόνο η αρχή. Η συνέχεια θα είναι ακόμα πιο ηχηρή. Ας ξεκαθαριστεί δε, ότι τα ονόματα που ανακοινώθηκαν συγκροτούν την Επιτροπή Διεύρυνσης, την Ομάδα δηλαδή που θα οργανώσει και θα συστηματοποιήσει την προσπάθεια διεύρυνσης. Δεν τελειώνουμε δηλαδή σ΄ αυτά τα ονόματα, τώρα αρχίζουμε.

Από εκεί και πέρα η αμφίπλευρη διεύρυνση των γραμμών του ΠΑΣΟΚ με όρους πολιτικούς αποτελούν μαζί με την ομόθυμη επιλογή και απόφασή μας για αυτόνομη κάθοδο, οδηγούν στην ανάδειξή μας σε πρώτο κόμμα στις Βουλευτικές εκλογές που αποτελεί στόχο που έχει διακηρύξει ο Πρόεδρός μας Ν. Ανδρουλάκης.

Η μεγάλη πλειοψηφία από τα στελέχη που περιλαμβάνονται στη διεύρυνση δεν είχαν εγκαταλείψει ποτέ το ΠΑΣΟΚ

Η διεύρυνση για εμάς αφορά πρώτα απ΄ όλα ζωντανές κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας που διψούν για νέα πορεία, αλλαγή, ελπίδα, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που έκαναν άλλες επιλογές και που τώρα κοιτάνε προς εμάς. Ασφαλώς, η διεύρυνση θα αφορά και σε στελέχη που είχαν φύγει από το ΠΑΣΟΚ, πάντα με αρχές και αξίες και βέβαια αφού συμφωνούν με το πρόγραμμά μας. Σ΄ αυτά δεν μπορούν να συμπεριλαμβάνονται όσοι καθύβρισαν το ΠΑΣΟΚ, το πλήγωσαν κατ΄ επανάληψη και κατ΄ εξακολούθηση.

–Για ποιο λόγο έπρεπε να ανακοινωθεί με πομπώδη τρόπο η επιστροφή 44 πρώην στελεχών που με δημόσιες δηλώσεις το παρελθόν στήριξαν – και με το παραπάνω – άλλοι τον κ. Μητσοτάκη και άλλοι τον κ. Τσίπρα;

Σας ανέφερα και πριν ότι μιλάμε μόνο για την αρχή μίας προσπάθειας και να διορθώσω σε κάτι αυτό που είπατε. Η μεγάλη πλειοψηφία από αυτά τα στελέχη δεν είχαν εγκαταλείψει ποτέ το ΠΑΣΟΚ. Μπορεί να είχαν απεργοποιηθεί για διάφορους λόγους αλλά ποτέ δεν είχαν εγκαταλείψει το ΠΑΣΟΚ. Ούτε κάτι το πομπώδες είδα στις ανακοινώσεις που έγιναν. Προχωράμε μεθοδικά, εργαζόμαστε συστηματικά χωρίς κραυγές και η ομάδα αυτή καλείται να πολλαπλασιάσει τις εισροές δυνάμεων στο κόμμα μας.

Είναι δε ταυτόχρονα καθήκον όλων μας να εργαστούμε για ένα μεγάλο, ευρύ ρεύμα των δυνάμεων του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς με καταλύτη το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο για την ανατροπή της σημερινής Κυβέρνησης, αλλά και για να κυβερνηθεί η χώρα προς νέες κατευθύνσεις με επίκεντρο την βελτίωση της ζωής των ανθρώπων, σημαία την κοινωνική Δικαιοσύνη, την αναβάθμιση των θεσμών που έχουν πληγεί.

–Με αφορμή τις καταιγιστικές εξελίξεις σχετικά με την ενδεχόμενη εμπλοκή του Προέδρου της ΓΣΕΕ σε αξιόποινες πράξεις, το κόμμα σας μιλά για την ανάγκη ριζικής επαναθεμελίωσης του συνδικαλιστικού κινήματος. Ποιες συγκεκριμένες τομές θεωρείτε απαραίτητες για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των εργαζομένων;

Υπάρχει ένα συγκεκριμένο, εντοπισμένο  πρόβλημα εμπιστοσύνης στο συνδικαλιστικό κίνημα, όπως και συνολικά στο πολιτικό σύστημα και τους θεσμούς. Πιστεύω ότι το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να αναζητήσει τρόπους να συλλογικοποιήσει και να εκσυγχρονίσει τις διαδικασίες του, να ξαναβρεί τον τρόπο έκφρασης των νέων, των εργαζομένων σε κάθε χώρο, να έχει μία σύγχρονη ατζέντα που συγκινεί και που πείθει ότι εκπροσωπεί τα συμφέροντα των εργαζομένων, ότι είναι φωνή του μέλλοντος και όχι του παρελθόντος. Ωστόσο, σ΄ αυτά δεν χωράνε συνταγές. Είναι θέμα του ίδιου του συνδικαλιστικού κινήματος να αναζητήσει απαντήσεις.

–Το ΠΑΣΟΚ ζητά επιτακτικά από την κυβέρνηση να αναγκάσει τους servicers να εφαρμόσουν την απόφαση του Αρείου Πάγου για τις παράνομες πρακτικές των funds· θεωρείτε ότι η στάση «Πόντιου Πιλάτου» της κυβέρνησης αφήνει απροστάτευτους τους δανειολήπτες απέναντι σε αυθαίρετες πρακτικές;

Μα αυτό είναι προφανές και έχει φανεί καθαρά σε όλη την επταετή διαδρομή της Κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η αλήθεια είναι ότι δεν περιμένω κάτι καλύτερο από αυτή την Κυβέρνηση, αφού φαίνεται να έχει αυτή την λογική.

Τα επαναλαμβανόμενα περιστατικά ακραίας βίας, βαριάς κακοποίησης και απώλειας ανθρώπινης ζωής εντός των φυλακών δεν μπορούν πλέον να αποδοθούν σε μεμονωμένα ή συγκυριακά γεγονότα

Ωστόσο, η απόφαση του Αρείου Πάγου υποχρεώνει στην ανάληψη πρωτοβουλιών, που όμως είμαι πεπεισμένη ότι δεν θα γίνει κάτι. Η Κυβέρνηση θα οδεύσει με μία από τα γνωστά.

–Το κόμμα σας έθεσε «5 ερωτήματα ευθύνης» για την ασφάλεια και τη νομιμότητα στις φυλακές, υποστηρίζοντας ότι η πραγματικότητα διαψεύδει το κυβερνητικό αφήγημα· ποια είναι τα κυριότερα κενά που εντοπίζετε στη σωφρονιστική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας;

Τα επαναλαμβανόμενα περιστατικά ακραίας βίας, βαριάς κακοποίησης και απώλειας ανθρώπινης ζωής εντός των φυλακών δεν μπορούν πλέον να αποδοθούν σε μεμονωμένα ή συγκυριακά γεγονότα. Αντιθέτως, αποκαλύπτουν ένα παγιωμένο συστημικό πρόβλημα,το οποίο η Κυβέρνηση αποτυγχάνει να αντιμετωπίσει ουσιαστικά, παρά τις διαβεβαιώσεις περί «νόμου και τάξης».

Την ανησυχητική αυτή εικόνα επιβεβαιώνει και η πρόσφατη Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (CPT/Inf (2024) 21), μετά από επίσκεψη στην Ελλάδα τον Νοέμβριο–Δεκέμβριο 2023. Η Έκθεση καταγράφει ανεπαρκή εποπτεία και έλεγχο, σοβαρή υποστελέχωση, ακατάλληλες υλικές συνθήκες και έντονα φαινόμενα υπερπληρότητας, καθώς και πολλές και αξιόπιστες καταγγελίες σωματικής κακομεταχείρισης κρατουμένων.

Για να μιλάμε καθαρά κόμμα Τσίπρα ακούω, κόμμα δεν βλέπω. Νέες ιδέες ακούω ότι θα εκφράσει, αλλά δεν τις ακούω

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και η διαπιστωμένη ανεπάρκεια των υπηρεσιών υγειονομικής φροντίδας στις φυλακές, η οποία, σε συνδυασμό με την έλλειψη προσωπικού και την υπερπληρότητα, δημιουργεί συνθήκες αυξημένου κινδύνου για την υγεία και τη ζωή όσων τελούν υπό τον πλήρη έλεγχο του κράτους. Τα διεθνή αυτά ευρήματα συνδέονται άμεσα με την εγχώρια πραγματικότητα, όπου αποκαλύπτεται κατ’ επανάληψη η κυκλοφορία όπλων, ναρκωτικών και παράνομων μέσων επικοινωνίας εντός των φυλακών, καθώς και η αδυναμία πρόληψης σοβαρών και θανατηφόρων επεισοδίων βίας. Η συστηματική επανάληψη τέτοιων φαινομένων εγείρει πλέον ζήτημα κρατικής ευθύνης και διεθνούς έκθεσης της χώρας.

–Την επιστροφή του κ. Τσίπρα πώς την βλέπετε; Σας ρωτώ γιατί σίγουρα αναμένεται ότι θα επηρεάσει τις πολιτικές εξελίξεις στον χώρο της Κεντροαριστεράς.

Για να μιλάμε καθαρά κόμμα Τσίπρα ακούω, κόμμα δεν βλέπω. Νέες ιδέες ακούω ότι θα εκφράσει, αλλά δεν τις ακούω. Ακούω για νέες δυνάμεις και νέα πρόσωπα που θα συμμετέχουν στο εγχείρημα, αλλά δεν τα βλέπω. Δεν θέλω να σχολιάσω κάτι, αν δεν δω αυτό το νέο κόμμα, τις νέες ιδέες, τα νέα ονόματα.

Οι μέχρι τώρα δηλώσεις της κ. Καρυστιανού πάντως αναδεικνύουν ένα λαϊκισμό με συνήθεις και από άλλους ατάκες για συλλήβδην ανήθικους πολιτικούς

Πάντως το βιβλίο δεν έδειξε να διδάσκεται και ιδιαίτερα από τα λάθη του που έπληξαν την χώρα και φούντωσαν τον λαϊκισμό. Η δε νέα προσπάθειά του δεν δείχνει κάποια δυναμική, τουλάχιστον τέτοια που προαναγγελλόταν. Δεν τον υποτιμώ, περιμένω να μας αυτοπαρουσιαστεί, να μας δείξει το νέο κόμμα και θα έχω άποψη. Σε κάθε περίπτωση θα διαδραματίσει κάποιο ρόλο. Μην βιαζόμαστε.  

–Και η κυρία Καρυστιανού;

Την κυρία Καρυστιανού δεν την γνωρίζουμε. Την μάθαμε ως μια μάνα που έχασε το παιδί της. Την συμπαθήσαμε, συμπάσχαμε μαζί της, όπως και με όλες τις οικογένειες που έχασαν τους ανθρώπους της. Τώρα προανάγγειλε νέο κόμμα. Επέλεξε να την δούμε διαφορετικά, ως αρχηγό κόμματος. Θα καταλάβουμε τι εκφράζει όταν μας παρουσιάσει τις προτάσεις της και το επιτελείο της. Οι μέχρι τώρα δηλώσεις της πάντως αναδεικνύει ένα λαϊκισμό με συνήθεις και από άλλους ατάκες για συλλήβδην ανήθικους πολιτικούς, για Πολιτική χωρίς πολιτικούς, θέσεις της δε όπως αυτή για τις αμβλώσεις και τις ταυτότητες αναδεικνύουν ένα ακραίο συντηρητισμό. Θα δούμε. 

“Οι αριθμοί όμως είναι λιγότερο ποιητικοί, το 2015 η χώρα βρέθηκε ένα βήμα πριν από την άτακτη χρεοκοπία, με τις τράπεζες σε ασφυξία και την οικονομία σε ελεύθερη πτώση”, συνεχίζει η ίδια πηγή. “Αυτό δεν το επέβαλαν ούτε οι “προπαγανδιστές” ούτε οι “ομάδες”. Το επέβαλαν οι επιλογές”, αναφέρει.

Αναφορικά με τις κατηγορίες περί πολιτικής μεροληψίας, οι κύκλοι του κ. Στουρνάρα σημειώνουν: “Με κατηγορεί για πολιτική μεροληψία εκείνος που θεωρούσε ότι η κεντρική τράπεζα οφείλει να σιωπά όταν διακυβεύεται η σταθερότητα της χώρας. Αν η προειδοποίηση για κινδύνους βαφτίζεται “εκβιασμός”, τότε η έννοια της θεσμικής ευθύνης έχει πράγματι αλλοιωθεί”

Τέλος, σχετικά με τις θητείες, επισημαίνεται ότι “δεν αποτελούν προσωπική φιλοδοξία ούτε λογοτεχνικό βραβείο”, προσθέτοντας πως “αν κάποιοι ενοχλούνται από τη θεσμική ανεξαρτησία, ίσως είναι επειδή δεν κατάφεραν ποτέ να την ελέγξουν”. Και καταλήγουν: “Η Ιστορία, πάντως, δεν γράφεται με ευχές. Γράφεται με ισολογισμούς”.

Επίθεση Τσίπρα σε Στουρνάρα για συνέντευξη στην Ομάδα Αλήθειας

Να σημειωθεί ότι νωρίτερα, δριμεία κριτική με ευθείες βολές κατά του Γιάννη Στουρνάρα είχε εξαπολύσει ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, με αφορμή τα όσα υποστήριξε ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος στη συνέντευξή του στη Ομάδα Αλήθειας σχετικά με την περίοδο της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Αλ. Τσίπρας με ανάρτησή του στον προσωπικό λογαριασμό του στο Facebook κατηγορεί τον Γ. Στουρνάρα ότι προκειμένου “να υποβάλλει τα διαπιστευτήρια της υπακοής του στον κύριο Μητσοτάκη, με προφανή στόχο αυτός να του χαρίσει μια ακόμη θητεία, αποδείχτηκε ότι είναι διατεθειμένος ακόμη και τον κομπάρσο να κάνει στο μαύρο θέατρο της προπαγάνδας”.

Ειδικότερα, ο πρώην πρωθυπουργός, τονίζοντας ότι ο Γ. Στουρνάρας επέλεξε να δώσει συνέντευξη στην Ομαδα Αλήθειας, την οποία ο Αλ. Τσίπρας χαρακτηρίζει ως “προπαγανδιστικό βραχίονα του συστήματος Μητσοτάκη, που στη πραγματικότητα λειτουργεί εδώ και χρόνια ως Ομάδα Βιασμού της Αλήθειας”, επειδή στοχεύει σε μια τρίτη θητεία, στην Τράπεζα της Ελλάδας, “ώστε να συμπληρώσει 18 χρόνια στα προνόμια της εξουσίας του τραπεζικού μας συστήματος“.

“Όλα όμως όσα δηλώνει, εκεί που τα δηλώνει, στερούνται σοβαρότητας και αποκαλύπτουν μόνο ένα πράγμα: Ότι προκειμένου να υπηρετήσει την ιδιοτέλειά του δεν έχει πρόβλημα να ψεύδεται ασύστολα.

Η αθλιότητα ιδίως περί δήθεν εκβιασμού του από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου αυτή να επιβάλει μια διοίκηση της αρεσκείας της στη Τράπεζα Αττικής, είναι η επιτομή του διαμελισμού της αλήθειας” σημειώνει ο Αλ. Τσίπρας απαντώντας στις καταγγελίες του Γ. Στουρνάρα περί εκβιασμού του.

Ο Αλ. Τσίπρας αναφερόμενος στον κ. Στουρνάρα σημειώνει μεταξύ άλλων ότι “δεν υπήρξε ποτέ ένας αντικειμενικός τεχνοκράτης Διοικητής της Τράπεζας, αλλά ένα πολιτικό πρόσωπο – Διοικητής. Υπήρξε ο ορισμός της πολιτικής μεροληψίας σε μια θέση όπου απαιτείται τεχνοκρατική ουδετερότητα. Από αποτυχημένος υπουργός οικονομικών της κυβέρνησης Σαμαρά, μιας κυβέρνησης που δεν κατάφερε να κάνει καμία ουσιαστική μεταρρύθμιση και άφησε τη χώρα ξεκρέμαστη, μεταπήδησε στη θέση του Διοικητή για να υποστηρίξει σθεναρά τα ίδια πρόσωπα του ίδιου συστήματος που χρεοκόπησε τη χώρα.

Και σε κρίσιμες στιγμές στάθηκε, παρά τα όσα ορίζει το ίδιο το καταστατικό της Τράπεζας της Ελλάδας, ανοιχτά απέναντι στις επιλογές της κυβέρνησης μου, που ανέλαβε και τελικά κατάφερε να βγάλει τη χώρα από τα μνημόνια και να καταστήσει βιώσιμο το χρέος της”.

Τι είπε ο Στουρνάρας στην Ομάδα Αλήθειας

Ο διοικητής της ΤτΕ, απαντώντας σε σχετικη ερώτηση της Ομάδας Αλήθειας έκανε λόγο για προσπάθεια εκβιασμού του από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή την Τράπεζα Αττικής.

“Διαφωνήσαμε για το τι έπρεπε να γίνει με την Τράπεζα Αττικής. Εμείς διαπιστώσαμε ότι στην Τράπεζα Αττικής γίνονταν περίεργα πράγματα σε ό,τι αφορά τον δανεισμό. Αποφασίσαμε, λοιπόν, να ξηλώσουμε την τότε διοίκηση, όπως κάθε επόπτης έχει δικαίωμα να κάνει, αφαιρώντας το “fit and proper”, διότι υποπτευόμασταν ότι γίνονταν ακατάλληλες χορηγήσεις δανείων. Ανοιχτά και με καλή πίστη συμφωνήσαμε με την τότε κυβέρνηση, η οποία είχε την ιδιοκτησία μέσω του ΙΚΑ – που τότε ήταν ο βασικός μέτοχος, άρα ουσιαστικά το κράτος. Εμείς είμαστε οι επόπτες. Συμφωνήσαμε να βρεθεί νέα διοίκηση. Έβαλα εγώ έναν εκπρόσωπο, ο πρωθυπουργός έναν εκπρόσωπο, ο κύριος Δραγασάκης έναν εκπρόσωπο. Σφίξαμε τα χέρια”, σημείωσε ο κ. Στουρνάρας και πρόσθεσε:

“Μετά από έναν μήνα, αναθέσαμε σε headhunter να μας βρει διοίκηση. Βρέθηκε, συμφωνήσαμε. Θυμάμαι ότι πήρα το αεροπλάνο για Φρανκφούρτη. Μόλις προσγειώθηκα και άνοιξα το κινητό μου, είδα στα sites ότι αναλαμβάνουν τη διοίκηση δύο άτομα άσχετα με όσα είχαμε συμφωνήσει. Πήρα τον κύριο Τσακαλώτο — μου είπε ότι δεν είχε ιδέα. Πήρα τον κύριο Δραγασάκη — επίσης δεν γνώριζε. Πήρα το Μαξίμου και τελικά μίλησα με τον κύριο Τσίπρα, ο οποίος μου είπε ότι διαφώνησαν με την επιλογή. Του απάντησα ότι τα πρόσωπα που προτείνονταν δεν μπορούσαν να γίνουν αποδεκτά, διότι στο παρελθόν τους είχε αφαιρεθεί το “fit and proper”. Ως επόπτες, δεν μπορούσαμε να τα δεχθούμε”.

“Την επόμενη μέρα συνεδρίαζε η Επιτροπή Πιστωτικών και Ασφαλιστικών Θεμάτων. Στις 9 το πρωί με πήρε τηλέφωνο η σύζυγός μου και μου είπε: “Έχει έρθει όλο το κράτος στο γραφείο μου — ΣΔΟΕ, Οικονομική Αστυνομία”. Κατάλαβα ότι δεν ήταν τυχαίο. Της είπα ότι γνωρίζω τι συμβαίνει και ότι εκείνη την ώρα συνεδριάζουμε. Την έβαλα σε ανοιχτή ακρόαση. Μου είπε: “Είμαι πεντακάθαρη. Μη διανοηθείς να κάνεις πίσω”. Έτσι ακριβώς βγάλαμε όλη τη διοίκηση της Τράπεζας Αττικής και απαγορεύσαμε να δοθεί οποιοδήποτε δάνειο μέχρι να μπει νέα διοίκηση”, τόνισε ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Αλ. Τσίπρα:

“Μια τρίτη θητεία αξίζει κάθε κόπο..

Μια από τις βασικές μου επιδιώξεις γράφοντας την Ιθάκη ήταν να μην αφήσω τους νικητές (των εκλογών του ΄19 και του ΄23) να γράψουν όπως αυτοί θέλουν τη σύγχρονη ιστορία του τόπου μας.

Πιστεύω ότι η προσπάθειά μου έχει ήδη πετύχει το στόχο της. Όσοι επιχείρησαν να διαστρεβλώσουν με τόνους λάσπης και ψέματα την αλήθεια, έχουν τώρα να αναμετρηθούν με την Ιθάκη.

Όσοι αυθαίρετα και χωρίς καμιά εμπεριστατωμένη τεκμηρίωση μίλησαν για το χειρότερο μνημόνιο, όταν τα δύο πρώτα έφεραν συνολικά το 80% της επιβάρυνσης σε περικοπές δαπανών και αυξήσεις φόρων, ενώ το τρίτο μόλις το 20%.

Όσοι έριξαν τη χώρα στα βράχια, δεν κατάφεραν καμία ουσιαστική και βιώσιμη ανάκαμψη της οικονομίας, μας άφησαν πρακτικά εκτός αγορών με το επιτόκιο δανεισμού επί των ημερών τους στο απαγορευτικό 7% και ύστερα είχαν το θράσος να μιλούν για αχρείαστη συμφωνία.

Όσοι επέβαλαν εντελώς ατεκμηρίωτα και αυθαίρετα τον μύθο των 30-50-100-200 δισ. για το κόστος της διαπραγμάτευσης.

Όσοι εφηύραν την αθλιότητα περί δήθεν ανταλλαγής των συντάξεων με την επίλυση του Μακεδονικού.

Όσοι ξέχασαν ποιος έβαλε τη χώρα στο γύψο της χρεοκοπίας και της επιτροπείας και σταθερά παραβλέπουν ποιος την έβγαλε.

Σήμερα έχουν να αναμετρηθούν όχι με εμένα αλλά με την αλήθεια.

Έχουν να αναμετρηθούν με την Ιθάκη.

Ανάμεσα σε όλους αυτούς πρώτοι οι προπαγανδιστές της ψευδεπίγραφης “Ομάδας Αλήθειας”, προπαγανδιστικού βραχίονα του συστήματος Μητσοτάκη, που στη πραγματικότητα λειτουργεί εδώ και χρόνια ως Ομάδα Βιασμού της Αλήθειας.

Σ’ αυτή τη σκοτεινή στα όρια του παρακράτους Ομάδα αποφάσισε να δώσει “αποκαλυπτική συνέντευξη” ο επί 12 χρόνια Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας κ. Στουρνάρας, πρώην υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Σαμαρά, που άφησε τη χώρα σε κατάσταση χρεοκοπίας και χρηματοδοτικής ασφυξίας.

Χθες πολλοί ξαφνιάστηκαν που έσπευσε να τσαλακώσει το κύρος του με την προσχώρησή του στο κύκλωμα αυτό της προπαγανδιστικής αθλιότητας.

Όχι όμως όσοι γνωρίζουν τις προθέσεις του για μια ακόμη, τρίτη θητεία, στην Τράπεζα της Ελλάδας, ώστε να συμπληρώσει 18 χρόνια στα προνόμια της εξουσίας του τραπεζικού μας συστήματος, καθώς τα 12 φαίνεται δεν του είναι αρκετά. Και μάλλον δεν προκύπτει η πιθανότητα να επιστρέψει στην πολιτική ως ένας ακόμη αυτόκλητος σωτήρας του τόπου.

Προκειμένου λοιπόν να υποβάλλει τα διαπιστευτήρια της υπακοής του στον κύριο Μητσοτάκη, με προφανή στόχο αυτός να του χαρίσει μια ακόμη θητεία, αποδείχτηκε ότι είναι διατεθειμένος ακόμη και τον κομπάρσο να κάνει στο μαύρο θέατρο της προπαγάνδας.

Όλα όμως όσα δηλώνει, εκεί που τα δηλώνει, στερούνται σοβαρότητας και αποκαλύπτουν μόνο ένα πράγμα: Ότι προκειμένου να υπηρετήσει την ιδιοτέλειά του δεν έχει πρόβλημα να ψεύδεται ασύστολα. Η αθλιότητα ιδίως περί δήθεν εκβιασμού του από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου αυτή να επιβάλει μια διοίκηση της αρεσκείας της στη Τράπεζα Αττικής, είναι η επιτομή του διαμελισμού της αλήθειας.

Και η αλήθεια είναι, ότι ο ίδιος όλα τα χρόνια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, με την επικουρία των εκβιασμών της τρόικας φυσικά, και παρά το γεγονός πως το δημόσιο διέθετε τότε είτε την πλειοψηφία είτε έστω την καταστατική μειοψηφία (1/3) στη μετοχική σύνθεση των τραπεζών, επέβαλε τις διοικήσεις της αρεσκείας του σε κάθε τράπεζα. Από την Εθνική Τράπεζα, όπου εξαιρέθηκε η τότε Πρόεδρός της Λούκα Κατσέλη, με το αστείο μάλιστα επιχείρημα ότι ήταν πρώην υπουργός – τη στιγμή που και ο ίδιος ο Διοικητής της ΤτΕ ήταν πρώην υπουργός- έως τις μη συστημικές τράπεζες.

Η αλήθεια επίσης είναι ότι ο κος Στουρνάρας δεν υπήρξε ποτέ ένας αντικειμενικός τεχνοκράτης Διοικητής της Τράπεζας, αλλά ένα πολιτικό πρόσωπο – Διοικητής. Υπήρξε ο ορισμός της πολιτικής μεροληψίας σε μια θέση όπου απαιτείται τεχνοκρατική ουδετερότητα.

Από αποτυχημένος υπουργός οικονομικών της κυβέρνησης Σαμάρα, μιας κυβέρνησης που δεν κατάφερε να κάνει καμία ουσιαστική μεταρρύθμιση και άφησε τη χώρα ξεκρέμαστη, μεταπήδησε στη θέση του Διοικητή για να υποστηρίξει σθεναρά τα ίδια πρόσωπα του ίδιου συστήματος που χρεοκόπησε τη χώρα.

Και σε κρίσιμες στιγμές στάθηκε, παρά τα όσα ορίζει το ίδιο το καταστατικό της Τράπεζας της Ελλάδας, ανοιχτά απέναντι στις επιλογές της κυβέρνησης μου, που ανέλαβε και τελικά κατάφερε να βγάλει τη χώρα από τα μνημόνια και να καταστήσει βιώσιμο το χρέος της.

Θυμίζω τις επίμονα διαφορετικές τοποθετήσεις του σε κρίσιμες στιγμές, καθώς ως γνωστόν υπήρξε οπαδός της εσφαλμένης εκτίμησης ότι δήθεν το χρέος μας ήταν βιώσιμο και δεν χρειαζόταν αναδιάρθρωση. Αλλά και τη θέση που σχεδόν εκβιαστικά ήθελε να επιβάλει όταν δίναμε τη μάχη της διαπραγμάτευσης για την τελική αναδιάρθρωση χρέους και την καθαρή έξοδο από τα μνημόνια, πως η χώρα μας έπρεπε να παραμείνει σε ένα διαρκές καθεστώς επιτροπείας μέσω της πιστοληπτικής γραμμής στήριξης. Δηλαδή σε διαρκή και επ’ αόριστον επιτήρηση, αντί για πλήρη και οριστική απαλλαγή από την επιτροπεία και τα μνημόνια.

Ωστόσο δεν κατάφερε να επιβάλει τις απόψεις του. Ευτυχώς για τη χώρα τον διαψεύσαμε και τα καταφέραμε. Η Ελλάδα βγήκε καθαρά από τα μνημόνια και ρύθμισε χρέος της. Ίσως αυτό να μη μου το έχει συγχωρέσει ποτέ.

Παρόλα αυτά του εύχομαι ολόψυχα να πετύχει στις προσπάθειές του και να τον ανταμείψει ο πρωθυπουργός των υποκλοπών, της συγκάλυψης, του ΟΠΕΚΕΠΕ, των καρτέλ και των 27 δισ. των απευθείας αναθέσεων, με μια τρίτη θητεία και άλλα έξι χρόνια. Ενδεχομένως με μια πιο ρηξικέλευθη αλλαγή του καταστατικού της Τράπεζας της Ελλάδας, γιατί όχι, να οριστεί και ισόβιος Διοικητής. Το αξίζει ο κόπος του”.

Διάβασα με ενδιαφέρον τη νέα λογοτεχνική απόπειρα του κ. Τσίπρα. Η “Ιθάκη” του φαίνεται πως έχει το πλεονέκτημα ότι δεν περιλαμβάνει capital controls, κλειστές τράπεζες και τρίτο μνημόνιο  τουλάχιστον όχι στην αφήγηση”, αναφέρουν κύκλοι του Γιάννη Σουρνάρα.

Οι αριθμοί όμως είναι λιγότερο ποιητικοί, το 2015 η χώρα βρέθηκε ένα βήμα πριν από την άτακτη χρεοκοπία, με τις τράπεζες σε ασφυξία και την οικονομία σε ελεύθερη πτώση”, συνεχίζει η ίδια πηγή. “Αυτό δεν το επέβαλαν ούτε οι “προπαγανδιστές” ούτε οι “ομάδες”. Το επέβαλαν οι επιλογές”, αναφέρει.

Αναφορικά με τις κατηγορίες περί πολιτικής μεροληψίας, οι κύκλοι του κ. Στουρνάρα σημειώνουν: “Με κατηγορεί για πολιτική μεροληψία εκείνος που θεωρούσε ότι η κεντρική τράπεζα οφείλει να σιωπά όταν διακυβεύεται η σταθερότητα της χώρας. Αν η προειδοποίηση για κινδύνους βαφτίζεται “εκβιασμός”, τότε η έννοια της θεσμικής ευθύνης έχει πράγματι αλλοιωθεί”

Τέλος, σχετικά με τις θητείες, επισημαίνεται ότι “δεν αποτελούν προσωπική φιλοδοξία ούτε λογοτεχνικό βραβείο”, προσθέτοντας πως “αν κάποιοι ενοχλούνται από τη θεσμική ανεξαρτησία, ίσως είναι επειδή δεν κατάφεραν ποτέ να την ελέγξουν”. Και καταλήγουν: “Η Ιστορία, πάντως, δεν γράφεται με ευχές. Γράφεται με ισολογισμούς”.

Στα παραπάνω από την Αμαλίας σχολίαζαν:
Η απάντηση μέσω κύκλων του κυρίου Στουρνάρα στον Α.Τσίπρα και ιδίως το περιεχόμενό της, επιβεβαιώνει την εκτίμηση ότι τελικά είναι καλύτερος για εκπρόσωπος τύπου της Ομάδας Αλήθειας παρά για Διοικητής της ΤτΕ.
Του συνιστούμε πάντως εκτός από το λυσάρι με τις ατάκες που μοιράζει το Μαξίμου στα γαλάζια τρολ για την Ιθάκη, να διαβάσει και το ίδιο το βιβλίο.
Και του ευχόμαστε μια τρίτη θητεία ώστε να φτάσει τα χρόνια του Παναγοπούλου στη ΓΣΕΕ.

Συνεργάτες του Γιάννη Στουρνάρα απαντούν στους κύκλους του Αλέξη Τσίπρα τονίζοντας πως «τα ψέματα κατέρρευσαν και η σκευωρία έσπασε με κρότο».

Συγκεκριμένα συνεργάτες του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος σημειώνουν απαντώντας σε κύκλους της Αμαλίας (Τσίπρας) πως:

«Για την ταμπακιέρα, κουβέντα. Ούτε για την Τράπεζα Αττικής, ούτε για τη Novartis. Αντί για απαντήσεις, επιθέσεις στη σύζυγο του Διοικητή. Μόνο που εκείνη στάθηκε γρανίτης: άντεξε! τα ψέματα κατέρρευσαν και η σκευωρία έσπασε με κρότο. Και σαν να μην έφτανε αυτό, αποκαλύφθηκε πως τότε ήθελαν να βάλουν χέρι και στα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων- το είπε ο Παύλος Πολάκης, που σήμερα οδύρεται επειδή τους σταμάτησε ο Γιάννης Στουρνάρας. Αυτοί είστε!».

Νωρίτερα σκληρή απάντηση έδωσε με ανάρτηση του ο Αλεξης Τσίπρας μετά τα όσα δήλωσε ο Γιάννης Στουρνάρας ο οποίος ααναφερόμενος στο διορισμό της διοίκησης της Τράπεζας Αττικής, έκανε λόγο για απόπειρα πίεσης και δοκιμασία της θεσμικής ανεξαρτησίας από την τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Αλέξης Τσίπρας σε ανάρτησή του επισημαίνει: “Όλα όμως όσα δηλώνει, εκεί που τα δηλώνει, στερούνται σοβαρότητας και αποκαλύπτουν μόνο ένα πράγμα: Ότι προκειμένου να υπηρετήσει την ιδιοτέλειά του δεν έχει πρόβλημα να ψεύδεται ασύστολα. Η αθλιότητα ιδίως περί δήθεν εκβιασμού του από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου αυτή να επιβάλει μια διοίκηση της αρεσκείας της στη Τράπεζα Αττικής, είναι η επιτομή του διαμελισμού της αλήθειας”.

Παράλληλα προσθέτει: “Η αλήθεια είναι, ότι ο ίδιος όλα τα χρόνια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, με την επικουρία των εκβιασμών της τρόικας φυσικά, και παρά το γεγονός πως το δημόσιο διέθετε τότε είτε την πλειοψηφία είτε έστω την καταστατική μειοψηφία (1/3) στη μετοχική σύνθεση των τραπεζών, επέβαλε τις διοικήσεις της αρεσκείας του σε κάθε τράπεζα. Από την Εθνική Τράπεζα, όπου εξαιρέθηκε η τότε Πρόεδρός της Λούκα Κατσέλη, με το αστείο μάλιστα επιχείρημα ότι ήταν πρώην υπουργός – τη στιγμή που και ο ίδιος ο Διοικητής της ΤτΕ ήταν πρώην υπουργός- έως τις μη συστημικές τράπεζες“.

Ο κ. Τσίπρας χαρακτηρίζει τον κ. Στουρνάρα αποτυχημένο υπουργό Οικονομικών στην κυβέρνηση Σαμαρά, επισημαίνει ότι σε κρίσιμες στιγμές προέβαινε σε διαφορετικές τοποθετήσεις (περίπτωση της αναδιάρθρωσης του χρέους) και καταλήγει: “Παρόλα αυτά του εύχομαι ολόψυχα να πετύχει στις προσπάθειές του και να τον ανταμείψει ο πρωθυπουργός των υποκλοπών, της συγκάλυψης, του ΟΠΕΚΕΠΕ, των καρτέλ και των 27 δις των απευθείας αναθέσεων, με μια τρίτη θητεία και άλλα έξι χρόνια. Ενδεχομένως με μια πιο ρηξικέλευθη αλλαγή του καταστατικού της Τράπεζας της Ελλάδας, γιατί όχι, να οριστεί και ισόβιος Διοικητής. Το αξίζει ο κόπος του.”

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΣΙΠΡΑ:

“Μια τρίτη θητεία αξίζει κάθε κόπο..

Μια από τις βασικές μου επιδιώξεις γράφοντας την Ιθάκη ήταν να μην αφήσω τους νικητές (των εκλογών του ΄19 και του ΄23) να γράψουν όπως αυτοί θέλουν τη σύγχρονη ιστορία του τόπου μας.

Πιστεύω ότι η προσπάθειά μου έχει ήδη πετύχει το στόχο της. Όσοι επιχείρησαν να διαστρεβλώσουν με τόνους λάσπης και ψέματα την αλήθεια, έχουν τώρα να αναμετρηθούν με την Ιθάκη.

Όσοι αυθαίρετα και χωρίς καμιά εμπεριστατωμένη τεκμηρίωση μίλησαν για το χειρότερο μνημόνιο, όταν τα δύο πρώτα έφεραν συνολικά το 80% της επιβάρυνσης σε περικοπές δαπανών και αυξήσεις φόρων, ενώ το τρίτο μόλις το 20%.

Όσοι έριξαν τη χώρα στα βράχια, δεν κατάφεραν καμία ουσιαστική και βιώσιμη ανάκαμψη της οικονομίας, μας άφησαν πρακτικά εκτός αγορών με το επιτόκιο δανεισμού επί των ημερών τους στο απαγορευτικό 7% και ύστερα είχαν το θράσος να μιλούν για αχρείαστη συμφωνία.

Όσοι επέβαλαν εντελώς ατεκμηρίωτα και αυθαίρετα τον μύθο των 30-50-100-200 δισ. για το κόστος της διαπραγμάτευσης.

Όσοι εφηύραν την αθλιότητα περί δήθεν ανταλλαγής των συντάξεων με την επίλυση του Μακεδονικού.

Όσοι ξέχασαν ποιος έβαλε τη χώρα στο γύψο της χρεοκοπίας και της επιτροπείας και σταθερά παραβλέπουν ποιος την έβγαλε.

Σήμερα έχουν να αναμετρηθούν όχι με εμένα αλλά με την αλήθεια.

Έχουν να αναμετρηθούν με την Ιθάκη.

Ανάμεσα σε όλους αυτούς πρώτοι οι προπαγανδιστές της ψευδεπίγραφης «Ομάδας Αλήθειας», προπαγανδιστικού βραχίονα του συστήματος Μητσοτάκη, που στη πραγματικότητα λειτουργεί εδώ και χρόνια ως Ομάδα Βιασμού της Αλήθειας.

Σ’ αυτή τη σκοτεινή στα όρια του παρακράτους Ομάδα αποφάσισε να δώσει «αποκαλυπτική συνέντευξη» ο επί δώδεκα χρόνια Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας κ. Στουρνάρας, πρώην υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Σαμαρά, που άφησε τη χώρα σε κατάσταση χρεοκοπίας και χρηματοδοτικής ασφυξίας.

Χθες πολλοί ξαφνιάστηκαν που έσπευσε να τσαλακώσει το κύρος του με την προσχώρησή του στο κύκλωμα αυτό της προπαγανδιστικής αθλιότητας.

Όχι όμως όσοι γνωρίζουν τις προθέσεις του για μια ακόμη, τρίτη θητεία, στην Τράπεζα της Ελλάδας, ώστε να συμπληρώσει 18 χρόνια στα προνόμια της εξουσίας του τραπεζικού μας συστήματος, καθώς τα 12 φαίνεται δεν του είναι αρκετά. Και μάλλον δεν προκύπτει η πιθανότητα να επιστρέψει στην πολιτική ως ένας ακόμη αυτόκλητος σωτήρας του τόπου.

Προκειμένου λοιπόν να υποβάλλει τα διαπιστευτήρια της υπακοής του στον κύριο Μητσοτάκη, με προφανή στόχο αυτός να του χαρίσει μια ακόμη θητεία, αποδείχτηκε ότι είναι διατεθειμένος ακόμη και τον κομπάρσο να κάνει στο μαύρο θέατρο της προπαγάνδας.

Όλα όμως όσα δηλώνει, εκεί που τα δηλώνει, στερούνται σοβαρότητας και αποκαλύπτουν μόνο ένα πράγμα: Ότι προκειμένου να υπηρετήσει την ιδιοτέλειά του δεν έχει πρόβλημα να ψεύδεται ασύστολα. Η αθλιότητα ιδίως περί δήθεν εκβιασμού του από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου αυτή να επιβάλει μια διοίκηση της αρεσκείας της στη Τράπεζα Αττικής, είναι η επιτομή του διαμελισμού της αλήθειας.

Και η αλήθεια είναι, ότι ο ίδιος όλα τα χρόνια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, με την επικουρία των εκβιασμών της τρόικας φυσικά, και παρά το γεγονός πως το δημόσιο διέθετε τότε είτε την πλειοψηφία είτε έστω την καταστατική μειοψηφία (1/3) στη μετοχική σύνθεση των τραπεζών, επέβαλε τις διοικήσεις της αρεσκείας του σε κάθε τράπεζα. Από την Εθνική Τράπεζα, όπου εξαιρέθηκε η τότε Πρόεδρός της Λούκα Κατσέλη, με το αστείο μάλιστα επιχείρημα ότι ήταν πρώην υπουργός – τη στιγμή που και ο ίδιος ο Διοικητής της ΤτΕ ήταν πρώην υπουργός- έως τις μη συστημικές τράπεζες.

Η αλήθεια επίσης είναι ότι ο κος Στουρνάρας δεν υπήρξε ποτέ ένας αντικειμενικός τεχνοκράτης Διοικητής της Τράπεζας, αλλά ένα πολιτικό πρόσωπο – Διοικητής. Υπήρξε ο ορισμός της πολιτικής μεροληψίας σε μια θέση όπου απαιτείται τεχνοκρατική ουδετερότητα.

Από αποτυχημένος υπουργός οικονομικών της κυβέρνησης Σαμάρα, μιας κυβέρνησης που δεν κατάφερε να κάνει καμία ουσιαστική μεταρρύθμιση και άφησε τη χώρα ξεκρέμαστη, μεταπήδησε στη θέση του Διοικητή για να υποστηρίξει σθεναρά τα ίδια πρόσωπα του ίδιου συστήματος που χρεοκόπησε τη χώρα.

Και σε κρίσιμες στιγμές στάθηκε, παρά τα όσα ορίζει το ίδιο το καταστατικό της Τράπεζας της Ελλάδας, ανοιχτά απέναντι στις επιλογές της κυβέρνησης μου, που ανέλαβε και τελικά κατάφερε να βγάλει τη χώρα από τα μνημόνια και να καταστήσει βιώσιμο το χρέος της.

Θυμίζω τις επίμονα διαφορετικές τοποθετήσεις του σε κρίσιμες στιγμές, καθώς ως γνωστόν υπήρξε οπαδός της εσφαλμένης εκτίμησης ότι δήθεν το χρέος μας ήταν βιώσιμο και δεν χρειαζόταν αναδιάρθρωση. Αλλά και τη θέση που σχεδόν εκβιαστικά ήθελε να επιβάλει όταν δίναμε τη μάχη της διαπραγμάτευσης για την τελική αναδιάρθρωση χρέους και την καθαρή έξοδο από τα μνημόνια, πως η χώρα μας έπρεπε να παραμείνει σε ένα διαρκές καθεστώς επιτροπείας μέσω της πιστοληπτικής γραμμής στήριξης. Δηλαδή σε διαρκή και επ’ αόριστον επιτήρηση, αντί για πλήρη και οριστική απαλλαγή από την επιτροπεία και τα μνημόνια.

Ωστόσο δεν κατάφερε να επιβάλει τις απόψεις του. Ευτυχώς για τη χώρα τον διαψεύσαμε και τα καταφέραμε. Η Ελλάδα βγήκε καθαρά από τα μνημόνια και ρύθμισε χρέος της. Ίσως αυτό να μη μου το έχει συγχωρέσει ποτέ.

Παρόλα αυτά του εύχομαι ολόψυχα να πετύχει στις προσπάθειές του και να τον ανταμείψει ο πρωθυπουργός των υποκλοπών, της συγκάλυψης, του ΟΠΕΚΕΠΕ, των καρτέλ και των 27 δις των απευθείας αναθέσεων, με μια τρίτη θητεία και άλλα έξι χρόνια. Ενδεχομένως με μια πιο ρηξικέλευθη αλλαγή του καταστατικού της Τράπεζας της Ελλάδας, γιατί όχι, να οριστεί και ισόβιος Διοικητής. Το αξίζει ο κόπος του.

Οι δηλώσεις Στουρνάρα στην “Ομάδα Αλήθειας” προκάλεσαν και αντιπαράθεση μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και κυβέρνησης.

Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Κώστας Ζαχαριάδης, χαρακτήρισε «αδιανόητη» την επιλογή του διοικητή της ΤτΕ να παραχωρήσει συνέντευξη σε αυτό που αποκάλεσε «σκληρό προπαγανδιστικό μηχανισμό τρολ της ΝΔ», υποστηρίζοντας ότι μια τέτοια κίνηση δεν συνάδει με τον θεσμικό ρόλο που κατέχει.

Ο κ. Ζαχαριάδης σημείωσε ότι, ανεξάρτητα από τις πολιτικές απόψεις ή τη διαδρομή του κ. Στουρνάρα, η επιλογή του μέσου δημιουργεί σοβαρά ζητήματα θεσμικής τάξης. Όπως ανέφερε, τέτοιες πρακτικές «δεν συνάδουν με ευρωπαϊκή χώρα», κάνοντας λόγο για θεσμικό εκφυλισμό.

Στην ίδια ανακοίνωση, ο ΣΥΡΙΖΑ συνέδεσε την «Ομάδα Αλήθειας» με την εταιρεία Blue Skies, υποστηρίζοντας ότι ο διοικητής της ΤτΕ όφειλε να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός. Παράλληλα, έθεσε ζήτημα αξιοπιστίας, αναφερόμενος σε – όπως υποστήριξε – παράνομη χρηματοδότηση και στα χρέη της ΝΔ προς τις τράπεζες.

Ο εκπρόσωπος του κόμματος τόνισε ότι η χώρα χρειάζεται θεσμική ανασυγκρότηση, προσθέτοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα επανέλθει στο περιεχόμενο της συνέντευξης, διερωτώμενος γιατί επιλέχθηκε το συγκεκριμένο μέσο.

• Από την πλευρά της ΝΔ, η εκπρόσωπος Τύπου Αλεξάνδρα Σδούκου υπερασπίστηκε τον διοικητή της ΤτΕ, υποστηρίζοντας ότι στη συνέντευξη επανήλθαν ζητήματα που αφορούν την περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, με αιχμή την υπόθεση της Τράπεζας Αττικής.

Η κ. Σδούκου υποστήριξε ότι ο κ. Στουρνάρας περιέγραψε πιέσεις που – κατά την ίδια – δέχθηκε από την τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, προκειμένου να συναινέσει σε επιλογές προσώπων για τη διοίκηση της τράπεζας. Σύμφωνα με την τοποθέτησή της, ο διοικητής της ΤτΕ έκανε λόγο ακόμη και για στοχοποίηση της συζύγου του, όταν αρνήθηκε να αποδεχθεί τις συγκεκριμένες επιλογές.

Κατά τη ΝΔ, η στάση του κ. Στουρνάρα συνέβαλε στην προστασία της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος, ενώ η κ. Σδούκου έθεσε ερωτήματα προς τον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα σχετικά με τη διαχείριση της υπόθεσης και τη σημερινή πολιτική του ρητορική περί διαφάνειας.

Στη σημερινή του συνέντευξη στην @omadaalithias, ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Στουρνάρας επανέφερε στο προσκήνιο ορισμένες από τις πιο σκοτεινές στιγμές της πολύ πρόσφατης οικονομικής ιστορίας της χώρας.

Εκτός από την καταστροφική διαπραγμάτευση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ…

— Alexandra Sdoukou (@ASdoukou) February 12, 2026

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ο Αλέξης Τσίπρας επανέλαβε τη θέση που είχε διατυπώσει στην ομιλία του στα Γιάννενα, επισημαίνοντας ότι «δεν μπορεί ο λύκος να φυλάει τα πρόβατα».

Δεν μπορεί να υπάρξει συναίνεση με μια κυβερνητική πλειοψηφία η οποία, κατά την άποψή του, «δεν σέβεται και δεν εφαρμόζει το Σύνταγμα», προκειμένου να αναζητηθούν συγκλίσεις για την αναθεώρησή του.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η συνάντηση πραγματοποιήθηκε σε πολύ καλό κλίμα, ωστόσο η συζήτηση δεν επεκτάθηκε στο ζήτημα της ανασύνθεσης και επανίδρυσης της προοδευτικής και δημοκρατικής παράταξης, θέμα που συζητείται το τελευταίο διάστημα στο δημόσιο διάλογο.

Για το ιστορικό και το πολιτικό αποτύπωμα του βιβλίου συζητούν: Ο πρώην δήμαρχος Λαρισαίων Απόστολος Καλογιάννης, η δικηγόρος και πρόεδρος του Συλλόγου Καρκινοπαθών Ιωάννα Καραβάνα, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Θέμης Λαζαρίδης, η ηθοποιός Μαριάννα Τουμασάτου και ο πολιτικός επιστήμονας και υπεύθυνος Κοινωνικής Καινοτομίας της ΚοινΣΕπ «Τα Ψηλά Βουνά» Σωτήρης Τσουκαρέλης και στη συνέχεια θα ακολουθήσει ομιλία του Αλέξη Τσίπρα.