Η ιστορία πίσω από αυτό το εμβληματικό τραγούδι αποκαλύφθηκε σε συνέντευξή του πριν πέντε χρόνια στον τηλεοπτικό σταθμό MEGA, όπου ο ίδιος μοιράστηκε τη διαδικασία που οδήγησε στη δημιουργία του.

Όπως εξηγεί ο Σαββόπουλος, η έμπνευση ήρθε από δύο ασυνήθιστες πηγές: μια ταινία του Τρυφώ, στην οποία παιζόταν ένα βαλς, και «μια τσαπερδόνα που τον ταλαιπωρούσε εκείνη την περίοδο». Αυτά τα στοιχεία έγιναν η αφορμή για να δημιουργήσει τα πρώτα στιχάκια της «Συννεφούλας».

«Κράτησα την ιδέα, και αργότερα έβαλα άλλη μουσική πιο ταιριαστή σε αυτούς τους ευτυχο-δυστυχισμένους στίχους και έγινε το εξής τραγουδάκι», ανέφερε, πριν ξεκινήσει να παίζει την αγαπημένη «Συννεφούλα», που έκτοτε έχει μείνει χαραγμένη στις καρδιές των ακροατών.

Δύο ημέρες μετά την ακρόασή της από τη Γερουσία προκειμένου να εγκριθεί η υποψηφιότητά της, η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ αναδημοσίευσε ένα story στο Instagram ενός λογαριασμού ο οποίος ασχολείται με τη μόδα.

Η αρχική δημοσίευση της Kimberly Albers γράφει με μεγάλα γράμματα «Πρεσβευτής της Ελλάδας» (σ.σ. προφανώς κατά λάθος, ήθελε να γράψει «Πρεσβευτής στην Ελλάδα») στην φωτογραφία στην οποία η ίδια ποζάρει με την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ.

Αυτή τη φωτογραφία αναδημοσίευσε η κυρία Γκίλφοϊλ η οποία και τη συνόδευσε με το τραγούδι του Νίκου Κουρκούλη «Ώπα ώπα».

Φίλαθλοι εντός και εκτός Ελλάδας αποθεώνουν τον 17χρονο μεσοεπιθετικό, ενώ οι πιο φανατικοί έφτιαξαν ακόμη και τραγούδι – με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης – υμνώντας τον ίδιο και τα κατορθώματά του στο γήπεδο.

Όπως φαίνεται στο βίντεο που ανέβασε στο Facebook ο μουσικός παραγωγός, Ξενοφών Ραράκος, που ήταν στην παρέα του Σταύρου Ξαρχάκου, ο τελευταίος στάθηκε με σεβασμό μπροστά στον μουσικό του δρόμου και τον άκουσε να ερμηνεύει το τραγούδι του.

«ΑΠΙΘΑΝΗ ΣΥΜΠΤΩΣΗ!

Το βράδυ της Δευτέρας 11/11/24 ο Σταύρος Ξαρχάκος έδωσε μια ακόμη υπέροχη συναυλία στο Μουσείο της Ακρόπολης με την Ελεωνόρα Ζουγανέλη και την Ηρώ Σαΐα. Μετά τη συναυλία και ένα ποτό στο κέντρο της Αθήνας επιστροφή στο σπίτι. Περιμένοντας το φανάρι στη διάβαση Πανεπιστημίου και Βουκουρεστίου, ακουγόταν από απέναντι το τραγούδι που έκλεισε την παράσταση. Ένας πλανόδιος μουσικός με την κιθάρα του λίγο πριν τα μεσάνυχτα, έπαιζε και τραγουδούσε το “Ήτανε μια φορά”! Δείτε αυτό το απροσδόκητο στιγμιότυπο, όπως ακριβώς συνέβη και την συνάντηση του συνθέτη με τον μουσικό. Μια ωραία έκπληξη και μεγάλη συγκίνηση για τον Μαέστρο που τη μοιραστήκαμε μαζί του. Μικρές ευτυχίες της ζωής!».

Η ζωή του Κώστα Καρουσάκη ήταν πολυτάραχη. Και αυτό γιατί το όνομά του εκτός από τη σπουδαία καριέρα του στον χώρο του λαϊκού τραγουδιού, είχε ακουστεί και για άλλους λόγους, όχι όμως και τόσο ευχάριστους.

Η εμπλοκή του ονόματός του στο φονικό του Κοεμτζή

Το όνομα του Κώστα Καρουσάκη είχε συνδεθεί με την υπόθεση του Νίκου Κοεμτζή, που είχε συνταράξει τη δεκαετία του ’70 τα ελληνικά δικαστικά χρονικά.

Και αυτό γιατί ήταν ο τραγουδιστής που βρισκόταν στην πίστα του νυχτερινού κέντρου Νεράιδα της Αθήνας στην Κυψέλη, όταν το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 1973, ο Νίκος Κοεμτζής πήγε με την παρέα του και τον αδελφό του Δημοσθένη για να διασκεδάσουν. Ο αδερφός του έκανε παραγγελιά τις Βεργούλες του Μάρκου Βαμβακάρη και σηκώθηκε να χορέψει.

Κατά τη διάρκεια του τραγουδιού δύο αστυνομικοί παρενόχλησαν, σύμφωνα με μαρτυρίες, επιδεικτικά τον Δημοσθένη την ώρα που χόρευε και ο Νίκος Κοεμτζής σηκώθηκε και σκότωσε με τον σουγιά τρεις ανθρώπους (τους δύο αστυνομικούς, Πεγιά και Χριστοδουλάκη, και άλλο ένα άτομο από την παρέα τους), τραυματίζοντας άλλους επτά.

Η ανάρτηση του καλού του φίλου, Ηλία Φιλίππου

Στη συνέχεια και ο καλός του φίλος, Ηλίας Φιλίππου έκανε μια ανάρτηση για τον θάνατό του. Σε αυτή έγραψε: «Άλλη μια απώλεια για το λαϊκό τραγούδι. Έφυγε από κοντά μας ο Κώστας Καρουσάκης. Ένας σπουδαίος τραγουδιστής φίλος και συνεργάτης μου που στις δεκαετίες 1970-1990, μεσουρανούσε στην νυχτερινή διασκέδαση της Αθήνας, με δεκάδες λαϊκά τραγούδια τα πιο πολλά σε δικές του συνθέσεις. Ήταν ένας από τους μεγαλύτερους πρωταγωνιστές της αθηναϊκής νύχτας. Από το μαγαζί του, που άνοιξε το ’74 στις Τζιτζιφιές (σήμερα στη θέση του είναι το Theatro) πέρασαν πολλά μεγάλα ονόματα της εποχής, αλλά και νέοι τραγουδιστές που αργότερα έγιναν φίρμες. Δικό του μεγάλο σουξέ ήταν το “Βάλε μου να πιώ” (Αυτή η γυναίκα θα ‘ναι το φινάλε, μου/Βάλε να πιώ και ξανάβαλε μου) όπως και το “Μη μου τη χαλάς τη νύχτα”. Όταν τα τραγουδούσα γινόταν πανικός! Στο δεύτερο μέρος έκαναν παραγγελιές. Για μια τέτοια παραγγελιά έγινε και ένα από τα πιο άγρια φονικά στην ιστορία της αθηναϊκής νύχτας, όταν ο Καρουσάκης την ώρα που τραγουδούσε το μοιραίο βράδυ στο νυχτερινό κέντρο “Νεράϊδα της Αθήνας” στην Αγ.Μελετίου, ο Κοεμτζής τραυμάτισε θανάσιμα τρία άτομα για μια παραγγελιά, συγκλονίζοντας το πανελλήνιο. Είχαμε συνεργαστεί αρκετές φορές και δύο απ’ τα τραγούδια μας είχαν ακοστεί πολύ αρχές του ’80. “Ισοβίτης” (Να γινομουν ισοβίτης..στη γλυκειά τη φυλακή της) και “Έγκλημα καρδιάς”. Θερμά συλληπητήρια στην οικογενειά του και στην αγαπημένη μου φίλη και κόρη του Ελένη».

Σύμφωνα με την ανακοίνωση που έκανε η κόρη του σε άλλη της ανάρτηση στο Facebook, η κηδεία του θα γίνει την Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου και ώρα 12:00, στον Ιερό Ναό Πέτρου και Παύλου, στο Κοιμητήριο Παλαιού Φαλήρου.

O Κώστας Καρουσάκης γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1943 στη Χίο. Είχε συνεργαστεί με τα μεγαλύτερα ονόματα του καλλιτεχνικού, ενώ όλοι τον σέβονταν για την καλλιτεχνική του πορεία.

Από το 1958 ζούσε στην Αθήνα. Το 1963 πρωτοεμφανίστηκε στη δισκογραφία ως συνθέτης και το 1968 ως τραγουδιστής. Τραγουδούσε στο νυχτερινό κέντρο Νεράιδα της Αθήνας στην Κυψέλη, ενώ το 1974 άνοιξε το δικό του νυχτερινό κέντρο, από όπου περάσαν πολλοί λαϊκοί τραγουδιστές και τραγουδίστριες της εποχής.

Ο δρόμος προς την ανάρρωση μετά τον άγριο ξυλοδαρμό του το 2016

Ένα λεκτικό περιστατικό ανάμεσα στον τραγουδιστή και έναν άγνωστο άνδρα, το οποίο σημειώθηκε σε κεντρικό σημείο του Παλαιού Φαλήρου τον Σεπτέμβριο του 2016, κατέληξε σε σοβαρά τραύματα και τον οδήγησε στο νοσοκομείο, όπου για μεγάλο διάστημα βρισκόταν σε αναπηρικό αμαξίδιο.

Ο Κώστας Καρουσάκης υποβλήθηκε σε πεντάωρη χειρουργική επέμβαση στο ισχίο και το χέρι του είχε τοποθετηθεί σε γύψο. Παρά την ιατρική φροντίδα, αντιμετώπιζε δυσκολίες στο να σταθεί στα πόδια του και δεν μπορούσε να φροντίσει τον εαυτό του, ενώ παρέμενε απομονωμένος στο σπίτι του.

Η σύζυγός του, Γιούλη Καρουσάκη, σε δηλώσεις της στην “Espresso”, είχε εκφράσει την απόγνωσή της, αναφέροντας ότι ο Κώστας δεν μπορούσε ούτε καν να περπατήσει ή να αυτοεξυπηρετηθεί. Ζήτησε, επίσης, από μάρτυρες να βοηθήσουν στην ταυτοποίηση του δράστη, ο οποίος διέφυγε από το σημείο της επίθεσης.

Παρά τις δυσκολίες, ο τραγουδιστής κατόρθωσε να ανακάμψει, αλλά τα τελευταία χρόνια παρουσιάστηκαν νέα προβλήματα υγείας.

Το περιστατικό συνέβη έξω από πολυκατάστημα της περιοχής ενώ το αγόρι φέρει μώλωπες και τραύματα στο πρόσωπο. Στις Αρχές έχει σημάνει συναγερμός για τον εντοπισμό των δραστών ενώ ο 15χρονος αναμένεται σήμερα, Δευτέρα 27/5 να εξεταστεί από ιατροδικαστή.

Όπως αποκάλυψε το αγόρι σε δηλώσεις του στο MEGA ήταν μόνος περικυκλωμένος από ομάδα 6 εφήβων που τον απειλούσε και τον χτυπούσε.

«Ήρθαν από κοντά, μου είπαν να μιλήσουμε και καλά, με χτύπησαν. Με χέρια (με χτύπησαν), τώρα δεν πρόσεξα εάν είχαν και κάτι άλλο, αλλά με χέρια» επεσήμανε ο 15χρονος.

Οι ανήλικοι δράστες θεωρούσαν πως ο 15χρονος είχε εμπλακεί σε καυγά. Όταν ανέβασε ένα τραγούδι στο TikTok, θεώρησαν ότι τους προκαλούσε και του έστησαν ενέδρα για να του επιτεθούν.

«Νόμιζαν ότι ήμουν σε ένα περιστατικό που δεν ήμουν και για αυτό έγινε όλο αυτό ότι και καλά δεν το παραδεχόμουν στην αρχή» είπε το αγόρι.

Την προηγούμενη ημέρα της επίθεσης από διάφορα προφίλ στα social media έστελναν στον 15χρονο μηνύματα απειλώντας τον ίδιο και την οικογένεια του.

• Εγώ αράζω στο εμπορικό, θες να έρθεις σήμερα;
• Δεν ξέρω καν ποιος είσαι και πως μοιάζεις πώς θα έρθω;
•  Πού αράζεις; Πες μου… Θα έρθω εγώ με πέντε δικούς μου!

Αυτή την απώλεια την κλάψαμε όλοι, την νιώσαμε, την μοιραστήκαμε είτε ως γονείς, είτε ως παιδιά, ως αδέρφια, ως φίλοι, είτε απλώς ως άνθρωποι γνωστοί και άγνωστοι.
Κι εδώ, σε αυτές τις νότες, σε αυτές τις λέξεις, σε αυτές τις αναπνοές, την κλαίμε, την ψιθυρίζουμε, την φωνάζουμε όλοι μαζί την απώλεια και το άδικο που την χαρακτηρίζει.

Δηλώνουμε με τον δικό μας τρόπο παρόντες. Παρόντες και πλάι στον πόνο των ψυχών που φύγαν και αυτών που μείναν. Χέρι, χέρι λοιπόν σε αυτήν την οδυνηρή διαδρομή».

Συντελεστές:

Μουσική: Ανδρέας Καρανίκας
Στίχοι: Βάσια Αργέντη
Ενορχήστρωση: Στέλιος Φράγκους
Mixed & master: Γιάννης Βαφειάδης
Κάμερα-Μοντάζ: Παναγιώτης Ραζής
Studio: Rosewood Studios

Απαγγελία: Μαριάννα Τουμασάτου

Ερμηνεύουν (με αλφαβητική σειρά):

Αναστασοπουλου Πηνελόπη,
Αντωνιάδης Θοδωρης,
Καρακάση Ελένη,
Λουδάρος Αντώνης,
Μπεγνής Μέμος,
Νικολάου Ματίνα

Η χορωδία αποτελείται από τους φοιτητές της Ανωτερας Δραματικής Σχολής «Έκτη Τέχνη» (με αλφαβητική σειρά):

Αλεφαντινού Κωνσταντίνα, Βαβάμης Πανος, Εμμανουήλ Βαγγέλης-Ανδρέας, Ζαγκοβά Λία, Ιωάννου Διαμάντω, Καράλης Δημήτρης, Κατσιφώλη Αλεξάνδρα, Κουτσοπέτρου Μαρία, Κούσκουρα Νατάσα, Κουφαλιτάκης Άγης, Λάβαρη Έλενα, Λουγιάκη Χρύσα, Μαύρου Τζωρτζή, Μένεγα Ελευθερία, Μιχαηλίδης Αντώνης, Μπότση Σοφία, Φύτρου Θεώνη, Χαλκιά Βασιλική.

Συμμετέχει κι ο ηθοποιός Θοδωρής Ελευθεριάδης, γιος της Μαρίας Εγούτ, θύμα των Τεμπών.

Στίχοι:
Μην κλαις μαμά…
κοιτα στις χουφτες μου εχω φυλαξει λιγο ήλιο.

Εισιτηριο στο ένα χερι μου κραταω
Κραταω μια βαλίτσα, τη ζωή μου χαιρετάω…
Χαιρετάω την παιδικη μου ηλικια, προχωραω….
Προχωραω και στο τρενο με τραβαω
Τραβάω κι ενα “θα στειλω οταν φτασω” μουρμουραω…
μα πέτρες στην καρδιά μου κουβαλάω.

Μαμα,
κοντευω
μαμα
Θα φτασω
μαμα
Στο φως
μαμα
Εκει θα σε πιασω
Δικαιωση ζητάω
Για ό,τι μου στερησαν
μαμά.

Τα ονειρα μου στην πλατη μου κρατάω
Κραταω τη λαχτάρα μου να ζησω και ζηταω
Ζηταω τους ενόχους ν αντικρίσω, να κοιτάω
Να κοιταω απο ψηλα, στη φυλακή και να γελαω..
Να γελάω κι ενα “εφτασα” θα στειλω, μουρμουράω
μα μεχρι τοτε πέτρες στην καρδιά θα κουβαλάω.

Μαμα,
κοντευω
μαμα
Θα φτασω
μαμα
Στο φως
μαμα
Εκει θα σε πιασω
Δικαιωση ζητάω
Για ό,τι μας στερησαν
μαμά.

Μην κλαις μαμά…

Ρίγη συγκίνησης προκάλεσαν το τραγούδι που είπαν, το «Τραγουδάμε δίχως Φόβο», μια ελληνική απόδοση του Canción sin Miedo.

Οι στίχοι του τραγουδιού:

Τραγουδάμε Δίχως Φόβο (Canción Sin Miedo)

Να τρέμει το κράτος, να κλείνουν οι δρόμοι
Να τρέμει όποιος χέρι τολμά και σηκώνει
Μας παίρνουν με βία, την ξεγνοιασιά
Μας φύτεψαν φόβο, μα φυτρώσαν φτερά

Και κάθε λεπτό σχεδόν κάθε μέρα
Θρηνούμε μια κόρη αδερφή και μητέρα
Μέσα σε μια νύχτα μας εξαφανίζουν
Συνένοχος είναι όποιος σιωπά, σα μας αφανίζουν

Για εκείνες τις νύχτες που γύριζα μονη
Στη θέα μιας μορφής το αίμα μου να παγώνει
Για ολα τα χέρια που σφίγγουν κλειδιά
Γινόμαστε όλες μαζί μια γροθιά!

Δικαίωμα δεν έχεις στο σώμα μου επάνω,
Δε σου πέφτει λόγος πού πάω και τι κάνω
Δεν είναι αγάπη ο πόνος κι η βία
Όλες απαντάμε, αν αγγίξεις μία

Κι αν δε το κατάλαβες τούτοι οι στίχοι
Φωνάζουν πως βρίσκομαι εδώ από τύχη
Με οργή τραγουδάω, ακούστε με όλοι
Στο σπίτι αν δεν έρθω, κάψτε την πόλη

Με λένε Ανίσα, Καρολάιν και Ελένη
Με σκότωσε το σύστημα που τους ξεπλένει
Είμαι η Τζεβριέ, η Ζάκι, η Μαρία
Νεκταρία, Ανθή, Ζωή, Αδαμαντία
Στο όνομα μου γράψτε νέα, ιστορία

Για εκείνες τις νύχτες που γύριζα μονη
Στη θέα μιας μορφης το αίμα μου να παγώνει
Για όλα τα χέρια που σφίγγουν κλειδια
Γινόμαστε όλες μαζί μια γροθιά!

Δικαίωμα δεν έχεις στο σώμα μου επάνω,
Δε σου πέφτει λόγος πού πάω και τι κάνω
Δεν είναι αγάπη ο πόνος κι η βία
Όλες απαντάμε, αν αγγίξεις μία

Όπως έγινε γνωστό, η σορός του αγαπημένου λαϊκού τραγουδιστή θα τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα, αύριο Τρίτη (26/12), στις 10 π.μ., στον Ιερό Ναό της του Θεού Σοφίας.

#Καρρας Οι Θεσσαλονικείς τραγουδούν Καρρά και αποχαιρετούν τον θρύλο της λαϊκής μουσικής! pic.twitter.com/YtdjTXi78w

— Aggelos K (@Aggelos32428170) December 24, 2023

Μία ημέρα αργότερα, την Τετάρτη (27/12), στις 12 μ.μ., θα πραγματοποιηθούν η εξόδιος ακολουθία και η ταφή στη γενέτειρά του, το Κοκκινοχώρι Καβάλας, όπως ήταν άλλωστε και η τελευταία επιθυμία του.

Αντί στεφάνων, η οικογένεια του Βασίλη Καρρά επιθυμεί να στηριχθεί ο σύλλογος «Φλόγα» για τα παιδιά με νεοπλασματικές ασθένειες.

Τονίζει ότι «το λαϊκό στερέωμα θα τον θυμάται πάντα για την απλότητα του και για τις ερμηνείες του επί σκηνής που άφησαν εποχή».