Ο Ντέιβιντ Λιαρμάουντ, ειδικός στην ασφάλεια πτήσεων στο Ηνωμένο Βασίλειο, υποστήριξε πως είναι ασυνήθιστο και μη ασφαλές να υπάρχει μια τέτοια κατασκευή τόσο κοντά στον αεροδιάδρομο. «Μια τέτοια κατασκευή δε θα έπρεπε να βρίσκεται εκεί. Όχι μόνο δεν υπάρχει δικαιολογία, αλλά νομίζω πως τίθεται ζήτημα ποινικής ευθύνης», είπε στο Sky News.

Αν και μετά την κατακραυγή, η κυβέρνηση της Νότιας Κορέας ανακοίνωσε ότι θα διερευνήσει κατά πόσο ο τοίχος πληρούσε τις διεθνείς προδιαγραφές, νωρίτερα αξιωματικοί της χώρας είχαν δηλώσει πως το τοιχίο αυτό είχε κατασκευαστεί στα πρότυπα μεγάλων ευρωπαϊκών και αμερικανικών αεροδρομίων.

Σύμφωνα με τον Guardian, τη θέση αυτή επιβεβαίωσε ο Δρ. Ίαν Ντάγκλας, ειδικός αεροπλοΐας στο Πανεπιστήμιο Νιου Σάουθ της Ουαλίας, λέγοντας ότι αυτές οι προδιαγραφές έχουν υιοθετηθεί από μεγάλα αεροδρόμια που έχουν συστηματικά επιθεωρούνται από τον Οργανισμό Πολιτικής Αεροπορίας των Ηνωμένων Εθνών.

«Αυτό που συνέβη ήταν προφανώς το χειρότερο σενάριο. Κάποια αεροπλάνα απλά κολλάνε στην λάσπη», είπε ενώ πρόσθεσε ότι ο σχεδιασμός των ορίων των αεροδιαδρόμων ποικίλει από αεροδρόμιο σε αεροδρόμιο, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του περιβάλλοντα χώρου.

Αν η απόσταση 250 μέτρων του τοίχου από το τέλος του αεροδιαδρόμου δεν θεωρηθεί τελικά πρόβλημα, η προσοχή μάλλον θα στραφεί στο υλικό κατασκευής παρόμοιων τοιχίων, που θα υποχωρούν χωρίς να προκαλούν σημαντικές φθορές σε περίπτωση που πέσει πάνω τους κάποιο αεροπλάνο.

Διότι, ενώ η απάντηση στο γιατί το αεροπλάνο προσγειώθηκε με την «κοιλιά» ενώ φαινόταν ικανό να συνεχίσει την πτήση μοιάζει αρκετά σύνθετη ώστε να βρεθεί, ο λόγος που τελικά 179 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους ίσως αποδειχθεί η ύπαρξη αυτού του τοίχου και ειδικά το γεγονός ότι ήταν φτιαγμένος από τσιμέντο, καθιστώντας την σύγκρουση ισχυρότατη και τις συνέπειες του δυστυχήματος τραγικές.