Μέσα από τον λογαριασμό της στο Instagram, ευχαρίστησε τις γυναίκες που βρήκαν τη δύναμη να καταγγείλουν τον Φιλιππίδη, τονίζοντας πως η δικαστική αυτή εξέλιξη αφορά και προστατεύει το μέλλον των παιδιών μας. Το μήνυμά της συνοδεύτηκε από μια συμβολική φωτογραφία με τέσσερα μικρά κορίτσια, γυρισμένα πλάτη στον φακό, με τα χέρια υψωμένα προς τον ουρανό.

Η Τζένη Μπότση έκανε tag στη δημοσίευση τη Λένα Δροσάκη, μία από τις βασικές καταγγέλλουσες και μάρτυρες στη δίκη.

«Η σημερινή απόφαση είναι για το μέλλον των παιδιών μας. Ζωή χωρίς φόβο. Ευχαριστούμε κορίτσια», έγραψε.

«Βουβωνοκήλη τέλος», έγραψε συγκεκριμένα η Τζένη Μπότση στο story που ανέβασε, κάνοντας παράλληλα το σήμα της ειρήνης με τα δάχτυλά της.

Επίσης, σε άλλη ανάρτησή της έδειξε ότι περνά τον χρόνο της παρακολουθώντας την εκπομπή «Πρωίαν σε είδον τη μεσημβίαν».

«Η μια Τζένη άρρωστη στο σπίτι της, η άλλη μόλις βγήκε από το χειρουργείο,. Μας ξεπάστρεψες. Τουλάχιστον μας κάνεις παρέα», έγραψε όλο χιούμορ η ηθοποιός.

Με τη γέννηση του ελληνικού #MeToo γεννήθηκε και το ερώτημα «γιατί τώρα;» Στη δική σου περίπτωση, ένας λόγος ήταν ότι δεν το είχες πει στη μητέρα σου, όπως έχεις αποκαλύψει.

Η απάντηση στο «γιατί τώρα;» είναι ότι πάντα υπήρχε στο μυαλό μου. Απλώς τώρα τα κατάφερα. Γιατί τα κατάφερα τώρα; Ξέρω κι εγώ; Δεν το ξέχασα ποτέ, δεν μου είχε περάσει. Ήταν κάτι που με πλήγωνε πάντα. Πάντα ήθελα να μιλήσω, απλά τώρα βρήκα το θάρρος.

Όταν το κατήγγειλες και αυτό πήρε δημοσιότητα, η μητέρα σου τι σου είπε;

Στο “και πέντε” εξετάζουν μέτρα κατά της έξαρσης της πανδημίας

Η μητέρα μου μού ζήτησε «συγγνώμη» και όπως έχω ξαναπεί, μου φαίνεται πολύ άδικο μια μάνα σε αυτή την ηλικία, και μια τέτοια μάνα, να ζητάει «συγγνώμη»…

Αν ερχόταν ο συγκεκριμένος συνάδελφος και σου ζητούσε «συγγνώμη», πώς θα αντιδρούσες;

Εγώ δεν είμαι Θεός για να δώσω συγχώρεση. Εμένα με ενδιαφέρει να ξεκινήσει μια αλλαγή στην κοινωνία ώστε να σταματήσει να γίνεται αυτό. Να ζητήσει βοήθεια, όχι από εμένα, αλλά από ειδικούς. Το να δώσω εγώ τη «συγγνώμη» μου δεν λέει τίποτα.

Είσαι ικανοποιημένη με την έκβαση όλης αυτής της υπόθεσης;

Ναι, είμαι, γιατί πήγε η κοινωνία παραπέρα, άλλαξαν τα πράγματα στη Δικαιοσύνη. Το ότι έχουν αυστηροποιηθεί οι ποινές για το αδίκημα του βιασμού είναι πολύ σημαντικό. Γυρίσαμε σελίδα και η κοινωνία μας το δέχτηκε.

«Ξεκινήσαμε τρεις γυναίκες […] και αυτή την στιγμή είμαστε 14 που έχουμε καταγγείλει το ίδιο πρόσωπο», δήλωσε μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ.

Υπενθυμίζεται πως την Παρασκευή η κα Μπότση, μαζί με δύο ακόμα ηθοποιούς είχαν καταγγείλει τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Κώστα Σπυρόπουλο για «γενετήσιες πράξεις».   

Κατά την ίδια, σε όλες καταγγελίες των γυναικών «αλλάζει λίγο η περιγραφή» καθώς «δεν ήταν πάντα στο ίδιο μέρος», και αφορούν μία περίοδο από το 1992 έως το 2005. Σημειώνεται πως το όνομα του κ. Σπυρόπουλου δεν αναφέρθηκε στον αέρα, καθώς ο ηθοποιός έχει απαγορεύσει από ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς να αναφέρουν το όνομά του και να χρησιμοποιούν φωτογραφίες του, με τον δικηγόρο του να σημειώνει σε πρωινή του δήλωση πως ο εντολέας του δέχεται απειλές.   

«Πότε συνέβη: Το 1994 μόλις είχα τελειώσει την δραματική σχολή και είχε έρθει για να δει τις πτυχιακές μας εξετάσεις», σημείωσε η κα Μπότση. «Μετά από κάποιους μήνες, επικοινώνησε μαζί μου και με κάλεσε να πάω σε ένα θέατρο για να με δει για κάποιο έργο. Ήταν ο «Εραστής» του Πίντερ. Ένα έργο για δύο άτομα και με ήθελε για τον ρόλο της γυναίκας. Μόλις είχα τελειώσει την σχολή, ένας λαμπερός πρωταγωνιστής, η χαρά μου ήταν μεγάλη.»  

Ο Λαζαρίδης επιτίθεται στον Γεραπετρίτη – Συντηρεί το κλίμα έντασης ο Σαμαράς – Προβληματισμός στο Μαξίμου και νέα εκλογικά σενάρια

Το πρώτο ραντεβού έγινε σε κεντρικό θέατρο. «Μου είπε ότι «βλέπεις εδώ ότι γίνονται δουλειές γιατί φτιάχνουμε το σκηνικό και πρέπει να πάμε στο γραφείο. Πήγαμε σε ένα διαμέρισμα στην περιοχή του Ζωγράφου. Δεν ξέρω τι ήταν εκεί. Εκεί έγινε η ακρόαση. Μου είπε να ξεχάσω το κείμενο και πως θα υπαγορεύει εκείνος τι θα λέω. Κάποια στιγμή άρχισε τη βωμολοχία, είπα ότι δεν μπορώ να του τα πω αυτά τα λόγια, μου είπε ότι το καταλαβαίνει αλλά θα υπάρξει διασκευή του έργου οπότε ίσως να φύγω και να το σκεφτώ και να ξαναπάω μία επόμενη φορά για να συνεχίσουμε. Όντως έφυγα, το σκέφτηκα πολύ, αποφάσισα να το παλέψω, και ξαναπήγα πάλι στο ίδιο μέρος μου, ζητήθηκε να φοράω και φούστα που δεν φορούσα την πρώτη φορά. Κάποια στιγμή με έβαλε να χορέψω και με γύρισε προς τον τοίχο.   

»Τον ένιωσα μετά από λίγο, πολύ κοντά την ανάσα του, και όταν γύρισα να τον κοιτάξω είδα ότι αυτοϊκανοποιούνταν. Έπαθα σοκ, ούρλιαζα φώναζα κι έκλαιγα και νομίζω ότι και αυτός σοκαρίστηκε με την τόσο έντονη αντίδρασή μου. Τότε ήμουν 22 ετών. Ήταν κλειδωμένη η πόρτα, δεν μπορούσα..οπότε ανταλλάξαμε κάποιες κουβέντες και μετά έφυγα και δεν το είπα σε κάνενα για πάρα πολλά χρόνια. Ξέρω ότι δεν μπορούσα να το πω στους γονείς μου. Δεν θα με ξαναφήναν να ασχοληθώ με το θέατρο.»