Στο δικαστήριο, η 62χρονη ανέφερε ότι ο γιος της την είχε δει τελευταία φορά το 2022 στην Αθήνα, αντί για το 2021 όπως είχε δηλώσει προηγουμένως στις Αρχές.

62χρονη κατηγορούμενη: «Το παιδί ήρθε πέρυσι στην Αθήνα και πήγαμε για κάποιες εξετάσεις. Η μητέρα μου πέθανε στα τέλη Αυγούστου 2023».

Πρόεδρος: «Μα ο γιος σας δεν είχε πει ότι είχε να σας δει τέσσερα χρόνια;»

62χρονη κατηγορούμενη: «Μάλλον μπερδεύτηκε».

Η διαφορά στις καταθέσεις εγείρει ερωτήματα για το πότε συναντήθηκαν τελευταία φορά μάνα και γιος και πότε ενημερώθηκε ο νεαρός για τον θάνατο της γιαγιάς του.

Γιος της 62χρονης: «Την επισκέφθηκα τέλος 2020 και έφυγα αρχές 2021. Έμαθα για τον θάνατό της φέτος, στις 20 Σεπτεμβρίου. Μέχρι τότε ήξερα ότι είναι ζωντανή».

Παράλληλα, οι Αρχές ερευνούν τα άτομα που η 62χρονη ανέφερε ότι τη βοήθησαν, τόσο στο σκάψιμο του λάκκου όσο και στη μεταφορά της σορού. Η ίδια κατέθεσε ότι ο αλλοδαπός που είχε αναφέρει δεν συμμετείχε στο σκάψιμο, καθώς ο λάκκος ήταν ήδη σκαμμένος, ενώ τον κάλεσε μόνο για να τη βοηθήσει να μεταφέρει τη μητέρα της, χωρίς να τον ξαναδεί μετά.

Ένα άλλο σημαντικό ζήτημα αφορά τα 500 ευρώ που η 62χρονη υποστηρίζει ότι έδωσε σε φίλο της για να υποδυθεί τη νεκρή μητέρα της μπροστά στους αστυνομικούς, κάτι που ο ίδιος αρνείται κατηγορηματικά. Η κατηγορούμενη περιέγραψε ότι το ποσό ήταν ένδειξη ευγνωμοσύνης και όχι αμοιβή, παρά την οικονομική της δυσχέρεια.

Η 62χρονη ανέφερε επίσης ότι αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα εδώ και δύο δεκαετίες, τα οποία έγιναν πιο έντονα μετά την εμφάνιση σοβαρών αλλεργιών στο παιδί της, με τον πρώην σύζυγό της να παύει να τη στηρίζει οικονομικά.

Ο γιος της τόνισε ότι η μητέρα του ήταν πάντα αφοσιωμένη σε εκείνον και προσπάθησε να καλύψει τα χρέη της.

Η 62χρονη πέρασε την πρώτη της νύχτα στη φυλακή και θα παραμείνει εκεί για ένα μήνα, ενώ εκκρεμεί η δίκη της. Χθες καταδικάστηκε για τις ψευδείς καταθέσεις προς τις Αρχές. Οι έρευνες συνεχίζονται με στόχο να φωτιστούν όλες οι πτυχές αυτής της υπόθεσης που έχει συγκλονίσει τη Βοιωτία.

Σύμφωνα με αυτή, ο τάφος στη Βεργίνα δεν ανήκει στον Φίλιππο Β’, πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αλλά περιέχει τα οστά ενός νεότερου άνδρα, ο οποίος πέθανε πριν από τον Φίλιππο Β’. Η μελέτη, που δημοσιεύεται στο τεύχος Ιουλίου 2025 του περιοδικού Journal of Archaeological Science, αποκάλυψε επίσης ότι στον τάφο είχαν ταφεί μια νεαρή γυναίκα και έξι βρέφη. Πριν από την έρευνα αυτή, οι επιστήμονες γνώριζαν μόνο για την παρουσία του άνδρα, της γυναίκας και τουλάχιστον ενός βρέφους.

Οι αρχαιολόγοι μελετούν τον συγκεκριμένο τάφο εδώ και δεκαετίες. Ανακαλύφθηκε το 1977 στη Βεργίνα στη βόρεια Ελλάδα. Γνωστός ως «Τάφος Ι», βρίσκεται κάτω από έναν μεγάλο τύμβο, πάνω στον οποίο υπάρχει ένα ιερό. Βρίσκεται κοντά σε άλλους τάφους, που πιστεύεται ότι ανήκουν σε μέλη της οικογένειας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Ορισμένοι μελετητές είχαν υποστηρίξει ότι ο Τάφος Ι ήταν ο τόπος ταφής του Φιλίππου Β’. Ωστόσο, πολλοί άλλοι πιστεύουν ότι τα λείψανά του βρίσκονται στον Τάφο ΙΙ, ο οποίος δεν εξετάστηκε στη συγκεκριμένη μελέτη.

Δεδομένου ότι ο Τάφος Ι δεν διαθέτει είσοδο και είχε σφραγιστεί, οι ερευνητές θεωρούν πιθανό ότι ο άνδρας και η γυναίκα τάφηκαν μαζί, την ίδια περίοδο. Η χρονολόγηση με ραδιενεργό άνθρακα δείχνει ότι έζησαν μεταξύ 388 και 356 π.Χ.

Αναλύσεις των οστών και των δοντιών τους έδειξαν ότι ο άνδρας ήταν μεταξύ 25 και 35 ετών όταν πέθανε. Ο Φίλιππος Β’ δολοφονήθηκε το 336 π.Χ., σε ηλικία περίπου 46 ετών. Αυτό υποδηλώνει ότι ο άνδρας που τάφηκε στον Τάφο Ι δεν είναι ο Φίλιππος Β’, σημειώνουν οι ερευνητές.

Η ομάδα πραγματοποίησε επίσης ραδιοχρονολόγηση στα λείψανα έξι βρεφών, τα οποία φαίνεται να τοποθετήθηκαν στον τάφο μεταξύ 150 π.Χ. και 130 μ.Χ., σε εποχή που η περιοχή ήταν υπό ρωμαϊκή κυριαρχία.

Οι ημερομηνίες υποδηλώνουν ότι τα βρέφη πιθανόν δεν είχαν σχέση με τον άνδρα ή τη γυναίκα που είχαν ταφεί νωρίτερα. «Υπάρχουν ενδείξεις ότι η ταφή βρεφών σε παλαιότερους τάφους, πηγάδια ή υπόγειες κοιλότητες ήταν συνηθισμένη πρακτική κατά τη ρωμαϊκή περίοδο», δήλωσε στο Live Science μέσω email ο επικεφαλής της έρευνας, Γιάννης Μανιάτης, από το Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος».

Πού ειναι θαμμένος ο Φίλιππος Β’

Ο κ. Μανιάτης δήλωσε ότι η ερευνητική ομάδα δεν είναι βέβαιη για το πού ακριβώς έχει ταφεί ο Φίλιππος Β’. Πολλοί μελετητές έχουν υποστηρίξει ότι ο Τάφος ΙΙ στη Βεργίνα περιέχει τα οστά του.

Προηγούμενες έρευνες άλλων επιστημόνων έχουν δείξει ότι ο Τάφος ΙΙ είναι ένας «δίχωρος θολωτός τάφος που βρέθηκε ασύλητος, με όλα τα ταφικά κτερίσματα ανέπαφα, περιέχοντας τα αποτεφρωμένα λείψανα ενός άνδρα» που πέθανε περίπου σε ηλικία 44 ετών, όπως σημείωσε.

Ωστόσο, τόνισε ότι ο Τάφος ΙΙ δεν αποτέλεσε αντικείμενο της παρούσας μελέτης.

Ο τάφος του Τούθμωσι Β΄ βρίσκεται στα δυτικά της Κοιλάδας των Βασιλέων. Ήταν ο τελευταίος τάφος των φαραώ της 18ης Δυναστείας που δεν είχε βρεθεί μέχρι τώρα και ο πρώτος που ανακαλύφθηκε, μετά από εκείνον του Τουταγχαμών, το 1922.

Discovery of the tomb of Thutmose II (Feb. 2025)

This week, archaeologists unveiled a momentous discovery—the long-lost tomb of Thutmose II, believed to be the final undiscovered royal burial site of Egypt’s 18th Dynasty. This marks the first tomb of a pharaoh uncovered since… pic.twitter.com/0W4uOiQMzB

— Egypt Museum (@egyptomuseum) February 19, 2025

Οι αρχαιολόγοι κατάφεραν να προσδιορίσουν σε ποιον ανήκε ο τάφος χάρη στα αλαβάστρινα δοχεία που βρέθηκαν στον χώρο και στα οποία αναγράφονται τα ονόματα του βασιλιά Τούθμωσι Β΄ και της συζύγου του, βασίλισσας Χατσεψούτ, μιας από τις ελάχιστες γυναίκες που κυβέρνησαν την αρχαία Αίγυπτο.

Βρέθηκαν επίσης ταφικά έπιπλα και κομμάτια σοβά με γαλάζιες επιγραφές, κίτρινα αστέρια και θρησκευτικά σύμβολα.

Ωστόσο, λόγω της πλημμύρας που σημειώθηκε λίγο μετά τον θάνατο του βασιλιά, ο τάφος δεν έχει διατηρηθεί σε καλή κατάσταση. Υπάρχουν ενδείξεις ότι τα περισσότερα από τα περιεχόμενά του μεταφέρθηκαν αλλού και καταβάλλονται προσπάθειες για την ανάκτησή τους.

Tο Μουσείο της Αιγύπτου αναφέρει:

«Αυτή την εβδομάδα, οι αρχαιολόγοι αποκάλυψαν μια βαρυσήμαντη ανακάλυψη – τον από καιρό χαμένο τάφο του Thutmose II, που πιστεύεται ότι είναι ο τελευταίος ανεξερεύνητος βασιλικός τόπος ταφής της 18ης Δυναστείας της Αιγύπτου. Αυτό σηματοδοτεί τον πρώτο τάφο ενός φαραώ που αποκαλύφθηκε μετά τη θρυλική ανακάλυψη του Χάουαρντ Κάρτερ του τόπου ανάπαυσης του Τουταγχαμών το 1922.

Ο τάφος, που ανήκει στον Thutmose II, τον τέταρτο φαραώ της δέκατης όγδοης δυναστείας και σύζυγο της διάσημης γυναίκας ηγεμόνα Hatshepsut, ανακαλύφθηκε από μια βρετανοαιγυπτιακή ομάδα με επικεφαλής τον Δρ. Piers Litherland του Galashiels, στη Σκωτία.

Το μεγαλείο του χώρου ταφής φάνηκε αμέσως, με μια τεράστια σκάλα και έναν επιβλητικό κατηφορικό διάδρομο που σηματοδοτούσε τη βασιλική σημασία του τάφου. «Και μέρος της οροφής ήταν ακόμα άθικτο – μια μπλε βαμμένη οροφή με κίτρινα αστέρια πάνω της. Και μπλε βαμμένες οροφές με κίτρινα αστέρια βρίσκονται μόνο στους τάφους του βασιλιά». δήλωσε στο Newshour του BBC ο Δρ Piers Litherland, επίτιμος επιστημονικός συνεργάτης του Ινστιτούτου Αρχαιολογικών Ερευνών McDonald στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και ο επιτόπιος διευθυντής της εξερεύνησης.

Η πρόσβαση στον ταφικό θάλαμο αποδείχθηκε πρόκληση. Η ομάδα σύρθηκε μέσα από ένα στενό πέρασμα 10 μέτρων, πιέζοντας μέσα από ένα άνοιγμα πλάτους μόλις 40 τετραγωνικών εκατοστών πριν φτάσει στον εσωτερικό θάλαμο. Στο εσωτερικό, συνάντησαν μια εντυπωσιακή μπλε οροφή στολισμένη με σκηνές από το Amduat, ένα αρχαίο ταφικό κείμενο που προοριζόταν αποκλειστικά για βασιλιάδες – επιβεβαίωση ότι πράγματι είχαν μπει στον τόπο ανάπαυσης ενός φαραώ.

Η οριστική απόδειξη της ταφής του Thutmose II ήρθε με τη μορφή θραυσμάτων βάζου από αλάβαστρο με χαραγμένο το όνομά του και της Hatshepsut, σηματοδοτώντας τα πρώτα αντικείμενα που συνδέθηκαν ποτέ με τον ενταφιασμό του.

Ωστόσο, η ομάδα του Dr. Litherland θεωρεί ότι ο τάφος μπορεί να έχει πλημμυρίσει περίπου έξι χρόνια μετά την ταφή, πιθανώς προκαλώντας τη μεταφορά του περιεχομένου του. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι έχουν εντοπίσει μια πιθανή τοποθεσία για αυτόν τον δευτερεύοντα τάφο, ο οποίος μπορεί να περιέχει ακόμα ανέγγιχτους θησαυρούς.

«Αυτή η ανακάλυψη λύνει ένα μεγάλο μυστήριο της Αρχαίας Αιγύπτου – τη θέση των τάφων των βασιλιάδων της πρώιμης 18ης δυναστείας. Ο τάφος αυτού του προγόνου του Τουταγχαμών δεν είχε βρεθεί ποτέ γιατί πάντα πίστευαν ότι βρισκόταν στην άλλη άκρη του βουνού κοντά στην Κοιλάδα των Βασιλέων. Αρχικά πιστεύαμε ότι μπορεί να είχαμε βρει τον τάφο μιας βασιλικής συζύγου, αλλά η φαρδιά σκάλα και η μεγάλη πόρτα υποδήλωναν κάτι πιο σημαντικό. Η ανακάλυψη ότι ο ταφικός θάλαμος είχε διακοσμηθεί με σκηνές από το Amduat, ένα θρησκευτικό κείμενο που προορίζεται για βασιλιάδες, ήταν εξαιρετικά συναρπαστική και ήταν η πρώτη ένδειξη ότι αυτός ήταν ο τάφος ενός βασιλιά». επισήμανε ο Δρ Piers Litherland.

Big news!
First pharaoh's tomb found in Egypt since Tutankhamun's https://t.co/CvTGP9sCqo

— Mohieldin 🌺 (@mohimg) February 19, 2025

Αυτή η ανακάλυψη στέφει περισσότερα από 12 χρόνια σχολαστικής εργασίας από την κοινή ομάδα του Ιδρύματος Ερευνών του Νέου Βασιλείου του Δρ. Litherland και του Υπουργείου Τουρισμού και Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου. Οι προσπάθειές τους είχαν προηγουμένως οδηγήσει στην ανασκαφή 54 τάφων στο δυτικό θηβαϊκό βουνό του Λούξορ και στον εντοπισμό περισσότερων από 30 βασιλικών συζύγων και γυναικών της αυλής.

«Αυτός είναι ο πρώτος βασιλικός τάφος που ανακαλύφθηκε μετά το πρωτοποριακό εύρημα του ταφικού θαλάμου του βασιλιά Τουταγχαμών το 1922», παρατήρησε ο υπουργός Τουρισμού και Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου, Σερίφ Φάθι. «Είναι μια εξαιρετική στιγμή για την Αιγυπτιολογία και ένα βαθύ βήμα στην κατανόησή μας για το κοινό παρελθόν της ανθρωπότητας».

Ο Dr Litherhand συνέχισε λέγοντας στο Newshour του BBC τα συναισθήματά του σχετικά με το υπέροχο εύρημα. «Όταν βγήκα έξω, η γυναίκα μου περίμενε έξω και το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να ξεσπάσω σε κλάματα. Όταν συναντάς κάτι που δεν περιμένεις να βρεις, είναι συναισθηματικά εξαιρετικά ταραχώδες, πραγματικά».

Το μοναδικό αρχαιολογικό εύρημα βρέθηκε στο πλαίσιο των εργασιών για το μεγάλο έργο κατασκευής δικτύων αποχέτευσης οικισμών Καραβόμυλου, Αχινού, Παραλίας Ραχών, Ραχών, Αυλακίου και εγκατάσταση επεξεργασίας λυμάτων (ΕΕΛ) του Δήμου Στυλίδας.

Το LamiaReport αναφέρει πως, στην επιφάνεια ήρθε ένας αρκετά μεγάλος τάφος, ο οποίος πιστεύεται ότι μπορεί να είναι Μακεδονικός – και μάλιστα, πιθανώς χρονολογείται από τον 4ο αιώνα π.Χ., που είναι και η περίοδος του Βασιλιά Φιλίππου καθώς, η ιδιαίτερα χαρακτηριστική καμάρα (καμαροσκεπής) που αποκαλύφθηκε, επιβεβαιώνει την προέλευση και την ηλικία του στην περίοδο του Φιλίππου. Το μέγεθος του τάφου μαρτυρά ότι ανήκε σε ισχυρή οικογένεια ανώτερης κοινωνικής τάξης. Δεν αποκλείεται, ο ένοικός του, να υπήρξε εκπρόσωπος του Βασιλικού Οίκου ή ανώτερο στέλεχος της Μακεδονικής Φρουράς.

Όπως συμβαίνει με τους περισσότερους αρχαίους τάφους που έχουν βρεθεί στην ελληνική Επικράτεια, δυστυχώς, και ο τάφος στη Φθιώτιδα είναι συλημένος, πιθανότατα από την αρχαιότητα αλλά και μεταγενέστερα. Αυτή τη χρονική στιγμή γίνεται προσπάθεια από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Φθιώτιδας – Ευρυτανίας, να αποκαλυφθεί το ταφικό μνημείο, όπως εξηγεί στην κάμερα του LamiaReport η Αρχαιολόγος Αναπληρώτρια Προϊσταμένη του Τμήματος Προϊστορικών, Κλασικών Αρχαιοτήτων και Μουσείων Αριστέα Παπασταθοπούλου.

Στο σημείο βρέθηκε και ο Δήμαρχος Στυλίδας Γιάννης Αποστόλου, που σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Φθιώτιδας – Ευρυτανίας, θα κάνει ότι μπορεί για την ανάδειξη και τη συνέχιση της ανασκαφικής έρευνας, ώστε να καταστεί η Ανατολική Φθιώτιδα προορισμός και Αρχαιολογικού τουρισμού.

Σύμφωνα με τη σχετική ενημέρωση, οι υπηρεσίες επιβολής του νόμου έλαβαν μια κλήση από υπαλληλους του τοπικού Δήμου, όταν ανακάλυψαν την εκσκαφή χώματος στο νεκροταφείο Waldbach το πρωί της Δευτέρας.

«Όπως προέκυψε με βάση τα αποτελέσματα των εργασιών των ιατροδικαστών στον χώρο, ένα άγνωστο πρόσωπο πρέπει να έσκαψε μια τρύπα σε σχήμα χωνιού βάθους περίπου 1,2 μέτρων. Ωστόσο, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, το άτομο δεν έφτασε μέχρι το φέρετρο του νεκρού», αναφέρει η ανακοίνωση της αστυνομίας.

Η αστυνομία και η εισαγγελία του Όφενμπουργκ ερευνούν το περιστατικό.

Ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας έφυγε από τη ζωή στα τέλη του περασμένου Δεκεμβρίου σε ηλικία 81 ετών.

Όπως έγινε γνωστό, έπασχε από καρκίνο, για τον οποίο γνώριζαν μόνο οι πιο κοντινοί του άνθρωποι.

Οι τάφοι είναι από τους πιο πολυτελείς της Μεσογείου από την Εποχή του Χαλκού. Tα λείψανα και τα κτερίσματα παραπέμπουν σε βασιλείς και μέλη της κυβερνώσας ελίτ της περιοχής, όπως αναφέρει δημοσίευμα του γερμανικού επιστημονικού περιοδικού «Wissenschaft».

Ήδη από το 1897, οι αρχαιολόγοι είχαν ανακαλύψει στην περιοχή, η οποία βρίσκεται κοντά στο σημερινό αεροδρόμιο της Λάρνακας, τα πρώτα ίχνη ενός πολιτισμού της Εποχής του Χαλκού και ξεκίνησαν τις ανασκαφές. Από το 1970, οι ερευνητικές ομάδες ανακαλύπτουν όλο και περισσότερα τμήματα πόλης της Εποχής του Χαλκού χρησιμοποιώντας νέες μεθόδους. Τα ευρήματά τους δείχνουν ότι η περιοχή εκτεινόταν σε 50 εκτάρια από το 1630 έως το 1150 π.Χ. και περιελάμβανε συνοικίες με κατοικίες αρχόντων αλλά και εργαστήρια χαλκού. Αντικείμενα από την Αίγυπτο, τις Μυκήνες, τη μινωική Κρήτη, τη Σαρδηνία και τη Μεσοποταμία δείχνουν, επίσης, ότι οι κάτοικοί της είχαν εκτεταμένες πολιτιστικές και οικονομικές σχέσεις. Από τα αγγεία και συγκεκριμένα κοσμήματα, τα οποία βρέθηκαν, προκύπτει, επίσης, ότι πρέπει να υπήρχε ειδική σχέση με την Τίρυνθα.

Το 2016, μία ομάδα αρχαιολόγων με επικεφαλής τον Πέτερ Φίσερ, καθηγητή του πανεπιστημίου του Γκέτεμποργκ της Σουηδίας, ανακάλυψε ένα νεκροταφείο της Εποχής του Χαλκού μπροστά στο τζαμί Χαλά Σουλτάν, με εν μέρει πλούσια διακοσμημένους τάφους. Μέλη της άρχουσας ελίτ θάφτηκαν σε υπόγειους θαλάμους, μαζί με τα κοσμήματά τους και τα εισαγόμενα είδη πολυτελείας. Με τη βοήθεια μετρήσεων μαγνητομέτρου, οι ερευνητές ανακάλυψαν τώρα εκεί άλλους, ακόμη πλουσιότερους τάφου. «Συγκρίναμε τα σημεία όπου βρέθηκαν σπασμένα κεραμικά θραύσματα με τον χάρτη του μαγνητομέτρου και εμφανίστηκαν πολλές μεγάλες κοιλότητες περίπου δύο μέτρα κάτω από την επιφάνεια της γης», όπως αναφέρει ο Φίσερ στη σχετική επιστημονική ανακοίνωση (Södeberg Expedition 2023).

Όταν οι αρχαιολόγοι ανέσκαψαν αυτά τα σημεία, ανακάλυψαν τρεις ταφικούς θαλάμους, μήκους περίπου τεσσάρων έως πέντε μέτρων, στους οποίους βρήκαν αρκετούς καλοδιατηρημένους σκελετούς. Περιείχαν, επίσης, έναν τεράστιο αριθμό κτερισμάτων, ο οποίος ξεπερνά κατά πολύ σε ποσότητα και ποιότητα τα ούτως ή άλλως πλούσια ευρήματα των παλαιότερα ευρεθέντων τάφων. «Βρήκαμε περισσότερα από 500 άθικτα τεχνουργήματα μόνο σε δύο από αυτούς τους ταφικούς θαλάμους. Πολλά από αυτά τα αντικείμενα είναι κατασκευασμένα από πολύτιμα μέταλλα, πολύτιμους λίθους, ελεφαντόδοντο ή είναι κεραμικά υψηλής ποιότητας», σημειώνει, επίσης, ο Σουηδός επικεφαλής των ερευνών. Στους τάφους βρέθηκαν, ακόμη, πολύτιμα χάλκινα όπλα διακοσμημένα με ελεφαντόδοντο και μία σφραγίδα από αιματίτη με χρυσό πλαίσιο.

Μεταξύ των νεκρών ήταν μία γυναίκα που περιβάλλεται από δεκάδες κεραμικά αγγεία, κοσμήματα και έναν στρογγυλό μπρούτζινο καθρέφτη. Μαζί της στον τάφο βρίσκονταν τα οστά ενός παιδιού, περίπου ενός έτους, που είχε θαφτεί με ένα κεραμικό παιχνίδι. «Κάποιοι άλλοι, άνδρες και γυναίκες, έφεραν διαδήματα και περιδέραια με μενταγιόν εξαιρετικής ποιότητας. Η τεχνοτροπία και το υλικό των μενταγιόν υποδηλώνουν ότι κατασκευάστηκαν στην Αίγυπτο το δεύτερο μισό της 18ης δυναστείας, πιθανώς την εποχή του Ακενατόν και της συζύγου του, Νεφερτίτης, και του Τουταγχαμών», σύμφωνα με την ανακοίνωση. Τα διαδήματα είναι διακοσμημένα με ανάγλυφες εικόνες ταύρων, γαζελών, λιονταριών και λουλουδιών.

«Δεδομένου του πλούτου αυτών των ταφικών αντικειμένων, είναι εύλογη η υπόθεση ότι επρόκειτο για βασιλικούς τάφους, παρ’ όλο που δεν γνωρίζουμε ακόμη τι μορφή διακυβέρνησης είχε η πόλη εκείνη την εποχή, αλλά όσοι θάφτηκαν εδώ ήταν αναμφίβολα μέρος της κυβερνώσας ελίτ», κατά τον Φίσερ. Υπέρ αυτής της άποψης συνηγορεί, επίσης, το γεγονός ότι πολλά από τα πολύτιμα κτερίσματα προέρχονται από άλλους πολιτισμούς της περιοχής της Μεσογείου. Προφανώς ήταν εισαγόμενα πολυτελή είδη και τιμαλφή. Αυτά περιλαμβάνουν χρυσό και ελεφαντόδοντο από την Αίγυπτο, μπλε λάπις λάζουλι (λαζουρίτης) από το Αφγανιστάν, κόκκινη καρνεόλι από την Ινδία και γαλαζοπράσινο ορυκτό τυρκουάζ από το Σινά. Ανάμεσα στα ευρήματα περιλαμβάνεται και κεχριμπάρι από την περιοχή της Βαλτικής.

Όπως εξηγούν οι αρχαιολόγοι, αυτή η ελίτ μπορούσε να ανταποκριθεί οικονομικά σε τέτοιες πολυτελείς εισαγωγές επειδή είχε γίνει πλούσια εξάγοντας χαλκό από το γειτονικό όρος Τρόοδος: «Ο χαλκός ήταν ένα σημαντικό εμπόρευμα εκείνη την εποχή, επειδή χρησιμοποιήθηκε σε συνδυασμό με τον κασσίτερο για την παραγωγή του σκληρότερου κράματος χαλκού, ο οποίος έδωσε το όνομά του στην Εποχή του Χαλκού».

«Στο χωριό Μανχούς, οι εισβολείς μπορεί να έχουν θάψει από 3.000 έως 9.000 κατοίκους της Μαριούπολης. Σε αυτό συνηγορεί η σύγκριση με δορυφορικές φωτογραφίες ενός ομαδικού τάφου στην Μπούτσα, όπου βρέθηκαν 70 σοροί. Σε φωτογραφίες της 9ης Απριλίου από την (αμερικανική ιδιωτική εταιρεία) Maxar, ο χώρος της ομαδικής ταφής στο Μανχούς είναι 20 φορές μεγαλύτερος. Οι κατακτητές έσκαβαν διαρκώς και έθαβαν πτώματα τις επόμενες ημέρες. Οι πηγές μας αναφέρουν ότι σε τέτοιους τάφους οι σοροί κείτονται σε διαφορετικά επίπεδα (στρώματα)», αναφέρει το δημοτικό συμβούλιο της Μαριούπολης στο Telegram.

Ο δήμαρχος της πολιορκημένης Μαριούπολης Βαντίμ Μποϊτσένκο συνέκρινε τα «εγκλήματα» των Ρώσων με τη σφαγή στο Μπάμπι Γιαρ κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η φωτογραφία της εν λόγω τοποθεσίας από τη Maxar, στις 19 Μαρτίου, είναι η παρακάτω:

Στις 3 Απριλίου, η λήψη της Maxar, στο ίδιο σημείο, είναι η ακόλουθη:

• «Το μεγαλύτερο έγκλημα πολέμου του 21ου αιώνα διαπράχτηκε στη Μαριούπολη. Είναι το νέο Μπάμπι Γιαρ. Τότε ο Χίτλερ σκότωσε Εβραίους, Ρομά και Σλάβους. Σήμερα ο Πούτιν εξοντώνει Ουκρανούς. Έχει ήδη σκοτώσει δεκάδες χιλιάδες αμάχους στη Μαριούπολη. Απαιτείται μια ισχυρή αντίδραση από όλον τον πολιτισμένο κόσμο. Πρέπει με κάθε τρόπο να σταματήσει αυτή η γενοκτονία», είπε ο Μποϊτσένκο.

Το δημοτικό συμβούλιο της Μαριούπολης είχε αναφέρει στα μέσα Μαρτίου ότι περίπου 5.000 άμαχοι είχαν ενταφιαστεί σε δημόσιους χώρους σε διάφορα σημεία της πόλης και στα περίχωρά της. Εκτιμά πως περισσότεροι από 22.000 άμαχοι σκοτώθηκαν από τον ρωσικό στρατό στην πολιορκημένη πόλη-λιμάνι της νότιας Ουκρανίας.