Η «Πράξη για την Επιτάχυνση της Βιομηχανίας (Industrial Accelerator Act)», όπως ονομάζεται η πρόταση της Κομισιόν αναμένεται, σύμφωνα με το εκτελεστικό όργανο της ΕΕ, να δημιουργήσει σημαντικές θέσεις εργασίας προστιθέμενης αξίας και υψηλής ποιότητας στην ΕΕ.

Όπως υπογραμμίζει η Κομισιόν, «μόνο τα μέτρα χαμηλών εκπομπών άνθρακα θα μπορούσαν να δημιουργήσουν περισσότερα από 600 εκατομμύρια ευρώ πρόσθετης αξίας στις βιομηχανίες χάλυβα, αλουμινίου και τσιμέντου έως το 2030 και έως 10,5 δισεκατομμύρια ευρώ σε ολόκληρη την αλυσίδα της αυτοκινητοβιομηχανίας. Θα δημιουργήσει επίσης δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας, συμπεριλαμβανομένων 85.000 σε έργα μπαταριών και 58.000 στην κατασκευή τεχνολογιών ηλιακής ενέργειας, διατηρώντας παράλληλα τις υπάρχουσες θέσεις εργασίας στον χάλυβα, το αλουμίνιο και το τσιμέντο, καθώς αυτοί οι τομείς μεταβαίνουν σε καθαρότερη παραγωγή». Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Κομισιόν, η “Πράξη για την Επιτάχυνση της Βιομηχανίας αναμένεται να σταματήσει και να αντιστρέψει την αρνητική τάση στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας, δεδομένου ότι, εάν οι τάσεις συνεχιστούν, έως και 600.000 θέσεις εργασίας θα μπορούσαν να χαθούν από τον τομέα τα επόμενα 5-10 χρόνια.

Παράλληλα η νομοθετική πρόταση εισάγει για τις τεχνολογίες μηδενικού ισοζυγίου, απαιτήσεις «Made in EU» για μπαταρίες, συστήματα αποθήκευσης ενέργειας), φωτοβολταϊκά, αντλίες θερμότητας, αιολική ενέργεια, και πυρηνικές τεχνολογίες, όταν υπόκεινται σε ορισμένες διαδικασίες δημοσίων συμβάσεων, και προγράμματα στήριξης. Παράλληλα προβλέπεται η ρήτρα «Made in EU» για τα ηλεκτρικά οχήματα (EV) και τα εξαρτήματά τους.

Σύμφωνα με την Κομισιόν η ρήτρα «Made in EU» δεν αποκλείει εξ ορισμού τρίτες χώρες αλλά η πρόταση ενθαρρύνει τη μεγαλύτερη αμοιβαιότητα στις δημόσιες συμβάσεις, παρέχοντας ίση μεταχείριση στις χώρες που προσφέρουν στις εταιρείες της ΕΕ πρόσβαση στις αγορές τους. Επομένως, οι απαιτήσεις «Made in EU» δεν περιορίζουν την πρόσβαση στην αγορά ή την επιλογή των καταναλωτών, αλλά διασφαλίζουν ότι τα χρήματα των φορολογουμένων ωφελούν τις ευρωπαϊκές εταιρείες και τους εργαζόμενους. Ωστόσο η ΕΕ θέτει όρους για ξένες επενδύσεις άνω των 100 εκατομμυρίων ευρώ από χώρες που κατέχουν περισσότερο από 40% της παγκόσμιας παραγωγικής ικανότητας σε ηλεκτρικά οχήματα, μπαταρίες, ηλιακή ενέργεια και κρίσιμες πρώτες ύλες.

Για παράδειγμα εταιρείες από τρίτες χώρες που επενδύουν περισσότερα από 100 εκατ. ευρώ και οι οποίες κατέχουν περισσότερο από 40% της παγκόσμιας παραγωγικής ικανότητας στους εν λόγω τομείς, θα πρέπει να εφαρμόζουν ορισμένα κριτήρια, μεταξύ άλλων, τουλάχιστον το 50% των εργαζομένων να είναι πολίτες της ΕΕ ή οι ξένοι επενδυτές να μην κατέχουν περισσότερο από το 49% των μετοχών

Σύμφωνα με Ευρωπαίους αξιωματούχους, ο βασικός στόχος της “Πράξης για την Επιτάχυνση της Βιομηχανίας” είναι στην πραγματικότητα να αξιοποιηθεί η ενιαία αγορά της ΕΕ, στο πλαίσιο και της έκθεσης του Μάριο Ντράγκι, για την ενίσχυση της ζήτησης για ευρωπαϊκά προϊόντα και τεχνολογίες χαμηλών εκπομπών άνθρακα και στη συνέχεια να μεγιστοποιηθεί η προστιθέμενη αξία των ξένων επενδύσεων και να αναπτυχθούν βιομηχανικά έργα κλίμακας μέσω της απλοποίησης των αδειών.

Η πρόταση της Κομισιόν είχε συναντήσει την έντονη αντίδραση της Γερμανίας και μιας ομάδας άλλων κρατών – μελών καθώς Γερμανοί αξιωματούχοι και στελέχη της βιομηχανίας υποστήριξαν ότι οι προτεινόμενοι κανόνες “Made in Europe” είναι υπερβολικά γραφειοκρατικοί, και θα πλήξουν το ελεύθερο εμπόριο. Παράλληλα το think tank Bruegel, με έδρα τις Βρυξέλλες, προειδοποίησε ότι οι απαιτήσεις «Made in Europe» θα μπορούσαν να αυξήσουν το κόστος για τις εξαγωγικές βιομηχανίες και στην πραγματικότητα θα επιβράδυναν τον βιομηχανικό μετασχηματισμό της Ευρώπης και, τελικά, τη μετάβαση στην καθαρή ενέργεια.

«Το επόμενο βήμα για μένα είναι να παρουσιάσω μια πρόταση για μια πιθανή συμφωνία στους Αμερικανούς ομολόγους μου», τον απεσταλμένο Στιβ Γουίτκοφ και τον γαμπρό του Αμερικανού προέδρου Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, δήλωσε στο MSNBC ο Αμπάς Αραγτσί.

«Νομίζω ότι θα είναι έτοιμο εντός δύο ή τριών ημερών», πρόσθεσε ο Ιρανός ΥΠΕΞ, ο οποίος ηγήθηκε της ιρανικής αντιπροσωπείας στις διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ στη Γενεύη την Τρίτη, που έγιναν υπό τη μεσολάβηση του Ομάν.

Σύμφωνα με δύο ανώτερους Αμερικανούς αξιωματούχους, η συνεδρίαση θα επικεντρωθεί αποκλειστικά στη Γάζα και θα περιλαμβάνει αναλυτική παρουσίαση:

• Ταμείου ανοικοδόμησης πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων
• Σχεδίου ανάπτυξης διεθνούς δύναμης σταθεροποίησης με εξουσιοδότηση του ΟΗΕ
• Επόμενων βημάτων για τη διακυβέρνηση και την ασφάλεια του θύλακα

Η πρωτοβουλία εντάσσεται στο πλαίσιο του σχεδίου που είχε ανακοινώσει ο Τραμπ τον Σεπτέμβριο, το οποίο εγκρίθηκε με ψήφισμα του Συμβούλιου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Στη συνεδρίαση αναμένεται να συμμετάσχουν αντιπροσωπείες από τουλάχιστον 20 χώρες, μεταξύ των οποίων:

• Τουρκία
• Αίγυπτος
• Σαουδική Αραβία
• Κατάρ
• Ινδονησία

Το Ισραήλ, μέσω του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, έχει ήδη ανακοινώσει τη συμμετοχή του στο διοικητικό συμβούλιο.

Αντίθετα, παραδοσιακοί δυτικοί σύμμαχοι των ΗΠΑ εμφανίζονται πιο επιφυλακτικοί ως προς τη δομή και το εύρος της πρωτοβουλίας.

Ταμείο δισεκατομμυρίων για την ανοικοδόμηση

Κεντρικό σημείο της συνάντησης θα είναι η δημιουργία διεθνούς ταμείου ανοικοδόμησης, με συνεισφορές από τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου.

Αμερικανός αξιωματούχος έκανε λόγο για «γενναιόδωρες προσφορές», υπογραμμίζοντας ότι η Ουάσινγκτον δεν έθεσε συγκεκριμένα αιτήματα χρηματοδότησης, αλλά οι χώρες ανταποκρίθηκαν οικειοθελώς.

Το ταμείο θα καλύπτει:

• Υποδομές
• Ανθρωπιστική βοήθεια
• Ασφάλεια
• Διοικητική ανασυγκρότηση

Διεθνής Δύναμη Σταθεροποίησης

Κομβικό στοιχείο της δεύτερης φάσης του σχεδίου είναι η ανάπτυξη Διεθνούς Δύναμης Σταθεροποίησης, με χιλιάδες στρατιώτες από συμμετέχουσες χώρες.

Η δύναμη αυτή θα αναπτυχθεί στη Γάζα τους επόμενους μήνες και θα έχει αποστολή:

• Τη διατήρηση της ασφάλειας
• Τη στήριξη της μεταβατικής διοίκησης
• Την αποτροπή επανεμφάνισης ένοπλων συγκρούσεων

Η πρώτη φάση του σχεδίου είχε τεθεί σε εφαρμογή στις 10 Οκτωβρίου, με εύθραυστη κατάπαυση πυρός και ανταλλαγή ομήρων και κρατουμένων μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς.

Το αγκάθι του αφοπλισμού της Χαμάς

Κρίσιμο ζήτημα παραμένει ο αφοπλισμός της Χαμάς.

Σύμφωνα με το σχέδιο:

• Μέλη που θα δεσμευτούν σε ειρηνική συνύπαρξη και θα παραδώσουν τα όπλα θα λάβουν αμνηστία
• Όσοι επιθυμούν να εγκαταλείψουν τη Γάζα θα έχουν ασφαλή διέλευση προς τρίτες χώρες

Παράλληλα, θα παρουσιαστούν αναφορές για το έργο της Εθνικής Επιτροπής Διοίκησης της Γάζας, η οποία ιδρύθηκε για να αναλάβει τη διακυβέρνηση του θύλακα μετά την αποχώρηση της Χαμάς από την εξουσία.

Το σχέδιο, με την ονομασία «Temporary Emirates Housing Complex», τοποθετείται κοντά στη Ράφα, πόλη που πριν τον πόλεμο αριθμούσε περίπου 250.000 κατοίκους και σήμερα βρίσκεται σχεδόν ολοκληρωτικά κατεστραμμένη.

Πού θα κατασκευαστεί το εμιρατινό συγκρότημα

Σύμφωνα με χάρτη που έχουν δει διπλωμάτες:

• Το συγκρότημα χωροθετείται κοντά στα σύνορα με την Αίγυπτος
• Βρίσκεται εντός ζώνης που εφάπτεται στη λεγόμενη «κίτρινη γραμμή» της εκεχειρίας του Οκτωβρίου
• Πρόκειται για περιοχή που έχει «καθαριστεί» από τον ισραηλινό στρατό και σήμερα ελέγχεται από το Ισραήλ

Την ίδια ώρα, σχεδόν δύο εκατομμύρια Παλαιστίνιοι παραμένουν σε πρόχειρους καταυλισμούς ή ερείπια σε περιοχές που εξακολουθούν να τελούν υπό τον έλεγχο της Χαμάς.

Σύνδεση με το σχέδιο Τραμπ

Το εμιρατινό project φέρεται να εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο που σχετίζεται με το πλάνο του Ντόναλντ Τραμπ για «διαρκή ειρήνη» στη Γάζα.

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές:

• Συζητείται η δημιουργία πολυεθνικής αποστολής υπό αμερικανική ηγεσία
• Η βάση της αποστολής θα βρίσκεται στο νότιο Ισραήλ
• Το συγκρότημα στη Ράφα θα παρέχει προσωρινή στέγαση και βασικές υπηρεσίες

Ωστόσο, από τα πρώτα στάδια του σχεδιασμού, διατυπώνονται σοβαρές επιφυλάξεις για την πολιτική βιωσιμότητα του εγχειρήματος.

Ανθρωπιστική λύση ή στρατηγική «ασφυξίας» της Χαμάς;

Διπλωματικοί κύκλοι και αναλυτές εκφράζουν ανησυχία ότι η μετακίνηση Παλαιστινίων σε ζώνη υπό ισραηλινό έλεγχο ενδέχεται να οδηγήσει σε:

• De facto διχοτόμηση της Γάζας
• Σταδιακή αποδυνάμωση της Χαμάς μέσω απομάκρυνσης αμάχων από τις περιοχές επιρροής της
• Δημιουργία «εναλλακτικών ασφαλών κοινοτήτων»

Ο Kenneth Katzman του The Soufan Center επισημαίνει ότι για να επιτευχθεί πραγματική μεταβολή ισορροπιών, θα απαιτούνταν στεγαστικές δομές για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους — όχι απλώς ένα ή δύο έργα.

Σήμερα, μόλις περίπου 20.000 Παλαιστίνιοι βρίσκονται σε περιοχές υπό άμεσο ισραηλινό έλεγχο, γεγονός που εντείνει τις αμφιβολίες για μαζική μετακίνηση πληθυσμού.

Οι φόβοι των δωρητών και η στάση των Εμιράτων

Οι διεθνείς δωρητές εμφανίζονται διστακτικοί:

• Υπάρχουν σοβαρές διαφωνίες για τον αφοπλισμό της Χαμάς
• Δεν έχει αποσαφηνιστεί ποιος θα έχει τον τελικό πολιτικό έλεγχο της Γάζας
• Υπάρχει φόβος επανέναρξης πλήρους κλίμακας σύγκρουσης

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία αποκατέστησαν διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ το 2020, αντιμετωπίζουν τη Χαμάς και τα ισλαμιστικά πολιτικά κινήματα ως απειλή για την περιφερειακή σταθερότητα. Ωστόσο, επισήμως δηλώνουν ότι παραμένουν προσηλωμένα αποκλειστικά στην ανθρωπιστική βοήθεια, χωρίς να επιβεβαιώνουν ρητά το συγκεκριμένο project.

Το κρίσιμο ερώτημα

Το σχέδιο του εμιρατινού στεγαστικού συγκροτήματος στη Ράφα θέτει ένα θεμελιώδες ερώτημα:

Πρόκειται για αναγκαία προσωρινή λύση σε μια ανθρωπιστική κρίση άνευ προηγουμένου — ή για ένα βήμα που ενδέχεται να παγιώσει μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα διαίρεσης της Γάζας;

«Ο σχεδιασμός βρίσκεται σε εξέλιξη για μια ενισχυμένη δραστηριότητα επαγρύπνησης του ΝΑΤΟ, με την ονομασία Αρκτικός Φρουρός», δήλωσε ο συνταγματάρχης Μάρτιν Λ. Ο’Ντόνελ, εκπρόσωπος του Ανώτατου Αρχηγείου Συμμαχικών Δυνάμεων της Ευρώπης, επιβεβαιώνοντας δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού Spiegel.

Ο ίδιος αρνήθηκε να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες καθώς ο σχεδιασμός μόλις άρχισε.

Μια στρατιωτική επέμβαση, πάντως, θα αποτελούσε πρωτοφανές γεγονός για τα σύγχρονα δεδομένα: την εισβολή και προσάρτηση από τις ΗΠΑ μιας ημιαυτόνομης περιοχής, παρά τις έντονες αντιδράσεις τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στη διεθνή κοινότητα.

Σύμφωνα με ανάλυση του CNN, υπάρχουν μόλις δύο ιστορικά προηγούμενα αντίστοιχων ενεργειών. Το πρώτο αφορά το πραξικόπημα στη Χαβάη το 1893, με τη στήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, για το οποίο η αμερικανική κυβέρνηση ζήτησε επίσημα συγγνώμη έναν αιώνα αργότερα. Το δεύτερο είναι ο αιματηρός Φιλιππινο-Αμερικανικός Πόλεμος του 1899, όταν οι ΗΠΑ κατέστειλαν εξέγερση μετά την ανάληψη του ελέγχου των Φιλιππίνων από την Ισπανία.

Το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, σε συνδυασμό με τα ιστορικά δεδομένα, δείχνει ότι η μόνη ρεαλιστική και ειρηνική οδός για την απόκτηση της Γροιλανδίας θα ήταν η επικύρωση διεθνούς συνθήκης με τη Δανία και τη Γροιλανδία για την αγορά του νησιού.

Μια τέτοια συνθήκη, όμως, απαιτεί την έγκριση 67 γερουσιαστών, γεγονός που σημαίνει ότι ο Τραμπ θα έπρεπε να εξασφαλίσει τη στήριξη τόσο Ρεπουμπλικανών όσο και Δημοκρατικών, αλλά και να περάσει από το Κογκρέσο τα απαραίτητα κονδύλια. Την ίδια στιγμή, γερουσιαστές και από τα δύο κόμματα έχουν προωθήσει νομοθετικές πρωτοβουλίες για την προστασία του ΝΑΤΟ, μπλοκάροντας ουσιαστικά οποιαδήποτε κίνηση για την απόκτηση της Γροιλανδίας.

Υπό αυτά τα δεδομένα, ο Τραμπ δεν διαθέτει την απαιτούμενη κοινοβουλευτική στήριξη, γεγονός που καθιστά την προοπτική αγοράς ή προσάρτησης του νησιού πολιτικά και συνταγματικά εξαιρετικά δύσκολη.

Επιπλέον, σε συνέντευξή του στο Fox Business από το Νταβός, αναφερόμενος στα σενάρια εξαγοράς, δήλωσε ότι δεν προτίθεται να πληρώσει για την απόκτηση της Γροιλανδίας, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο το πλαίσιο.

Μια ιστορική αναδρομή δείχνει πόσο σύνθετη μπορεί να αποδειχθεί μια τέτοια διαδικασία. Η αγορά των Παρθένων Νήσων από τη Δανία χρειάστηκε τρεις αποτυχημένες προσπάθειες, πέντε δεκαετίες διαπραγματεύσεων και την απειλή του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου για να ολοκληρωθεί.

Κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου, οι ΗΠΑ, υπό τον τότε υπουργό Εξωτερικών Ουίλιαμ Σιούαρντ, επιχείρησαν να αγοράσουν τα νησιά έναντι 7,5 εκατομμυρίων δολαρίων. Αν και η συνθήκη εγκρίθηκε στη Δανία, απορρίφθηκε από τη Γερουσία των ΗΠΑ το 1867, λόγω πολιτικών αντιπαραθέσεων.

Στις αρχές του 20ού αιώνα, μια νέα συνθήκη εγκρίθηκε από τη Γερουσία, αλλά αυτή τη φορά απορρίφθηκε από το δανικό κοινοβούλιο. Μόνο όταν πλησίαζε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και οι ΗΠΑ απείλησαν ουσιαστικά με κατάληψη, ολοκληρώθηκε τελικά η πώληση, το 1916, έναντι 25 εκατομμυρίων δολαρίων σε χρυσό.

Σήμερα, ο Τραμπ δεν διαθέτει ούτε συμφωνημένη τιμή, ούτε τη συναίνεση της Δανίας ή της Γροιλανδίας, πόσο μάλλον μια πρόθυμη Γερουσία.

Το Σύνταγμα προβλέπει ότι ο πρόεδρος μπορεί να συνάπτει συνθήκες μόνο με τη συναίνεση των δύο τρίτων της Γερουσίας, όριο που θεωρείται ιδιαίτερα υψηλό. Ακόμη και Ρεπουμπλικανοί γερουσιαστές, όπως η Λίζα Μουρκόφσκι από την Αλάσκα, έχουν εκφράσει σοβαρές επιφυλάξεις.

Αν και τις τελευταίες δεκαετίες έχουν συναφθεί διεθνείς συμφωνίες χωρίς επικύρωση από τη Γερουσία, αυτές δεν αφορούσαν την απόκτηση εδαφών. Για τέτοιου είδους ενέργειες, η έγκριση της Γερουσίας θεωρείται αδιαπραγμάτευτη.

Οι ΗΠΑ διαθέτουν ήδη στρατιωτική παρουσία στη Γροιλανδία, βάσει υφιστάμενων συμφωνιών με τη Δανία. Ωστόσο, η πλήρης «ιδιοκτησία» του νησιού θα απαιτούσε τη συναίνεση των κατοίκων, σύμφωνα με τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ.

Ακόμη κι αν ο Τραμπ αμφισβητούσε το διεθνές δίκαιο, δύσκολα θα μπορούσε να παρακάμψει το Σύνταγμα των ΗΠΑ, το οποίο εδώ και αιώνες θέτει σαφή θεσμικά όρια στην απόκτηση νέων εδαφών.

Η Daily Mail, αποκαλύπτει ότι πηγές με γνώση των συζητήσεων αναφέρουν ότι κύκλοι «σκληρής γραμμής» γύρω από τον πρόεδρο, με επικεφαλής τον πολιτικό σύμβουλο Στίβεν Μίλερ, θεωρούν πως η Ουάσιγκτον πρέπει να κινηθεί γρήγορα ώστε να προλάβει ενδεχόμενες κινήσεις της Ρωσίας ή της Κίνας στο στρατηγικής σημασίας νησί.

Οι ίδιοι φέρονται να έχουν ενθαρρυνθεί από πρόσφατες επιχειρήσεις των ΗΠΑ στο εξωτερικό, όπως στην Βενεζουέλα -τις οποίες εκλαμβάνουν ως απόδειξη αποτελεσματικότητας της επιθετικής στρατηγικής.

Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι ο Τραμπ ζήτησε από την Κοινή Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων (JSOC) να προετοιμάσει το σχετικό σχέδιο, όμως οι αρχηγοί των Γενικών Επιτελείων φέρονται να αντιδρούν έντονα, υποστηρίζοντας ότι μια εισβολή στη Γροιλανδία θα ήταν παράνομη, χωρίς πολιτική νομιμοποίηση και χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου.

Όπως σημειώνει άτομο που γνωρίζει τις εσωτερικές διεργασίες, ανώτατοι αξιωματικοί προσπάθησαν να εκτρέψουν τη συζήτηση προς λιγότερο αμφιλεγόμενες επιλογές, όπως η αναχαίτιση του ρωσικού «σκιώδους στόλου» πλοίων που χρησιμοποιείται για την παράκαμψη των δυτικών κυρώσεων ή ακόμη και περιορισμένες στρατιωτικές ενέργειες κατά του Ιράν.

Τι είναι το σενάριο συμβιβασμού

Σύμφωνα με το «Σενάριο Συμβιβασμού», η Δανία θα συμφωνούσε να δώσει στον Τραμπ πλήρη στρατιωτική πρόσβαση στη Γροιλανδία και να αρνηθεί την πρόσβαση στη Ρωσία και την Κίνα.

Αν και η Αμερική έχει ήδη ελεύθερη πρόσβαση στο νησί, αυτό θα τεθεί σε νομική βάση.

Σύμφωνα με διπλωματικό ευρωπαϊκό έγγραφο που επικαλείται η dailymail «Για εσωτερικούς πολιτικούς λόγους, ο Τραμπ μπορεί να ξεκινήσει με ένα σενάριο κλιμάκωσης που μετατρέπεται σε ένα σενάριο συμβιβασμού».

«Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι φοβούνται ότι, για τον Τραμπ, το παράθυρο ευκαιρίας πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές κλείνει το καλοκαίρι, επομένως αναμένεται δράση το συντομότερο δυνατό. Η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στις 7 Ιουλίου φαίνεται να είναι η φυσική χρονική στιγμή για μια συμβιβαστική συμφωνία».

Καταλήγει ως εξής: «Οι τρέχουσες ανησυχίες [για μια εισβολή] καθοδηγούνται από τις πιο ακραίες απόψεις που προέρχονται από τον Stephen Miller. Η θέση του Ηνωμένου Βασιλείου θα είναι καθοριστική – είτε θα παραμείνει στενά συνδεδεμένος με τους Ευρωπαίους συμμάχους είτε θα σπάσει τις τάξεις του [για να επικυρώσει την προσέγγιση του Trump]».

Μια διπλωματική πηγή δήλωσε: «Οι στρατηγοί πιστεύουν ότι το σχέδιο του Τραμπ για τη Γροιλανδία είναι τρελό και παράνομο. Έτσι προσπαθούν να τον εκτρέψουν με άλλες μεγάλες στρατιωτικές επιχειρήσεις. Λένε ότι είναι σαν να έχεις να κάνεις με ένα πεντάχρονο παιδί».

Ο Τραμπ συνέχισε τις απειλές του προς τη Γροιλανδία την Παρασκευή, επιμένοντας ότι αν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν αναλάβουν δράση, η Ρωσία ή η Κίνα θα μπορούσαν να την καταλάβουν στο μέλλον. Ο Τραμπ δήλωσε ότι αν δεν καταφέρει να συνάψει συμφωνία για την απόκτηση του εδάφους «με τον εύκολο τρόπο», τότε θα πρέπει να «το κάνει με τον δύσκολο τρόπο».

«Θα κάνουμε κάτι στη Γροιλανδία, είτε τους αρέσει είτε όχι, γιατί αν δεν το κάνουμε, η Ρωσία ή η Κίνα θα καταλάβουν τη Γροιλανδία, και δεν θέλουμε να έχουμε τη Ρωσία ή την Κίνα ως γείτονες», δήλωσε ο Τραμπ στους δημοσιογράφους στο Λευκό Οίκο.

Παράλληλα, Βρετανοί διπλωμάτες εκτιμούν ότι ο Τραμπ ενδέχεται να επιδιώκει και πολιτικά οφέλη στο εσωτερικό των ΗΠΑ, προσπαθώντας να μετατοπίσει την προσοχή της κοινής γνώμης από τις επιδόσεις της αμερικανικής οικονομίας ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών αργότερα μέσα στη χρονιά, στις οποίες οι Ρεπουμπλικάνοι κινδυνεύουν να χάσουν τον έλεγχο του Κογκρέσου.

Μια τέτοια κίνηση, ωστόσο, θα προκαλούσε σοβαρή κρίση στις σχέσεις των ΗΠΑ με τους Ευρωπαίους συμμάχους τους. Εκτιμάται ότι θα έφερνε τον Αμερικανό πρόεδρο σε άμεση σύγκρουση με τον Βρετανό πρωθυπουργό, SΚιρ Στάρμερ, και θα απειλούσε τη συνοχή του ΝΑΤΟ, ενδεχομένως με καταστροφικές συνέπειες.

Την ίδια στιγμή, διπλωματικές υπηρεσίες έχουν επεξεργαστεί σενάρια κλιμάκωσης, στα οποία ο Τραμπ θα επιχειρούσε, μέσω στρατιωτικής ισχύος ή πολιτικού εξαναγκασμού, να αποκόψει τη Γροιλανδία από τη Δανία. Σε σχετικό τηλεγράφημα περιγράφεται ένα «χειρότερο δυνατό σενάριο», που θα οδηγούσε στην αποσύνθεση του ΝΑΤΟ εκ των έσω.

Σύμφωνα με το έγγραφο, ορισμένοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι θεωρούν ότι μια τέτοια εξέλιξη ενδέχεται να εξυπηρετεί τους πιο ακραίους κύκλους του κινήματος MAGA γύρω από τον Τραμπ. Δεδομένου ότι το Κογκρέσο δύσκολα θα ενέκρινε επίσημη αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ, μια σύγκρουση με συμμάχους λόγω της Γροιλανδίας θα μπορούσε να εξαναγκάσει τους Ευρωπαίους να αποχωρήσουν, επιτυγχάνοντας εμμέσως τον ίδιο στόχο.

Ο Γερμανός καγκελάριος υπογράμμισε ότι η χώρα έχει αποδείξει πολλές φορές πως μπορεί να επανεκκινήσει και να βγει ισχυρότερη μέσα από κρίσεις, διαβεβαιώνοντας ότι το 2026 θα είναι έτος ασφάλειας, αλλαγών και δομικών μεταρρυθμίσεων. «Η Γερμανία έχει επανειλημμένα καταφέρει να επανεφεύρει τον εαυτό της και να σταθεί ξανά όρθια», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Στο επίκεντρο της κυβερνητικής ατζέντας για τη νέα χρονιά τοποθετείται η ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξης, η σταθεροποίηση του κοινωνικού κράτους, η συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση, η αναμόρφωση του συστήματος στράτευσης, καθώς και το ενδεχόμενο άρσης του δημοσιονομικού “χρεόφρενου” για κάλυψη έκτακτων αναγκών.

«Καθημερινές οι υβριδικές απειλές»

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο Φρίντριχ Μερτς στα ζητήματα ασφάλειας, τονίζοντας ότι η ελευθερία και η ευημερία της Γερμανίας περνούν πρώτα από τη διασφάλιση της ειρήνης στην Ευρώπη. Με αφορμή την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, επισήμανε ότι οι συνέπειες αγγίζουν άμεσα και την Γερμανία.

Όπως ανέφερε, η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη «σε καθημερινή βάση» με υβριδικές επιθέσεις, απαριθμώντας μεταξύ άλλων δολιοφθορές, κατασκοπεία και κυβερνοεπιθέσεις. Τοποθετώντας το ζήτημα σε ευρωπαϊκό πλαίσιο, προειδοποίησε ότι η ρωσική «επιθετικότητα» αποτελεί μέρος σχεδίου που στρέφεται συνολικά κατά της γηραιάς ηπείρου.

Ο καγκελάριος υπογράμμισε ότι για να παραμείνει ασφαλής η χώρα θα πρέπει να ενισχύσει την αποτρεπτική ισχύ της, ανοίγοντας τον δρόμο για αυξημένες αμυντικές δαπάνες. Παράλληλα, προέτρεψε τους πολίτες να μην ενστερνίζονται «φωνές κινδυνολογίας και καταστροφολογίας».

«Τα χέρια μας δεν είναι δεμένα»

Κλείνοντας το μήνυμά του, ο Φρίντριχ Μερτς έστειλε ένα πολιτικό μήνυμα με πολλαπλούς αποδέκτες –προς τη Μόσχα αλλά και προς την Ουάσινγκτον– τονίζοντας ότι η Γερμανία δεν αποτελεί παθητικό παρατηρητή των εξελίξεων:

«Δεν είμαστε θύματα εξωγενών συνθηκών. Δεν είμαστε πιόνια υπερδυνάμεων. Τα χέρια μας δεν είναι δεμένα», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η χώρα θα διαμορφώσει την πορεία της με βάση τις δικές της ανάγκες και προτεραιότητες.

Η υπηρεσία πληροφοριών AIVD εντόπισε αναρτήσεις στις οποίες ο άνδρας απειλούσε να διαπράξει επίθεση σε αδιευκρίνιστη περιοχή της Ευρώπης, γύρω στα Χριστούγεννα.

Οι εισαγγελείς δεν έδωσαν περισσότερες διευκρινίσεις για τη σχεδιαζόμενη επίθεση ή για το γιατί υποψιάζονται ότι είναι μέλος του ΙΚ.

Ο 29χρονος συνελήφθη στις 18 Δεκεμβρίου στο σπίτι του στο Φίσινγκεν, στη νοτιοδυτική Ολλανδία. Με δικαστική απόφαση η κράτησή του παρατείνεται για τουλάχιστον 30 ημέρες, καθώς η έρευνα είναι ακόμη σε εξέλιξη.

Η Ελένη Παπαδοπούλου βρέθηκε νεκρή μέσα στο φλεγόμενο διαμέρισμά της στο Κολωνάκι, στις 29 Ιανουαρίου 2022. Οι πρώτες εκτιμήσεις έκαναν λόγο για δυστύχημα, ωστόσο η έρευνα που ακολούθησε ανέτρεψε πλήρως το αρχικό σενάριο. Την Παρασκευή 26 Δεκεμβρίου συνελήφθη ο 60χρονος γιος της, σε βάρος του οποίου ασκήθηκαν κατηγορίες για ανθρωποκτονία με δόλο και εμπρησμό. Ο κατηγορούμενος έχει λάβει προθεσμία για να απολογηθεί την ερχόμενη Τρίτη 30 Δεκεμβρίου και μέχρι τότε παραμένει κρατούμενος στη ΓΑΔΑ.

Ο 60χρονος από την πρώτη στιγμή υποστήριζε ότι η φωτιά προκλήθηκε από αναμμένο τσιγάρο, ισχυριζόμενος ότι η μητέρα του ήταν βαριά καπνίστρια.

Οι αστυνομικές έρευνες, ωστόσο, κατέληξαν σε διαφορετικά συμπεράσματα. Σύμφωνα με τα στοιχεία, η ηλικιωμένη γυναίκα βρισκόταν υπό την επήρεια μεγάλης ποσότητας φαρμάκων τη στιγμή που ξέσπασε η φωτιά, γεγονός που ενίσχυσε τις υποψίες των Αρχώ ν.

Όσο προχωρούσε η έρευνα οι αντιφάσεις πλήθαιναν, ενώ δεν καταγράφηκε καμία ένδειξη ενσυναίσθησης του 60χρονου απέναντι στο θύμα.

Σύμφωνα με μαρτυρίες συγγενικών προσώπων, ο 60χρονος δεν παρέστη ούτε στην κηδεία της μητέρας του, αποφεύγοντας κάθε επαφή τόσο με την οικογένεια όσο και με το στενό της περιβάλλον.

Σύμφωνα με το MEGA υπήρξε ένα «σατανικό σχέδιο» τριών σταδίων: αρχικά τη χορήγηση χαπιών, στη συνέχεια τον ασφυκτικό θάνατο και τέλος τον εμπρησμό, με σκοπό να εξαφανιστούν τα ίχνη του εγκλήματος.

Τα αποτελέσματα των τοξικολογικών εξετάσεων έδειξαν υψηλές συγκεντρώσεις ηρεμιστικών ουσιών, τις οποίες η 87χρονη δεν λάμβανε κανονικά. Παράλληλα, τα επίπεδα μονοξειδίου του άνθρακα κρίθηκαν συμβατά με καπνίστρια, χωρίς όμως να αποδεικνύουν θάνατο από εισπνοή καπνού. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η γυναίκα ήταν ήδη νεκρή όταν εκδηλώθηκε η πυρκαγιά.

Στο επίκεντρο της έρευνας βρέθηκε και η οικονομική διάσταση της υπόθεσης. Μητέρα και γιος φέρονται να είχαν σοβαρή διαφωνία για το διαμέρισμα της οδού Λυκαβηττού, την ώρα που ο 60χρονος αντιμετώπιζε χρέη ύψους περίπου 400.000 ευρώ και είχε κινηθεί για την πώλησή του.

Καθοριστικό στοιχείο αποτέλεσε και ο εντοπισμός μπιτονιού με βενζίνη, κρυμμένου στο σπίτι του, κατά την έρευνα της 17ης Δεκεμβρίου.