Μαζί με τον Λεονάρντο ΝτιΚάπριο, ο Κέβιν Κόστνερ φέρεται να είναι και εκτελεστικός παραγωγός της σειράς, η οποία θα υλοποιηθεί σε συνεργασία με τα Ηνωμένα Έθνη, σύμφωνα με το Deadline.

To σενάριο φέρεται να έχει γραφτεί από τον Ντέιβιντ Ρέιμοντ, ο οποίος θα αναλάβει και τη σκηνοθεσία. Η υπόθεση θα επικεντρώνεται σε μια αποστολή του ΟΗΕ στο Ανατολικό Τιμόρ το 1999 και προφανώς έχει σχεδιαστεί ως σειρά που θα δραματοποιεί αληθινές ιστορίες των ανθρωπιστικών αποστολών και του προσωπικού του ΟΗΕ.

Οι λεπτομέρειες της πλοκής δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί.

Ο ΟΗΕ είχε αποστολή στο Ανατολικό Τιμόρ το 1999, όταν η περιοχή, η οποία είχε προσαρτηθεί από την Ινδονησία, ψήφισε υπέρ της ανεξαρτησίας σε δημοψήφισμα που υποστηρίχθηκε από τον διεθνή οργανισμό. Η ψηφοφορία οδήγησε σε μια περίοδο κλιμάκωσης της βίας, η οποία τελικά περιελάμβανε την παρέμβαση ηγετών από πολλές χώρες του ΟΗΕ, συμπεριλαμβανομένου του τότε προέδρου των ΗΠΑ, Μπιλ Κλίντον.

Η ιστορία της ταινίας του 2019 αφηγείται την πορεία της Ελληνίδας στιχουργός Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, από το Αϊδίνι στην Ελλάδα, από την ξενιτιά, την απόφασή της να ζήσει τη ζωή της όπως εκείνη την ήθελε ως και τον θάνατό της.

Η Ευτυχία «Γράφει ακατάπαυστα σε ό,τι πιάνει το μελάνι, από χαρτοπετσέτες και κουτιά από τσιγάρα μέχρι υπόλοιπα λογαριασμών. Καπνίζει, ερωτεύεται με πάθος, χαρτοπαίζει με θράσος σε πολυτελή σαλόνια, αλλά και σε παράνομα υπόγεια. Μία δασκάλα που γίνεται ηθοποιός στα μπουλούκια και στο θέατρο, μία ποιήτρια που γίνεται η μεγαλύτερη Ελληνίδα στιχουργός του λαϊκού τραγουδιού. Συνεργάζεται με όλες τις διάσημες μουσικές προσωπικότητες της χώρας, από τον Βασίλη Τσιτσάνη και τον Απόστολο Καλδάρα, ως τον Μανώλη Χιώτη, τον Αντώνη Ρεπάνη και τον Μάνο Χατζιδάκι, υψώνοντας θαρραλέα ανάστημα, σε έναν σκληρό και τυπικά ανδροκρατούμενο κόσμο» αναφέρει η σύνοψη της ταινίας.

Το σενάριο είναι της Κατερίνας Μπέη ενώ στην ταινία πρωταγωνιστούν επίσης οι Κάτια Γκουλιώνη, Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, Θάνος Τοκάκης, Ντίνα Μιχαηλίδου. Στην ταινία ακούγονται μερικά από τις σπουδαιότερες επιτυχίες. Μεταξύ αυτών τα «Περασμένες μου αγάπες», «Όνειρο απατηλό», «Είμαι αητός χωρίς φτερά», «Ηλιοβασιλέματα», «Η φαντασία», «Είσαι η ζωή μου», «Μαντουμπάλα», «Στ΄ Αποστόλη το κουτούκι», «Πετραδάκι, πετραδάκι», «Μου σπάσανε τον μπαγλαμά», «Δύο πόρτες έχει η ζωή» («Το τελευταίο βράδυ μου»), «Ρίχτε στο γυαλί φαρμάκι».

Ο διεθνής θεσμός αναδεικνύει και αυτή τη χρονιά νέες φωνές του παγκόσμιου σινεμά, παρουσιάζει στο κοινό μερικές από τις καλύτερες και πιο προσδοκώμενες ταινίες της σεζόν και διοργανώνει αφιερώματα, ειδικές προβολές, masterclass και παράλληλες εκδηλώσεις, δικαιώνοντας τη φανατική αγάπη των θεατών όλα αυτά τα χρόνια.

Μετά την ασφαλή και επιτυχημένη διεξαγωγή του Φεστιβάλ, σε υβριδική μορφή τα χρόνια της πανδημίας, η φετινή διοργάνωση επιστρέφει στην κανονικότητα και θα πραγματοποιηθεί αποκλειστικά σε κλειστές κινηματογραφικές αίθουσες και συγκεκριμένα στους κινηματογράφους ‘Αστορ, ‘Αστυ, Δαναός 1 & 2, Ιντεάλ, Τριανόν, Village Cinemas @ The Mall, αλλά και στις αίθουσες του Μεγάρου Μουσικής και του Παλλάς.

Ειδικότερα, η 28η έκδοση του Φεστιβάλ φιλοξενεί 142 ταινίες, 3 διαγωνιστικά τμήματα και 4 μεγάλα αφιερώματα. Ανάμεσα στις πολυαναμενόμενες πρεμιέρες, συναντάμε το ντοκιμαντέρ της Λόρα Πόιτρας «Όλη η Ομορφιά και η Αιματοχυσία» που κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο πρόσφατο Φεστιβάλ Βενετίας, ανοίγοντας στην ταινία τον δρόμο για τα επερχόμενα Όσκαρ. Από τη Βενετία μας έρχονται και τα τιμημένα με Βραβείο Σεναρίου και Ανδρικής Ερμηνείας (Κόλιν Φάρελ) «Πνεύματα του Ινισέριν» από τον Μάρτιν ΜακΝτόνα, ενώ το κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει και την άκρως τολμηρή, πολυσυζητημένη Χρυσή Λεοπάρδαλη από το Φεστιβάλ του Λοκάρνο: τον «Κανόνα 34»» της Τζούλια Μουράτ.

Επίσης, οι 28ες Νύχτες Πρεμιέρας θα προβάλλουν τις επίσημες οσκαρικές προτάσεις της Δανίας («Ιερή Αράχνη» του ‘Αλι Αμπάσι), της Ιρλανδίας («Το Ήσυχο Κορίτσι» του Κόλουμ Μπερέιντ), της Καμπότζης («Επιστροφή στη Σεούλ» του Ντέιβι Τσου), της Σερβίας («Στο Σκοτάδι» του Ντούσαν Μίλιτς), της Γαλλίας («Δύο Όψεις του Ξυραφιού» της Κλερ Ντενί) και της Πολωνίας («ΕΟ» του Γέρζι Σκολιμόφσκι), πλάι φυσικά στα φετινά φαβορί για το Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας που επιλέχθηκαν ως ταινία έναρξης και λήξης του Φεστιβάλ: την «Απόφαση Φυγής» του Παρκ Τσαν-Γουκ ( Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Καννών) και το «Close» του Λούκας Ντοντ (Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής του Φεστιβάλ Καννών).

Εκτός από σινεφιλικές συγκινήσεις, το φεστιβάλ φιλοξενεί και τις νέες δουλειές αγαπημένων διεθνών σταρ. Μεταξύ αυτών θα δούμε την Πενέλοπε Κρουζ στην «Απέραντη Αγάπη» του Εμανουέλε Κριαλέζε, τον ‘Αντονι Χόπκινς στο «Armageddon Time» του Τζέιμς Γκρέι και τον Ρέιφ Φάινς να σερβίρει επικίνδυνες μαγειρικές στους ‘Ανια Τέιλορ-Τζόι και Νίκολας Χουλτ στο «Μενού» του Μαρκ Μάιλοντ.

Από τα highlights της φετινής διοργάνωσης είναι και το πολυαναμενόμενο ντοκιμαντέρ του Μπρετ Μόργκεν για τον Ντέιβιντ Μπόουι, με τίτλο «Moonage Daydream», μια οπτικοακουστική καταβύθιση στη μουσική του επιδραστικού καλλιτέχνη, που θα παρουσιαστεί σε μια ειδική προβολή στην κορυφαίων τεχνικών προδιαγραφών αίθουσα VMAX Sphera των Village Cinemas στο The Mall Athens. Επίσης, το φεστιβάλ ετοιμάζει μια επετειακή προβολή για τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του «Νοσφεράτου: Μια Συμφωνία Τρόμου» στο Τριανόν, προκειμένου να τιμήσει αυτό το εξπρεσιονιστικό βωβό αριστούργημα του Φρίντριχ Βίλχελμ Μουρνάου, που θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες δημιουργίες στην ιστορία του σινεμά.

Ανάμεσα στους καλεσμένους που θα παραβρεθούν φέτος στις Νύχτες Πρεμιέρας ξεχωρίζουν ο πρόσφατα βραβευμένος στο Φεστιβάλ Καννών, σκηνοθέτης Γέρζι Σκολιμόφσκι, που θα παρουσιάσει την νέα πολυσυζητημένη του ταινία «ΕΟ», η βραβευμένη με Χρυσή ‘Αρκτο και υποψήφια για Όσκαρ με την ταινία της «Ψυχή και Σώμα», Ίλντικο Ενιέντι, με τη νέα της ταινία, «Η Ιστορία της γυναίκας μου», καθώς και ο Μάρκο Μορικόνε, γιος του θρυλικού συνθέτη, Ένιο Μορικόνε.

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Δύο χρόνια μετά την απώλεια του Ένιο Μορικόνε, οι Νύχτες Πρεμιέρας, αποτίουν φόρο τιμής στο έργο και την προσωπικότητα του θρυλικού Ιταλού συνθέτη, μέσα από ένα πολύπλευρο αφιέρωμα που θα «ακουστεί» και πέρα από τη μεγάλη οθόνη. Το αφιέρωμα περιλαμβάνει την πανελλήνια πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ «Ennio » (σε σκηνοθεσία του βραβευμένου με Όσκαρ Τζουζέπε Τορνατόρε) στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, την παρουσίαση της βιογραφίας «Ennio Morricone – Αναζητώντας εκείνον τον ήχο», παρουσία του συγγραφέα Αλεσάντρο Ντε Ρόσα και την εικαστική έκθεση με τίτλο «Ennio Formes» στο Ολύμπια, Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας».

Το επόμενο αφιέρωμα της διοργάνωσης αφορά στον αυτόχειρα δημιουργό Ζαν Εστάς, τον αιχμηρό και ασυμβίβαστο σκηνοθέτη που παραμένει αταξινόμητος στον κανόνα του γαλλικού σινεμά. Με αφορμή την επανακυκλοφορία τους στις αίθουσες του εξωτερικού, οι Νύχτες Πρεμιέρας παρουσιάζουν τις δύο ταινίες μυθοπλασίας που πρόλαβε να γυρίσει ο Εστάς, «Η Μαμά και η πουτάνα» (1973) και «Μικρές μου αγαπημένες» (1974), αμφότερες αποκατεστημένες σε 4Κ.

Πενήντα χρόνια μετά την πρώτη παρέλαση Pride που έγινε στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι Νύχτες Πρεμιέρας αναδεικνύουν ταινίες που αποτελούν ορόσημο ως προς την χειραφέτηση και τη διεκδίκηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μέσα από μια ιστορική αναδρομή στο βρετανικό σινεμά. Μεταξύ των τίτλων που περιλαμβάνει το αφιέρωμα «Queer Britannia: Όταν το αγγλικό σινεμά βγήκε από την ντουλάπα», συναντάμε το «Sebastiane» του Ντέρεκ Τζάρμαν, την «Καταραμένη Κυριακή» του Τζον Σλέσιντζερ που προτάθηκε για Όσκαρ καλύτερης ταινίας, την αυτοβιογραφική «Τριλογία» του Τέρενς Ντέιβις, αλλά και το «Θεοί και Δαίμονες» του Μπιλ Κόντον που κέρδισε Όσκαρ σεναρίου.

Τέλος, το φεστιβάλ φιλοξενεί ένα αφιέρωμα στο «Νέο Χόλιγουντ και το αμερικανικό σινεμά των seventies», όπου θα έχουμε την ευκαιρία να θυμηθούμε, σε αποκατεστημένες κόπιες, εμβληματικές ταινίες, όπως ο «Νονός» του Φράνσις Φορντ Κόπολα, ο «Ταξιτζής» του Μάρτιν Σκορσέζε, το «Νάσβιλ» του Ρόμπερτ Όλτμαν και η «Τελευταία Παράσταση» του Πίτερ Μπογκντάνοβιτς. Την αφορμή για το μεγάλο αυτό αφιέρωμα δίνει ο παγκόσμιος εορτασμός 50 χρόνων από την πρώτη κυκλοφορία του «Νονού» στις αίθουσες.

Περισσότερες πληροφορίες για το 28ο ΔΦΚ της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας στα sites των aiff.gr και cinemagazine.gr.

Έτσι, μαζί με το ΕΚΚ και το ΕΚΟΜΕ, που πέρυσι ένωσαν για πρώτη φορά τις δυνάμεις τους στο εθνικό Περίπτερο στις Κάννες συντονίζουν εφέτος τις δράσεις τους τέσσερα Film Offices (Αθήνας, Κ. Μακεδονίας, Ηπείρου, Ιονίων Νήσων), που θα λάβουν το «βάπτισμα του πυρός» στη μεγάλη διεθνή διοργάνωση.

«Και τα τέσσερα αυτά Film Offices έχουν ήδη αναπτύξει στενή συνεργασία με το Hellenic Film Commission του ΕΚΚ στους τομείς της προσέλκυσης και της διευκόλυνσης ξένων παραγωγών, αλλά και της εκπαίδευσης του ανθρώπινου δυναμικού της κινηματογραφίας μας» ενημερώνει το Ελληνικό κέντρο Κινηματογράφου.

Επίσης στις Κάννες, το ΕΚΚ, το ΕΚΟΜΕ, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και η ΕΡΤ συνδιοργανώνουν κοινή τιμητική εκδήλωση με στόχο την ανάδειξη της αναβαθμισμένης ελληνικής συμμετοχής στο Φεστιβάλ Καννών όπου κάνει παγκόσμια πρεμιέρα η ταινία «Dodo» του Πάνoυ Κούτρα, στο τμήμα Cannes Premiere και δύο συμπαραγωγές με την Ελλάδα στο Διαγωνιστικό τμήμα – το «Crimes of the Future» του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ, αλλά και το «Triangle of Sadness» του Ρούμπεν Εστλουντ. Στο τμήμα Un Certain Regard διεκδικεί βραβείο η διεθνής παραγωγή «Burning Days» με Έλληνα συμπαραγωγό, Έλληνα διευθυντή φωτογραφίας και με χρηματοδότηση από το μειοψηφικό πρόγραμμα του ΕΚΚ .H μικρού μήκους «Στον θρόνο του Ξέρξη» της Εύης Καλογηροπούλου διεκδικεί βραβείο στη Semaine de la Critique.

Επίσης, στο πλαίσιο της Αγοράς του Φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί και φέτος η δράση Thessaloniki Goes to Cannes, παρέχοντας ευκαιρίες για ανάπτυξη σε πέντε ελληνικά κινηματογραφικά σχέδια, εκ των οποίων τέσσερα έχουν χρηματοδοτηθεί από προγράμματα του ΕΚΚ.

Η παραγωγός Ιωάννα Μπολομύτη θα συμμετάσχει στο πρόγραμμα Producers on the Move του European Film Promotion (EFP), του οποίου μέλος είναι το ΕΚΚ και το οποίο πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ.

Το κινηματογραφικό σχέδιο «Το αγόρι με τα γαλάζια μάτια» του Θανάση Νεοφώτιστου επιλέχθηκε να παρουσιαστεί στη δράση Focus CORPO’ 2022 της Αγοράς, η οποία υποστηρίζει νέους δημιουργούς που έχουν διακριθεί με μικρού μήκους ταινίες τους, κατά το πρώτο άλμα τους στη μεγάλου μήκους ταινία.

Η παραγωγός Ρομάννα Λόμπατς έχει επιλεγεί στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα NEW PRODUCER’S ROOM του Court Metrage, το οποίο αφορά στην παραγωγή ταινιών μικρού μήκους.

Η τραγική ιστορία τής ζωής της δημιούργησε έναν θρύλο, κυρίως μετά την απόσυρσή της από το σινεμά, πέρα και πάνω από το υποκριτικό της ταλέντο, που, κακά τα ψέματα, δεν ήταν ιδιαίτερο. Οι ερμηνείες της Χέιγουορθ ήταν απλοϊκές, χωρίς κανένα βάθος, που καλύπτονταν ως ένα σημείο από ικανότατους σκηνοθέτες, ενώ ακόμη και η κίνησή της, παρότι δεν ήταν ιδιαιτέρως ψηλή, ήταν άχαρη. Αυτό, όμως, που ήταν αδιαπραγμάτευτο πάνω της ήταν η απαστράπτουσα λάμψη της, τα σμιλεμένα χαρακτηριστικά τού προσώπου της, η αλαβάστρινη επιδερμίδα της, η ικανότητα ενός μοντέλου να παίρνει πόζες, που κλέβουν τη ματιά από την ηθοποιία. Ίσως γι’ αυτό και το καλύτερό της ήταν οι αφίσες των ταινιών και φυσικά τα εξώφυλλα.

Συμπληρώνοντας 35 χρόνια, από τον βασανιστικό θάνατό της, στις 14 Μαίου 1987, θα θυμηθούμε τις απίστευτες δυσκολίες της ζωής της, από τα μικράτα της, μέχρι τις εποχές δόξας, τις κακοποιητικές περιόδους που έζησε δίπλα στον πατέρα της και στους πέντε συζύγους της, αλλά και τις καλύτερες στιγμές της στο σινεμά.

Ο χορός του τρόμου

Η Μαργαρίτα Κάρμεν Ντολόρες Κανσίνο, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε το 1918, στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης από Ισπανό πατέρα, έναν χορευτή του φλαμένκο, τον Εντουάρντο Κανσίνο, και μητέρα την Αμερικανίδα ηθοποιό Βόλγκα Χέιγουορθ. Τα μαρτύρια ξεκίνησαν από την παιδική της ηλικία, όταν ο βάναυσος πατέρας της την ανάγκασε να ξεκινήσει μαθήματα χορού από τριών ετών. Η παιδική της ζωή ήταν μόνο πρόβες, αν και, όπως είχε εξομολογηθεί η ίδια, δεν της άρεσε ο χορός και ίσως για αυτό ποτέ δεν άφησε το υποσυνείδητό της να μπει στο κορμί της ο ρυθμός. Πριν πάει στο γυμνάσιο, αναγκάστηκε να διακόψει το σχολείο, για να γίνει η παρτενέρ του πατέρα της, απ’ τον οποίο έτρωγε πολύ ξύλο, όταν δεν τον υπάκουε. Χόρευαν σε πλοία για χαρτοπαίχτες, σε άθλια καζίνο του Μεξικού.

Και όλα αυτά δεν ήταν τίποτα, μπροστά σε αυτά που αποκάλυψε χρόνια μετά ο Όρσον Γουέλς, για τον πατέρα-τέρας. Ο Εντουάρντο, που την παρουσίαζε ως… σύζυγό του, για να αποφεύγει και τον νόμο που απαγόρευε την παιδική εργασία, το απόγευμα την κακοποιούσε σεξουαλικά και το βράδυ χόρευε μαζί της…

Και σύζυγος και προαγωγός

Η Ρίτα θα ξεφύγει από τα νύχια του πατέρα της και το 1937 θα παντρευτεί, όπως συμβαίνει συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις, έναν απατεωνίσκο, τον Έντουαρντ Τσαρλς Τζάντσον, που της παρουσιάστηκε ως Τεξανός πετρελαιάς, ενώ ήταν ένας πωλητής αυτοκινήτων! Ο Τζάνστσον την έπεισε να γίνει ο προσωπικός της μάνατζερ, αλλά αποδείχθηκε ο χειρότερος από τους πέντε άνδρες που παντρεύτηκε. Είναι αυτός που την ανάγκασε να αλλάξει, με επώδυνο τρόπο, κάποια χαρακτηριστικά του προσώπου της.

Φυσικά, ήταν κι αυτός βίαιος, ξεσπώντας πάνω της όταν του αρνιόταν να πάει με άλλους άνδρες. Μάλιστα, δεν δίστασε να προτείνει στον διευθυντή τής Columbia να κοιμηθεί μαζί της για να την προωθήσει. Συμβόλαιο που, τελικά, υπέγραψε ως Χέιγουορθ, ακόμη μια ιδέα του Τζάνστσον.

Ερωτικό σύμβολο

Το 1939 θα κάνει την πρώτη της σημαντική εμφάνιση, στο δράμα του Χάουαρντ Χοκς “Μόνο οι Άγγελοι έχουν Φτερά”, δίπλα σε Κάρι Γκραντ και Τζιν Άρθουρ. Θα ακολουθήσει το μιούζικαλ “Ποτέ Δεν θα Πλουτίσεις” με τον Φρεντ Αστέρ και η κλασική ρομαντική περιπέτεια “Αίμα και Άμμος” με τον Τάιρον Πάουερ, που την έκαναν φίρμα και εξώφυλλο στο Time. Ένα εξώφυλλο που έγινε αφίσα σε εκατομμύρια τοίχους πάνω από τα κρεβάτια εφήβων. Όμως, η μεγαλύτερη επιτυχία της ήταν το πολυπόθητο διαζύγιο που θα έπαιρνε επιτέλους από τον άνδρα της το 1942, αφού του έδωσε ένα σεβαστό ποσό κι ενώ την είχε απειλήσει ότι θα της χαρακώσει το πρόσωπο. Θα ακολουθήσει το εξώφυλλο στο Life με τίτλο “Η Μεγάλη Αμερικανίδα Θεά του Έρωτα”, με την Χέιγουορθ να είναι γονατιστή στο κρεβάτι με ένα δαντελένιο νυχτικό.

Για την εποχή, πραγματικά μια φωτογραφία που υπονοούσε πολλά, αλλά ουδείς δεν μπορούσε να καταλάβει την αληθινή Χέιγουορθ, μια σταρ, που ζούσε μέσα στην ανασφάλεια, με κόμπλεξ κατωτερότητας, μόνιμο θύμα κακοποίησης και εκμετάλλευσης και προφανώς με το Σύνδρομο της Στοκχόλμης…

Ο Όρσον, η Τζίλντα και η βόμβα

Η φωτογραφία της θάμπωσε και τον Όρσον Γουέλς, ο οποίος θα αγνοήσει τις φήμες για τη σύντομη θυελλώδη σχέση της με τον ιδιόρρυθμο και διαταραγμένο, δισεκατομμυριούχο Χάουαρντ Χιουζ, θα την προσεγγίσει και θα παντρευτούν το 1943. Τον επόμενο χρόνο θα αποκτήσουν την κόρη τους Ρεμπέκα. Το 1946, θα είναι μια χρονιά σημαδιακή, καθώς θα γυρίσει την περίφημη “Τζίλντα”. Ένα αξιόλογο αν και άνισο φιλμ νουάρ, με γλυκερό τέλος, που συμβάδιζε με αυτό που ήθελε το ευρύ κοινό, το οποίο γύρισε ο έμπειρος Τσαρλς Βίντορ, τοποθετώντας δίπλα της τον εξαιρετικό και ιδιαιτέρως αξιόπιστο πρωταγωνιστή Γκλεν Φορντ. Ωστόσο, εξετάζοντας ψύχραιμα την ερμηνεία της, μάλλον θα χαρακτηριζόταν μέτρια και είναι ενδεικτικό της δύναμης που είχε το Χόλιγουντ να φτιάχνει από το τίποτα τεράστιες επιτυχίες, χειραγωγώντας και σημαντικό μέρος του Τύπου. Ενδεικτικό πάντως της επιτυχίας, αλλά και της κατάστασης που επικρατούσε τότε στην Αμερική, είναι και η ιστορία με την κλασική φωτογραφία από την ταινία που τοποθετήθηκε στη βόμβα υδρογόνου, κατά την πρώτη δοκιμή, ανοικτά της ατόλης Μπικίνι. Η Χέιγουορθ, όπως είχε πει ο Γουέλς, έγινε έξαλλη, «σχεδόν τρελάθηκε», ήθελε να πάει στην Ουάσινγκτον για να διαμαρτυρηθεί, αλλά την απέτρεψε τελικά ο διευθυντής της Columbia, λέγοντάς της ότι «δεν είναι πατριωτικό»!

Το διαζύγιο της Κυρίας από τη Σαγκάη

Και ο δεύτερος γάμος της πήγαινε από το κακό στο χειρότερο, καθώς ο Γουέλς προσπαθούσε με πολλά βιβλία να τη “βελτιώσει” πνευματικά, ήταν πιεστικός και χωρίς να το καταλάβει την απομάκρυνε από κοντά του. Όπως είχε πει η Ρίτα «δεν άντεχα άλλο την ιδιοφυΐα του». Ωστόσο, θα προλάβουν να γυρίσουν μαζί το φιλμ νουάρ “Η Κυρία απ’ την Σαγκάη”, τη δεύτερη πιο γνωστή ταινία της. Ως σκηνοθέτης ο Γουέλς, θα φροντίσει να της δώσει μια διαφορετική περσόνα, θα την προστατέψει από υπερβολές και θα της χαρίσει την ασύγκριτη σκηνή με τους καθρέφτες.

Το έπαθλο του Αλή Χαν

Εκείνη την εποχή η Χέιγουορθ ήταν η πιο ακριβοπληρωμένη σταρ, με 5 εκατομμύρια δολάρια ετησίως -εκτός από τις τεράστιες αμοιβές της από εταιρίες καλλυντικών-, αλλά και πάλι δεν έβρισκε την ικανοποίηση, νιώθοντας εγκλωβισμένη στο Χόλιγουντ. Θα γνωριστεί με τον πλέι μπόι πρίγκηπα Αλή Χαν το 1949 στις Κάννες, απ’ τον οποίο θα γοητευτεί και τον ίδιο χρόνο, κι ενώ είναι δυο μηνών έγκυος, θα τον παντρευτεί σε μια χλιδάτη τελετή στην Κυανή Ακτή. Λίγους μήνες μετά θα γεννήσει στην Ελβετία την κόρη τους πριγκίπισσα Γιασμίν. Θα ακολουθήσουν ακόμη τέσσερα σκληρά χρόνια, με τον Χαν να της κάνει τη ζωή μαρτύριο, με τις απιστίες του και την περιφρόνηση που της έδειχνε. Ουσιαστικά την ήθελε ως έπαθλο, ενώ όπως παραδέχθηκε έπειτα από χρόνια και η ίδια, ήταν ένας από τους άνδρες «που ερωτεύτηκαν την Τζίλντα και ξύπναγαν με τη Ρίτα».

Βουτιά στο αλκοόλ

Η αυτοκαταστροφική πορεία της συνεχίστηκε και πάλι με τον τέταρτο γάμο της, καθώς το 1953 παντρεύτηκε τον αλκοολικό τραγουδιστή, με κακή φήμη στο Χόλιγουντ, Ντικ Χέιμς. Ο γάμος τους θα λήξει έπειτα από δυο χρόνια με πολύ ξύλο, ενώ θα έρθει και το αλκοόλ, για να καλμάρει τα τσακισμένα νεύρα της. Παρά ταύτα, η Ρίτα, θα προχωρήσει και σε πέμπτο γάμο, όταν το 1958 θα παντρευτεί τον παραγωγό Τζέιμς Χιλ, ακόμη ένα βάναυσο σύζυγο, που θα τη μαυρίσει στο ξύλο. Το 1961 θα πάρει και το πέμπτο διαζύγιο, αλλά η ζωή της είχε καταστραφεί, παρότι συνέχιζε να “γράφει” στη μεγάλη οθόνη.

Μαρτυρικό τέλος

Το 1971 θα κάνει την τελευταία απόπειρά της να μπει στα στούντιο, αλλά εγκατέλειψε τα γυρίσματα, επειδή ξεχνούσε τα λόγια της. Όλοι νόμισαν ότι αυτό είναι αποτέλεσμα του αλκοολισμού της, αλλά στην πραγματικότητα είχε αρχίσει το επόμενο μαρτύριο, καθώς έπασχε από τη νόσο του Αλτσχάιμερ. Η μόνη που θα μείνει δίπλα της, ήταν η κόρη της Γιασμίν.

Η Ρίτα Χέιγουορθ θα γυρίσει συνολικά 60 ταινίες, δίπλα σε μεγάλους σταρ και έχοντας πίσω της πολλές φορές σπουδαίους σκηνοθέτες, αλλά αυτό τελικά είχε μικρή σημασία. Είναι άγνωστο αν θα διάλεγε μια ήσυχη απλή ζωή ή όσα πέρασε ως σταρ, αλλά σίγουρα ήπιε και την τελευταία σταγόνα τού “αμερικάνικου ονείρου”, που αποδείχθηκε εφιάλτης και απ’ τον οποίο δεν κατάφερε να βγει ποτέ.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στο τραπέζι βρίσκεται το άνοιγμα των χώρων πολιτισμού και άθλησης βρίσκονται, με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, να αναφέρουν πως η επιτροπή εισηγήθηκε άνοιγμα των μουσείων από τις 14 Μαΐου, των θερινών σινεμά από τις 21 Μαΐου και έναρξη των θεατρικών και μουσικών παραστάσεων σε ανοιχτά θέατρα από τις 28 Μαΐου.

Σύμφωνα με την ΕΡΤ, για τις συναυλίες θα υπάρξει ειδικό πρωτόκολλο προκειμένου να μπορούν να πραγματοποιούνται με ασφαλή τρόπο. Πληροφορίες αναφέρουν ότι ότι εξετάστηκε να αποτελούν προϋπόθεση τα self test ή ακόμη και το πιστοποιητικό εμβολιασμού.

Σε ό,τι αφορά τον ερασιτεχνικό αθλητισμό, σύμφωνα με την ΕΡΤ, θα επιτρέπονται οι προπονήσεις για όλα τα παιδιά τα οποία θα κάνουν τα δύο self test την εβδομάδα στο πλαίσιο της λειτουργίας των σχολείων τους. Έτσι, στις 18 Μαΐου αναμένεται να ξεκινήσουν οι αθλητικές ακαδημίες σε ανοικτούς χώρους. Σύμφωνα με την ΕΡΤ, οι αθλητικές αυτές δραστηριότητες θα πραγματοποιούνται για μικρά σταθερά γκρουπ έως 10 ατόμων και για διάρκεια τριών εβδομάδων.

Τράμπ σε διάγγελμα: Είμαι ο αγαπημένος σας Πρόεδρος, φαντάζομαι με αναγνωρίζετε (vid)

Η πανδημία του COVID-19 έχει οδηγήσει στην ταχεία μεταβολή της συμπεριφοράς των καταναλωτών, ωθώντας την ψηφιακή μετάβαση και οδηγώντας τον κλάδο της ψυχαγωγίας και των μέσων ενημέρωσης (ΜΜΕ) σε σημαντικές αλλαγές, σύμφωνα με τα αποτελέσματα ετήσια έρευνας της PwC «Global Entertainment & Media Outlook 2020-2024».

   Η ψηφιοποίηση, μία από τις μεγαλύτερες τάσεις που μετασχηματίζει όλους τους κλάδους, εντάθηκε λόγω της κοινωνικής απομόνωσης και των περιορισμών στις μετακινήσεις. Ως αποτέλεσμα, το 2020 ο κλάδος της ψυχαγωγίας έχει καταστεί πιο απομακρυσμένος, πιο εικονικός, πιο προσωπικός και – τουλάχιστον προς το παρόν – πιο επικεντρωμένος στο σπίτι σε σχέση με τις προβλέψεις κατά τις αρχές της χρονιάς.

   Η πανδημία σταμάτησε απότομα την ανάπτυξη του παγκόσμιου κλάδου της ψυχαγωγίας και των μέσων ενημέρωσης. Εν μέσω μιας παγκόσμιας ύφεσης, το 2020 πρόκειται να δούμε την πιο απότομη πτώση στα έσοδα του κλάδου, στα 21 χρόνια που διεξάγεται η συγκεκριμένη έρευνα, με υποχώρηση κατά 5,6% σε σύγκριση με το 2019 – που μεταφράζεται σε περισσότερα από 120 δισ. δολάρια σε απόλυτους αριθμούς. Το 2009, που ήταν και η τελευταία χρονιά κατά την οποία η οικονομία συρρικνώθηκε, οι συνολικές δαπάνες για ψυχαγωγία και ενημέρωση μειώθηκαν μόλις κατά 3,0%.

   Έτσι, ενώ οι αλλαγές του 2020 θα συνεχίσουν να γίνονται αισθητές στην παγκόσμια οικονομία, η πρόβλεψή μας δείχνει ότι η βασική αναπτυξιακή πορεία του κλάδου παραμένει ισχυρή. Τα τελευταία χρόνια, καθώς η εμπειρία που παρέχουν τα μέσα ψυχαγωγίας και ενημέρωσης έχει καταλάβει ακόμα πιο κεντρικό ρόλο στη ζωή μας, η παγκόσμια ανάπτυξη του κλάδου έχει ουσιαστικά ξεπεράσει το ρυθμό ανάπτυξης του ΑΕΠ. Εφόσον αντιμετωπιστούν οι προκλήσεις του 2020, αναμένουμε ότι ο κλάδος θα ανακτήσει την εξαιρετική του επίδοση. 

Ψυχαγωγία στο σπίτι

   Οι προβλέψεις δείχνουν ότι το 2021 οι δαπάνες για ψυχαγωγία και ενημέρωση θα αυξηθούν κατά 6,4%. Εξετάζοντας τις εκτιμήσεις πενταετίας από το 2019-2024, προβλέπουμε γενική αύξηση εσόδων με σύνθετο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 2,8% (CAGR).

   Όπως συμβαίνει και στην οικονομία γενικότερα, τα υφιστάμενα προβλήματα δεν κατανέμονται ομοιόμορφα στο πλήρες εύρος του κλάδου της ψυχαγωγίας και ενημέρωσης. Γίνονται πιο εμφανή στους τομείς που η πανδημία έχει επηρεάσει έντονα, όπως για παράδειγμα η ζωντανή μουσική, ο κινηματογράφος και οι εμπορικές εκθέσεις. Η διαφημιστική δαπάνη παρομοίως αναμένεται να μειωθεί κατά 13,4%. Αντίστοιχα, επιτάχυνση της μετάβασης των εφημερίδων σε ψηφιακή μορφή έχει οδηγήσει στη μείωση των εσόδων από την έντυπη διαφήμιση.

   Ως αποτέλεσμα κάποιοι τομείς του κλάδου μετασχηματίζονται πολύ νωρίτερα από ότι είχε αρχικά προβλεφθεί. Παράδειγμα αποτελούν οι εισπράξεις των κινηματογράφων έναντι των συνδρομητικών πλατφορμών streaming (SVOD). Μόλις το 2015, οι εισπράξεις από τα εισιτήρια των κινηματογράφων ήταν τριπλάσιες σε σύγκριση με τα έσοδα των πλατφορμών. Τα έσοδα για τις πλατφόρμες θα ξεπεράσουν τις εισπράξεις των κινηματογράφων το 2020 και προβλέπεται να εκτιναχθούν κατά την επόμενη πενταετία, φτάνοντας έως και το διπλάσιο των εισπράξεων από εισιτήρια το 2024. ‘Αλλο ένα παράδειγμα που είναι η ποσότητα των δεδομένων που καταναλώνονται μέσω των smartphone έναντι του σταθερού ευρυζωνικού δικτύου. Έχοντας πάρει ένα ελαφρύ προβάδισμα το 2019, τα smartphone αναμένεται πλέον να ξεχωρίσουν ξεκάθαρα ως η κύρια ατομική συσκευή που χρησιμοποιούν οι καταναλωτές για πρόσβαση στο διαδίκτυο παγκοσμίως.

   Καθώς ο κόσμος αναγκάστηκε να μείνει στο σπίτι, το βίντεο OTT (over-the-top) είδε τα παγκόσμια έσοδά του να διογκώνονται κατά 26% το 2020. Η έναρξη λειτουργίας της υπηρεσίας streaming Disney+ στα τέλη του 2019 με πρόβλεψη για 60 εκ. εως 90εκ. συνδρομητές ως το 2024, έφτασε τους 60,5 εκ. συνδρομητές στις αρχές Αυγούστου 2020. Δεδομένης της ανόδου του streaming, η παγκόσμια κατανάλωση δεδομένων ωφελήθηκε από την ψηφιακή επιτάχυνση. Συγκεκριμένα αναμένεται αύξηση κατά 33,8% το 2020, ενώ θα υπερδιπλασιαστεί από τα 1,9 τετράκις εκατ. megabytes (MB) το 2019 στα 4,9 τετρακις εκατ. MB το 2024.

   Στον αντίποδα βρίσκονται οι τομείς που επλήγησαν περισσότερο. Με πολλούς κλειστούς κινηματογράφους και τις πρεμιέρες μεγάλων ταινιών να αναβάλλονται, οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι τα συνολικά έσοδα του παγκόσμιου κινηματογράφου θα μειωθούν κατά σχεδόν 66%. Εκτιμάται ότι το 2024 τα έσοδα των κινηματογράφων θα κυμαίνονται κάτω από τα επίπεδα του 2019. Μία ακόμη επίδραση της πανδημίας αποτελεί η συνεχιζόμενη πτώση των εφημερίδων και καταναλωτικών περιοδικών παγκοσμίως που επιταχύνθηκε απότομα το 2020, με τα γενικά έσοδα να μειώνονται πάνω από 14% και τα καταναλωτικά περιοδικά να έχουν υποστεί το μεγαλύτερο πλήγμα. Ωστόσο, κομβικό έτος για τα καταναλωτικά περιοδικά θα είναι το 2023, όταν τα παγκόσμια έσοδά τους από την ψηφιακή διαφήμιση θα ξεπεράσουν αυτά της έντυπης διαφήμισης.

   Αξίζει να σημειωθεί ότι κάποια «παραδοσιακά» μέσα διατήρησαν τη θέση τους, παρά τις επιδράσεις του COVID-19 και της ψηφιακής επιτάχυνσης. Τα συνολικά έσοδα από καταναλωτικά βιβλία παγκοσμίως προβλέπεται να συνεχίσουν την ανοδική πορεία τους, με σύνθετη αύξηση 1,4% ετησίως μεταξύ του 2019 και του 2024, φτάνοντας στα 64,7 δισ. δολάρια ΗΠΑ. Αξίζει να σημειωθεί ότι σημαντικό ρόλο εδώ παίζει η τεχνολογία, με την αυξημένη χρήση των έξυπνων τηλεφώνων και ηχείων να ενισχύει τη χρήση των audiobooks (ακουστικών βιβλίων).

   Οι ζωντανές εκδηλώσεις αποτελούν άλλον ένα παραδοσιακό τομέα που θα πρέπει να προσαρμοστεί στην πραγματικότητα ενός επιταχυνόμενου ψηφιακού κόσμου. Με τις αίθουσες συναυλιών, τους εκθεσιακούς χώρους και τα στάδια κλειστά κατά το μεγαλύτερο μέρος της φετινής χρονιάς, μερικές ζωντανές εκδηλώσεις χρησιμοποιούν ψηφιακές πλατφόρμες για να παραμείνουν κοντά στο κοινό τους.

Τελευταίο θύμα, το σίκουελ του «Spider-Man: Far From Home»: Αρχικά, η Sony είχε δώσει ημερομηνία τη 16η Ιουλίου 2021, στη συνέχεια τη μετέθεσε για 5 Νοεμβρίου του 2021 και τώρα η καινούργια ημερομηνία είναι 17 Δεκεμβρίου 2021. Πλέον, στον προγραμματισμό εμφάνισης στις αίθουσες, το σίκουελ πήρε τη θέση της ταινίας «Avatar 2», η οποία μετατέθηκε για τις 16 Δεκεμβρίου του 2022.

Σε παρόμοιες κινήσεις προχώρησε και η Marvel Cinematic Universe: η εμφάνιση του «Black Widow» επαναπρογραμματίστηκε για 6 Νοεμβρίου του 2020, αυτή της ταινίας «The Eternals» για 12 Φεβρουαρίου 2021 ενώ το «Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings» θα προβληθεί στις 7 Μαΐου του 2021. Κατά συνέπεια, το «Thor: Love and Thunder» πάει στις 11 Φεβρουαρίου του 2022 και το «Doctor Strange in the Multiverse of Madness» στις 25 Μαρτίου του 2022.

Το σίκουελ, τέλος, της ταινίας «Spider-Man: Into the Spider-Verse» της Sony Pictures Animation είναι προγραμματισμένογια τις 7 Οκτωβρίου του 2022, μετά τη μετάθεση κατά έξι μήνες η οποία ανακοινώθηκε νωρίτερα μέσα στη χρονιά.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Photograph: AFP/Getty

Πηγή: theguardian.com