Σύμφωνα με ανάλυση του The Economist, η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Μέση Ανατολή έχει φτάσει σε επίπεδα που δεν έχουν καταγραφεί εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια, μετά τις απειλές του Ντόναλντ Τραμπ για επίθεση στο Ιράν. 

Όπως επισημαίνεται, πάνω από το ένα τρίτο των διαθέσιμων αμερικανικών πολεμικών πλοίων βρίσκεται πλέον στην περιοχή, συνθέτοντας τη μεγαλύτερη εξωτερική ανάπτυξη δυνάμεων των ΗΠΑ των τελευταίων δύο δεκαετιών.

Η συγκέντρωση αεροπλανοφόρων, στρατηγικών βομβαρδιστικών, συστημάτων αντιαεροπορικής άμυνας και αεροσκαφών υποστήριξης διαμορφώνει ένα σκηνικό αυξημένης επιχειρησιακής ετοιμότητας.

Η Ουάσιγκτον έχει ήδη επιδείξει στο παρελθόν τη δυνατότητά της να πλήττει ιρανικούς στόχους σε μεγάλες αποστάσεις, ενώ σήμερα φέρεται να διαθέτει στην ευρύτερη περιοχή περίπου 200 μαχητικά αεροσκάφη, αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης (AWACS), ιπτάμενα τάνκερ και πολεμικά πλοία εξοπλισμένα με πυραύλους Tomahawk.

Παράλληλα, η ανάπτυξη συστημάτων THAAD και Patriot ενισχύει την άμυνα έναντι ενδεχόμενων ιρανικών αντιποίνων.

Επίσης η παρουσία δεύτερου αεροπλανοφόρου ερμηνεύεται ως ένδειξη προετοιμασίας για ενδεχόμενη παρατεταμένη επιχείρηση και όχι απλώς για περιορισμένο πλήγμα.

Τέσσερα βασικά σενάρια στρατιωτικής δράσης

1.Στοχευμένο πλήγμα στην ηγεσία

Ένα ενδεχόμενο θα ήταν η στόχευση της πολιτικής και θρησκευτικής ηγεσίας της Τεχεράνης, συμπεριλαμβανομένου του ανώτατου ηγέτη Αλί Χαμενεΐ. Ένα τέτοιο χτύπημα θα αποσκοπούσε σε «αποκεφαλισμό» του καθεστώτος, με στόχο την επιτάχυνση πολιτικών εξελίξεων στο εσωτερικό. Ωστόσο, η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι η εξόντωση ηγετών δεν εγγυάται πολιτική μετάβαση συμβατή με τα συμφέροντα της Ουάσιγκτον και ενδέχεται να προκαλέσει είτε συσπείρωση γύρω από το καθεστώς είτε εσωτερική αποσταθεροποίηση.

2.Πλήγματα στο Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης

Μια δεύτερη επιλογή αφορά στοχευμένες επιθέσεις κατά του Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), που αποτελεί βασικό στρατιωτικό και οικονομικό πυλώνα του ιρανικού συστήματος. Επιθέσεις σε διοικητικά κέντρα, βάσεις και ανώτατα στελέχη θα μπορούσαν να περιορίσουν την επιχειρησιακή του ικανότητα. Ωστόσο, το IRGC διαθέτει εκτεταμένο δίκτυο και εμπειρία σε ασύμμετρες επιχειρήσεις, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε απάντηση μέσω περιφερειακών συμμάχων.

3.Εκτεταμένη καταστροφή στρατιωτικών υποδομών

Ένα τρίτο σενάριο προβλέπει μαζικά πλήγματα σε βάσεις βαλλιστικών πυραύλων, αποθήκες drones και εγκαταστάσεις εκτόξευσης. Το Ιράν έχει επενδύσει επί δεκαετίες στο πυραυλικό του οπλοστάσιο, αντισταθμίζοντας τις αδυναμίες της αεροπορίας του. Η εξουδετέρωση αυτής της υποδομής θα μείωνε τον κίνδυνο για αμερικανικές βάσεις στον Κόλπο και για συμμάχους όπως το Ισραήλ. Ωστόσο, μια τέτοια επιχείρηση θα απαιτούσε διαδοχικές επιδρομές, με αυξημένο κίνδυνο ευρύτερης κλιμάκωσης.

4.Στόχευση του πυρηνικού προγράμματος

Τέλος, η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να επικεντρωθεί στις πυρηνικές εγκαταστάσεις, επιχειρώντας να καθυστερήσει ή να ανακόψει την πρόοδο του ιρανικού προγράμματος. Οι εγκαταστάσεις, ωστόσο, είναι διασκορπισμένες και σε ορισμένες περιπτώσεις βαθιά υπόγειες, γεγονός που θα απαιτούσε επαναλαμβανόμενα πλήγματα υψηλής ακρίβειας. Ακόμη και επιτυχημένες επιδρομές δύσκολα θα εξάλειφαν οριστικά το πρόγραμμα, αλλά ενδεχομένως θα το καθυστερούσαν.

Σύμφωνα με το apnews, η έκκληση για παύση των επιθέσεων κατά της πρωτεύουσας της Ουκρανίας έρχεται σε μια στιγμή που η Ρωσία βομβαρδίζει τις κρίσιμες υποδομές της χώρας, αφήνοντας πολλούς ανθρώπους σε όλη την Ουκρανία χωρίς θέρμανση εν μέσω του χειμώνα.

«Ζήτησα προσωπικά από τον πρόεδρο Πούτιν να μην βομβαρδίσει το Κίεβο και τις πόλεις και κωμοπόλεις για μια εβδομάδα κατά τη διάρκεια αυτής της… εξαιρετικά ψυχρής περιόδου», δήλωσε ο Τραμπ κατά τη διάρκεια συνεδρίασης του Υπουργικού Συμβουλίου στο Λευκό Οίκο.

Ο Τραμπ πρόσθεσε ότι ο Πούτιν «συμφώνησε με αυτό».

Σύμφωνα με αναλύσεις αν η εβδομαδιαία παύση πραγματοποιηθεί στο πεδίο, αυτό πιθανώς σχετίζεται περισσότερο με ανθρωπιστικούς λόγους (π.χ. εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες, απώλειες πολιτών, διακοπή υποδομών) παρά με στρατηγικό πολιτικό συμβιβασμό.

Παρότι η δήλωση χρησιμοποιεί όρους όπως «κατάπαυση του πυρός», αναλυτές προειδοποιούν ότι πρόκειται για μια πολύ περιορισμένη, προσωρινή παύση που δεν αντιστοιχεί σε ευρύτερη συμφωνία ειρήνης.

Επίσης παρά τις αμερικανο-μεσολαβούμενες συνομιλίες στο Αμπού Ντάμπι, οι διαπραγματεύσεις για πιο μόνιμη ειρήνη παραμένουν αμφίρροπες, ειδικά για τα ζητήματα εδαφικής κυριαρχίας (π.χ. η διαμάχη για το Ντονμπάς).

Την ίδια στιγμή, ο ηγέτης της Τσετσενίας Καντίροφ τάσσεται ανοιχτά υπέρ της συνέχισης του πολέμου, δείχνοντας ότι στο εσωτερικό της ρωσικής ηγεσίας υπάρχουν ισχυρές αντιστάσεις σε κάθε πραγματική κατάπαυση.

Ένα ευρύτερο ή μόνιμο ειρηνευτικό πλαίσιο — μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία ότι Ρωσία και Ουκρανία έχουν συμφωνήσει σε σταθερή ή πλήρη κατάπαυση πυρός πέραν της δήλωσης του Τραμπ.

Οριστική πολιτική λύση στον πόλεμο — οι ρητορικές αποκλίσεις για τα εδαφικά θέματα και τις μακροπρόθεσμες εγγυήσεις ασφαλείας παραμένουν τα βασικά σημεία διαφωνίας στις διαπραγματεύσεις.

Τρία σενάρια της WSJ για την πορεία του πολέμου

Την ίδια ώρα η αμερικανική εφημερίδα The Wall Street Journal παρουσιάζει τα σενάρια για την εξέλιξη του πολέμου το 2026.

• Το δημοσίευμα θεωρεί το πιο ρεαλιστικό σενάριο ως τη συνέχιση του πολέμου φθοράς με παράλληλες διαπραγματεύσεις και χωρίς σημαντικές εξελίξεις. Ο κύριος λόγος για το αδιέξοδο των διαπραγματεύσεων είναι η άρνηση του Κιέβου να παραχωρήσει τα απομεινάρια της περιοχής του Ντόνετσκ στη Ρωσία.

Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, ο πόλεμος θα εισέλθει στον πέμπτο χρόνο της εξαντλητικής σύγκρουσης και οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν σε έναν κύκλο. Η Ουάσινγκτον υποθέτει ότι η Μόσχα μπορεί να συμφωνήσει σε ειρήνη εάν η Ουκρανία παραχωρήσει το υπόλοιπο Ντονμπάς. Ωστόσο, το Κίεβο είναι επιφυλακτικό απέναντι σε αυτή τη λογική, πιστεύοντας ότι η παραχώρηση εδαφών θα σήμαινε ουσιαστικά ένα στρατηγικό κέρδος για τη Ρωσία. Ουκρανοί ειδικοί πιστεύουν ότι αυτό θα δημιουργούσε ένα εφαλτήριο για τη Μόσχα για να εξαπολύσει μια άλλη επίθεση στο μέλλον.

Οι συγγραφείς επισημαίνουν ότι η Ρωσία δεν δείχνει καμία προθυμία να εγκαταλείψει τους μαξιμαλιστικούς της στόχους, ενώ η Ουκρανία είναι απρόθυμη να συζητήσει εδαφικές παραχωρήσεις χωρίς ισχυρές εγγυήσεις ασφαλείας, στις οποίες οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να διαδραματίσουν βασικό ρόλο. Ως αποτέλεσμα, οι διαπραγματεύσεις θα γίνουν ένα ακόμη επίπεδο πίεσης, ενώ οι εχθροπραξίες θα συνεχιστούν.

• Το δεύτερο σενάριο υποδηλώνει ότι η Ουκρανία μπορεί να είναι η πρώτη που θα αποτύχει. Δεν πρόκειται για ξαφνική κατάρρευση του μετώπου, αλλά μάλλον για σταδιακή φθορά του. Οι στρατιώτες μάχονται εδώ και χρόνια χωρίς επαρκή ανάπαυση, τα προβλήματα κινητοποίησης εντείνονται και ο αριθμός των μη εξουσιοδοτημένων λιποταξιών από μονάδες αυξάνεται. Η Ουκρανία προσπαθεί να αντισταθμίσει την έλλειψη πεζικού αναπτύσσοντας μη επανδρωμένα συστήματα, αλλά η Ρωσία πρόσφατα κλείνει το τεχνολογικό κενό και επεκτείνει τις δικές της δυνατότητες σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

Ένας πόλεμος φθοράς, όπως σημειώνει το άρθρο, μπορεί να φαίνεται διαχειρίσιμος μέχρι ένα ορισμένο σημείο, μετά το οποίο η κατάσταση για το Κίεβο κινδυνεύει με απότομη επιδείνωση. Σε αυτήν την περίπτωση, η Ουκρανία μπορεί να αναγκαστεί να αποδεχθεί μια συμφωνία που θα θεωρηθεί εξαιρετικά δύσκολη, αλλά λιγότερο επώδυνη από τη συνέχιση του πολέμου ενώ η στρατιωτική κατάσταση επιδεινώνεται.

• Το τρίτο σενάριο περιλαμβάνει μια πιθανή αποδυνάμωση της Ρωσίας. Η WSJ σημειώνει ότι η οικονομία της χώρας δέχεται πιέσεις από κυρώσεις, υψηλά επιτόκια και στασιμότητα στις μη στρατιωτικές βιομηχανίες. Τα προβλήματα στον ενεργειακό τομέα, οι επιθέσεις σε υποδομές διύλισης πετρελαίου και τα δυτικά μέτρα κατά του σκιώδους στόλου είναι περαιτέρω ζημιογόνα.

Ωστόσο, δεν υπάρχουν ακόμη ενδείξεις ότι το Κρεμλίνο ανησυχεί σοβαρά για τη δυσαρέσκεια μεταξύ των ελίτ ή της κοινωνίας.

Ωστόσο, η Ρωσία δεν μπορεί να συνεχίσει να διεξάγει πόλεμο επ’ αόριστον, και η αυξημένη πίεση από κυρώσεις ή η μείωση των εσόδων θα μπορούσαν να φέρουν τη στιγμή που η Μόσχα θα πρέπει να επιδιώξει έναν πιο ρεαλιστικό συμβιβασμό.

Αλλά συνολικά, η εφημερίδα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι μια γρήγορη επιστροφή στην ειρήνη στην Ουκρανία είναι απίθανη.

Σύμφωνα με ανάλυση που δημοσιεύθηκε στη Daily Mail, κορυφαίος ειδικός σε θέματα Ρωσίας περιγράφει πέντε πιθανά σενάρια για το τέλος της εποχής Πούτιν, τα οποία εκτείνονται από φυσικό θάνατο ενόσω βρίσκεται στην εξουσία, μέχρι δολοφονία ή πραξικόπημα.

Ο Τζον Κένεντι, επικεφαλής του προγράμματος Ρωσίας και Ευρασίας στο RAND Europe, εκτιμά ότι, παρά τη φθορά που προκαλεί στο εσωτερικό της χώρας η αποτυχημένη –όπως τη χαρακτηρίζει– εισβολή στην Ουκρανία, το επικρατέστερο σενάριο παραμένει ο θάνατος του Πούτιν όσο εξακολουθεί να κυβερνά.

Όπως σημειώνει, αυτό ενδέχεται να συμβεί νωρίτερα απ’ όσο πιστεύεται, επικαλούμενος αξιόπιστες πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες ο Ρώσος πρόεδρος φέρεται να αναζητά εναλλακτικές θεραπείες για προβλήματα υγείας που κρατούνται μακριά από τη δημοσιότητα.

Παρά τη βαθιά οικονομική πίεση που υφίσταται η Ρωσία και τις τεράστιες ανθρώπινες απώλειες από την έναρξη του πολέμου, ο Κένεντι θεωρεί εξαιρετικά απίθανο το ενδεχόμενο βίαιης απομάκρυνσης του Πούτιν από το εσωτερικό της πολιτικής ελίτ. Κατά την εκτίμησή του, ο Ρώσος πρόεδρος έχει τοποθετήσει πιστούς συνεργάτες σε όλες τις κρίσιμες θέσεις εξουσίας, ενώ η καταστολή κάθε διαφορετικής φωνής έχει ενταθεί δραστικά τα τελευταία χρόνια.

«Όλοι εξαρτώνται από τον Πούτιν», επισημαίνει χαρακτηριστικά. «Έχει συγκεντρώσει την εξουσία γύρω από τον εαυτό του σε τέτοιο βαθμό, ώστε μετά την πλήρους κλίμακας εισβολή στην Ουκρανία το σύστημα να λειτουργεί αποκλειστικά με βάση την προσωπική πίστη προς εκείνον».

Ο αναλυτής υπενθυμίζει ότι μετά τον θάνατο του Αλεξέι Ναβάλνι δεν υπήρξε καμία μαζική λαϊκή κινητοποίηση ικανή να απειλήσει σοβαρά το καθεστώς, ούτε σε εθνικό ούτε σε περιφερειακό επίπεδο. «Εκτός αν αλλάξουν δραστικά οι συνθήκες, η ανατροπή του είναι εξαιρετικά δύσκολο να προβλεφθεί», τονίζει.

Παρά ταύτα, ο Κένεντι δεν αποκλείει το ενδεχόμενο δολοφονίας, όχι όμως από τον στενό κύκλο εξουσίας της Μόσχας, αλλά από περιφερειακές φατρίες που σηκώνουν δυσανάλογο βάρος από τον πόλεμο. Μεγάλο μέρος των Ρώσων στρατιωτών προέρχεται από φτωχές, αγροτικές περιοχές, οι οποίες ιστορικά διατηρούν τεταμένες σχέσεις με το κέντρο εξουσίας. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρει την Τσετσενία, που συγκρούστηκε σε δύο αιματηρούς πολέμους με τη Μόσχα τις προηγούμενες δεκαετίες.

«Υπάρχει τεράστια απόσταση ανάμεσα στη ζωή στη Μόσχα και στη ζωή στις περιφέρειες», σημειώνει. «Καθώς οι πόροι διοχετεύονται ολοένα και περισσότερο στην πολεμική προσπάθεια, οι τοπικές δυσαρέσκειες μπορούν να ωριμάσουν και κάποια στιγμή να εκραγούν. Σε αυτό το πλαίσιο, μια περιφερειακή επίθεση εναντίον του Πούτιν δεν μπορεί να αποκλειστεί».

Ο ίδιος, ωστόσο, υπογραμμίζει ότι ο Ρώσος πρόεδρος είναι εμμονικός με την προσωπική του ασφάλεια, εμφανίζεται ολοένα και πιο σπάνια δημόσια και προστατεύεται αυστηρά από τις υπηρεσίες ασφαλείας και τον στρατό, που έχουν άμεσο συμφέρον στη διατήρηση του υπάρχοντος συστήματος.

Κλείνοντας, ο Κένεντι προειδοποιεί ότι, ανεξαρτήτως του τρόπου με τον οποίο θα ολοκληρωθεί η εποχή Πούτιν, η Δύση οφείλει να προετοιμαστεί για την επόμενη ημέρα. «Σε μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα, η Ρωσία είναι ώριμη για αλλαγή», τονίζει, προσθέτοντας ότι είτε αυτή προκύψει από τον στενό κύκλο εξουσίας, είτε από λαϊκή εξέγερση, είτε από στρατιωτικό πραξικόπημα, ο σχεδιασμός για όλα τα ενδεχόμενα είναι πλέον αναγκαίος.

Στον τόπο της έκρηξης βρίσκεται, σύμφωνα με πληροφορίες, κλιμάκιο της ΔΑΕΕ, το οποίο λαμβάνει καταθέσεις από τους εργαζόμενους που σώθηκαν από την πυρκαγιά, προκειμένου να συλλέξει πληροφορίες για το τι συνέβη και να δώσει απαντήσεις στις αιτίες που προκάλεσαν την ισχυρή έκρηξη.

Οι έρευνες των αρχών επικεντρώνονται σε δύο σενάρια.

• Το πρώτο αφορά τη διαρροή προπανίου, ενός αερίου που δεν είναι εύκολα ανιχνεύσιμο σε περίπτωση διαρροής.
• Το δεύτερο είναι μήπως η έκρηξη, που σημειώθηκε κοντά στους φούρνους, προκλήθηκε από σκόνη αλευριού.

Η φωτιά ξέσπασε λίγο πριν τις 4 τα ξημερώματα της Δευτέρας (26/01/26), ενώ προηγήθηκε η έκρηξη, που ήταν τόσο σφοδρή, με αποτέλεσμα κατάρρευση του μεγαλύτερου μέρους του εργοστασίου.

Οι πέντε γυναίκες εγκλωβίστηκαν μέσα στην κόλαση της πυρκαγιάς.

Όπως αναφέρουν μάρτυρες, όσοι εργαζόμενοι σώθηκαν, βρίσκονταν κοντά στην έξοδο και τη μοιραία στιγμή εκτοξεύτηκαν από το ισχυρό ωστικό κύμα. «Ακούστηκε σαν να έπεσε βόμβα» λένε οι ίδιοι, τονίζοντας πως στις 4 τα ξημερώματα, όταν και σημειώθηκε η τραγωδία, ήταν στο εργοστάσιο μόλις 12 – 13 άτομα, καθώς λίγες ώρες πριν είχαν κόψει την πρωτοχρονιάτικη πίτα.

Από την πλευρά της, η εταιρεία σε νέα της ανακοίνωση επεσήμανε ότι εφαρμόζει αυστηρά πρωτόκολλα κα τηρεί τα μέτρα ασφαλείας των εργαζομένων.

Παράλληλα, ανακοίνωσε και μέτρα οικονομικής στήριξης για τις οικογένειες των πέντε άτυχων εργαζομένων γυναικών.

«Πέντε οικογένειες θρηνούν τους αγαπημένους τους. Εμείς θρηνούμε πέντε δικούς μας ανθρώπους. Ανθρώπους της οικογένειας Βιολάντα. Μητέρες, εργαζόμενες, ζωές που κόπηκαν απότομα» επισημαίνει η εταιρεία.

Και συνεχίζει: «Αυτή τη στιγμή προέχει ο σεβασμός στη μνήμη των ανθρώπων που χάθηκαν και η φροντίδα για όσους πλήττονται άμεσα και έμμεσα από αυτή την τραγωδία. Στεκόμαστε δίπλα τους με διακριτικότητα και έμπρακτη στήριξη» υπογραμμίζεται.

Στην ίδια ανακοίνωση τονίζεται η διοίκηση της εταιρείας αναλαμβάνει άμεσα συγκεκριμένες πρωτοβουλίες στήριξης, πέραν των αποζημιώσεων που θα καταβληθούν στους νόμιμους δικαιούχους:

-Σταθερή μηνιαία οικονομική ενίσχυση προς τις οικογένειες, ισόποση με το μισθό που λάμβαναν οι εργαζόμενες, έως την ηλικία που θα συμπλήρωναν τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις συνταξιοδότησης.

-Μηνιαία οικονομική ενίσχυση για τα ανήλικα παιδιά των οικογενειών που επλήγησαν για τη στήριξη των εξόδων διαβίωσης έως και την ενηλικίωσή τους.

-Άμεση καταβολή ποσού ισόποσου με έξι (6) μηνιαίους μισθούς, για την κάλυψη των άμεσων εξόδων των οικογενειών.

«Παράλληλα, η εταιρεία θέτει σε λειτουργία γραμμή ψυχολογικής υποστήριξης, με τη συνδρομή εξειδικευμένων ψυχολόγων και παιδοψυχολόγων, τόσο για τις οικογένειες που επλήγησαν όσο και για το σύνολο των εργαζομένων της εταιρείας που βιώνουν τις συνέπειες αυτής της τραγωδίας, και θα παρέχει όλες τις υπηρεσίες ψυχολογικής στήριξης που θα είναι απαραίτητες», αναφέρεται.

«Σε αυτή τη στιγμή βαθιάς οδύνης κρίνεται αναγκαίο να επισημανθεί ότι η εταιρεία μας εφαρμόζει αυστηρά πρωτόκολλα και διαδικασίες, τηρώντας όλα τα μέτρα για την ασφάλεια του προσωπικού και των εγκαταστάσεων.

Η πυροσβεστική υπηρεσία καθώς και οι αρμόδιες αρχές συνεχίζουν να επιχειρούν στις εγκαταστάσεις μας. Τους ευχαριστούμε θερμά για την υπεράνθρωπη προσπάθεια που καταβάλλουν και συνεργαζόμαστε πλήρως μαζί τους για την ταχύτερη δυνατή εξακρίβωση των αιτιών του δυστυχήματος» επισημαίνεται.

Οι εργαζόμενες που έχασαν τη ζωή τους δούλευαν όλες μαζί σαν ομάδα στην παραγωγή.

Το δάπεδο του ισογείου υποχώρησε και οι σοροί βρέθηκαν στο υπόγειο. Ακόμα επτά εργαζόμενοι βγήκαν για διάλλειμα γλιτώνοντας από τον όλεθρο.

Οι αρχές εξετάζουν τώρα αν υπήρχαν ανιχνευτές αερίου και αν αυτοί λειτούργησαν και επιπλέον αν χτύπησε συναγερμός, ασφαλείας για να ενημερωθούν για τον κίνδυνο.

Το Star δημοσίευσε την τελευταία φωτογραφία των άτυχων τριών γυναικών, αγκαλιασμένες, χαμογελαστές, στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας. πριν βρουν τραγικό θάνατο.

Οι ΕΡΤ δημοσίευσε και άλλες φωτογραφίες από τη βραδιά της κοπής της πίτας στην οποία είχαν παρευρεθεί όλοι οι εργαζόμενοι του εργοστασίου.

Οι εργαζόμενες γυναίκες ήταν μητέρες μικρών παιδιών και είχαν επιλέξει τη νυχτερινή βάρδια για να μπορούν την ημέρα να είναι με τα παιδιά τους. Επέστρεφαν στο σπίτι το πρωί, τα πήγαιναν στο σχολείο, μαγείρευαν, ξεκουράζονταν και περίμεναν τα παιδιά να σχολάσουν.

Η άτυχη Έλενα 45 ετών ήταν απο το Φωτεινό Τρικάλων και εργαζόταν στο εργοστάσιο 12 χρόνια.

Η 42χρονη Βάσω, μητέρα δυο ανήλικων παιδιών, ζούσε και αυτή στα Τρίκαλα.

Η άτυχη Βούλα εργαζόταν σύμφωνα με το Star στην παραγωγή, όταν εγκλωβίστηκε στις φλόγες. Ήταν μητέρα τριών παιδιών.

Η Αναστασία, η Τασούλα όπως την φώναζαν οι δικοί της, ήταν για χρόνια στη Γερμανία. Μετρούσε αντίστροφα για τη σύνταξη. Μάζευε ένσημα, δεν πρόλαβε να χαρεί την επιστροφή της στην πατρίδα.

Οι λιμενικοί αναλύουν υλικό από κάμερες παρακολούθησης και καταθέσεις μαρτύρων, προκειμένου να διευκρινίσουν αν κάποιο τρίτο πρόσωπο την επηρέασε ή αν η Λόρα επιχείρησε να ξεφύγει από δύσκολη κατάσταση.

Η φωτογραφία της έχει τοποθετηθεί σε κεντρικά σημεία δημόσιων χώρων, ενώ η μητέρα της εμφανίζει την εικόνα της σε περαστικούς ζητώντας βοήθεια. Ταυτόχρονα, αξιολογούνται καταθέσεις από συμμαθήτριές της, που αναφέρουν συζητήσεις της Λόρας για κακοποίηση από τον πατέρα της, καθώς και στοιχεία από το οικογενειακό παρελθόν της στη Γερμανία.

Δύο σενάρια εξετάζουν οι αρχές.

Το πρώτο προβλέπει ότι η ανήλικη εξαφανίστηκε με τη συνδρομή αγνώστου προσώπου. Συγκεκριμένα, μόλις έφτασε με ταξί στον Ζωγράφου, συνδέθηκε σε δίκτυο WiFi και έστειλε μήνυμα σε κάποιον.

Το δεύτερο σενάριο αναφέρει ότι η Λόρα κατάφερε να απομακρυνθεί κρυφά από τον Ζωγράφου και ενδεχομένως από τη χώρα.

Οι έλεγχοι εντείνονται στις πτήσεις προς τη Γερμανία, ενώ η πλήρης αποχή της από επικοινωνία με οικείους υποδηλώνει οργανωμένο σχέδιο, περιπλέκοντας την υπόθεση.

Επιπλέον, οι αστυνομικοί αναμένουν δεδομένα από παρόχους κινητής τηλεφωνίας.

Η υπόθεση παραμένει ανοιχτή με προτεραιότητα την εύρεσή της και την κατανόηση των συνθηκών εξαφάνισης.

Όταν οι διαδηλωτές βγήκαν στα παζάρια και στους δρόμους του Ιράν, ο ανώτατος ηγέτης Αλί Χαμενεΐ τους υποδέχθηκε με σφαίρες. Ύστερα από δύο εβδομάδες συνθημάτων «θάνατος στον δικτάτορα», πολιτοφύλακες που συνδέονται με τους Φρουρούς της Επανάστασης εισέβαλαν με μοτοσικλέτες και αυτόματα όπλα. Με τη βοήθεια ελεύθερων σκοπευτών πυροβολούσαν συμπολίτες τους. Τα νεκροτομεία έχουν υπερχειλίσει, ενώ χιλιάδες τραυματίες συνελήφθησαν, κάποιοι αποσπασμένοι ακόμη και από νοσοκομειακά κρεβάτια.

Αυτή θα έπρεπε να είναι η στιγμή που θα έβαζε τέλος στα 47 χρόνια θεοκρατικής εξουσίας. Οι Ιρανοί αξίζουν να ζήσουν σε μια δημοκρατική και ευημερούσα χώρα. Ο κόσμος θα ωφελούνταν αν το Ιράν μετατρεπόταν από πυρηνική απειλή και εξαγωγέα βίας σε μια σταθερή εμπορική δύναμη. Όμως οι διαδηλώσεις από μόνες τους δεν ανατρέπουν τυραννίες. Τι θα πρόσφερε στην πτώση των μουλάδων ένα αμερικανικό πλήγμα, το οποίο εξετάζει ο Ντόναλντ Τραμπ; Και τι θα ακολουθούσε μετά;

Όπως αναφέρει ο Economist, οι ηγέτες του Ιράν είναι αδίστακτοι επειδή είναι αδύναμοι. Στο εσωτερικό, οι πολίτες βιώνουν οικονομική συρρίκνωση, ακρίβεια και φτώχεια. Στο εξωτερικό, το καθεστώς έχει ταπεινωθεί, καθώς οι σύμμαχοί του στον Λίβανο, τη Συρία και τη Γάζα αποδυναμώθηκαν σοβαρά μετά το 2023. 

Ένα σενάριο είναι η βίαιη επιβίωση του καθεστώτος, με την εξουσία να διατηρείται μέσω μαζικής καταστολής και φόβου, καταδικάζοντας τη χώρα σε παρατεταμένη στασιμότητα.

Ένα δεύτερο, εξίσου επικίνδυνο, είναι η κατάρρευση στο χάος, με εθνοτικές ή αυτονομιστικές εξεγέρσεις και ανεξέλεγκτη βία, όπως συνέβη στη Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ ή τη Συρία.

Υπάρχει όμως και ένα τρίτο σενάριο: η διάσπαση του καθεστώτος από τα μέσα. Οι Φρουροί της Επανάστασης θα μπορούσαν να απομακρύνουν τον Χαμενεΐ στο όνομα της «αποκατάστασης της τάξης», αναζητώντας νομιμοποίηση μέσω συμφωνιών με τον τακτικό στρατό και περιορισμένων παραχωρήσεων.

Παράλληλα, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να επιλέξουν περιορισμένα πλήγματα ή έμμεση στήριξη της αντιπολίτευσης, όμως κάθε επιλογή ενέχει σοβαρό ρίσκο κλιμάκωσης. Με τις παλιές βεβαιότητες της γεωπολιτικής να καταρρέουν, η ελπίδα παραμένει ότι, με τον χρόνο, η αλλαγή θα δικαιώσει το θάρρος του ιρανικού λαού.

Τραμπ για Ιράν: Ακυρώθηκαν πάνω από 800 απαγχονισμοί διαδηλωτών

Νέο «σήμα» προς το Ιράν για να αποκλιμακώσει την ένταση της καταστολής κατά των διαδηλωτών που συνεχίζονται ενάντια στο καθεστώς της Τεχεράνης έστειλε την Παρασκευή ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ.

Σε ανάρτηση του στην πλατφόρμα Truth Social, ο Τραμπ ανέφερε πως οι πάνω από 800 απαγχονισμοί ατόμων που ήταν προγραμματισμένοι να διεξαχθούν την Πέμπτη ακυρώθηκαν από την κυβέρνηση του Ιράν.

Reuters – Ιράν: Ο Παχλαβί καλεί σε νέες πανεθνικές διαδηλώσεις – «Το τέλος των εγκληματιών πλησιάζει»

Παράλληλα, ο Ρεζά Παχλαβί, γιος του Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί που ανετράπη με την Ιρανική Επανάσταση το 1979, απηύθυνε την Παρασκευή κάλεσμα στους διαδηλωτές του Ιράν για νέες κινητοποιήσεις κατά του καθεστώτος της Τεχεράνης.

Με ανάρτηση του στα social media, ο 65χρονος Παχλαβί κάλεσε σε νέα πανεθνικά συλλαλητήρια από το Σάββατο έως τη Δευτέρα, καλώντας τους διαδηλωτές να δείξουν στην παγκόσμια κοινή γνώμη «ο τέλος αυτών των αντιαιρανικών και μη ιρανικών εγκληματιών είναι κοντά».

Υπενθυμίζεται πως νωρίτερα ο ίδιος υποστήριξε ότι «μεγάλα τμήματα» του ιρανικού στρατού και των δυνάμεων ασφαλείας του έχουν την πίστη τους σε αυτόν και ότι βρίσκεται σε μοναδική θέση για να εξασφαλίσει μια σταθερή μετάβαση για τη χώρα

Το Reuters σημειώνει πως ο  Παχλάβι επιδιώκει να διαδραματίσει ρόλο στο μέλλον του Ιράν, παρόλο που ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ νωρίτερα αυτή την εβδομάδα εξέφρασε αβεβαιότητα σχετικά με την ικανότητά του να συγκεντρώσει υποστήριξη εντός της χώρας.

«Ο ιρανικός λαός αναλαμβάνει αποφασιστική δράση στο έδαφος. Τώρα είναι η ώρα για τη διεθνή κοινότητα να τον υποστηρίξει πλήρως» ανέφερε ο Παχλάβι.

Η αντιπολίτευση του Ιράν είναι κατακερματισμένη μεταξύ αντίπαλων ομάδων και ιδεολογικών φατριών – συμπεριλαμβανομένων των μοναρχικών που υποστηρίζουν τον Παχλάβι – και φαίνεται να έχει ελάχιστη οργανωμένη παρουσία εντός της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Ο Τραμπ έχει απειλήσει επανειλημμένα να παρέμβει για να υποστηρίξει τους διαδηλωτές στο Ιράν, όπου χιλιάδες άνθρωποι έχουν σκοτωθεί κατά τη διάρκεια της καταστολής των διαδηλώσεων κατά της κληρικής εξουσίας.

Οι έξι προτάσεις

Ο Παχλαβί ανέφερε ότι ζητά από τη διεθνή κοινότητα«να κάνει έξι πράγματα»:

• Να προστατεύσει τον ιρανικό λαό, αποδυναμώνοντας την ικανότητα του καθεστώτος για καταστολή, όπως για παράδειγμα, με τη στοχοποίηση της ηγεσίας της Ισλαμικής Επαναστατικής Φρουράς και της υποδομής διοίκησης και ελέγχου της.
• Να ασκήσει και να διατηρήσει τη μέγιστη οικονομική πίεση στο καθεστώς.
• Να επιτρέψει την απεριόριστη πρόσβαση στο Διαδίκτυο.
• Να απελάσει τους Ιρανούς διπλωμάτες από τις πρωτεύουσες και να αναλάβει νομικές ενέργειες κατά των υπευθύνων για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
• Να απαιτήσει την άμεση απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων.
• Να προετοιμαστεί για μια δημοκρατική μετάβαση στο Ιράν, με τη δέσμευση να αναγνωρίσετε μια νόμιμη μεταβατική κυβέρνηση όταν έρθει η στιγμή.

Σύμφωνα με αποκαλύψεις της Wall Street Journal, στο τραπέζι βρίσκονται πολλαπλές επιλογές κλιμάκωσης, από την ενίσχυση αντικυβερνητικών ψηφιακών δικτύων και την ανάπτυξη μυστικών κυβερνοόπλων κατά ιρανικών στρατιωτικών και πολιτικών στόχων, έως νέο κύμα κυρώσεων και ακόμη και στοχευμένα στρατιωτικά πλήγματα.

«Ισχυρές επιλογές» και απειλές αντιποίνων

Ο ίδιος ο Τραμπ, μιλώντας σε δημοσιογράφους την Κυριακή (11/1) εν πτήσει με το Air Force One, επιβεβαίωσε ότι εξετάζονται στρατιωτικές λύσεις, υποστηρίζοντας πως το καθεστώς της Τεχεράνης «άρχισε να ξεπερνά την κόκκινη γραμμή» με τη δολοφονία διαδηλωτών.
«Εξετάζουμε μερικές πολύ ισχυρές επιλογές», δήλωσε, προειδοποιώντας ότι αν το Ιράν απαντήσει σε αμερικανικό πλήγμα στοχεύοντας δυνάμεις των ΗΠΑ στην περιοχή, «θα χτυπηθεί όσο δεν έχει χτυπηθεί ποτέ πριν».

Οι δηλώσεις αυτές ήρθαν ως απάντηση στις απειλές του προέδρου του ιρανικού κοινοβουλίου για επιθέσεις σε αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή, σε περίπτωση που η Ουάσιγκτον κινηθεί πρώτη. Πάντως, σύμφωνα με αμερικανικές πηγές, τελική απόφαση δεν αναμένεται στη συγκεκριμένη σύσκεψη, καθώς οι συζητήσεις βρίσκονται ακόμη σε πρώιμο στάδιο.

Στάση αναμονής στο Πεντάγωνο

Το Πεντάγωνο δεν έχει μέχρι στιγμής μετακινήσει δυνάμεις στο πλαίσιο προετοιμασίας για άμεση στρατιωτική δράση. Αξιωματούχοι επισημαίνουν ότι οποιαδήποτε επιχείρηση θα απαιτούσε παράλληλα μέσα επίθεσης και ισχυρή θωράκιση των αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή.

Υπενθυμίζεται ότι πρόσφατα οι ΗΠΑ μετέφεραν το αεροπλανοφόρο USS Gerald R. Ford και την ομάδα κρούσης του από τη Μεσόγειο στη Λατινική Αμερική, αφήνοντας χωρίς αεροπλανοφόρο τόσο τη Μέση Ανατολή όσο και την Ευρώπη – ένδειξη ότι, προς το παρόν, δεν υπάρχει άμεση στρατιωτική ετοιμότητα για μεγάλης κλίμακας επιχείρηση.

Κυβερνοχώρος και Starlink στο προσκήνιο

Στο πλαίσιο των σεναρίων που εξετάζονται, ιδιαίτερο βάρος δίνεται στον κυβερνοπόλεμο. Μία επιλογή που συζητείται έντονα είναι η αποστολή τερματικών του Starlink στο Ιράν, υπηρεσίας δορυφορικού διαδικτύου που ανήκει στον Ίλον Μασκ. Ένα τέτοιο βήμα θα μπορούσε να σπάσει το καθεστωτικό μπλακ άουτ στο διαδίκτυο και να ενισχύσει τον συντονισμό των διαδηλωτών.

Τεχεράνη: «Έτοιμοι για πόλεμο και διάλογο»

Την ίδια ώρα, η Τεχεράνη επιχειρεί να στείλει διπλό μήνυμα. Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Αμπάς Αραγτσί δήλωσε τη Δευτέρα (12/1) ότι η χώρα είναι «έτοιμη τόσο για πόλεμο όσο και για διαπραγματεύσεις», υποστηρίζοντας παράλληλα ότι η κατάσταση στο εσωτερικό «βρίσκεται υπό πλήρη έλεγχο».

Ο Αραγτσί κατηγόρησε τις δηλώσεις Τραμπ ότι υποκινούν «τρομοκρατικές ενέργειες», ισχυριζόμενος πως ξένοι παράγοντες επιχειρούν να στοχοποιήσουν διαδηλωτές και δυνάμεις ασφαλείας, ώστε να δικαιολογήσουν ξένη επέμβαση.

Την ίδια στιγμή, ο Ντόναντ Τραμπ απειλεί με στρατιωτική επέμβαση το μεσανατολικό κράτος, έχοντας ανοιχτά υποστηρίξει της διαδηλώσεις, και εκφράσει υποστήριξη προς τους νοσταλγούς της μοναρχίας των σάχηδων.

«Η ισορροπία δυνάμεων θα άλλαζε δραματικά», δήλωσε ο Μαρκ Μόμπιους, βετεράνος επενδυτής στις αναδυόμενες αγορές, αναφερόμενος σε ενδεχόμενη πτώση της Ισλαμικής Δημοκρατίας, δίνοντας 4 πιθανά σενάρια.

1. Η «limbo» μίας παρατεταμένης κρίσης

Κατά διαστήματα, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει ταχθεί κατά της αμερικανικής παρεμβατικότητας στη Μέση Ανατολή, μια περιοχή όπου η ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν, στο Ιράκ, αλλά και η χρόνια επέμβαση στο Αφγανιστάν, άφησαν πίσω τους κατακερματισμένα κράτη και αυταρχικά καθεστώτα.

Αυτό το ενδεχόμενο κενού εξουσίας προκαλεί ανησυχία στους Άραβες ηγέτες του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, σύμφωνα με περιφερειακούς αξιωματούχους.

Η σκιά της Αραβικής Άνοιξης, κατά την οποία καθεστώτα κατέρρευσαν σε ολόκληρη την περιοχή για να ακολουθήσει χάος, παραμένει έντονη.

Το Ιράν έχει προειδοποιήσει ότι, εάν δεχθεί επίθεση, αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή, όπου οι ΗΠΑ διατηρούν εκτεταμένες εμπορικές δραστηριότητες και δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες, καθώς και το Ισραήλ, θα αποτελέσουν «νόμιμους στόχους».

2. Χαμενεΐ ή χάος

Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν έχει αποδυναμωθεί σοβαρά τα τελευταία δύο χρόνια, εξαιτίας της στασιμότητας της οικονομίας, του καλπάζοντος πληθωρισμού και των πληγμάτων που έχει δεχθεί τόσο η ίδια όσο και οι σύμμαχοί της από το Ισραήλ.

Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθεί να διαθέτει ένα μεγάλο και εξελιγμένο οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων, ικανό να πλήξει στόχους σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, από στρατιωτικές βάσεις έως ενεργειακές εγκαταστάσεις. Το καθεστώς διατηρεί επίσης τη στήριξη του πολύπλοκου πλέγματος των δυνάμεων ασφαλείας της χώρας, συμπεριλαμβανομένων των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης.

Για το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου, αλλά και για χώρες όπως η Τουρκία και το Πακιστάν, το χειρότερο σενάριο θα ήταν το χάος στο Ιράν, σύμφωνα με την Έλι Γκερανμαγιέ, αναπληρώτρια διευθύντρια του προγράμματος για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική στο European Council on Foreign Relations.

Ένα τέτοιο ενδεχόμενο καθίσταται πιο πιθανό λόγω της τεράστιας ετερογένειας των Ιρανών διαδηλωτών, οι οποίοι περιλαμβάνουν από αστικές, κοσμικές ελίτ έως θρησκευόμενους συντηρητικούς και στερούνται μιας ενιαίας ηγεσίας.

«Μετά τη διαδικασία προσέγγισης των τελευταίων ετών μεταξύ του GCC και της Τεχεράνης, επικρατεί η λογική του “καλύτερα ο διάβολος που γνωρίζεις” από το απόλυτο χάος ή μια άγνωστη δομή εξουσίας που τους είναι ξένη», σημείωσε η Γκερανμαγιέ.

3. Οι «θεματοφύλακες» Φρουροί της Επανάστασης 

Η Ισλαμική Δημοκρατία πιθανότατα δεν θα επιβιώσει με τη σημερινή της μορφή έως το τέλος του 2026, εκτιμά η Ντίνα Εσφαντιάρι, αναλύτρια για τη Μέση Ανατολή στο Bloomberg Economics.

Το πιο πιθανό σενάριο, όπως λέει, είναι ένας ανασχηματισμός της ηγεσίας που θα διατηρεί σε μεγάλο βαθμό το σύστημα ή ένα πραξικόπημα από τους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC). Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα μπορούσε να σημάνει μεγαλύτερη κοινωνική ελευθερία, καθώς ο οργανισμός διοικείται από στρατηγούς και όχι κληρικούς, αλλά λιγότερη πολιτική ελευθερία και μια πιο στρατιωτικοποιημένη εξωτερική πολιτική.

Οι πιθανότητες μιας πλήρους επανάστασης παραμένουν σχετικά χαμηλές, σημειώνει.

«Μια κατάρρευση φαίνεται απίθανη προς το παρόν», λέει. «Οι Ιρανοί φοβούνται το χάος, έχοντας δει τι προκάλεσε σε γειτονικές χώρες όπως το Ιράκ και η Συρία. Το σημαντικότερο, η κυβέρνηση καταστέλλει σκληρά».

4. Η σκιά του εμφυλίου

Ωστόσο, είναι απίθανο πολλοί διαδηλωτές να πειστούν. Ο Αγιατολάχ, καθώς και στελέχη των δυνάμεων ασφαλείας εμφανίζονται ολοένα και πιο επιθετικοί, κάνοντας λόγο ακόμη και για θανατική ποινή και καθιστώντας σαφές ότι είναι έτοιμοι να απαντήσουν όπως πάντα: Με ωμή βία.

«Δεν νομίζω ότι μια κατάρρευση του καθεστώτος θα ήταν ομαλή», δήλωσε ο Γουίλιαμ Άσερ, πρώην αναλυτής της Central Intelligence Agency. «Βραχυπρόθεσμα, θα μπορούσα να φανταστώ ρωγμές στη χώρα, καθώς εθνοτικές μειονότητες και ορισμένες επαρχίες θα επιδίωκαν αυτονομία από την Τεχεράνη. Οι Φρουροί της Επανάστασης θα πολεμήσουν σκληρά για να σώσουν το καθεστώς, οπότε υπάρχει ισχυρή πιθανότητα εκτεταμένης βίας».

U.S. President Donald J. Trump and his team are discussing a range of options – including potential military force – to acquire Greenland, clearly stating that the territory is a “National Security Priority” of the United States, the White House said in a statement to Reuters.

— OSINTdefender (@sentdefender) January 6, 2026

Σύμφωνα με το Reuters, μεταξύ των σεναρίων που εξετάζονται περιλαμβάνονται:

• η αγορά της Γροιλανδίας,
• η σύναψη μιας συμφωνίας ελεύθερης σύνδεσης (compact of free association) με το νησί.

Ανώτερος Αμερικανός αξιωματούχος φέρεται να δήλωσε ότι ο Τραμπ επιθυμεί οι ΗΠΑ να αποκτήσουν τον έλεγχο της Γροιλανδίας εντός της τρέχουσας προεδρικής του θητείας, υπογραμμίζοντας ότι το ζήτημα «δεν πρόκειται να εξαφανιστεί», παρά τις έντονες αντιδράσεις από συμμάχους στο ΝΑΤΟ.

Η Δανία αντέδρασε άμεσα. Ο υπουργός Εξωτερικών Λαρς Λέκε Ράσμουσεν ζήτησε επίσημη συνάντηση με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, προκειμένου να συζητηθούν οι τελευταίες εξελίξεις.

Ο Ράσμουσεν δήλωσε ότι έχει «απόλυτη εμπιστοσύνη» στη συμμετοχή της Δανίας στο ΝΑΤΟ, ενώ ευχαρίστησε δημόσια διεθνείς ηγέτες για τη στήριξή τους. Παράλληλα, διέψευσε κατηγορηματικά ισχυρισμούς περί μαζικής παρουσίας κινεζικών και ρωσικών πλοίων γύρω από τη Γροιλανδία.

Σε συνέντευξή του, χθες, στο αμερικανικό δίκτυο NBC News, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι είναι «πολύ σοβαρός» ως προς το ενδεχόμενο προσάρτησης της Γροιλανδίας.

Αν ένα τέτοιο σενάριο υλοποιούνταν, θα επρόκειτο για ιστορικό προηγούμενο: ένα κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ να στραφεί εναντίον άλλου κράτους-μέλους. Θεωρητικά, μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να ενεργοποιήσει το Άρθρο 5 της Συμμαχίας περί συλλογικής άμυνας, ανοίγοντας ένα πρωτοφανές θεσμικό και γεωπολιτικό ρήγμα.

Η Γροιλανδία, λόγω της στρατηγικής της θέσης στην Αρκτική και της αυξανόμενης σημασίας της περιοχής στο παγκόσμιο γεωπολιτικό παιχνίδι, βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο μιας σύγκρουσης που ξεπερνά κατά πολύ τα όρια ενός διπλωματικού επεισοδίου.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιχειρήσει επίσηματρεις φορές στην ιστορία να αγοράσουν τη Γροιλανδία. Και τις τρεις, η απάντηση ήταν αρνητική.

Θα πόνταρε ο συντάκτης το μισθό του σε κάποιο από τα παρακάτω σενάρια; Σε καμία περίπτωση! Το μεγαλύτερο λάθος στα τυχερά παιχνίδια είναι να ξεκινήσεις. Ρωτήστε τον Harry Kakavas, έναν από τους πιο έξυπνους μεσίτες της Αυστραλίας, που έχασε δεκάδες εκατομμύρια δολάρια στα τραπέζια του Baccarat, παρά την περιουσία που είχε χτίσει.

Αν θέλετε όμως να δοκιμάσετε την τύχη σας, υπάρχουν αρκετές διαδικτυακές στοιχηματικές που θα χαρούν να πάρουν τα χρήματά σας.

Προειδοποίηση: Η πολιτική αυτή την ταραχώδη εποχή είναι ακόμα πιο απρόβλεπτη κι από τα σπορ — ειδικά με τον πάντα απρόβλεπτο Ντόναλντ Τραμπ ξανά στον Λευκό Οίκο. Μετά από μια καταιγιστική πρώτη χρονιά στη δεύτερη θητεία του, δείτε πώς εκτιμάμε ότι θα εξελιχθούν τα πράγματα παγκοσμίως το 2026.

Ουκρανία: Στασιμότητα παρά τις πιέσεις

Παρά τις συζητήσεις για δυτικές κυρώσεις που θα γονάτιζαν τη ρωσική οικονομία και θα έφερναν τον Βλαντίμιρ Πούτιν σε υποχώρηση, ο ίδιος φαίνεται ατάραχος. Παρά την καταστροφή στο μέτωπο ή τις ουρές των Ρώσων για βενζίνη λόγω ουκρανικών επιθέσεων σε διυλιστήρια, επιμένει στις μέγιστες απαιτήσεις του.

Την ίδια στιγμή, πολιτικοί περιορισμοί στο εσωτερικό περιορίζουν το τι μπορεί να αποδεχτεί ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, χωρίς να προκαλέσει κοινωνική έκρηξη στην Ουκρανία.

Παρόλα αυτά, ο Τραμπ εμφανίζεται συχνά να πιστεύει πως μια συμφωνία είναι εφικτή. Μετά τη σύνοδο στην Αλάσκα με τον Πούτιν, ακούστηκε να λέει στον Εμανουέλ Μακρόν: «Νομίζω ότι θέλει να κάνει μια συμφωνία μαζί μου. Το καταλαβαίνεις αυτό; Όσο τρελό κι αν ακούγεται».

Ωστόσο, η αδιαλλαξία του Ρώσου προέδρου έχει αφήσει τον Τραμπ απογοητευμένο, αναρωτώμενο αν πέφτει θύμα χειρισμού — όπως πιστεύει και η σύζυγός του, Μελάνια Τραμπ.

Ο Πούτιν, με άψογο συγχρονισμό, ξέρει πότε να προσεγγίζει τον Αμερικανό πρόεδρο. Χαρακτηριστικό ήταν το δίωρο τηλεφώνημα που προσέφερε προοπτική νέας συνόδου ακριβώς όταν ο Τραμπ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο αποστολής πυραύλων Tomahawk στην Ουκρανία.

Η παράταση του πολέμου ωφελεί τον Πούτιν: αυξάνει τη πίεση σε ήδη πιεσμένες ευρωπαϊκές οικονομίες και απειλεί τη συνοχή της διατλαντικής συμμαχίας. Παράλληλα βοηθά τον σύμμαχό του, Σι Τζινπίνγκ, στους υπολογισμούς του για την Ταϊβάν.

Kίνδυνος για το καθεστώς Πούτιν; Αν σταματήσει απότομα τις επιχειρήσεις, η έξοδος από πολεμική οικονομία μπορεί να πυροδοτήσει εσωτερικές συγκρούσεις για τους λιγοστούς πόρους, εκτιμά η κοινωνιολόγος Έλλα Πανεγιάχ του New Eurasian Strategies Centre.

Η Ουκρανία αντιμετωπίζει σοβαρή έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού: Μονάχα μια δωδεκάδα στρατιώτες ανά χιλιόμετρο μετώπου. Ένα ρήγμα στο μέτωπο είναι πάντα πιθανό. Ο Πούτιν μπορεί να ελπίζει σε περισσότερη γη, αδύναμες δυτικές εγγυήσεις ασφαλείας και περιορισμένο ουκρανικό στρατό — σενάρια που διευκολύνουν μελλοντικές ρωσικές επιδιώξεις.

Aντίλογος: Η ρωσική οικονομία πιέζεται από υψηλά επιτόκια, έλλειψη εργατικού δυναμικού και εκτόξευση κόστους δανεισμού. Οι τράπεζες ανησυχούν για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Το status quo δεν μπορεί να διαρκέσει επ’ άπειρον. Αντίστοιχα όμως και η Ουκρανία κινδυνεύει φέτος τον χειμώνα λόγω των ρωσικών επιθέσεων στην ενεργειακή της υποδομή και της αδυναμίας των Ευρωπαίων να χρηματοδοτήσουν επαρκώς το Κίεβο.

Aγορές ομολόγων: Η πραγματική παγκόσμια εξουσία;

Bασιλιάς των αγορών ήταν πάντα η αγορά ομολόγων.
Όπως είχε πει ο σύμβουλος του Μπιλ Κλίντον, Τζέιμς Κάρβιλ: «Αν ξαναγεννιόμουν θα ήθελα να είμαι αγορά ομολόγων — όλοι σε φοβούνται».

Aκόμη και ο Τραμπ φαίνεται να κατανοεί πως οι πραγματικοί κυρίαρχοι είναι οι “bond vigilantes”, τα hedge funds και οι κολοσσοί των επενδύσεων.
Την άνοιξη αναγκάστηκε να παγώσει τη βασική πολιτική του περί “ανταποδοτικών δασμών” όταν οι αγορές δυσανασχέτησαν.

Η δύναμη των αγορών φάνηκε τρία χρόνια πριν:
Η αρνητική αντίδραση στην αποτυχημένη mini-budget περικοπών φόρων της Λιζ Τρας στη Βρετανία οδήγησε στη συντομότερη πρωθυπουργική θητεία της ιστορίας (μόλις 49 ημέρες).

Πόσοι άλλοι δυτικοί ηγέτες κινδυνεύουν φέτος από τις αγορές αν δεν μειώσουν τα ελλείμματά τους;
Η κακή κατάσταση των δημόσιων οικονομικών από την Ιαπωνία έως τη Βρετανία και τις ΗΠΑ έχει κρατήσει ψηλά τα μακροπρόθεσμα επιτόκια δανεισμού. Οι προκλήσεις αυξάνονται διαρκώς — υψηλό χρέος, χαμηλή ανάπτυξη και παραγωγικότητα. Δύσκολο έργο η καθησύχαση των αγορών.

Η ζήτηση για κρατικά ομόλογα έχει μειωθεί:
Οι θεσμικοί επενδυτές ανησυχούν για τη δυνατότητα κυβερνήσεων όπως οι ΗΠΑ να διαχειριστούν τα δημοσιονομικά τους. «Λείπουν οι αναγκαίες οικονομικές μεταρρυθμίσεις», δήλωσε τον Σεπτέμβριο ο CEO της Deutsche Bank Christian Sewing.

H Γαλλία αποτελεί προειδοποιητικό παράδειγμα:
Διαδοχικοί πρωθυπουργοί διορισμένοι από τον Μακρόν αδυνατούν να πετύχουν σοβαρή μείωση χρέους λόγω έλλειψης κοινοβουλευτικής ή λαϊκής στήριξης. Η Βρετανία ακολουθεί στενά. Δημοσιονομική και πολιτική κρίση πάνε χέρι-χέρι, ενώ οι κυβερνήσεις φοβούνται περικοπές ή αυξήσεις φόρων εν όψει εκλογών — όμως κάτι πρέπει τελικά να αλλάξει.

Iσραήλ: Το φαινόμενο Νετανιάχου συνεχίζεται;

«Μάγο» τον αποκαλούν όχι τυχαία τον Μπενιαμίν Νετανιάχου.
Όποτε όλα φαίνονται χαμένα στην πολιτική του πορεία, καταφέρνει εντυπωσιακές επιστροφές. «Είναι εμμονικός μαχητής· η αποτυχία δεν είναι επιλογή», γράφει ο βιογράφος του Μπεν Κασπίτ.

Ο Νετανιάχου πήρε το προσωνύμιο “Bibi the Magician” τη δεκαετία του ’90:
Νίκησε τον Σιμόν Πέρες λίγο μετά τη δολοφονία Ράμπιν· το 2015 ξεπέρασε σκάνδαλα διαφθοράς κερδίζοντας ξανά· επανέλαβε την τακτική συμμαχιών με ακροδεξιά κόμματα το 2019 για επιστροφή στην εξουσία.

Το 2022 πολλοί έκριναν πως είχε τελειώσει:
Μετά την επίθεση της Χαμάς στα κιμπούτς της νότιας χώρας (η χειρότερη ασφάλεια μετά τον πόλεμο Γιομ Κιπούρ), η κυβέρνησή του κατηγορήθηκε για πλήρη αποτυχία πρόληψης.

Οι εκλογές πρέπει να γίνουν ως τον Οκτώβριο του ’25:
Το πιθανότερο είναι ότι θα προκηρυχθούν νωρίτερα — επιλογή που μάλλον προτιμά ο ίδιος.
Παρά τις δικαστικές περιπέτειες και τη σκιά της 7ης Οκτωβρίου, η θέση του Νετανιάχου σταδιακά ενισχύεται.
Το Λικούντ ανέκαμψε δημοσκοπικά μετά τις επιχειρήσεις κατά της Χεζμπολά στον Λίβανο και με την ταπεινωτική ήττα του Ιράν.

Ο Τραμπ ίσως προσέφερε υπηρεσία στον Νετανιάχου:
Πιέζοντάς τον προς ειρήνη στη Γάζα, έδωσε στον Ισραηλινό πρωθυπουργό άλλοθι ώστε να σταματήσει τη στρατιωτική επιχείρηση, υπερβαίνοντας τις αντιδράσεις ακροδεξιών συνεταίρων.

Οι αντίπαλοι ελπίζουν στις δημοσκοπήσεις:
Το Λικούντ φαίνεται δύσκολα θα φτάσει τις 35 έδρες· η δεξιά συμμαχία δύσκολα πιάνει αυτοδυναμία (61 έδρες). Όμως ούτε η αντιπολίτευση δείχνει δυνατή.
Δημοσκόπηση για το Zman Yisrael δείχνει αύξηση στήριξης προς Βibi μετά τη συμφωνία κατάπαυσης πυρός και απελευθέρωση ομήρων.
Το Λικούντ ίσως παραμένει πρώτο κόμμα στη νέα Κνεσσέτ.

Η καλύτερη ελπίδα των αντιπάλων;
Να ενωθούν προσφέροντας σαφή επιλογή στους ψηφοφόρους — στόχος που έχει θέσει ο πρώην πρωθυπουργός Ναφτάλι Μπένετ, προσπαθώντας να ενώσει δυνάμεις με τον πρώην αρχηγό ΓΕΕΘΑ Γκαντί Άιζενκοτ για “μονομαχία” με τον Bibi.
Έχει άσο στο μανίκι ακόμα ο Νετανιάχου;

Bίκτορ Όρμπαν: Θα αντέξει άλλη μια εκλογική μάχη;

Ποιος θα στοιχημάτιζε κατά του Βίκτορ Όρμπαν;
Ο “Viktator”, όπως παίζουν με το όνομά του οι αντίπαλοι (Viktor+dictator), κέρδισε τις τελευταίες τρεις εκλογικές αναμετρήσεις. Οι κεντρώοι και αριστεροί της Ευρώπης θα κάνουν τα πάντα ώστε αυτή τη φορά να χάσει στις κάλπες του Απριλίου.

«Οι εκλογές δεν θα είναι απομονωμένες από την υπόλοιπη Ευρώπη», προβλέπει ο Frank Furedi:
O επικεφαλής του παραρτήματος στις Βρυξέλλες της κυβερνητικής σχολής Mathias Corvinus Collegium περιμένει ιδεολογική μάχη που θα πολώσει ακόμα περισσότερο μια ήδη διαιρεμένη χώρα.
Οι MAGA influencers στις ΗΠΑ και οι σύμμαχοί του στην ομάδα Patriots for Europe θέλουν επίσης την παραμονή Όρμπαν.
Τα αποτελέσματα σε Τσεχία (μεγάλη νίκη ANO) και Πολωνία (εκλογή συντηρητικού Προέδρου) τους ενθαρρύνουν.
Όμως ακόμη κι οι πιστοί θεωρούν πως αυτή είναι η πιο δύσκολη μάχη εδώ και 15 χρόνια λόγω φθοράς εξουσίας.

O Πέτερ Μάγκιαρ κύριος αντίπαλος:
Πρώην insider των Fidesz κι ευρωβουλευτής· ελπίζει πως η δυσαρέσκεια λόγω πληθωρισμού-σκάνδαλων θα “ρίξει” Όρμπαν.
Το νέο φιλοδυτικό-κεντροδεξιό κόμμα Tisza προηγείται ή ισοβαθμεί δημοκοπικά.
Όμως ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους παραμένει αναποφάσιστος — σύμφωνα με τον πολιτικό αναλυτή Πέτερ Κρέκο «λίγη πονηριά κι έντονη καμπάνια μπορούν ν’ αλλάξουν τα δεδομένα».

O Όρμπαν παρουσιάζει τον Μάγκιαρ ως “μαριονέτα” της ΕΕ ή πράκτορα της Ουκρανίας:
Ελπίζει πως έτσι θα μεταφέρει τη συζήτηση στα πολιτιστικά ζητήματα όπου υπερτερεί επικοινωνιακά χάρη στα φιλικά προς αυτόν μέσα ενημέρωσης.

Xρηματοπιστωτικός κίνδυνος: Σκιώδεις τράπεζες & τεχνητή νοημοσύνη

Ανησυχίες προκαλεί η ανεξέλεγκτη αγορά ιδιωτικής πίστωσης (“shadow banks”).

O συνήθως συγκρατημένος διοικητής της Bank of England Andrew Bailey, έκρουσε πρόσφατα καμπανάκι κινδύνου: Υπάρχουν ομοιότητες με την κρίση του 2008 όταν “φούσκες” στεγαστικών δανείων στις ΗΠΑ μεταφέρθηκαν παγκοσμίως μέσω πολύπλοκων χρηματοοικονομικών προϊόντων προκαλώντας ντόμινο κατάρρευσης.

Θα οδηγήσουν ξανά οι αγορές σε κρίση;

Aπό τότε που οι παραδοσιακές τράπεζες απέφυγαν υψηλό ρίσκο μετά το ’08 (και λόγω αυστηρότερης εποπτείας), σημαντικό μέρος χρηματοδότησης επιχειρήσεων καλύπτουν πλέον hedge funds & private equity (“shadow banking”). Σύμφωνα με το US Financial Stability Board διαθέτουν σχεδόν τα μισά παγκόσμια χρηματοοικονομικά assets (περίπου $250 τρισ.).

Το θετικό:

Sκιώδεις τράπεζες δεν χρησιμοποιούν καταθέσεις ιδιωτών αλλά κεφάλαια επενδυτών δεσμευμένα για μεγάλο διάστημα — μειώνοντας θεωρητικά κινδύνους μαζικής φυγής κεφαλαίων τύπου Lehman Brothers.
Aλλά αυτό ισχύει μόνο θεωρητικά: Eάν διαταραχθεί αυτή η αγορά ιδιωτικής πίστωσης, θα υπάρξει αντίκτυπος παντού.
Και κυβερνήσεις χωρίς πόρους δεν μπορούν πλέον εύκολα να οργανώσουν διασώσεις τύπου 2008 — ειδικά εν μέσω λαϊκής δυσαρέσκειας.
Eπιπλέον πολλές shadow banks έχουν ποντάρει στη “φούσκα” τεχνητής νοημοσύνης που ίσως σκάσει σύντομα.
Ίσως είναι ώρα για προσοχή…

Eκλογές ΗΠΑ 2026: Mάχη Βουλής – Γερουσίας

Δύσκολη αποστολή για τους Ρεπουμπλικάνους η διατήρηση ελέγχου στη Βουλή Αντιπροσώπων.

Tο κόμμα του Προεδρου σχεδόν πάντα χάνει τη Βουλή στις ενδιάμεσες εκλογές (μόλις δύο εξαιρέσεις από το 1938). Και οι δύο περιπτώσεις είχαν ιδιαιτερότητες: Το 2002 οι Ρεπουμπλικάνοι κέρδισαν λόγω εθνικής ενότητας μετά την 11/9· το ’98 οι Δημοκρατικοί ωφελήθηκαν από την αντιδημοφιλή προσπάθεια καθαίρεσης Κλίντον από τους Ρεπουμπλικάνους.

Φέτος δυσκολεύουν τα πράγματα για τους Δημοκρατικούς:

Eξαιτίας ανακατανομής εκλογικών περιφερειών υπό την ώθηση Τραμπ σε πολιτείες όπως το Τέξας (που δίνει πλεονεκτήματα στους Ρεπουμπλικάνους), αν κι αυτό εξισορροπείται ως έναν βαθμό από αντίστοιχα σχέδια των Δημοκρατικών στην Καλιφόρνια.
Παρόλα αυτά, καθώς οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν μόλις ισχνή πλειοψηφία στη Βουλή, οι Δημοκρατικοί θεωρούνται φαβορί — ειδικά αν παραμένει αρνητική η καθαρή δημοτικότητα Τραμπ.
Θετικό σημάδι αποτέλεσαν πρόσφατες νίκες Δημοκρατικών σε κυβερνήσεις Νιού Τζέρσεϊ & Βιρτζίνια (Νοέμβριος).

Άλλη εικόνα στη Γερουσία:

Eδώ οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν πλειοψηφία έξι εδρών και σαφέστατα καλύτερες πιθανότητες διατήρησης ελέγχου.
Από τους 22 Ρεπουμπλικάνους γερουσιαστές που καλούνται να υπερασπιστούν έδρα έναντι μόλις 13 Δημοκρατικών αντιστοίχως, μόνο ένας Ρεπουμπλικανός κατεβαίνει σε Πολιτεία που ψήφισε Χάρις πέρσι, ενώ δύο Δημοκρατικοί σε Πολιτείες που ψήφισαν υπέρ Τραμπ.
Συνολικά λοιπόν, οι Ρεπουμπλικάνοι στη Γερουσία φαίνεται πως έχουν σαφέστατα ισχυρότερη θέση.
Για τους Δημοκρατικούς απαιτείται τεράστιο κύμα αντι-Τραμπ ψήφων ακόμη και στις πιο συντηρητικές Πολιτείες.
Δύσκολο αλλά όχι αδύνατο…
Πιθανότητες: Δημοκρατικοί παίρνουν Βουλή: 2/1• Ρεπουμπλικανοί κρατούν Γερουσία: 2/1.