Σε ανάρτησή του, ο κ. Σακελλαρίδης αναφέρεται ειδικά στην παρουσία της ΟΠΚΕ στον χώρο του νοσοκομείου, διερωτώμενος για τον λόγο αποστολής ειδικής μονάδας της ΕΛ.ΑΣ. σε μια υγειονομική δομή, κατά τη διάρκεια επίσκεψης του υπουργού. Όπως σημειώνει, τίθεται ζήτημα αναλογικότητας και σκοπιμότητας της συγκεκριμένης αστυνομικής κινητοποίησης.

Η ανάρτηση του Γαβριήλ Σακελλαρίδη

Ο Α. Γεωργιάδης αποφάσισε να κάνει ένα διάλειμμα από τη διασπορά τοξικότητας μέσω των τηλεοπτικών του εμφανίσεων την τελευταία βδομάδα, και αποφάσισε συνειδητά να συνεχίσει την διασπορά τοξικότητας με άλλους τρόπους: Να μεταβεί για τα δήθεν “εγκαίνια” του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών στο Γενικό Κρατικό της Νίκαιας, ενώ το έργο είναι ημιτελές και εξόχως προβληματικό αφού πλημμυρίζει με νερά από τις βροχοπτώσεις. Με απόλυτη επίγνωση ότι είναι ανεπιθύμητος από το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του νοσοκομείου, έστησε μία ακόμα επικοινωνιακή φιέστα καταστολής και αυταρχισμού, συνοδευόμενος από πάνοπλους αστυνομικούς.

Τα κρίσιμο ερωτήματα προς τον κ. Χρυσοχοϊδη είναι τα εξής:

Τι δουλειά είχε η ΟΠΚΕ στο Γενικό Κρατικό της Νίκαιας;

Από πού και ως πού μονάδες της ΟΠΚΕ, των ειδικών δυνάμεων της Αστυνομίας για την πρόληψη και την καταστολή της εγκληματικότητας στάλθηκαν στο Γενικό Κρατικό για να αντιμετωπίσουν το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του νοσοκομείου;

Από πότε η ΟΠΚΕ χρησιμοποιείται απέναντι σε εργαζόμενους που διαμαρτύρονται για τα εργασιακά του δικαιώματα αλλά και το θεμελιώδες κοινωνικό δικαίωμα του λαού στην υγεία;
Θεώρησε το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης ότι γίνεται κάποιο έγκλημα στο Γενικό Κρατικό και χρειάστηκε η παρουσία της ΟΠΚΕ με το ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό της για επικίνδυνες επιχειρήσεις;

Ότι χρειάζονται αστυνομικοί με αλεξίσφαιρα γιλέκα (!) και αλεξίσφαιρα κράνη (!) για να αντιμετωπίσουν γιατρούς και νοσηλευτές;

Ακούγεται από χτες ότι ο Υπουργός Υγείας είχε το απόλυτο δικαίωμα πρόσβασης στο Νοσοκομείο.

Το υποστήριξε και το ΠΑΣΟΚ. Ακόμα προφανώς και με τη βία, με την ΟΠΚΕ, με τη ΔΙΑΣ και τον προσωπικό στρατό του Υπουργού. Ακόμα και όταν θέλει να στήσει μία επικοινωνιακή φιέστα για τα δικά του -και μόνο- ακροατήρια, που δεν αφορά ούτε το ΕΣΥ ούτε τη δημόσια υγεία που τελεί υπό διάλυση.
Από την άλλη και οι εργαζόμενοι έχουν το δικαίωμα να αντιδρούν, να διαφωνούν με την επικοινωνιακή του φιέστα και να τον θεωρούν ανεπιθύμητο. Πόσο δε μάλλον όταν καταργεί οργανικές θέσεις ειδικευόμενων στο Νοσοκομείο τους και όταν θεωρούν ότι κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να στηρίξει το καρτέλ της ιδιωτικής υγείας και τους κλινικάρχες. Πόσο δε μάλλον όταν στέλνουν δυνάμεις της ΟΠΚΕ για να τους καταστείλουν.

Έστω λοιπόν ότι έχουμε δύο δικαιώματα που συγκρούονται. Του Α. Γεωργιάδη να έχει πρόσβαση στο νοσοκομείο για την φιέστα του και του υγειονομικού προσωπικού που δεν επιθυμεί την παρουσία του.
Ε, σε αυτή την περίπτωση δεν χωράει αμφιβολία στο πλευρό που πρέπει να είμαστε: Με το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό που δίνει μάχη για να υπερασπιστεί το ΕΣΥ απέναντι σε μία κυβέρνηση που προσπαθεί με κάθε τρόπο να το υποβαθμίσει και να ενισχύσει την ιδιωτική υγεία.

«Εμένα η ανάρτηση του γραμματέα βασικά με εκφράζει όμως δεν νοιώθω εχθρός με κανένα. Ας βάλουμε τα σπαθιά στα θηκάρια κι ας συζητήσουμε και από κοινού ας αγωνιστούμε», αναφέρει.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Δημήτρη Βίτσα:

«Ας μιλήσουμε όλοι/ες ειλικρινά. Εγώ για παράδειγμα συμφωνώ με την απόφαση της Κ.Ε. Μην αρχίζουμε τα διαδικαστικά για κανένα. Και ας δώσουμε πλήρη ελευθερία. Ο πρόεδρος να πει την άποψή του, ο γραμματέας το ίδιο κλπ. Στο Συνέδριο να τα συζητήσουμε όλα. Θα γίνουν συνελεύσεις να φροντίσουμε να πάρει μέρος το σύνολο των μελών και στο Συνέδριο να καταλήξουμε όμορφα και ενωτικά. Το δημοψήφισμα μπορεί να γίνει και μετά, Δεν έχω πληροφόρηση ότι επίκεινται άμεσα εκλογές. Οπότε χρόνος υπάρχει. Κι ας προσπαθήσουμε να πούμε την γνώμη μας χωρίς επίθεσή στην άλλη. Εμένα η ανάρτηση του γραμματέα βασικά με εκφράζει όμως δεν νοιώθω εχθρός με κανένα. Ας βάλουμε τα σπαθιά στα θηκάρια κι ας συζητήσουμε και από κοινού ας αγωνιστούμε».

Χαρίτσης: Δημοψήφισμα στα μέλη για τις συνεργασίες της Νέας Αριστεράς

Η εσωτερική διαμάχη στο κόμμα μαίνεται μεταξύ Αλέξη Χαρίτση-Έφης Αχτσιόγλου από τη μία και Γαβριήλ Σακελλαρίδη, Ευκλείδη Τσακαλώτου και Νίκου Φίλη, από την άλλη. Ο μεν κ. Χαρίτσης θέλει συμμαχίες με τα όμορα κόμματα (προφανώς και του υπό εκκόλαψη κόμματος Τσίπρα), ο δε κ. Σακελλαρίδης επιμένει στην αυτόνομη πορεία. Στην ψηφοφορία που έγινε στην ΚΕ της Νέας Αριστεράς, ο πρόεδρος του κόμματος έχασε τη μάχη.

Ωστόσο ο κ. Χαρίτσης με νέα ανάρτησή του επιμένει, ζητώντας εσωκομματικό δημοψήφισμα για να ληφθεί από τα μέλη η σχετική απόφαση.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Χαρίτση: 

«Η (Νέα) Αριστερά σε σταυροδρόμι

Στην Αριστερά, ιστορικά, υπάρχουν δύο αποκλίνουσες προσεγγίσεις για το ποια πρέπει να είναι η στάση της σε στιγμές κρίσης.

Η πρώτη επιμένει στη λογική της αυτόνομης πορείας και σε έναν σκληρό πυρήνα ιδεολογικών και πολιτικών αναφορών. Κατά κανόνα, είναι μια στάση περιχαράκωσης και αναδίπλωσης στο όνομα των αντίξοων συνθηκών.

Η δεύτερη αναζητεί τη διέξοδο σε μέτωπα με όμορες ιδεολογικά κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις. Κατά κανόνα, είναι μια στάση που προκύπτει από τη λογική του κατεπείγοντος. Αυτά που μας ενώνουν, είναι περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν.
Αυτές οι δύο γραμμές βρίσκονται σε διάλογο, συγκρούονται και συντίθενται. Αλλά σε κάθε στροφή, μία είναι αυτή που δίνει τον τόνο.

Είναι γνωστό ότι στη Νέα Αριστερά υπάρχουν διαφορετικές απόψεις για το πώς οφείλουμε να κινηθούμε από εδώ και πέρα. Και αυτό είναι απολύτως λογικό και θεμιτό.

Τη δική μου θέση την έχω διατυπώσει ρητά και ανοιχτά. Δεν είναι μόνο προσωπική θέση. Είναι η θέση του ιδρυτικού συνεδρίου της Νέας Αριστεράς: Λαϊκό Μέτωπο με κοινό πρόγραμμα απέναντι στο καθεστώς Μητσοτάκη και στην άνοδο της ακροδεξιάς.
Πιστεύω ακράδαντα ότι αυτή η θέση επικοινωνεί με το βασικό αίτημα των αριστερών και προοδευτικών πολιτών στην Ελλάδα του 2025.

Και πιστεύω, επίσης, ότι εκφράζει και την πλειοψηφία των οργανωμένων μελών της Νέας Αριστεράς.

Ίσως κάνω λάθος. Όμως αυτό είναι κάτι που πρέπει να το διαπιστώσουμε: τι πιστεύουν οι άνθρωποι που παλεύουν για την Νέα Αριστερά.

Το θεωρώ ζήτημα πολιτικής εντιμότητας και κομματικής δημοκρατίας.

Βρισκόμαστε σε μια στιγμή που το κοινωνικό αίτημα είναι η ενότητα των δυνάμεων της πληθυντικής Αριστεράς και του προοδευτικού χώρου συνολικότερα.

Και μόνο μέσα από έναν ευρύ πόλο συσπείρωσης δυνάμεων που θα αντιπαρατεθεί πειστικά με τη Δεξιά, θα μπορέσουν να εκφραστούν και τα πιο δυναμικά, τα πιο ζωντανά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Όλοι εκείνοι και εκείνες που ασφυκτιούν και αναζητούν διέξοδο, που επιδιώκουν την πολιτική αλλαγή. Οι άνθρωποι κινητοποιούνται και παίρνουν την υπόθεση στα χέρια τους όταν νιώθουν ότι εμφανίζεται μια δύναμη που εκφράζει τα υλικά τους συμφέροντα, επικοινωνεί με τις ιδέες τους, συνδέεται με αιτήματα που συμπυκνώνουν τα μεγάλα διακυβεύματα της εποχής μας και μπορεί να αλλάξει τους συσχετισμούς.

Γι’ αυτό και θεωρώ ότι αυτό που έχει σημασία σήμερα είναι η ενότητα και η ανασυγκρότηση. Με αυτό που λείπει: αιχμές. Εντός αυτού του πόλου προφανώς θα υπάρχουν διαφορετικές απόψεις, τάσεις και ρεύματα. Και εκεί θέλω να δω την Νέα Αριστερά.

Γιατί η Νέα Αριστερά μπορεί να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην υπόθεση αυτή.

Γιατί έχει προωθημένες προγραμματικές θέσεις.

Γιατί έχει την έγνοια της εφαρμογής της αριστερής πολιτικής στο σήμερα. Στα μεγάλα επίδικα της εποχής μας, στα καθημερινά προβλήματα και τις αγωνίες της κοινωνίας.

Και γι’ αυτό θεωρώ ότι τα μέλη της Νέας Αριστεράς πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εκφράσουν την άποψή τους.

Η πλειοψηφία της Κεντρικής Επιτροπής διαφωνεί.

Ακούω την πολιτική διαφωνία.

Δεν συμφωνώ, αλλά την ακούω.

Νιώθω όμως ότι δεν πρέπει ένα κομματικό παρελθόν που παλαιότερα μας ταλάνισε, γιατί κομματικές δομές αφέθηκαν να μη δουλεύουν, να λειτουργεί τόσο τραυματικά ακόμα ώστε να μας οδηγεί στην αμφισβήτηση της ανοιχτότητας, στην άρνηση της δημοκρατικής συζήτησης, στον συγκεντρωτισμό, στην αυτάρκεια των δομών που δεν ανασαίνουν.

Να ανοίξουμε λοιπόν τη συζήτηση.

Σε τελευταία ανάλυση, σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία, την πορεία των πραγμάτων στο κόμμα μας και ευρύτερα στον αριστερό χώρο δεν μπορεί παρά να την καθορίσει η βάση του κόμματος και ο κόσμος της Αριστεράς».

Σακελλαρίδης: Πιστεύουμε ότι μια συνεργασία Νέας Αριστεράς, ΣΥΡΙΖΑ κόμματος Τσίπρα μπορεί να κινητοποιήσει κόσμο απέναντι στην ηγεμονία της Δεξιάς;

Με ανάρτησή του στο Facebook την Τετάρτη (12.11.2025), ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης διερωτάται αν ένα τέτοιο κοινό ψηφοδέλτιο μπορεί να διαμορφώσει τους όρους για τη δημιουργία μίας νέας πλειοψηφίας και αν σημαίνει απάντηση στο καθεστώς του Κυριάκου Μητσοτάκη με αριστερούς όρους. «Μακάρι να ήταν τόσο εύκολο, ωραία θα ήταν», συμπληρώνει με νόημα ο γραμματέας της Νέας Αριστεράς.

Αναλυτικά η ανάρτηση-απάντηση Σακελλαρίδη:

«Στη Νέα Αριστερά έχουμε μία κοινή αγωνία, όλοι και όλες μας. Να συμβάλουμε με τον πιο επιδραστικό τρόπο στην ανατροπή της πολιτικής του Κ. Μητσοτάκη και να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις εκείνες που η κοινωνία θα μπορέσει να σταθεί ξανά στα πόδια της. Θέλουμε την Αριστερά να δυναμώσει, να εμπνεύσει, να πείσει και να κινητοποιήσει τους συμπολίτες μας απαντώντας στα πραγματικά τους προβλήματα. Και να το κάνει αυτό δίνοντας την μάχη σε όλα τα επίπεδα.

Κανείς μας και καμιά μας δεν διαφωνεί σε αυτό. Κανείς μας και καμιά δεν θέλει μία Αριστερά παρατηρητή των εξελίξεων, στον γυάλινο πύργο της ιδεολογικής της καθαρότητας και της μοιρολατρίας.

Σε αυτό που εντοπίζεται η διαφωνία είναι στον τρόπο που απαντάμε σε αυτή την πρόκληση.
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι «αν θέλουμε την ενότητα όλου του προοδευτικού χώρου απέναντι στον Μητσοτάκη».

Αυτό είναι ένα εξωραϊσμένο σχήμα για να λειάνει την όψη του πραγματικού ερωτήματος που είναι το εξής: Πιστεύουμε πραγματικά ότι μία συνεργασία της Νέας Αριστεράς με τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ και το- αν τελικά προκύψει-κόμμα του Α. Τσίπρα μπορεί να πετύχει να κινητοποιήσει τον κόσμο απέναντι στην ηγεμονία της Δεξιάς;

Γιατί αυτός είναι ο ελέφαντας στο δωμάτιο για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους.

Μπορεί ένα τέτοιο κοινό ψηφοδέλτιο να διαμορφώσει τους όρους για τη δημιουργία μίας νέας πλειοψηφίας;

Μπορεί να σημαίνει απάντηση στο καθεστώς του Κ. Μητσοτάκη με αριστερούς όρους;

Μακάρι να ήταν τόσο εύκολο, ωραία θα ήταν. Γιατί μία τέτοια άποψη, παραβλέπει πλήρως την βαθιά κρίση αξιοπιστίας της Αριστεράς και την απαξίωση της τα τελευταία χρόνια. Η λογική της πρόσθεσης (ακόμα και με αρνητικούς αριθμούς), αλλά και του πολιτικού μέσου όρου είναι αυτή ακριβώς που οδήγησε την Αριστερά στην σημερινή κατάσταση. Αν ένα χρόνο πριν κάποιος μας έλεγε ότι το Λαϊκό Μέτωπο που αποφάσισε το Συνέδριο της Νέας Αριστερά ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία του 2023, και μάλιστα αφού έχει μεσολαβήσει και η περίοδος Κασσελάκη, ε, συγγνώμη θα μας φαινόταν αλλόκοτο.

Αντί για αυτό, η Νέα Αριστερά πρέπει να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανασυγκρότηση της Αριστεράς στην χώρα μας. Χωρίς πολλούς επιθετικούς προσδιορισμούς, αλλά μίας Αριστεράς με αυτοπεποίθηση που δεν θα έχει ανάγκη να χάσει τον εαυτό της μέσα σε θολά πολιτικά σχήματα. Μιας Αριστεράς με πρόγραμμα, αποφασιστικότητα, οργανική συμμετοχή στα κινήματα και στη νεολαία.
Κανείς δεν λέει ότι υπάρχει εύκολος δρόμος, ούτε υπάρχουν βεβαιότητες.

Είναι κοινή η αγωνία μας, παρά τις διαφωνίες μας.

Το σίγουρο είναι ότι στη Νέα Αριστερά θα υπερασπιστούμε από κοινού το κόμμα μας, τις λειτουργίες του, τα όργανά του και το καταστατικό του.

Το 1ο μας Συνέδριο έναν χρόνο πριν ήταν ένα ανοιχτό Συνέδριο, χωρίς αποκλεισμούς. Το ίδιο σώμα εξέλεξε τον Πρόεδρο, την Κεντρική Επιτροπή και ψήφισε τις θέσεις της Νέας Αριστεράς.
Στις 22-25 Ιανουαρίου θα γίνει το Προγραμματικό Συνέδριο της Νέας Αριστεράς που θα συζητήσει το Πρόγραμμα και τη στρατηγική του κόμματος.

Θα προχωρήσουμε με ενότητα και συντροφικότητα για να απαντήσουμε στις κοινές μας αγωνίες».

Κατά την επέμβαση τοποθετήθηκαν δύο στεντ.

Ο κ. Σακελλαρίδης νοσηλεύεται στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας για προληπτικούς λόγους και αναμένεται να μεταφερθεί σε δωμάτιο την Πέμπτη.

Η τροπολογία, που έφερε και τη στήριξη του γραμματέα του κόμματος, Γαβριήλ Σακελλαρίδη, διαμηνύει ότι «η μονομερής συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν αποτελεί θετική εξέλιξη για τη συγκρότηση του Λαϊκού Μετώπου».

Με τη συγκεκριμένη εξέλιξη τίθεται, τουλάχιστον προς το παρόν, φρένο στην προοπτική κοινοβουλευτικής συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ αναδεικνύεται και η εσωτερική αντίφαση καθώς, από τη μία, απορρίπτεται η άμεση σύμπραξη, από την άλλη, όμως, παραμένει το άνοιγμα σε διάλογο με άλλες προοδευτικές δυνάμεις, υπό την προϋπόθεση μιας ευρύτερης πολιτικής συμμετοχής.

Νωρίτερα, τροπολογία που κατέθεσαν οι Νάσος Ηλιόπουλος και Κωστής Καρπόζηλος, έγινε αποδεκτή από τον πρόεδρο του κόμματος και τους λεγόμενους «ενωτικούς», με στόχο να μεταθέσει τη συζήτηση για τη συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ το φθινόπωρο.

Η συγκεκριμένη πρόταση διαφοροποιείται από τον αρχικό «οδικό χάρτη» του επικεφαλής της Νέας Αριστεράς, Αλέξη Χαρίτση, που άρχιζε από την κοινοβουλευτική συνεργασία και κατέληγε σε κοινή κάθοδο στις εκλογές – μια γραμμή που ενσωμάτωνε και τη θέση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Σωκράτη Φάμελλου, για αυτονομία εντός κοινού ψηφοδελτίου.

Παρά τις εντάσεις, το τελικό κείμενο της Κ.Ε. υιοθετήθηκε ομόφωνα, με τη διατύπωση ότι «σενάρια που αφορούν σε βιαστικές και σπασμωδικές κινήσεις συγκόλλησης Κοινοβουλευτικών Ομάδων δεν μας αφορούν», καταγράφοντας έτσι μια προσπάθεια να διατηρηθεί η ενότητα εντός του κόμματος.

Η τελική απόφαση, ωστόσο, σύμφωνα με πολιτικούς παρατηρητές, αναδεικνύει και μια εσωτερική αντίφαση που ενδέχεται να δημιουργήσει κραδασμούς και σε επόμενες κινήσεις της Νέας Αριστεράς.

Παρά το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ έχει απορρίψει την προοπτική του Λαϊκού Μετώπου και της κοινής εκλογικής καθόδου, η Νέα Αριστερά φέρεται αποφασισμένη να συνεχίσει τις διερευνητικές επαφές, όχι αποκλειστικά με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και με άλλες προοδευτικές δυνάμεις.

Ο κ. Σακελλαρίδης ανέφερε ότι βάσει των δημοσκοπήσεων στις ηλικίες από 18 μέχρι 45 ετών, η κοινή γνώμη είναι ενάντια στην ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, ενώ χαρακτήρισε ψευδές το επιχείρημα ότι με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια δεν θα φεύγουν τα παιδιά στο εξωτερικό, καθώς από τους περίπου 40.000 που φοιτούν εκεί μόνο το 5% είναι σε προπτυχιακά. Είπε ότι με την ΕΒΕ η κυβέρνηση άφησε περίπου 40.000 παιδιά εκτός πανεπιστημίου, «τα έσπρωξε ως πελατεία στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια και τώρα πλέον και στα ιδιωτικά πανεπιστήμια».

Τόνισε ότι η Νέα Αριστερά σε καμία περίπτωση δεν μπαίνει σε συζήτηση για αναθεώρηση του άρθρου 16 και υποστήριξε ότι «είναι λάθος η θέση του ΠΑΣΟΚ». «Πρέπει να προστατέψουμε το δημόσιο πανεπιστήμιο, αυτός είναι ο ρόλος των προοδευτικών δυνάμεων, όχι να το υποσκάπτουμε με παρελκυστικές συζητήσεις για την αναθεώρηση του άρθρου 16», είπε.

Αναφορικά με τις πολιτικές συμμαχίες είπε ότι «υπεύθυνη στάση είναι να είναι ανοιχτά τα κόμματα της αντιπολίτευσης -όταν συμφωνούν σε πολιτικό επίπεδο- σε κοινά μέτωπα απέναντι στην κυβερνητική πολιτική» και πως «αυτό θέλησε να αναδείξει η Νέα Αριστερά με το κάλεσμα για κοινή πρόταση δυσπιστίας προς την κυβέρνηση». «Αν δεν πάρουμε πρωτοβουλίες, να υψώσουμε μέτωπα για να αναχαιτίσουμε την συντηρητική επέλαση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, τότε πως θα κινητοποιήσουμε τον κόσμο; Συμμαχίες μόνο από τα πάνω, με κεντρικές συμφωνίες δεν μπορούν να τελεσφορήσουν, χωρίς πολιτικά και κοινωνικά μέτωπα σε συγκεκριμένα θέματα», τόνισε.

Όσον αφορά στη μακροχρόνια απουσία του από το πολιτικό προσκήνιο και τους λόγους της επιστροφής του, την απέδωσε σε προσωπικό χρέος στο πλαίσιο μιας συλλογικής προσπάθειας απέναντι στην κυβερνητική παντοκρατορία, όπως τη χαρακτήρισε. Σχετικά με την επιλογή να ενταχθεί στους κόλπους της Νέας Αριστεράς, χαρακτηρίζοντάς την «πολιτικό του σπίτι» επεσήμανε ότι ιδεολογικά τον εκφράζει περισσότερο από τον ΣΥΡΙΖΑ, για τον οποίο σημείωσε πως αποτελεί την πολιτική μήτρα, απ’ όπου ξεκίνησε να ασχολείται με την πολιτική.

Αποσπάσματα από την συνέντευξη του Γαβριήλ Σακελλαρίδη

«Λείπω αρκετό καιρό από την πολιτική αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν παρακολουθούσα την πολιτική και ότι δεν ένιωθα ότι είμαι ενεργός. Ήμουν ενεργός στην πολιτική με διαφορετικούς τρόπους, με μια άλλη σχέση με την πολιτική. Όπως και πολύς κόσμος με τον οποίο συνομιλώ, ένιωσα και εγώ από τη δική μου πλευρά ότι σε αυτό το τέλμα στο οποίο έχει βρεθεί ο ευρύτερος πολιτικός μου χώρος, αυτός της αριστεράς, αλλά και σε μια συγκυρία που βλέπουμε ότι υπάρχει μια παντοκρατορία της κυβέρνησης που γεννά μία ανησυχία και μια αμηχανία, θα έπρεπε να αναλάβω την ευθύνη μου, απέναντι στον συλλογικό αυτό σκοπό. Το ένιωσα σαν ένα προσωπικό χρέος», είπε ο κ. Σακελλαρίδης.

«Η Νέα Αριστερά και οι άνθρωποι που την αποτελούν, ένιωσα ότι είναι ένας πολύ γόνιμος χώρος για εμένα για να μπορέσω να ενώσω τη φωνή μου, τη σκέψη μου και τη δράση μου, με ανθρώπους που και μπορώ να συνομιλήσω και να δημιουργήσω μαζί τους έναν νέο πολιτικό φορέα. Ήταν κάτι που ήταν για μένα πολύ ελπιδοφόρο», σημείωσε.

Για τις δηλώσεις του μετά τη συνάντηση με τον Αλέξη Χαρίτση, και τον χαρακτηρισμό ότι επιστρέφει στο «πολιτικό του σπίτι» εννοώντας όμως τη Νέα Αριστερά και όχι τον ΣΥΡΙΖΑ, απ’ όπου ξεκίνησε είπε:

«Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η πολιτική μου μήτρα. Από εκεί ξεκινήσαμε και εγώ και πολλοί άλλοι να ασχολούμαστε με την πολιτική. Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αυτό που ήταν κάποτε. Το πολιτικό σπίτι δεν είναι απλά και μόνο ένα όνομα ενός κόμματος, ένα κτίριο, ένα logo. Είναι κάτι πολύ περισσότερο. Είναι οι ιδέες, το ήθος, το ύφος, η σοβαρότητα, η αξιοπιστία, η ιδεολογία, είναι όλα αυτά που λέμε ότι συγκροτούν ένα πολιτικό σπίτι και νιώθω ότι στη Νέα Αριστερά όλα τα κριτήρια πληρούνται για μένα».

Ερωτηθείς εάν θα είναι υποψήφιος στις ευρωεκλογές, απάντησε: «Σε κάθε περίπτωση έκανα ένα μεγάλο βήμα σε προσωπικό επίπεδο, χθες, να επιστρέψω στην πολιτική. Είναι κάτι που θα αποφασιστεί συλλογικά, δεν είναι κάτι που μπορώ να απαντήσω».

Σε μια δύσκολη συγκυρία για τον προοδευτικό χώρο, η επιστροφή ενός πολιτικού, που έχει συνδέσει το όνομά του με την πολιτική σκέψη, την εντιμότητα και τον σεβασμό σε αρχές και αξίες, αποτελεί μια θετική κίνηση σε ένα γκροτέσκο πολιτικό σκηνικό.

Η επιστροφή Σακελλαρίδη έρχεται σε περίοδο διεργασιών με το ερώτημα ποιος θα σπάσει την κεντροδεξιά κυριαρχία να μην έχει απαντηθεί, την ώρα που η αξιωματική αντιπολίτευση παρουσιάζει εμφανή σημάδια αποσύνθεσης.

O Γαβριήλ Σακελλαρίδης, από τον Ιανουάριο 2015 έως τον Ιούλιο 2015 ήταν υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος της πρώτης κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα, ενώ ήταν εκλεγμένος βουλευτής στην Α’ Αθηνών.

Μέχρι πρότινος ήταν  διευθυντής στο Eteron – Ινστιτούτο για την Έρευνα και την Κοινωνική Αλλαγή. Έχει εργαστεί ως οικονομολόγος με σύμβαση σε ιδιωτικές εταιρείες και για πανεπιστημιακές μελέτες. Υπήρξε διευθυντής του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας από το Σεπτέμβριο του 2017 έως τον Μάρτιο του 2021.

Για τους πιο μυημένους, το χθεσινό δείπνο, το οποίο προκάλεσε αλυσιδωτές αντιδράσεις και δεκάδες τηλεφωνήματα πυροδοτώντας θεωρίες και εκτιμήσεις για τη χρονική συγκυρία της συνάντησης, στέλνει νέα έμμεσα μηνύματα.

Διαρροές από πηγές που αποδίδονται στο περιβάλλον του Αλέξη Τσίπρα ανέφεραν σύμφωνα με το newsit.gr:

«Ο πρώην πρωθυπουργός συναντά κατά καιρούς φίλους και πρώην συνεργάτες. Τι πιο φυσιολογικό. Ας μη τα συνδέουμε όλα με την πολιτική επικαιρότητα», αναφέρουν άνθρωποι κοντά στον πρώην πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Αλέξης Τσίπρας τήρησε ουδετερότητα στη διάρκεια της μάχης για τη διαδοχή του. Όμως δημιουργεί νέα δεδομένα η έμμεση παρέμβασή του την περασμένη Παρασκευή μέσω των πλέον στενών συνομιλητών του, του Αλέκου Φλαμπουράρη και της Όλγας Γεροβασίλη, λίγες ώρες αφότου ο διάδοχός του, Στέφανος Κασσελάκης πυροδότησε μπαράζ εσωκομματικών αντιδράσεων εξαγγέλλοντας δημοψήφισμα για τις διαγραφές ιστορικών στελεχών. Ήταν το πρώτο σήμα από πλευράς του προκατόχου του απέναντι σε μια κίνηση υψηλού ρίσκου και αμφιβόλου -όπως αποδείχθηκε από την απόσυρσή του- αποτελέσματος ως προς την αποκλιμάκωση στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ. Στέλνοντας ένα πρώτο μήνυμα αγωνίας και ανησυχίας του κ. Τσίπρα για την τύχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης οι «προεδρικοί» διαμήνυσαν την περασμένη Παρασκευή υπό μορφή «τελεσίγραφου» στον νέο Πρόεδρο του κόμματος, Στέφανο Κασσελάκη ότι δεν προτίθενται να το υπερψηφίσουν, ζητώντας την απόσυρση του.

Ακολούθησαν τα πολιτικά γεγονότα, με αποκορύφωμα την αποχώρηση της «Ομπρέλας», αλλά και την σκληρή κριτική της ομάδας Αχτσιόγλου απέναντι στον Στέφανο Κασσελάκη για ακροδεξιά ρητορική, έθεσαν σε τροχιά εξόδου ακόμη περισσότερα -νέα και έμπειρα- στελέχη του κόμματος, εντείνοντας την εικόνα διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ.

• Την ίδια στιγμή, ο κ. Τσίπρας παραμένει ο εγγυητής της ενότητας, γεγονός που ερμηνεύει τη σιωπή του, αλλά και τη δημόσια παρουσία του στο πλευρό του Γαβριήλ Σακελλαρίδη. Ιδίως όταν στο περιβάλλον του πρώην Πρωθυπουργού τα γεγονότα του Σαββατοκύριακου βάρυναν την ατμόσφαιρα, τη στιγμή που η εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα θα ήταν ίσως ο μόνος παράγοντας αναχαίτισης του κύματος παραιτήσεων στελεχών, που ετοιμάζονται μαζικά στο παρασκήνιο.

Δεν είναι, άλλωστε, κοινό μυστικό ότι τυχόν αποχώρηση της τάσης «6 συν 6» υπό την Έφη Αχτσιόγλου θα εμπεδώσει την εικόνα διάλυσης του χώρου, γεγονός που ερμηνεύει τη χθεσινή, δημόσια έκκληση του Στέφανου Κασσελάκη.

Παράλληλα, το φορτισμένο κλίμα στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ εντείνει το έλλειμμα εμπιστοσύνης που φέρεται να υπάρχει μεταξύ ηγετικής ομάδας και τάσεων, ενώ το δριμύ κατηγορώ που εξαπέλυσε ο νέος Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, Στέφανος Κασσελάκης εναντίον της οικονομικής πολιτικής του κόμματος, χαρακτηρίζοντας το μαξιλάρι των 37 δις ευρώ ως «την πιο μνημονιακή απόφαση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ» εκτόξευσε τα επίπεδα έντασης και αντιδράσεων στο εσωτερικό του κόμματος στα ύψη, καθώς για αρκετούς από τους πρωταγωνιστές της περιόδου ο διάδοχος του Αλέξη Τσίπρα «πέρασε την κόκκινη γραμμή, προκαλώντας δεύτερο σοκ, μετά το… Pummaro», όπως περιγράφουν, αναζητώντας «την σκοπιμότητα» της επιλογής αυτής, με δεδομένο ότι ο ίδιος ο νέος Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ είχε εγκωμιάσει την παραπάνω πρωτοβουλία της διακυβέρνησης Τσίπρα λίγες εβδομάδες πριν.

Δείτε εικόνες από τη συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη σε ταβέρνα της Νέας Σμύρνης:

Ασφαλώς το ραντεβού των δύο έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει μιλήσει δημοσίως μετά τις τεκτονικές εξελίξεις και τις αποχωρήσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ το όνομα του Γαβριήλ Σακελλαρίδη έχει ακουστεί πολλάκις για ηγετικό ρόλο.

Οι φήμες πυροδοτήθηκαν πιο έντονα όταν ο ίδιος -μετά από μακρά περίοδο απουσίας από την κεντρική πολιτική σκηνή- είχε δηλώσει «παρών» στις εξελίξεις στον β’ γύρο των εθνικών εκλογών, λέγοντας ότι θα ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ.

Ωστόσο, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης μετά την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα ανακοίνωσε ότι δεν θα είναι υποψήφιος για την προεδρία του κόμματος.

Σωτήρης Μπολάκης

Από πολλούς η δήλωση στήριξης του Γαβριήλ Σακελλαρίδη διαβάστηκε με όρους καθαρά παραδοσιακής αριστερής σκέψης και λογικής. Δηλώσεις στήριξης συνηθίζει και το ΚΚΕ με τις οποίες επιχειρεί να προσελκύσει ψηφοφόρους ή να συσπειρώσει δυνάμεις γύρω του.

• Άλλοι επιχείρησαν να διαβάσουν την ανάρτησή του με όρους πολιτικής τακτικής προσπαθώντας να βολιδοσκοπήσουν πίσω από τις γραμμές προθέσεις και στοχεύσεις. Σε κάθε περίπτωση ο ίδιος δηλώνει παρών σε μια άνιση και δύσκολη μάχη του κόμματος από το οποίο όχι απλά έφυγε αλλά και επι 8 χρόνια δεν ήταν καν μέλος του.

Ξεκαθαρίζει ωστόσο ο ίδιος ότι δεν σκοπεύει να διεκδικήσει ρόλο και για να προλάβει τους πρώην συντρόφους του για το γεγονός ότι δεν βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης μέσα από τις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ. «Ούτε είδα εσωκομματική αναμπουμπούλα και εμφανίστηκα» ήταν η αποστροφή του που έκλεισε τυχόν κινήσεις του για το άμεσο μέλλον.

Επειδή όμως στο ΣΥΡΙΖΑ όλα συγκλίνουν ότι οι αλλαγές ακόμη και οι αποφάσεις του Αλέξη Τσίπρα μετατίθενται σε ένα μεσοπρόθεσμο διάστημα για να αποφευχθούν εν θερμώ κινήσεις που ενδέχεται να κοστίσουν ακόμη περισσότερο και από ένα κακό αποτέλεσμα στις 25 Ιουνίου, κανείς δεν μπορεί να μην παρατηρεί ότι ο κ. Σακελλαρίδης μιλά για την ανάγκη ανάταξης της Αριστεράς γενικότερα σε συνθήκες αρνητικής πίεσης που έχουν διαμορφωθεί από το εκλογικό αποτέλεσμα.

Η κατακλείδα της τοποθέτησής του πάντως αφήνει πολλά περιθώρια ερμηνείας όταν δηλώνει παρών στη συζήτηση που εκτιμά ότι πρέπει να γίνει. «Να βγάλει ο ΣΥΡΙΖΑ -στην πιο κρίσιμη καμπή του- τα αναγκαία συμπεράσματα για το πώς τα πράγματα εξελίχθηκαν έτσι και πως μπορούν να εξελιχθούν αλλιώς. Κάτι που δεν έχει κάνει ως τώρα με την απαραίτητη τόλμη».

Και αυτή είναι ίσως μια αναγγελία επιστροφής στην ενεργό κομματική δράση που περνά μέσα από την οργανωμένη συζήτηση των οργάνων και ενός Συνεδρίου ακόμη.

Το απρόσμενο ραντεβού με Τσακαλώτο

Οι σχέσεις του πάντως με την Ομπρέλα είναι διαχρονικές και το ινστιτούτο eteron του οποίου ηγείται αποτελεί πεδίο ζύμωσης της Αριστερής σκέψης και πολλές φορές οι επεξεργασίες του έχουν γίνει χρήσιμο εργαλείο ανάλυσης. Μετά το αποτέλεσμα της κάλπης της 21^ης Μαΐου και ενώ βρισκόταν ακόμη σε εξέλιξη η συζήτηση περι διαδοχής του Αλέξη Τσίπρα αν επαναληφθεί ο αρνητικός συσχετισμός ο κ. Σακελλαρίδης δέχτηκε και μια απρόσμενη επίσκεψη.

Ήταν ο κ. Τσακαλώτος σύμφωνα με πληροφορίες που του ζήτησε ένα ραντεβού.

Οι πληροφορίες είναι αντικρουόμενες για το διημείφθη μεταξύ τους ωστόσο από την πλευρά του επικεφαλής του eteron τόσο από αυτή τη συνάντηση όσο και από τη χθεσινή τοποθέτησή του κλείνει κάθε συζήτηση διαδοχολογίας.

Το στοίχημα της συσπείρωσης

Η παρέμβαση του Γαβριήλ Σακελλαρίδη ήταν μια απρόσμενη… δημόσια στήριξη στον ΣΥΡΙΖΑ η οποία έφερε μεγάλη ευχαρίστηση στον Αλέξη Τσίπρα. Το στοίχημα της συσπείρωσης για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ είναι το μεγαλύτερο τα λίγα 24ωρα που απομένουν μέχρι την κάλπη και για αυτό το λόγο και ο ίδιος ανταπέδωσε την κίνηση με μια δική του ανάρτηση.

• «Η δημόσια στήριξη του Γαβριήλ Σακελλαρίδη στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αποτυπώνει ανάγλυφα την ανάγκη για ανατροπή του συσχετισμού των εκλογών του Μαΐου. Και αναδεικνύει τον κίνδυνο μιας ανεξέλεγκτης Δεξιάς την επομένη των εκλογών».

Με αυτή τη φράση ο κ. Τσίπρας συμπύκνωσε το νόημα της παρέμβασης Σακελλαρίδη έτσι όπως και ο ίδιος το αντιλαμβάνεται δείχνοντας στην ανάγκη συσπείρωσης που και ο κ. Σακελλαρίδης σηματοδοτεί μπροστά στην εγκαθίδρυση μιας ανεξέλεγκτης ηγεμονίας Μητσοτάκη.