Η “Ιθάκη” του Αλέξη Τσίπρα παρουσιάζει μία εντελώς διαφορετική εικόνα, αυτήν του πρωταγωνιστή όσων συνέβησαν προ δεκαετίας. Εν αναμονή της σημερινής παρουσίασης του βιβλίου, περίπου δέκα ημέρες από την κυκλοφορία του, η κατάσταση έχει ως εξής: οι περισσότεροι που φυσικά δεν διάβασαν το βιβλίο παραμένουν αμετακίνητοι στο κυρίαρχο αφήγημα, αυτοί που το διάβασαν ή το διαβάζουν μάλλον είχαν πεισθεί για το αντίθετο πριν καν το ανοίξουν, και κάποιοι -μάλλον οι λιγότεροι- αμφιταλαντεύονται. Όσοι ανέμεναν να ανατροπή η υπεροχή της άποψης περί της καταστροφής του ’15, κακώς το ανέμεναν. Το πιθανότερο είναι πώς δεν περίμενε κάτι τέτοιο ούτε ο συγγραφέας του.

Τις επόμενες ημέρες, ο Κυριάκος Πιερρακάκης ίσως εκλεγεί πρόεδρος του Eurogroup, κάτι που αναμφίβολα θα είναι επιτυχία για τον ίδιο, την κυβέρνηση Μητσοτάκη, και την εικόνα της ελληνικής οικονομίας διεθνώς. Ποιόν θα διαδεχθεί -εφόσον εκλεγεί- ο υπουργός Οικονομίας; Τον Ιρλανδό ομόλογό του Π. Ντόναχιου. Η Ιρλανδία πτώχευσε περίπου την ίδια εποχή με την Ελλάδα. Η ιρλανδική κρίση ήταν κατά βάση τραπεζική, ωστόσο η χώρα μπήκε σε πρόγραμμα διάσωσης. Έλαβε τα σωστά μέτρα, έβαλε τους υπαίτιους φυλακή, οι πολιτικές δυνάμεις συνεννοήθηκαν και η οικονομία ανέκαμψε αρκετά γρήγορα.

Το 2016 τρεις υψηλόβαθμοι Ιρλανδοί τραπεζίτες καταδικάστηκαν σε κάθειρξη μεταξύ δύο και τρεισήμισι ετών για συνωμοσία με σκοπό την εξαπάτηση των επενδυτών, στην πλέον προβεβλημένη δίωξη που σχετίζεται με την τραπεζική κρίση του 2008.

Κάτι ανάλογο συνέβη και στην Πορτογαλία που επίσης πτώχευσε. Χρειάστηκε περίπου τρία χρόνια για να ολοκληρώσει επιτυχώς το επίσημο πρόγραμμα διάσωσης και να εξέλθει από την άμεση κρίση χρέους.
Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) και η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) συμφώνησαν στο πακέτο διάσωσης τον Μάιο του 2011.
Η χώρα βγήκε επίσημα από το μνημόνιο και ανέκτησε την πλήρη πρόσβαση στις διεθνείς αγορές ομολόγων τον Μάιο του 2014.

Καθ’ ημάς, και με αφορμή το βιβλίο του Τσίπρα, το πολιτικό σύστημα δεν έχει κατορθώσει ακόμα να συμφωνήσει πώς και με τις ευθύνες ποιών η χώρα χρεοκόπησε. Η Ν.Δ κατηγορεί λιγότερο τις πολιτικές της περιόδου Σημίτη (υπερδανεισμός, εξοπλιστικά σκάνδαλα κ.ά), κυρίως την αναποφασιστικότητα της κυβέρνησης Παπανδρέου (2009-11) και την πολιτική του “λεφτά υπάρχουν”.

Το ΠΑΣΟΚ, αλλά και παράγοντες της οικονομικής ζωής, όπως ο διοικητής της ΤτΕ Γ. Στουρνάρας, έχουν επιχειρηματολογήσει υπέρ του ότι η ελληνική οικονομία χρεοκόπησε λόγω της αβελτηρίας της κυβέρνησης Καραμανλή, κυρίως μεταξύ του 2007 και του 2009. Ο τελευταίος έχει επικαλεσθεί την προσπάθειά του να πείσει τα κόμματα της αντιπολίτευσης, την άνοιξη του 2009, για την ανάγκη λήψης έκτακτων σκληρών μέτρων, και την άρνησή τους, πράγμα που τον οδήγησε σε αναγκαστικές πρόωρες εκλογές. Στην προεκλογική περίοδο είχε πάλι επισημάνει τους κινδύνους εάν δεν εφαρμοστεί πρόγραμμα λιτότητας, ωστόσο η νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές τον πρόλαβε.

Δέκα πέντε χρόνια μετά, το πολιτικό σύστημα δεν έχει συγκλίνει εάν φταίει ο Σημίτης, ο Καραμανλής, ο Παπανδρέου, από λίγο ο καθένας, ή όλοι μαζί. Ακόμα χειρότερα, τα περισσότερα κόμματα (Ν.Δ, ΠΑΣΟΚ, και άλλα) συμφωνούν για το “μαύρο 2015”, διαφωνούν για οτιδήποτε προηγήθηκε, κυρίως για το μείζον: ποιοί χρεοκόπησαν τη χώρα.

Όμως, το πολιτικό σύστημα δεν θα γίνει ποτέ λειτουργικό, και η ελληνική οικονομία δεν θα μπορέσει να αφήσει πίσω της συμπεριφορές και πολιτικές που την χρεοκόπησαν, εάν δεν βρει κοινό τόπο ως προς την “αρχή του κακού”. Το 2015 μπορεί να ήταν μία μεγάλη περιπέτεια με πολλά λάθη που επιβάρυναν την κρίση, ωστόσο δεν ήταν η στιγμή που ξεκίνησε, ακόμα περισσότερο δεν συνιστά τις αιτίες που προκάλεσαν την κρίση.

Για όσα συνέβησαν τότε, υπάρχει κυρίαρχο αφήγημα και έχουν αποδοθεί πολιτικά και εκλογικά οι ευθύνες, για οτιδήποτε συνέβη το 2010, κυρίως πριν απ΄ αυτό, υπάρχουν πολλά αφηγήματα, αποσπασματικές προσεγγίσεις, πολλή σύγχυση, και κανένας πραγματικά υπεύθυνος…

Εκατομμύρια ταξιδιώτες έχουν βρεθεί κατά καιρούς ν΄ αντιμετωπίσουν καταστάσεις πτωχεύσεων, με αποτέλεσμα να μην έχουν χρήματα ούτε για τον επαναπατρισμό, διότι δεν έχουν πληρωθεί ακόμη από τη δουλειά τους.

Το πρόβλημα το έχει αντιμετωπίσει και η χώρα μας επανειλημμένα και προξενεί ταλαιπωρία και στους ταξιδιώτες αλλά και τα ελληνικά πρακτορεία ταξιδίων, που συνεργάζονται με άλλα στο εξωτερικό και βρίσκονται σε δεινή θέση, όπως συνέβη με την πτώχευση της Thomas Cook, επιβαρύνοντας και τα ελληνικά ξενοδοχεία.

Η επικαιροποιημένη οδηγία για τους ταξιδιώτες αναμένεται να βελτιώσει τα δικαιώματά τους όσον αφορά στην ενημέρωσή τους και περιπτώσεις ακύρωσης, καθώς και τα δικαιώματά τους για επιστροφή χρημάτων και επαναπατρισμό, σε περίπτωση εάν ο διοργανωτής του ταξιδιού τους πτωχεύσει ή απρόβλεπτες περιστάσεις διαταράξουν τα σχέδια διακοπών τους.

Οι αναθεωρημένοι κανόνες θ’ αποσαφηνίσουν επίσης τι θεωρείται ταξιδιωτικό πακέτο και περιλαμβάνουν εναρμονισμένους κανόνες για τη χρήση κουπονιών.

Η διαπραγματευτική εντολή του Κοινοβουλίου, εκπονήθηκε από την Επιτροπή Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας των Καταναλωτών, η οποία υποστηρίζει την πρόταση της Επιτροπής για τη βελτίωση των κανόνων με βάση τα διδάγματα που αντλήθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 και στον απόηχο της πτώχευσης της Thomas Cook, η οποία δημιούργησε τεράστιο πρόβλημα και στην ελληνική αγορά.

Πριν από λίγες ημέρες, η KFC έκλεισε και επισήμως τα 537 καταστήματά της σε όλη τη χώρα, έπειτα από την πτώχευση της εταιρείας Iş Gıda, που κατείχε τα δικαιώματα franchising. Το «λουκέτο» αυτό σηματοδοτεί μία από τις σημαντικότερες αποχωρήσεις πολυεθνικών επιχειρήσεων από την Τουρκία τα τελευταία χρόνια, αφήνοντας στον αέρα περισσότερους από 7.000 εργαζόμενους.

Η κρίση ξεκίνησε στις αρχές Ιανουαρίου, όταν η Yum! Brands – η αμερικανική μητρική εταιρεία των KFC και Pizza Hut – ανακοίνωσε τη διακοπή της συνεργασίας της με την Iş Gıda. Όπως ανέφερε ο επικεφαλής της Yum!, Κρις Τέρνερ, η εταιρεία είχε επιχειρήσει επί μήνες να επιλύσει τα προβλήματα, ωστόσο η τουρκική πλευρά δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της σύμβασης.

Αμέσως μετά τον τερματισμό της συμφωνίας, η Iş Gıda κατέθεσε αίτηση για προστασία από την πτώχευση στα τουρκικά δικαστήρια, αποκαλύπτοντας χρέος 7,7 δισ. τουρκικών λιρών (περίπου 214 εκατ. δολάρια). Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Ιλκέμ Σαχίν, εξέφρασε βαθιά θλίψη για την κατάρρευση, δηλώνοντας ότι ακόμη και οι προσωπικές του αποταμιεύσεις είχαν δεσμευτεί για να κρατηθεί η εταιρεία στην επιφάνεια.

«Είμαστε αντιμέτωποι με χρέη δισεκατομμυρίων λιρών, με περιουσίες της εταιρείας που κατασχέθηκαν από τράπεζες και κυβερνητικά ιδρύματα, συμπεριλαμβανομένων των εργοστασίων μας», ανέφερε ο Σαχίν.

Τα τουρκικά δικαστήρια έδωσαν στην Iş Gıda τρίμηνη προσωρινή αναστολή για την αναδιάρθρωση των χρεών της. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η εταιρεία αναμένεται να διαπραγματευτεί με τους πιστωτές και να βρει τρόπο να προστατεύσει τα εναπομείναντα περιουσιακά της στοιχεία και τις ευθύνες της έναντι των εργαζομένων.

Ωστόσο, το μέλλον της KFC και της Pizza Hut στην Τουρκία παραμένει ασαφές, καθώς η Yum! Brands δεν έχει ακόμη ανακοινώσει νέους εταίρους.

Σύμφωνα με δηλώσεις της εταιρείας, οι μισθοί των εργαζομένων καταβλήθηκαν μέχρι τον Δεκέμβριο του 2024, αλλά οι μισθοί του Ιανουαρίου παραμένουν απλήρωτοι.

Η καθυστέρηση, σε συνδυασμό με την ξαφνική απώλεια θέσεων εργασίας, έχει προκαλέσει μεγάλης κλίμακας διαμαρτυρίες έξω από τα κεντρικά γραφεία της Iş Gıda στην Κωνσταντινούπολη και σε άλλες μεγάλες πόλεις. Οι εργαζόμενοι απαιτούν άμεση σαφήνεια από την Yum! Brands σχετικά με το καθεστώς απασχόλησής τους και τους απλήρωτους μισθούς.

Η πτώχευση έρχεται στον απόηχο ενός αυξανόμενου κινήματος μποϊκοτάζ κατά των δυτικών εμπορικών σημάτων στην Τουρκία, ιδίως εκείνων που έχουν δεσμούς με αμερικανικές εταιρείες. Η KFC και η Pizza Hut ήταν μεταξύ των brands που μπήκαν στο στόχαστρο, επιδεινώνοντας τις οικονομικές τους προοπτικές.

Αναλυτές εκτιμούν ότι το κίνημα αυτό, σε συνδυασμό με τον πληθωρισμό και την υποτίμηση του νομίσματος, κατέστησε σχεδόν αδύνατο για την Iş Gıda να ανακάμψει.

Το κλείσιμο 537 εστιατορίων (283 KFC και 254 Pizza Hut) αναμένεται να έχει αλυσιδωτές επιπτώσεις στην τοπική οικονομία, ιδίως στις μικρότερες πόλεις όπου τα καταστήματα αυτά παρείχαν τακτικές θέσεις εργασίας. Η κατάρρευση εγείρει επίσης ανησυχίες σχετικά με την εμπιστοσύνη των ξένων επενδυτών στην ασταθή αγορά της Τουρκίας.

Οικονομικοί εμπειρογνώμονες προειδοποιούν ότι αν ακολουθήσουν κι άλλες εταιρείες το παράδειγμα, η Τουρκία θα μπορούσε να αντιμετωπίσει αύξηση της ανεργίας και μείωση των επενδύσεων στον τομέα της εστίασης.

Η Yum! Brands δεν έχει ακόμη αποκαλύψει σχέδια για την επανείσοδο στην τουρκική αγορά με νέο συνεργάτη, αλλά οι γνώστες του κλάδου αναμένουν ότι η ολοκλήρωση μιας νέας συμφωνίας franchise θα μπορούσε να διαρκέσει μήνες. Εν τω μεταξύ, ανταγωνιστές όπως η McDonald’s και η Burger King μπορεί να επωφεληθούν από την απουσία της KFC.

Ταυτόχρονα, χιλιάδες πληγέντες εργαζόμενοι μένουν σε αναμονή – για απαντήσεις, για τους τελευταίους μισθούς τους και για μια ευκαιρία να ανακτήσουν τα προς το ζην.

Μία κοινοπραξία, στην οποία συμμετέχει η επενδυτική εταιρεία Fortress Investment Group, ο βασικός πιστωτής του Vice, θα αναλάβει τον έλεγχο του ομίλου έναντι 225 εκατομμυρίων δολαρίων, εκτός αν υπάρξει υψηλότερη προσφορά από άλλες πλευρές, αναφέρεται στην ανακοίνωση που εκδόθηκε σήμερα.

Ο Vice Media Group, η αξία του οποίου είχε αποτιμηθεί το 2017 στα 5,7 δισεκατομμύρια δολάρια, παράγει περιεχόμενο σε 25 γλώσσες και διαθέτει περισσότερα των 30 γραφεία στον κόσμο. Ο όμιλος των μέσων ενημέρωσης, με δωρεάν πρόσβαση, στηρίζεται κυρίως στην διαφήμιση για τα έσοδά του.

Ομως, λόγω της επιδείνωσης των οικονομικών συνθηκών, η διαφημιστική αγορά συρρικνώνεται και κυριαρχείται από τους τεχνολογικούς κολοσσούς όπως η Google και το Facebook.

Ο όμιλος Vice θα συνεχίσει τις δραστηριότητές του κατά την διάρκεια της διαδικασίας πτώχευσης, διευκρινίζεται στην ανακοίνωση.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 2010, το Vice εντάχθηκε, όπως το BuzzFeed και η Huffington Post, σε μία νέα γενιά αποκλειστικά διαδικτυακών μέσων ενημέρωσης που φιλοδοξούσε να υποσκελίσει τα παλιά μεγάλα μέσα ενημέρωσης.

Τα δωρεάν μέσα είναι περισσότερο εκτεθειμένα στην δυσμενή οικονομική συγκυρία, που ανάγκασε πολλά από τα ιστορικά μέσα όπως το δημόσιο ραδιοφωνικό δίκτυο NPR, η Washington Post και το CNN να προχωρήσουν σε απολύσεις.

Η BuzzFeed ανακοίνωσε στα τέλη του Απριλίου το κλείσιμο της ιστοσελίδας BuzzFeed News και την απόλυση 180 εργαζομένων.

Το νομοθετικό πλαίσιο για τη «δεύτερη ευκαιρία» δίνει, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, τη δυνατότητα σε φυσικά πρόσωπα να απαλλαγούν από τα χρέη τους και σε ορίζοντα τριετίας ή και ενός χρόνου (εάν διαθέτουν ακίνητη περιουσία) να κάνουν καινούργια αρχή, να δραστηριοποιηθούν, εκ νέου, επιχειρηματικά.

Η απαλλαγή από τα χρέη φαίνεται ότι αποτελεί ισχυρό δέλεαρ, με αποτέλεσμα περίπου 1.400 φυσικά πρόσωπα να έχουν κάνει χρήση των συγκεκριμένων διατάξεων το 2022. Υπολογίζεται, δηλαδή, ότι κατετίθεντο περίπου έξι αιτήσεις ανά εργάσιμη ημέρα την περυσινή χρονιά.

«Μέσω της πτώχευσης και της απαλλαγής του φυσικού προσώπου από τα χρέη του παρέχεται στον οφειλέτη δεύτερη ευκαιρία να επαναδραστηριοποιηθεί, αναλαμβάνοντας εκ νέου επιχειρηματική δραστηριότητα. Συγχρόνως εξυπηρετείται η εθνική οικονομία, διότι σε διαφορετική περίπτωση ο οφειλέτης θα παρέμενε εγκλωβισμένος σε μια διαρκή χρεωστική θέση, από την οποία δεν θα μπορούσε να εξέλθει και θα κατέφευγε στην παραοικονομία», αναφέρει στην «Κ» ο δικηγόρος Βαγγέλης Τρανώρης. Ποιες, όμως, είναι οι απαιτούμενες προϋποθέσεις;

Στις λεγόμενες πτωχεύσεις μικρού αντικειμένου, για να τεθεί ο οφειλέτης σε καθεστώς χρεοκοπίας πρέπει το σύνολο της περιουσίας του (κινητά, ακίνητα κ.τ.λ.) να μην υπερβαίνει το ποσό των 350.000 ευρώ. Οπως εξηγεί ο κ. Τρανώρης, απαιτείται ακόμη να βρίσκεται σε κατάσταση παύσης πληρωμών, δηλαδή να αδυνατεί να καταβάλει τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του προς το Δημόσιο, τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης ή τα πιστωτικά – χρηματοδοτικά ιδρύματα, σε ύψος τουλάχιστον 60% των συνολικών ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεών του. Η παύση πληρωμών θα πρέπει να είναι για περίοδο τουλάχιστον έξι μηνών και η μη εξυπηρετούμενη υποχρέωση θα πρέπει να υπερβαίνει τις 30.000 ευρώ. Σε περίπτωση που εντός 30 ημερών από την υποβολή της αίτησης (στο ηλεκτρονικό μητρώο φερεγγυότητας) δεν υπάρξει παρέμβαση κατά αυτής ή υποβληθεί παρέμβαση που αφορά μόνο τον διορισμό συνδίκου, το πτωχευτικό δικαστήριο με μόνη την παρέλευση του παραπάνω χρονικού διαστήματος εκδίδει απόφαση κήρυξης του οφειλέτη σε κατάσταση πτώχευσης.1.400 πρόσωπα κήρυξαν πτώχευση – Δεύτερη ευκαιρία με τον νέο νόμο-1

«Από την επισκόπηση της νομολογίας, η πλειοψηφία των δημοσιευμένων αποφάσεων κάνει δεκτές τις υποβληθείσες αιτήσεις πτώχευσης», σημειώνει ο κ. Τρανώρης. Η ελκυστικότητα του καθεστώτος της δεύτερης ευκαιρίας αποδίδεται στο γεγονός ότι ο οφειλέτης – φυσικό πρόσωπο απαλλάσσεται πλήρως από το υπόλοιπο των χρεών που παραμένει μη εξοφληθέν μετά την περάτωση της πτώχευσης, με μόνη προϋπόθεση την παρέλευση τριετίας από τον χρόνο κήρυξης της πτώχευσης. Ωστόσο, ακόμη και αν ο οφειλέτης δεν ενταχθεί στις ρυθμίσεις επειδή δεν διαθέτει περιουσία, η καταχώρισή του στο ηλεκτρονικό μητρώο φερεγγυότητας (ως μη κηρυχθείς σε πτώχευση) αρκεί για να απαλλαγεί από τα χρέη του και σε μία τριετία να επαναδραστηριοποιηθεί επιχειρηματικά.

Επίσης, «η τριετής προθεσμία συντέμνεται σε ένα έτος εφόσον πρόκειται για οφειλέτη, η κύρια κατοικία του οποίου ή άλλα πάγια σημαντικά στοιχεία περιλαμβάνονται στην πτωχευτική περιουσία που υπερβαίνουν σε αξία το 10% των συνολικών του υποχρεώσεων και η ελάχιστη αξία τους δεν υπολείπεται των 100.000 ευρώ», τονίζει ο δικηγόρος Βαγγέλης Τρανώρης.

Πρακτικά, εάν ένα φυσικό πρόσωπο οφείλει 300.000 ευρώ και διαθέτει περιουσιακά στοιχεία 90.000 ευρώ, τότε αυτά εκποιούνται με στόχο την ικανοποίηση των πιστωτών και το υπολειπόμενο ποσό (210.000 ευρώ) διαγράφεται. Αντίθετα, εάν οφειλέτης χρωστάει 150.000 ευρώ και διαθέτει περιουσία 350.000 ευρώ, αυτή εκποιείται για την αποπληρωμή των πιστωτών, με το υπόλοιπο τμήμα της περιουσίας να παραμένει στην κυριότητα του φυσικού προσώπου.

Η πρώτη κατοικία

Οσον αφορά την προστασία της κύριας κατοικίας προβλέπεται μόνο για φυσικά πρόσωπα που ανήκουν στους ευάλωτους οφειλέτες και διαθέτουν κάποιες από τις τρεις προϋποθέσεις. Εχουν κηρυχθεί σε κατάσταση πτώχευσης, προχωρεί η διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης (εις βάρος της κύριας κατοικίας) ή έχει καταρτιστεί σύμβαση αναδιάρθρωσης (μεταξύ οφειλέτη και φορέα κοινωνικής ασφάλισης).

Σε κάθε περίπτωση, μέχρι να παρέλθει είτε η τριετία είτε ο ένας χρόνος (εφόσον ο οφειλέτης διαθέτει ακίνητη περιουσία), το φυσικό πρόσωπο δεν είναι δυνατό να επαναδραστηριοποιηθεί επιχειρηματικά καθώς βρίσκεται σε καθεστώς πτώχευσης, έχοντας τη δυνατότητα εξασφάλισης ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος που είναι ακατάσχετο.

Οι επιχειρήσεις έκλεισαν, τα χρέη έμειναν…

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά των φυσικών προσώπων για τα οποία αποτελεί μονόδρομο η πτώχευση; Ως επί το πλείστον, οι οφειλέτες που ζητούν δεύτερη ευκαιρία διέθεταν ατομικές επιχειρήσεις που διέκοψαν τη δραστηριότητά τους πριν από αρκετά χρόνια, με αποτέλεσμα τη συσσώρευση χρεών σε Δημόσιο, τράπεζες και ασφαλιστικά ταμεία.

Ενδεικτικά, επικεφαλής ομόρρυθμης εταιρείας καθαρισμού κτιρίων, που έπαυσε να δραστηριοποιείται το 2013, εντάχθηκε σε καθεστώς πτώχευσης διότι παραμένει τα τελευταία χρόνια άνεργη, ενώ οι αποδοχές του συζύγου της είναι πολύ χαμηλές. Εχει συσσωρεύσει χρέη άνω των 310.000 ευρώ που σχετίζονται με στεγαστικά, προσωπικά και επαγγελματικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες, και διαθέτει ένα ακίνητο και ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου σε αγροτεμάχιο, των οποίων η αξία υπολείπεται του συνόλου των οφειλών.

Σε άλλη περίπτωση, οικογενειακή επιχείρηση εμπορίας ειδών αργυροχοΐας με σημαντικό αριθμό υποκαταστημάτων εντός και εκτός Αττικής, λόγω της χρηματοπιστωτικής κρίσης, κατέρρευσε το 2009. «Μαζί με τις εταιρείες επήλθε και η προσωπική οικονομική μου κατάρρευση και ολοκληρωτική καταστροφή μου, αφού εξάντλησα κάθε ταμειακό απόθεμα και δυνατότητα δανειοδότησης. Από την προσπάθεια διάσωσης των δύο εταιρειών προέκυψε η σημερινή υπερχρέωσή μου, δεδομένου ότι όλα μου τα χρέη προήλθαν αποκλειστικά και μόνο από την παροχή εγγυήσεών μου στα ανοικτά δάνεια κίνησης που αναγκαστικά προσέφυγαν οι δύο εταιρείες στις οποίες συμμετείχα», αναφέρει σε αίτηση πτώχευσης το φυσικό πρόσωπο – πρώην επιχειρηματίας που οφείλει περίπου 560.000 ευρώ σε Δημόσιο, τράπεζες και ασφαλιστικά ταμεία.

Την πτώχευσή του αιτείται και ιδιωτικός υπάλληλος που οφείλει περισσότερα από 110.000 ευρώ, τμήμα των οποίων δημιουργήθηκε λόγω της συμμετοχής του ως ομόρρυθμου εταίρου σε επιχείρηση.

Πηγή: Η Καθημερινή