Μέσα σε αυτό το τεταμένο περιβάλλον, ο Γάλλος πρόεδρος φαίνεται να εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, μόλις έναν χρόνο και τέσσερις μήνες μετά τις προηγούμενες κάλπες.

Σύμφωνα με πληροφορίες που δεν διαψεύδονται από το Μέγαρο των Ηλυσίων, ο Μακρόν και το επιτελείο του έχουν στείλει άτυπη οδηγία σε όλες τις νομαρχίες και περιφέρειες της χώρας με το μήνυμα «να είστε σε ετοιμότητα». Το σενάριο που κερδίζει έδαφος θέλει τον πρώτο γύρο των εκλογών να διεξάγεται στις 16 Νοεμβρίου και τον δεύτερο στις 23 Νοεμβρίου.

Αν το σχέδιο επιβεβαιωθεί, ο πρόεδρος θα πρέπει να προχωρήσει στη διάλυση της Εθνοσυνέλευσης και να υπογράψει το προεδρικό διάταγμα προκήρυξης των εκλογών, ανοίγοντας τον δρόμο για μια νέα, αστραπιαία προεκλογική περίοδο.

Η Γαλλία, έτσι, θα βρεθεί ξανά ενώπιον των καλπών σε μια συγκυρία που θυμίζει έντονα την περσινή πολιτική αναμέτρηση, η οποία πραγματοποιήθηκε λίγο μετά τις ευρωεκλογές και τη σαρωτική επικράτηση της ακροδεξιάς των Μαρίν Λεπέν και Ζορντάν Μπαρντελά.

Αναλυτές εκτιμούν ότι μια τέτοια κίνηση του Μακρόν θα μπορούσε να αποτελέσει είτε ύστατο ρίσκο είτε προσπάθεια ανανέωσης της πολιτικής του νομιμοποίησης, σε μια περίοδο όπου η σταθερότητα της κυβέρνησής του δοκιμάζεται όσο ποτέ.

Σπύρος Σιδέρης

Όλα τα ενδεχόμενα παραμένουν ανοικτά μετά τις ανακοινώσεις των κομμάτων Εργασία, Yisrael Beiteinu και Yesh Atid του αρχηγού της αντιπολίτευσης Γιαΐρ Λαπίντ, ότι θα καταθέσουν από κοινού την επόμενη εβδομάδα πρόταση για διάλυση της Κνεσέτ και προκήρυξη εκλογών. Η πρωτοβουλία αυτή φαίνεται να αποκτά ευρύτερη δυναμική, καθώς ακόμα και παράγοντες της υπερορθόδοξης κοινότητας, όπως οι Ασκενάζι θρησκευτικοί ηγέτες, φέρεται να έχουν δώσει εντολή στους βουλευτές τους να υπερψηφίσουν.

Η αιτία της έκρηξης βρίσκεται στο ναυάγιο των διαπραγματεύσεων μεταξύ του προέδρου της Επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, Γιούλι Έντελσταϊν, και των κομμάτων των χαρέντιμ για την νομοθέτηση πλήρους απαλλαγής των θρησκευόμενων φοιτητών από τη στρατιωτική θητεία.

Το κόμμα Γιούντατ Ατουρά, με τον Μοσέ Γκάφνι στην ηγεσία της κοινοβουλευτικής του ομάδας, έχει ήδη λάβει εντολές από τον ραβίνο Ντοβ Λάντο να στηρίξει τη διάλυση της Κνεσέτ, αν δεν υιοθετηθεί η απαλλαγή εντός ημερών.

Η κρίση ως εσωτερικό ρήγμα, όχι εξωτερική πίεση

Σε αντίθεση με άλλες περιόδους έντασης στο Ισραήλ που οφείλονταν κυρίως σε εξωτερικές συγκρούσεις —όπως η πόλεμος στη Γάζα—, η παρούσα κρίση εκκινεί από εσωτερικά πολιτικά ζητήματα. Ο νόμος περί στράτευσης έχει αναδειχθεί σε κρίσιμο ζήτημα για τα κόμματα των χαρέντιμ, τα οποία θεωρούν ότι απειλεί τη θρησκευτική τους ταυτότητα και τον παραδοσιακό τρόπο ζωής τους.

Τα κόμματα Shas, Degel HaTorah και Agudat Yisrael, που συγκροτούν την ενωμένη λίστα Γιούντατ Ατουρά, διαθέτουν 18 βουλευτές, αριθμός ικανός να γκρεμίσει την πλειοψηφία της κυβέρνησης Νετανιάχου, η οποία στηρίζεται σε 68 έδρες.

Ο πολιτικός εκβιασμός των χαρέντιμ δεν είναι μόνο κοινοβουλευτικός αλλά και θρησκευτικά επικυρωμένος, γεγονός που προσδίδει βαρύνουσα κοινωνική και θεολογική νομιμοποίηση στις απειλές τους.

Ο Νετανιάχου ανάμεσα σε δύο κόσμους

Ο ίδιος ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, αντιμέτωπος με κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και υπό δικαστική πίεση εντός Ισραήλ, βρίσκεται πλέον στριμωγμένος πολιτικά. Από τη μια, έχει δεσμεύσεις απέναντι στους υπερορθόδοξους, που αποτελούν στυλοβάτες του συνασπισμού. Από την άλλη, βρίσκεται αντιμέτωπος με τον λαϊκό θυμό για τις συνεχείς απαλλαγές και την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου που έκρινε τη στρατιωτική εξαίρεση αντισυνταγματική.

Το μόνο του εργαλείο, σύμφωνα με την πολιτική αναλύτρια Μοράν Αζουλάι, είναι η αναβολή, η πολιτική του χρόνου. Προσπαθεί, όπως σημειώνει η ίδια, να “τραβήξει” την κρίση μέχρι το τέλος του καλοκαιριού, ελπίζοντας σε αλλαγή των συσχετισμών.

Ωστόσο, οι προθεσμίες του Ανωτάτου Δικαστηρίου πιέζουν. Αν δεν νομοθετηθεί νέα ρύθμιση έως τότε, η εξαίρεση των θρησκευόμενων από τη στρατολογία παύει να ισχύει αυτόματα, γεγονός που θα προκαλέσει νέες εντάσεις.

Ο ρόλος του Έντελσταϊν και η εσωτερική σύγκρουση στο Λικούντ

Ο Γιούλι Έντελσταϊν, βουλευτής του Λικούντ και επικεφαλής της επιτροπής Άμυνας, έχει προκαλέσει τη δυσφορία πολλών στο κυβερνών κόμμα, καθώς θεωρείται από ορισμένους ότι προωθεί πρόωρες εκλογές, εκμεταλλευόμενος τη δυσαρέσκεια για να διαμορφώσει νέα ισορροπία δυνάμεων στο κόμμα και εντός κυβέρνησης. Παρ’ όλα αυτά, δεν αναμένεται η άμεση αντικατάστασή του, καθώς κάτι τέτοιο θα επιβάρυνε την ήδη πολύπλοκη νομική και πολιτική κατάσταση.

Η εφημερίδα «Ισραέλ Χαγιόμ» καταγράφει την εντατικοποίηση των επαφών του Νετανιάχου με ηγέτες των χαρέντιμ για την προώθηση ενός νομοσχεδίου συμβιβασμού, ωστόσο οι πιθανότητες επιτυχίας είναι περιορισμένες.

Σενάρια και εναλλακτικές πορείες

Οι αναλυτές συγκλίνουν στην εκτίμηση ότι η κρίση έχει μετατραπεί σε κρίσιμο σταυροδρόμι για την πολιτική επιβίωση του Νετανιάχου. Τα δύο σενάρια που επικρατούν είναι:

1. Διάλυση της Κνεσέτ και πρόωρες εκλογές – ενδεχόμενο ενισχυόμενο από τις κινήσεις της αντιπολίτευσης αλλά και από τις απειλές των χαρέντιμ.
2. Μυστική συμφωνία και αναβολή της κρίσης – ένας σιωπηρός συμβιβασμός που θα επιτρέψει στην κυβέρνηση να επιβιώσει με αναβολή εφαρμογής του νόμου για την στρατιωτική θητεία.

Ο Γιαΐρ Λαπίντ και τα κόμματα της αντιπολίτευσης επιδιώκουν να επιταχύνουν τις εξελίξεις, ελπίζοντας σε μια εκλογική νίκη εν μέσω φθοράς της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Οι χαρέντιμ, από την πλευρά τους, παραμένουν επιφυλακτικοί: φοβούνται ότι μια νέα κυβέρνηση ίσως είναι λιγότερο διαλλακτική απέναντί τους σε θέματα στρατολογίας.

Πολιτικό τέλος ή ελιγμός επιβίωσης;

Ο Νετανιάχου, όπως τονίζει η ανάλυση της Αζουλάι, δεν έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο να προχωρήσει σε ανάγνωση του νομοσχεδίου διάλυσης σε πρώτη φάση, χρησιμοποιώντας το ως μέσο εκβιασμού, χωρίς να προχωρήσει στην τελική ψήφιση. Ένα είδος “πολιτικής μπλόφας” για να πιέσει τους εταίρους του να κάνουν πίσω.

Η επόμενη εβδομάδα αναμένεται καθοριστική: είτε θα δρομολογηθεί το σενάριο της κατάρρευσης του κυβερνητικού συνασπισμού, είτε θα επικρατήσει προσωρινά η λογική της αναβολής. Όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, το βέβαιο είναι ότι το πολιτικό μέλλον του Ισραήλ βρίσκεται πλέον σε τεντωμένο σχοινί, με την κρίση για τον νόμο στράτευσης να έχει μετατραπεί σε δομικό ρήγμα εξουσίας.

Ο Μακρόν, σύμφωνα με το Bloomberg, έχει συμβουλευτεί πρόσωπα του στενού του κύκλου τις τελευταίες εβδομάδες σχετικά με ένα τέτοιο σενάριο. Οι συζητήσεις είναι απλώς συμβουλευτικές και δεν έχει ληφθεί καμία απόφαση. Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές δεν θα γίνουν μέχρι το 2029.

Μεταξύ των επιλογών που εξετάζονται είναι η αναμονή μέχρι το επόμενο έτος πριν από τη διάλυση του κοινοβουλίου για τη διεξαγωγή βουλευτικών εκλογών ταυτόχρονα με τις προγραμματισμένες δημοτικές εκλογές το 2026, είπε ένας από τους ανθρώπους, ο οποίος μίλησε υπό τον όρο της ανωνυμίας. Το άτομο του είπε ότι ήταν κακή ιδέα.

Ο Μακρόν είπε στους ηγέτες των κομμάτων τον Δεκέμβριο ότι είχε ως στόχο να αποφύγει μια πρόωρη ψηφοφορία πριν τη λήξη της θητείας του το 2027. Το γραφείο του Γάλλου προέδρου αρνήθηκε να σχολιάσει μια πιθανή διάλυση, αλλά ένα πρόσωπο κοντά στον Μακρόν δήλωσε την Τρίτη ότι η πρόθεση του Μακρόν δεν άλλαξε.

Μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να απειλήσει τη σχετική σταθερότητα που απολαμβάνει η Γαλλία από τον Δεκέμβριο, όταν ο Μακρόν όρισε τον Φρανσουά Μπαϊρού ως πρωθυπουργό. Πριν από αυτό, ο Μακρόν υπέστη καταστροφικές εκλογές τον Ιούλιο που διέλυσαν την Εθνοσυνέλευση και την άφησαν χωρίς καμία ομάδα να κατέχει την πλειοψηφία, προκαλώντας μήνες πολιτικού χάους.

Οι πρόωρες βουλευτικές εκλογές θα μπορούσαν επίσης να δώσουν στην ακροδεξιά Εθνική Συσπείρωση της Μαρίν Λε Πεν – το μεγαλύτερο κόμμα στο κοινοβούλιο – την ευκαιρία να αξιοποιήσει τη δυναμική του και πιθανώς να πάρει τον έλεγχο της κυβέρνησης.

Ο Μακρόν διασχίζει την ήπειρο σε μια προσπάθεια να ηγηθεί μιας απάντησης στις απότομες γεωπολιτικές κινήσεις του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ που έχουν συγκλονίσει τους συμμάχους των ΗΠΑ σε όλο τον κόσμο. Η επιστροφή της πολιτικής των μεγάλων δυνάμεων έδωσε στον Μακρόν την ευκαιρία να αλλάξει ταχύτητα καθώς συγκεντρώνει συμμάχους που επιδιώκουν να στηρίξουν το Κίεβο και να ενισχύσουν την ευρωπαϊκή κυριαρχία.

Οι Γάλλοι ψηφοφόροι καλωσόρισαν την επιστροφή του Μακρόν στο διεθνές προσκήνιο, ανεβάζοντας τα ποσοστά αποδοχής του από ένα ιστορικό χαμηλό. Δημοσκόπηση του Ifop για το Ouest-France έδειξε ότι η δημοτικότητά του αυξήθηκε στο 31% τον Μάρτιο, επτά μονάδες πάνω από τον προηγούμενο μήνα και κοντά στο επίπεδο πριν από τις περσινές κοινοβουλευτικές εκλογές.

Ορισμένοι σύμμαχοι του Μακρόν ανησυχούν, ωστόσο, ότι νέες εκλογές τους επόμενους μήνες θα μπορούσαν να διαβρώσουν ακόμη περισσότερο την πλειοψηφία του. Ο συνασπισμός του έχασε περίπου το ένα τρίτο των εδρών του στην Εθνοσυνέλευση τον περασμένο Ιούλιο, ενώ η Εθνική Συσπείρωση σημείωσε το μεγαλύτερο ποσοστό της.

Η Λε Πεν, η οποία ηγήθηκε πολλών δημοσκοπήσεων για την επόμενη προεδρική κούρσα, κρίθηκε ένοχη για υπεξαίρεση τον Μάρτιο και έλαβε άμεση απαγόρευση πενταετούς υποψηφιότητας. Μια πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι ο νούμερο δύο του κόμματος, Ζορντάν Μπαρντελά, είναι ο πρώτος στην προεδρική κούρσα του 2027, αφού έδειξε ότι είναι έτοιμος να πάρει τη σκυτάλη.

Ωστόσο, οι ελπίδες της Λε Πεν να είναι υποψήφια για τη γαλλική προεδρία του 2027 παραμένουν ζωντανές, αφού το εφετείο του Παρισιού δήλωσε ότι θα πρέπει να είναι σε θέση να αποφανθεί για αμφισβήτηση της καταδίκης και της εκλογικής απαγόρευσης έως τα μέσα του 2026 — πολύ νωρίτερα από το αναμενόμενο.

Θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι ο Σολτς θα χάσει την ψήφο εμπιστοσύνης, η οποία έχει οριστεί για τη Δευτέρα (16/12).

Σε σύντομη δήλωσή του, ο Σολτς τόνισε ότι στο διάστημα που απομένει μέχρι τις εκλογές, η Ομοσπονδιακή Βουλή μπορεί να εγκρίνει νομοσχέδια που “δεν παίρνουν αναβολή”, αλλά χρειάζονται και την υποστήριξη της αντιπολίτευσης.

Μεταξύ απαραίτητων κατά τον Σολτς νομοθετικών πρωτοβουλιών είναι:

• Αύξηση του επιδόματος τέκνων για την ενίσχυση των οικογενειών
• Φορολογική ελάφρυνση οικογενειών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων
• Ενιαίο εισιτήριο στη Γερμανία για δημόσια μέσα μαζικής μεταφοράς
• Σταθεροποίηση των τιμών ενέργειας από τον Ιανουάριο.

Αυτό θα ωθήσει τον καγκελάριο να ζητήσει από τον Γερμανό πρόεδρο Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάγερ να διαλύσει την Μπούντεσταγκ, όπως είναι γνωστή η κάτω βουλή του γερμανικού κοινοβουλίου, και να προκηρύξει εκλογές επτά μήνες νωρίτερα από τον αρχικό σχεδιασμό.

Η κίνηση αυτή έρχεται λίγο περισσότερο από ένα μήνα μετά την κατάρρευση του σπαρασσομένου τρικομματικού συνασπισμού του Σολτς, στον απόηχο της απόφασης της καγκελαρίου να απολύσει τον τότε υπουργό Οικονομικών Κρίστιαν Λίντνερ των φιλοεπιχειρηματικών φιλελεύθερων Ελεύθερων Δημοκρατών (FDP).

Ο Σολτς κατηγόρησε τον Λίντνερ ότι είχε διαρρήξει την εμπιστοσύνη κατά τη διάρκεια μηνών πικρών διαφωνιών, κυρίως σχετικά με τον τρόπο κάλυψης των κενών στον προϋπολογισμό.

Το FDP του Λίντνερ εγκατέλειψε αμέσως τον συνασπισμό, αφήνοντας τους κεντροαριστερούς Σοσιαλδημοκράτες (SPD) του Σολτς και τον εναπομείναντα εταίρο του, τους Πράσινους, χωρίς πλειοψηφία στην Μπούντεσταγκ.

Οι συνάδελφοι μου βουλευτές της Nέας Δημοκρατίας έχουν στηρίξει όχι μόνο με την ψήφο τους, αλλά και με την επιχειρηματολογία τους την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη αδιάκοπα εδώ και πεντέμισι χρόνια κυβερνητικής πορείας. Και έτσι θα συνεχίσουμε. Δεν έχω καμία ένδειξη αποσκιρτήσεως, δεν ανησυχώ καθόλου για την κομματική μας συνοχή, δεν υπάρχει πιθανότητα πρόωρων εκλογών», είναι τα πρώτα μηνύματα που στέλνει ο υπουργός Επικρατείας.

Οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας έχουν στηρίξει όχι μόνο με την ψήφο τους, αλλά και με την επιχειρηματολογία τους την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Δεν έχω καμία ένδειξη αποσκιρτήσεως, δεν ανησυχώ καθόλου για την κομματική μας συνοχή, και δεν υπάρχει πιθανότητα πρόωρων… pic.twitter.com/9aWHcgo16l

— Makis Voridis (@MakisVoridis) November 24, 2024

Ενώ ειδικά για τη διαγραφή τού πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, λέει πως ήταν «μια δύσκολη και δυσάρεστη απόφαση πρωτίστως, και κυρίως για τον πρωθυπουργό αλλά και για τα μέλη της Επιτροπής Δεοντολογίας, και προφανώς το ίδιο ισχύει και για όλους όσοι υπερασπιστήκαμε την αναγκαιότητα αυτής της απόφασης». Για τους δε λόγους της διαγραφής επαναλαμβάνει ότι «δεν υπήρξε θέμα πολιτικών διαφορών», επίσης «δεν ήταν μία σημειακή διαφωνία σε κάποιο θέμα κυβερνητικής πολιτικής. Η ποσότητα, αλλά και η ποιότητα και η ένταση της διαφοροποίησης ήταν τέτοια που δεν άφηνε κανένα περιθώριο στον πρωθυπουργό».

Ερωτηθείς για ενδεχόμενη κινητικότητα στα δεξιά του κυβερνώντος κόμματος, απαντά ότι «τα κόμματα ευδοκιμούν όταν η δημιουργία τους ανταποκρίνεται σε υπαρκτές κοινωνικές αναγκαιότητες που δεν καλύπτονται, και σε επίσης υπαρκτές στην κοινωνία ιδεολογικοπολιτικές αντιστοιχίσεις. Δεν μπορούν να ιδρύονται βολονταριστικά, ούτε ευδοκιμούν όταν δημιουργούνται στη βάση προσωπικών στρατηγικών». «Οι συντηρητικοί ψηφοφόροι ξέρουν ότι η αποτελεσματική πολιτική έκφραση των δικών τους πολιτικών προτεραιοτήτων πραγματώνεται από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας», επισημαίνει ο Μ. Βορίδης και φέρνει παραδείγματα, όπως το «πιο μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα της τελευταίας τριακονταετίας», το «ποιος μάχεται καθημερινά απέναντι στην παράνομη μετανάστευση με το φράχτη, τη φύλαξη των θαλάσσιων συνόρων, την αποτελεσματική διαχείριση των μεταναστευτικών ροών», την αύξηση των συλλήψεων κατά 20%, την αυστηροποίηση του Ποινικού Κώδικα, αλλά και τις δικονομικές διατάξεις, οι οποίες «καθιστούν ευχερέστερη την πιο αυστηρή ποινική αντιμετώπιση, που είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση κατά 10% του πληθυσμού των φυλακών».

Επιπλέον, «ποιος έδωσε τη δυνατότητα να εκλεγεί ευρωβουλευτής ο φυλακισμένος δήμαρχος Χειμάρρας Φρέντη Μπέλερης και μάλιστα ενώ αυτός ήταν ακόμα κρατούμενος; Ποιος μειώνει σταθερά και μόνιμα τους φορολογικούς συντελεστές, ποιος προσελκύει επενδύσεις, ποιος μειώνει την ανεργία, ποιος αυξάνει συνεχώς τον κατώτατο μισθό;», διερωτάται και συμπεραίνει:

«Αυτές οι πολιτικές είναι που απαντούν στα αιτήματα των συντηρητικών ψηφοφόρων και δεν αφήνουν κανένα περιθώριο να συγκροτηθεί ένας αξιόπιστος, σοβαρός πόλος στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας. Οι λογικοί δεξιοί στηρίζουν την προσπάθεια που κάνει κυβέρνηση. Και άρα όχι, δεν υπάρχει περιθώριο για τη δημιουργία ενός νέου σοβαρού δεξιού κόμματος στην Ελλάδα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τις ασκούμενες πολιτικές, συνθέτει και εφαρμόζει ένα μείγμα κυβερνητικής πολιτικής, που εκφράζει τον ορθό λόγο, τελικά και τον κεντρώο και τον δεξιό ψηφοφόρο».

Στα σενάρια αλλαγής του εκλογικού νόμου, παρεμβαίνει σημειώνοντας πως «δεν υφίσταται τέτοιο ζήτημα, τέτοια συζήτηση», ενώ σε ερώτημα για τη δημοσκοπική άνοδο του ΠΑΣΟΚ, απαντά: «Λογική μού φαίνεται η άνοδος αυτή, και αναμενόμενη». Άνοδος που εν πολλοίς εξηγείται από τη ρευστοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ, αναφέρει. Ο οποίος βρίσκεται, συμπληρώνει, «σε διαδικασία αποσύνθεσης, ήδη από τους πρώτους μήνες της κυβερνητικής του θητείας».

Για το ΠΑΣΟΚ, όμως, εκτιμά πως «θα προσπαθεί να αποτινάξει το μνημονιακό παρελθόν του και θα μοιάζει όλο και πιο πολύ με ΣΥΡΙΖΑ. Η κριτική μας λοιπόν είναι σωστή: το ΠΑΣΟΚ δεν θα ασκεί εποικοδομητική, αλλά δομική, μηδενιστική, λαϊκίστικη αντιπολίτευση, θα γίνεται ένας πράσινος ΣΥΡΙΖΑ». «

Πάντως έχει σημασία κάποιος να θυμίζει στους συμπολίτες μας ποια είναι η εναλλακτική στην κυβερνητική πολιτική: παροχολογία, φορολογικός και δημοσιονομικός εκτροχιασμός, επιστροφή στην λαϊκίστικη ρητορική των δήθεν εύκολων και απλών λύσεων, τα καταστροφικά αποτελέσματα δε της ρητορικής αυτής τα έχουμε ζήσει όλοι», υπογραμμίζει κλείνοντας ο υπουργός Επικρατείας.

Ο υπουργός Οικονομίας Ρόμπερτ Χάμπεκ έλαβε το χρίσμα του υποψήφιου καγκελάριου από τους Πράσινους για τις εκλογές της 23ης Φεβρουαρίου στη Γερμανία.

Στην ψηφοφορία που διεξήχθη στο συνέδριο του κόμματος στο Βισμπάντεν, ο κ. Χάμπεκ έλαβε ποσοστό 96,48%.

Νέα ηγεσία στους Πράσινους

Υπενθυμίζεται πως το Σάββατο 16 Νοεμβρίου η Φραντσίσκα Μπράτνερ και ο Φέλιξ Μπάναστσακ επελέγησαν ως το νέο ηγετικό δίδυμο των Πρασίνων.

Η 45χρονη Φραντσίσκα Μπράτνερ, υφυπουργός Οικονομίας στην σημερινή κυβέρνηση και έμπιστη του υπουργού Ρόμπερτ Χάμποεκ, προέρχεται από την πτέρυγα των «ρεαλιστών» (Realos) και έλαβε το 78,15% των ψήφων, ενώ ο 35χρονος συμπρόεδρός της Φέλιξ Μπάναστσακ, ομοσπονδιακός βουλευτής από το 2021, ανήκει στην αριστερή πλευρά και έλαβε ποσοστό 92,88%.

Η προηγούμενη ηγεσία, η Ρικάρντα Λανγκ και ο Ομίντ Νουριπούρ, είχε παραιτηθεί μετά τα πενιχρά για τους Πράσινους εκλογικά αποτελέσματα στα ανατολικά κρατίδια τον περασμένο Σεπτέμβριο.

Ο Τραμπ σε συνάντηση με τον Ουκρανό Πρόεδρο είχε τονίσει – μπροστά στον Ζελένσκι – πως διατηρεί καλές σχέσεις με τον Πούτιν, ενώ έχει διαμηνύσει πως με την εκλογή του στην προεδρία θα προχωρήσει σε πρωτοβουλία για άμεσο τερματισμό του πολέμου, φέρνοντας τις δύο πλευρές στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Παρότι ο Ντόναλντ Τραμπ δεν έχει διευκρινίσει πώς ακριβώς θα μπορούσε να τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία, οι διαρροές για το σχέδιό του αναφέρουν πως αυτό προβλέπει πιέσεις προς το Κίεβο να αποδεχτεί την παράδοση εδαφών που έχει καταλάβει ο ρωσικός στρατός. Ο Βολοντίμιρ Ζελέσνκι έχει απορρίψει ένα τέτοιο ενδεχόμενο, υποστηρίζοντας πως θα ισοδυναμεί με ήττα.

Αίσθηση προκάλεσε η δημοσίευση ενός βίντεο στο Instagram του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, του μεγαλύτερου γιου του εκλεγμένου προέδρου των ΗΠΑ, που είχε ως πρωταγωνιστή τον Ουκρανό Πρόεδρο, Βολόντιμιρ Ζελένσκι, στο οποίο αφήνει να εννοηθεί ότι η αμερικανική στήριξη σύντομα θα τελειώσει. Ειδικότερα σε ανάρτησή του το Σάββατο, κοινοποίησε ένα βίντεο με τον Ζελένσκι να δείχνει δυσαρεστημένος δίπλα στον Ντόναλντ Τραμπ με τη λεζάντα: «POV: ‘Είσαι 38 ημέρες από το να χάσεις το επίδομά σου’».

Economist: Ο Ζελένσκι αντιμέτωπος με μια μάχη εξουσίας το 2025

Ο Economist, σε δημοσίευμά του (13/11), αναφέρει πως ο «ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι θα αντιμετωπίσει μια μάχη εξουσίας το 2025», σημειώνοντας πως είναι πιθανό να διεξαχθούν προεδρικές εκλογές στην Ουκρανία τον Μάιο. «Καθώς το ηθικό στην Ουκρανία πέφτει γίνεται ήδη λόγος για αλλαγή στην ηγεσία της χώρας. Στην παρούσα φάση όλη η συζήτηση αφορά στον Ντόναλντ Τραμπ και σε ένα παιχνίδι αναμονής. Θα κλιμακώσει η νέα αμερικανική κυβέρνηση υπέρ της Ουκρανίας ή της Ρωσίας; Μπορεί να επιβάλει μια εκεχειρία; Και εν τέλει θα υπάρξουν εκλογές;».

Αυτά είναι τα ερωτήματα που φαίνεται να εντείνονται στο εσωτερικό της Ουκρανίας και σύμφωνα με τον Economist «οι πολιτικοί του Κιέβου έχουν στα χείλη τους δύο ημερομηνίες: Την 20^η Ιανουαρίου του 2025, ημερομηνία ορκωμοσίας του Ντόναλντ Τραμπ, ως την αρχή για οποιαδήποτε πιθανή κατάπαυση του πυρός και άρση του στρατιωτικού νόμου, και την 25^η Μαΐου, ως μια πιθανή ημερομηνία εκλογών».

Η προεδρική διοίκηση αρνείται πως προετοιμάζεται για εκλογές. Ο ίδιος ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι μιλώντας στην Washington Post είχε απορρίψει, τον περασμένο μήνα, το ενδεχόμενο διεξαγωγής εκλογών εν μέσω πολέμου. Εξάλλου εκ του συντάγματος απαγορεύεται η διεξαγωγή προεδρικών εκλογών όσο βρίσκεται σε ισχύ στρατιωτικός νόμος. Επίσημα η θητεία του Ζελένσκι, που έχει παραταθεί λόγω του στρατιωτικού νόμου ο οποίος βάσει τελευταίου διατάγματος θα είναι σε ισχύ έως τις 7 Φεβρουαρίου του 2025, θα μπορούσε να λήξει τον Μάρτιο του επόμενου έτους.

«Αν έχουμε στρατιωτικό νόμο, δεν μπορούμε να έχουμε εκλογές. Το σύνταγμα απαγορεύει οποιεσδήποτε εκλογές κατά τη διάρκεια του στρατιωτικού νόμου. Αν δεν υπάρχει στρατιωτικός νόμος, τότε θα διεξαχθούν εκλογές. Σύμφωνα με το σύνταγμα της Ουκρανίας, μετά τη λήξη του στρατιωτικού νόμου, νομίζω πως μπορούν να διεξαχθούν εκλογές εντός 90 ημερών», είχε τονίσει ο πρόεδρος της Ουκρανίας.

Σύμφωνα με τον Economist, φαίνεται πως παρά τις διαψεύσεις οι προετοιμασίες έχουν ξεκινήσει. Τα περιφερειακά εκλογικά στρατηγεία έχουν αρχίσει να κινητοποιούνται και έχουν ξεκινήσει οι εργασίες για τις λίστες των υποψηφίων. Έρευνα που διεξήχθη τον Σεπτέμβριο έδειξε ότι σχεδόν το 70% των Ουκρανών πίστευε ότι θα έπρεπε να διεξαχθούν εκλογές παρά τον στρατιωτικό νόμο.

Αν οι εκλογές γίνονταν αύριο, θα ήταν δύσκολο για τον Ζελένσκι να επαναλάβει την επιτυχία της συντριπτικής νίκης του το 2019, σημειώνεται στο δημοσίευμα. Μάλιστα το αποτέλεσμα εκτιμάται, βάσει δημοσκοπήσεων, πως θα μπορούσε να είναι αρνητικό σε περίπτωση που αντίπαλός του στον τελικό γύρο για την προεδρία ήταν ο πρώην γενικός διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων και νυν πρεσβευτής της Ουκρανίας στη Μεγάλη Βρετανίας, Βαλερί Ζαλούζνι.

Ανώνυμη πηγή, που έχει συνεργαστεί στο παρελθόν με τον Ζελένσκι, ανέφερε πως η καλύτερη επιλογή θα ήταν να παραιτηθεί. «Ο Ζελένσκι έχει μόνο μία επιλογή… Αυτή είναι η διεξαγωγή εκλογών», προσθέτοντας ότι η εναλλακτική είναι ο κίνδυνος ο Ζελένσκι να συνδεθεί με μια στρατιωτική κατάρρευση ή μια «ημιτελή ειρήνη».

Πληροφορίες από Ρωσία για σχέδιο αντικατάστασης του Ζελένσκι από τις ΗΠΑ

Εν τω μεταξύ, σύμφωνα με το TASS, η Υπηρεσία Εξωτερικών Πληροφοριών της Ρωσίας (SVR) φέρεται να έχει πληροφορίες ότι το υπουργείο Εξωτερικών ΗΠΑ εργάζεται παρασκηνιακά για την απομάκρυνση του Βολοντίμιρ Ζελένσκι από την ηγεσία της Ουκρανίας.

«Πληροφορίες που έλαβε το SVR αναφέρουν ότι το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ συνεχίζει να εργάζεται επί σεναρίων για την αντικατάσταση της τρέχουσας ηγεσίας στην Ουκρανία, εάν χρειαστεί. Μεταξύ άλλων “νόμιμων” τρόπων απομάκρυνσης του, η Ουάσιγκτον εξετάζει το ενδεχόμενο να διεξαγάγει προεδρικές και βουλευτικές εκλογές [στην Ουκρανία] εν μέσω συνεχιζόμενων εχθροπραξιών με τη Ρωσία το επόμενο έτος», αναφέρεται στο σχετικό έγγραφο.

Μάλιστα σύμφωνα με την SVR, η αμερικανική διπλωματική υπηρεσία φέρεται να έχει αποφασίσει να θέσει τις βάσεις για τη διεξαγωγή προεκλογικής εκστρατείας στην Ουκρανία, χωρίς όμως να δείχνει πως παρεμβαίνει. «Στο αρχικό στάδιο, σχεδιάζεται να ενθαρρυνθούν οι οντότητες εντός της ουκρανικής κοινωνίας των πολιτών υπό τον έλεγχό τους, μέσω ιδρυμάτων “εκδημοκρατισμού” των ΗΠΑ και think tank, να αναλάβουν μια αντίστοιχη πρωτοβουλία. Αυτό θα λάβει “ευρεία δημόσια υποστήριξη”. Οι υποψήφιοι θα επιλέγονταν σε συντονισμό με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ (μέσω μη κυβερνητικών οργανώσεων) και θα επιλεχθούν συγκεκριμένοι τοπικοί δημόσιοι οργανισμοί για να παρακολουθήσουν την εκλογική διαδικασία», αναφέρει η SVR.

Επίσης, σύμφωνα πάντα με την ίδια πηγή, με την προτροπή των Ηνωμένων Πολιτειών, Ουκρανοί ακτιβιστές που υποστηρίζονται από τη Δύση φέρονται να έχουν ξεκινήσει ήδη συζητήσεις για τη δημιουργία ενός νέου φιλοαμερικανικού κόμματος στη χώρα. «Σύμφωνα με το σενάριο του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, μια τέτοια πολιτική δύναμη θα πρέπει να ενταχθεί στο Verkhovna Rada (το κοινοβούλιο της Ουκρανίας) για να διαδραματίσει βασικό ρόλο στον περιορισμό οποιουδήποτε Ουκρανού ηγέτη», αναφέρει η SVR.

Νωρίτερα, ο Λίντνερ είχε προτείνει στον Σολτς να προχωρήσει σε πρόωρες εκλογές στις αρχές του 2025, κάτι που απέρριψε ο καγκελάριος. Ο αρχηγός του FDP φέρεται να υποστήριξε ότι δεν υπάρχει πλέον κοινός τόπος μεταξύ των κυβερνητικών εταίρων προκειμένου να επιτευχθεί ουσιαστική οικονομική ανάκαμψη.

Σύμφωνα με την BILD, ο Όλαφ Σολτς «πρόλαβε» τον αρχηγό του FDP, ο οποίος είχε σχεδιάσει να εγκαταλείψει απόψε την κυβερνητική επιτροπή που συνεδριάζει στην καγκελαρία, να τερματίσει αύριο τη συμφωνία συνασπισμού με το SPD και τους Πράσινους και κατόπιν να αποσύρει τους υπουργούς του. «Όλα ήταν προετοιμασμένα», αναφέρει η εφημερίδα.

Το ARD μετέδωσε αργότερα την Τρίτη ότι ο Σολτς θα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης στις 15 Ιανουαρίου, η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει την διεξαγωγή πρόωρων εκλογών ως τον Μάρτιο, αντί για το φθινόπωρο οπότε και λήγει η κυβερνητική θητεία.

Επίθεση Σολτς στον Λίντνερ

Με ευθεία επίθεση κατά του Κρίστιαν Λίντνερ ξεκίνησε την έκτακτη δήλωσή του ο καγκελάριος της Γερμανίας, Όλαφ Σολτς, μετά την αποπομπή του υπουργού Οικονομικού και επικεφαλής του FDP.

Ο καγκελάριος Σολτς εμφανίστηκε μπροστά στις κάμερες και άσκησε δριμεία κριτική στον αποπεμφθέντα υπουργό Οικονομικών Λίντνερ. Όπως είπε, ο ίδιος είχε κάνει μια συμβιβαστική πρόταση για την επίλυση της κρίσης «που λαμβάνει υπόψη και τις προτάσεις του FDP». Είχε τέσσερα βασικά στοιχεία: προσιτό κόστος ενέργειας, στήριξη της αυτοκινητοβιομηχανίας, στήριξη των επιχειρήσεων και της Ουκρανίας.

«Τέτοιος εγωισμός είναι ακατανόητος. Δεν υπάρχει πλέον καμία εμπιστοσύνη στη συνεργασία με τον Λίντνερ», είπε και συμπλήρωσε: «Δεν θέλω να υποβάλω τη χώρα μας σε τέτοιου είδους συμπεριφορές», πρόσθεσε.

«Όποιος δεν αποδέχεται μια πρόταση συμβιβασμού σε μια τέτοια κατάσταση, ενεργεί ανεύθυνα. Ως καγκελάριος, δεν μπορώ να το επιτρέψω αυτό». Όπως τόνισε, ο Λίντνερ πολύ συχνά «μπλόκαρε νόμους», και «έχασε την εμπιστοσύνη». Δεν υπάρχει βάση εμπιστοσύνης για περαιτέρω συνεργασία.

Την προηγούμενη εβδομάδα ο Κρίστιαν Λίντνερ κατέθεσε κείμενο θέσεων με το οποίο απαιτούσε την άμεση αναστολή της πολιτικής για το κλίμα και σχεδόν εκ βάθρων αναθεώρηση της οικονομικής στρατηγικής της κυβέρνησης, αφήνοντας να εννοηθεί ότι από την αποδοχή των προτάσεών του εξαρτάται και η παραμονή του FDP στην κυβέρνηση.

«Αν μου επιτρέπετε, αυτά είναι déjà vu της προηγούμενης τετραετίας. Οι προκάτοχοί μου αναγκάζονταν πολλές φορές να διαψεύδουν τέτοια δημοσιεύματα. Το ίδιο θα κάνω κι εγώ, σήμερα. Δεν υπάρχουν τέτοια σενάρια, όχι», ξεκαθάρισε.

Γράφει συγκεκριμένα το Reuters:

Σε μια κίνηση σοκ, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δήλωσε την Κυριακή ότι θα διαλύσει το κοινοβούλιο και θα προκηρύξει νέες βουλευτικές εκλογές αργότερα αυτό το μήνα, αφού υπέστη ήττα στις ευρωεκλογές από το ακροδεξιό κόμμα της Μαρίν Λεπέν.

Ο Μακρόν δήλωσε ότι τα αποτελέσματα ήταν μια καταστροφή για την κυβέρνησή του, την οποία δεν μπορούσε να προσποιηθεί ότι αγνοεί. Σε ένα πολιτικό στοίχημα υψηλού ρίσκου, λιγότερο από δύο μήνες πριν το Παρίσι φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες, δήλωσε ότι θα προκηρύξει εκλογές για την Βουλή στις 30 Ιουνίου, με τον δεύτερο γύρο να διεξάγεται στις 7 Ιουλίου.

Η απροσδόκητη απόφαση του Μακρόν θα μπορούσε να τον αφήσει σε μια σχεδόν ανίσχυρη θέση εάν το κόμμα Εθνικός Συναγερμός (RN) της Λεπέν κερδίσει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Με επικεφαλής τον 28χρονο, τηλεκεντρικό Τζόρνταν Μπαρντέλα, το RN κέρδισε περίπου το 32% των ψήφων στην ψηφοφορία της Κυριακής, υπερδιπλάσιο του 15% του ψηφοδελτίου Μακρόν, σύμφωνα με τα πρώτα exit polls. Οι Σοσιαλιστές έφτασαν σε απόσταση αναπνοής από τον Μακρόν, με 14%.