Ταυτόχρονα, σε σχεδόν δραματικούς τόνους, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ απηύθυνε προσκλητήριο στις προοδευτικές δυνάμεις, λέγοντας πως «δεν υπάρχει κανένα περιθώριο κομματικού εγωισμού», αν και παραδέχτηκε ότι «έχουν προκύψει αποχωρήσεις, αλλά και μεγάλες αντιθέσεις και την περίοδο των μνημονίων με το ΠΑΣΟΚ, αλλά και τελευταία με τη διάσπαση και την αποχώρηση της Νέας Αριστεράς. Και ξέρω ότι υπάρχουν πολλές αναζητήσεις μετά την αποχώρηση του Αλέξη Τσίπρα».

«Εμείς λέμε ότι δεν υπάρχει περιθώριο να λείψει κανείς και καμία από το προσκλητήριο των προοδευτικών δυνάμεων. Όμως αυτή η πρόταση πρέπει να διατυπώνεται κοινωνικά και πολιτικά. Πρέπει να το πει και η κοινωνία για να πιέσει και τις πολιτικές ηγεσίες και να δημιουργήσει κοινωνικό ρεύμα», συνέχισε ο κ. Φάμελλος, προσθέτοντας πως «δεν υπάρχει περιθώριο καθυστερήσεων. Επείγει το θέμα των προοδευτικών συνεργασιών. Πρέπει όλοι και όλες να αναλάβουμε την πρωτοβουλία της συμμετοχής χωρίς αποκλεισμούς».

Στο πλαίσιο αυτό, «έχω πει ότι είναι πολύ σημαντικές οι προτάσεις που έχει ο Νίκος Κοτζιάς, η Λούκα Κατσέλη, ο Πέτρος Κόκκαλης. Είναι σημαντικός βεβαίως και ο ρόλος του Αλέξη Τσίπρα. Πρέπει η Νέα Αριστερά και το ΠΑΣΟΚ να πάρουν αποφάσεις για τη συνεργασία, με βήματα δομημένα. Αυτή είναι η αλλαγή που εμείς φέρνουμε στην κοινωνία», κατέληξε.

Αναλυτικά, τα σημεία τον χαιρετισμό του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Σωκράτη Φάμελλου:

Οι τρέχουσες εξελίξεις μας δίνουν πολύτιμα συμπεράσματα.

• Μεγάλος ο κίνδυνος για την παγκόσμια ασφάλεια και σταθερότητα οι απειλές Τραμπ κατά της Γροιλανδίας, αλλά και για Μεξικό, η Κούβα, η Κολομβία.

Η αμφισβήτηση του διεθνούς δικαίου, της εδαφικής ακεραιότητας, της εθνικής κυριαρχίας των χωρών πλέον διατυπώνονται ξεκάθαρα, παραγνωρίζοντας κάθε δεδομένο μέχρι σήμερα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ επέλεξε να κάνει επίσημη συνάντηση με Δανό πρέσβη όπου πέρα από τη στήριξη έθεσε και τις αρχές που απαιτούνται σήμερα στην εξωτερική πολιτική της Ελλάδας.

Θετική η οπισθοχώρηση Τραμπ και η -έστω και καθυστερημένη- αντίδραση των ευρωπαϊκών χωρών. Μόνη λύση η πολιτική ενοποίηση της ΕΕ και η άσκηση ενεργητικής εξωτερικής πολιτικής για την πρόληψη των προβλημάτων και όχι να τρέχουμε από πίσω.

Εμείς έχουμε δύο καθήκοντα: Να πιέσουμε για λύσεις ειρήνης και ευρωπαϊκής ενοποίησης και να διεκδικήσουμε προοδευτικές αλλαγές και πολιτικές συνεργασίες στην Ευρώπη.

Ο κ. Μητσοτάκης στο Συμβούλιο Κορυφής της ΕΕ επέλεξε την επικίνδυνη γραμμή χρήσιμης υποτέλειας στον κ. Τραμπ για την μεσοβέζικη εφαρμογή του «Συμβουλίου Ειρήνης» για τη Γάζα, την οποία ευτυχώς δεν ενέκρινε το Συμβούλιο Κορυφής, αφού παραβίαζε τις αποφάσεις του ΟΗΕ.

• MERCOSUR

Ευχάριστη έκπληξη, μια αχτίδα φωτός να παραπέμψει το Ευρωκοινοβούλιο την επικίνδυνη, για τα συμφέροντα της χώρας μας και των αγροτών, συμφωνία Mercosur στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για να κριθεί η συμβατότητα της με τις ευρωπαϊκές συμφωνίες.

Συγχαίρουμε την Ευρωομάδα της Αριστεράς που ανέλαβε την πρωτοβουλία. Η νίκη είναι των αγροτών, των καταναλωτών και της Αριστεράς.

Κανείς ευρωβουλευτής της ΝΔ δεν στήριξε τα συμφέροντα της χώρας και των αγροτών.

Τι αποδείξαμε: Υπάρχει η δυνατότητα αλλά και η αναγκαιότητα να παρεμβαίνουμε και να αναπτύσσουμε κοινοβουλευτική δράση. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό σε μια περίοδο όπου διατυπώνονται προτάσεις αντιπολιτικής. Δεν είμαστε λοιπόν όλοι ίδιοι, πετύχαμε τουλάχιστον 2 χρόνια καθυστέρηση Mercosur, και μπράβο στους ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ.

• ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ – ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ

Υπάρχει ο κίνδυνος και της ακροδεξιάς που τη φιλοξενεί ο κ. Μητσοτάκης με μεγάλη ευκολία.

Υπάρχει ο κίνδυνος και της αντιπολιτικής που λέει ότι «όλοι ίδιοι είναι». Που λέει ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε το χειρότερο μνημόνιο», που λέει ότι «μπορεί να ανοίξει παράθυρο συζήτησης για τις αμβλώσεις».

Μπροστά σε αυτά τα αδιέξοδα, με τον κόσμο να έχει αγωνία και να ψάχνει να βρει διέξοδο, πρέπει να πούμε συγκεκριμένα πράγματα. Δεν αρκεί μόνο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ σοβάρεψε, ανανέωσε τα όργανά του, έχει συγκεκριμένες προτάσεις…

Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ έχει πρόταση για την κυβέρνηση της χώρας. Η πρότασή μας είναι καθαρή εδώ και έναν χρόνο. Πλέον είναι επιτακτική. Πρέπει να υπάρχει άμεσα συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων για να υπάρχει προοδευτική κυβέρνηση στις επόμενες εκλογές.

Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο κομματικού εγωισμού. Ξέρω ότι μας χωρίζουν αρκετά με άλλα κόμματα του προοδευτικού χώρου. Ξέρω ότι έχουν προκύψει εντάσεις, ρήξεις και αποχωρήσεις, αλλά και μεγάλες αντιθέσεις και την περίοδο των μνημονίων με το ΠΑΣΟΚ, αλλά και τελευταία με τη διάσπαση και την αποχώρηση της Νέας Αριστεράς. Και ξέρω ότι υπάρχουν πολλές αναζητήσεις μετά την αποχώρηση του Αλέξη Τσίπρα.

Εμείς λέμε ότι δεν υπάρχει περιθώριο να λείψει κανείς και καμία από το προσκλητήριο των προοδευτικών δυνάμεων. Όμως αυτή η πρόταση πρέπει να διατυπώνεται κοινωνικά και πολιτικά. Πρέπει να το πει και η κοινωνία για να πιέσει και τις πολιτικές ηγεσίες και να δημιουργήσει κοινωνικό ρεύμα.

Να αλλάξουμε τους συσχετισμούς, Να κάνουμε την προοδευτική συνεργασία υπόθεση των πολιτών σε όλα τα επίπεδα κοινωνικής εκπροσώπησης και λειτουργίας.

Δεν μπορούμε να περιμένουμε όταν έχουμε το χαμηλότερο μέσο μισθό της Ευρώπης, την χαμηλότερη αγοραστική δύναμη με τη μεγαλύτερη φορολόγηση της εργασίας. Δεν μπορούμε να περιμένουμε να ωριμάσουν οι συνθήκες, γιατί υπάρχει ο κίνδυνος να καλυφθούν από αλλού αυτά τα κενά πολιτικής εκπροσώπησης.

Δεν υπάρχει περιθώριο καθυστερήσεων. Επείγει το θέμα των προοδευτικών συνεργασιών. Πρέπει όλοι και όλες να αναλάβουμε την πρωτοβουλία της συμμετοχής χωρίς αποκλεισμούς.

Έχω πει ότι είναι πολύ σημαντικές οι προτάσεις που έχει ο Νίκος Κοτζιάς, η Λούκα Κατσέλη, ο Πέτρος Κόκκαλης. Είναι σημαντικός βεβαίως και ο ρόλος του Αλέξη Τσίπρα. Πρέπει η Νέα Αριστερά και το ΠΑΣΟΚ να πάρουν αποφάσεις για τη συνεργασία, με βήματα δομημένα. Αυτή είναι η αλλαγή που εμείς φέρνουμε στην κοινωνία.

Δεν έχουμε κομματικό εγωισμό, έχουμε κοινωνικό εγωισμό, θέλουμε το συμφέρον της κοινωνίας.

• ΠΛΗΜΜΥΡΕΣ

Τι έδειξε η πρόσφατη πλημμύρα; Ότι οι «άριστοι» του κ. Μητσοτάκη έχουν οδηγήσει στην απαξίωση της Πολιτείας, των θεσμών προστασίας, ασφάλειας και περιβαλλοντικής διαχείρισης. Αποδείχτηκε ότι τα αντιπλημμυρικά αντιδιαβρωτικά έργα στην περιοχή του Υμηττού και η ασφάλεια ως προς τις απορρίψεις και το Προεδρικό Διάταγμα του Υμηττού είναι παρατημένα όλα κυριολεκτικά και οδηγηθήκαμε να έχουμε αυτές τις τεράστιες λασποροές και πλημμύρες. Η Αττική τα τελευταία έξι χρόνια έχει αφεθεί στο έλεος του καθεστώτος Μητσοτάκη.

Πείτε μου ένα έργο στερεών αποβλήτων, ένα έργο απορριμμάτων, το οποίο να έχει γίνει τα τελευταία έξι χρόνια στην Αττική, από αυτούς που έλεγαν ότι επί ΣΥΡΙΖΑ δεν έγινε τίποτα. Τότε έγινε περιφερειακός σχεδιασμός απορριμμάτων, νέα νομοθεσία ανακύκλωσης, ξεκίνησε η χωριστή συλλογή βιοαποβλητων, δρομολογήθηκαν τα μεγάλα έργα και η χωριστή συλλογή στην πηγή. Έξι χρόνια δεν έχει γίνει τίποτα. Η ανακύκλωση είναι βουτηγμένη σε σκάνδαλα εκατομμυρίων ευρώ, ευρωπαϊκών χρημάτων που έχουν φαγωθεί από επιτήδειους με τις πλάτες της κυβέρνησης και ένα έργο δεν ξεκίνησε ούτε ως μελέτη.

• ΑΓΡΟΤΙΚΑ

Μετά από 50 ημέρες κινητοποίηση των αγροτών τα μεγάλα προβλήματα παραμένουν άλυτα.

Δεν δόθηκαν απαντήσεις για κόστος παραγωγής και αποκατάσταση κτηνοτροφίας.

Ήταν όμως ακραία προσβλητικό ότι μας κάλεσε ο κ. Μητσοτάκης στη Βουλή για να συγκροτηθεί μια επιτροπή περιορισμένης διάρκειας και ευθύνης και εκείνος δεν ήρθε!

Με τη δικαιολογία ότι πάει στο Νταβός όπου επίσης δεν πήγε. Ακραία προσβλητική η στάση και για αγρότες και για τη Βουλή.

Η έλλειψη στρατηγικής στον πρωτογενή τομέα όμως παραμένει και είναι επικίνδυνη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ έχει προτείνει προ ενός χρόνου Εθνικό Συμβούλιο Αγροτικής Πολιτικής.

Στη Βουλή το ΠΑΣΟΚ πρότεινε να διεξαχθεί εθνικός διάλογος.

Θεωρούμε ότι αυτές οι προτάσεις μπορούν να συνδυαστούν.

Προτείνουμε λοιπόν κοινό σχέδιο νόμου για το θέμα, από κοινού ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, ΠΑΣΟΚ και Νέα Αριστερά και από Δευτέρα θα ζητήσουμε να το επεξεργαστούμε μαζί. Για Εθνικό Συμβούλιο Αγροτικής Πολιτικής που θα υλοποιήσει Εθνικό Διάλογο για την Αγροτική Πολιτική και Στρατηγική.

Κάθε χώρα θα υπογράψει τα έγγραφα προσχώρησης σύμφωνα με τις προβλεπόμενες νομικές της διαδικασίες, επισημαίνεται στην κοινή δήλωση.

Επίσης, θετικά στην πρόσκληση έχουν απαντήσει έως σήμερα το Ισραήλ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Τι προτείνει:

• Πρώτον, είναι ανάγκη να μάθουν όλοι να μιλούν μεταξύ τους με ειλικρίνεια, σαφήνεια, δημιουργικά και παραγωγικά. Οποιος δεν θέλει τον διάλογο δεν θα έχει την υποστήριξή μας.
• Δεύτερον, να συγκροτηθεί άμεσα ένα φόρουμ διαλόγου. Οι εκδηλώσεις διαλόγου κάποιων οργανώσεων του χώρου, απαραίτητες μεν, δεν αντικαθιστούν, όμως, τον οργανωμένο και πολυεπίπεδο διάλογο, τόσο εσωτερικό, όσο και δημόσιο προκειμένου να υπάρξει σύγκλιση και όχι παράλληλες τοποθετήσεις πολλών «εγώ». Η δημιουργία ενός δομημένου φόρουμ διαλόγου αποτρέπει την διάχυση της εσωστρέφειας και επιτρέπει την δημόσια και οργανωμένη ανταλλαγή επιχειρημάτων. Η πείρα της ζωής μου είναι ότι η δημοκρατία στην αριστερά και στην δημοκρατική παράταξη θέλει οργάνωση.
• Τρίτο, αποκατάσταση μιας κουλτούρας δημοκρατικού διαλόγου. Οι ύβρεις, οι χαρακτηρισμοί, η εμφάνιση προσωπικών απωθημένων δεν έχουν καμιά σχέση με την αριστερά. Προτείνω τη δημιουργία ενός άτυπου Κώδικα Δεοντολογίας για την αντιμετώπιση του ανθρώπινου ελλείμματος (τοξικότητα, ύβρεις, προσωπικές ατζέντες), Η εσωτερική διαφωνία είναι δικαίωμα. Η δημόσια υπονόμευση είναι διάλυση».
• Τέταρτο, οφείλουμε να συμβάλλουμε όλοι μας ώστε να διασφαλιστούν μαχητικές κοινές δράσεις, τόσο στη Βουλή όσο και εξωκοινοβουλευτικά.
• Πέμπτο, όπου είναι δυνατό, στη βουλή, στις λαϊκές και μαζικές οργανώσεις συγκρότηση κοινών ομάδων ή έστω ανάληψη κοινών πρωτοβουλιών.

«Ποιος πρέπει να είναι ο στόχος τέτοιων και άλλων μέτρων και δράσεων; Ασφαλώς όχι το να βάλουμε το κάρο (τις εκλογές) μπροστά από το άλογο (τον λαό και το κίνημα). Προηγείται η αποκατάσταση των επαφών και στοιχείων εμπιστοσύνης των δρώντων πολιτικά και αριστερά με τα λαϊκά κινήματα αντίστασης, με κάθε τυραννισμένο Έλληνα, με ότι δυναμικό υπάρχει στην χώρα, ενώ τα άλλα έπονται», σχολιάζει ο Νίκος Κοτζιάς.

Ολόκληρο το άρθρο του Νίκου Κοτζιά στο nonpapers

Ι. Ο Σύριζα ηττήθηκε ως αντιπολίτευση

Παρά την κυβερνητική φθορά, ο ΣΥΡΙΖΑ μπόρεσε να διατηρήσει στις εκλογές του 2019 πάνω από το 90% των ψηφοφόρων του καθώς και τις περισσότερες από τις συνεργασίες του με μικρότερες πολιτικές δυνάμεις. Συνεργασίες που παρήγαγαν την θετική εικόνα στο λαϊκό εκλογικό σώμα ότι διέθετε ισχυρούς δεσμούς με όλα τα κινήματα και τις πολιτικές εκφράσεις της μη κομμουνιστικής αριστεράς. Όμως, δεν μπόρεσε να κατανοήσει βαθιά τα κέρδη που αποκόμισε από την συνεργασία με αυτές τις μικρότερες δυνάμεις. Μετά το 2018 άρχισε να τις αντιμετωπίζει με την αλαζονεία της απλής αριθμητικής ενώ η πολιτική είναι άλγεβρα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλησε να προχωρήσει σε μια συλλογική αξιολόγηση του κυβερνητικού έργου που επιτέλεσε μαζί με τις μικρότερες σύμμαχες δυνάμεις. Του προτείναμε, αλλά αρνήθηκε να πραγματοποιήσει το 2025 ένα μεγάλο συνέδριο εκτίμησης του κυβερνητικού έργου της περιόδου 2015-9, τότε που έκλεισαν τα δεκάχρονα από τις εκλογικές νίκες του 2015. Αντί αυτή η αξιολόγηση να γίνει συλλογικά αφέθηκε και περιορίστηκε σε ατομικές προσεγγίσεις που όσο σημαντικές και αν είναι δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τον συλλογικό νου.

Σε αντίθεση με όσα υποστηρίζονται από αρκετούς, το 32% του 2019 δεν ήταν «η μεγάλη ήττα». Κάθε άλλο. Επιτεύχθηκε μετά από μια επίπονη και δύσκολη περίοδο διακυβέρνησης του τόπου. Αντίθετα «η μεγάλη ήττα» ήρθε το 2023 όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε σχεδόν το μισό των δυνάμεών του. Κατά τρόπο παράδοξο η πλειοψηφία των στελεχών του χώρου αναζήτησαν τις αιτίες της ήττας στις κυβερνητικές δυσκολίες του διαστήματος 2015-9. Με αυτό τον τρόπο παράκαμψαν την συμπεριφορά του ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση, δεν εξήγησαν επαρκώς την καθίζηση του 2023 και δεν χρεώθηκαν οι πραγματικοί υπεύθυνοι τις ευθύνες εκείνης της ήττας.

ΙΙ. Οι αιτίες της Ήττας

Η ήττα του χώρου ως αντιπολίτευση το 2023 εκτιμώ ότι οφειλόταν σε σειρά λόγων από τους οποίους εδώ θα ξεχωρίσω τρεις χωρίς να τους ιεραρχώ:

Πρώτον, στο διάστημα 2019-2023 ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έκανε ουσιαστική αντιπολίτευση στην κυβέρνηση της ΝΔ. Ψήφισε οκτώ στους δέκα νόμους και άλλα ανάλογα «προϊόντα» της νεοδημοκρατικής κυβέρνησης. Σε πολλούς τομείς, μάλιστα, σιώπησε συστηματικά και συχνά σκόπιμα απέναντι στα όσα σκανδαλώδη και προκλητικά έκανε η κυβέρνηση της ΝΔ, όπως στους τομείς της εξωτερικής πολιτικής.

Δεύτερον, ο ΣΥΡΙΖΑ άλλαξε μετά το 2019 κατεύθυνση και συνεργασίες. Άφησε εκτός συνεννοήσεων, ανάμεσα στους άλλους, εμάς το ΠΡΑΤΤΩ, πολλούς πασοκογενείς, όπως την Πατριωτική Σοσιαλιστική Κίνηση στην οποία συμμετέχουν παλιοί Υπουργοί των κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου και συνδικαλιστές με μεγάλους αγώνες, καθώς, επίσης, σειρά από οργανώσεις της Οικολογίας και των Πρασίνων. Εις «αντικατάσταση» αυτών των αποδεδειγμένα επιτυχημένων συνεργασιών έφερε κοντά του ή στις γραμμές του μια σειρά από «νέα πολιτικά φρούτα» άσχετα με την αριστερά, καθώς και γνωστούς αντικομμουνιστές και δεξιούς, όπως τους Παππά του Κιλκίς, τον Αντώναρο, τον Λούλη, τον Κύρτσο και τον Ν. Μαραντζίδη. Ο τελευταίος ως γνωστόν είναι ο κατ’ εξοχή υβριστή της εθνικής αντίστασης και των αγώνων του λαού μας. Αυτό το δεξιόστροφο πείραμα του ΣΥΡΙΖΑ, απέτυχε και συνέβαλε στην καθίζησή του.

Τρίτο, μέσα από τις αλλεπάλληλες εσωκομματικές κρίσεις του ΣΥΡΙΖΑ υπογραμμίστηκε το ότι είναι ένας άρρωστος οργανισμός. Το πόσο άρρωστος ήταν το είχαμε εντοπίσει αρκετά νωρίς (στο ΠΡΑΤΤΩ είχαμε ένα εσωτερικό κείμενο του 2020 ως προς αυτό εικοσιπέντε πυκνών σελίδων) και εκδηλώθηκε σε όλη του την έκταση τα τελευταία δύο χρόνια. Στον ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει σε επάρκεια το αίσθημα της αλληλεγγύης και η αίσθηση της προσωπικής και συλλογικής ευθύνης. Συχνά καταγράφηκαν προσωπικές στρατηγικές που έχουν ως κριτήριο το πώς μπορούν κάποιοι να «βολευτούν» και στο μέλλον στους θεσμούς της αριστεράς καθώς και να εκλεγούν σε μια δημόσια θέση. Ακόμα συχνά η όποια αντιπαράθεση γινόταν με όρους που δεν έχουν οποιαδήποτε σχέση με την κουλτούρα, την ευγένεια, τους τρόπους, την συντροφικότητα της αριστεράς. Το ερώτημα είναι πώς συνέβη αυτό;

Ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει εξαιρετικά στελέχη που τιμούν την αριστερά με την δημόσια παρουσία και τους αγώνες τους. Όμως, από την άλλη, αρκετά στελέχη του έχουν έλλειμμα στρατηγικής σκέψης και αντίληψης για το παγκόσμιο γίγνεσθαι. Στις αποφάσεις τους απουσιάζει η αίσθηση του χρόνου και η ιστορική συνείδηση. Επιπλέον, όπως πάντα υπογραμμίζω, δεν μπορεί να υπάρξει αριστερά χωρίς συναίσθημα, όπως αισθήματα για την πατρίδα, για τον πόνο των κατατρεγμένων, αγάπη στους αγωνιστές, σεβασμός σε αυτούς που αφιέρωσαν την ζωή τους στα ιδανικά του λαού μας.

Στις σημερινές συνθήκες δημιουργούνται νέα και πολλαπλά προβλήματα για τον χώρο του παλιού «κραταιού» ΣΥΡΙΖΑ που αν δεν ξεπεραστούν με σύστημα και κόπο, μπορεί να στοιχίσουν ακριβά όχι μόνο στους ίδιους, αλλά και γενικότερα στην ελληνική αριστερά και στην χώρα. Σε αυτό μπορεί να «συμβάλλει» και το γεγονός ότι η εικόνα που εκπέμπουν οι διάσπαρτες δυνάμεις του χώρου κάθε άλλο παρά είναι ελκυστική. Στέλνει δε, μεγάλο τμήμα του κόσμου του στο σπίτι που η επαναφορά του στην ενεργή πολιτική μάχη είναι αμφίβολη. Ακόμα, αποδιοργανώνει τις δυνάμεις που επιμένουν να αγωνίζονται, υποσκάπτει το ηθικό τους. Τέτοιο κόστος, ακόμα, έχει η παρουσία υπέρμετρων προσωπικών φιλοδοξιών.

Ταυτόχρονα, ο κόσμος που δεν άνηκε ποτέ στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως εμείς του ΠΡΑΤΤΩ, που, όμως, διαθέτει και γνώσεις πολιτικής και εμπειρίες, αδυνατεί να παρακολουθήσει τις επιλογές πολλαπλών δυνάμεων «του χώρου» που δείχνουν να κινούνται χωρίς αρχές, με παραμερισμένες τις αξίες μας και χωρίς όραμα για τη χώρα παρά μόνο για τον εαυτούλη τους.

ΙΙΙ. Τι πρέπει να γίνει

Προς τι οι προβληματισμοί και οι προτάσεις που ακολουθούν; Γίνονται προκειμένου να μπορέσουμε να υλοποιήσουμε μια προγραμματική συμφωνία, να ωθήσουμε την χώρα τόσο σε μια πολιτική και πρακτική αναγέννησης και εκλογική επιτυχία, με στόχους και όραμα, όσο και προκειμένου να υλοποιήσουμε τα οράματά μας σε σειρά τομέων και πεδίων κοινωνικών μαχών. Έτσι ώστε η νέα γενιά δεν θα ψάχνει την τύχη της στο εξωτερικό, αλλά θα μπορεί να δημιουργήσει εδώ. Όπου τα υπερκέρδη των τραπεζών και της ενέργειας θα χτυπηθούν και θα φορολογούνται δίκαια. Στην οποία θα υπάρχει ένα ισχυρό εθνικό σύστημα δημόσιας υγείας και παιδείας.

Θα αναπτύξουμε και θα ωθήσουμε στην διάχυση των νεών τεχνολογιών. Θα παλεύουμε για μια Ελλάδα όπου το κράτος δικαίου δεν θα είναι σύνθημα, αλλά καθημερινότητα και ο νόμος θα εφαρμόζεται πριν από όλα στο ίδιο το κράτος. Με ισχυρό ανασυγκροτούμενο κοινωνικό κράτος και καταπολέμηση της ανεργίας και της ενεργειακής φτώχειας. Μια Ελλάδα που ο πολιτισμός θα αποτελεί πηγή έμπνευσης και πεδίο ανάπτυξης. Με δημοκρατικούς θεσμούς μόρφωσης και επιμόρφωσης για όλους. Με δημοκρατική άμυνα και πολυδιάστατη ενεργητική εξωτερική πολιτική που θα συμβάλλει και στην προστασία της Κύπρου.

Για να κάνουμε το όραμα της αναγέννησης, αλλά και τους επιμέρους στόχους πραγματικότητα, χρειαζόμαστε μια ηγεσία που να ενώνει. Γι’ αυτό ακριβώς προτείνω την εκλογή της με απόλυτη διαφάνεια. Όχι επειδή αγαπώ τις διαδικασίες, αλλά επειδή αντιπαθώ βαθιά τις σκιές και τις παρασκηνιακές συμφωνίες που πρόδωσαν τις ελπίδες μας στο παρελθόν. «Το όραμα», όπως λέει και ο Χρήστος Κουτσονάσιος «είναι το καύσιμο, οι διαδικασίες είναι ο κινητήρας».

Επιδίωξη μας θα είναι η από κοινού διαμόρφωση μιας μεγάλης κοινωνικής συμμαχίας των ταλαντούχων και με ιδιαίτερες δυνατότητες με τους απόκληρους της ζωής που και εκείνοι διαθέτουν το δικό τους ταλέντο και δυναμισμό που οφείλουμε να απελευθερώσουμε. Με αυτή τη συμμαχία θα δώσουμε μια συνολική δυναμική πάνω σε προγραμματικούς στόχους προστασίας και αναγέννησης της πατρίδας και της κοινωνίας.

Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Με μια μεγάλη πολιτική συμμαχία, που να αποτελεί έκφραση της κοινωνικής όπως την κατέγραψα προηγούμενα.

IV. Πώς πρέπει να γίνει;

Τι πρέπει να γίνει; Έχω κάνει κατά καιρούς προς σειρά ηγεσιών του χώρου σαφείς προτάσεις. Ας συνοψίσω εδώ ορισμένες από αυτές.

Πρώτον, είναι ανάγκη να μάθουν όλοι να μιλούν μεταξύ τους με ειλικρίνεια, σαφήνεια, δημιουργικά και παραγωγικά. Οποιος δεν θέλει τον διάλογο δεν θα έχει την υποστήριξή μας.

Δεύτερον, να συγκροτηθεί άμεσα ένα φόρουμ διαλόγου. Οι εκδηλώσεις διαλόγου κάποιων οργανώσεων του χώρου, απαραίτητες μεν, δεν αντικαθιστούν, όμως, τον οργανωμένο και πολυεπίπεδο διάλογο, τόσο εσωτερικό, όσο και δημόσιο προκειμένου να υπάρξει σύγκλιση και όχι παράλληλες τοποθετήσεις πολλών «εγώ». Η δημιουργία ενός δομημένου φόρουμ διαλόγου αποτρέπει την διάχυση της εσωστρέφειας και επιτρέπει την δημόσια και οργανωμένη ανταλλαγή επιχειρημάτων. Η πείρα της ζωής μου είναι ότι η δημοκρατία στην αριστερά και στην δημοκρατική παράταξη θέλει οργάνωση.

Τρίτο, αποκατάσταση μιας κουλτούρας δημοκρατικού διαλόγου. Οι ύβρεις, οι χαρακτηρισμοί, η εμφάνιση προσωπικών απωθημένων δεν έχουν καμιά σχέση με την αριστερά. Προτείνω τη δημιουργία ενός άτυπου Κώδικα Δεοντολογίας για την αντιμετώπιση του ανθρώπινου ελλείμματος (τοξικότητα, ύβρεις, προσωπικές ατζέντες), Η εσωτερική διαφωνία είναι δικαίωμα. Η δημόσια υπονόμευση είναι διάλυση».

Τέταρτο, οφείλουμε να συμβάλλουμε όλοι μας ώστε να διασφαλιστούν μαχητικές κοινές δράσεις, τόσο στη Βουλή όσο και εξωκοινοβουλευτικά.

Πέμπτο, όπου είναι δυνατό, στη βουλή, στις λαϊκές και μαζικές οργανώσεις συγκρότηση κοινών ομάδων ή έστω ανάληψη κοινών πρωτοβουλιών.

Ποιος πρέπει να είναι ο στόχος τέτοιων και άλλων μέτρων και δράσεων; Ασφαλώς όχι το να βάλουμε το κάρο (τις εκλογές) μπροστά από το άλογο (τον λαό και το κίνημα). Προηγείται η αποκατάσταση των επαφών και στοιχείων εμπιστοσύνης των δρώντων πολιτικά και αριστερά με τα λαϊκά κινήματα αντίστασης, με κάθε τυραννισμένο Έλληνα, με ότι δυναμικό υπάρχει στην χώρα, ενώ τα άλλα έπονται.

V. Από πού να ξεκινήσουμε;

Κατά την συγκρότησή αυτής της συμμαχίας/της συμπαράταξης/των μετώπων, δεν απαιτείται να χάσει κάποιος την οργανωτική του αυτονομία και τον πλούτο της ιδιαιτερότητάς του. Οφείλουν, όμως, όλοι να θέσουν εαυτόν στη διάθεση μιας κοινής πορείας με τις άλλες προοδευτικές δυνάμεις και σε ένα ενωτικό – συμμαχικό πλαίσιο κοινής δράσης και παρουσίας. Να συγκροτηθεί από τα κόμματα και τις ομάδες κομμάτων, τα κινήματα και τις λεγόμενες προσωπικότητες μια προσωρινή κοινή διοικούσα επιτροπή που να μπορεί να τραβήξει το κάρο, δηλαδή, να καταθέσει όταν χρειαστεί ακόμα και ένα κοινό ψηφοδέλτιο.

Το τελευταίο και κρίσιμο ερώτημα είναι και ποιος θα είναι επικεφαλής αυτού του εγχειρήματος πέραν του τυπικού ενός προέδρου της προσωρινής διοικούσας επιτροπής που δεν θα συμμετάσχει στις εκλογές και του οποίου το καθήκον θα είναι να συμβάλλει στην εκλογή ενός προσώπου ως προέδρου της κοινοβουλευτικής ομάδας αυτής της συμμαχίας; Γνωρίζω ότι πολλοί μαχητές της αριστεράς έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη σε συγκεκριμένα πρόσωπα. Αλλά υπάρχουν και πολλοί άλλοι που δεν τρέφουν εκτίμηση για αυτά ακριβώς τα πρόσωπα. Το πρόβλημα είναι υπαρκτό και ας μας κακοφαίνεται και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε ευθέως και χωρίς φιοριτούρες. Το ζήτημα είναι δηλαδή, το τι θα κάνουμε με αυτή την υπαρκτή αναντιστοιχία;

Μπορεί κανείς να περιμένει από συντρόφους του Σύριζα που εκτιμούν και αγαπούν βαθιά συγκεκριμένα πρόσωπα να δεχτούν να πάνε στη μάχη χωρίς να είναι επικεφαλής «ο αγαπημένος τους», αυτόν που επιθυμούν και σέβονται; Από την άλλη μπορεί κανείς να απαιτεί ως όρο την αποδοχή αυτής της επιλογής προκειμένου να υπάρξει συνεργασία με τρίτους; Μπορεί να απαιτεί και να προϋποθέτει κανείς από ένα σημερινό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ να έχει τις ίδιες αποδοχές με έναν «κλασσικό αριστερό» ως προς τα πρόσωπα; Ή αντίστροφα, μπορεί κανείς να αναμένει από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ την εύκολη αποδοχή ως επικεφαλής ενός τέτοιου συγκροτήματος δυνάμεων κάποιου στελέχους του ΠΑΣΟΚ;

Εδώ υπάρχουν δύο απαντήσεις. Η μια απαιτεί όλοι να συστρατευτούν πίσω από τον εκλεκτό των άλλων. Αυτό μπορεί εκλογικά να γίνει σε ένα βαθμό, αλλά σίγουρα δεν θα είναι η πιο πλατιά και αποτελεσματική επιλογή. Η δεύτερη επιλογή είναι να εκλεγεί ο επικεφαλής από το συμμαχικό μπλοκ δυνάμεων. Η δεύτερη επιλογή είναι ο πιο δημοκρατικός τρόπος και αποτελεσματικός δρόμος συσπείρωσης.

Ερώτημα, από πού μπορεί να εκλεγεί ο Πρόεδρος της νέας κοινοβουλευτικής ομάδας του μπλοκ δυνάμεων της κοινής εκλογικής καθόδου; Ο πιο ορθολογικός τρόπος θα ήταν από την νέα κοινοβουλευτική ομάδα την επομένη των εκλογών. Αλλά μπορεί να υπάρξουν λογικότατες αντιρρήσεις καθότι μια τέτοια επιλογή θα αφαιρέσει από την δυναμικότητά του εγχειρήματος. Σε αυτή την περίπτωση ίσως μια πιο αποτελεσματική επιλογή θα ήταν οι υποψήφιοι των επόμενων εκλογών καθώς και οι νυν βουλευτές και ευρωβουλευτές να ψηφίσουν πριν τις εκλογές τον Πρόεδρο της επόμενης ΚΟ που θα είναι και ο πρόεδρος του μπλοκ των δυνάμεων που θα συμπαραταχθούν.

Το πλεονέκτημα της δεύτερης παραλλαγής θα είναι λειτουργικό αν συμφωνηθεί και πρέπει να συμφωνηθεί ότι οι υποψήφιοι θα εκλεγούν μέσα από μαζικές διαδικασίες σε κάθε εκλογική ενότητα – περιοχή. Ότι όλες οι δυνάμεις του μπλοκ θα διαθέσουν ό,τι καλύτερο έχουν προκειμένου να τον θέσουν στη διάθεση του εκλεκτορικού σώματος, θα κινητοποιήσουν σε πλαίσια άμιλλας και συντροφικότητας όλες τις δυνάμεις τους ώστε οι υποψήφιοι να εκπροσωπούν τις πραγματικές αναλογίες ισχύος όλων των πλευρών. Μέσα δε από μια τέτοια διαδικασία οι πιθανότητες να συγκροτηθεί ένα νέο πολιτικό ρεύμα δεμένο με την κοινωνία δυναμώνουν και το μπλοκ μπορεί να πάρει έναν πιο σταθερό και μόνιμο χαρακτήρα, όπως είχαμε και στο παρελθόν με την ΕΔΑ, το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Προσωπικά δεν βλέπω άλλο δρόμο αν θέλουμε να φτιάξουμε κάτι σπουδαιότερο και ισχυρότερο από ό,τι διαθέτουμε συνολικά σήμερα. Όσοι δε, είναι πεπεισμένοι ότι δικαιούνται να είναι επικεφαλής, δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν με πραγματικές και αυθεντικές μαζικές διαδικασίες, με την συμμετοχή όλων όσων επιθυμούν σε αυτές. Ο μελλοντικός ηγέτης θα είναι και αυτός κερδισμένος από τέτοιες διαδικασίες. Και ακόμα περισσότερο η χώρα και η κοινωνία μας, η πολιτική σκηνή και η πορεία αναγέννησης του τόπου.

Θα μου πουν πολλοί ότι αυτά που προτείνω «δεν γίνονται» ή, πιο σωστά, «δεν γίνονται εύκολα». Έχουν ασφαλώς τα δίκαιά τους. Το κείμενό μου, όμως, δεν αποσκοπεί σε βολικές προτάσεις αποφυγής των δυσκολιών. Δεν επιδιώκει να ευχαριστήσει αυτιά, αλλά να προτείνει το τι πρέπει να γίνει. Ασφαλώς επιχειρήματα για να μην το κάνουμε αυτό που οφείλουμε υπάρχουν χιλιάδες, αλλά κανένα τους δεν θα μας βγάλει στο ξέφωτο της ιστορίας, της ελπίδας, της αναγέννησης της κοινωνίας και της πατρίδας μας. Και κάποτε πρέπει να τελειώνουμε με την μιζέρια, τις προσωπικές στρατηγικές, τις ήττες. Πρέπει να συμφωνήσουμε τι πρέπει να γίνει και να παλέψουμε ώστε να γίνει. Εγώ κάνω μια πρόταση. Μπορεί να υπάρξουν και άλλες, καλύτερες, όλες τους καλοδεχούμενες.

Η συγκεκριμένη πηγή, που φέρεται να βρίσκεται κοντά στο Κρεμλίνο, σημειώνει ότι το σχέδιο των 20 σημείων, το οποίο έχει διαμορφωθεί κατόπιν διαπραγματεύσεων μεταξύ Ουάσιγκτον και Κιέβου, αντιμετωπίζεται από τη Μόσχα περισσότερο ως ένα σημείο εκκίνησης παρά ως ολοκληρωμένη βάση συμφωνίας. Σύμφωνα με την ίδια πληροφόρηση, λείπουν διατάξεις «ουσιώδεις για τη ρωσική πλευρά», δημιουργώντας μια σειρά αναπάντητων ζητημάτων.

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν δεν έχει ακόμη τοποθετηθεί δημοσίως για το νέο πλαίσιο ειρήνης, το οποίο προέκυψε μετά από εβδομάδες διαβουλεύσεων ανάμεσα σε Αμερικανούς, Ρώσους και Ουκρανούς αξιωματούχους. Ο απεσταλμένος του Κρεμλίνου, Κίριλ Ντμίτριεφ, ενημέρωσε τον Ρώσο πρόεδρο για τις συνομιλίες που πραγματοποιήθηκαν στη Φλόριντα, ενώ οι επαφές αναμένεται να συνεχιστούν, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του Πούτιν, Ντμίτρι Πεσκόφ.

Από ουκρανικής πλευράς, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι αναγνώρισε ότι παραμένουν σοβαρές διαφορές τόσο ως προς τα εδαφικά ζητήματα όσο και σε ό,τι αφορά τη διαχείριση του πυρηνικού σταθμού της Ζαπορίζια. Ωστόσο, εξέφρασε αισιοδοξία, τονίζοντας ότι οι διαπραγματεύσεις «έχουν πλησιάσει σημαντικά στην οριστικοποίηση των εγγράφων».

Διπλωματικές ισορροπίες και ρωσικές αξιώσεις

Παρότι το Κρεμλίνο δεν έχει εγκρίνει τη νέα εκδοχή του σχεδίου, φέρεται να αποφεύγει μια πλήρη απόρριψη, ώστε να μην απομακρυνθεί η αμερικανική προεδρία από το τραπέζι των συνομιλιών. Ο Ντόναλντ Τραμπ δηλώνει πως οι συζητήσεις εξελίσσονται «καλά», αν και οι προσδοκίες της Ουάσιγκτον για συμφωνία πριν από τα Χριστούγεννα δεν επαληθεύτηκαν.

Σύμφωνα με ρωσικές πηγές, οι βασικές ρωσικές ενστάσεις αφορούν:

• εγγυήσεις κατά της επέκτασης του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς
• ρήτρες ουδετερότητας της Ουκρανίας εάν ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση
• περιορισμούς στις μεταπολεμικές ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις
• διασφάλιση του καθεστώτος της ρωσικής γλώσσας στην Ουκρανία
• την προοπτική για άρση κυρώσεων και το μέλλον των παγωμένων ρωσικών κρατικών περιουσιακών στοιχείων

Κομβικό σημείο αποτελεί επίσης η ρωσική απαίτηση για παράδοση εδαφών στο Ντονέτσκ, τα οποία η Ουκρανία εξακολουθεί να ελέγχει. Το Κίεβο απορρίπτει τη συγκεκριμένη πρόταση, φοβούμενο ότι μια τέτοια παραχώρηση θα δημιουργούσε συνθήκες στρατηγικής ευαλωτότητας.

Ο Ζελένσκι επιδιώκει να πείσει την Ουάσιγκτον να προτείνει στην Μόσχα πάγωμα των εχθροπραξιών στη γραμμή του σημερινού μετώπου. Η Ρωσία, από την πλευρά της, αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο αποχώρησης στρατευμάτων από περιοχές όπως Ντνιεπροπετρόφσκ, Νικολάιεφ, Σούμι και Χάρκοβο, αλλά ζητά αντίστοιχη ουκρανική αποχώρηση από τμήματα του Ντονέτσκ, τα οποία οι ΗΠΑ προτείνουν να χαρακτηριστούν «αποστρατιωτικοποιημένη» ή «ελεύθερη οικονομική» ζώνη.

«Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου οι Ρώσοι θέλουν να αποσυρθούμε από την περιοχή του Ντονέτσκ, ενώ οι Αμερικανοί προσπαθούν να βρουν έναν τρόπο αυτό να μην είναι “απόσυρση” – επειδή είμαστε κατά της απόσυρσης», δήλωσε ο Ζελένσκι, υπογραμμίζοντας πως οποιαδήποτε παραχώρηση εδαφών θα προσέκρουε στην ουκρανική νομοθεσία και θα απαιτούσε δημοψήφισμα.

Στο πλαίσιο ενός δυνητικού συμβιβασμού, ο Ουκρανός πρόεδρος δεσμεύτηκε ότι θα διεξαγάγει προεδρικές εκλογές μετά την επίτευξη εκεχειρίας, η οποία θα τεθεί σε εφαρμογή την ημέρα υπογραφής της συμφωνίας, με διεθνή εποπτεία. Παράλληλα, η Ουκρανία θα μπορούσε να διατηρήσει στρατό έως 800.000 στρατιωτών σε καιρό ειρήνης, ενώ παραβίαση της εκεχειρίας από τη Ρωσία θα ενεργοποιούσε τις εγγυήσεις ασφαλείας των ΗΠΑ.

Ρωσικά ΜΜΕ: Το σχέδιο ως «χειραγώγηση» και επικοινωνιακή τακτική

Στο εσωτερικό της Ρωσίας, το Κίεβο και το προτεινόμενο ειρηνευτικό σχέδιο αντιμετωπίζονται με έντονη καχυποψία. Ο Ντμίτρι Νοβίκοφ, πρώτος αναπληρωτής πρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων της Κρατικής Δούμας, δήλωσε στην Gazeta.Ru ότι το σχέδιο Ζελένσκι συνιστά «προφανή χειραγώγηση» και «δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της ρωσικής πλευράς».

«Όταν οι πλευρές θέλουν πραγματικά να επιτύχουν την ειρήνη, δεν προσποιούνται ότι η Κριμαία και ο Ντονμπάς δεν αποτελούν μέρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Αυτά είναι γεγονότα συνταγματικά κατοχυρωμένα. Επομένως, το σχέδιο του Ζελένσκι δεν φαίνεται πια αστείο, αλλά πολύ χυδαίο, και είναι αδύνατο να το συζητήσουμε σοβαρά», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Αντίστοιχα επικριτικός ήταν και ο βουλευτής Αλεξέι Τσέπα, ο οποίος είδε στο σχέδιο ένα ακόμη «PR project» του Ζελένσκι, υποστηρίζοντας ότι η δημοσιοποίηση των σημείων παραβίασε όρους της διαπραγμάτευσης και επιδιώκει επικοινωνιακά οφέλη.

Ο αναλυτής του ινστιτούτου Valdai, Αντρέι Κορτούν, εκτιμά ότι η Ρωσία δεν πρόκειται να αποδεχθεί το ουκρανικό σχέδιο χωρίς «πολύ σοβαρές τροποποιήσεις». Κατά την άποψή του, «κάθε πλευρά επιχειρεί να μεταφέρει την ευθύνη στον αντίπαλο», ενώ μια βιώσιμη λύση θα απαιτήσει υποχώρηση και επαναδιατύπωση θέσεων.

Τα σχετικά δημοσιεύματα άρχισαν να κυκλοφορούν τις τελευταίες ημέρες από τοπικά μέσα ενημέρωσης στο Ηράκλειο Κρήτης και στη συνέχεια πήραν ευρύτερες διαστάσεις, με πηγές να «φωτογραφίζουν» –και τελικά να κατονομάζουν– τον κ. Κοκοτσάκη ως πρόσωπο στο οποίο έγινε πολιτική πρόταση, η οποία φέρεται να απορρίφθηκε.

Ο ίδιος, ωστόσο, διαψεύδει κατηγορηματικά ότι υπήρξε τέτοια πρόταση. Όπως ξεκαθαρίζει, δεν του ζητήθηκε ποτέ να πολιτευτεί στο πλευρό της κυρίας Καρυστιανού και, κατά συνέπεια, δεν υπήρξε και άρνηση, καθώς το ζήτημα δεν τέθηκε σε καμία φάση.

Παράλληλα, ο κ. Κοκοτσάκης αποδίδει τις αναφορές περί «άρνησής» του σε μια ευρύτερη προσπάθεια, όπως σημειώνει, να πληγεί ή να απαξιωθεί η Μαρία Καρυστιανού, αν και από το περιεχόμενο των δημοσιευμάτων δεν προκύπτει ευθέως τέτοια σκοπιμότητα, αλλά μάλλον το αντίθετο.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι ο πραγματογνώμονας μιλά με ιδιαίτερα θερμά λόγια για την πρόεδρο του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών, υπερασπιζόμενος δημόσια τη στάση, το ήθος και τον αγώνα της. Η τοποθέτησή του αυτή επιβεβαιώνει τις άριστες σχέσεις που διατηρούν, χωρίς ωστόσο να προδικάζει συγκεκριμένες πολιτικές κινήσεις.

Η ανάρτηση Κοκοτσάκη:

Σύμφωνα με πληροφορίες που μεταδίδει το «fichajes.net», η Ρεάλ έχει ήδη θέσει τον 18χρονο διεθνή μέσο του Ολυμπιακού ως πρώτη μεταγραφική προτεραιότητα, ετοιμάζοντας μάλιστα πρόταση-μαμούθ ύψους 30 εκατομμυρίων ευρώ.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, στο στρατόπεδο της Ρεάλ πιστεύουν πως ο Μουζακίτης διαθέτει όλο το πακέτο για να εξελιχθεί σε top Ευρωπαίο χαφ. «Η ικανότητά του να ελέγχει τον άξονα, η ανάγνωση παιχνιδιού και η ωριμότητά του για την ηλικία του έχουν τραβήξει την προσοχή του τεχνικού επιτελείου», σημειώνεται χαρακτηριστικά.

Ο Ολυμπιακός έχει δεσμεύσει τον νεαρό άσο με συμβόλαιο έως το 2029, γι’ αυτό και η Ρεάλ γνωρίζει πως απαιτείται μια προσφορά υψηλών προδιαγραφών για να πείσει τους Πειραιώτες.

Όπως επισημαίνουν οι Ισπανοί, οι «μερένχες» επιθυμούν να κινηθούν άμεσα, προτού η χρηματιστηριακή αξία του Μουζακίτη ανέβει ακόμη περισσότερο μετά τις πρόσφατες εμφανίσεις του στο Champions League.

Το ποσό των 30 εκατ. ευρώ θεωρείται από τη Ρεάλ η «χρυσή τομή» για να λυγίσει η αντίσταση του Ολυμπιακού.

Η υπόθεση παίρνει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον, καθώς πριν από λίγες ημέρες στην Ιταλία υπήρξαν πληροφορίες πως και η Μίλαν παρακολουθεί τον Έλληνα μέσο. Οι «ροσονέρι» εξετάζουν σοβαρά την περίπτωσή του και εμφανίζονται πρόθυμοι να φτάσουν τα 20 εκατ. ευρώ, ωστόσο η πρόταση αυτή υστερεί εμφανώς σε σχέση με το ισπανικό πακέτο.

Κατά τη διάρκεια αυτής της πιθανής εκεχειρίας, θα καταβληθούν προσπάθειες για να έρθουν σε επαφή οι παραστρατιωτικές Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης του Σουδάν και ο τακτικός στρατός του για συνομιλίες στην Τζέντα για μια μόνιμη ειρηνευτική συμφωνία, είπε.

Η κυβέρνηση του Σουδάν, η οποία είναι σύμμαχη με τον στρατό, υπέδειξε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα ότι θα συνεχίσει τον πόλεμο μετά από μια εσωτερική συνάντηση σχετικά με μια πρόταση κατάπαυσης του πυρός των ΗΠΑ.

Παρότι δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμη αν ο Μπενίτεθ έχει επισκεφθεί την Αθήνα – όπως υποστηρίζουν κάποιες πηγές – ή αν το ραντεβού έγινε στο εξωτερικό, πιθανόν στο Λονδίνο, το δεδομένο είναι πως οι συζητήσεις προχωρούν χωρίς, ωστόσο, να έχει υπάρξει οριστική συμφωνία.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η πρόταση του Παναθηναϊκού ξεπερνά τα 4 εκατ. ευρώ συνολικά, συμπεριλαμβανομένων και των συνεργατών του Ισπανού. Το συμβόλαιο που του προτείνεται έχει διάρκεια μέχρι το καλοκαίρι του 2028, με προαιρετική επέκταση για ακόμη έναν χρόνο (σεζόν 2027/28). Αν αποδεχθεί την πρόταση, το συνολικό ποσό θα αυξηθεί περαιτέρω, καθώς ο Μπενίτεθ σκοπεύει να φέρει μαζί του επιτελείο 5-6 ατόμων.

Η επιλογή του έμπειρου προπονητή φέρει τη σφραγίδα του Φράνκο Μπαλντίνι, νέου συμβούλου του Γιάννη Αλαφούζου, ο οποίος έχει αναλάβει προσωπικά τόσο το θέμα του νέου τεχνικού όσο και του τεχνικού διευθυντή. Όπως όλα δείχνουν, ο Παναγιώτης Παπαδημητρίου οδεύει προς αποχώρηση, με την επίσημη ανακοίνωση να αναμένεται τις επόμενες ημέρες, παράλληλα με την παρουσίαση του αντικαταστάτη του.

Ο Μπαλντίνι, παράλληλα, έχει βάλει μπρος και ριζική αναδιάρθρωση του οργανωτικού μοντέλου της ΠΑΕ. Ήδη έχει τοποθετηθεί νέος εμπορικός διευθυντής, ενώ ακούγονται έντονα τα ονόματα του Σοφοκλή Πιλάβιου και του Λεωνίδα Μπουτσικάρη για θέσεις-κλειδιά στη νέα δομή. Όλα δείχνουν ότι ο κ. Αλαφούζος προχωρά σε ολική επαναφορά, αναγνωρίζοντας πως το προηγούμενο μοντέλο δεν απέδωσε τα αναμενόμενα.

Μέχρι τότε, ο Παναθηναϊκός θα συνεχίσει με Χρήστο Κόντη στον πάγκο, τόσο στο παιχνίδι της Κυριακής με τον Άρη στη Θεσσαλονίκη, όσο και – εκτός απροόπτου – στην αναμέτρηση της Πέμπτης με τη Φέγενορντ στην Ολλανδία.

Το σχέδιο, που παρουσίασαν ο κ. Τραμπ και ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου στον Λευκό Οίκο τη Δευτέρα, αποτελεί πρόταση 20 σημείων, η οποία, εφόσον συμφωνηθεί, προβλέπει άμεση κατάπαυση του πυρός στη Γάζα.

Στο κείμενο αναφέρεται ότι «εντός 72 ωρών από τη δημόσια αποδοχή της συμφωνίας από το Ισραήλ, όλοι οι όμηροι, ζωντανοί και νεκροί, θα επιστραφούν». Ο Νετανιάχου φάνηκε να αποδέχεται δημόσια τη συμφωνία στο πλευρό του κ. Τραμπ τη Δευτέρα.

Στο «Συμβούλιο Ειρήνης» προβλέπεται να συμμετάσχει και ο πρώην Βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ, ενώ, σύμφωνα με το σχέδιο, το Ισραήλ θα διατηρεί τον έλεγχο ασφαλείας γύρω από την περίμετρο της Γάζας. 

Διπλωματική πηγή με γνώση των συνομιλιών ανέφερε στο CBS News ότι Αιγύπτιος αξιωματούχος και ο πρωθυπουργός του Κατάρ παρέδωσαν στους εκπροσώπους της Χαμάς αντίγραφο της πρότασης.

Η Παλαιστινιακή Αρχή, που διοικεί τμήμα της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης, εξέδωσε μέσω του πρακτορείου ειδήσεων WAFA δήλωση στήριξης στο σχέδιο.

Η πρόταση του κ. Τραμπ δεν προβλέπει άμεσο ρόλο για την Παλαιστινιακή Αρχή στη διοίκηση της μεταπολεμικής Γάζας, ωστόσο αναφέρει ότι η Αρχή θα μπορούσε στο μέλλον να «ανακτήσει με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα τον έλεγχο της Γάζας», υπό την προϋπόθεση ότι θα εφαρμόσει σειρά μεταρρυθμίσεων.

Ηγέτες μουσουλμανικών χωρών, ανάμεσά τους κράτη-κλειδιά της Μέσης Ανατολής, έσπευσαν να εκφράσουν υποστήριξη στο σχέδιο. Η Ιορδανία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Ινδονησία, το Πακιστάν, η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση, με την οποία χαιρετίζουν τις «ειλικρινείς προσπάθειες του κ. Τραμπ να τερματίσει τον πόλεμο στη Γάζα» και εκφράζουν «εμπιστοσύνη στην ικανότητά του να βρει έναν δρόμο προς την ειρήνη».

Γάζα: Τουρκική αντιπροσωπεία θα συμμετάσχει στις συνομιλίες για το σχέδιο Τραμπ στην Ντόχα

Τουρκική αντιπροσωπεία θα συμμετάσχει στη μεσολαβητική ομάδα η οποία θα συζητήσει σήμερα στο Κατάρ το σχέδιο του Ντόναλντ Τραμπ για τον τερματισμό του πολέμου στη Γάζα με την τρομοκρατική οργάνωση της Χαμάς, ανακοίνωσε η Ντόχα.

«Οι αντιπροσωπεία των διαπραγματευτών (της Χαμάς) υποσχέθηκε να μελετήσει (το σχέδιο) με υπευθυνότητα», δήλωσε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών του Κατάρ διευκρινίζοντας ότι σύσκεψη μεταξύ των δύο πλευρών θα πραγματοποιηθεί σήμερα το βράδυ, «στην οποία θα συμμετάσχει και η τουρκική πλευρά».

Στο μεταξύ, το υπουργείο Άμυνας της Τουρκίας με ανακοίνωσή του επιβεβαιώνει ότι τουρκικές ναυτικές μονάδες, όπως και μέσα έρευνας και διάσωσης, «παρακολουθούν στενά» τα πλοία του διεθνή στόλου ακτιβιστών Sumud που κατευθύνεται στη Γάζα, με στόχο να σπάσει των ισραηλινό αποκλεισμό.

Τα τουρκικά πλοία «θα συμβάλουν σε ανθρωπιστικές αποστολές, εφόσον αυτό κριθεί απαραίτητο» αναφέρεται μεταξύ άλλων.

«Η Τουρκία παρακολουθεί στενά την ασφαλή διεξαγωγή των ανθρωπιστικών δραστηριοτήτων που διεξάγονται από πολιτικά πλοία που πλέουν στην Ανατολική Μεσόγειο, στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπιστικών αξιών», σημειώνεται στην ανακοίνωση και τονίζεται:

«Στο πλαίσιο αυτό, τα πλοία μας που συνεχίζουν τις συνήθεις εκπαιδευτικές και άλλες δραστηριότητές τους στην περιοχή, καθώς και οι δυνατότητες έρευνας και διάσωσης που διαθέτουμε, θα συμβάλουν σε ανθρωπιστικές αποστολές, σε συντονισμό με τους αρμόδιους φορείς και τους διεθνείς εταίρους, εφόσον αυτό κριθεί απαραίτητο».

«Η Τουρκία θα συνεχίσει, όπως έχει κάνει μέχρι σήμερα, να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις που της αναλογούν για την προστασία των ανθρωπιστικών αξιών και την ασφάλεια των αθώων πολιτών, παντού και υπό οποιεσδήποτε συνθήκες», καταλήγει η ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Άμυνας.

Τραμπ: Τελεσίγραφο σε Χαμάς – Έχετε 4 ημέρες να απαντήσετε,μετά το Ισραήλ κάνει αυτό που πρέπει

Ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκαθάρισε ότι η Χαμάς έχει στη διάθεσή της τρεις με τέσσερις ημέρες για να δώσει απάντηση στο σχέδιο που έχει καταθέσει η Ουάσινγκτον για τον τερματισμό του πολέμου στη Γάζα.

Όπως ανέφερε, οι δυνατότητες για διαπραγμάτευση είναι περιορισμένες, καθώς οι βασικές απαιτήσεις παραμένουν σαφείς: η απελευθέρωση όλων των ομήρων και η τήρηση «καλής συμπεριφοράς» από την πλευρά της οργάνωσης.

«Περιμένουμε την απάντηση της Χαμάς» είπε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός πρόεδρος, τονίζοντας πως η πρόταση δεν αφήνει πολλά περιθώρια για αλλαγές.

Ο Τραμπ προειδοποίησε ότι, σε περίπτωση που η Χαμάς απορρίψει το σχέδιο, τότε οι Ηνωμένες Πολιτείες θα «αφήσουν το Ισραήλ να κάνει ό,τι πρέπει να κάνει».

Νωρίτερα, ο Αλεξάντερ Λουκασένκο δήλωσε πως η Λευκορωσία προτείνει να χτίσει πυρηνικό εργοστάσιο στο ανατολικό τμήμα της χώρας που θα μπορούσε να τροφοδοτεί με ηλεκτρική ενέργεια τμήματα της Ουκρανίας που βρίσκονται υπό ρωσικό έλεγχο

Ο Λευκορώσος πρόεδρος πρότεινε την ιδέα στον Ρώσο πρόεδρο, Βλαντίμιρ Πούτιν στις συνομιλίες στο Κρεμλίνο.

«Εάν ληφθεί απόφαση, θα ξεκινήσουμε άμεσα να χτίζουμε νέα ενεργειακή μονάδα ή νέο σταθμό εάν υπάρχει ανάγκη (για ηλεκτρισμό) στη δυτική Ρωσία και τις απελευθερωμένες περιοχές», δήλωσε ο Λουκασένκο, χρησιμοποιώντας τη γλώσσα που προτιμά και η ίδια η Μόσχα για να περιγράψει ουκρανικά εδάφη που έχουν καταληφθεί από τη Ρωσία.

Η πρόταση είναι ενδεικτική των στενών δεσμών μεταξύ του Πούτιν και του Λουκασένκο, ακόμα και την ώρα που ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εφαρμόζει μια στρατηγική προσφοράς κινήτρων στον Λευκορώσο πρόεδρο για να απελευθερώσει πολιτικούς κρατούμενους και να βελτιώσει τις σχέσεις με τη Δύση.

Ο Πούτιν απάντησε ότι «η χρηματοδότηση δεν αποτελεί ζήτημα. Εάν υπάρχει ένας καταναλωτής που θα λάβει ηλεκτρική ενέργεια και θα πληρώσει το απαιτούμενο τέλος, δεν αποτελεί καθόλου πρόβλημα».

Η Λευκορωσία είναι στενός σύμμαχος της Μόσχας και έχει στηρίξει τον πόλεμό της στην Ουκρανία, μεταξύ άλλων επιτρέποντας στα στρατεύματα του Πούτιν να χρησιμοποιήσουν το έδαφός της για να εισέλθουν στην Ουκρανία το 2022.

Σημειώνεται πως ο Πούτιν συναντά τον Λουκασένκο συχνότερα από οποιονδήποτε άλλο ξένο ηγέτη.