Όπως ο ίδιος περιγράφει, «υπήρξαν ισχυρισμοί πως αυτό το μικρού μήκους φιλμ είναι ερωτικού χαρακτήρα και απεικονίζει σεξουαλικές περιπτύξεις μεταξύ παιδιών». Σε αυτό το σημείο, σε απάντησή του στο freecinema.gr, τονίζει: «Οι ισχυρισμοί αυτοί είναι χωρίς καμία λογική και, ως σκηνοθέτες, δεν μπορούμε να κατανοήσουμε πώς η ταινία και η θεματική της θα μπορούσε να ερμηνευτεί καθ’ αυτόν τον τρόπο. Η ταινία αυτή δε δείχνει απολύτως τίποτα τέτοιο».

Στη συνέχεια, μιλά για παραπληροφόρηση που «έχει γιγαντωθεί σε κάποια ελληνικά Μέσα» και είναι «σοκαριστικά λανθασμένη», συμπληρώνοντας ότι «έχουμε σοβαρές αμφιβολίες πως κάποιος από τους ιθύνοντες αυτών των ισχυρισμών έχει δει την ταινία».

Ο ίδιος εξηγεί ότι το «Αγόρια στο Ντους» αφηγείται μία ιστορία αρσενικής φιλίας, πώς δύο πολύ καλοί φίλοι εξερευνούν τις νόρμες της αρρενωπότητας, τι σημαίνει το να «γίνεις άνδρας» και, σε τελική ανάλυση, πώς η φιλία τους αυτή δέχεται ταυτόχρονα αμφιβολίες, αλλά και στήριξη από τους ενήλικες γύρω τους.

«Είναι ένα παγκοσμίως αναγνωρισμένο φιλμ, με πολλαπλά βραβεία στο ενεργητικό του, συμπεριλαμβανομένου του Καλύτερη Ευρωπαϊκή Ταινία Μικρού Μήκους για Παιδιά, από το σημαίνον ECFA (Ευρωπαϊκή Ένωση Παιδικών Ταινιών), το οποίο μάλιστα φέρει την αιγίδα πολλών ευρωπαϊκών κινηματογραφικών Ινστιτούτων, ανάμεσά τους και το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου», υπογραμμίζει.

Τέλος, διευκρινίζει ότι το «Αγόρια στο Ντους» χρησιμοποιείται καθημερινά σε εκπαιδευτικές πλατφόρμες σε ολόκληρη την Ευρώπη και το έχουν δει χιλιάδες παιδιά, από την πρώτη του προβολή, το 2021. «Στηρίζουμε απερίφραστα την απόφαση της δασκάλας να χρησιμοποιήσει την ταινία στη σχολική αίθουσα. Οι ταινίες πρέπει να συζητιούνται και να υπάρχει διάλογος, μα είναι αναμφισβήτητα προβληματικό όταν γίνονται ισχυρισμοί πάνω σε μία ολωσδιόλου λανθασμένη βάση. Ελπίζουμε πως το ελληνικό κοινό θα δείξει την κριτική σκέψη, φιλτράροντας τις πληροφορίες που ανακινούνται αυτή τη στιγμή και ότι οι άνθρωποι θα βρουν χρόνο να παρακολουθήσουν την ταινία εάν τους δοθεί η ευκαιρία».

Τι λέει ψυχολόγος

Σημειώνεται πως εάν μπει κανείς στην ψηφιακή πλατφόρμα κινηματογραφικών ταινιών για σχολεία (CINEDU), θα δει την εν λόγω ταινία στις κατάλληλες για παιδιά γυμνασίου και όχι δημοτικού.

Η κλινική ψυχολόγος και Δρ. ιατρικής Σχολής, Άννα Κανδαράκη, είπε σχετικά πως «η παιδική ψυχή έχει πολλά χρώματα και στόχος είναι να δώσουμε περισσότερες εργαλεία για να τη διαβάσουμε».

«Οι ηλικίες έχουν τεράστιες διαφορές οπότε πρέπει να ακολουθούμε τους κανόνες που έχουν οριστεί. Έχει μεγάλη διαφορά το 11 με 12 ετών. Η ταινία απευθύνεται σε παιδιά άνω των 12 ετών και δεν έπρεπε να προβληθεί. Έχει σημασία και εδώ υπάρχει μία παρανομία. Υπάρχει όμως και ένα άλλο θέμα. Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, η οποία ξεκινάει από την κούνια. Οι περισσότεροι ανήλικοι εκπαιδεύομαι σύμφωνα με έρευνες, μέσα από πορνογραφίες και αυτό δεν είναι καλό. Την έχω δει την ταινία, είναι βραβευμένη και ανήκει στην παιδική βιβλιοθήκη», είπε αρχικά, μιλώντας στο Mega.

«Δεν μπορούμε να πετάμε ένα υλικό χωρίς να έχουμε εκπαιδεύσει τα παιδιά. Επίσης, δεν είναι όλα τα παιδιά ίδια μέσα στην τάξη. Ο δάσκαλος πρέπει να ρωτήσει. Δεν δείχνουμε τέτοιο υλικό σε παιδιά χωρίς την κατάλληλη προετοιμασία».

Σύμφωνα με την ειδικό, το πώς θα αντιδράσει ένας γονιός, επηρεάζει και την αντίδραση του παιδιού.

«Ο βασικός λόγος που έρχεται οι γονείς να ρωτήσουν ψυχολόγο για τα παιδιά αφορούν μαθησιακές δυσκολίες ή μήπως γίνει ομοφυλόφιλος. Πρέπει να το ξεπεράσουμε αυτό».

Το σχόλιό της έκανε και η Ματίνα Παγώνη, στο ίδιο μέσο, λέγοντας πως όλα ξεκινάνε από την οικογένεια.

«Όσον αφορά το σχολείο ο δάσκαλος που δείχνει μία τέτοια ταινία, έχει να κάνει με το πώς θα την εξηγήσει. Εάν έχει γίνει μία προεργασία τότε δεν θα υπάρχει πρόβλημα. Δεν είναι τόσο θέμα να δει ένα παιδί μία τέτοια ταινία, εάν την εξηγήσουν. Οι γονείς φοβούνται και τρομάζουν εύκολα. Θα πρέπει με το δικό τους τρόπο να εξηγούν. Δεν είναι κάτι τραγικό να δείξουν τέτοια ταινία».

Είναι προφανές πως καμία καμπάνια προβολής δεν θα μπορούσε να καλύψει τόσο ευρύ φάσμα του πληθυσμού. Παρόλα αυτά, η κυβέρνηση κρίνει πως εξαιτίας των ακραίων (πολεμικών, κατά τον πρωθυπουργό) συνθηκών της πανδημίας απαιτείται ακόμα πιο ενδελεχής ενημέρωση. Γι’ αυτό και ελήφθη η απόφαση δέσμευσης ποσού 11 εκατ. ευρώ προκειμένου (το σχετικό ΦΕΚ υπογράφει…Η Κυβέρνηση) να ενημερωθούν ακόμα περισσότερο και έντονα οι πολίτες.

Ο υφυπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος αιτιολόγησε ως εξής την απόφαση αυτή:

«’Οταν έχουμε μια τόσο μεγάλη υγειονομική κρίση, έχουμε υποχρέωση να ενημερώσουμε τους πολίτες. Η ενημέρωση σώζει ζωές. Η πρώτη φάση της καμπάνιας ενημέρωσης ήταν δωρεάν. Περιελάμβανε μηνύματα που ήταν μέχρι ένα λεπτό από την τηλεόραση και το ραδιόφωνο, αλλά όχι από εφημερίδες και διαδίκτυο. Είναι το γνωστό σποτ με τον κ. Παπαδόπουλο, που μάλιστα κάποιοι βγήκαν και ρωτούσαν “τι αμοιβή πήρε”. Καμία αμοιβή δεν πήρε ο άνθρωπος αυτός. Βγήκε και το είπε -και είναι προς τιμήν του- ότι δεν υπήρχε καμία αμοιβή. Ήταν δωρεάν. Όμως, η πανδημία του κορονοϊού εξελίσσεται και είμαστε αντιμέτωποι με την κόπωση και τον εφησυχασμό. Είναι τώρα περισσότερο από ποτέ απαραίτητο να ξεδιπλωθεί η δεύτερη φάση. Σε αυτήν έχουμε υποχρέωση να υπάρξει μια επαγγελματική καμπάνια που θα καλύπτει όλα τα Μέσα και θα φτάσει μέχρι τέλος Μαΐου. Αυτό έχουμε σχεδιάσει από την 1η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου στις 14 Μαρτίου. Ξεδιπλώνεται, λοιπόν, τώρα η δεύτερη φάση. Θα ήταν ασυγχώρητο από μέρους μας να μην έχουμε μια καμπάνια ενημέρωσης, που, επαναλαμβάνω, σώζει ζωές, δίνει τη δυνατότητα στους πολίτες να ενημερωθούν και κυρίως να καταπολεμήσουν τον εφησυχασμό».

Ο Στέλιος Πέτσας είναι πειστικός.

Με τα κανάλια να δείχνουν τους “ανυπότακτους” της παραλίας της Θεσσαλονίκης (κι ας αμφισβητήθηκαν τα σχετικά βίντεο) και τους απείθαρχους ηλικιωμένους να…συνωστίζονται για συντάξεις και πληρωμές της εφορίας έξω από τις τράπεζες, είναι λογικό ούτε τα κιγκλιδώματα του δημάρχου και του περιφερειάρχη να επαρκούν, ούτε οι αυστηρές συστάσεις της κ. Απαλαγάκη από την Ένωση Ελληνικών Τραπεζών που επιστρατεύθηκε στην ενημέρωση των 6.

Χρειάζεται κάτι περισσότερο. Κι αυτό το “περισσότερο” είναι η καμπάνια προβολής των 11 εκατ., την οποία, όπως γράφτηκε, θα διαχειριστεί μετά από ανάθεση η εταιρεία (media shop) Initiative.

“Η ενημέρωση σώζει ζωές”, λέει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Ποιος μπορεί να διαφωνήσει μαζί του;

Προκύπτει, όμως, ένα εύλογο ερώτημα: ποιανών τις ζωές θέλει -δια της επικοινωνιακής καμπάνιας- να σώσει η κυβέρνηση; Μόνο τις ζωές εκείνων που διαβάζουν συγκεκριμένες εφημερίδες και ενημερώνονται από συγκεκριμένα σάϊτ; Τα οποία, όλως τυχαίως, τυγχάνουν -στην πλειονότητά τους, για να μην είμαστε άδικοι- να πρόσκεινται στην κυβέρνηση;

Διότι, μέχρις ώρας (αν κάτι αλλάξει εδώ θα είμαστε να το επισημάνουμε), η καμπάνια με τα πλουσιοπάροχα μπάνερς (banners) στα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, αφορά αυστηρά συγκεκριμένα μέσα και όχι το σύνολο. Ούτε οι εύπλαστοι και συχνά μη ακριβείς κανόνες επισκεψιμότητας δεν τηρούνται.

Οι ζωές των άλλων πολιτών που δεν προτιμούν να ενημερώνονται από φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ δεν εχουν την ίδια αξία; Αυτοί δεν χρειάζεται να ενημερωθούν με τα μηνύματα των ειδικών και των κυβερνητικών μέτρων;

Θα απαντήσει ο κ. Πέτσας; Και θα τολμήσουν να τον ρωτήσουν οι δημοσιογράφοι που τον φιλοξενούν καθημερινά συνεντεύξεις του; Ή, ας καεί το σπίτι του γείτονα;