Η Ευρωπαϊκή Ένωση αναφέρει ότι η ρητορική του μίσους παρουσιάζει άνοδο στην Πορτογαλία και η ακροδεξιά χαίρει υποστήριξης, αφότου το κόμμα Chega (Σέγκα) που τάσσεται κατά των μεταναστών έγινε το δεύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης στη βουλή στις εκλογές του περασμένου μήνα .

Η υπουργός Πολιτισμού Μαργκαρίντα Μπαλσέιρο Λοπέζ καταδίκασε την επίθεση της οποία χαρακτήρισε ως μια «δειλή επίθεση… στην ελευθερία της έκφρασης, στο δικαίωμα στη δημιουργικότητα, στις δημοκρατικές αξίες που μας καθορίζουν ως χώρα».

Η αστυνομία ανακοίνωσε ότι συνέλαβε ένα άτομο μετά τη συμπλοκή το βράδυ της Τρίτης κοντά στο θέατρο Barraca στο κέντρο της Λισαβόνας.

Ο ηθοποιός Αντερίτο Λοπέζ, ο οποίος υποδύεται τον ρόλο τον μονόφθαλμου ποιητή του 16ου αιώνα στο έργο με τίτλο « Η αγάπη είναι μια φλόγα που καίει αόρατα», διακομίσθηκε στο νοσοκομείο με τραύματα στο πρόσωπο.

Σύμφωνα με τη σκηνοθέτιδα της παράστασης Μαρία ντο Σέου Γκουέρα, η ομάδα των περίπου 30 νεοναζί είχε γυρίσει από μια πορεία στην οποία υπήρχαν πανό που έγραφαν «Η Πορτογαλία για τους Πορτογάλους».

Αρχικά επιτέθηκαν φραστικά σε μία ηθοποιό που φορούσε ένα T-shirt που είχε της φωτογραφία ενός αστεριού που παρέπεμπε στην αριστερά και μετά επιτέθηκαν σε δύο άνδρες ηθοποιούς.

«Η χώρα δεν έχει βρει τρόπο να υπερασπιστεί τον εαυτό της από τους ναζί»

Η επίθεση έγινε στην 30η επέτειο από τη δολοφονία ενός νεαρού μαύρου, του Αλψίντο Μοντέϊρο στη Λισαβόνα από σκίνχεντς και πάλι μετά τις εκδηλώσεις μνήμης για την Ημέρα της Πορτογαλίας.

«Τριάντα χρόνια μετά, αυτή η χώρα δεν έχει βρει τρόπο να υπερασπιστεί τον εαυτό της από τους ναζί», δήλωσε ο Γκουέρα σε τηλεοπτικές δηλώσεις.

Υπό το φασιστικό καθεστώς του Αντόνιο Σαλαζάρ, που κυβέρνησε τη χώρα για τέσσερις δεκαετίες μέχρι το 1974, η Ημέρα της Πορτογαλίας έγινε γνωστή ως Ημέρα της Πορτογαλικής Φυλής. Τα ακροδεξιά κινήματα τη σηματοδοτούν εδώ και χρόνια με συγκεντρώσεις κυρίως μικρής κλίμακας.

Μετά την επίθεση της Τρίτης, τα αριστερά πολιτικά κόμματα κατηγόρησαν την κεντροδεξιά κυβέρνηση του πρωθυπουργού Λουίς Μοντενέγκρο ότι δεν έλαβε μέτρα κατά των ακροδεξιών ομάδων.

«Οι νεοφασίστες επιτίθενται στα βιβλία, στο θέατρο και σε όσους ασχολούνται με τον πολιτισμό. Το κάνουν επειδή νομίζουν ότι μπορούν», έγραψε η βουλευτής του Αριστερού Μπλοκ Μαριάνα Μορτάγκουα στο X.

Σε ανακοίνωση της η υπουργός Πολιτισμού Μπαλσέϊρο Λοπέζ αναφέρει: «Ο πολιτισμός δεν πτοείται… Και δεν δέχεται μίσος μεταμφιεσμένο σε πολιτικό λόγο».

Τον Απρίλιο ακροδεξιές ομάδες προκάλεσαν συγκρούσεις στο κέντρο της Λισαβόνας, αμαυρώνοντας τους εορτασμούς για την 51η επέτειο της Επανάστασης των γαρυφάλλων, η οποία έθεσε τέλος στη δικτατορία.

Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος, σπουδαίος ποιητής αλλά και μεταφραστής γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1945 στα Εξάρχεια και ζούσε στην Αθήνα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του περιοδικού «Εκηβόλος» μαζί με τον Βασίλη Διοσκουρίδη και την Τζούλια Τσακίρη και συνεργάστηκε επί μακρόν στη συντακτική επιτροπή.

Παράλληλα με τη συγγραφική του ενασχόληση, καταπιάστηκε και με τη μετάφραση, συγκεκριμένα του αρχαίου δράματος. Η «Αντιγόνη», που ανέβηκε στην Επίδαυρο το 2007 σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή και ο «Οιδίποδας», βασίστηκαν στη δική του μετάφραση. Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος ήταν ο δημιουργός μίας μακράς αφήγησης σε ελεύθερο στίχο με τίτλο «Σύσσημον ή Τα κεφάλαια» και κατάφερε να αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα του στους ποιητικούς και λογοτεχνικούς κύκλους.

Την είδηση του θανάτου του κοινοποίησαν οι εκδόσεις Ίνδικτος στη σελίδα που διατηρούν στο facebook: «Πριν λίγο αναχώρησε ο Νίκος Α. Παναγιωτόπουλος. Στενός φίλος και συνεργάτης της Ινδίκτου σχεδόν από την ίδρυση της. Η απώλεια είναι μεγάλη».

Συλλυπητήριο μήνυμα της Υπουργού Πολιτισμού για την απώλεια του Νίκου Α. Παναγιωτόπουλου

Ο Νίκος Α. Παναγιωτόπουλος, που έφυγε χθες, ήταν ένας ποιητής που περπάτησε τον δρόμο που επέλεξε, αναζητώντας το στίγμα της ύπαρξής του, παράλληλα με εκείνο της κοινωνίας. Η αγωνία του για τη γλώσσα τον συντρόφεψε σε όλη τη δημιουργία του. Το ποιητικό έργο-ποταμός, «Σύσσημον ή Τα κεφάλαια», είναι η κατάθεση μιας ζωής. Η δική του ζωή ήταν ένας συνεχής αγώνας, σιωπηλός μόχθος, με ηθική αφοσίωση στο έργο του και στην ποιητική έκφραση, χωρίς παραχώρηση στην ανάγκη της αναγνώρισης. Το έργο αυτό, που τα τελευταία χρόνια κατακτά όλο και περισσότερους αναγνώστες αλλά και την κριτική, είναι η σημαντική δημιουργική κληρονομιά του. Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του.