Όπως σημειώνει το ΥΠΕΝ, από τους νέους ωφελούμενους, πάνω από 5.000 προέρχονται από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, αποδεικνύοντας τον ουσιαστικό κοινωνικό χαρακτήρα του προγράμματος.

Το πρόγραμμα, με συνολικό προϋπολογισμό 647.167.031 ευρώ και αυξημένο ποσοστό επιχορήγησης για τα ευάλωτα νοικοκυριά, προωθεί την ενεργειακή αναβάθμιση των κατοικιών και συμβάλλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τα νοικοκυριά, ενθαρρύνοντας την αντικατάσταση παλαιών συστημάτων θέρμανσης και την εγκατάσταση ηλιακών θερμοσιφώνων νέας τεχνολογίας.

«Η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί έμπρακτη απόδειξη της δέσμευσης του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για πράσινη ανάπτυξη με κοινωνικό πρόσημο, εξασφαλίζοντας πρόσβαση σε καθαρές και αποδοτικές λύσεις θέρμανσης και ζεστού νερού χρήσης για όλους — από τα αστικά κέντρα έως και τις πιο απομακρυσμένες περιοχές της χώρας», σημειώνει το ΥΠΕΝ.

Το Υπουργείο καλεί τους δικαιούχους να ενημερωθούν για την κατάσταση της αίτησής τους μέσω της πλατφόρμας και να επιλέξουν τον εγκεκριμένο προμηθευτή και τον εξοπλισμό που καλύπτει τις ανάγκες τους μέσα από τα επίσημα Μητρώα Προμηθευτών και Εξοπλισμού, τα οποία είναι διαθέσιμα στην ψηφιακή πλατφόρμα του Προγράμματος ΕΔΩ.

Οι αιτούντες που περιλαμβάνονται στον προσωρινό πίνακα απόρριψης, έχουν τη δυνατότητα να υποβάλλουν ένσταση εντός επτά ημερολογιακών ημερών, μέσω της ψηφιακής πλατφόρμας ΕΔΩ.

Για περισσότερες πληροφορίες, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνούν στα τηλέφωνα 213 151 3753 και 213 151 3101 (Δευτέρα – Παρασκευή, 09:00 π.μ. – 17:00 μ.μ.) ή μέσω email στη διεύθυνση allazothermansi.thermosifona@prv.ypeka.gr.

Το ποσό αυτό αποτελεί «ρεκόρ», σύμφωνα με το ΑΠΕ – ΜΠΕ για τον συγκεκριμένο καλλιτέχνη στη Γαλλία. Γεννημένος στις 28 Απριλίου 1928 στη Νίκαια, ο Υβ Κλάιν στην αρχή ονειρευόταν να γίνει αθλητής του καράτε. Μόλις το 1954, όταν επέστρεψε στο Παρίσι, αφιερώθηκε πλήρως στην τέχνη του, ξεφεύγοντας από τις κλασικές γραμμές.

Αντί να ζωγραφίζει σχέδια όπως άλλοι στράφηκε στην τέχνη του ενός χρώματος, που θα του επέτρεπε να «καταστήσει ορατό το απόλυτο».

Βεβαίως ενώ άλλοι τον λατρεύουν άλλοι δεν τον θεωρούν καν καλλιτέχνη.

Ο πίνακας του Πάμπλο Πικάσο εξαφανίστηκε κατά τη διάρκεια της μεταφοράς του από τη Μαδρίτη στη Γρανάδα, όπου επρόκειτο να εκτεθεί, όπως έγινε γνωστό σήμερα από αστυνομικές πηγές, που δεν θέλησαν να δώσουν περισσότερες λεπτομέρειες.

Σύμφωνα με τοπικά μέσα ενημέρωσης της Γρανάδας, πόλης στη νότια Ισπανία, ο πίνακας «Νεκρή φύση με κιθάρα», που φιλοτέχνησε ο Πικάσο στις αρχές του 20ού αιώνα, επρόκειτο να εκτεθεί την επόμενη εβδομάδα στο Ίδρυμα Κάχα Γρανάδα.

Πρόκειται για μια ελαιογραφία η αξία της οποίας υπολογίζεται στα 600.000 ευρώ.

Ο Πάμπλο Ρουίθ Πικάσο, γεννημένος στη Μάλαγα το 1882 υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους Ισπανούς ζωγράφους, με επιρροή σε όλο την ανθρωπότητα. Πατέρας του ήταν ο Χοσέ Ρούιθ Μπλάσκο, καθηγητής του σχεδίου, και μητέρα του η Μαρία Πικάσο.  

Λάτρης των γυναικών τις απεικόνισε με τον δικό του τρόπο ενώ ο πίνακας ζωγραφικής του Γκουέρνικα, αφυπνίζει συνειδήσεις για το τέρας του πολέμου, όλες τις εποχές.

Ο Τραμπ, πρόσθεσε, «συγκινήθηκε ξεκάθαρα από αυτό». Αλλά το ίδιο το πορτρέτο δεν αποκαλύφθηκε δημόσια.

Τώρα, ο καλλιτέχνης πίσω από το έργο τέχνης που ανατέθηκε από το Κρεμλίνο έδωσε στο CNN μια αποκλειστική ματιά στο πορτρέτο.

Ο πίνακας, που δείχνει τον Τραμπ να σηκώνει τη γροθιά του στη σκηνή μετά την αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας στην προεκλογική συγκέντρωση του Μπάτλερ, στην Πενσυλβάνια τον Ιούλιο του 2024, είναι έργο του Νίκας Σαφρόνοφ, ενός από τους πιο διάσημους καλλιτέχνες της Ρωσίας.

«Ήταν σημαντικό για μένα να δείξω το αίμα, την ουλή και τη γενναιότητά του κατά τη διάρκεια της απόπειρας κατά της ζωής του. Δεν υποχώρησε ή φοβήθηκε, αλλά σήκωσε το χέρι του για να δείξει ότι είναι ένα με την Αμερική και θα φέρει πίσω αυτό που της αξίζει», είπε ο καλλιτέχνης στο CNN στη Μόσχα.

Ο Σαφρόνοφ δεν είναι άγνωστος στα πορτρέτα παγκόσμιων ηγετών, έχοντας ζωγραφίσει δεκάδες παγκόσμιες μορφές, όπως ο αείμνηστος Πάπας Φραγκίσκος, ο Πρόεδρος της Ινδίας Ναρέντα Μόντι και ο Κιμ Γιονγκ Ουν της Βόρειας Κορέας.

Για το πορτρέτο του Τραμπ, είπε ο Σαφρόνοφ, «τον επισκέφτηκαν κάποιοι άνθρωποι που είπαν ότι θέλουν να ζωγραφίσω τον Τραμπ όπως τον βλέπω». Δεν ήξερε αρχικά ποιοι ήταν οι «επισκέπτες» του, πρόσθεσε, εξηγώντας ότι ως εξέχων καλλιτέχνης, «δέχεται πελάτες που δεν μπαίνουν σε λεπτομέρειες» – αλλά υποψιαζόταν ότι ήταν το Κρεμλίνο.

«Όταν ξεκίνησα το πορτρέτο, συνειδητοποίησα ότι αυτό θα μπορούσε να φέρει τις χώρες μας πιο κοντά και αποφάσισα να μην ζητήσω χρήματα γιατί υποψιαζόμουν σε τι χρησιμεύει αυτός ο πίνακας», είπε ο καλλιτέχνης.

Αργότερα όμως, λέει, επικοινώνησε ο ίδιος ο Πούτιν, ο οποίος του είπε ότι το κολακευτικό πορτρέτο του Τραμπ ήταν ένα σημαντικό βήμα για τη βελτίωση της σχέσης της Ρωσίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το πορτρέτο που έδειξε ο Σαφρόνοφ στο CNN και λέει ότι δόθηκε στον Τραμπ από τον Πούτιν είναι παρόμοιο με έναν πίνακα που τώρα κρέμεται στο Μεγάλο Φουαγιέ του Λευκού Οίκου, αφού ένα επίσημο πορτρέτο του πρώην προέδρου Μπαράκ Ομπάμα μεταφέρθηκε.

Η δραματική εικόνα του Τραμπ να σηκώνει τη δεξιά του γροθιά, με αίμα στο πρόσωπό του, έγινε έμβλημα δύναμης στην προεδρική του εκστρατεία.

Ένα εισιτήριο τρένου με αναγραφόμενο προορισμό τη «Χώρα Ζώντων», δύο βέρες, ένα κλειδί, ένα ρολόι δίχως δείκτες –σύγχρονα αντικείμενα ενταγμένα σε ένα έργο βυζαντινής ζωγραφικής, σε έναν καμβά διαστάσεων 1,61×1 με ακρυλικά χρώματα, συνθέτουν μία εικόνα που εκπέμπει ένα μήνυμα παρηγορητικό και μία υπόσχεση μνήμης και προσευχής.

«Τελειωθέντες εν ολίγω επλήρωσαν χρόνους μακρούς» είναι ο τίτλος του πίνακα, που φιλοτέχνησαν οι φοιτητές Χρυσόστομος Γκιουγκής (Μαθηματικών), Ευστάθιος Κατρέλης (Κοινωνικής Θεολογίας), Αθανάσιος Τερζιάν (Εικαστικών Τεχνών), Samaan Sharback (Θεολογικού) και Μarina Vinogradova (Χημείας), υπό την επίβλεψη του μεταδιδακτορικού Ερευνητή ΑΠΘ (ΕΔΙΠ Θεολογικής), Ιωάννη Σαρηγιαννίδη.

Οι φοιτητές παρακολουθούν τα μαθήματα Βυζαντινής Ζωγραφικής του Εργαστηρίου Βυζαντινής Ζωγραφικής του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Χριστιανικού Πολιτισμού του ΑΠΘ και συζητώντας πέρυσι την Άνοιξη κατέληξαν στη μορφή που θα έδιναν στο έργο, το οποίο αφιέρωσαν στη μνήμη των μελών της πανεπιστημιακής τους οικογένειας, που χάθηκαν πρόωρα.

Μέσα σε διάστημα 20 ημερών, δουλεύοντας για αρκετές ώρες καθημερινά, ανά 2 ή 3 άτομα, προσπάθησαν να απαντήσουν στο ερώτημα, πώς θα μπορούσε η σύγχρονη βυζαντινή τέχνη να ανταποκριθεί σε ένα σύγχρονο θέμα και έτσι δημιούργησαν έναν πίνακα, όπου με τη βυζαντινή ζωγραφική συνυπάρχουν στοιχεία κυβισμού, ρωσικής πρωτοπορίας και μοντερνισμού.

«Το έργο αυτό -εξάπαντος προσευχητικό-, το οποίο δημιούργησαν φοιτητές διαφόρων τμημάτων του εργαστηρίου βυζαντινής ζωγραφικής του τμήματος κοινωνικής θεολογίας και χριστιανικού πολιτισμού, είναι γέννημα μιας ευαισθησίας» δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ, καθηγητής Χρυσόστομος Σταμούλης. «Με αυτόν τον τρόπο η Θεολογική Σχολή συμμετέχει τόσο στο πένθος των οικογενειών των τραγικών θυμάτων του δυστυχήματος των Τεμπών -φοιτητριών και φοιτητών του ΑΠΘ, αλλά και όλων των υπολοίπων- όσο και στην προσπάθεια διατήρησης ζωντανής της μνήμης τους, η οποία επιβάλλει την αναζήτηση των αιτίων, αλλά και την απόδοση ευθυνών, όπου και όπως αναλογούν, προκειμένου να μη θρηνήσουμε ξανά έναν τέτοιο χαμό. Έναν χαμό άδικο, που θα αποτελεί για πάντα ένα καρφί στο σώμα του σύγχρονου πολιτισμού μας. Ένα καρφί στο σώμα της ανθρωπινότητάς μας» πρόσθεσε.

Εκεί όπου ζουν οι ψυχές

«Ο στόχος του πίνακα είναι παρηγορητικός, αφορά την ανάγκη μας να αμβλύνουμε τον πόνο εκείνων που χάσανε τα παιδιά τους. Θελήσαμε να πούμε κάποια πράγματα μέσω της ζωγραφικής, μας ενδιαφέρει τι γίνανε αυτές οι ψυχούλες» εξήγησε, από την πλευρά του, ο κ. Σαρηγιαννίδης, περιγράφοντας το αφήγημα του πίνακα «ως μία πορεία από το σκοτάδι εκείνης της νύχτας, στο φως και τη λαμπρότητα του Θεού».

Η ανάγνωση των συμβολισμών στην πορεία αυτή των ψυχών προς το φως, όπως διευκρίνισε, ξεκινά με την παρατήρηση στοιχείων και χρωμάτων του πίνακα από κάτω προς τα πάνω.

Στο κάτω μέρος του πίνακα απεικονίζεται η γη σχηματοποιημένη, δείχνοντας τα πετρώματα και τους σχηματισμούς των βράχων της περιοχής των Τεμπών. Δύο μαύρα σχήματα παραπέμπουν σε σιδηροδρομικά τούνελ, αλλά και στο σκοτάδι της ημέρας που θα ξημέρωνε. Ανεβαίνοντας προς τα πάνω διακρίνονται προσωπικά αντικείμενα των παιδιών, το πτυχίο που δεν κατάφεραν ποτέ να πάρουν, δύο βέρες κάποιων νέων που ετοιμάζονταν να παντρευτούν, ένα κλειδί από τις αποσκευές τους.

Δύο εισιτήρια αναφέρουν την ώρα αναχώρησης από την Αθήνα και την ώρα άφιξης στον ουρανό, που είναι η ίδια ώρα της σύγκρουσης των δύο τρένων. Ως τελικός προορισμός αναγράφεται στο εισιτήριο η «Χώρα των Ζώντων», δηλαδή εκεί όπου ζουν οι ψυχές. Στο κάτω μέρος δεξιά, εκεί που τα εισιτήρια των τρένων αναγράφουν «καλό ταξίδι», το εισιτήριο στον πίνακα ζωγραφικής γράφει «Καλό Παράδεισο».

Τα αναμμένα κεριά πιο πάνω συμβολίζουν τους φοιτητές του ΑΠΘ που χάθηκαν στο δυστύχημα. Καίνε ως νοητές λαμπάδες και φωτίζουν τη διαδρομή από τη γη στον ουρανό. Το ρολόι δεν δείχνει κάποια συγκεκριμένη ώρα, καθώς δεν υπάρχουν δείκτες και με τον τρόπο αυτό δηλώνεται ότι έχει σταματήσει ο χρόνος και οι φοιτητές έχουν περάσει στην αιωνιότητα. Το κόκκινο φόντο απεικονίζει το πύρινο μαρτύριο στο οποίο υποβλήθηκαν τα θύματα της τραγωδίας.

Δύο κάθετες λευκές γραμμές που ανοίγουν διαγώνια συμβολίζουν τις σιδηροδρομικές γραμμές αλλά και την αγκαλιά του Θεού που υποδέχεται τις ψυχές των παιδιών. Εσωτερικά των γραμμών αναγράφονται με χρυσά γράμματα τα μικρά ονόματα των φοιτητών που έχασαν τη ζωή τους.

«Χάσαμε τους φίλους μας»

«Για εμάς ήταν ανάγκη το να προσπαθήσουμε να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας» δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η φοιτήτρια του Τμήματος Χημείας Μarina Vinogradova, προσθέτοντας ότι η αίσθηση της απώλειας των φοιτητών του ΑΠΘ ήταν συντριπτική. «Να χαθούν τόσες ζωές δεν μπορούσαμε κι ακόμη δεν μπορούμε να το πιστέψουμε. Έχω πνευματικό πατέρα που έχασε πνευματικά παιδιά. Ήταν σαν να το βιώσαμε εμείς, να χάσαμε τους φίλους μας, την οικογένειά μας» σημείωσε.

«Πώς ένιωσα; Ένιωσα το κόκκινο της οργής, το συννεφιασμένο γκρι της λύπης,το μουντό λάδι της στεναχώριας» συμπλήρωσε ο Τερζίαν Αθανάσιος- Σαρκίς, φοιτητής της Σχολής Καλών Τεχνών, ενώ ο φοιτητής στο Τμήμα Μαθηματικών του ΑΠΘ Χρυσόστομος Γκιουγκής ανέφερε: «Αποφασίσαμε να δώσουμε έναν συμβολικό χαρακτήρα στον πίνακα μας. Ο τίτλος του είναι “Τελειωθέντες εν ολίγω επλήρωσαν χρόνους μακρούς”. Σκοπός μας ήταν το έργο να είναι ενοποιητικό, δοξολογία προς τον Θεό και να λειτουργήσει ως παρηγοριά για τις οικογένειες των θυμάτων. Αυτό το τραγικό γεγονός μας έχει αφήσει όλους συγκλονισμένους. Δείχνουμε όπως μπορούμε τη συμπόνια μας και τη συμπαράστασή μας. Ήταν ένα μεγάλο πλήγμα στο ελληνικό κράτος, προσπαθήσαμε να δώσουμε μια μορφή στον θρήνο μας, κάνοντας τον πίνακα ένα έργο που θα μείνει στον χρόνο».

Σημειώνεται ότι η Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ, την Πέμπτη 29 Φεβρουαρίου 2024, θα τελέσει επιμνημόσυνη δέηση στον Ιερό Ναό της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ (δ΄όροφος) «υπέρ μακαρίας μνήμης και αιωνίου αναπαύσεως» των ψυχών των θυμάτων του σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών. Η Θεία Λειτουργία θα πραγματοποιηθεί στις 8-10 π.μ. και στη συνέχεια θα γίνει η επιμνημόσυνη δέηση.

Το Εργαστήριο Βυζαντινής Ζωγραφικής

Το Εργαστήριο Βυζαντινής Ζωγραφικής του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Χριστιανικού Πολιτισμού της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ προσφέρει μαθήματα σε ακαδημαϊκό και εφαρμοσμένο διεπιστημονικό επίπεδο. Η βυζαντινή ζωγραφική προσεγγίζεται μέσω της Θεολογίας, της Αρχαιολογίας, των Εικαστικών, των Μαθηματικών, της Γεωμετρίας, της Χημείας και της Νομικής επιστήμης. Ταυτόχρονα το Εργαστήριο λειτουργεί τα πρωινά, από τη Δευτέρα έως την Πέμπτη, ως ελεύθερο Εργαστήριο, προφέροντας δωρεάν εξατομικευμένα μαθήματα σε όλους τους φοιτητές του ΑΠΘ.

Στο Εργαστήριο μαθήματα έχουν παρακολουθήσει ή παρακολουθούν αυτή την περίοδο φοιτητές προπτυχιακοί, μεταπτυχιακοί και υποψήφιοι διδάκτορες της Θεολογικής αλλά και από τις Σχολές της Νομικής, της Παιδαγωγικής, των Θετικών Επιστημών και των Καλών Τεχνών. Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται φοιτητές από άλλες χώρες όπως η Κύπρος, η Συρία, η Ρωσία, η Ουκρανία, η Γαλλία, η Βουλγαρία, η Μολβαδία, η Πολωνία, η Ουγκάντα.

Το Εργαστήριο Βυζαντινής Ζωγραφικής κάθε χρόνο διοργανώνει, σε συνεργασία με το ΚΕΔΙΒΙΜ, πιστοποιημένα προγράμματα (με ECTS) εκμάθησης της τεχνικής της βυζαντινής ζωγραφικής με ακαδημαϊκό και εφαρμοσμένο χαρακτήρα. Στα προγράμματα αυτά η συμμετοχή είναι ανοικτή σε κάθε ενδιαφερόμενο.

Μεταξύ των μαθημάτων ξεχωρίζει το πρόγραμμα εκμάθησης της τέχνης του ψηφιδωτού, καθώς δίνει την δυνατότητα εργασίας στη διακόσμηση των ναών αλλά και των μουσουλμανικών τεμενών.

Κατά τη διάρκεια του έτους καλούνται επιφανείς καλλιτέχνες και παρουσιάζουν διάφορα θέματα που άπτονται της βυζαντινής τέχνης και να εφαρμόσουν νέες τεχνικές.

Επίσης, το Εργαστήριο, σε συνεργασία με μονές του Αγίου Όρους και γυναικείες μονές της Μακεδονίας, στέλνει φοιτητές και φοιτήτριες για πολυήμερη πρακτική εξάσκηση στα αντίστοιχα μοναστικά εργαστήρια ζωγραφικής. Επίσης διοργανώνει εκθέσεις βυζαντινής ζωγραφικής και ψηφιδωτού και συμμετέχει ταυτόχρονα σε άλλες εκθέσεις.

Από τότε, ένα πέπλο μυστηρίου υπήρχε σχετικά με την τύχη του. Η οικογένεια των σημερινών ιδιοκτητών του πορτρέτου, το οποίο ήρθε ξανά στο φως, αποκαλύπτει πως κατείχε τον πίνακα από τη δεκαετία του 1960. Πρόκειται πάντως για ένα έργο ανεκτίμητης αξίας, πέρα από οικονομικής μιας και ο οίκος δημοπρασιών «im Kinsky» υπολογίζει την αξία του πίνακα σε περισσότερα από 54 εκατομμύρια δολάρια. «Ένας πίνακας τέτοιας σπανιότητας, καλλιτεχνικής σημασίας και αξίας δεν ήταν διαθέσιμος στην αγορά τέχνης στην Κεντρική Ευρώπη εδώ και δεκαετίες», δήλωσε εκπρόσωπος του οίκου, σύμφωνα με το BBC.

Όπως αποκάλυψε το Open, πρόκειται για έναν ζωγράφο όπου τα έργα του πωλούνται για πολλά εκατομμύρια ευρώ, ενώ το έργο που απασχολεί της Αρχές έφτασε στα χέρια δύο Ελλήνων που ισχυρίζονται ότι είναι κληρονομιά από κάποιον παππού τους.

Σύμφωνα με πληροφορίες διαπραγματεύονταν την πώλησή του στη Βουλγαρία έναντι 12 εκατομμυρίων ευρώ. Αυτό προκάλεσε την κινητοποίηση των Αρχών και στις δύο χώρες, ενώ στη Βουλγαρία έχουν γίνει και προσαγωγές τεσσάρων ατόμων.

Στη χώρα μας πραγματοποιήθηκαν έφοδοι σε μία αποθήκη και ένα διαμέρισμα όπου οι ελληνικές αρχές εντόπισαν σφραγίδες, έγγραφα, πιστοποιητικά, καθώς και πίνακες.

Σύντομα αναμένεται να γίνει επίσημη πραγματογνωμοσύνη και στον πίνακα που βρέθηκε στην Σόφια αλλά και σε αυτούς που εντοπίστηκαν στην Ελλάδα, ενώ οι Αρχές θα προσπαθήσουν να διαπιστώσουν πως ένα πίνακας τόσο μεγάλης αξίας βρέθηκε στα χέρια των δύο Ελλήνων.

Δημοσιεύοντας ένα βίντεο της δράσης τους στο Twitter, ακτιβιστές από την ομάδα για το κλίμα «Letzte Generation» έγραψαν: “Χρειάζεται ένας πίνακας με πουρέ πατάτας ή ντοματίσουπα για να θυμηθεί η κοινωνία ότι η πορεία των ορυκτών καυσίμων μας σκοτώνει όλους“.

• κατά 75bps και διαμορφώνεται σε 2,50% + Euribor τριμήνου (με ελάχιστη τιμή το μηδέν) για οφειλές προς χρηματοδοτικούς φορείς που καλύπτονται ολικώς ή μερικώς από ειδικά προνόμια, από 3,25% που ήταν έως τώρα, και
• κατά 150bps και διαμορφώνεται σε 3% + Euribor τριμήνου (με ελάχιστη τιμή το μηδέν) για οφειλές προς χρηματοδοτικούς φορείς που δεν καλύπτονται από ειδικά προνόμια, από 4,5% που ήταν έως τώρα.

Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα μέχρι σήμερα έχουν λάβει 7.031 αιτήσεις για οφειλές συνολικού ύψους άνω των 4 δις ευρώ και έχουν ήδη αξιολογήσει 5.272 που αντιστοιχούν σε οφειλές 2,2 δις. ευρώ. Το ποσοστό εγκρισιμότητας διαμορφώνεται στο 44,7%, ωστόσο το τελευταίο τρίμηνο έχει αγγίξει το 53%.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΟΙ ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ SERVICERS

• Intrum: Αξιολογήθηκαν 1.215 αιτήσεις, ύψους 779 εκατ. ευρώ. Εγκρίθηκαν 818, ύψους 250 εκατ. ευρώ (ποσοστό εγκρισιμότητας 67%).
• Cepal: 1.166 αιτήσεις, ύψους 466 εκατ. ευρώ. Εγκρίθηκαν  550, ύψους 178 εκατ. ευρώ (εγκρισιμότητα 47%).
• doValue: 1.109 αιτήσεις, ύψους 426 εκατ. ευρώ.Εγκρίθηκαν οι 408, ύψους 102 εκατ. ευρώ (ποσοστό εγκρισιμότητας 37%).
• Εθνική Τράπεζα:  530 αιτήσεις, ύψους 131 εκατ. ευρώ. Εγκρίθηκαν οι 141, ύψους 31 εκατ. ευρώ (εγκρισιμότητα 27%).
• Eurobank: 252 αιτήσεις, ύψους 47 εκατ. ευρώ. Εγκρίθηκαν οι 62, ύψους 9 εκατ. ευρώ (εγκρισιμότητας 25%).
• QQUANT: Από τις 187 αιτήσεις, ύψους 43 εκατ. ευρώ, που αξιολογήθηκαν εγκρίθηκαν οι 148, ύψους 34 εκατ. ευρώ (εγκρισιμότητα 79%).
• Veraltis:  171 αιτήσεις, ύψους 26 εκατ. ευρώ .Εγκρίθηκαν οι 120, ύψους 17 εκατ. ευρώ (εγκρισιμότητα 70%).
• APS: 89 αιτήσεις, ύψους 10 εκατ. ευρώ. Εγκρίθηκαν οι 44, ύψους τριών εκατ. ευρώ (ποσοστό εγκρισιμότητας 49%).
• Alpha Bank:  29 αιτήσεις, ύψους 6εκατ. ευρώ. Δεν εγκρίθηκε καμία
• Τράπεζα Πειραιώς: Από τις 26 αιτήσεις, ύψους 14 εκατ. ευρώ.Δεν εγκρίθηκε καμία (ποσοστό εγκρισιμότητας 0%).
• Παγκρήτια Τράπεζα: Από τις 24 αιτήσεις, ύψους 82 εκατ. ευρώ. Εγκρίθηκε μία (ποσοστό εγκρισιμότητα 4%).
• Λοιποί Πιστωτές: Από τις 474 αιτήσεις, ύψους 212 εκατ. ευρώ, που αξιολογήθηκαν εγκρίθηκαν οι 67, ύψους 23 εκατ. ευρώ (εγκρισιμότητα 14%).

Οι υπουργικές αιχμές αφορούν κυρίως τους servicers που διαχειρίζονται σχεδόν τον κύριο όγκο των μη εξυπηρετούμενων δανείων (87 δις ευρώ το α’ 6μηνο του έτους) με τον πρόεδρο της Ενωσης των servicers και Διευθύνοντα Σύμβουλο της doValue Tάσο Πανούση να τονίζει ότι η εγκρισιμότητα των servicers είναι σήμερα στο 55%, «όμως το τελευταίο τρίμηνο έχει πάει στο 61% και αν λάβουμε υπόψη τις οφειλές φυσικών προσώπων μέχρι 200.000 ευρώ που είναι η μάζα, εκεί πλέον εγκρίνουμε σήμερα που μιλάμε δύο στις τρεις», προαναγγέλλοντας ότι τους επόμενους μήνες το συνολικό ποσοστό θα ανέβει.

• Σε ότι αφορά στους λόγους απόρριψης, ο πρόεδρος των servicers ανέφερε ότι «υπάρχουν, περιπτώσεις κάποιων δανειοληπτών που είναι ήδη στο ν. 3869 και προστατεύονται. Ενώ ο νόμος λέει ότι δε μπορεί όταν είσαι στο νόμο Κατσέλη να μπεις στον εξωδικαστικό, παρ’ όλα αυτά κάνουν αίτηση και στον εξωδικαστικό», υπογράμμισε χαρακτηριστικά.

Επίσης, υπάρχουν ενήμερες οφειλές που κάνουν αίτηση στον εξωδικαστικό, οι οποίες δεν απαιτούν ρύθμιση, γιατί έχουν ήδη ρυθμίσει και την οποία την εξυπηρετούν κανονικά.

«Υπάρχουν περιπτώσεις, επίσης, δανειοληπτών που προσπαθούν να δημιουργήσουν διάφορα εμπόδια σε πλειστηριασμούς και υπάρχουν περιπτώσεις δανειοληπτών που έχουν εξαντλήσει τις προσπάθειες ρύθμισης και προσπαθούν μέσω του εξωδικαστικού να πετύχουν την ακύρωση της αντίστοιχης ρύθμισης για να κερδίσουν χρόνο.

Ο εξωδικαστικός μηχανισμός είπε ο Τ. Πανούσης, απαιτεί και προϋποθέτει πραγματική βούληση συνεργασίας του οφειλέτη προς την εξεύρεση κατάλληλης λύσης για τη δανειακή του υποχρέωση.

«Εάν κάποιοι στρατηγικοί κακοπληρωτές προσέβλεπαν στον εξωδικαστικό ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ για να αποφύγουν οφειλές, στις οποίες μπορούν να ανταποκριθούν, αυτοί θα απογοητευτούν. Αντίθετα, για πολλούς συνεργάσιμους δανειολήπτες, ο μηχανισμός δίνει συνεχώς και θα εξακολουθήσει να δίνει αποδεκτές ρυθμίσεις», πρόσθεσε, τονίζοντας πως στα στεγαστικά δάνεια η άφεση χρέους «αγγίζει» μέχρι και το 40% της οφειλής, στα καταναλωτικά φτάνει μέχρι και το 60%, στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις στο 55% και στις μεγάλες επιχειρήσεις το 40%». 

• Από το 2020 έως σήμερα, οι servicers έχουν ολοκληρώσει ρυθμίσεις ύψους άνω των 7,5 δισεκατομμυρίων ευρώ για τα τιτλοποιημένα χαρτοφυλάκια των τραπεζών.

Επιπλέον, στο ίδιο διάστημα από το 2020, ρυθμίστηκαν πάνω από 430.000 δάνεια ύψους άνω των 8,5 δισεκατομμυρίων ευρώ τα οποία διατηρούν οι τράπεζες στην κατοχή τους και τα οποία αναταξινομήθηκαν ως υγιή, θωρακίζοντας τους τραπεζικούς ισολογισμούς,.

Σε ότι αφορά τη συμμετοχή των τραπεζών στον εξωδικαστικό μηχανισμό αυτή είναι περιορισμένη γιατί είναι ο περιορισμένος ο αριθμός των αιτήσεων που υποβάλλονται και αφορούν στις τράπεζες. 

Όπως εξήγησε ο πρόεδρος της Ελληνικής Ενωσης Τραπεζών και πρόεδρος της Alpha Bank κ. Βασίλης Ράπανος αυτό θα έπρεπε να ικανοποιεί και όχι να προβληματίζει καθώς : «δείχνει ότι και οι τράπεζες και οι δανειολήπτες τους έχουν επανέλθει σε καθεστώς συναινετικής διαχείρισης των μη εξυπηρετούμενων οφειλών. 

Το 9μηνο Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου 2022 προγραμματίστηκαν 2.649 πλειστηριασμοί, από τους οποίους διενεργήθηκαν τελικά μόλις 693 και ο αριθμός αυτός είναι ελάχιστος και δεν αφορά ευάλωτους δανειολήπτες. Το αμοιβαίο όφελος από την οργανική διαχείριση των οφειλών που εμφάνισαν καθυστέρηση οι τράπεζες το διοχέτευσαν στην πραγματική οικονομία»,

Οι τράπεζες, όταν άρχισε ο εξωδικαστικός, είχαν ρυθμίσει διμερώς περί τα 13 δισ. ευρώ και τα οποία είναι εξυπηρετούμενα. Επίσης, το 2020 οι τράπεζες ρύθμισαν δάνεια, ύψους περίπου 9,5 δισ. ευρώ, εκ των οποίων 4,5 δισ. ευρώ στεγαστικά. Το 2021 ρύθμισαν περίπου 6 δισ. ευρώ δάνεια, εκ των οποίων άνω των 2,5 δισ. ευρώ στεγαστικά, ενώ την περίοδο που λειτουργεί και ο εξωδικαστικός έχουν ρυθμιστεί περίπου 4  δισ. ευρώ δάνεια, σύμφωνα με τη Φωτεινή Ιωάννου πρόεδρο της Επιτροπής Διαχείρισης μη Εξυπηρετούμενων Δανείων και γενική διευθύντρια Διαχείρισης Απαιτήσεων Εταιρικής και Λιανικής Τραπεζικής της Εθνικής Τράπεζας.

Η ίδια εξήγησε ότι: «Οι τράπεζες όταν έχουν μία ρύθμιση, η οποία τηρείται, προτεραιοποιούν τη διατήρηση της υφιστάμενης ρύθμισης, αντί την εκ νέου ρύθμιση μέσω του εξωδικαστικού που θα κατέβαζε εκ νέου τα δάνεια σε μη εξυπηρετούμενο καθεστώς, με ό, τι αυτό συνεπάγεται».

• Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε ο υπουργός Οικονομικών το ληξιπρόθεσμο ιδιωτικό χρέος παραμένει σταθερά πάνω από το 60% του συνολικού χρέους των ιδιωτών από το 2017 και στο πρώτο εξάμηνο του 2022 το συνολικό χρέος των ιδιωτών διαμορφώθηκε στα 406,270 δισ. ευρώ με το ληξιπρόθεσμο χρέος να αντιπροσωπεύει το 63,6% και να διαμορφώνεται στα 258,434 δις ευρώ, σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε χθες  στη Βουλή ο υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας.

Η τομεάρχης Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ, Εφη Αχτσιόγλου αναφερόμενη στον όγκο του ιδιωτικού χρέους σημείωσε ότι «τα “κόκκινα δάνεια” στην ελληνική οικονομία ανέρχονται σε 111 δισ. και έχουν διογκωθεί επί διακυβέρνησης της ΝΔ. Επίσης, τα ληξιπρόθεσμα στην ΑΑΔΕ διαμορφώθηκαν στα 112,6 δισ. -αύξηση άνω των 8 δισ. από το 2019- και στα ασφαλιστικά ταμεία στα 43,4 δισ. -επίσης αύξηση άνω των 8 δισ. από το 2019- ενώ η κυβέρνηση επιμένει να μην προχωρά σε μια ριζική ρύθμιση των χρεών αυτών. Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. έχει καταθέσει συγκεκριμένη πρόταση για ρύθμιση με κούρεμα οφειλών και προστασία της πρώτης κατοικίας».

Η κ. Αχτσιόγλου επισήμανε ότι «η ΝΔ νομοθέτησε έναν εξωδικαστικό μηχανισμό σύμφωνα με τις απαιτήσεις των τραπεζών. Δύο χρόνια μετά ο εξωδικαστικός έχει αποτύχει παταγωδώς, ούτε 3 στους 100 από όσους αιτούνται δεν παίρνουν ρύθμιση».

Το πλαίσιο για το πτωχευτικό κώδικα και τον εξωδικαστικό μηχανισμό «εξελίσσονται στο απόλυτο Βατερλώ για την κυβέρνηση και θηλιά για τους πολίτες» τόνισε ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Κατρίνης, υπογραμμίζοντας ότι η ατολμία και η απροθυμία της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει το εκρηκτικό πρόβλημα του ιδιωτικού χρέους έχει συνέπειες για τους πολίτες και την οικονομική και κοινωνική σταθερότητα.

Κάλεσε την κυβέρνηση αλλά και το σύνολο του πολιτικού συστήματος να αποφασίσουν αν θα νομοθετούν υπέρ των πολιτών ή θα αφήσει το ζήτημα του ιδιωτικού χρέους να το διαχειρίζονται ασύδοτα τα funds και οι τράπεζες.

Πηγή: imerisia.gr

Σε λιγότερο από τέσσερα λεπτά προσφοράς, η μεταξοτυπία του 1964 του Άντι Γουόρχολ με το πρόσωπο της ηθοποιού, « Shot Sage Blue Marilyn », πουλήθηκε για περίπου 195 εκατομμύρια δολάρια σε έναν άγνωστο αγοραστή στον οίκο Christie’s στη Νέα Υόρκη, καθιστώντας την την υψηλότερη τιμή που επιτεύχθηκε για κάθε Αμερικανό έργο τέχνης σε δημοπρασία.

«Πουλήσαμε τον πιο ακριβό πίνακα του 20ου αιώνα», είπε ο ειδικός των Christie’s Alex Rotter. «Αυτό είναι ένα μεγάλο επίτευγμα».

Ο πίνακας 40 ιντσών επί 40 ιντσών, ένα τρόπαιο δεδομένων των ζωηρά του χρώματος και του λαμπερού θέματός του, επισκίασε την προηγούμενη υψηλή τιμή των 110,5 εκατομμυρίων δολαρίων για έναν πίνακα ζωγραφικής με κρανίο των Βασκίων στον οίκο Sotheby’s το 2017, καθώς και την υψηλή δημοπρασία του Warhol για ένα τροχαίο ατύχημα. πίνακας που πουλήθηκε για 105,4 εκατομμύρια δολάρια το 2013.

Η πώληση τη Δευτέρα ξεκίνησε μια σεζόν ανοιξιάτικων δημοπρασιών σε μια πόλη που μόλις άρχισε να επιστρέφει στην κανονικότητα μετά από δύο χρόνια από την πανδημία του κορωνοϊού. Η αίθουσα πωλήσεων του Christie’s στο Rockefeller Center ήταν γεμάτη με τα γνωστά πρόσωπα των εμπόρων και των συμβούλων τέχνης, οι οποίοι ξεκάθαρα καλωσόρισαν την ευκαιρία να υποβάλουν προσφορές για έργα τέχνης blue-chip και πάλι αυτοπροσώπως.

«Υπάρχει πολλή όρεξη, υπάρχουν πολλά χρήματα και υπάρχει πολλή ποιότητα», είπε ο Αυστριακός γκαλερίστας Thaddaeus Ropac, ο οποίος ήταν στην πώληση. «Με όλα αυτά τα πράγματα, θα πρέπει να λειτουργήσει».

Ο Philip Hoffman, ιδρυτής του Fine Art Group, μιας συμβουλευτικής εταιρείας της Νέας Υόρκης, δήλωσε ότι οι προσεχείς δύο εβδομάδες δημοπρασιών θα μπορούσαν να συγκεντρώσουν έως και 2 δισεκατομμύρια δολάρια. «Έχει παρακρατηθεί ένα τεράστιο ποσό για δύο χρόνια και υπάρχει τεράστιος όγκος περιορισμένης ζήτησης από νέους πελάτες», είπε. «Όλοι περίμεναν την κατάλληλη στιγμή και ήρθε η κατάλληλη στιγμή».

Η δημοπρασία του Christie’s ήταν ασυνήθιστη καθώς κανένα από τα έργα δεν συνοδεύτηκε από εγγύηση — μια ελάχιστη τιμή στην οποία ένα τρίτο μέρος ή ο οίκος δημοπρασιών έχει δεσμευτεί να αγοράσει το έργο. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα έργα αποστέλλονται από την περιουσία των Ελβετών εμπόρων Thomas και Doris Ammann, με όλα τα έσοδα να πηγαίνουν στο ίδρυμά τους, το οποίο υποστηρίζει προγράμματα υγειονομικής περίθαλψης και εκπαίδευσης για παιδιά. Το κτήμα ήθελε να μεγιστοποιήσει τα φιλανθρωπικά έσοδα.

Τι ήταν η Ποπ -Αρτ

Η Ποπ μουσική γεννήθηκε στο Λονδίνο τη δεκαετία του ’50, κυρίως χάρη στις προσπάθειες του Ρίτσαρντ Χάμιλτον. Η ονομασία Ποπ Αρτ αποδίδεται στον Βρετανό κριτικό τέχνης Lawrence Alloway, ο οποίος χρησιμοποίησε τον όρο για πρώτη φορά το 1958 αλλά καθιερώθηκε μερικά χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα στη δεκαετία του ’60, περίοδος που η pοp Αρτ γνώρισε και την μεγαλύτερη απήχηση. Μέχρι τότε, συχνά οι Ποπ Αρτ καλλιτέχνες αποκαλούνταν και Νεο-Νταντά με αναφορά στο κίνημα του Ντανταϊσμού. Από αρκετούς, ο Ντανταϊσμός θεωρείται πρόδρομος της Ποπ Αρτ και σίγουρα αποτέλεσε ισχυρή επιρροή. Τα δύο κινήματα συνδέονται μεταξύ τους, κυρίως μέσω της κοινής διάθεσης να προκαλέσουν και να ανυψώσουν το καθημερινό και συνηθισμένο στη θέση του αντικειμένου της τέχνης.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’60, η ποπ Αρτ άρχισε να αναπτύσσεται κυρίως στην Αμερική. Ως πρώτοι Ποπ Αρτ Αμερικανοί καλλιτέχνες αναγνωρίζονται οι Jasper Johns και Robert Rauschenberg, ωστόσο η προσωπικότητα του Άντι Γουόρχολ και του Ρόι Λίχτενσταϊν είναι που θα δώσουν τη μεγαλύτερη ώθηση στην Ποπ Αρτ. Αν και η Βρετανία αποτελεί τον τόπο γέννησης της Ποπ Αρτ, στην Αμερική γνωρίζει πραγματική έξαρση, γεγονός που ευνοείται και από την οικονομική ευρωστία της Αμερικής.

Μία μεγάλη έκθεση, το 1962, στην γκαλερί Sydney Janis με τίτλο “Νέοι ρεαλιστές” (New realist) προσέφερε την επίσημη αναγνώριση του κινήματος της αμερικανικής ποπ-αρτ. Έως τότε ο όρος δεν είχε ακόμη καθιερωθεί.

Ποιός ήταν ο Άντι Γουόρχολ και ο ρόλος του Ιόλα

Γόνος ρουθήνων μεταναστών από τη Αυστρουγγαρία που εγκαταστάθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, γεννήθηκε στο Πίτσμπουργκ της Πενσυλβάνια. Την περίοδο 1945-9 σπούδασε στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Κάρνεγκι και κατόπιν εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη, όπου εργάστηκε αρχικά σαν σχεδιαστής παπουτσιών όπου και τον πρόσεξε ο πασίγνωστος τότε γκαλλερίστας Αλέξανδρος Ιόλας και τον προώθησε στο περιοδικό Glamour σαν εικονογράφο. Η ενασχόλησή του με τη ζωγραφική ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και αρχικά ήταν επηρεασμένη από θέματα διαφημίσεων, καθημερινά αντικείμενα και την εικονογραφία των κόμικς, δίνοντας τα πρώτα δείγματα γραφής της Ποπ Αρτ.

Με πίνακες που απεικόνιζαν κουτιά σούπας της εταιρείας Κάμπελ ή μπουκάλια Κόκα Κόλα, απέκτησε μεγαλύτερη φήμη και μέχρι το 1963 παρήγαγε μαζικά τέτοιου τύπου επιτηδευμένα κοινότοπες αναπαραστάσεις καταναλωτικών προϊόντων, καθώς και προσωπογραφίες διασημοτήτων – μεταξύ αυτών και αρκετά πρόσωπα που αποτελούσαν σύμβολα της αμερικανικής ποπ κουλτούρας – σε φανταχτερά χρώματα και συχνά ως μεταξοτυπίες.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, ο Γουόρχολ αφοσιώθηκε στον κινηματογράφο, σκηνοθετώντας ταινίες που χαρακτηρίζονταν από τη διάθεση πειραματισμού και πρόκλησης, το ερωτικό στοιχείο και ενίοτε την ασυνήθιστη διάρκειά τους. Στα πιο γνωστά έργα του ανήκουν τα The Chelsea Girls (1966), Eat (1963), My Hustler (1965) και Blue Movie (1969). Στην ταινία Empire (1964), διάρκειας οκτώ ωρών με πλάνα αποκλειστικά του Empire State Building σε πραγματικό χρόνο, ο Γουόρχολ παρουσίασε στην πιο ακραία μορφή της, τη δική του αισθητική τού βαρετού. Από το 1962 μέχρι το 1968, εργαστήριο του αποτέλεσε ένας χώρος που στο παρελθόν στέγαζε εργοστάσιο, και για αυτό ονομάστηκε Factory. Σύντομα εξελίχθηκε σε τόπο συγκέντρωσης διασημοτήτων, καλλιτεχνών, μελών της αβάν γκαρντ και αντεργκράουντ κουλτούρας, τοξικομανών, ομοφυλόφιλων, μουσικών και φιλότεχνων. Μετά από απόπειρα δολοφονίας του στο Factory από τη Βαλερί Σολάνας, στις 3 Ιουνίου του 1968, ο Γουόρχολ κράτησε αποστάσεις από τον αντισυμβατικό περίγυρό του, συναναστρεφόμενος περισσότερο με πλούσια μέλη της υψηλής κοινωνίας. Από το έργο του στη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, ξεχωρίζουν οι κατά παραγγελία προσωπογραφίες που τύπωνε ως μεγεθύνσεις φωτογραφιών Polaroid, πολλές από τις οποίες αφορούσαν πολιτικές φυσιογνωμίες και διασημότητες του Χόλυγουντ. Στη δεκαετία του 1980, συνεργάστηκε με τον Φραντσέσκο Κλεμέντε και τον νεοεξπρεσιονιστή ζωγράφο Ζαν Μισέλ Μπασκιά. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε εκ νέου με τη ζωγραφική, δίνοντας μια σειρά πινάκων βασισμένων σε θρησκευτικά θέματα της αναγέννησης, όπως ο Μυστικός Δείπνος (1986). Πέθανε το Φεβρουάριου του 1987, στην πόλη της Νέα Υόρκης, μετά από επιπλοκές κατά τη διάρκεια επέμβασης αφαίρεσης της χολής του. Ο Γουόρχολ υπήρξε συστηματικός συλλέκτης έργων, κυρίως κοσμημάτων, διακοσμητικής και λαϊκής τέχνης, τα οποία δημοπρατήθηκαν μετά το θάνατό του. Το Μουσείο Άντι Γουόρχολ, με πλούσια συλλογή έργων του, εγκαινιάστηκε το 1994 στο Πίτσμπουργκ.

Πηγή: N.Y. Times