Νίκος Γιαννόπουλος

• Αλήθεια, πιστεύετε ότι η πλειοψηφία έχει πάντα δίκιο;
• Πιστεύετε επίσης ότι θα είχατε ποτέ τη δύναμη να τα βάλετε μ’ ένα παντοδύναμο σύστημα χωρίς ποτέ να λυγίσετε και να προδώσετε τα πιστεύω σας;

Είναι μερικά μόνο από τα κολοσσιαίας σημασίας ερωτήματα που θέτει το έργο (ή μάλλον η διασκευή η οποία ήρθε να “κολλήσει” απίστευτα στην εποχή μας). Και μέσα στις δύο ώρες απαντήσεις να ξέρετε μάλλον δεν θα πάρετε, αλλά θα προβληματιστείτε ίσως περισσότερο από ποτέ.

Παράλληλα, θα γελάσετε, θα συγκινηθείτε, θα παραξενευτείτε, ίσως τρομάξετε κιόλας. Θα βιώσετε δηλαδή μία πλούσια ποικιλία συναισθημάτων. Και αν επίσης διαθέτετε το θάρρος, μπορεί να βάλετε και τη δική σας πινελιά στα επί σκηνής δρώμενα. 

Τα spoiler σταματούν εδώ. Να σας πούμε μόνο ότι η σκηνοθεσία είναι ευρηματική (ακόμα και ο τρόπος που αλλάζουν τα σκηνικά έχει κάτι να πει και να δώσει στο θεατή), οι ερμηνείες υποδειγματικές και ο ρόλος της μουσικής μία από τις μεγάλες εκπλήξεις.

Η υπόθεση έχει να κάνει με τα λούτρα μίας επαρχιακής πόλης και την ανακάλυψη που κάνει ο γιατρός, κεντρικός χαρακτήρας, ότι τα νερά τους είναι τελικά μολυσμένα. Ο δήμαρχος, που τυγχάνει και αδερφός του, δεν θέλει όμως να ρισκάρει την επένδυση και το οικονομικό θαύμα που έχει πετύχει. Και κάπου εκεί, με τη βοήθεια του σκελετού του Ιψεν και της διασκευής του Οστερμάιερ, ξετυλίγονται μερικά από τα κρίσιμα ηθικά διλήμματα για τον άνθρωπο του 21ου αιώνα έστω και αν το έργο γράφτηκε προς το τέλος του 19ου αιώνα. Ιδεολογίες δοκιμάζονται, ανθρώπινες σχέσεις περνούν από σαράντα κύματα, προδοσίες προκύπτουν από εκεί που δεν το περιμένει κανείς.

Το κείμενο έχει φρεσκαριστεί κατάλληλα για να είναι απολύτως επίκαιρο και συντονισμένο με την απολύτως πρόσφατη ελληνική επικαιρότητα. Οι νεκροί της Χίου και οι νεκρές εργάτες της Βιολάντα παίζουν το δικό τους ρόλο. Είναι εκεί, μέσα στο έργο, πάνω στην παράσταση, στα χείλη των ηθοποιών.

Ο Κωνσταντίνος Μπιμπής ως Τόμας Στόκμαν ταρακουνά συνειδήσεις. Ο άνθρωπος βάζει όλο του το είναι, το σώμα, το μυαλό και την ψυχή του σ’ αυτήν την κοπιώδη θεατρική προσπάθεια. Επιτελεί ένα θαύμα. Οπως και ο θαυμάσιος Μιχάλης Οικονόμου, απολαυστικά κυνικός και τερατωδώς μισητός ως Πέτερ Στόκμαν. Η συχνά κωμική αλλά το ίδιο απάνθρωπη με τον Πέτερ Στόκμαν, η Ασλακσεν βρήκε την ιδανική ενσάρκωση στο πρόσωπο της Λένας Παπαληγούρα.

Εξοχοι και οι υπόλοιποι τέσσερις ηθοποιοί, ο πολύπειρος Ιερώνυμος Καλετσάνος και οι πιο νέοι Στέλιος Δημόπουλος, Αλκηστις Ζηρώ και Ιάσονας Αλυ.

Εμπιστευτείτε αυτούς τους ανθρώπους και τους υπόλοιπους συντελεστές για να σας οδηγήσουν εκεί που η πραγματικά μεγάλη τέχνη μπορεί να οδηγήσει έναν θεατή. Στη χώρα όπου δεν υπάρχει καμία, μα καμία ασφάλεια και σιγουριά…

Συντελεστές

• Διασκευή Florian Borchmeyer & Thomas Ostermeier
• Σκηνοθεσία Thomas Ostermeier
• Ενδυματολόγος Nina Wetzel
• Σχεδιασμός ήχου Malte Beckenbach, Daniel Freitag
• Δραματουργία Florian Borchmeyer
• Σχεδιασμός φωτισμών Erich Schneider

Συντελεστές ελληνικής παραγωγής

• Μετάφραση Αντώνης Γαλέος
• Συνεργάτης Σκηνοθέτης Christoph Schletz
• Σκηνογράφος Jan Pappelbaum
• Ζωγραφική σκηνικού Katharina Ziemke
• Σχεδιασμός φωτισμών Σοφία Αλεξιάδου
• Ενδυματολόγος Νατάσσα Παπαστεργίου
• Σχεδιασμός ήχου Ηλίας Φλάμμος
• Σκηνογράφος – προσαρμογή σκηνικού Νατάσα Τσιντικίδη
• Κατασκευή σκηνικού Θωμάς Μαριάς
• Μουσική διδασκαλία Εύη Νάκου
• Βοηθός σκηνοθέτη Ειρήνη Λαμπρινοπούλου
• Βοηθός ενδυματολόγου Μαριάνθη Ράδου

Παίζουν
Κωνσταντίνος Μπιμπής, Μιχάλης Οικονόμου, Λένα Παπαληγούρα, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Στέλιος Δημόπουλος, Άλκηστις Ζιρώ, Ιάσονας Άλυ

Σύμφωνα με τους ηθοποιούς, η αστυνομία εισέβαλε ξαφνικά στο θέατρο, καθώς στο έργο υπήρχε σκηνή όπου οι ηθοποιοί φώναζαν από τα παράθυρα μια φράση που αφορούσε βιασμό. Ανυποψίαστοι περαστικοί τρομοκρατήθηκαν από τη λέξη και κάλεσαν τις αρχές.

Η Αθηνά Μαξίμου εξήγησε ότι η σκηνοθεσία είχε αφήσει τα παράθυρα ανοιχτά και ότι η αστυνομία, σύμφωνα με καταγγελία, ήταν έτοιμη ακόμη και να συλλάβει τον υπεύθυνο του θεάτρου.

Ο Αιμίλιος Χειλάκης ανέφερε ότι όταν βγήκε έξω αντίκρισε τους αστυνομικούς να διερευνούν καταγγελία για σεξουαλική κακοποίηση και ότι, όταν επέστρεψε στη σκηνή, έχασε τα λόγια του από το περιστατικό.

Τελικά, η παράσταση συνεχίστηκε, αλλά το περιστατικό προκάλεσε αναστάτωση στους συντελεστές και στο κοινό.

Η Αθηνά Μαξίμου είπε αρχικά: «Κάποιος περαστικός, κάποιος κάτοικος ξενοδοχείου και μπράβο του» και ο Αιμίλιος Χειλάκης πρόσθεσε: «Βγήκα έξω και είδα δύο αστυνομικούς να κάνουν τη δουλειά τους και να λένε “κατήγγειλαν ότι έγινε βιασμός εδώ πέρα”. Ο κόσμος δεν αντιλήφθηκε ότι ήρθε η αστυνομία την ώρα της παράστασης. Όταν επέστρεψα στη σκηνή μετά το περιστατικό, ήμουν μαγκωμένος, έχασα τα λόγια μου».

Η Αθηνά Μαξίμου στη συνέχεια ανέφερε: «Η αστυνομία ήταν έτοιμη να συλλάβει τον υπεύθυνο του θεάτρου». Παρόλα αυτά, εξήγησαν και οι δύο πως κατάφεραν να λύσουν την παρεξήγηση χωρίς να δημιουργηθεί αναταραχή και καταλάβει τίποτα το κοινό.

Το γεγονός ήταν τόσο έντονο, που δεν άφησε ανεπηρέαστους τους ηθοποιούς, με τον πρωταγωνιστή της παράστασης, Βλαδίμηρο Κυριακίδη να παίρνει τον λόγο και να λέει χαρακτηριστικά: «Πρέπει να πείσετε τον Δήμο σας να σταματήσει αυτό το πράγμα που γινόταν έξω. Την ώρα που πάμε να ερμηνεύσουμε, να μας κράζουν. Ντροπή τους! Λυπάμαι αλλά δεν γίνεται. Απηυδήσαμε όλοι μας, ένας ολόκληρος θίασος με αυτό που συνέβαινε απέξω. Αν θέλουν να μας κράξουνε, δεν χρειάζεται να ξανάρθουμε», κατέληξε αγανακτισμένος ο αγαπητός ηθοποιός.

Σύμφωνα με καταγγελίες θεατών στο zarpanews.gr, οι φωνές ήταν τόσο δυνατές που δεν ήταν μόνο αποπροσανατολιστικές για τον θίασο, αλλά και ενοχλητικές για το κοινό που δεν μπορούσε να παρακολουθήσει και να ευχαριστηθεί την παράσταση.

Σημείο-σταθμός για το κέντρο της Αθήνας, το Πτι Παλαί λειτούργησε από το 1962 ως κινηματογράφος, ενώ παραμένει κλειστό για αρκετά χρόνια, μέχρι που μια φιλόδοξη και φιλότεχνη ομάδα ανθρώπων ανέλαβε να του δώσει νέα ζωή. Από τον Οκτώβριο του 2024, το Πτι Παλαί θα λειτουργήσει ξανά ως θέατρο, φιλοξενώντας ξεχωριστές παραστάσεις και καλλιτέχνες, δίνοντας νέα ζωή στην ιστορική αίθουσα.

Η μελέτη για την ανακαίνιση του θεάτρου σεβάστηκε απόλυτα τα αρχιτεκτονικά στοιχεία του κτιρίου και τα ιδιαίτερα διακοσμητικά μέρη του, επαναφέροντας πολλά από αυτά στην αρχική τους μορφή, όπως είχαν τοποθετηθεί στον χώρο τη δεκαετία του 1960.

Με σεβασμό στην ιστορία του χώρου, διατηρήθηκαν αναλλοίωτα και ενσωματώθηκαν στην εικαστική ταυτότητα του νέου θεάτρου, τα γραφιστικά στοιχεία του παλιού κινηματογράφου: η εξωτερική επιγραφή του χώρου, που συντηρήθηκε και επανατοποθετήθηκε πάνω από την είσοδο, επί της οδού Ριζάρη 24, όπως και η ελληνική γραφή «Πτι Παλαί», όπως ακριβώς τυπωνόταν στα πρώτα χρόνια λειτουργίας του κινηματογράφου.

Ταυτόχρονα, το νέο θέατρο θα αποτελέσει ένα από τα αρτιότερα εξοπλισμένα θέατρα στην Ευρώπη, με εξοπλισμό τελευταίας τεχνολογίας για τους φωτισμούς και τον ήχο.

Η θεατρική σεζόν στο Πτι Παλαί ξεκινά στις 10 Οκτωβρίου, με την παράσταση «Τριαντάφυλλο στο στήθος», του Τένεσι Ουίλιαμς, σε απόδοση Γιωργή Τσουρή. Πρωταγωνιστούν η Μαρία Καβογιάννη στο ρόλο της Σεραφίνας, ο Μάκης Παπαδημητρίου στον ρόλο του Αλβάρο και ένας θίασος εξαιρετικών ηθοποιών.

Σε λίγες ημέρες, αφού μπουν και οι τελικές πινελιές στον χώρο, το θεατρόφιλο κοινό θα μπορέσει να επισκεφτεί το Πτι Παλαί και πριν απολαύσει την παράσταση να περιηγηθεί στο νέο αυτό θέατρο, που θα αποτελέσει σημείο αναφοράς στη θεατρική Αθήνα.

Ο Αλέξανδρος και η Αλίκη Καραμανλή συμμετέχουν στο θεατρικό έργο «Μία κυρία ατυχήσασα». Ο 22χρονος Αλέξανδρος έπαιξε ως ηθοποιός ενώ η αδελφή του ήταν στο κομμάτι των χορογραφιών. Ο πρώην πρωθυπουργός και η σύζυγός του βρέθηκαν στην πρώτη σειρά και δεν έκρυψαν τη συγκίνησή τους από την προσπάθεια των παιδιών τους.

Λίγα λόγια για την παράσταση

Πρόκειται για θεατρική παράσταση της μη κερδοσκοπικής ομάδας ARTE του Κολλεγίου Αθηνών και η συμμετοχή του Αλέξανδρου είναι για φιλανθρωπικό σκοπό.

Η πλοκή του έργου έχει ως εξής: Ο Λεωνίδας Πετρόχειλος, διευθυντής σχολής εμποροπλοιάρχων και χήρος με τρεις γιους, πασχίζει να βάλει τέλος στο χάος που επικρατεί στο σπίτι του.

Η ζωή του αδέκαστου «στρίγγλου» θα αλλάξει ριζικά όταν οι γυναίκες μπουν στο σπίτι και στη ζωή όλων τους.

Ο Αλέξανδρος Καραμανλής υποδύεται τον μικρό γιο του Λεωνίδα Πετρόχειλου, τον Μπάμπη, ακολουθώντας τα χνάρια της μητέρας του, που έπαιξε πριν από δύο χρόνια στη «Θεία από το Σικάγο», έχοντας τον ρόλο μίας εκ των τριών ανιψιών που υποδέχονταν τη θεία από το Αμέρικα.

Ο Αλέξανδρος, έχει θεατρικό πατέρα τον επιχειρηματία Τίμο Τζάννε, που υποδύεται τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, στον ρόλο του Πετρόχειλου.

Στις ερασιτεχνικές λήψεις από τους θεατές της παράστασης, φαίνεται η εξέλιξη του επεισοδίου, με το κοινό να μπαίνει ασπίδα μπροστά στον Ζαραλίκο, αποκρούοντας την επίθεση ενώ ακούμε μεταξύ άλλων τον ηθοποιό να απαντά στους “θιγμένους”: δεν είμαι φίλος του Μελισσανίδη… – από το οποίο γίνεται σαφής η αφορμή της επίθεσης.

Όπως φαίνεται, το κοινό πέταξε έξω τους εισβολείς και η παράσταση ολοκληρώθηκε -ας πούμε- κανονικά. Λίγη ώρα μετά.

Ο κωμικός πόσταρε στο προφίλ του στο twiiter το παρακάτω μήνυμα.

Όσοι παρακολουθούν τακτικά τις παραστάσεις του Χριστόφορου Ζαραλίκου, θα έχουν πετύχει σίγουρα κάποια σατιρική αναφορά του στο συγκεκριμένο πρόσωπο. Πολλές φορές ο Χριστόφορος έλεγε πχ: “δε θα αναφερθώ στον κύριο, γιατί δε μου πάει καθόλου το τσιμέντο στα πόδια, πιστέψτε με…”.

Η υπόθεση προκάλεσε την αντίδραση του κυβερνητικού εκπροσώπου:

Με ανάρτησή του αντέδρασε ο τομεάρχης Εσωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Κώστας Ζαχαριάδης:

“Χαμός” στο twitter

Στη σκηνή (και τώρα στην οθόνη μας) 30 ερμηνευτές επί έξι ώρες ζωντανεύουν τις συνθέσεις του ΜΕΣΑ. Έξι ώρες παράσταση χωρίς αρχή, μέση, τέλος, μια παράσταση περφόρμανς που όπως τότε οι θεατές του Παλλάς μπορείς να δεις όσο θέλεις, να φύγεις και να επιστρέψεις να ξαναδείς όσο θέλεις. Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου που ανέβασε την παράσταση στα σόσιαλ μίντια γράφει:

«Τώρα που όλοι έχουμε κάνει παύση για να μείνουμε μέσα, σας παρουσιάζω το ΜΕΣΑ. Ένα εξάωρο, αμοντάριστο μονοπλάνο. Χρησιμοποιήστε το στο desktop σας, για διαλογισμό, για συντροφιά, για αναστοχασμό, ως ένα νανούρισμα».