Σύμφωνα με την επίσημη μετάφραση συνέντευξης από την ΤτΕ που παραχώρησε στο Politico, ο κ. Στουρνάρας ανέφερε ότι υπάρχει μια «ελαφρώς μεγαλύτερη» πιθανότητα η επόμενη κίνηση της ΕΚΤ να είναι μείωση των επιτοκίων, παρά αύξηση» συμπληρώνοντας χαρακτηριστικά «εκτός αν ο ουρανός πέσει στο κεφάλι μας, μην περιμένετε συναρπαστικές ειδήσεις από τη Φραγκφούρτη φέτος». Ο κ. Στουρνάρας ανέφερε ότι «η οικονομία της ζώνης του ευρώ παραμένει σε καλό σημείο», καθώς ο πληθωρισμός προβλέπεται να συγκλίνει προς τον στόχο της ΕΚΤ για ρυθμό πληθωρισμού 2% μεσοπρόθεσμα και η οικονομική δραστηριότητα αποδεικνύεται ανθεκτική.

   Αναγνώρισε ότι οι κίνδυνοι για την ανάπτυξη και τον πληθωρισμό φαίνονται σε γενικές γραμμές αμφίπλευροι.

   Ο κ. Στουρνάρας τάχθηκε για ακόμη μία φορά υπέρ της έκδοσης ευρωομολόγου. «Πριν από μερικά χρόνια, ήμασταν ένα, το πολύ δύο μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου που υποστηρίζαμε τα ευρωομόλογα», υπενθύμισε ο κ. Στουρνάρας. «Τα υπόλοιπα μέλη σκέφτονταν: ”Εσείς προέρχεστε από τον ευρωπαϊκό Νότο, οπότε είναι κατανοητό”. Αλλά πλέον έχουμε όλοι συνειδητοποιήσει πόσο σημαντικά είναι τα ευρωομόλογα». Τώρα, ακόμη και η γερμανική Κεντρική Τράπεζα, de facto ηγέτης των σκεπτικιστών, έχει αλλάξει γνώμη.

   Σύμφωνα με τον κ. Στουρνάρα, στη μεταστροφή των απόψεων έχει συμβάλει το γεγονός ότι οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, που βρίσκονταν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας πριν από μία δεκαετία, έχουν σήμερα καλές επιδόσεις. Ασφαλώς, η σιωπηρή επιδότηση του Βερολίνου προς τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες στο πλαίσιο του κοινού δανεισμού έχει μειωθεί σημαντικά. Οι διαβόητες “διαφορές αποδόσεων” (spreads), δηλ. η διαφορά του κόστους δανεισμού της Ελλάδος και της Ιταλίας έναντι της Γερμανίας κατά την έκδοση ενός δεκαετούς ομολόγου, είναι τώρα κάτω από 1 ποσοστιαία μονάδα.

   Αν μιλήσετε με οποιονδήποτε σημαντικό διαχειριστή περιουσιακών στοιχείων, είτε στην Ευρώπη είτε στις ΗΠΑ, και τον ρωτήσετε γιατί το μεγαλύτερο μέρος του πλεονάσματος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών που έχουμε στην Ευρώπη επενδύεται στο εξωτερικό, θα σας πει ότι το κρίσιμο ζήτημα είναι η έλλειψη επαρκών ασφαλών περιουσιακών στοιχείων», είπε. «Είναι ακόμα σημαντικότερο από το ποσοστό απόδοσης».

   Η κοινή έκδοση θα πρέπει να εξυπηρετεί «σαφώς προσδιορισμένους κοινούς ευρωπαϊκούς σκοπούς», ανέφερε ο κ. Στουρνάρας. «Έχουμε τρεις κοινές ανάγκες στην Ευρώπη που μπορούν να χρηματοδοτηθούν από κοινού: την άμυνα, την πράσινη μετάβαση και την καινοτομία».

Αντίθετα, σύμφωνα επίσης με την ΕΛΣΤΑΤ, ο κύκλος εργασιών των επιχειρήσεων των υπηρεσιών εστίασης ανήλθε σε 10.734.747 χιλ. ευρώ, σημειώνοντας μείωση 3,4% σε σχέση με το 2024, όπου είχε ανέλθει σε 11.117.232 χιλ. ευρώ.

Για τις επιχειρήσεις των καταλυμάτων των Περιφερειακών Ενοτήτων με συνεισφορά στον συνολικό κύκλο εργασιών το 2025 μεγαλύτερη ή ίση του 1%, η μεγαλύτερη αύξηση στον κύκλο εργασιών μεταξύ των ετών 2025 και 2024 παρατηρήθηκε στις Περιφερειακές Ενότητες Θεσσαλονίκης (6,8%), Κέρκυρας και Ηρακλείου (6,6%). Ενώ μείωση καταγράφηκε στις Περιφερειακές Ενότητες Θήρας (17,2%) και Μυκόνου (0,5%).

Για τις επιχειρήσεις των υπηρεσιών εστίασης των Περιφερειακών Ενοτήτων με συνεισφορά στον συνολικό κύκλο εργασιών το 2025 μεγαλύτερη ή ίση του 1%, η μεγαλύτερη μείωση στον κύκλο εργασιών μεταξύ των ετών 2025 και 2024 παρατηρήθηκε στις Περιφερειακές Ενότητες Θήρας (15,5%) και Μεσσηνίας (8,1%). Ενώ η μεγαλύτερη αύξηση καταγράφηκε στις Περιφερειακές Ενότητες Κέρκυρας (3,7%) και Ηρακλείου (1,1%).

Τριμηνιαία στοιχεία σε επίπεδο χώρας:

Στο σύνολο των επιχειρήσεων των καταλυμάτων, ο κύκλος εργασιών το δ’ τρίμηνο του 2025 ανήλθε σε 1.698.231 χιλ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 3,8% σε σχέση με το δ’ τρίμηνο του 2024, όπου είχε ανέλθει σε 1.635.980 χιλ. ευρώ. Για τις επιχειρήσεις των Περιφερειακών Ενοτήτων με συνεισφορά στον συνολικό κύκλο εργασιών το 2025 μεγαλύτερη ή ίση του 1%, αύξηση στον κύκλο εργασιών παρατηρήθηκε στις Περιφερειακές Ενότητες Κεφαλληνίας (15,7%) και Κω (14,6%). Ενώ μείωση καταγράφηκε στις Περιφερειακές Ενότητες Θήρας (17,3%) και Ζακύνθου (1,6%).

Στο σύνολο των επιχειρήσεων των υπηρεσιών εστίασης, ο κύκλος εργασιών το δ’ τρίμηνο του 2025 ανήλθε σε 2.184.281 χιλ. ευρώ, σημειώνοντας μείωση 3,8% σε σχέση με το δ’ τρίμηνο του 2024, όπου είχε ανέλθει σε 2.271.034 χιλ. ευρώ. Για τις επιχειρήσεις των Περιφερειακών Ενοτήτων με συνεισφορά στον συνολικό κύκλο εργασιών το 2025 μεγαλύτερη ή ίση του 1%, η μεγαλύτερη μείωση στον κύκλο εργασιών παρατηρήθηκε στις Περιφερειακές Ενότητες Μυκόνου (15,7%) και Μεσσηνίας (15,1%). Ενώ αύξηση καταγράφηκε στις Περιφερειακές Ενότητες Κορινθίας (8,7%) και Εύβοιας (0,4%).

Άνοδος 1,7% στις αφίξεις σε καταλύματα ξενοδοχειακού τύπου τον Δεκέμβριο πέρυσι

Σε 966.703 ανήλθαν τον Δεκέμβριο πέρυσι οι αφίξεις στα καταλύματα ξενοδοχειακού τύπου, κάμπινγκ και συλλογικά καταλύματα σύντομης διαμονής (ενοικιαζόμενα δωμάτια) της χώρας, και οι διανυκτερεύσεις σε 2.261.248, σημειώνοντας αύξηση σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μήνα του 2024, κατά 1,7% στις αφίξεις και 1,2% στις διανυκτερεύσεις.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, παρατηρήθηκε αύξηση 3,3% στις αφίξεις και 2,4% στις διανυκτερεύσεις των αλλοδαπών. Αντίστοιχα για τους ημεδαπούς, παρατηρήθηκε αύξηση στις αφίξεις και στις διανυκτερεύσεις κατά 1% και 0,6%, αντίστοιχα.

Μεγαλύτερη συμβολή στις αφίξεις και στις διανυκτερεύσεις παρατηρήθηκε από τους ημεδαπούς με 68% και 64,1% αντίστοιχα, στο σύνολο των καταλυμάτων. Ενώ, η μέση συνολική διανυκτέρευση ανήλθε σε 2,3 ημέρες.

Κεντρικός άξονας του έργου, συνολικής δημόσιας δαπάνης 3 εκατ. ευρώ, είναι η αποκατάσταση του υφιστάμενου υπαίθριου θεάτρου σε πολιτιστικό πολυχώρο με δυνατότητες για παραστάσεις, συναυλίες και θερινό κινηματογράφο, καθώς και η δημιουργία σύγχρονων υποδομών πολιτισμού και αναψυχής, μέσω παρεμβάσεων αστικής ανάπλασης περί των 8 στρεμμάτων .

Ειδικότερα, μεταξύ άλλων, προβλέπεται:

• Δομική και αρχιτεκτονική ενίσχυση των κερκίδων και της ορχήστρας του θεάτρου, με εισαγωγή στοιχείων που αναδεικνύουν την κλασική τυπολογία.
• Κατασκευή νέων βοηθητικών κτισμάτων που περιλαμβάνουν παρασκήνια, αποδυτήρια, σκηνή, χώρους υγιεινής και οικίσκο χειρισμού ήχου/φωτός.
• Ανάπλαση περιβάλλοντος χώρου, με διαμόρφωση πλατείας με λίθινες επιστρώσεις, εγκατάσταση φωτισμού δαπέδου, φύτευση δένδρων και δημιουργία υδάτινων στοιχείων.
• Πράσινες υποδομές με δημιουργία εκπαιδευτικού ανθόκηπου αρωματικών φυτών και βελτίωση της προσβασιμότητας μέσω δικτύου μονοπατιών.
• Προστασία της βιοποικιλότητας του άλσους και χρήση φιλικών προς το περιβάλλον υλικών.
• Ενσωμάτωση υποδομών αυτόνομης διακίνησης και πλήρους προσβασιμότητας ΑμεΑ

Δικαιούχος της Πράξης, η οποία εντάσσεται στον ‘Αξονα Προτεραιότητας «Πράσινες Πόλεις» του Ειδικού Προγράμματος Δ.Α.Μ 2021-2025, ορίστηκε ο δήμος Γρεβενών.

Ο κ. Πιερρακάκης αναφέρθηκε στα δυο σημαντικά ζητήματα που συζήτησαν οι υπουργοί στο Eurogroup. Το πρώτο αφορά τον διεθνή ρόλο του ευρώ, τονίζοντας πως «υπήρξε ευρεία συμφωνία ότι ο διεθνής ρόλος του ευρώ είναι σε μεγάλο βαθμό συνάρτηση της προόδου πολλών άλλων προτεραιοτήτων που έχουμε ήδη προσδιορίσει για την ενίσχυση της οικονομίας της ΕΕ, όπως η Ένωση Αποταμίευσεων και Επενδύσεων, η ατζέντα ανταγωνιστικότητας και η ανάπτυξη της ψηφιακής χρηματοδότησης». «Πρέπει να επανεκτιμήσουμε τον ρόλο του νομίσματός μας στο διεθνές νομισματικό σύστημα και τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει για την νομισματική μας κυριαρχία και την οικονομική μας ανθεκτικότητα», τόνισε.

Το δεύτερο και «επίκαιρο ζήτημα» αυτής της περιόδου, όπως υπογράμμισε ο κ. Πιερρακάκης, αφορά τις παγκόσμιες μακροοικονομικές ανισορροπίες. Οι υπουργοί της Ευρωζώνης συζήτησαν το θέμα με τον προσκεκλημένο του προέδρου του Eurogroup, υπουργό Οικονομικών του Καναδά Φρανσουά- Φιλίπ Σχαμπάνιε, καθώς και με ην καθηγήτρια Χέλεν Ρέι, η οποία ηγείται της ακαδημαϊκής ομάδας των G7 για τις παγκόσμιες ανισορροπίες. «Όλοι συμφώνησαν με τη θέση της Επιτροπής ότι πρέπει να εξετάσουμε τις παγκόσμιες ανισορροπίες με ευρύ τρόπο. Δεν αφορούν μόνο συγκεκριμένες ροές εμπορίου αγαθών μεταξύ μεμονωμένων χωρών, αλλά το σύνολο των οικονομικών και χρηματοπιστωτικών διασυνδέσεων».

Σε ερώτηση για τη συμμετοχή του Καναδά, ο πρόεδρος του Eurogroup τόνισε πως «ελπίζουμε να δημιουργούμε γέφυρες και όχι το αντίθετο». «Ένα στοιχείο αυτής της συζήτησης είναι η προώθηση διαλόγου σχετικά με κοινές προκλήσεις για την οικονομική ευημερία και σταθερότητα, πρωτίστως στους G7 και επίσης ευρύτερα στους G20. Έχουμε όλοι κοινό συμφέρον σε αυτόν τον διάλογο, ώστε να μειώσουμε τους γεωοικονομικούς κινδύνους».

Αναφορικά με τις παγκόσμιες ανισορροπίες, ο πρόεδρος του Eurogroup επισήμανε τα στοιχεία του ορισμού, της διαχείρισης και τους διαλόγους, τονίζοντας πως «η ΕΕ προσφέρει προστιθέμενη αξία λόγω των εμπειριών της με τις εσωτερικές ανισορροπίες. Πρέπει να δημιουργηθούν κανάλια επικοινωνίας με όλα τα κρίσιμα μέρη, συμπεριλαμβανομένου του Καναδά, για προώθηση της συζήτησης. Στόχος είναι η επίτευξη κοινών ορισμών και προσεγγίσεων».

Ο κ. Πιερρακάκης ρωτήθηκε επίσης για τη σημασία της ομιλίας του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας, Λαρς Κλίνγκμπαϊλ, στη συνεδρίαση, κατά την οποία ενημέρωσε τους ομολόγους του για νέα πρωτοβουλία που ξεκίνησε από έξι κράτη-μέλη της ΕΕ σχετικά με οικονομικά και χρηματοοικονομικά ζητήματα. Πρόκειται για τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Πολωνία, την Ιταλία, την Ισπανία και τις Κάτω Χώρες, οι οποίες έχουν συγκροτήσει μια άτυπη ομάδα συντονισμού, γνωστή ως «E6». Στο ερώτημα αν αυτή η πρωτοβουλία συνιστά απειλή, τόνισε «όχι, δεν αποτελεί απειλή», «Πρόκειται για προσωρινή και ανεπίσημη πρωτοβουλία, συμπληρωματική προς τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και ενσωματωμένη σε αυτούς».

Τέλος, το Eurogroup διόρισε τον Φινλανδό Τούομας Σαρανχέιμο, για ακόμη μια θητεία ως Πρόεδρο της Ομάδας Εργασίας του.

Όπως αναλυτικά αναφέρει, «στη γλώσσα της επιχειρηματικότητας, ο όρος “μονόκερος” (unicorn) περιγράφει μια νεοφυή επιχείρηση που φτάνει σε αποτίμηση άνω του 1 δισ. δολαρίων. Συχνά, η ύπαρξη τέτοιων εταιριών αντιμετωπίζεται ως απόδειξη μιας δυναμικής οικονομίας που παράγει καινοτομία και προσελκύει κεφάλαια. Όμως, ειδικά για μικρές χώρες όπως η Ελλάδα, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν θα αποκτήσουμε μερικούς “μονόκερους”, αλλά αν χτίζουμε ένα οικοσύστημα με βάθος, συνέχεια και πραγματικό αποτύπωμα στην οικονομία.

Τα τελευταία χρόνια, το ελληνικό οικοσύστημα καινοτομίας αλλάζει με τρόπο μετρήσιμο και δομικό. Σύμφωνα με έρευνα των Found.ation, 28Digital και της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας Επενδύσεων, μόνο το 2025 επενδύθηκαν πάνω από 732 εκατ. ευρώ μέσω 95 συμφωνιών σε περισσότερες από 90 νεοφυείς επιχειρήσεις – αύξηση 35% σε σχέση με το 2024. Για λόγους σύγκρισης, το 2018 το σύνολο των επενδύσεων στο οικοσύστημα δεν ξεπερνούσε τα 50 εκατ. ευρώ. Η διαφορά δεν είναι απλώς ποσοτική· αποτυπώνει μια αλλαγή παραδείγματος», επισημαίνει ο υπουργός Επικρατείας και συνεχίζει:

«Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, εταιρίες όπως η Spotawheel και η Numan συγκεντρώνουν σημαντικά κεφάλαια και αναπτύσσονται δυναμικά διεθνώς. Όμως η ουσία της αλλαγής δεν βρίσκεται μόνο στη διαδρομή προς μια αποτίμηση δισεκατομμυρίων. Βρίσκεται στη δημιουργία δεκάδων εταιριών τεχνολογίας με αποτίμηση 100-500 εκατ. ευρώ, ισχυρά έσοδα, εκατοντάδες εργαζόμενους και διεθνή παρουσία, που επιλέγουν να κρατούν ομάδες, φορολογική έδρα και κέντρο αποφάσεων στην Ελλάδα.

Εταιρίες όπως η Dialectica, η Workable, η Persado, η Skroutz, η Blueground, η Epignosis και η Hack The Box – χωρίς να είναι “μονόκεροι” – έχουν δημιουργήσει χιλιάδες καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας, κράτησαν υψηλής ποιότητας ανθρώπινο δυναμικό στη χώρα και παρήγαγαν έμπειρα στελέχη και ιδρυτές που στη συνέχεια επανεπενδύουν στο οικοσύστημα.

Σε ειδικότερους τομείς, η Theon στην αμυντική τεχνολογία, η Mysten Labs στο crypto/blockchain και η Beta CAE, που εξαγοράστηκε από την Cadence σε αποτίμηση άνω του 1 δισ. ευρώ, δείχνουν ότι η Ελλάδα μπορεί να παράγει τεχνολογία παγκόσμιας κλάσης. Αντίστοιχα, οι εξαγορές της Softomotive από τη Microsoft και της Accusonus από τη Meta επιβεβαιώνουν ότι το ελληνικό οικοσύστημα παράγει προϊόντα που αναγνωρίζονται από το παγκόσμιο Big Tech».

Όμως, διευκρινίζει, «η αλλαγή αυτή δεν προέκυψε σε κενό αέρος. Από το 2019 και μετά, εφαρμόστηκε ένα συνεκτικό πλέγμα πολιτικών που στόχευσε συνειδητά στη δημιουργία ενός πιο φιλικού και προβλέψιμου περιβάλλοντος για εταιρίες τεχνολογίας και επενδύσεις υψηλού ρίσκου. Εισήχθη ειδικό φορολογικό καθεστώς για επενδύσεις σε νεοφυείς επιχειρήσεις, με έκπτωση 50% από το φορολογητέο εισόδημα για angel investors. Θεσπίστηκε έκπτωση φόρου 50% για επτά έτη σε όσους επαναπατρίζονται, ενισχύοντας την αντιστροφή του brain drain.

Καθιερώθηκε η φορολόγηση των stock options εργαζομένων σε νεοφυείς επιχειρήσεις με συντελεστή μόλις 5%, ενώ εφαρμόστηκαν φορολογικές υπεραποσβέσεις για επενδύσεις σε έρευνα και καινοτομία. Παράλληλα, μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας κατευθύνθηκαν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ σε ερευνητικά κέντρα και ομάδες που αναπτύσσουν νέες εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης, ενώ για πρώτη φορά η χώρα απέκτησε εθνική στρατηγική για την ΤΝ, με εμβληματικές υποδομές όπως το AI Factory “Pharos” και τον υπερυπολογιστή “Δαίδαλο”.

Σε μια μικρή χώρα όπως η Ελλάδα, η αποκλειστική εστίαση στους “μονόκερους” συχνά λειτουργεί ως βολική αυταπάτη. Λίγες “βιτρίνες” δισεκατομμυρίων δεν χτίζουν οικονομία, δεν κρατούν ταλέντο και δεν δημιουργούν συνέχεια. Αυτό που μετράει είναι το βάθος: εταιρίες που πληρώνουν καλά, φορολογούνται εδώ, λύνουν πραγματικά δύσκολα τεχνολογικά προβλήματα και γίνονται μαγνήτες ταλέντου από όλο τον κόσμο. Όταν υπάρχουν τέτοιες εταιρίες, οι πιο ικανοί άνθρωποι θέλουν να δουλέψουν σε αυτές – και αυτό είναι που τελικά αλλάζει το παραγωγικό μοντέλο μιας χώρας».

Συμπερασματικά, «σήμερα, η οικονομία της γνώσης στην Ελλάδα έχει αποκτήσει πλέον υπόσταση με τρόπο μετρήσιμο. Πάνω από 10.000 “εργάτες γνώσης”, στελέχη υψηλής εξειδίκευσης και αμοιβών, εργάζονται σε εκατοντάδες εταιρίες τεχνολογίας που συνεισφέρουν ήδη πάνω από το 1% του ΑΕΠ. Ο στόχος για την επόμενη δεκαετία πρέπει να είναι σαφής: η οικονομία της γνώσης να φτάσει τουλάχιστον το 5% του ΑΕΠ, αυξάνοντας μόνιμα την παραγωγικότητα και τις ποιοτικές θέσεις εργασίας.

Παράλληλα, δημιουργούνται πλέον και οι θεσμικές προϋποθέσεις για το αναγκαίο άλμα. Το άνοιγμα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης μετά την ιστορική μεταρρύθμιση των μη κρατικών πανεπιστημίων, σε συνδυασμό με τη βούληση για τη δημιουργία ενός αυτοτελούς υπουργείου Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, Έρευνας και Καινοτομίας, μπορούν να συνδέσουν συστηματικά πανεπιστήμια, έρευνα και παραγωγή τεχνολογίας».

Και το άρθρο του υπουργού Επικρατείας καταλήγει: «Στόχος μας είναι η Ελλάδα να καταφέρει να ενώσει σταθερά κεφάλαια, ταλέντο και θεσμούς, για να χτίσει μια οικονομία γνώσης με βάθος, ανθεκτικότητα και διεθνή ρόλο. Και αυτή τη φορά οι προϋποθέσεις υπάρχουν για να συμβεί αυτό το άλμα ποιότητας που τελικά οδηγεί και στην αλλαγή αναπτυξιακού υποδείγματος».

Η Σαουδική Αραβία οργάνωσε ένα επενδυτικό ταμείο για τη Συρία διαθέτοντας περίπου 2 δισεκατομμύρια δολάρια για την αποκατάσταση δύο αεροδρομίων στο Χαλέπι, μέσω πολλαπλών επενδυτικών-κατασκευαστικών φάσεων, δήλωσε σήμερα ο Σαουδάραβας υπουργός Επενδύσεων Χαλίντ αλ-Φαλίχ.

Το ταμείο, Elaf Fund στοχεύει στην χρηματοδότηση προγραμμάτων μεγάλης κλίμακας στη Συρία με τη συμμετοχή ιδιωτών επενδυτών από τη Σαουδική Αραβία, πρόσθεσε ο Φαλίχ.

Κι όμως, παραμένει εξαρτημένη από την αμερικανική ομπρέλα ασφαλείας. Σύμφωνα με ανάλυση του Economist, η απάντηση δεν βρίσκεται μόνο στη γραφειοκρατία ή στις εθνικές εμμονές, αλλά σε κάτι βαθύτερο και πιο επίμονο: την κληρονομιά της αυτοκρατορίας.

Το χαμένο ραντεβού με τη σκληρή ισχύ

Η ιδέα μιας ενιαίας ευρωπαϊκής άμυνας δεν είναι καινούργια. Το 1952, Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία και άλλες χώρες υπέγραψαν συνθήκη για τη δημιουργία κοινού στρατού, υπό ενιαία διοίκηση. Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, στο αρχικό της σχέδιο, θα ξεκινούσε όχι με κανονισμούς και αγορές, αλλά με άρματα και ταξιαρχίες.

Δύο χρόνια αργότερα, το σχέδιο κατέρρευσε. Το γαλλικό κοινοβούλιο αρνήθηκε να το επικυρώσει.

Ο φόβος δεν ήταν μόνο ψυχολογικός —πώς παραδίδεις την άμυνα του Παρισιού σε έναν στρατό όπου συμμετέχουν Γερμανοί μόλις λίγα χρόνια μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο— αλλά και απολύτως πολιτικός: θα δεχόταν ένας «ευρωπαϊκός» στρατός να κάνει τη βρόμικη δουλειά της διατήρησης των αποικιών;

Η απάντηση θεωρήθηκε προφανής: όχι. Έτσι, η Ευρώπη επέλεξε τον άνθρακα και το ατσάλι αντί για τα τανκς. Και έκτοτε, στηρίζεται στην αμερικανική καλή θέληση για την άμυνά της.

Όταν οι αυτοκρατορίες πεθαίνουν, αλλά η σκέψη επιμένει

Οι ευρωπαϊκές αυτοκρατορίες έχουν τυπικά διαλυθεί εδώ και δεκαετίες. Ωστόσο, η νοοτροπία τους επιβιώνει. Στο απόγειό τους, πριν από έναν αιώνα, οι αυτοκρατορίες της Γαλλίας, της Βρετανίας, της Πορτογαλίας και άλλων κυβερνούσαν το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού εκτός Ευρώπης.

Η μετάβαση από την παγκόσμια κυριαρχία στη γεωπολιτική συρρίκνωση δεν έγινε ποτέ πλήρως αποδεκτή.

Αυτό εξηγεί γιατί ορισμένες χώρες εξακολουθούν να «παίζουν» τον ρόλο παγκόσμιας δύναμης, παρότι οι πραγματικές τους δυνατότητες είναι περιφερειακές.

Η Γαλλία, λόγω εδαφών στον Ειρηνικό, επιδιώκει παρουσία σε ολόκληρο τον Ινδο-Ειρηνικό, προκαλώντας την ενόχληση συμμάχων που θα προτιμούσαν να τη δουν προσηλωμένη στην άμυνα της Ευρώπης.

Η Βρετανία, πιο έντονα από όλους, εγκλωβίστηκε στο φάντασμα της αυτοκρατορίας — ένα φάντασμα που συνέβαλε καθοριστικά στο Brexit.

Μετανάστευση: η αυτοκρατορία επιστρέφει από την πίσω πόρτα

Η αποικιακή κληρονομιά δεν είναι ορατή μόνο στη γεωπολιτική, αλλά και στις ευρωπαϊκές πόλεις. Οι δεσμοί γλώσσας και εμπορίου επιτάχυναν τη μετανάστευση: Αλγερινοί στη Γαλλία, Πακιστανοί στη Βρετανία, Αγγολέζοι στην Πορτογαλία.

Για τους επικριτές της μετανάστευσης, αυτό μοιάζει με ιστορικό μπούμερανγκ. Για τις οικονομίες, όμως, συχνά αποτελεί πλεονέκτημα, καλύπτοντας κρίσιμες ανάγκες εργασίας χωρίς πολιτισμικό σοκ.

Μνήμες που διχάζουν — εντός και εκτός συνόρων

Η αυτοκρατορία εξακολουθεί να χωρίζει την Ευρώπη στα δύο. Στο εσωτερικό των χωρών, η Αριστερά συχνά αντιμετωπίζει την αποικιοκρατία ως ηθικό στίγμα, ενώ η Δεξιά προτιμά να μιλά για υποδομές και «εκσυγχρονισμό», αποσιωπώντας τη βία και την εκμετάλλευση.

Μεταξύ των κρατών, οι πρώην αυτοκρατορίες συχνά θεωρούν ότι διατηρούν άτυπες σφαίρες επιρροής — κάτι που προκαλεί καχυποψία σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, οι οποίες βλέπουν επικίνδυνες ομοιότητες με τη ρωσική ρητορική περί «ιστορικών δικαιωμάτων».

Όταν η Ευρώπη γίνεται η νέα αποικία

Το τελικό συμπέρασμα της ανάλυσης είναι ζοφερό. Η Ευρώπη, που επί αιώνες διαμόρφωνε τον κόσμο μέσω ισχύος, κινδυνεύει σήμερα να διαμορφώνεται από άλλους. Η συζήτηση περί «ψηφιακής αποικίας» των ΗΠΑ ίσως υποτιμά την πραγματικότητα. Σε έναν κόσμο όπου επιστρέφει ωμά η λογική του «ο ισχυρός επιβάλλεται», η ήπειρος που δίδαξε την αυτοκρατορία μπορεί να βρεθεί στη λάθος πλευρά της ιστορίας.

• Η Apple χάνει δύναμη σε TSMC: 58% έσοδα από AI chips Nvidia αντί για iPhone επεξεργαστές.
• Nvidia και hyperscalers κυριαρχούν: Foxconn βγάζει περισσότερα από AI servers παρά smartphones.
• Η έλλειψη memory και substrates πιέζει την Apple: AI πελάτες προηγούνται σε προμήθειες και τιμές.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ

«Ο αείμνηστος Νικόλαος Στασινόπουλος υπήρξε η εμβληματική ηγετική μορφή του Ομίλου της VIOHALCO επί επτά δεκαετίες. Το μεγάλο του έργο καθόρισε την πορεία και την ανάπτυξη της VIOHALCO και των εταιρειών της και άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στη σύγχρονη βιομηχανία της Ελλάδας» σημειώνεται στη λιτή ανακοίνωση.

Όπως τονίζεται, ο Νικόλαος Στασινόπουλος, πρωτοπόρος και οραματιστής, ισχυρός πυλώνας της ελληνικής βιομηχανίας. Στο τιμόνι της ΒΙΟΧΑΛΚΟ επί δεκαετίες και πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της VIOHALCO μέχρι σήμερα, όχι μόνο έθεσε γερές βάσεις για την ανάπτυξή της, οδηγώντας τη σταθερά σε έναν κορυφαίο βιομηχανικό όμιλο επεξεργασίας μετάλλων στην Ευρώπη, αλλά και σχεδίασε την ελληνική βιομηχανία του αύριο που αναδείχθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ποιος ήταν ο Νικόλαος Στασινόπουλος

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1932, μαθήτευσε αριστούχος στη σχολή Μπερζάν και αποφοίτησε από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (πρώην ΑΣΟΕΕ) με ιδιαίτερα υψηλές επιδόσεις. Εργάσθηκε από νωρίς στις οικογενειακές επιχειρήσεις σε διάφορες θέσεις, αντιμετωπίζοντας τις δυσκολίες της μεταπολεμικής περιόδου, αλλά και μετέχοντας ενεργά στην παραγωγική ανάπτυξη και την εξωστρέφεια της τότε Ελληνικής Βιομηχανίας Χαλκού και Αλουμίνιου. Το 1964, μετά τον θάνατο του Μιχαήλ Στασινόπουλου, ανέλαβε μαζί με τον αδελφό του Ευάγγελο τα ηνία της ΒΙΟΧΑΛΚΟ. Ο Νικόλαος Στασινόπουλος έβλεπε πάντα μπροστά από την εποχή του. Διορατικός πάντα και ο ίδιος, διαθέτοντας εξαιρετικές ικανότητες, έδινε ιδιαίτερη έμφαση στον ανθρώπινο παράγοντα και στο υψηλό επίπεδο επιχειρηματικής ηθικής και διαφάνειας. Με τόλμη, διορατικότητα αλλά και σταθερότητα, οπλισμένος με ήθος, συνέχισε και εξέλιξε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το έργο του πατέρα του Μιχαήλ.

Αντελήφθη από νωρίς, ότι οι αγορές του εξωτερικού και οι διεθνείς συνεργασίες, ήταν μονόδρομος για την επέκταση του Ομίλου. Ανέπτυξε ένα αποτελεσματικό και ευέλικτο επιχειρηματικό μοντέλο, καθιστώντας τη ΒΙΟΧΑΛΚΟ ως εταιρεία συμμετοχών και μεταφέροντας όλη την παραγωγή της σε θυγατρικές και συνδεδεμένες εταιρείες. Παράλληλα με μακρόπνοο όραμα και δυναμισμό κράτησε τον Όμιλο σε διαρκή εγρήγορση και στην πρωτοπορία, επιλέγοντας στρατηγικές επενδύσεις και επιδιώκοντας σταθερά την τεχνολογική πρωτοπορία στις παραγωγικές μονάδες.

Εντείνοντας τον εξαγωγικό προσανατολισμό των εταιριών, ανέπτυσσε στρατηγικές συνεργασίες με μεγάλες διεθνείς εταιρίες. Παράλληλα, στοχεύοντας στην παραγωγή πρωτοποριακών και ποιοτικών προϊόντων για τις διεθνείς αγορές, επένδυε στις νέες τεχνολογίες και τεχνογνωσίες που ενίσχυαν την ανταγωνιστικότητα των εταιριών, δημιουργώντας ένα διεθνές δίκτυο τεχνολογικών συνεργασιών.

Με πίστη στην ανθρώπινη πλευρά της επιχειρηματικότητας, εστίασε στην ανάπτυξη των εργαζομένων στις εταιρίες, στους οποίους ήταν πάντα κοντά στηρίζοντάς τους με ουσιαστικό τρόπο. Με πολύχρονες προσπάθειες, μακροπρόθεσμο στρατηγικό σχεδιασμό, σωστές επιχειρηματικές επιλογές εξέλιξε σταθερά την ΒΙΟΧΑΛΚΟ σε έναν κορυφαίο βιομηχανικό όμιλο επεξεργασίας μετάλλων στην Ευρώπη και τη μεγαλύτερη εξαγωγική δύναμη της Ελλάδας. Όλα αυτά, μαζί με την εμπιστοσύνη στις δυνατότητες της ελληνικής βιομηχανίας και τη στήριξη και συνεισφορά στην εθνική οικονομία, έπαιξαν σπουδαίο ρόλο ως στοιχεία μιας εξέχουσας επιχειρηματικής διαδρομής.

Ο Νικόλαος Στασινόπουλος ευτύχησε επίσης να δει την επόμενη γενιά, τους υιούς του Μιχάλη και Γιάννη, να αναλαμβάνουν το επιχειρηματικό τιμόνι αυτού του διεθνούς Ομίλου προσδίδοντας νέα ορμή και σύγχρονο πνεύμα, αλλά πάντα με τις ίδιες θεμελιακές αξίες των ιδρυτών.

Ως δείγμα αναγνώρισης της προσφοράς του στον στίβο του επιχειρείν, ο Νικόλαος Στασινόπουλος τιμήθηκε το 2018 με το «Αριστείο ΙΟΒΕ» για τη συμβολή του στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.Επιπλέον, το 2019 έλαβε το βραβείο «Δίολκος» από την Ελληνική Ακαδημία Μάρκετινγκ για τη συμβολή και το παράδειγμά του στην εξωστρέφεια της ελληνικήςβιομηχανίας.

Ο Νικόλαος Στασινόπουλος διακρίθηκε επίσης στον πολιτιστικό και κοινωνικό τομέα, καθώς, μαζί με τη μητέρα του Μαριάνθη και τον αδελφό του Ευάγγελο, ίδρυσε στη μνήμη του πατέρα του, το Κοινωφελές Ίδρυμα «Μιχαήλ Ν. Στασινόπουλος – ΒΙΟΧΑΛΚΟ». Με το Ίδρυμα, το οποίο στη συνέχεια ανέλαβε η σύζυγος του Αλεξάνδρα Στασινοπούλου, άφησε σημαντικό κοινωνικό αποτύπωμα στην Τεγέα Αρκαδίας, τόπο καταγωγής της οικογένειας.

Ειδικότερα, όπως αναφέρει το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης σε ανακοίνωσή του:

Από τον e-ΕΦΚΑ:

– στις 14 Ιανουαρίου, θα καταβληθούν 140.366,76 ευρώ σε 106 δικαιούχους παροχών του τ. ΟΑΕΕ και

– από τις 12 έως τις 16 Ιανουαρίου, θα καταβληθούν 14.300.000 ευρώ σε 700 δικαιούχους σε συνέχεια έκδοσης αποφάσεων για εφάπαξ.

Από τη ΔΥΠΑ θα καταβληθούν:

– 28.000.000 ευρώ σε 45.000 δικαιούχους για επιδόματα ανεργίας και λοιπά επιδόματα,

– 1.000.000 ευρώ σε 1.500 μητέρες για επιδοτούμενη άδεια μητρότητας,

– 18.000.000 ευρώ σε 17.000 δικαιούχους στο πλαίσιο επιδοτούμενων προγραμμάτων απασχόλησης,

– 1.600.000 ευρώ σε 2.300 δικαιούχους στο πλαίσιο προγραμμάτων κοινωφελούς χαρακτήρα και

– 83.000 ευρώ σε 1 δικαιούχο του προγράμματος «Σπίτι μου».