Αποσπάσματα από τα όσα δήλωσε:

Για τον Ολυμπιακό, τη Φενερμπαχτσέ και τον Παναθηναϊκό: «Όταν έφυγα από τον Ολυμπιακό πήγα στην Φενέρ, επέλεξα δηλαδή προπονητή, ο οποίος με πίστευε περισσότερο. Δηλαδή ο χρόνος μου στον Ολυμπιακό ήταν περιορισμένος όταν έφυγα για να πάω στην Φενέρ. Ήταν ο Βασίλης τότε στα καλύτερά του, ήταν ο καλύτερος παίκτης στην Ευρώπη και γνώριζα εγώ ότι δεν μπορώ να… Δηλαδή τι θα κάνει ο προπονητής; Θα βγάλει τον Βασίλη να βάλει εμένα; Δε γίνεται. Το γνώριζα. Οπότε η πρόκλησή μου ποια ήταν; Να φύγω από τον Ολυμπιακό, να πάω σε μία ομάδα με καλό περιβάλλον, με έναν προπονητή που με πιστεύει και να δείξω πράγματα. Που όντως έγινε. Μετά από πέντε χρόνια νομίζω έκανε μία πάρα πολύ καλή ανοδική πορεία.

Όταν έγινε το ραντεβού με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς υπήρχε μία ωραία ιστορία, δεν την έχω πει ποτέ. Συναντιόμαστε για να μιλήσουμε, γιατί μου λέει έρχομαι στην Αθήνα για να σε συναντήσω, να σου πω δυο κουβέντες. Εγώ είμαι ελεύθερος παίκτης, στον Ολυμπιακό δεν είχα συμβόλαιο, είμαι ελεύθερος να ακούσω όποιον θέλω. Συναντήθηκα και με τον προπονητή του Ολυμπιακού πρώτα, ο οποίος μου ανέλυσε το πλάνο του, το οποίο δεν ήταν και πολύ αυτό που ήθελα να ακούσω, παρόλο που εκτιμώ τον Γιάννη Σφαιρόπουλο, είναι εξαιρετικός προπονητής. Και θα μπορούσε κάλλιστα να μου πει ψέματα, μου είπε την αλήθεια. Για αυτό τον εκτιμώ περισσότερο. Συναντιέμαι με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς και μου λέει στο “ένα” θα είσαι εσύ με τον Μπόμπι Ντίξον τότε, το “δύο” είναι ο Μπογκντάνοβιτς, “τρία, “τέσσερα”, μου είπε όλη την ομάδα. Χωρίς να έχω μιλήσει ούτε οικονομικά, ούτε τίποτα. Του λέω είμαι εδώ βασιλιάς στον Ολυμπιακό γιατί έχω πάρει πρωτάθλημα, ήμουν πολύ καλός, ήμουν στην καλύτερη πεντάδα και είχαμε πάει τελικό Euroleague. Δηλαδή είμαι στο σπίτι μου. Νιώθω καλά. Οι πρόεδροι θα μου δίνανε κάποια καλά χρήματα, νιώθω καλά. Το μόνο που μου έλειπε ήταν ο ρόλος ο αγωνιστικός. Του λέω “θα παίξω;” όπως σε κοιτάω στα μάτια, μου λέει θα παίξεις. Και δίνουμε χέρια. Φεύγω από το ραντεβού, παίρνω τον μάνατζέρ μου που είναι και κουμπάρος μου τώρα, του λέω “ντάξει, τελείωσε, συμφώνησα”. “Τι συμφώνησες;”. Του λέω “θα πάμε στη Φενέρ”, μου λέει “δεν έχουμε μιλήσει ούτε για λεφτά, ούτε για τίποτα”. Του λέω “εκεί θα πάμε” και έτσι έγινε. Φαντάσου εγώ συμφώνησα χωρίς να ξέρω την πρόταση των χρημάτων.

Σαν κίνηση ήταν πολύ λάθος, εγώ συμφώνησα χωρίς να ξέρω οικονομική πρόταση. Οπότε ήταν πολύ μεγάλη πρόκληση για εμένα. Μετά από πέντε χρόνια κλείνει το κεφάλαιο της Φενέρ και βρίσκω μία νέα πρόκληση στον Ολυμπιακό. Ο Παναθηναϊκός πάντα υπήρχε διακριτικά. Η διακριτική ενόχληση των διοικούντων όχι σε εμένα, στον μάνατζέρ μου, ότι κοίταξε τον θέλουμε στον Παναθηναϊκό. Λεφτά ανοιχτά ό,τι θέλει, μιλάμε για 15 χρόνια τώρα. Πολλά χρόνια. Εγώ δεν άκουγα καν τον Παναθηναϊκό. Είναι πάρα πολύ μεγάλη ομάδα αλλά σεβόμουν τον Ολυμπιακό.

Και βλέπω μπροστά μου μία πολύ μεγάλη πρόκληση στον Ολυμπιακό που είναι στην Α2. Δεν έχει καλή ομάδα, τελείωναν 13οι, 12οι στην Euroleague. Βλέπω μία πολύ μεγάλη πρόκληση και λέω θα πάω εκεί να βοηθήσω τον Ολυμπιακό γιατί θυμάμαι ότι δεν πήγαιναν ούτε καλά ονόματα στον Ολυμπιακό τότε. Δηλαδή όταν πήγα εγώ μετά ακολούθησαν τα υπόλοιπα ονόματα. Ήταν ο Βασίλης στο τελείωμά του, ήταν ο Γιώργος στο τελείωμά του και φαντάσου έχω αρκετά χρήματα για να πάω στον Ολυμπιακό. Είχα μία πολύ καλύτερη πρόταση από τη Ρεάλ Μαδρίτης αλλά η πρόκλησή μου ήταν ο Ολυμπιακός. Η γυναίκα μου με βρίζει, μου λέει θα μπορούσες να πας στη Ρεάλ Μαδρίτης τότε. Φοβερή η Ρεάλ. Αλλά η πρόκληση για εμένα ήταν να πάω ένα Final-Four με τον Ολυμπιακό, οπότε επέλεξα Ολυμπιακό. Για αυτό τον λόγο πήγα Ολυμπιακό και φτάνουμε στο διά ταύτα, όπου μετά από τρία χρόνια ο Ολυμπιακός δε με θέλει και με αφήνει ελεύθερο με κακό τρόπο. Αυτό στην ουσία έχει γίνει, δεν θέλω να αναφερθώ. Οπότε βρίσκω πολύ μεγάλη ευκαιρία να μπω απέναντι ακριβώς και να τους δείξω ότι έχουν κάνει λάθος. Και νομίζω η ιστορία και η μοίρα έφερε τα πράγματα έτσι ώστε… Ούτε εγώ να τα έγραφα, δε θα τα έγραφα τόσο καλά.

Ήταν τεράστια πρόκληση, πέρασα δύσκολα γιατί είχα τους τραυματισμούς, η ομάδα πέρασε και αυτή δύσκολα αλλά στο τέλος αυτά που έγιναν… Να βάλω τώρα 25 πόντους στον τελικό της Euroleague και να βάλω 30 στον τελευταίο τελικό με τον Ολυμπιακό. Εγώ να τα έγραφα, δε νομίζω να τα έγραφα τόσο καλά. Φέρθηκε μαζί μου η μοίρα πολύ καλά».

Για τη σεζόν που ολοκληρώθηκε: «Για εμένα είναι πολύ μεγάλη αποτυχία η φετινή για τον Παναθηναϊκό. Αν παίρναμε το πρωτάθλημα, η επιτυχία θα ήταν εξίσου μεγάλη. Το πρωτάθλημα έκρινε την χρονιά ως πολύ αποτυχημένη.

Στο μπάσκετ δεν είναι όπως στο ποδόσφαιρο. Στο μπάσκετ μπορώ από τώρα ποιες ομάδες θα είναι στην οκτάδα της Euroleague του χρόνου. Είναι συγκεκριμένες ομάδες που πηγαίνουν στους “8” ή στους “10” από τις 20 ας πούμε. Οπότε είσαι εκεί κοντά. Όταν πηγαίνεις εκεί κοντά, όκει, θες και λίγο τύχη να το πάρεις. Άρα δηλαδή το ότι πηγαίνεις στο Final-Four είναι επτυχία αλλά γνωρίζεις ότι θα είσαι στις οκτώ ομάδες. Μπορώ τώρα ότι ο Ολυμπιακός θα είναι σίγουρα στην οκτάδα, δε θα είναι; Θα είναι. Η Ρεάλ θα είναι, η Μπαρτσελόνα θα είναι, ο Παναθηναϊκός λογικά θα είναι. Είναι έξι ομάδες που θα είναι σίγουρα. Οπότε το να πας στο Final-Four είναι μία επιτυχία με αστερίσκο. Το να το πάρεις είναι πολύ μεγάλη επιτυχία. Αυτό που κρίνει την χρονιά σου και αυτό που την κλείνει είναι το τελευταίο παιχνίδι, δηλαδή το πρωτάθλημα. Οπότε η χρονιά ήταν αποτυχημένη.

Σκέψου το ανάποδο. Πέρσι πήραμε την Euroleague, αν χάναμε το πρωτάθλημα η χρονιά προφανώς θα ήταν επιτυχημένη αλλά θα ήταν με αστερίσκο, δηλαδή έχασες το πρωτάθλημα φίλε, έχεις χάσει και το κύπελλο. Κατάλαβες πώς σκέφτεσαι στο μπάσκετ; Το μπάσκετ έτσι είναι. Είχαμε πάρει δύο Euroleague με τον Ολυμπιακό, γυρίζαμε, υπήρχε τόσος κόσμος στον δρόμο και υπήρχε κόσμος και μας έλεγε “σε μία εβδομάδα παίζεται με τον Παναθηναϊκό. Καλή είναι η Euroleague. Αλλά τον Παναθηναϊκό. Το πρωτάθλημα”. Και εμείς λέγαμε “πήραμε ευρωπαϊκό” και ντάξει πότε θα ξανακερδίσεις. Αυτή είναι η νοοτροπία στο μπάσκετ».

Για το καλάθι του Γιουλ στον τελικό: «Έλεγα να μη το πω ποτέ, να μη το συζητήσω, το έχω συζητήσει μόνο με κοντινούς μου ανθρώπους. Στο μπάσκετ παίζει ρόλο η τύχη αλλά δημιουργείς εσύ τις συνθήκες όπου η τύχη μετά μπορεί να ευνοήσει είτε εσένα είτε τον αντίπαλο. Τακτικά. Θα σου πω ένα παράδειγμα επειδή έτυχε να βλέπω κάποιες δηλώσεις τον τελευταίο καιρό από τον προπονητή του Ολυμπιακού ότι και καλά κάποιες φορές κοιμάται και στον ύπνο του βλέπει το καλάθι του Γιουλ που έκρινε την Euroleague. Όντως, ήταν ένα τυχερό καλάθι. Οι προσωπικότητες παίζουν πάντα ρόλο. Αλλά να ξέρεις ότι δημιουργείς και εσύ τις συνθήκες.

Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς έλεγε πάντα ότι τα τελευταία δύο λεπτά να μην τρως ποτέ τρίποντο γιατί σου κλέβει μία κατοχή. Δηλαδή εκεί που τρως δίποντο, αν φας τρίποντο σε πλησιάζει ακόμα πιο κοντά.

Στον τελικό της Euroleague θέλει 45″ και έχει την μπάλα η Ρεάλ. Ο Ολυμπιακός προηγείται με τέσσερις πόντους. Κατεβάζει την μπάλα ο Ροντρίγκεζ και αν θυμάμαι καλά είναι ο Κάνααν που πάει κάτω από το σκριν και του δίνει την δυνατότητα να σουτάρει τρίποντο. Καλύτερα είναι να τον αφήσεις να βάλει ένα lay-up. Αν εμείς δεν τρώγαμε τρίποντο, αν τρώγαμε δίποντο η διαφορά θα πήγαινε στους δύο. Εμείς τρώμε τρίποντο και η διαφορά είναι στον έναν πόντο. Κατεβάζουμε την μπάλα. Κάνω εγώ μία επίθεση και πασάρω στον Φαλ. Είμαστε έναν πόντο μπροστά και ο Φαλ το χάνει. Έχει την μπάλα η Ρεάλ με 9″ και έναν πόντο διαφορά. Οι περισσότεροι λένε “κάνεις φάουλ ή δε κάνεις;”.

Για εμένα το παιχνίδι χάθηκε πιο πριν, όταν εσύ αντί να φας δίποντο έφαγες το τρίποντο. Θα μπορούσε κάλλιστα να δώσει εντολή ο προπονητής ή να μη κάνει το λάθος ο Κάνααν και να φάμε ένα δίποντο. Να μην ρισκάρεις σε έναν ποιοτικό παίκτη να σουτάρει τρίποντο, καλύτερα να τον αφήσεις να μπει. Ο Γιουλ παίρνει την μπάλα και σκοράρει. Αν εμείς είχαμε φάει απλό lay-up και όχι τρίποντο η διαφορά θα ήταν στους δύο πόντους. Οπότε κάνεις αμέσως φάουλ. Αν βάλει τις δύο βολές εσύ σίγουρα δεν έχεις χάσει και έχεις την τελευταία επίθεση στα χέρια σου με την χειρότερη πιθανότητα να πας παράταση. Άρα, προφανώς είναι πολύ τυχερό το καλάθι, πολύ δύσκολο καλάθι στον Φαλ που είναι πολύ καλός αμυντικός. Αλλά νομίζω δημιουργείς εσύ τις συνθήκες πιο πριν 20″ που δε συζητάει κανένας, δεν έχει συζητήσει ποτέ κανένας για αυτό, όπου έχτισες την μοίρα σου.

Παίζει πολύ σημαντικό ρόλο η τύχη. Χτίζεις μομέντουμ και φτιάχνεις τις πιθανότητές σου. Το Euro που πήρες εσύ. Λένε όλοι “πωπω, η τύχη”. Δεν τρώγατε γκολ με τίποτα. Και η τύχη προφανώς. Αλλά ήσασταν πολύ καλά οργανωμένοι. Είχατε δουλέψει πως θα στηθείτε. Είχα δει ένα κλιπάκι στο Instagram όπου ο Γιούρκας Σεϊταρίδης είχε μπει λέει στο σώβρακο του Τιερί Ανρί. Όπου πήγαινε ο Ανρί ήταν από πίσω ο Σεϊταρίδης. Υπήρχε τακτική. Προφανώς και άμα ο Ανρί του έφευγε μία φορά μπορεί να έβαζε γκολ, είχε ένα δοκάρι. Παίζει και η τύχη ρόλο. Αλλά φτιάχνεις εσύ τις πιθανότητές σου και λες “δε θα φάω γκολ”. Αν βάλω μία στημένη ή μία αντεπίθεση 1-0. Προφανώς είναι και η τύχη, αλλά είναι εσύ με τις πιθανότητές σου τι κάνεις. Στο μπάσκετ έχει μεγαλύτερη επιρροή η προσωπικότητα και του προπονητή μέσα στο γήπεδο αλλά και των παικτών. Άμεση επιρροή. Παίρνει την μπάλα ο Ναν και βάζει 40 πόντους. Παίρνει την μπάλα ο Σάσα Βεζένκοφ και βάζει 30 πόντους. Προφανώς και γέρνει την πλάστιγγα. Αλλά πρέπει να το χτίσεις όλο εσύ».

Για την προπόνηση: «Είναι η αυτοπεποίθηση που έχεις που εγώ την χτίζω από την προπόνηση. Την εβδομάδα μπορεί να σουτάρω αυτά τα σουτ που βλέπεις με ντρίμπλα και 300 φορές την εβδομάδα. Οπότε στο παιχνίδι πέρα που θα μου βγει πιο αυθόρμητα, νιώθω ότι θα το βάλω. Και ας το χάσω, νιώθω ότι είναι δικό μου, το έχω. Ο Ναν που βλέπουν όλοι… Πω,πω τι βάζει. Ο Ναν δουλεύει πάρα πολύ. Λες “τι έβαλε ρε φίλε”, αλλά αυτά τα έχει κάνει προπόνηση. Χτίζεις αυτοπεποίθηση από την προπόνηση. Γιατί πήγαινα και έτρεχα; Για να νιώθω γρήγορος, να νιώθω καλά με το σώμα μου. Γιατί κάθομαι και σουτάρω 200 τρίποντα τη μέρα ή στο διήμερο; Θέλω να νιώθω καλά. Αυτοπεποίθηση, λες ότι δε θα το χάσεις. Το παν είναι η αυτοπεποίθηση. Έτσι πιστεύω. Και αυτή αποκτάται μόνο από τη δουλειά».

Δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη:

«Την ώρα που θα το περνούσα σίγουρα δε θα το καταλάβαινα. Τώρα, μετά από χρόνια μπορώ να γυρίσω πίσω και να σκεφτώ. Για παράδειγμα, υπήρχε πολύ μεγάλη πιθανότητα να χάσω το Euro που ήταν η τελευταία μου διοργάνωση και τα τελευταία ματς της καριέρας μου. Είχα πρόβλημα τραυματισμού. Μέχρι τελευταία στιγμή ευτύχως με περίμενε ο Ρεχάγκελ για να δει αν μπορώ να πάρω μέρος.

Τελικά τα κατάφερα αλλά, πιέστικα. Σίγουρα υπάρχουν κι άλλες στιγμές αλλά, αν γυρνούσα το χρόνο πίσω, θα ζητούσα βοήθεια από κάποιον ειδικό» αναφέρει ο Ντέμης Νικολαϊδης για το αν υπάρχει κάποιο γεγονός που να σημάδεψε την αντιμετώπιση της ψυχικής του υγείας.

Με αφορμή το πρόγραμμα Empower Forward & Giannis Antetokounmpo το οποίο ασχολείται με την ενίσχυση και προαγωγή της ψυχικής υγείας των νέων αθλητών και αθλητριών, ο Ντέμης Νικολαϊδης μίλησε για το πως αντιμετώπισε ο ίδιος τις διάφορες ψυχικές προκλήσεις στην αθλητική του καριέρα, αλλά και τον σημαντικό ρόλο που μπορεί να παίξει ένας ειδικός ψυχικής υγείας στην πορεία ενός αθλητή.

«Την ώρα που θα το περνούσα σίγουρα δε θα το καταλάβαινα. Τώρα, μετά από χρόνια μπορώ να γυρίσω πίσω και να σκεφτώ. Για παράδειγμα, υπήρχε πολύ μεγάλη πιθανότητα να χάσω το Euro που ήταν η τελευταία μου διοργάνωση και τα τελευταία ματς της καριέρας μου. Είχα πρόβλημα τραυματισμού. Μέχρι τελευταία στιγμή ευτύχως με περίμενε ο Ρεχάγκελ για να δει αν μπορώ να πάρω μέρος. Τελικά τα κατάφερα αλλά, πιέστικα. Σίγουρα υπάρχουν κι άλλες στιγμές αλλά, αν γυρνούσα το χρόνο πίσω, θα ζητούσα βοήθεια από κάποιον ειδικό» αναφέρει ο Ντέμης Νικολαϊδης για το αν υπάρχει κάποιο γεγονός που να σημάδεψε την αντιμετώπιση της ψυχικής του υγείας.

Σχετικά με το πως αντιμετώπισε τις ψυχικές προκλήσεις στην αιθλητική του καριέρα, ο Ντέμης Νικολαϊδης αναφέρει, «Στη σημερινή εποχή δεν είναι ταμπού το να μιλάς με ψυχολόγο. Τότε ήταν ταμπού σε όλη την ελληνική κοινωνία. Οι άντρες ειδικά, δεν πηγαίνανε τόσο πολύ σε ψυχολόγους πριν 30 χρόνια. Αυτό έχει αλλάξει, και φυσικά οι άντρες πηγαίνουν.

Και στο ποδόσφαιρο όλες οι μεγάλες ομάδες έχουν ψυχολόγους. Υπάρχει και αθλητική ψυχολογία οπότε είναι όλο πιο οικείο. Υπάρχουν επίσης πολλοί αθλητές που μιλάνε για τα προβλήματα που έχουν περάσει άρα, αυτό δίνει θάρρος στα νέα παιδιά να συμβουλευτούν ανθρώπους. Νομίζω θα περάσουν καλύτερα από εμάς που όλα τα κρατούσαμε μέσα μας γιατί έτσι νομίζαμε ότι πρέπει. Κάποιοι δε τα λέγαμε και πουθενά, όπως εγώ, γιατί δεν ήθελα να επιβαρύνω κάποιον. Είναι λάθος αυτή η σκέψη, πρέπει κάπου να τα πεις».

«Πλησιάζοντας στον χρόνο που έφυγε ο Αλέξανδρος, θέλω να σας πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους και όλες για τη μεγάλη αγκαλιά που κάνατε στην οικογένειά μας έναν χρόνο τώρα», έγραψε η Δώρα Τσαμπάζη υπογραμμίζοντας: «Τόσο μεγάλη σαν του Αλέξανδρου, που με τύλιγε και με προστάτευε και δεν μπορούσε τίποτα και κανένας να με αγγίξει. Λες και ξέρατε πόσο πολύ θα μου έλειπε αυτή η αγκαλιά και σπεύσατε απλόχερα να μου τη χαρίσετε. Δεν ξέρω αν θα τα είχα καταφέρει χωρίς την αγάπη και την κατανόηση που μου δείξατε και μου δείχνετε. Αυτούς τους δώδεκα μήνες δεν αισθάνθηκα μόνη μου ποτέ. Σας ευχαριστώ που αγαπήσατε τα παιδιά μου, που νοιαστήκατε, που ενδιαφερθήκατε. Τελικά, είχα δίκιο, δεν είναι ο χρόνος γιατρός η αγάπη είναι. Ελπίζω να καταφέρω να σας την ανταποδώσω».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Δώρα Τσαμπάζη (@doratsambazi)

Η σύζυγος του αργυρού Ολυμπιονίκη, ξέσπασε μέσω των social media για την τοξικότητα που υπάρχει στην κοινωνία, παραθέτοντας μάλιστα ένα μήνυμα από άγνωστο που ευχόταν στον Νικολαΐδη να πάθει καρκίνο…

Αναλυτικά το ποστάρισμα της Δώρας Τσαμπάζη:
«Σήμερα ήρθε ένα σχόλιο που ξύπνησε όλη την τοξικότητα που δέχτηκε ο Αλέξανδρος και η οικογένειά μας το 2019 όταν αποφάσισε να πολιτευτεί. Ξέρω τι θα πείτε, μην ασχολείσαι με τον έναν ανόητο. Όμως δεν είναι ένας, είναι πολλοί, και απλώς τώρα έχουν λουφάξει ή πετούν τη βοθρίλα τους σε άλλους, γιατί απλώς ο Αλέξανδρος και η μνήμη του είναι κάτι πολύ μεγάλο να το ακουμπήσουν περιττώματα. Ήρθε αυτό το σχόλιο και ξύπνησε όλα αυτά που πάλευα να ξεχάσω. Ίσως να μην φταίνε αυτοί, να μεγάλωσαν ανάμεσα σε άλλα απορρίμματα και να μην είχαν άλλη επιλογή, από το να γίνουν ίδιοι με εκείνους.

Είχα αποφασίσει αυτά τα μηνύματα να τα θάψω βαθιά μέσα μου, να τα ξεχάσω, αλλά αρκεί ένας ανόητος να σου θυμίσει ότι εκεί έξω είναι πολλοί. Αν έχετε λοιπόν μια απορία για το τι είναι διαδικτυακή τοξικότητα, ρίξτε μια ματιά σε αυτές τις φωτογραφίες. Άνθρωποι μικροί, λίγοι, που τα πολιτικά τους επιχειρήματά έχουν να κάνουν με ψόφους, καρκίνους και κλωτσιές.

Το βρήκαν αστείο, ακόμα και το γεγονός ότι ένα αθλητής στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες της ζωής του, έσπασε το πόδι του και φώναξε στην κερκίδα τη μητέρα του. Από αυτές τις κλωτσιές, και από αυτά τα σπασίματα, ακόμα και από τις ήττες του, ο Αλέξανδρος έδωσε χρήματα σε παιδιά που έχουν ανάγκη. Και είμαι σίγουρη ότι αν ήξερε πόσο πολλά χρήματα μαζεύτηκαν, θα καθόταν να φάει κι άλλες, να σπάσει κι άλλα πόδια, κι άλλα χέρια.

Όσο για εσένα, φίλε μου, που είχες ευχηθεί τότε το 2019 καρκίνο στον άντρα μου, ένα έχω να σου πω, συγχαρητήρια. Έγινε η επιθυμία σου πραγματικότητα, ελπίζω να κοιμάσαι πολύ πιο ήσυχος τα βράδια . Εγώ πάλι σου εύχομαι υγεία, να μην χρειαστεί να μάθεις ποτέ, τι θα πει καρκίνος στην οικογένειά σου. Το συγκεκριμένο ποστ γίνεται μόνο για να δοθεί η αφορμή να συζητήσουμε με ειλικρίνεια το θέμα της τοξικότητας. Να καταλάβουμε ότι έχουμε ξεπεράσει τον όρο “διαδικτυακός εκφοβισμός” δυστυχώς. Συμβαίνει κάτι πολύ χειρότερο. Και αυτό το ποστ θα κατέβει μετά από μερικές ημέρες, γιατί δεν θέλω τίποτα σε αυτήν την κοινότητα που έχουμε δημιουργήσει όλοι μαζί συζητώντας μόνο με γνώμονα την αγάπη και την ενσυναίσθηση να θυμίζει τοξικότητα.

Από εδώ και πέρα όποιος θέλει να είναι τοξικός μαζί μου ή με τον Αλέξανδρο ή με τα παιδιά μου, δεν θα έχει καμία θέση εδώ, παρά μόνο στη δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος».

Η τελευταία επιθυμία του Αλέξανδρου Νικολαίδη – όπως την εξέφρασε ο ίδιος μέσα από το συγκλονιστικό μήνυμά του – ήταν τα δύο αργυρά ολυμπιακά μετάλλια που είχε κερδίσει στους Ολυμπιακούς αγώνες να βγουν σε δημοπρασία και το ποσό που θα συγκεντρωθεί να δοθεί σε δομές για τα παιδιά που θα επιλέξει η οικογένειά του.

Σήμερα, η σύζυγός του, Δώρα, ανακοίνωσε ότι μέρος των εσόδων που θα συγκεντρωθούν από την δημοπρασία θα δοθεί για την αρωγή των πλημμυροπαθών της χθεσινής φονικής κακοκαιρίας στην Κρήτη.

Συγκινητική και η κίνηση του Αλέξη Τσίπρα

Ρεπόρτερ του ΣΚΑΪ αποκάλυψε μία ακόμα πτυχή της χθεσινής αποφράδας μέρας για την οικογένεια Νικολαΐδη, που αφορά στον Αλέξη Τσίπρα. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, είχε επισκεφθεί τον Αλέξανδρο Νικολαΐδη όταν είχε κάνει την πρώτη δύσκολη επέμβαση για τον καρκίνο σε νοσοκομείο της Αθήνας. Τότε, ο Ολυμπιονίκης, θέλοντας να ευχαριστήσει τον Τσίπρα για τη στήριξή του στον αγώνα που έδινε, του χάρισε την δάδα της λαμπαδηδρομίας των Αγώνων του Σίδνεϊ. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, την επέστρεψε χθες στην οικογένειά του για να συμπεριληφθεί μαζί με τα ολυμπιακά μετάλλια στην δημοπρασία που ζήτησε ο θανών.

Ο θάνατος του Αλέξανδρου Νικολαΐδη, αναπληρωτή Εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ και δύο φορές αργυρού Ολυμπιονίκη, έχει σκορπίσει την θλίψη στον πολιτικό και αθλητικό κόσμο.

Με ανάρτηση στα social media η οικογένειά του ενημερώνει ότι η κηδεία θα τελεστεί το Σάββατο 15 Οκτωβρίου στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Τιμίου Προδρόμου Νεαπόλεως Θεσσαλονίκης.

Η σορός θα εκτίθεται προς χαιρετισμό στον Ιερό Ναό από τις 15.00. Η οικογένειά του απευθύνει έκκληση ώστε αντί στεφάνων να γίνουν δωρεές στη μνήμη του σε συγκεκριμένα ιδρύματα.

Αναλυτικά, στην ανάρτηση επισημαίνονται τα εξής:

«Αποχαιρετούμε τον πολυαγαπημένο μας σύζυγο, πατέρα, υιό, αδελφό, θείο, φίλο και σύντροφο Αλέξανδρο Νικολαΐδη, στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Τιμίου Προδρόμου Νεαπόλεως Θεσσαλονίκης, αύριο Σάββατο 15 Οκτωβρίου.

Η σορός θα εκτίθεται προς χαιρετισμό στον Ιερό Ναό από τις 15.00. Θα ακολουθήσει η εξόδιος ακολουθία στις 16.00 και κατόπιν ο ενταφιασμός στα Κοιμητήρια του Φιλύρου Θεσσαλονίκης.

Θερμή παράκληση της οικογένειας, αντί στεφάνων, να γίνουν δωρεές εις μνήμην του στα παρακάτω ευαγή ιδρύματα:

Φλόγα- Σύλλογος Γονέων Παίδων Με Νεοπλασματική Ασθένεια
Alpha Bank – GR8001401120112002002011686
Eurobank – GR6602600630000460100128261
Εθνική Τράπεζα – GR2501101920000019248000010
Τράπεζα Πειραιώς – GR6301720150005015020641423
Νοσοκομείο Παίδων Αγία Σοφία:
Τηλ. Γραμματείας Διοίκησης: 2132013121 – Αίτημα για δωρεά μόνο με e-mail, όπου θα αναφέρει πού θα γίνει η δωρεά (γενικά στο νοσοκομείο ή σε συγκεκριμένο τμήμα): ceo@paidon-agiasofia.gr
ΑΡΣΙΣ- Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων
Θεσσαλονίκη: IBAN: GR57 0140 7090 7090 0200 2009 353 BIC: CRBAGRAAXXX
Αθήνα: IBAN: GR06 0140 1420 1420 0200 2008 979 BIC: CRBAGRAAXXX»

Ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, Θάνος Δημόπουλος μίλησε στην εκπομπή Happy Day για τον αθλητή που πάλεψε γενναία μέχρι την τελευταία στιγμή.

«Είναι μία ιδιαίτερα δυσάρεστη ημέρα. Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια του Αλέξανδρου για τη συμπαράσταση που του έδειξαν στην προσπάθεια αυτή και τον αγώνα που έκανε για 2 χρόνια για τον καρκίνο και να έχουν δύναμη να τον θυμούνται και να τιμούν τη μνήμη του. Όντως, διαγνώσθηκε με μία πολύ σπάνια μορφή καρκίνου του πνεύμονα σε προχωρημένο ήδη στάδιο από την περίοδο της διάγνωσης.

Αντιμετωπίστηκε με όλες τις ενδεδειγμένες θεραπευτικές αγωγές, ωφελήθηκε από αυτές για κάποιο χρονικό διάστημα, αλλά δυστυχώς ότι διαγνώστηκε με τη νόσο σε μεταστατικό στάδιο, δεν του έδωσε τη δυνατότητα να το ξεπεράσει», είπε ο κ. Δημόπουλος, ο οποίος βρισκόταν όλο αυτό το διάστημα στο πλευρό του Αλέξανδρου Νικολαΐδη.

«Όντας παθολόγος, ογκολόγος και ερχόμενος καθημερινά σε επαφή με ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο, προφανώς είναι μία δύσκολη περίοδος ειδικά όταν αφορούν νέα άτομα, ειδικά όταν αυτά αισθάνονται το βάρος της οικογένειας, των μικρών παιδιών, τον φόβο ότι μπορεί να τα αφήσουν πίσω, χωρίς να έχουν βοηθήσει στην ολοκλήρωση των σπουδών τους και στην αποκατάστασή τους, δημιουργεί ένα επιπλέον άγχος. Γι’ αυτό και οι λίγοι μήνες παράτασης ζωής έχουν σημασία, ακόμη και ψυχολογική γι’ αυτούς», πρόσθεσε ο πρύτανης του ΕΚΠΑ.

Όπως τόνισε στο Happy Day ο κ. Δημόπουλος, ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης έλαβε όλα τα ενδεδειγμένα φάρμακα.

Στο μήνυμά του ο κ. Τσίπρας αναφέρει ότι ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης σήκωσε ψηλά την ελληνική σημαία στους Ολυμπιακούς, «μα ακόμη πιο ψηλά τα όμορφα ιδανικά της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης στους αγώνες της ζωής».

«Έφυγε σήμερα από κοντά μας ένας σπουδαίος άνθρωπος. Στη σύντομη ζωή του πρόλαβε να κάνει περισσότερα και σημαντικότερα από τον καθένα μας», αναφέρει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και συνεχίζει:

«Σήκωσε ψηλά την ελληνική σημαία στους Ολυμπιακούς, μα ακόμη πιο ψηλά τα όμορφα ιδανικά της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης στους αγώνες της ζωής».

«Καλό σου ταξίδι Αλέξανδρε», καταλήγει ο Αλέξης Τσίπρας στο συλλυπητήριο μήνυμά του.

Ο αθλητισμός ήταν η μήτρα μέσα από την οποία γεννήθηκαν τα πιστεύω και οι αξίες του. Ας θυμηθούμε πώς συστήθηκε στους ψηφοφόρους στο βιογραφικό που είχε παραθέσει στο site του www.alexandrosnikolaidis.com.

«Γεννήθηκα στην Θεσσαλονίκη στις 17 Οκτωβρίου του 1979.

Το 1982, μόλις 3 χρονών έκανα την πρώτη μου προπόνηση στο Τaekwondo στο σύλλογο του πατέρα μου “Μέγας Αλέξανδρος”.

Το 1996 κατέκτησα το πρώτο μου χρυσό μετάλλιο στο πανευρωπαϊκό και λίγους μήνες αργότερα και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα εφήβων.

Το 1997 κατέκτησα το χρυσό μετάλλιο στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα εφήβων.

Το 2000 έκανα το ντεμπούτο μου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνευ όπου στον δεύτερο αγώνα, είχα την μεγάλη ατυχία να σπάσω το πόδι μου.

Το 2004 κατέκτησα το χρυσό στην παγκόσμια Πανεπιστημιάδα.

Το καλοκαίρι του 2004 στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας, κατέκτησα το πρώτο μου αργυρό Ολυμπιακό μετάλλιο.

Το 2008 κατέκτησα το χρυσό στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα στη Ρώμη, και έγινα ο πρώτος λαμπαδηδρόμος στην τελετή αφής της φλόγας στην αρχαία Ολυμπία.

Την ίδια χρονιά κατέκτησα το δεύτερο του αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου και ψηφίστηκα από τους Έλληνες δημοσιογράφους ως αθλητής της χρονιάς.

Το 2010 κατέκτησα την τρίτη θέση στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα στην Αγία Πετρούπολη.

Το 2012 ήμουν ο σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Λονδίνο.

Το 2013 κατέκτησα το αργυρό και πάλι μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες στη Μερσίνη της Τουρκίας.

Αποφοίτησα από τη Σχολή Επιστημών Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του ΑΠΘ και έχω την τιμή να είμαι αξιωματικός του Πυροσβεστικού Σώματος.

Μιλάω αγγλικά και ισπανικά.

Από το 2013 είμαι πρεσβευτής στην κορυφαία διοργάνωση αθλητικού τουρισμού Navarino Challenge και Santorini Experience με αντικείμενο την άσκηση και τη μεσογειακή διατροφή.

Από το 2016 είμαι υπεύθυνος της ακαδημίας Τaekwondo στα Εκπαιδευτήρια Μαντουλίδη.

Είμαι ιδρυτικό μέλος του Αντιρατσιστικού Παρατηρητηρίου στη Θεσσαλονίκη.

Είμαι παντρεμένος με τη δημοσιογράφο Δώρα Τσαμπάζη και πατέρας του Φίλιππου και της Ελεάννας».

Τον Σεπτέμβριο του 2020 ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης είχε αναλάβει αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία.

Από το avgi.gr

«Αν ερχόμαστε σε αυτή τη ζωή για κάποιο σκοπό, εγώ έχω αποφασίσει ποιος θα είναι αυτός. Να προσφέρω ελπίδα μέσα από όσα κατάφερα στην ζωή μου, από τα όμορφα μέχρι τα άσχημα. Για αυτόν τον λόγο, τα δύο μου αργυρά Ολυμπιακά μετάλλια, της Αθήνας και του Πεκίνο, που για χρόνια κρύβω καλά, ήρθε η ώρα να βγουν και να επιστρέψουν εκεί που ανήκουν, στις παναθρώπινες αξίες. Τελευταία επιθυμία μου είναι, τα δύο αυτά μετάλλια, να βγουν σε δημοπρασία και το ποσό που θα συγκεντρωθεί να δοθεί σε δομές για τα παιδιά που θα επιλέξει η οικογένειά μου» γράφει ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης, αποδεικνύοντας το μεγαλείο της ψυχής τους και τις τελευταίες ώρες της ζωής του.

Το καρκίνωμα NUT (NC), επίσης γνωστό ως καρκίνωμα NUT μέσης γραμμής, είναι ένας τύπος σπάνιου καρκίνου που μπορεί να αναπτυχθεί οπουδήποτε στο σώμα. Σύμφωνα με το cancer.gov, συνήθως, βρίσκεται στο κεφάλι, το λαιμό και τους πνεύμονες.

Το NC αναπτύσσεται από τα πλακώδη κύτταρα του σώματος, τα οποία είναι κύτταρα που αποτελούν το δέρμα και την επένδυση ορισμένων οργάνων, όπως οι πνεύμονες και το στομάχι.

Το NC αναπτύσσεται πολύ γρήγορα και μπορεί να εξαπλωθεί σε άλλα μέρη του σώματος.

Το NC είναι τόσο σπάνιο που υπάρχουν λίγα δεδομένα για το πόσοι άνθρωποι το έχουν. Άτομα όλων των ηλικιών μπορούν να αναπτύξουν NC.

Ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης διαγνώστηκε πριν από δύο χρόνια με καρκίνωμα ΝUT, και όπως ανέφερε στη συγκλονιστική αποχαιρετιστήρια ανάρτησή του, «εννέα στους δέκα Έλληνες γιατρούς που το διαβάζουν, το ακούν για πρώτη φορά και θα σπεύσουν να το ψάξουν». Ήταν ο πρώτος καταγεγραμμένος ασθενής στην Ελλάδα με αυτό τον τύπο καρκίνου.