«Σε δύο μόνο σημεία υπήρξε σαφήνεια στην απόφαση του Συνεδρίου: στην φωτογραφική αποδοκιμασία του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και στην απόρριψη κάθε προοπτικής συνεργασίας με τις δυνάμεις της Κεντροαριστεράς. Αυτή την πολιτικά καταστροφική επιλογή ούτε θέλουμε ούτε μπορούμε να υπηρετήσουμε. Αντιθέτως, είμαστε αποφασισμένοι να συμβάλουμε ενεργά στο εγχείρημα της ανασύνθεσης του συνόλου της Αριστεράς, παράλληλα με τη συγκρότηση ενός ευρύτερου μετώπου προοδευτικών δυνάμεων, με αξιόπιστη και κοινωνικά αναγνωρίσιμη ηγεσία», προσθέτουν.

«Ως ιδρυτικά μέλη της Νέας Αριστεράς, δύο ήταν εξαρχής οι βασικές μας προτεραιότητες:

• Πρώτον, η ανάγκη να ξεμπερδέψει η Αριστερά με το επικίνδυνο φαινόμενο του κασσελακισμού, κάτι που κατέστη εφικτό με την αποφασιστική- μετά ένα σημείο -στάση συντρόφων και συντροφισσών του ΣΥΡΙΖΑ.
• Δεύτερον, η ανάγκη να διαμορφωθεί ένα πολιτικό υποκείμενο που θα λειτουργούσε ως καταλύτης για την ανασύνθεση και την ενότητα του ευρύτερου προοδευτικού χώρου», επισημαίνουν.

Την επιστολή παραίτησης υπογράφουν 10 πρόσωπα: Σταύρος Ακριτίδης, Σπύρος Βάρελης, Καίτη Θεοχάρη, Πολύβιος Κατσάνης , Νίκος Μπίστης, Σοφία Πανδή, Φωτεινή Σιάνου, Άρης Στυλιανού, Γρηγόρης Τσαπαρέλης, Πετρος Φιλίππου.

Δήλωση αποχώρησης από την Νέα Αριστερά δέκα μελών της Κεντρικής Επιτροπής

Υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες η συγκυρία σαρώνει τα μικρά και τα ασήμαντα και φέρνει στο προσκήνιο τα πραγματικά, σκληρά διλήμματα. Χρέος των πολιτικών κομμάτων – και ιδίως των αριστερών, δηλαδή εκείνων που οφείλουν να δρουν με κριτήριο τα συμφέροντα των λαϊκών στρωμάτων – είναι να αποκωδικοποιούν τα επίδικα κάθε ιστορικής περιόδου και να χαράσσουν πορεία που θα βελτιώνει απτά την καθημερινότητα της κοινωνικής πλειοψηφίας, μεταφέροντας πόρους, ισχύ και εξουσίες από τους λίγους στους πολλούς.

Ως ιδρυτικά μέλη της Νέας Αριστεράς, δύο ήταν εξαρχής οι βασικές μας προτεραιότητες.

Πρώτον, η ανάγκη να ξεμπερδέψει η Αριστερά με το επικίνδυνο φαινόμενο του κασσελακισμού, κάτι που κατέστη εφικτό με την αποφασιστική- μετά ένα σημείο -στάση συντρόφων και συντροφισσών του ΣΥΡΙΖΑ.
Δεύτερον, η ανάγκη να διαμορφωθεί ένα πολιτικό υποκείμενο που θα λειτουργούσε ως καταλύτης για την ανασύνθεση και την ενότητα του ευρύτερου προοδευτικού χώρου.
Απέναντι σε αυτή τη δεύτερη στρατηγική στόχευση εκδηλώθηκε από νωρίς σοβαρή αντίδραση. Σταδιακά, η αντίδραση αυτή μετατράπηκε σε πλειοψηφούσα άποψη στα όργανα του κόμματος, οδηγώντας σε παραλυτική στασιμότητα και σε έναν ιδιότυπο πολιτικό και οργανωτικό δυϊσμό.

Ο Πρόεδρος και η πλειοψηφία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας μιλούσαν τη γλώσσα της ενότητας· ενώ αντίθετα, ο Γραμματέας και η πλειοψηφία της Κεντρικής Επιτροπής και του Πολιτικού Γραφείου εργάζονταν αποκλειστικά για την ανασυγκρότηση της ριζοσπαστικής Αριστεράς, απορρίπτοντας κάθε ευρύτερη προοπτική.

Σε μια ιστορική στιγμή κατά την οποία οι διεθνείς και εσωτερικές εξελίξεις επιβάλλουν τη μέγιστη δυνατή ενότητα των προοδευτικών δυνάμεων, τα λαϊκά στρώματα πλήττονται σκληρά από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της κυβέρνησης Μητσοτάκη και νέα μορφώματα με βαθιά αντιδραστικό λόγο αναδύονται, εμείς αρνούμαστε να εγκλωβιστούμε σε μια ατέρμονη ομφαλοσκόπηση γύρω από την «καθαρότητα» της ταυτότητας της Αριστεράς.
Είμαστε πεπεισμένοι/ες ότι οι πολίτες δεν κινητοποιούνται και δεν ψηφίζουν μόνο βάσει ταυτοτήτων, αλλά κυρίως βάσει ταυτίσεων: με σχέδια, προτάσεις, πρόσωπα και συλλογικές προοπτικές που τους αφορούν άμεσα. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε η Ελλάδα να ακολουθήσει το παράδειγμα πολλών ευρωπαϊκών χωρών, όπου μια επιθετική, ανορθολογική Ακροδεξιά επιβάλλει την ατζέντα της στον συντηρητικό χώρο, ενώ η Αριστερά αυτοπεριορίζεται στο περιθώριο ως δύναμη απλής διαμαρτυρίας.

Το Διαρκές Προγραμματικό Συνέδριο αποτέλεσε την τελευταία ευκαιρία για τη Νέα Αριστερά. Η ευκαιρία αυτή χάθηκε. Αντί να επιλυθεί το αδιέξοδο, η απόφαση του Συνεδρίου – η οποία από το ίδιο κιόλας βράδυ ερμηνεύθηκε εντελώς διαφορετικά από τις δύο πλευρές του κόμματος – διαιωνίζει την παραλυτική ισορροπία και προετοιμάζει το έδαφος για μια νέα κρίση. Όλα αυτά εξελίσσονται μέσα σε ένα κλίμα γενικευμένης αδιαφορίας και δυσφορίας του κόσμου της Αριστεράς, όπως αποτυπώνεται καθαρά σε όλες τις δημοσκοπικές μετρήσεις.

Σε δύο μόνο σημεία υπήρξε σαφήνεια στην απόφαση του Συνεδρίου: στην φωτογραφική αποδοκιμασία του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και στην απόρριψη κάθε προοπτικής συνεργασίας με τις δυνάμεις της Κεντροαριστεράς. Αυτή την πολιτικά καταστροφική επιλογή ούτε θέλουμε ούτε μπορούμε να υπηρετήσουμε. Αντιθέτως, είμαστε αποφασισμένοι να συμβάλουμε ενεργά στο εγχείρημα της ανασύνθεσης του συνόλου της Αριστεράς, παράλληλα με τη συγκρότηση ενός ευρύτερου μετώπου προοδευτικών δυνάμεων, με αξιόπιστη και κοινωνικά αναγνωρίσιμη ηγεσία.

Για όλους αυτούς τους λόγους, δηλώνουμε την αποχώρηση μας από τη Νέα Αριστερά.
Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για μια Αριστερά χρήσιμη για την κοινωνία, ικανή να μετατρέψει την κοινωνική δυσαρέσκεια σε συλλογική δύναμη αλλαγής . Για μια μαχητική και κυβερνώσα Αριστερά.

Σταύρος Ακριτίδης.
Σπύρος Βάρελης
Καίτη Θεοχάρη
Πολύβιος Κατσάνης
Νίκος Μπίστης
Σοφία Πανδή
Φωτεινή Σιάνου
Άρης Στυλιανού
Γρηγόρης Τσαπαρέλης
Πετρος Φιλίππου

Αναλυτικά η ανάρτηση του Νίκου Μπίστη:

Η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Αριστεράς ανατρέπει εκ βάθρων την συνεδριακή μας απόφαση για την συγκρότηση Λαϊκού Μετώπου ικανού να οδηγήσει σε ήττα το καθεστώς Μητσοτάκη.

Μαζί με 25 συντρόφους/ φισσες αρνήθηκα να δώσω ψήφο επικύρωσης μιας αδιέξοδης στρατηγικής και ψήφο ανοχής σε μια φτηνή συνδικαλιστική πρακτική που δεν αρμόζει σε όργανο κόμματος της Αριστεράς. Ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς Αλέξης Χαρίτσης προχώρησε σε μεγάλους – και αχρείαστους ως απεδείχθη – συμβιβασμούς σε μια ύστατη προσπάθεια να διασώσει την απόφαση για το Λαϊκό Μέτωπο και την ενότητα του κόμματος.

Όμως η «τροπολογία» Τσακαλώτου που υπερψηφίστηκε δεν αποτελεί τροπολογία αλλά την διαμετρικά αντίθετη πολιτική που υπήρχε στην αντι εισήγηση του Γραμματέα Γαβριηλ Σακελαρίδη.

Η νέα πλειοψηφία που κατήργησε την συνεδριακή απόφαση οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της για την πορεία του κόμματος . Εκφράζω την απεριόριστη εκτίμηση και αλληλεγγύη μου στον Αλέξη Χαρίτση.

Στην αινιγματική ανάρτησή του, ο Νίκος Μπίστης αναφέρει για την οργισμένη αντίδραση της Όλγας Γεροβασίλη ότι είναι “αφιερωμένη σε όσους με ειλικρινή αγωνία ρωτούσαν ‘γιατί φύγατε’”.

“Κάλλιο αργά παρά ποτέ. Βέβαια η πολιτική είναι πάντα τέχνη του προβλέπειν. Αφιερωμένο σε όσους με ειλικρινή αγωνία ρωτούσαν ‘γιατί φύγατε’;”, έγραψε στην ανάρτησή του ο Νίκος Μπίστης.

Ενώ σε δεύτερο σχόλιό του, έγραψε τα εξής: “Όσοι/ες έχουμε μια ελάχιστη γνώση των περιπετειών της Αριστεράς ξέραμε ότι η λογική ‘των υπονομευτών των αποστατών και των βαριδιών’ είναι αμείλικτη. Όταν αρχίσει θερίζει μέχρι τέλος. Οι θύτες και οι σιωπηλά ανεχόμενοι παίρνουν σειρά για θύματα. Με πρώτο θύμα την ίδια την Αριστερά”.

Με μια σύντομη, αλλά έντονα επικριτική ανάρτηση για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία αντέδρασε ο Νίκος Μπίστης, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος, στην προσωπική του σελίδα στο Facebook.

Πιο ειδικά, ο κ. Μπίστης αναφέρει:

“Λαοδικεία; Φτάνει. Ως εδώ.
Μωραίνει κύριος
ον βούλεται απολέσαι”.

Την έντονη αντίδραση του Θοδωρή Δρίτσα, προκάλεσε η εξαγγελία Κασσελάκη στη σκιά της διπλής αποχώρησης από το κόμμα των Σκουρλέτη και Βούτση.

Ο κ.Δρίτσας σε ανάρτησή του στο fb, κάνει λόγο για πρακτικές που θυμίζουν ρωμαϊκή αρένα και κοινωνική αυτοματισμό, καλώντας παράλληλα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ σε αντίσταση.

Η ανάρτηση του Θοδωρή Δρίτσα

Το ακούσαμε κι αυτό! Ο Στέφανος Κασσελάκης μας λέει ότι, δεν κάνει πίσω και γι’ αυτό θα καλέσει το λαό του ΣΥΡΙΖΑ σε δημοψήφισμα, για να διαγράψει τον Βίτσα, τον Τζουμάκα, τον Σκουρλέτη, τον Φίλη και όποιον άλλον βρει μπροστά του!!!!!!

Εμένα αυτά μου θυμίζουν:

α) ρωμαϊκή αρένα,

β) ακραίο κοινωνικό αυτοματισμό στην πολιτική ζωή,

γ) “ανάθεμα”, κάτι σαν αυτό που υπέστη ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Ο Κασσελάκης αυτό το θεωρεί δημοκρατία!

Μέλη του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία παλιά και νέα όλων των τάσεων, θα το ανεχθείτε κι αυτό; Θα δώσετε ελεύθερο στην απόλυτη παραφροσύνη και στη γελοιότητα;Δεν σας (μας) ταιριάζει. ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ!

Η ανάρτησή του

Η Αριστερά και η κεντροαριστερά σε όλη την Ευρώπη και σε όλες τους τις εκδοχές που με χωρούν – από την αριστερή Σοσιαλδημοκρατία μέχρι την ριζοσπαστική Αριστερά – υποστηρίζουν την φορολόγηση του πλούτου και των επιχειρήσεων. Αλλιώς τα περί κοινωνικού και αναπτυξιακού κράτους είναι λόγια κενά περιεχομένου. Αυτή η ειδοποιός διαφορά από την συντηρητική παράταξη δεν έχει σχέση με πλειοψηφίες, καταστατικά και πειθαρχίες. Έχει σχέση με αρχές, την πορεία και την συνείδηση καθενός και καθεμιάς.

Αναλυτικά η ανάρτηση Μπίστη:

«Αν μου έλεγε κάποιος πριν χρόνια ότι θα ερχόταν μια ημέρα που η δική μας Αριστερά θα έπαιρνε σε εκλογές 17,85% και θα έκλαιγα από λύπη και όχι από χαρά, θα τον έλεγα παλαβό. Αυτό το πολύτιμο ποσοστό, αυτοί οι πολίτες που έσφιξαν τα δόντια και πήγαν στην κάλπη του ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία είναι το εφαλτήριο για το αύριο της Αριστεράς και της δημοκρατικής παράταξης. Ίσως σήμερα δεν το συνειδητοποιούμε αλλά έχει – και αυτό θα φανεί στο άμεσο μέλλον- μεγάλη σημασία ότι δεν μπόρεσαν να σπάσουν την σπονδυλική στήλη της Αριστεράς μας που ήταν ο δεύτερος στόχος της πολυπρόσωπης συντήρησης. Επίσης η προσπάθεια ενίσχυσης άλλων δυνάμεων σε βάρος της δικής μας Αριστεράς έδειξε τα όρια της. Με πενιχρό κέρδος 0,4% και 0,2% και με ένα σκληρό αποκλεισμό λίγο κάτω από το όριο του 3%, μπορούν ίσως να δουν τα αποτελέσματα του μονομετωπου αγώνα που χρόνια τώρα διεξήγαγαν κατά του ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία.

Την βασική όμως ευθύνη για το αρνητικό αποτέλεσμα την έχουμε εμείς. Εμείς, κατά συνέπεια, έχουμε υποχρέωση να συζητήσουμε, να αναζητήσουμε λάθη, να ανακαλύψουμε την έμπρακτη αυτοκριτική, να ξεκόψουμε οριστικά με συμπεριφορές που αποδεδειγμένα μας έβλαψαν. Κυρίως να αναζητήσουμε τους λόγους της υποχώρησης -σε όλη την Ευρώπη και την χώρα μας- των αξιών της αλληλεγγύης της συλλογικότητας και του ορθολογισμού ενώ ενισχύονται ο ατομικισμός, η ξενοφοβία , ο εθνικισμός, εν τέλει ο παραλογισμός. Όλα αυτά που ενισχύουν την Δεξιά και την Ακροδεξιά. Και αυτά πρέπει να γίνουν εν κινήσει, με ενότητα και σοβαρότητα που θα διασφαλίζουν την ίδια την αναγκαία σε βάθος συζήτηση και αναζήτηση».

Πολάκης: «Σωστά τα λες…»

Με εμφανή δόση ειρωνείας, «σωστά τα λες», απάντησε ο Παύλος Πολάκης.

Η ανάρτησή του αναλυτικά:

«Αχ βρε Νιονιό τι κρίμα. Ξέραμε ότι εδώ και χρόνια το Φορτηγό σου έχει κλατάρει, ότι η πλατεία σου είναι άδεια από πάθος και από συντρόφους οικοδόμους, φοιτητές, ότι την ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη την έχεις αντικαταστήσει με ωδές στο κατεστημένο. Αυτό το κατεστημένο που κάποτε του έβγαζες την γλώσσα», τόνισε ο Νίκος Μπίστης.

«Δεν χρειαζόταν η στήριξη στον Μητσοτάκη και την ΝΔ για να καταλάβουμε ότι έχεις ένα πρόβλημα με τα νιάτα σου. Το διέπραξες όμως και μας δυσκολεύεις- αλλά εμείς θα το κάνουμε- να τιμήσουμε τα πρώτα σου που ήταν και δικά μας πρώτα. Με την διαφορά οτι έτσι θα ειναι τα δικά μας στερνά . Γιατί εμείς θα είμαστε εκεί να σου θυμίζουμε τις ημέρες τις παλιές. Και να παλεύουμε για τις καινούργιες που θα έρθουν», πρόσθεσε ακόμη.

Η ανάρτηση της Έλενας Ακρίτα

Τις δηλώσεις του Διονύση Σαββόπουλου αναφορικά με τις εκλογές της 21ης Μαΐου σχολίασε η υποψήφια βουλευτής Επικρατείας με τον ΣΥΡΙΖΑ Έλενα Ακρίτα. Υπενθυμίζεται ότι ο γνωστός τραγουδοποιός εξέφρασε σε συνέντευξή του την ελπίδα του για αυτοδύναμη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. 

«Η υστεροφημία του ανήκει στον ίδιο. Η αξιολόγηση της ανήκει σε εμάς. Στη γενιά που τον πίστεψε και τον τραγούδησε. Λυπάμαι που δεν έχω ακόμα τον δίσκο να τού τον επιστρέψω», ανέφερε χαρακτηριστικά στην ανάρτησή της και εξιστορεί μία συνάντησή της με τον Διονύση Σαββόπουλο στα νεανικά της χρόνια.

Αναλυτικά η ανάρτηση:

«Όταν ήμουν μικρή, είχα πάει με τη μητέρα μου στο θρυλικό βιβλιοπωλείο ΙΚΑΡΟΣ του σπουδαίου ποιητή και λόγιου Νίκου Καρύδη. Εκεί συνάντησα το ίνδαλμα μου το Διονύση Σαββόπουλο.

Ο «Νιόνιος» με την Σύλβα βρίσκονταν την ίδια περίοδο της χούντας, κρατούμενοι στην Ασφάλεια της οδού Μπουμπουλίνας για την αντιστασιακή τους δράση. Έφαγε πολύ ξύλο τότε ο Σαββόπουλος.

Χαρούμενη που τον γνώρισα επιτέλους από κοντά, αγόρασα τον δίσκο «Το φορτηγό» (πουλούσε και δίσκους ο ΙΚΑΡΟΣ) και τού τον έδωσα να μού τον υπογράψει. Μού έκανε αυτή την όμορφη αφιέρωση: «Στη Συννεφούλα ή Έλενα Διονύσης Σαββόπουλος».  Η υστεροφημία του ανήκει στον ίδιο. Η αξιολόγηση της ανήκει σε εμάς. Στη γενιά που τον πίστεψε και τον τραγούδησε. Λυπάμαι που δεν έχω ακόμα τον δίσκο να τού τον επιστρέψω».

Ο κατά τα άλλα ψύχραιμος, Νίκος Μπίστης, με ανάρτησή του στο facebook θυμίζει την αντίδραση του ΠΑΣΟΚ στην υπόθεση και προειδοποιεί: «Το πόσο μας βοηθάτε, θα φανεί οσονούπω στην κάλπη».

Η ανάρτηση του Νίκου Μπίστη έχει ως εξής:

«Εκεί στο ΠΑΣΟΚ έχουν χάσει το μέτρο, την σοβαρότητα αλλά και την Ιστορική μνήμη. Σήμερα η δικαιοσύνη αποφάνθηκε» δηλώνουν βαρύγδουπα και επιτίθενται στον Τσίπρα. Δεν θυμάμαι να έλεγαν κάτι διαφορετικό από αυτά που είπε ο Τσίπρας, όταν δικαζόταν στο ειδικό δικαστήριο ο ηγέτης του ΠΑΣΟΚ και αντ αυτού καταδικαζόταν ο Τσοβόλας. Συνεχίστε έτσι, σύντροφοι. Το πόσο μας βοηθάτε, θα το καταλάβετε οσονούπω στην κάλπη. Έχω χρόνια να δω τόσο συσπειρωμένο τον κόσμο μας. Και όχι μόνο αυτόν».

Του Σωτήρη Μπολάκη

Ο κύβος ερρίφθη και η προεκλογική περίοδος μόλις άρχισε.

Η εκπεφρασμένη αδυναμία του Κυριάκου Μητσοτάκη να ανταποκριθεί σε ένα περιβάλλον σκληρής πόλωσης και κυρίως κριτικής τόσο από την κοινωνία όσο όμως και από την αντιπολίτευση δεν θα μπορούσε να μείνει αναπάντητη από τον Αλέξη Τσίπρα ο οποίος δεν είχε παρά να του δείξει το θεσμικό δρόμο της εξόδου από τα αδιέξοδά του. Όταν ένας Πρωθυπουργός ανησυχεί για το ενδεχόμενο παρατεταμένης αστάθειας, αβεβαιότητας και μιας εκκρεμότητας, που δημιουργεί την αίσθηση της εκκρεμότητας στην οικονομία, τότε ουσιαστικά, όσο κι αν επιχειρεί αυτό να το χρεώσει στην αντιπολίτευση, ο τελευταίος ανυποψίαστος πολίτης αντιλαμβάνεται ότι έχει πάρει και την απόφαση να οδηγήσει τη χώρα στις κάλπες εξαιτίας του αδυναμίας του να διαχειριστεί την κατάσταση.

Παραδοχή

Κοινώς στην Κουμουνδούρου η απόδραση Μητσοτάκη έχει πλέον κλειδώσει και ούτε ο ίδιος δεν μπορεί να συγκαλύψει την ανησυχία του για την κατάρρευση της ΝΔ στις κάλπες.

Η απάντηση του Αλέξη Τσίπρα στην ομολογία της αδυναμίας του να ανταποκριθεί στο δύσκολο χειμώνα που έρχεται εξαιτίας της πόλωσης που θα επικρατήσει στο πολιτικό σκηνικό, ήταν απλά η αποκάλυψη του πανικού που έχει καταλάβει το Μέγαρο Μαξίμου επισημαίνουν στο ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που φάνηκε και στην απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου στον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα που ζήτησε από τον αντίπαλό του να ορίσει ποια ημερομηνία του Σεπτεμβρίου θα στηθούν οι κάλπες, να ορίσει υπηρεσιακό υπουργό εσωτερικών και να τεθεί σε διαρκή συνεδρίαση η επιτροπή εξωτερικών και άμυνας για την αποτροπή και αντιμετώπιση της τουρκικής επιθετικότητας.

Ο κ. Οικονόμου όχι μόνο δεν αναίρεσε τον εκλογικό σχεδιασμό του Μεγάρου Μαξίμου, αλλά χαρακτηρίζοντας “παραλογισμό” την εκκίνηση μιας τρίμηνης διάρκειας προεκλογική περίοδο ήταν σαν παραδέχεται ότι οι εκλογές θα γίνουν το Φθινόπωρο προδίδοντας όμως παράλληλα και την ανάγκη του επικοινωνιακού επιτελείου να οδηγηθεί στις κάλπες με μια διαδικασία φαστ τρακ και κυρίως χωρίς να γίνει και ουσιαστική αντιπαράθεση αν είναι δυνατόν.

Οι μάχες του Ιουλίου

Ο επόμενος μήνας θα είναι ένας μήνας με έντονη προεκλογική δραστηριότητα και στο επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα προετοιμάζονται για σκληρό ροκ.

Η πρώτη μεγάλη σύγκρουση και ίσως και η τελευταία εντός της Βουλής σε επίπεδο αρχηγών αναμένεται στη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Παιδείας για τα πανεπιστήμια.

Εκεί η σύγκρουση αναμένεται σφοδρή και η συζήτηση αναπόφευκτα θα στραφεί σε ταυτικά ζητήματα πολιτικής και ιδεολογικής σύγκρουσης ου θα διευκολύνει τον αλέξη Τσίπρα να αναδείξει το χάσμα που χωρίζει τον ίδιο από τον κ. Μητσοτάκη αλλά και το ΣΥΡΙΖΑ από τη ΝΔ χαράσσοντας βαθύτερες διαχωριστικές γραμμές.

Η αναμέτρηση αναμένεται και εφ’ όλης της ύλης εκινώνοντας από το πεδίο της καθημερινότητας αλλά και της ανομίας, ζήτημα που είχε σημαία προεκλογική για τη ΝΔ και πάνω στο οποίο βασίστηκε μεγάλο μέρος της στρατηγικής της για την νίκη στις κάλπες του 19.

Πλέον με 28 δολοφονίες μέρα μεσημέρι στις γειτονιές της Αθήνας και όχι μόνο, τη μαφία να δρα ανεξέλεγκτη και εγκλήματα να παραμένουν ανεξιχνίαστα, θα είναι δύσκολο για τον κ. Μητσοτάκη να πείσει ότι η πανεπιστημιακή αστυνομία ή αστυνομοκρατία που επικράτησε στα ΑΕΙ με τους φοιτητές και τους νέους να τρώνε χημικά και ξύλο στο προαύλιο του ΑΠΘ είναι και αυτό μέρος της επιτυχούς διαχείρισης της εγκληματικότητας ή ότι μπαίνει “τάξη” στα πανεπιστήμια, όταν σύσσωμη η πανεπιστημιακή και ακαδημαϊκή κοινότητα έχει εναντιωθεί στο νόμο Κεραμέως που παραχωρεί τα ιδρύματα στους ιδιώτες.

110.000 μέλη

Η δεύτερη μάχη θα είναι αυτή που θα δοθεί στην κοινωνία. Σε αυτό το πεδίο ο Αλέξης Τσίπρας αισθάνεται ότι έχει καθαρό πλεονέκτημα σε σχέση με τον βασικό του αντίπαλο, ο οποίος έχει αποξενωθεί ακόμη και από την ίδια την βάση του κόμματός του.

Η επιτυχία της προσέλκυσης 110.000 νέων μελών στο ΣΥΡΙΖΑ μέσα από οδύνες και πρωτόγνωρες διαδικασίες για το κόμμα της Αριστεράς δεν μπορεί να πάει χαμένη.

Σύμφωνα με πληροφορίες μετά τα καλέσματα στις τοπικές εκδηλώσεις καλωσορίσματός τους από τα στελέχη η διαδικασία αυτή θα πάρει και το χαρακτήρα μιας μεγάλης κομματικής εκδήλωσης.

Ήδη οργανώνεται για τον Ιούλιο μεγάλη κεντρική κομματική εκδήλωση για το καλωσόρισμά τους από τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα με τη διαδικασία να αποκτά χαρακτήρα κεντρικής προεκλογικής ομιλίας που θα ανοίξει την αυλαία της προεκλογικής περιόδου στην καρδιά του καλοκαιριού.

Διάταξη μάχης

Η task force των εκλογών συστάθηκε και η επιλογές του Αλέξη Τσίπρα ήταν αποκαλυπτικές για τις προθέσεις του στο πλαίσιο του μετασχηματισμού του κόμματος. Συνοτνιστής της Επιτροπής Πολιτικού Σχεδιασμού όπως θα λέγεται θα είναι ένα πρόσωπο με το οποίο ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει στενή συνεργασία και αποτελεί και τα πρόσωπα εκείνα που σηματοδότησαν τη διεύρυνση του κόμματος. Ο Νίκος Μπίστης θα αναλάβει κεντρικό ρόλο στη χάραξη της πολιτικής μέχρι τις κάλπες μαζί με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, τον Νίκο Παππά και τον Γιάννη Ραγκούση.

Μπορεί να θεωρηθεί και ψήφος εμπιστοσύνης στο πρόσωπο του έμπειρου πολιτικού της κεντροαριστεράς ο οποίος θα μπορέσει να ανταποκριθεί στο δύσκολο έργο του καθώς σύμφωνα με πληροφορίες δεν θα έχει το άγχος του σταυρού στην εκλογική μάχη χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι και στα μελλοντικά πλάνα του Αλέξη Τσίπρα στο πλαίσιο της ευρύτερης εκλογικής μάχης που έχει μπροστά του ο ΣΥΡΙΖΑ με τη διεύρυνση και το μετασχηματισμό του κόμματος να είναι ένα διαρκές στοίχημα από εδώ και έπειτα.

Τόσο ο Νίκος Παππάς, που παίρνει και αυτός ψήφο εμπιστοσύνης παρά την παραπομπή του σε ειδικό δικαστήριο, όσο και ο κ. Ραγκούσης είναι πρόσωπα με αναβαθμισμένο πολιτικό αισθητήριο και θωρούνται οι άνθρωποι του προέδρου που μπορούν να σχεδιάσουν σε πρώτο χρόνο αντιπολιτευτική τακτική αλλά και στρατηγική εκλογών.

Η συνδρομή Τσακαλώτου αναμένεται σημαντική στο θέμα της οικονομικής πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ καθώς θα είναι εκείνος που θα τροφοδοτεί το σχεδιασμό με επιχειρήματα απέναντι στην κυβερνητική προπαγάνδα για τα επιτεύγματα στην οικονομία αλλά και απέναντι στην αναμενόμενη προεκλογική τακτική της ΝΔ να συγκρίνεται με την κυβέρνηση Τσίπρα. Ουσιαστικά θα σηκώσει το βάρος της επιχειρηματολογίας στη μάχη της μεσαίας τάξης και αναμένεται να είναι μια ευκαιρία για τον πρώην Υπουργό Οικονομικών να πάρι τη δική του ρεβάνς με βασικό επιχείρημα ότι ο κ. Μητσοτάκης τη φτωχοποίησε ακόμη περισσότερο και χωρίς μνημόνιο.

Σημαντική θεωρείται και η αξιοποίηση του πρώην γραμματέα του κόμματος Δημήτρη Τζανακόπουλου. Η χρέωσή του με την ευθύνη της σύνταξης του κυβερνητικού προγράμματος, θα είναι αυτή που θα τον ξαναφέρει δίπλα στον Αλέξη Τσίπρα στο ρόλο του κυβερνητικού εκπροσώπου που είχε επι διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και το οποίο θα παρουσιαστεί και στη ΔΕΘ.

Η κάλπη της 15^ης Μαΐου για τον Αλέξη Τσίπρα θα είναι και ψήφος κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη σημειώνει και εκτιμά ότι πλέον όσο θα αρνείται να αναλάβει την ευθύνη της καθαρής επιλογής θα γυρνά μπουμερανγκ στον Νίκο Ανδρουλάκη.

Συνέντευξη στον Σωτήρη Μπολάκη

• Ήταν τελικά ένα ιστορικό Συνέδριο το 3ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία και ποιό κατά τη γνώμη σας μπορεί να θεωρηθεί ως το μεγαλύτερο επίτευγμά του για την επόμενη ημέρα στην πορεία του μετασχηματισμού;

Ήταν σε κάθε περίπτωση ένα  σημαντικό Συνέδριο.   Θα   αποδειχθεί και ιστορικό, στον  βαθμό που ολοκληρωθεί παραγωγικά ο μετασχηματισμός του κόμματος και παράλληλα ανοίξει ο δρόμος για την πολιτική αλλαγή. Αυτό είναι και το μεγάλο στοίχημα , η ενοποιητική επιδίωξη και η ομόφωνη πολιτική απόφαση του Συνεδρίου. Για την νίκη στην κάλπη της απλής αναλογικής και την συγκρότηση προοδευτικής σταθερής  κυβέρνησης συνεργασίας ώστε να πραγματοποιηθούν οι τομές που έχει ανάγκη ο τόπος.

• Πόσο ανέφελη μπορεί να είναι τελικά η πορεία προς την τρίτη κατά σειρά εσωκομματική κάλπη της 15ης Μάη με δεδομένη την εικόνα ρήξης που έβγαλε προς τα έξω η σύγκρουση της τελευταίας στιγμής με πρωταγωνιστές τα μέλη της Ομπρέλας;

Δεν αναφέρθηκα τυχαία στην ομόφωνη απόφαση και την ενοποιητική επιδίωξη. Αυτά θα σκεπάσουν τα πάντα . Το κόμμα έχει πυξίδα και καθαρές αποφάσεις .  Και κυρίως έχει συγχρονίσει τον βηματισμό του με την ανάγκη της ελληνικής κοινωνίας για πολιτική αλλαγή . Η κάλπη της 15^ης Μαΐου τύποις είναι εσωκομματική κάλπη. Στην ουσία θα είναι ένα προσκλητήριο Δημοκρατίας για την πολιτική αλλαγή. Όποιος θα προσέρχεται στην κάλπη δεν θα δίνει μόνο μια ψήφο επιβεβαιωτική για τον Τσίπρα. Θα «ψηφίζει» και κατά της κυβέρνησης  Μητσοτάκη για μια προοδευτική κυβέρνηση. Θα ενώνει δυνάμεις, θα ωθεί προς την νίκη. Και κανείς δεν θα θυμάται ένα επεισόδιο του Συνεδρίου , μια στιγμή έντασης. Δεν νομίζω ότι κανείς επιθυμεί σε αυτή ειδικά την συγκυρία ολικής επαναφοράς του ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία, να δίνει μάχες οπισθοφυλακών .

• Ο ΣΥΡΙΖΑ θα παραμείνει ένα κόμμα της Αριστεράς; Έχουν κάποια βάση οι ανησυχίες που εκφράστηκαν για ιδεολογική ρευστοποίηση και σύνδρομο Μπερλίνγκουερ με το περαιτέρω άνοιγμα του κόμματος και τις αθρόες εγγραφές μελών;

Προφανώς και θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία  ένα κόμμα της Αριστεράς , ένα κόμμα σύγχρονο, ανοιχτό και δημοκρατικό.  Και βεβαίως ένα κόμμα εν κινήσει. Ένα κόμμα πολιτικής και προγραμματικής ενότητας πάνω στις αρχές και αξίες της Αριστεράς . Το ότι θα διεκδικήσουμε τον χώρο από την ριζοσπαστική Αριστερά μέχρι το προοδευτικό Κέντρο δεν σημαίνει ότι θα γίνουμε ένα κεντρώο κόμμα. Οι εκλογές όπως εύστοχα λέγεται «κερδίζονται στο κέντρο, όχι όμως από το κέντρο» . Δεν θα  στριμωχτούμε στην ριζοσπαστική γωνιά μας, εγκαταλείποντας τον χώρο του κέντρου και της κεντροαριστεράς. 

Για το άνοιγμα του κόμματος θα επαναλάβω αυτά που είπα στο Συνέδριο. Αν είμαστε ένα κόμμα εν κινήσει που συμβαδίζει με την εποχή του, την ψηφιακή εποχή, πρέπει να βρούμε νέους τρόπους οργάνωσης και συμμετοχής. Αν είχαμε ένα λειτουργικό μοντέλο κόμματος, να το υπερασπίζαμε και να μην πειραματιζόμαστε με νέες προσεγγίσεις .  Όλοι όμως ξέρουμε ότι έχουμε ένα κόμμα που δεν είναι οργανωτικά αποδοτικό , δεν είναι ελκυστικό και κυρίως δεν είναι  νεανικό. Μακάρι να ήταν ένα

«κόμμα των μελών». Ο μόνος τρόπος για να γίνει «κόμμα των μελών» είναι πρώτα να ανοίξει. Να επιδιώξει ακριβώς τις αθρόες εγγραφές μελών. Να μην φοβηθούμε τον κόσμο. Την ακινησία να φοβόμαστε.

• Γιατί παρά το κάλεσμα του Αλέξη Τσίπρα για προγραμματική σύγκλιση, ο Νίκος Ανδρουλάκης αρνείται κατά τη γνώμη σας να ζητήσει ακόμη και εκλογές;

Θα του δώσουμε  ένα ελαφρυντικό. Μόλις έχει πιάσει το τιμόνι του ΚΙΝΑΛ και έχει και μια ισχυρή δεξιά πτέρυγα εντός και πέριξ του κόμματος του. Λογικό είναι να θέλει να σταθεροποιήσει και την δημοσκοπική ανάκαμψη που παρατηρήθηκε. Οι ανάγκες όμως της ελληνικής κοινωνίας και της προοδευτικής παράταξης είναι πλέον  πιεστικές. Πρέπει να φύγει αυτή η κυβέρνηση το συντομότερο. Ελπίζω ότι θα ενώσει την φωνή του μαζί μας. Μέχρι χτες η αμηχανία και η άρνηση ανάληψης ευθύνης και καθαρής επιλογής δεν στοίχιζε στο ΚΙΝΑΛ και τον Νίκο Ανδρουλάκη γιατί υπήρχε η περίοδος χάριτος.  Κάθε περαιτέρω παράταση θα του γυρίσει μπούμερανγκ.

• Πώς ερμηνεύετε τη δήλωση του προέδρου του ΚΙΝΑΛ ότι Μητσοτάκης και Τσίπρας «από εμάς δεν θα δουν πρωθυπουργική καρέκλα»;

Προσπαθεί με ένα ευφυολόγημα να πετάξει την μπάλα έξω. Και ο ίδιος ξέρει ότι έρχεται η στιγμή που πρέπει να αποφασίσει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει. Τέλος πάντων για το πρώτο σκέλος της διατύπωσης δεν έχουμε προφανώς αντίρρηση. Ας περιοριστεί σε αυτό. Γιατί η κυβέρνηση των προοδευτικών δυνάμεων που θα προκύψει από την κάλπη της απλής αναλογικής θα έχει πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα. Αυτό επιτάσσει η λογική των αριθμών και το συμφέρον του τόπου.