Ο Κωνσταντίνος Τασούλας επιβεβαίωσε πλήρως την ακρίβεια όσων καταγράφηκαν στη συνομιλία του με τον έγκριτο δημοσιογράφο Αντώνη Καρακούση. Πώς το επιβεβαίωσε: με “κύκλους” της Προεδρίας. Ενδιαφέρον, πληροφορηθήκαμε ότι ο κατά το Σύνταγμα εγγυητής του Πολιτεύματος διαθέτει… κύκλους.

Τι είπαν οι …κύκλοι, μετά τον θόρυβο που ξέσπασε: «Ο Πρόεδρος αναφέρθηκε σε ένα υπαρκτό ζήτημα σε μια συζήτηση με έναν έγκριτο δημοσιογράφο. Το δημοσίευμα απηχεί το πνεύμα της συζήτησης. Ο ρόλος του Προέδρου περιλαμβάνει το ενδιαφέρον για την πολιτική σταθερότητα και δεν θα ήταν αρκετά υπεύθυνο να διστάσει να επισημάνει τον κίνδυνο της αστάθειας».

Προκύπτουν, ωστόσο, τα εξής απλά:

Πρώτον, η πολιτική σταθερότητα για την οποία ενδιαφέρεται ο ΠτΔ προκύπτει, ή δεν προκύπτει, από την έκφραση της βούλησης του λαού στις εκλογές. Αυτή η βούληση, όποια κι αν είναι, δεν πρέπει να επηρεάζεται, ακόμα περισσότερο να χειραγωγείται. Ο πρωθυπουργός, ως αρχηγός του πρώτου κόμματος, και κάθε πολιτικός αρχηγός ξεχωριστά, έχουν το δικαίωμα να προσεγγίζουν την έννοια της πολιτικής σταθερότητας από την δική τους οπτική γωνία. Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη την πολιτική σταθερότητα την εγγυάται μόνο μία τρίτη κυβερνητική θητεία της Ν.Δ. Για την αντιπολίτευση ισχύει το αντίθετο. Οι πολίτες θα κρίνουν, όταν φτάσει η ώρα της κάλπης.

Δεύτερον, σε καμία σοβαρή ευρωπαϊκή χώρα η έννοια της πολιτικής σταθερότητας δεν ταυτίζεται με την αυτοδυναμία ενός κόμματος. Καθ’ ημάς έχει γίνει πολιτικό φετίχ επειδή τα πολιτικά κόμματα ναρκοθετούν τις συνεργασίες. Όμως, εν προκειμένω ο ΠτΔ υπερακοντίζει ακόμα και την εκπεφρασμένη άποψη του πρωθυπουργού, ό,τι ναι μεν η Ν.Δ επιδιώκει την αυτοδυναμία, ως την βέλτιστη λύση, όμως στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα και θα σεβαστεί την λαϊκή ετυμηγορία- άρα, αν χρειαστεί να συνεργαστεί με άλλο κόμμα, θα το επιδιώξει. Σωστό και απλό. Για τον ΠτΔ πολιτική σταθερότητα και αυτοδυναμία είναι έννοιες ταυτόσημες, όταν, δε, εκφωνεί αυτή την άποψη με σκοπό να μεταφερθεί, είτε το επιδιώκει, είτε όχι, παρεμβαίνει στην δημόσια πολιτική αντιπαράθεση.

Ο ΠτΔ διαψεύστηκε, μάλιστα, από τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που (σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ) είπε ότι “η χώρα έχει σταθερή κυβέρνηση που μας επιτρέπει να κάνουμε συμφωνίες, που μας επιτρέπει οικονομική πολιτική για αναβάθμιση της οικονομίας”. Ποιά πολιτική σταθερότητα κινδυνεύει, λοιπόν;

Τρίτον, ο ΠτΔ θα όφειλε να ενδιαφέρεται και να ανησυχεί, πρωτίστως, για την κοινωνική σταθερότητα– άλλωστε, αυτή είναι που σε μεγάλο βαθμό παράγει πολιτικές ισορροπίες, όταν είναι αρραγής, και ανισορροπίες όταν διασπάται, όπως συμβαίνει σήμερα και αποτυπώνεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις. Η πολιτική σταθερότητα δεν είναι αυτοφυής, εξαρτάται απόλυτα από την “κοινωνική χλωρίδα” γύρω της.

Τέταρτον, ο ΠτΔ θα μπορούσε να εκφράσει τις αγωνίες του για την γενικευμένη στεγαστική κρίση, για την ακρίβεια, ακόμα και για το πολεμικό κλίμα που κυριαρχεί στην Ευρώπη. Και για πολλά άλλα. Θεώρησε πώς η πολιτική σταθερότητα είναι η αρχή των πάντων, κυρίως, όμως, δεν σκέφτηκε (…) ότι με όσα είπε υιοθετεί το αφήγημα της κυβέρνησης. Μπορεί να εκλέχτηκε μόνο από τις ψήφους βουλευτών του κόμματος που τον πρότεινε -πιθανώς, κακώς- , από τη στιγμή, όμως, που ορκίστηκε στο Σύνταγμα είναι Πρόεδρος όλων των Ελλήνων.

Εκφράζει, δηλαδή, την συνισταμένη και όχι κάποια συνιστώσα, όσο ισχυρή κι αν είναι αυτή.

Πέμπτον, κατόρθωσε να δυσαρεστήσει, και την κυβέρνηση, και την αντιπολίτευση. Την δεύτερη, επειδή ενεπλάκη στις πολιτικές εξελίξεις, την πρώτη, διότι, εμμέσως αλλά σαφώς, δημιούργησε την εντύπωση ότι η αυτοδυναμία του κόμματος που τον εξέλεξε κινδυνεύει. Τόσο, μάλιστα, που να χρειάζεται και η δική του …συνδρομή.

Η Ελλάδα είναι προεδρευόμενη και όχι προεδρική Δημοκρατία, ως εκ τούτου αποτελεί δυσλειτουργία του πολιτεύματος, εάν οι πολίτες ζητούν από τον πρώτο πολίτη της χώρας να παρεμβαίνει, ή να καθοδηγεί τις εξελίξεις. Όπως συνέβη όταν κάποιοι απαιτούσαν από τον αείμνηστο Κάρολο Παπούλια να μπλοκάρει τα μνημόνια, ή τον καθύβριζαν (στις παρελάσεις) γιατί συναινεί (!), ή, αργότερα, με τον Προκόπη Παυλόπουλο, που του ζητούσαν να παραιτηθεί (!) για να μην περάσει η Συμφωνία των Πρεσπών. Άρα, αυτή η δυσλειτουργία δεν πρέπει να ενισχύεται …άνωθεν.

Κι επειδή είναι προεδρευόμενη Δημοκρατία η Ελλάδα, και οι (περιορισμένες) αρμοδιότητες του ΠτΔ ορίζονται με ακρίβεια από το Σύνταγμα, ας γίνει κατανοητό ότι…τα του Προέδρου τω Πρόεδρω, τα άλλα αφορούν τα πολιτικά κόμματα, τις κυβερνήσεις, και πάνω απ΄ όλα τον λαό.

«Η κυβέρνηση έχει υπέρ της τη σύγκριση των αποτελεσμάτων, ιδιαιτέρως στο πεδίο της οικονομίας, αλλά βαρύνεται από τη φθορά του χρόνου, ενώ η αντιπολίτευση αδυνατεί να κεφαλαιοποιήσει το αποτέλεσμα αυτής της φθοράς», φέρεται να υπογραμμίζει ο κ. Τασούλας σε συνομιλητές του, όπως αναφέρει το «Βήμα».

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές που επικαλείται η εφημερίδα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επισημαίνει την έλλειψη συναινέσεων που χαρακτηρίζει το πολιτικό σύστημα. Αυτό το στοιχείο συνδέεται άμεσα με το ενδεχόμενο αλλεπάλληλων αναμετρήσεων στις ερχόμενες εκλογές. Μάλιστα, ο κ. Τασούλας φέρεται να λέει χαριτολογώντας ότι δεν θα ήθελε η πολιτική ζωή της χώρας να αποκτήσει χαρακτηριστικά «γενικής συνέλευσης πολυκατοικίας».

Το δημοσίευμα του «Βήματος της Κυριακής» προκάλεσε τη δημόσια αντίδραση κορυφαίων στελεχών του ΠΑΣΟΚ αλλά, εμμέσως, και ορισμένων «γαλάζιων» για διαφορετικούς λόγους, όπως αναφέρει το iefimerida.gr: Οι μεν Πασόκοι υποστήριζαν ότι ο ύπατος πολιτειακός παράγοντας παρεμβαίνει στις πολιτικές εξελίξεις, ζητώντας διευκρινίσεις από την Προεδρία της Δημοκρατίας. Από την άλλη, ορισμένοι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος εξέφραζαν κατ’ ιδίαν την άποψη ότι τα όσα αποδίδονται στον ΠτΔ δίνουν την εντύπωση ότι αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο αυτοδυναμίας της ΝΔ.

Επιβεβαιώνει η Προεδρία

Πάντως, συνεργάτες του κ. Τασούλα τόνιζαν, επιβεβαιώνοντας πλήρως την ακρίβεια όσων έχουν μεταφερθεί στο δημοσίευμα: «Ο Πρόεδρος αναφέρθηκε σε ένα υπαρκτό ζήτημα σε μια συζήτηση με έναν έγκριτο δημοσιογράφο. Το δημοσίευμα απηχεί το πνεύμα της συζήτησης. Ο ρόλος του Προέδρου περιλαμβάνει το ενδιαφέρον για την πολιτική σταθερότητα και δεν θα ήταν αρκετά υπεύθυνο να διστάσει να επισημάνει τον κίνδυνο της αστάθειας».

Αντιδράσεις από το ΠΑΣΟΚ: Θεσμικό ατόπημα του ΠτΔ

Από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ ο γραμματέας του κόμματος Ανδρέας Σπυρόπουλος σχολίασε: «Διαβάσαμε το κείμενο του κ. Καρακούση. Εγώ περιμένω μια δήλωση της Προεδρίας».

Προσέθεσε πως «αν ισχύει αυτό, πρόκειται περί ενός μεγάλου θεσμικού ατοπήματος του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος μάλλον δεν έχει καταλάβει ότι εκπροσωπεί όλους τους Έλληνες και ότι δεν κάνει πολιτική κριτική ή μεταφέρει την άποψή του, αυτή που έχει για το μαξιλάρι του, σε μια κορυφαία εφημερίδα». Συνεχίζοντας, σημείωσε: «Αυτό θα το αποφασίσουν οι Έλληνες πολίτες. Το αν η κυβέρνηση έχει φθορά δεν είναι κάτι το οποίο οφείλει θεσμικά να το κάνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας».

Εξάλλου, ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ Κώστας Τσουκαλάς, σχολιάζοντας το δημοσίευμα του «Βήματος της Κυριακής», έκανε λόγο για «πρωτοφανή παρέμβαση». «Δεν έχει ξαναγίνει να παρεμβαίνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μέσω διαρροών», είπε χαρακτηριστικά και κάλεσε την Προεδρία της Δημοκρατίας να διευκρινίσει αν το δημοσίευμα αυτό απηχεί τις απόψεις του Προέδρου της Δημοκρατίας και αν έχει συναινέσει στη δημοσίευσή του. «Αν δεν διαψεύσει, είναι εξόχως προβληματικό ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να εμφανίζεται ως σχολιαστής δημοσκοπήσεων και να προβαίνει σε παρατηρήσεις αντιθεσμικές για τα πολιτικά κόμματα και τα αποτελέσματα της κάλπης. Ιδίως ενάμιση χρόνο πριν ο κυρίαρχος λαός αποφανθεί οριστικά και καθορίσει αυθεντικά την πολιτική αριθμητική και γεωγραφία», είπε ο κ. Τσουκαλάς. «Ο κ. Τασούλας οφείλει να πάρει θέση και να εξηγήσει ποια είναι τα κίνητρα διότι ο ρόλος του Πρόεδρου της Δημοκρατίας είναι ύψιστης συμβολικής, πολιτικής, εθνικής και πολιτειακής σημασίας για να αναμειγνύεται μέσω διαρροών στο κομματικό παίγνιο με αυτόν τον τρόπο» κατέληξε ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ.

Στις 18.00 ο Πρωθυπουργός θα συναντηθεί με τον Σέρβο ομόλογό του Duro Macut, στο Μέγαρο Μαξίμου.

«Ο κ. Τασούλας ως ρυθμιστής του πολιτεύματος, κατά το Σύνταγμα, εκπροσωπεί πλέον όλους τους Έλληνες, ανεξαρτήτως της στάσης που τήρησαν τα κόμματα στη Βουλή κι είναι χρέος όλων να συμβάλουν στη σφυρηλάτηση της ενότητας και της ενίσχυσης της εμπιστοσύνης των πολιτών στους θεσμούς», τόνισε και εξέφρασε από βήματος τις ευχαριστίες της κυβέρνησης στην απελθούσα ΠτΔ Κατερίνα Σακελλαροπούλου, η οποία άφησε διακριτό το στίγμα της κατά τη διάρκεια της θητείας της.

«Από τη διεύθυνση αντιμετώπισης οργανωμένου εγκλήματος εξαρθρώθηκαν δύο εγκληματικές οργανώσεις τα μέλη των οποίων αλλοίωναν τις μετρήσεις σε αντλίες καυσίμων και του συστήματος παρακολούθησης εισροών εκροών των πρατηρίων υγρών καυσίμων εξαπατώντας τους καταναλωτές και διακινώντας λαθραία ή νοθευμένα καύσιμα», ανέφερε στη συνέχεια ο κ. Μαρινάκης. Πρόσθεσε ότι τα χρήματα που κατασχέθηκαν κατά τη διάρκεια της επιχείρησης κατατέθηκαν στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων ενώ από ορισμένα πρατήρια καυσίμων έχει αφαιρεθεί η άδεια λειτουργίας τους για δύο έτη από αρμόδια κλιμάκια της ΑΑΔΕ και του ΣΔΟΕ.

«Η νέα πλατφόρμα pinakio.gov.gr, το ψηφιακό πινάκιο επιτρέπει σε δικηγόρους, διαδίκους και πολίτες να παρακολουθούν σε πραγματικό χρόνο την εξέλιξη των δικαστικών υποθέσεων», επεσήμανε στη συνέχεια ο κ. Μαρινάκης. «Μέσω της εφαρμογής, διαθέσιμης στο gov.gr και σε κινητά Apple & Android, οι χρήστες μπορούν να δουν ποιες υποθέσεις έχουν ήδη εκδικαστεί, ποιες εκκρεμούν ή έχουν αναβληθεί, χωρίς φυσική παρουσία στα δικαστήρια. Πρόκειται για μια σημαντική ψηφιακή μεταρρύθμιση που ανταποκρίνεται σε ένα πάγιο αίτημα του νομικού κόσμου και συμβάλλει στην αναβάθμιση της Δικαιοσύνης. Το pinakio.gov.gr έρχεται να διευκολύνει την καθημερινότητα στον χώρο της Δικαιοσύνης, προσφέροντας άμεση ενημέρωση, μείωση της ταλαιπωρίας νομικών και διαδίκων και εξοικονόμηση χρόνου», τόνισε.

Περνώντας στο επόμενο θέμα επεσήμανε ότι «με βάση εκτίμηση του ΔΕΔΔΗΕ για το ύψος των απωλειών του 9μηνου του 2024, προκύπτει μείωση των απωλειών ρεύματος, σε σχέση με την περίοδο 2021 – 2023, όπου παρατηρούνταν συνεχής αύξηση. Το πρώτο 9μηνο του 2024 οι απώλειες υπολογίστηκαν σε 11,54%, έναντι 12,64% το πρώτο 9μηνο του 2023 και 12,21% του πρώτου 9μηνο του 2022.

Η μείωση των απωλειών είναι αντικείμενο μίας συνολικής στρατηγικής και σχεδιασμού που υλοποιείται και αφορά τόσο στις τεχνικές όσο και στις μη τεχνικές απώλειες, δηλαδή τις ρευματοκλοπές. Παράγοντες, που έχουν συνεισφέρει είναι η μηνιαία καταμέτρηση που ξεκίνησε, ήδη, από τον Φεβρουάριο του 2024 και η οποία έχει συμβάλει τα μέγιστα στην ταχύτερη διαπίστωση περιστατικών ρευματοκλοπών και στον έγκαιρο εντοπισμό παράνομων επανασυνδέσεων, σε συνδυασμό με τη διεξαγωγή εντατικών τεχνικών ελέγχων από τον ΔΕΔΔΗΕ και τις διατάξεις για τις ρευματοκλοπές».

Στη συνέχεια είπε ότι «απαγόρευση καύσης σε όλες τις περιοχές της επικράτειας αποφασίστηκε κατά την έκτακτη σύσκεψη που συγκάλεσε ο υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Βασίλης Κικίλιας, λόγω του αυξημένου αριθμού πυρκαγιών που παρατηρείται τις τελευταίες ημέρες. Μόνο προχθές εκδηλώθηκαν πάνω από 70 πυρκαγιές σε όλη τη χώρα με κύριο αίτιο την καύση υπολειμμάτων καλλιεργειών. Η απαγόρευση καύσης- καθώς και οι ανάλογες ποινές σύμφωνα με τις προβλεπόμενες διατάξεις- είναι ήδη σε ισχύ.

Το μέτρο θα διαρκέσει μέχρι την επόμενη Τρίτη, λόγω των επικίνδυνων μετεωρολογικών συνθηκών (υψηλές θερμοκρασίες και πολύ ισχυροί, ενδεχομένως και θυελλώδεις άνεμοι) που θα επικρατήσουν για την παραπάνω χρονική περίοδο». Πρόσθεσε ότι «επιπλέον, με απόφαση του υπουργού Εσωτερικών Θοδωρή Λιβάνιου θα δοθεί χρηματοδότηση ύψους 40 εκ. ευρώ, αυξημένη κατά 9 εκ. ευρώ, 28,6%, δηλαδή παραπάνω σε σχέση με το 2024, προς τους 332 Δήμους και τους Συνδέσμους τους για την υλοποίηση δράσεων πυροπροστασίας το 2025.

Με τα ανωτέρω ποσά οι Δήμοι μπορούν να χρηματοδοτήσουν ενέργειες για την αποτροπή του κινδύνου πρόκλησης και την καταστολή πυρκαγιάς, όπως ο προληπτικός καθαρισμός της βλάστησης σε περιοχές ιδιαίτερης προστασίας (άλση, πάρκα, κατασκηνώσεις), η απομάκρυνση των υπολειμμάτων καθαρισμού της βλάστησης που γίνεται από ιδιοκτήτες, και μισθωτές οικοπεδικών και λοιπών ακάλυπτων χώρων εντός σχεδίου, ο προληπτικός καθαρισμός της βλάστησης καθ’ υπόδειξη και σε συνεργασία με τις κατά τόπους αρμόδιες Δασικές Υπηρεσίες κυρίως στη ζώνη μίξης δασών – πόλεων και οικισμών, η συντήρηση και βελτίωση του δασικού οδικού δικτύου, η υλοποίηση προληπτικών μέτρων για την αποφυγή πρόκλησης πυρκαγιών από τη λειτουργία χώρων ανεξέλεγκτης εναπόθεσης απορριμμάτων, η ενίσχυση εθελοντικών δράσεων, η προμήθεια εξοπλισμού, η κάλυψη λειτουργικών εξόδων και η κάλυψη δαπανών μίσθωσης οχημάτων ή μηχανημάτων προς ενίσχυση του έργου της καταστολής ή της αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών».

Ακολούθως τόνισε ότι ξεκινά «νέα εποχή ανασυγκρότησης» για το πυρόπληκτο Μάτι. «Ολοκληρώθηκε και το Β’ επίπεδο πολεοδομικού σχεδιασμού, καθιστώντας τις πληγείσες περιοχές στη Νέα Μάκρη και τη Ραφήνα, συνολικής έκτασης 2.579 στρεμμάτων, ασφαλείς, βιώσιμες, ανθεκτικές και προστατευμένες. Οι πυρόπληκτες περιοχές ανασχεδιάζονται και πολεοδομούνται με πολλαπλή στόχευση: την ασφάλεια των κατοίκων και των επισκεπτών, τη βιώσιμη ανάπτυξη, τη θωράκιση από φυσικές καταστροφές, τη βέλτιστη αξιοποίηση του δημόσιου χώρου με νέους και μεγαλύτερους δρόμους, με πλατείες, με κοινόχρηστους χώρους πρασίνου, με πεζοδρόμους και κοινωφελείς χώρους.

Τονίζεται ότι είναι η πρώτη φορά στα ελληνικά πολεοδομικά δεδομένα που εγκρίνονται ταυτόχρονα με μία Κοινή Υπουργική Απόφαση το Ρυμοτομικό Σχέδιο και οι περιβαλλοντικοί όροι όλων των προβλεπόμενων έργων και κυρώνεται η Πράξη Εφαρμογής του Σχεδίου, διαμορφώνοντας συνθήκες άμεσης εφαρμογής του εγκεκριμένου σχεδιασμού χωρίς καθυστερήσεις».

«Άρση των γραφειοκρατικών εμποδίων και φορολογικά κίνητρα για τις δωρεές προς το Δημόσιο, δυνατότητα στέγασης νοικοκυριών σε ακίνητα που κληρονομεί το κράτος ή ανήκουν σε ιδρύματα και παραμένουν αναξιοποίητα, κανόνες διαφάνειας στη διαχείριση των δωρεών με σύσταση ψηφιακής πλατφόρμας για την υποβολή και αποδοχή τους προβλέπει μεταξύ άλλων το σχέδιο νόμου “Πλαίσιο για δωρεές προς το Δημόσιο, σχολάζουσες κληρονομίες, ιδρύματα και κοινωφελείς περιουσίες ” που παρουσίασε χθες ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κωστής Χατζηδάκης», είπε αμέσως μετά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Μεταξύ άλλων τόνισε ότι το σχέδιο νόμου αντιμετωπίζει σειρά προβλημάτων που υφίστανται σήμερα, όπως: η δυσκολία αποδοχής δωρεών προς το Δημόσιο με αποτέλεσμα να παρατηρείται το φαινόμενο ακόμη και ματαίωσής τους, η άγνοια του Δημοσίου για την ύπαρξη σχολαζουσών κληρονομιών και η κατάχρησή τους από επιτήδειους ή η σταδιακή απαξίωσή τους, η ύπαρξη γραφειοκρατικών εμποδίων που δυσχεραίνουν την εκπλήρωση των κοινωφελών στόχων των ιδρυμάτων που αποτρέπουν πιθανούς δωρητές από τη διάθεση της περιουσίας τους μέσω ιδρυμάτων κ.α. Επίσης παράλληλα προβλέπονται φοροαπαλλαγές για τα ιδρύματα αλλά και δικλείδες ασφαλείας για την αποφυγή της φοροδιαφυγής με το πρόσχημα της κοινωφελούς δράσης.

Ο κ. Μαρινάκης ανέφερε στη συνέχεια πως «την στήριξή τους στον εξαιρετικά σημαντικό θεσμό των Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας επαναβεβαίωσαν σε συνάντηση που είχαν με τους διευθυντές τους από όλη την Ελλάδα, η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού υπό τον Κυριάκο Πιερρακάκη και η πρόεδρος του ΙΝΕΔΙΒΙΜ Άννα Ροκοφύλλου. Στόχος της εκπαιδευτικής και κοινωνικής πολιτικής της κυβέρνησης είναι να προσφέρει ίσες ευκαιρίες και δυνατότητες για μόρφωση και ευημερία σε κάθε πολίτη, χωρίς αποκλεισμούς και στο πλαίσιο αυτό ο εκπαιδευτικός θεσμός των Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας διαδραματίζει σπουδαίο ρόλο με έντονο κοινωνικό αποτύπωμα».

Επαναλαμβάνοντας όσα τόνισε η πρόεδρος του ΙΝΕΔΙΒΙΜ, επεσήμανε ότι «τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας είναι ένας θεσμός καινοτόμος, που μπορεί να συμβάλει αποφασιστικά στην αντιμετώπιση του εκπαιδευτικού και του κοινωνικού αποκλεισμού, παρέχοντας ευκαιρίες μάθησης, ένταξης, κινητικότητας αλλά και συμπερίληψης σε κοινωνικά ευάλωτες ομάδες».

Σεραφείμ Κοτρώτσος

Η επιλογή του προσώπου έγινε σε δεύτερο χρόνο, και μόνο αφού ο Κυριάκος Μητσοτάκης αξιολόγησε και αποφάσισε τι συμφέρει περισσότερο την χώρα και την παράταξή του στην σημερινή (εσωτερική) πολιτική και γεωπολιτική σφαίρα. Αφ’ ης στιγμής ο κύβος ερρίφθη και αποφασίστηκε να διαρραγεί η τριακονταετής παράδοση που ήθελε τις κυβερνητικές πλειοψηφίες να προτείνουν Πρόεδρο της άλλης πλευράς, ο πρωθυπουργός είχε να επιλέξει μεταξύ μιας μικρής λίστας υποψηφίων. Ο Αντώνης Σαμαράς έχει διαγραφεί από τη Ν.Δ, οι Κώστας Καραμανλής και Νίκος Δένδιας είχαν δηλώσει πως δεν ενδιαφέρονται για τον συνταγματικά “απογυμνωμένο” ρόλο, ο Κώστας Τασούλας, ως εκ τούτου, ήταν μία λογική (και καλή στη συγκυρία) επιλογή- ίσως και η μοναδική.

Ως προς το δίδυμο που προβαλλόταν ως “φαβορί” το προηγούμενο διάστημα, η πραγματικότητα είναι πως ο κ. Μητσοτάκης ουδέποτε σκέφτηκε σοβαρά την πιθανότητα να προτείνει τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Όσες εγγυήσεις θεσμικής ευλάβειας κι’ αν έδινε, η πολιτική πληθωρικότητά του θα τον οδηγούσε σε συχνές παρεμβάσεις επί παντός επιστητού και θα μετέβαλλε την προεδρία της Δημοκρατίας σε έναν επικοινωνιακά (και πολιτικά;) παρεμβατικό μηχανισμό. Εάν υπάρχει, άλλωστε, κάποιος που, επιστημονικά και πολιτικά, γνωρίζει καλύτερα να ακροβατεί μεταξύ τύπου και πνεύματος του Συντάγματος αυτός είναι ο κ. Βενιζέλος.

Το όνομά του, ωστόσο, έπαιζε δυνατά, κάτι που αφέθηκε από το Μέγαρο Μαξίμου, στο πλαίσιο της παραπλάνησης, αλλά και υποκινήθηκε από κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ (με επιρροή στον πρόεδρό του) και από παράγοντες που στέκονται διαχρονικά στο πλάϊ του κ. Βενιζέλου. Κάπως έτσι στην Χαριλάου Τρικούπη έκαναν την επιθυμία τους σενάριο, δίχως να υπολογίζουν ότι το “Τασούλας ή Βενιζέλος” περιέγραφε δύο εκ διαμέτρου αντίθετες επιλογές του πρωθυπουργού που εκ των πραγμάτων δεν μπορούσαν να συμβαδίζουν. Ασφαλής πολιτικά επιλογή από τη μία, περιπετειώδης και παρακινδυνευμένη από την άλλη.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιθυμεί έναν όσο το δυνατόν πιο καθαρό πολιτικό διάδρομο μέχρι τις επόμενες εκλογές, τις οποίες, προφανώς, σκοπεύει να κερδίσει. Η πολιτική υστεροφημία (τρίτη νίκη στη σειρά…) που θα αποκομίσει είναι τουλάχιστον δελεαστική, ενώ πιθανώς θα δημιουργήσει στέρεες προϋποθέσεις και για όποιον άλλο σχεδιασμό με ευρωπαϊκή διάσταση μπορεί να κάνει.

Αυτός ο στόχος περνάει μέσα από την μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση της εκλογικής βάσης της Ν.Δ: αφενός, να επιστρέψουν όσοι, δυσφορώντας για τις κυβερνητικές πολιτικές, δεν ψήφισαν στις ευρωεκλογές, και, αφετέρου, να επαναπατρισθούν όσοι επέλεξαν κόμματα στα δεξιά της. Στις τελευταίες μετρήσεις διαπιστώνεται επίμονα ότι το άθροισμα αυτών των κομμάτων ενισχύεται και φθάνει περίπου στο 20%, με την Ελληνική Λύση και τη Φωνή Λογικής να αναπτύσσουν και έναν εσωτερικό ανταγωνισμό που μπορεί να επιτείνει τις μετακινήσεις ψηφοφόρων. Η δε διαγραφή Σαμαρά μπορεί να έχει δυσαρεστήσει ένα τμήμα της εκλογικής βάσης του κυβερνώντος κόμματος.

Τούτων δοθέντων, η επιλογή του Κωνσταντίνου Τασούλα θεωρείται ικανή και ως πολιτικό ανάχωμα- μένει, βεβαίως, να κριθεί κάτι τέτοιο.

Παράλληλα, ο πρωθυπουργός απέδειξε με αυτή την επιλογή πως αισθάνεται αρκετά ασφαλής ως προς την επιρροή του στον χώρο του κέντρου, το οποίο αποτελεί την “δεξαμενή” που τον στηρίζει από το 2016. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις έδειξαν ότι η απήχηση του ΠΑΣΟΚ μένει στάσιμη, ίσως και να μειώνεται, την ώρα που η Ν.Δ ανακάμπτει και “πιάνει” το 30%, ο δε Νίκος Ανδρουλάκης δεν μπορεί να πλησιάσει τον κ. Μητσοτάκη στην “κυβερνησιμότητα”.

Παρά την σημαντική κοινοβουλευτική τους δραστηριότητα, το νέο προφίλ με ισχυρότερη ηγετική ομάδα, και με τον ΣΥΡΙΖΑ να αγκομαχά, στη Χαριλάου Τρικούπη αντιλαμβάνονται (;) πως ο στόχος να νικήσουν τη Ν.Δ περνάει στην περιοχή του φαντασιακού.

Ο χειρισμός της τελικής επιλογής του κ. Μητσοτάκη φαίνεται πως αποπροσανατόλισε ή και παραπλάνησε το ΠΑΣΟΚ. Ως εκ τούτου ο πρωθυπουργός κατάφερε και ένα επικοινωνιακό και πολιτικό πλήγμα στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο κ. Ανδρουλάκης επένδυσε πολιτικά σε μία κεντροαριστερή επιλογή Μητσοτάκη (Βενιζέλος), επέλεξε να αναμένει μέχρι τέλους την πρόταση του πρωθυπουργού, κι όταν άκουσε το όνομα Τασούλας περιέπεσε σε αμηχανία, οικτίροντας το Μαξίμου γιατί έσπασε την πολιτική παράδοση και γιατί στις ψηφοφορίες της Βουλής θα πουν “ναι” και οι Σπαρτιάτες. Ελάχιστοι παρακολουθούν αυτά τα επιχειρήματα και ακόμα λιγότεροι τα κατανοούν. Βρίσκεται, δε, στην ακόμα δυσκολότερη θέση να εξηγεί γιατί προτείνει δικό του υποψήφιο, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει προτείνει μία σημαντική πολιτική προσωπικότητα (Λούκα Κατσέλη) που προέρχεται από τα βάθη του ανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ και υπήρξε εμβληματική υπουργός της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου.

Οι πολιτικές εξελίξεις είναι βέβαιο πως δεν θα κριθούν από την προεδρική εκλογή. Οι πολίτες, δικαίως, ανησυχούν για την προσωπική οικονομική τους κατάσταση (ακρίβεια), την Υγεία, τα εθνικά θέματα κ.ά. Γνωρίζουν πως τα προβλήματά τους, εάν μετριαστούν αυτό θα συμβεί από τις αποφάσεις της κυβέρνησης και όχι από το νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Έχουν απόλυτη συναίσθηση του πραγματικού μεγέθους και της επιρροής του εκάστοτε Προέδρου.

Όμως, το κλίμα που παράγεται από την άγονη αντιπαράθεση για την προεδρική εκλογή δείχνει πως ο πρωθυπουργός παραμένει κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού και ότι το ΠΑΣΟΚ σπατάλησε πολύτιμο πολιτικό κεφάλαιο να “βάλει δικό του άνθρωπο” στο προεδρικό μέγαρο και όχι το πώς θα δημιουργήσει προϋποθέσεις -πολιτικές σήμερα, εκλογικές αύριο- για να μπει το ίδιο στο απέναντι κτίριο (Μαξίμου).

“Διαχρονικά και ιστορικά όσοι ήταν πολιτικά πρόσωπα, ήταν καλύτεροι πρόεδροι. Οι δικαστές είναι να κάνουν άλλη δουλειά, οι τραπεζίτες το ίδιο και παρά το περιορισμένο των εξουσιών του Προέδρου, εάν – χτυπάω ξύλο – είτε από εσωτερικό είτε εξωτερικό κίνδυνο, μπορεί να χρειαστεί και πρέπει να έχει πολιτική εμπειρία”, είπε ο κ. Κακλαμάνης (Mega). Τάχθηκε έτσι εμμέσως πλην σαφώς κατά μίας νέας υποψηφιότητας της κ. Σακελλαροπούλου, αλλά και της ιδέας να προταθεί ο κ. Στουρνάρας.

Ο κ. Κακλαμάνης υποστήριξε ότι ο Πρόεδρος Δημοκρατίας πρέπει να είναι ένα πρόσωπο με πολιτική εμπειρία που “να έχει βαπτιστεί πολλές φορές στη λαϊκή ετυμηγορία” και εκτίμησε ότι τέτοια πρόσωπα υπάρχουν και στην κεντροριστερά και στην κεντροδεξιά.

Εδειξε έτσι ότι η ΚΟ της ΝΔ πράγματι δεν θα μπορούσε να απορρίψει πχ μία υποψηφιότητα Βενιζέλου, με τον οποίο άλλωστε έχει συγκυβερνήσει. Εκτίμησε πάντως ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις από τη “λαϊκή βάση” της ΝΔ.

Το παρασκήνιο, ωστόσο, αναφέρει ότι εφόσον ο Κυριάκος Μητσοτάκης καταλήξει στην επιλογή του προέδρου της Βουλής Κωνσταντίνου Τασούλα για την προεδρία της Δημοκρατίας, ο εμπειρότατος κοινοβουλευτικά Νικήτας Κακλαμάνης (που συγκεντρώνει την συμπάθεια και αποδοχή σχεδόν του συνόλου του κοινοβουλίου) θα προωθηθεί για την θέση του προέδρου της Βουλής.

Όπως προβλέπει η διαδικασία εκλογής ΠτΔ (η οποία με την τελευταία αναθεώρηση του Συντάγματος έχει αποσυνδεθεί από την διεξαγωγή πρόωρων εκλογών), στις πρώτες δύο ψηφοφορίες απαιτείται ευρεία πλειοψηφία 200 βουλευτών, οι επόμενες 180 και η τελευταία μόνο 151 βουλευτές. Στο Μέγαρο Μαξίμου, ωστόσο, γνωρίζουν πως σε μία φάση που ο πρωθυπουργός εμφανίζεται πολιτικά ισχυρός (παρά τη δημοσκοπική πτώση), χωρίς, δηλαδή, να νοιώθει οιονδήποτε κίνδυνο από το ΠΑΣΟΚ που δημοσκοπικά παραμένει στην σφαίρα του 18%, θα αποτελούσε θετική εξέλιξη εάν εξασφαλιζόταν η ευρύτερη δυνατή πλειοψηφία για το πρόσωπο που θα προτείνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

[ Όπως προβλέπει το Σύνταγμα: Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται εκείνος που συγκέντρωσε την πλειοψηφία των δύο τρίτων του συνολικού αριθμού των βουλευτών.
Αν δεν συγκεντρωθεί η πλειοψηφία αυτή, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται ύστερα από πέντε ημέρες.
Αν δεν επιτευχθεί ούτε στη δεύτερη ψηφοφορία η οριζόμενη πλειοψηφία, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται ακόμη μία φορά ύστερα από πέντε ημέρες, οπότε εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκείνος που συγκέντρωσε την πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών.

Αν δεν επιτευχθεί ούτε και στην τρίτη ψηφοφορία η αυξημένη αυτή πλειοψηφία, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται ύστερα από πέντε ημέρες και εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκείνος που συγκέντρωσε την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών. Αν δεν επιτευχθεί ούτε αυτή η πλειοψηφία, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται ύστερα από πέντε ημέρες και εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκείνος που συγκέντρωσε τη σχετική πλειοψηφία. Σε περίπτωση ισοψηφίας εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκείνος που συγκέντρωσε το μεγαλύτερο αριθμό ψήφων στην πρώτη ψηφοφορία της προηγούμενης παραγράφου.]

Η Κατερίνα Σακελαροπούλου, σύμφωνα με τις περισσότερες εισηγήσεις στον πρωθυπουργό, δεν μπορεί να εξασφαλίσει εύκολα ευρύτερη πλειοψηφία, το σοβαρότερο, ωστόσο, είναι ότι μπορεί εύκολα να σημειωθούν “διαρροές” από την Κ.Ο της Ν.Δ και δη τόσες που θα τεθεί -τυπικά, όχι ουσιασιαστικά- θέμα δεδηλωμένης: να την ψηφίσουν, δηλαδή, λιγότεροι από 151 βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος.

Τα πρόσωπα που έχουν ακουστεί και βρίσκονται στη short list του κ. Μητσοτάκη εξετάζονται, όχι μόνο ως προς την πολιτική καταγωγή τους (κεντροαριστερή ή κεντροδεξιά-δεξιά), αλλά και ως προς το εάν μπορούν να εξασφαλίσουν ευρεία πλειοψηφία. Για παράδειγμα, ο Κωνσταντίνος Τασούλας, μπορεί να εξασφάλισε 283 και 249 ψήφους για να εκλεγεί πρόεδρος της Βουλής το 2019 και το 2023, όμως δεν τίθεται σύγκριση μεταξύ της ανάδειξης σε αυτή τη θέση και της εκλογής του ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Το ΠΑΣΟΚ έχει δηλώσει ότι δεν θα στηρίξει παραταξιακή υποψηφιότητα, ως εκ τούτου ο κ. Τασούλας έχει βέβαιες τις 159 ψήφους, ίσως μερικών ακόμα ανεξάρτητων και επιπλέον ίσως και την στήριξη βουλευτών από τα κόμματα δεξιά του κυβερνώντος. Είναι, όμως, δύσκολο να φτάσει τις 180 ψήφους, άρα η διαδικασία είναι πολύ πιθανό να φτάσει στις τελευταίες στη σειρά ψηφοφορίες. Η εκλογή του είναι βέβαιη και θα ικανοποιήσει το σύνολο της Κ.Ο της Ν.Δ (όπως, …όλως τυχαίως, προεξόφλησε ο Μάκης Βορίδης), όμως δεν θα δημιουργήσει γεγονός συναίνεσης.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, που μέχρι πριν μερικές ημέρες εθεωρείτο εκ των φαβορί, από την άλλη μπορεί να εξασφαλίσει σχεδόν το σύνολο των 159 (αρκετοί στη Ν.Δ δεν τον θέλουν, όμως, δύσκολα θα σημειωθεί “αντάρτικο”), συν τους 31 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, άρα θα φτάσει σχετικά εύκολα στα 180 “ναι”. Όμως, η περίπτωση Βενιζέλου μάλλον χάνει τις πιθανότητες τις τελευταίες ώρες. Μπορεί, ωστόσο, να υπάρξουν εκπλήξεις, όπως και να έχει, όμως, θα έχουμε μάλλον μία διαδικασία αρκετών ψηφοφοριών και η πλειοψηφία εκλογής του νέου ή της νέας ΠτΔ δεν θα είναι ευρεία. Και εφόσον δεν επιδιώξει κάτι τέτοιο, τελικά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο πρόεδρος της Βουλής λέγεται ότι αποκτά προβάδισμα…

Η κίνηση Χαρίτση έφερε σε σχετικά δύσκολη θέση πρώτα το ΠΑΣΟΚ, αφού ο Νίκος Ανδρουλάκης όχι μόνο διατηρεί εξαιρετική σχέση με τον πρώην ανώτατο δικαστικό αλλά του οφείλει πολλά για την ανάδειξη και τον χειρισμό της υπόθεσης της παρακολούθησής του μέσω Pretador αλλά και με “νόμιμη επισύνδεση” από την ΕΥΠ. Σε πρώτη ανάγνωση η συγκεκριμένη πρόταση δεν έχει τύχη να συγκροτήσει μπλοκ κομμάτων της αντιπολίτευσης αφού, τόσο το ΠΑΣΟΚ, όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ, έχουν αποφασίσει να περιμένουν την εισήγηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Η παράμετρος Σακελαροπούλου

Μιλώντας στον ΣΚΑΙ όταν ρωτήθηκε για το θέμα  εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, χαρακτήρισε πρόωρη τη συζήτηση, υπογραμμίζοντας οτι το ΠΑΣΟΚ θα σταθεί με σοβαρότητα στο σωστό χρόνο. “Εκτιμώ ιδιαιτέρως τον κύριο Ράμμο για τη στάση του σε μια νοσηρή υπόθεση παρακρατικού περιεχομένου. Άντεξε, αγωνίστηκε με όλες τις δυνάμεις για να βγει η αλήθεια στην επιφάνεια. Τον εκτιμώ απεριόριστα. Εκτιμώ και την κυρία Σακελλαροπούλου”, ανέφερε ο κ. Ανδρουλάκης επισημαίνοντας ότι “όλα πρέπει να γίνονται στον καιρό τους. Η προεδρική εκλογή δεν είναι για μικροπολιτικά παιχνίδια ή για εσωκομματικές διευθετήσεις. Παγίως η επιλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας,  γίνεται από πρόσωπο που αφορά τον απέναντι χώρο από την κυβέρνηση. Περιμένω να τελειώσει ο προϋπολογισμός για να αναδείξουμε τις δικές μας εναλλακτικές προτάσεις και όταν θα έρθει η ώρα θα τοποθετηθούμε με σοβαρότητα”, τόνισε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. 

Εμμέσως, με τη συγκεκριμένη δήλωση, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έδειξε στον πρωθυπουργό έναν εύκολο δρόμο να εξασφαλίσει την συναίνεση του κόμματός του σχετικά με την υποψηφιότητα για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Η αναφορά του στη νυν ΠτΔ δεν ήταν τυχαία. Υπό μία έννοια, μάλιστα, “συναντήθηκε” με την αναφορά που έκανε προ ημερών, μιλώντας στο ΟΤ Forum, ο Αλέξης Τσίπρας, όταν απευθυνόμενος στον Κυριάκο Μητσοτάκη διατύπωσε το ρητορικό ερώτημα “γιατί δεν προτείνει την κ. Σακελαροπούλου, τι λάθος έχει κάνει;”, κατηγορώντας τον για θεσμικά παιχνίδια με την προεδρία της Δημοκρατίας.

Δεδομένου, λοιπόν, ότι κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ μιλούν θετικά για την Πρόεδρο της Δημοκρατίας θεωρείται βέβαιο πως, εφόσον ο πρωθυπουργός αποφασίσει να προτείνει την επανεκλογή της η συγκεκριμένη πρόταση μπορεί να συγκεντρώσει ευρεία πλειοψηφία. Θα το κάνει, όμως, ο κ. Μητσοτάκης;

Οι αντιδρώντες στην Κ.Ο της Ν.Δ

Παρότι δεν πρέπει να αποκλειστεί η πιθανότητα, στο Μέγαρο Μαξίμου έχουν ήδη μετρήσει έναν σημαντικό αριθμό βουλευτών της Ν.Δ που έχουν στείλει “απαγορευτικό”, χρεώνοντας στην κ. Σακελαροπούλου τη συμμετοχή της σε εκείνη τη μεταμεσονύχτια “εορταστική” συνάθροιση σε wine bar του αθηναϊκού κέντρου, μετά την ψήφιση στη Βουλή του νομοσχεδίου για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι πολλοί από τους 21 βουλευτές που είπαν “όχι” στο νομοσχέδιο δηλώνουν ότι δεν θα ψηφίσουν την επανεκλογή της εάν την προτείνει ο πρωθυπουργός. Μηνύματα, και μάλιστα δημόσια, έχουν στείλει ο Νότης Μηταράκης, ο Θάνος Πλεύρης, ο οποίος είπε στο Action24 ότι “η λύση για την προεδρία πρέπει να είναι …δεξιά”, ο Νικήτας Κακλαμάνης που επίσης έδειξε προς την ίδια κατεύθυνση (” οι παραδόσεις για υποψήφιο από την άλλη πλευρά είναι για να σπάνε”, είπε). Το γεγονός ότι ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε καταψηφίσει, μόνος απ΄ όλους τους βουλευτές της Ν.Δ, το 2015, την πρόταση Τσίπρα για τον Προκόπη Παυλόπουλο, “απελευθερώνει” πολλούς βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος.

Βεβαίως, ακόμα κι αν αρκετοί βουλευτές καταψήφιζαν τυχόν πρόταση επανεκλογής της κ. Σακελαροπούλου, ο πρωθυπουργός μπορεί να εκτιμά βάσιμα πως θα έχει τις θετικές ψήφους των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ (άλλωστε η νυν ΠτΔ αποτέλεσε, το 2020, και δική του πρόταση). Ο σοβαρός δισταγμός, όμως, του κ. Μητσοτάκη κρύβεται σε αυτό που είπε ο Αλέξης Τσίπρας: “Δεν θα πέσει η κυβέρνηση, θα έχει, όμως, σοβαρό πολιτικό πρόβλημα και απώλεια δεδηλωμένης”. Ήτοι, εάν μία τέτοια πρόταση του πρωθυπουργού δεν την στηρίξουν τουλάχιστον 151 βουλευτές της Ν.Δ η κυβέρνηση θα εμφανιστεί ασταθής. Εάν συνδυάσει δε κανείς την πρόσφατη διαγραφή του Αντώνη Σαμαρά, δεν πρέπει να αποκλείεται να εκδηλωθεί κίνηση σαμαρικών βουλευτών δια της καταψήφισης μιας τέτοιας πρότασης του πρωθυπουργού.

Που στοχεύει ο πρωθυπουργός

Το ερώτημα που αναδεικνύεται είναι τι ακριβώς επιδιώκει ο Κυριάκος Μητσοτάκης με την υπόδειξη της υποψηφιότητάς του κόμματός του τον Ιανουάριο.

–Εάν επιδιώξει την εδραίωσή του στο κέντρο, όπου ούτως ή άλλως διαθέτει υπεροπλία έναντι του Νίκου Ανδρουλάκη, τότε η Κατερίνα Σακελαροπούλου είναι μία από τις πιό ενδεδειγμένες λύσεις. Ίσως η ασφαλέστερη καθώς η συνεργασία της με την κυβέρνηση υπήρξε έως τώρα αδιατάρρακτη.

-Εάν, από την άλλη, σκοπός του είναι να συσπειρώσει την κοινοβουλευτική ομάδα της Ν.Δ και την εκλογική της βάση, τότε πρέπει να αναζητήσει μία κεντροδεξιά επιλογή, ακόμα καλύτερα, δε, εάν είναι πολιτικά ήπια ώστε να εκμαιεύσει ψήφους και από το ΠΑΣΟΚ. Στη Χαριλάου Τρικούπη, άλλωστε, έχουν αποφασίσει να εξαντλήσουν τα περιθώρια συναίνεσης στο θέμα της προεδρικής εκλογής για να εξισορροπούν -με θεσμικούς όρους- την σκληρή αντιπολίτευση που θέλουν να ασκήσουν. Και παράλληλα να αφαιρέσουν από την κυβέρνηση το επιχείρημα περί “πράσινου ΣΥΡΙΖΑ”. Οι πλευρές Μητσοτάκη και Ανδρουλάκη δηλώνουν ότι το θέμα αυτό δεν συζητήθηκε στην τελευταία συνάντηση τους, ωστόσο δίαυλος επικοινωνίας υπάρχει πλέον και θα ενεργοποιηθεί την κατάλληλη στιγμή.

Οι ασφαλείς επιλογές

Ο Κωνσταντίνος Τασούλας μοιάζει μία αρκετά καλή επιλογή. Ως πρόεδρος της Βουλής (που συγκέντρωσε μεγάλη πλειοψηφία) είναι πολύ πιθανό να αποτελέσει σημείο σύγκλισης και για το ΠΑΣΟΚ, ακόμα και για βουλευτές που προέρχονται από κόμματα στα δεξιά της Ν.Δ. Και σε καθε περίπτωση θα τον ψηφίσουν όλοι οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος. Με “αυτοεξαιρεθέντες” από τη συζήτηση τους Κώστα Καραμανλή και Νίκο Δένδια, μία παρόμοια επιλογή θα μπορούσε να είναι ο Παναγιώτης Πικραμένος. Δεν είναι, πάντως, από τα φαβορί.

Ωστόσο, με αφορμή τον αστυνομικό που βίαζε τα παιδιά του και είχε επιδείξει παλαιότερα κακοποιητική συμπεριφορά ακόμα και σε βάρος πολιτών, ο πρόεδρος της Βουλής βρέθηκε σε δύσκολη θέση και αναγκάστηκε να αιτιολογήσει γιατί παρέμενε στην φρουρά μέχρι και την επίσημη καταγγελία της συζύγου του. Το “γαϊτανάκι” μετάθεσης ευθυνών δείχνει πως η υπόθεση ανησύχησε τον κ. Τασούλα.

“Είναι μια ερεβωδης υπόθεση. Οφείλονται απαντήσεις και η Βουλή πρέπει να δώσει απαντήσεις, αυτό προέκυψε σήμερα ως αίτημα και απο τη Διάσκεψη των Προέδρων” σχολίασε σε δηλώσεις του ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Παναγιώτης Δουδωνής, ενώ παράλληλα η αντιπρόεδρος της Βουλής, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Όλγα Γεροβασίλη τόνισε στη Διάσκεψη των Προέδρων: “Για αυτή τη δυσωδη και φοβερή υπόθεση που μας έχει συγκλονίσει όλους, πρέπει να γίνει έρευνα εις βάθος, και από Βουλη να δοθούν απαντήσεις. Οφείλει να υπάρχει διαφάνεια και από τη Βουλή” ζητώντας να στηριχθούν τα παιδιά θύματα.

Μία μεγάλη πολιτική κίνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη θα ήταν να προτείνει τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Για όσους γνωρίζουν καλά τον πρώην αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Σαμαρά, επιθυμεί διακαώς να κλείσει τον πολιτικό του κύκλο στο ύπατο αξίωμα ως πολιτειακός άρχων και εγγυήτής της ενότητας του έθνους. Παρά τη σύγκρουση με τον πρωθυπουργό στην υπόθεση των υποκλοπών, όταν αποτέλεσε το σημείο σύγκλισης όλων των συνταγματολόγων και υπέδειξε με τις υψηλού επιπέδου γνώσεις του τις δέουσες ενέργειες, είναι βέβαιο πως μπορεί να καταστείλει την πολιτική του ορμή και να προσαρμοστεί στις στενόχωρες συνταγματικές αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας. Τις γνωρίζει, άλλωστε, καλύτερα από οιονδήποτε, όπως και γνωρίζει και την “ελαστικότητά” τους όταν χρειάζεται. Αναμφισβήτητα, ο ρόλος του ταιριάζει, όμως, σε κάθε περίπτωση θα αποτελεί μία προσωπικότητα μεγάλου “ειδικού (πολιτικού) βάρους” ακριβώς απέναντι από το Μέγαρο Μαξίμου.

Μία καλή επιλογή, θεωρούν αρκετοί στη Ν.Δ, θα ήταν και ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας. Ασφαλής ως προς την πολιτική στόχευση στο κέντρο του πολιτικού συστήματος, όσο και ως προς την κοινοβουλευτική ομάδα της Ν.Δ, όπου μπορεί από τη μία να έχει κάποιες “αντιπάθειες”, από την άλλη, όμως, δύσκολα μπορεί να ξεχάσει κανείς ότι διετέλεσε υπουργός Οικονομικών της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Γι αυτό, μάλιστα, θεωρείται βέβαιο ότι θα λάβει εύκολα το “πράσινο φως”¨και από το Νίκο Ανδρουλάκη.

Συνομιλητές του πρωθυπουργού, ωστόσο, λένε πως δεν πρέπει να αποκλείεται και κάποιο όνομα-έκπληξη που, όμως, θα έχει έστω τα ελάχιστα χαρακτηριστικά να υποστηριχτεί από αριθμό βουλευτών που θα υπερβαίνει την κυβερνητική πλειοψηφία.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και ο Νότης Μηταράκης που ήταν ο πρώτος που άνοιξε πρόωρα τη συζήτηση, όταν από τον Ιούνιο είχε πει πως δεν πρέπει να είναι εκ νέου υποψήφια η Κατερίνα Σακελαροπούλου (λόγω της στάσης της στον γάμο για τα ομόφυλα, όταν “το γιόρτασε” μετά την ψηφοφορία στη Βουλή μαζί με τους Άκη Σκέρτσο, Αλεξ Πατέλη και άλλα στελέχη της Ν.Δ στο Bytheglass), όταν ρωτήθηκε στην “Επόμενη μέρα” του Action24, τόνισε πως είναι ακόμα άκαιρη. Βεβαίως, πρόσφατα, το “απαγορευτικό” το έσπασε ο Νικήτας Κακλαμάνης όταν είπε ότι “η παράδοση θέλει να προτείνεται από κάθε κυβέρνηση υποψήφιος από την άλλη πλευρά, ωστόσο οι παραδόσεις σπάνε”.

Το libre πληροφορείται ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ήδη μία short list υποψηφίων με τρία-τέσσερα ονόματα. Κώστας Καραμανλής και Νίκος Δένδιας, πάντως, έχουν αυτοεξαιρεθεί με τις τελευταίες δηλώσεις τους. Λέγεται ότι η νυν ΠτΔ βρίσκεται στη σχετική λίστα, αν και κερδίζει έδαφος τελευταία ο πρόεδρος της Βουλής Κων. Τασούλας, αφενός διότι εξυπηρετεί το άνοιγμα προς τη δεξιά πτέρυγα του κόμματος, αφετέρου διότι θεωρείται πως μπορεί να στηριχτεί από τα κόμματα δεξιά της Ν.Δ, τον διαγραφέντα Αντώνη Σαμαρά, ίσως και από άλλα κόμματα. Γιάννης Στουρνάρας και Βαγγέλης Βενιζέλος βρίσκονται επίσης στη λίστα, αλλά και όνομα-έκπληξη που, όμως, κρατείται ως επτασφράγιστο μυστικό στο Μέγαρο Μαξίμου.

Ο μετριοπαθής και παραδοσιακός δεξιός δικηγόρος από την Πάτρα, κορυφαίος υπουργός επί πολλά χρόνια των κυβερνήσεων της Ν.Δ, και μετά την αποχώρησή του πρόεδρος της ΔΗΑΝΑ, Κωστής Στεφανόπουλος, άνοιξε αυτή την παράδοση των συναινέσεων. Η ανάδειξή του στο ανώτατο πολιτειακό αξίωμα ήταν αποτέλεσμα συμφωνίας του τότε πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου με τον τότε πρόεδρο της Πολιτικής Άνοιξης, Αντώνη Σαμαρά, για στήριξη κοινής υποψηφιότητας με στόχο την αποφυγή εκλογών, τις οποίες ζητούσε ο τότε πρόεδρος της ΝΔ, Μιλτιάδης Έβερτ. Ο Στεφανόπουλος προτάθηκε αρχικά ως υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας από την Πολιτική Άνοιξη. Με τη στήριξη και του ΠΑΣΟΚ εξελέγη στις 8 Μαρτίου 1995, κατά την τρίτη ψηφοφορία, με 181 ψήφους και παρέμεινε στο ύπατο αξίωμα και για δεύτερη θητεία, προσδίδοντας -όπως του έχει αναγνωριστεί- αίγλη στον απογυμνωμένο από ουσιαστικές αρμοδιότητες ρόλο και έτσι απέκτησε “εθνικά χαρακτηριστικά” και πολύ υψηλή δημοφιλίας.

Δέκα χρόνια αργότερα, στις 8 Φεβρουαρίου 2005, ο στενός φίλος και συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου, πρώην υπουργός Εξωτερικών Κάρολος Παπούλιας ψηφιζόταν από 279 βουλευτές (με παρόντες και παρούσες 296) Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κατόπιν υποδείξεως της υποψηφιότητάς του από τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή. Υπηρέτησε κι αυτός δια δύο θητείες στο Προεδρικό Μέγαρο, η δεύτερη δε αποδείχθηκε ιδιαίτερα δύσκολη καθώς βρέθηκε στο στόχαστρο του αντιμνημονιακού μπλοκ την πρώτη περίοδο της βαθιάς οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής κρίσης (πρώτο και δεύτερο μνημόνιο).

Η “παράδοση” τηρήθηκε και το 2015, όταν η τότε κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, με εταίρο τους ΑΝΕΛ του Πάνου Καμμένου, αιφνιδίασαν και πρότειναν τον στενότερο συνεργάτη του Κώστα Καραμανλή, καθηγητή Προκόπη Παυλόπουλο για την Προεδρία της Δημοκρατίας, ο οποίος και εξελέγη με 233 ψήφους (το ΠΑΣΟΚ διαφοροποιήθηκε στηρίζοντας και ψηφίζοντας την υποψηφιότητα του Νίκου Αλιβιζάτου). Παρότι “πρώτη φορά Αριστερά”, όπως ήταν το σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας προτίμησε να τηρήσει και αυτός το “έθιμο” και να προτείνει πολιτικό από την άλλη πολιτική πλευρά.

Πέντε χρόνια αργότερα, η κυβερνητική πλειοψηφία του Κυριάκου Μητσοτάκη υπέδειξε την υποψηφιότητα της πρώην προέδρου του ΣτΕ Κατερίνας Σακελλαροπούλου (δεν πρότεινε για δεύτερη θητεία τον κ. Παυλόπουλο, τον οποίο, άλλωστε, δεν είχε ψηφίσει πέντε χρόνια νωρίτερα διαφοροποιούμενος από την υπόλοιπη κοινοβουλευτική ομάδα της Ν.Δ). Παρότι η νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν είχε κάποιο πολιτικό πρόσημο, η επιλογή της από τον Κυριάκο Μητσοτάκη αξιολογήθηκε ως συναινετική. Η αξιωματική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ στήριξε την συγκεκριμένη υποψηφιότητα επειδή αξιολογήθηκε θετικά η δικαστική της θητεία, οι πληροφορίες λένε, μάλιστα, πως είχαν προηγηθεί επαφές στενών συνεργατών του Αλέξη Τσίπρα μαζί της πριν αποφασιστεί η συναίνεση στην ψηφοφορία στη Βουλή.

Θα συνεχίσει την “παράδοση” ο πρωθυπουργός;

Το ερώτημα που θέτουν αρκετοί, καθώς οδεύουμε προς μία νέα εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας (η θητεία της κ. Σακελαροπούλου λήγει τον Φεβρουάριο του 2025) σε μερικούς μήνες, είναι εάν ο πρωθυπουργός θα συνεχίσει την παράδοση να προτείνεται από την εκάστοτε κυβέρνηση υπερκομματικό πολιτικό πρόσωπο, ή και προερχόμενο (ως πολιτική καταγωγή) από άλλη παράταξη, ή θα συνυπολογίσει την πολιτική συγκυρία, τα μεγάλα ανοικτά κοινωνικά και εθνικά θέματα, ή και τις δημοσκοπήσεις, και θα κάνει μία επιλογή στην οποία θα βαρύνουν περισσότερο οι πολιτικές σκοπιμότητες.

Ως γνωστόν, ο ρόλος του Προέδρου της Δημοκρατίας δεν διαθέτει δυνατότητες ουσιαστικών παρεμβάσεων στα πολιτικά μας πράγματα, ακόμα κι έτσι, όμως, ο συμβολισμός του θεσμού είναι μεγάλος και καμία κυβέρνηση δεν θέλει να έχει έναν “ανταγωνιστικό” πόλο που θα της προκαλεί προβλήματα. Σημειώνεται πως μετά την τελευταία συνταγματική αναθεώρηση, η εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας έχει αποσυνδεθεί από τις εθνικές εκλογές, και η κυβερνητική πλειοψηφία μπορεί να εκλέξει Πρόεδρο χωρίς συναίνεση στην τρίτη ψηφοφορία.

Επίσης, πρέπει να λάβει υπόψη του κανείς ότι οι επιλογές του Αλέξη Τσίπρα στο πρόσωπο του Προκόπη Παυλόπουλου, και του Κυριάκου Μητσιτάκη σε αυτό της Κατερίνας Σακελαροπούλου, έγιναν στην αρχή της πρώτης κυβερνητικής τους θητείας, έχοντας λάβει υψηλό εκλογικό ποσοστό και υπό καθεστώς μεγάλης πολιτικής ισχύος και ανοχής του εκλογικού σώματος.

Τώρα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη διανύει την δεύτερη περίοδό της και βιώνει έντονα την πίεση του χαμηλού ποσοστού των ευρωεκλογών (28,3%) –παρότι διεξήχθησαν μόλις ένα χρόνο μετά τις βουλευτικές εκλογές όπου έλαβε 41%. Η ανοιχτή διαδικασία διαλόγου με την Τουρκία, από τη μία, και από την άλλη η αύξηση των ποσοστών των κομμάτων στα δεξιά της, σε συνδυασμό με την έντονη διαφοροποίηση του Αντώνη Σαμαρά και το ρήγμα που έχει δημιουργηθεί και με τους δύο πρώην πρωθυπουργούς, αλλάζει τα δεδομένα και επηρεάζει την επιλογή του προσώπου που θα υποδειχθεί ως υποψήφιος/α για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Κι όλα τα παραπάνω με την “κοινωνική αντιπολίτευση” να παραμένει ισχυρή αν και ακόμα πολιτικά “ανέκφραστη”.

Στόχος η τρίτη κυβερνητική θητεία

Η επιλογή Μητσοτάκη θα γίνει, επίσης, υπό το φάσμα της στρατηγικής του να κερδίσει μία τρίτη κυβερνητική θητεία, το καλοκαίρι του 2027 -ή και νωρίτερα…-, προκειμένου να είναι ο πρώτος πρωθυπουργός μετά την μεταπολίτευση με τρεις συνεχείς θητείες. Γνωρίζει, ωστόσο, ότι με τις δημοσκοπικές καταγραφές της Ν.Δ να παραμένουν …επίμονα σε ποσοστά λίγο κάτω από το 30% (κοντά, δηλαδή, στο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών), ο στόχος της αυτοδυναμίας (38%+) μοιάζει ανέφικτος, ή, έστω, πολύ δύσκολα επιτεύξιμος. Πιθανότατα θα χρειαστεί κυβερνητικό εταίρο, εφόσον η Ν.Δ επιτύχει ποσοστό κοντά στο 32-34%, γεγονός που σε μεγάλο βαθμό πρέπει να λάβει υπόψη του ως προς το πρόσωπο που θα προτείνει τελικά για την Προεδρία της Δημοκρατίας.

Τα ονόματα και τα διλήμματα

Ήδη, στη δημόσια σφαίρα ακούγονται αρκετά ονόματα. Ως φαίνεται, οι επιλογές των Αντώνη Σαμαρά και Κώστα Καραμανλή έχουν απομακρυνθεί ως πιθανότητα- η πρώτη αποκλείεται μετά τα τελευταία “πολεμικά” επεισόδια, η άλλη μάλλον σκοντάφτει στην απροθυμία του δεύτερου. Και οι δύο πρώην πρωθυπουργοί, άλλωστε, θα δημιουργούσαν εκ των πραγμάτων έναν συμβολικό και ανταγωνιστικό πόλο με όλα τα πολιτικά συνακόλουθα.

Η Κατερίνα Σακελαροπούλου δεν έχει ενημερωθεί ακόμα σχετικά με τις πρωθυπουργικές προθέσεις, ωστόσο στο Μέγαρο Μαξίμου λαμβάνουν υπόψη τους ότι τυχόν πρόταση για ανανέωση της θητείας της θα προκαλέσει αναστάτωση στην Κ.Ο της Ν.Δ και αρκετοί βουλευτές ίσως να μην την στηρίξουν λόγω της στάσης της κυρίως στο νόμο για την ισότητα στον γάμο (ομόφυλα ζευγάρια). Ακόμα κι αν βουλευτές, ή και κόμματα της αντιπολίτευσης ψήφιζαν μία τέτοια επιλογή -κάτι μάλλον απίθανο-, η πλειοψηφία θα ήταν ισχνή και θα συνιστούσε πολιτική ήττα για τον πρωθυπουργό. Από την άλλη, στα θετικά που προσμετρώνται σε μία τέτοια περίπτωση, είναι ότι η νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας συνεργάστηκε χωρίς προβλήματα με την κυβέρνηση και είναι βέβαιο πως και στο μέλλον η σχέση θα παραμείνει ανέφελη.

Ο Νίκος Δένδιας φέρεται να έχει δηλώσει ευθέως στον πρωθυπουργό ότι δεν ενδιαφέρεται για το ύπατο αξίωμα, είναι γνωστό, άλλωστε, ότι ο υπουργός Άμυνας θεωρεί εαυτόν ισχυρότατο εσωκομματικό πόλο και μάλιστα ευρύτερης αποδοχής και, ως εκ τούτου, θα προτιμήσει να εξαντλήσει τις δυνατότητες να είναι ο επόμενος πρόεδρος του κόμματος όταν και εφόσον δημιουργηθούν οι σχετικές προϋποθέσεις.

Η περίπτωση του Ευάγγελου Βενιζέλου, που επίσης έχει ακουστεί, εμπίπτει βεβαίως στην “παράδοση” των συναινέσεων. Προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ και έχει συγκυβερνήσει με τον Αντώνη Σαμαρά, όμως ο βαθμός αποδοχής του στο λεγόμενο “καραμανλικό” μπλοκ είναι πολύ μικρή, ενώ είναι βέβαιο πως ένας πολιτικό με αυτό το “ειδικό βάρος” και την μεγάλη προσήλωσή του στα της τήρησης του Συντάγματος δύσκολα θα συνυπάρξει με τον πρωθυπουργικό συγκεντρωτισμό που διέπει την σημερινή κυβέρνηση. Εάν, μάλιστα, ο ελληνοτουρκικός διάλογος φτάσει σε κρίσιμο σημείο, είναι βέβαιο πως δεν θα διστάσει να διατυπώσει τη γνώμη του, όπως θα έκαναν, άλλωστε, και οι κ.κ Σαμαράς και Δένδιας.

Με το ΠΑΣΟΚ, μάλιστα, σε τροχιά ανόδου και διεκδίκησης της πρωτιάς στις επόμενες εκλογές είναι πολύ πιθανό ο κ. Βενιζέλος, εάν δεχόταν μία τέτοια πρόταση, να την συζητούσε με το κόμμα του, ή από την άλλη ο Νίκος Ανδρουλάκης να επιχειρούσε να τον αποτρέψει, εφόσον, ως φαίνεται, έχει επιλέξει αυτόνομη και συγκρουσιακή πορεί με την κυβέρνηση, ως οιωνεί αξιωματική αντιπολίτευση.

Συνταγή… Αβέρωφ;

Αρκετοί θεωρούν ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, υπό το πρίσμα όλων αυτών, θα αναγκαστεί να μην ακολουθήσει τελικά την συναινετική παράδοση και θα προσφύγει σε μία κομματική επιλογή που όμως θα συσπειρώσει την Κ.Ο της Ν.Δ. Γι αυτό και ακούγεται έντονα το όνομα του προέδρου της Βουλής Κωνσταντίνου Τασούλα, πρόσωπο που μπορεί να λειτουργήσει και διεισδυτικά στην δεξιά πτέρυγα της παράταξης (“αφοπλίζοντας” τον Αντώνη Σαμαρά, καθώς οι δύο άντρες έχουν κοινή “αβερωφική” καταγωγή) σε μία περίοδο που το κυβερνών κόμμα αισθάνεται έντονα την πίεση από κόμματα όπως η Ελληνική Λύση, η Φωνή Λογικής ή η Νίκη.

Σε κάθε περίπτωση, ο πρωθυπουργός θα αρχίσει σταδιακά να ξετυλίγει τον σχεδιασμό του από τον Δεκέμβριο και θα τον εντείνει μετά την ψήφιση του προϋπολογισμού στη Βουλή, διαδικασία που εκ των πραγμάτων θα δράσει συσπειρωτικά αφού ενέχει τον χαρακτήρα ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση.