Όπως επισημαίνει σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι γιατροί διέγνωσαν αδενοκαρκίνωμα επί εδάφους νόσου Μπάρετ στον οισοφάγο, μια εξέλιξη που, όπως αναφέρει, συνδέεται με τη μακροχρόνια γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση από την οποία έπασχε και η οποία τον είχε «προειδοποιήσει» για αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου.

Όπως γράφει, μάλιστα, στην ανάρτησή του, τον Απρίλιο πρόκειται να υποβληθεί σε «δύσκολο χειρουργείο» γράφοντας «ελπίζω πως θα αντέξω»

Η ανάρτηση του Ανδρέα Φούρα για τη μάχη με τον καρκίνο

«Καλές μου φίλες και φίλοι. Τρεις μήνες τώρα βιώνω την σκληρή εμπειρία του καρκινοπαθούς. Η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση με είχε χρόνια προειδοποιήσει πως ένα αδενοκαρκίνομα επί νόσου Μπάρετ στον οισοφάγο ήταν αρκετά πιθανόν να έρθει. Πάντα έλεγα πως αποκλείεται να δεχθώ χημειοθεραπεία και σε αυτό ήμουν απόλυτος.

Όμως για την οικογένεια μου τελικά υπέκυψα και ήδη τελειώνει ένας κύκλος δύσκολος που έχει αρκετά επηρεάσει σώμα και ψυχολογία. Τον Απρίλιο θα έχω ένα δύσκολο χειρουργείο. Ελπίζω πως θα αντέξω. Θέλω να ευχαριστήσω για την συμπαράσταση και να συμβουλεύσω όσους ταλαιπωρούνται από παλινδρόμηση να μην παραλείπουν τον ιατρικό έλεγχο. Ξέρω πως με αγαπάτε και σας αγαπώ».

Ρούλα Σκουρογιάννη

Η Αλεξάνδρα Σταυροπούλου (Βιολόγος) και ο Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής και τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ), αναλύουν τα δεδομένα που αλλάζουν τον χάρτη της ογκολογικής φροντίδας.

Η δεκαετία της γονιδιωματικής έκρηξης

Τα τελευταία δέκα χρόνια, η πρόοδος στις τεχνολογίες ανάλυσης του DNA υπήρξε καταιγιστική. Η κλινική πράξη εξελίχθηκε από την απλή εξέταση μεμονωμένων γονιδίων στη χρήση εκτεταμένων πάνελ εκατοντάδων γονιδίων. Πλέον, τεχνολογίες όπως η αλληλούχιση ολόκληρου του εξώματος ή του γονιδιώματος κερδίζουν έδαφος, επιτρέποντας στους επιστήμονες να χαρτογραφήσουν με ακρίβεια τις «μεταλλάξεις-οδηγούς» που πυροδοτούν τη νόσο.

Αυτή η βαθιά κατανόηση των μοριακών μηχανισμών οδήγησε στην ανάπτυξη και έγκριση  στοχευμένων φαρμάκων, τα οποία παρεμβαίνουν συγκεκριμένα στις μοριακές αλλοιώσεις του όγκου, αυξάνοντας την αποτελεσματικότητα και μειώνοντας τις επώδυνες ανεπιθύμητες ενέργειες των παραδοσιακών θεραπειών.

Το τέλος της «εντοπισμένης» θεραπείας: Basket trials και ογκολογικά ανεξάρτητα φάρμακα

Μια από τις σημαντικότερες ανατροπές στην έρευνα είναι οι λεγόμενες «basket trials». Πρόκειται για κλινικές δοκιμές όπου η θεραπεία επιλέγεται με βάση το μοριακό προφίλ του όγκου και όχι το όργανο στο οποίο εντοπίζεται (π.χ. πνεύμονας, μαστός ή έντερο).

Σήμερα, διαθέτουμε εγκεκριμένες θεραπείες με «ογκολογικά ανεξάρτητο» χαρακτήρα (tumor-agnostic therapies). Αυτά τα φάρμακα χορηγούνται σε ασθενείς με τελείως διαφορετικούς τύπους καρκίνου, υπό την προϋπόθεση ότι οι όγκοι τους φέρουν την ίδια ακριβώς γενετική αλλοίωση. Παρότι η προσέγγιση αυτή είναι ακόμη σε πρώιμο στάδιο, οι προοπτικές για το άμεσο μέλλον είναι τεράστιες.

Από τη μονοθεραπεία στους ορθολογικούς συνδυασμούς

Η κλινική εμπειρία έδειξε ότι ο καρκίνος είναι ένας «έξυπνος» εχθρός που συχνά αναπτύσσει αντοχή όταν στοχεύεται μόνο ένας μοριακός μηχανισμός. Για τον λόγο αυτό, η έρευνα στρέφεται πλέον:

·         Στην κατανόηση των μηχανισμών αντοχής των καρκινικών κυττάρων.

·         Στην ανακάλυψη βιοδεικτών που θα προβλέπουν με ακρίβεια ποιοι ασθενείς θα ωφεληθούν από κάθε φάρμακο.

·         Στη δημιουργία ορθολογικών συνδυασμών φαρμάκων που προσφέρουν πιο διαρκή και σταθερά αποτελέσματα.

Ψηφιακή υποστήριξη και Μοριακά Ογκολογικά Συμβούλια

Με τον όγκο των δεδομένων να αυξάνεται εκθετικά, ο γιατρός χρειάζεται νέα εργαλεία για τη λήψη αποφάσεων. Η σύγχρονη ογκολογία επιστρατεύει:

1.      Βάσεις δεδομένων: Διασύνδεση γενετικών αλλοιώσεων με διαθέσιμες θεραπείες και τρέχουσες κλινικές δοκιμές.

2.      Μοριακά Ογκολογικά Συμβούλια: Διεπιστημονικές ομάδες που αναλύουν τα γονιδιωματικά ευρήματα για να προτείνουν την ιδανική λύση για τον κάθε ασθενή.

3.      Συστήματα υποστήριξης αποφάσεων: Ψηφιακά πλαίσια αξιολόγησης που μετατρέπουν την πληροφορία σε κλινική πράξη.

Στοχεύοντας το «ανέφικτο»: KRAS, CAR–T και διειδικά αντισώματα

Ιδιαίτερη αισιοδοξία επικρατεί για την αντιμετώπιση καρκίνων που θεωρούνταν «δύσκολοι». Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι μεταλλάξεις στο γονίδιο KRAS, οι οποίες επί δεκαετίες θεωρούνταν «μη στοχεύσιμες» (undruggable), αλλά πλέον βρίσκονται στο στόχαστρο νέων φαρμάκων.

Παράλληλα, νέες κατηγορίες θεραπειών μεταμορφώνουν την πρόγνωση:

·         Συζεύγματα αντισώματος-φαρμάκου (ADCs): «Έξυπνες βόμβες» που μεταφέρουν τη χημειοθεραπεία απευθείας στο καρκινικό κύτταρο.

·         Διειδικά αντισώματα: Φάρμακα που συνδέουν το καρκινικό κύτταρο με το ανοσοποιητικό σύστημα.

·         CAR-T cell therapies: Τροποποιημένα κύτταρα του ίδιου του ασθενούς που επιτίθενται στον όγκο.

Προκλήσεις και το μέλλον της ιατρικής ακριβείας

Η επόμενη φάση θα περιλαμβάνει ακόμη πιο σύνθετες αναλύσεις, όπως τα RNA πάνελ και η πρωτεομική, καθώς και την εξατομίκευση της ανοσοθεραπείας. Ωστόσο, η μεγάλη πρόκληση παραμένει η εφαρμογή στην καθημερινή κλινική πράξη:

·         Ποια εξέταση είναι η καταλληλότερη;

·         Πώς ερμηνεύονται σωστά τα αποτελέσματα;

·         Πώς θα διασφαλιστεί η πρόσβαση των ασθενών σε διεθνείς κλινικές δοκιμές;

Το μέλλον της ογκολογίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την Τεχνητή Νοημοσύνη (AI). Μέσα από τη συνεργασία ακαδημαϊκών ιδρυμάτων και φαρμακευτικής βιομηχανίας, το σύστημα υγείας θα μπορεί να «μαθαίνει» από κάθε ασθενή, προσφέροντας συνεχώς πιο στοχευμένες, αποτελεσματικές και ελπιδοφόρες θεραπείες.

*Μικρό λεξικό της νέας Ογκολογίας: Οι όροι που πρέπει να γνωρίζουμε

Για την καλύτερη κατανόηση των εξελίξεων στην εξατομικευμένη ιατρική, συγκεντρώσαμε και επεξηγούμε με απλά λόγια τις βασικές έννοιες που αναφέρονται στο άρθρο:

·         Γονιδιωματική (Genomics): Ο κλάδος της βιολογίας που μελετά το σύνολο του γενετικού υλικού (DNA) ενός οργανισμού. Στον καρκίνο, η γονιδιωματική ανάλυση μας επιτρέπει να εντοπίσουμε τις συγκεκριμένες «βλάβες» ή μεταλλάξεις που κάνουν έναν όγκο να αναπτύσσεται.

·         Βιοδείκτες (Biomarkers): Πρόκειται για βιολογικά «σημάδια» (μόρια, πρωτεΐνες ή γονίδια) που ανιχνεύονται στο αίμα, στα ούρα ή στους ιστούς. Οι βιοδείκτες λειτουργούν ως πυξίδα για τους γιατρούς, καθώς δείχνουν αν μια θεραπεία θα είναι αποτελεσματική ή αν η νόσος εξελίσσεται.

·         Ανοσοθεραπεία (Immunotherapy): Μια επαναστατική κατηγορία θεραπείας που δεν στοχεύει απευθείας τον καρκίνο, αλλά «εκπαιδεύει» ή ενεργοποιεί το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενούς, ώστε να αναγνωρίζει και να καταστρέφει τα καρκινικά κύτταρα.

·         Στοχευμένη θεραπεία (Targeted Therapy): Φάρμακα σχεδιασμένα να επιτίθενται μόνο σε συγκεκριμένα «ελαττωματικά» μόρια των καρκινικών κυττάρων, αφήνοντας ανέπαφα τα υγιή κύτταρα. Αυτό μειώνει τις παρενέργειες σε σχέση με την κλασική χημειοθεραπεία.

·         Μεταλλάξεις-Οδηγοί (Driver Mutations): Οι συγκεκριμένες γενετικές αλλαγές που «οδηγούν» τον καρκίνο να εξαπλωθεί. Η ταυτοποίησή τους είναι το «κλειδί» για να βρεθεί το κατάλληλο στοχευμένο φάρμακο.

Η είδηση του θανάτου

Ο χαμός του ηθοποιού έγινε γνωστός από το λογαριασμό του στο instagram. Σε ανάρτηση που δημοσιεύτηκε στη σελίδα του έγραψαν χαρακτηριστικά «ο αγαπημένος μας Τζέιμς Ντέιβιντ Βαν Ντερ Μπικ πέθανε ειρηνικά σήμερα το πρωί. Αντιμετώπισε τις τελευταίες του μέρες με θάρρος, πίστη και χάρη»

Η θανατηφόρα αρρώστια

Ο Βαν Ντερ Μπικ, ο οποίος ήταν παντρεμένος και είχε έξι παιδιά, ανακοίνωσε τη διάγνωση καρκίνου το 2024 και τελικά έφυγε από τη ζωή σήμερα, 11 Φεβρουαρίου 2026.

James Van Der Beek, "Dawson's Creek" star, has died at 48 https://t.co/MoJ56HZtEY pic.twitter.com/0wTMzbmT81

— CNN (@CNN) February 11, 2026

Ήταν περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του Ντόσον, του πρωταγωνιστή του ομώνυμου εφηβικού δράματος του 1998-2003 που ακολουθούσε μια ομάδα φίλων που ζούσαν σε μια μικρή πόλη της Μασαχουσέτης. Ενώ είχε επίσης ρόλους στις ταινίες “Varsity Blues” και “The Rules of Attraction”, ο Βαν Ντερ Μπικ δεν καθιερώθηκε ποτέ πραγματικά στον κινηματογράφο, καθώς πάλευε να αποστασιοποιηθεί από την κληρονομιά του “Dawson’s Creek”.

Ρούλα Σκουρογιάννη

Στρατηγική και Βιωσιμότητα: Το Νέο Εθνικό Μοντέλο

Ο Καθηγητής Παθολογίας–Ογκολογίας και Αντιπρόεδρος της ΕΟΠΕ, Αριστοτέλης Μπάμιας, έθεσε το θεμέλιο λίθο της συζήτησης: η μάχη κατά του καρκίνου απαιτεί κάτι περισσότερο από φάρμακα· απαιτεί βιώσιμο εθνικό σχεδιασμό. Η νέα προσέγγιση που προτείνει η ΕΟΠΕ μετατοπίζει το βάρος από την παθητική θεραπεία στην ενεργητική διαχείριση της υγείας του πληθυσμού.

Σύμφωνα με τον κ. Μπάμια, οι τέσσερις πυλώνες της σύγχρονης ογκολογικής πολιτικής είναι:

• Πρωτογενής Πρόληψη: Ενημέρωση και αλλαγή στάσης ζωής.
• Προσυμπτωματικός Έλεγχος: Διάγνωση πριν η νόσος γίνει απειλητική.
• Καινοτομία: Δίκαιη και άμεση πρόσβαση σε θεραπείες αιχμής.
• Μεταθεραπευτική Φροντίδα: Συστηματική στήριξη των ανθρώπων που νίκησαν τη νόσο.

Η Επιστημονική Άνοιξη: Από τις Στοχευμένες Θεραπείες στη Χρονιότητα

Η πρόοδος των τελευταίων 30 ετών είναι καταιγιστική. Η σύγχρονη ογκολογία, όπως εξήγησε ο κ. Μπάμιας, δεν βασίζεται πλέον σε γενικευμένα σχήματα, αλλά στην εξατομικευμένη ιατρική.

Η επανάσταση της Μοριακής Βιολογίας και της Ανοσοθεραπείας επέτρεψε στους κλινικούς γιατρούς να «εκπαιδεύουν» το ανοσοποιητικό σύστημα να αναγνωρίζει και να εξουδετερώνει τα καρκινικά κύτταρα. Το αποτέλεσμα; Μορφές καρκίνου που άλλοτε θεωρούνταν καταληκτικές, σήμερα αντιμετωπίζονται ως χρόνιες παθήσεις, επιτρέποντας στους ασθενείς να ζουν μια φυσιολογική ζωή.

Ψηφιακή Υγεία: Το Πρόγραμμα «ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ» στην Πράξη

Ο Δημήτριος Χατζηγεωργίου (Αντιπρόεδρος Επιστημονικού Συμβουλίου ΕΟΔΥ) παρουσίασε το πρόγραμμα «ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ», μια πρωτοβουλία που αλλάζει τα δεδομένα στη Δημόσια Υγεία. Με τη στήριξη του Ταμείου Ανάκαμψης, η Ελλάδα αποκτά για πρώτη φορά μια ψηφιακή ασπίδα κατά του καρκίνου του μαστού, του τραχήλου της μήτρας και του παχέος εντέρου.

Η καινοτομία έγκειται στην ενεργητική πρόσκληση: το κράτος αναζητά τον πολίτη μέσω SMS και άυλων παραπεμπτικών, εκδημοκρατίζοντας την πρόσβαση σε εξετάσεις υψηλής ακρίβειας, όπως το HPV-DNA testing, χωρίς οικονομική επιβάρυνση.

Ο Παράγοντας «Τρόπος Ζωής»: 40% Λιγότερα Περιστατικά

Η πρόληψη δεν είναι μόνο κρατική ευθύνη, αλλά και ατομική επιλογή. Ο Παθολόγος-Ογκολόγος Μιχάλης Νικολάου (Γ.Α.Ο.Ν.Α. «Ο Άγιος Σάββας») υπογράμμισε ότι το 40% των καρκίνων είναι προλήψιμο.

Οι παρεμβάσεις που σώζουν ζωές περιλαμβάνουν:

1. Πλήρη αποχή από το κάπνισμα.
2. Έλεγχο του σωματικού βάρους μέσω μεσογειακής διατροφής.
3. Καθημερινή άσκηση και περιορισμό του αλκοόλ.
4. Προστασία από περιβαλλοντικούς και επαγγελματικούς ρύπους.

Ολιστική Φροντίδα και η Ανθρώπινη Διάσταση

Η επιβίωση από τον καρκίνο φέρνει μαζί της νέες ανάγκες. Ο Επίκουρος Καθηγητής Μιχαήλ Λιόντος ανέδειξε την ανάγκη για παρηγορική φροντίδα και ψυχοκοινωνική στήριξη, ώστε η «επόμενη μέρα» των επιζώντων να χαρακτηρίζεται από ποιότητα.

Αυτή την ανάγκη ενίσχυσε η Παρασκευή Μιχαλοπούλου (Αντιπρόεδρος ΕΛΛΟΚ), τονίζοντας ότι οι ασθενείς πρέπει να έχουν λόγο στις αποφάσεις που τους αφορούν, διασφαλίζοντας ότι η καινοτομία δεν θα γνωρίζει γεωγραφικούς ή οικονομικούς περιορισμούς.

Τέλος, ο Νικόλαος Τσουκαλάς (Διευθυντής Ογκολογικού 417 ΝΙΜΤΣ) υπενθύμισε τη σημασία της Βιοπληροφορικής στην εξατομίκευση της θεραπείας, επισημαίνοντας όμως ότι ο ασθενής παραμένει μια μοναδική «ψυχοσωματική προσωπικότητα» που απαιτεί ενσυναίσθηση και σεβασμό.

Η Δέσμευση της Βιοφαρμακευτικής Καινοτομίας

Η κα Ελισάβετ Προδρόμου, Γενική Διευθύντρια της Bristol Myers Squibb Ελλάδας και Γενική Γραμματέας του Pharma Innovation Forum (PiF), έκλεισε τη συζήτηση με ένα μήνυμα συνεργασίας: «Η επένδυση στην έρευνα και την ανάπτυξη νέων θεραπειών δεν είναι απλώς μια επιστημονική διαδικασία, αλλά μια δέσμευση για τη βελτίωση της επιβίωσης και της ποιότητας ζωής των συνανθρώπων μας. Η βιοφαρμακευτική καινοτομία αποτελεί τον κινητήρα της προόδου, όμως η ουσιαστική αλλαγή έρχεται μέσα από τη συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων φορέων. Μόνο μέσα από κοινές στρατηγικές μπορούμε να διαμορφώσουμε βιώσιμες πολιτικές υγείας που θα διασφαλίζουν ότι η καινοτομία φτάνει έγκαιρα σε κάθε ασθενή που τη χρειάζεται».

Το Μήνυμα της ΕΟΠΕ: Μαθαίνουμε – Προλαμβάνουμε – Ζούμε Επενδύουμε στη γνώση, ενισχύουμε την πρόληψη και διασφαλίζουμε σύγχρονη, ποιοτική και δίκαιη φροντίδα για όλους. Γιατί σήμερα μπορούμε όχι μόνο να ζούμε περισσότερο, αλλά να ζούμε καλύτερα.

   Μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature χθες αναφέρει πως το 37,8% των νέων περιπτώσεων καρκίνου που εντοπίστηκαν το 2022, ή περίπου 7,1 εκατομμύρια, οφειλόταν σε αποφευκτά αίτια.

   Αν και οι κίνδυνοι αυτοί υπενθυμίζονται συχνά από ειδικούς στη δημόσια υγεία και στην ογκολογία, το έργο αυτό είχε σκοπό να μετρηθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια ο αντίκτυπος αυτών των παραγόντων στην εκδήλωση καρκίνου, ενώ άλλες επικεντρώνονται πάνω απ’ όλα στη θνητότητα.

   Στην πιο πρόσφατη έκδοση του «παγκόσμιου άχθους των ασθενειών» ο ΠΟΥ εκτίμησε πως περίπου το 44% των θανάτων στον κόσμο θα μπορούσε να αποδοθεί σε αποφευκτούς παράγοντες, χωρίς ωστόσο να παίρνει υπόψη μολύνσεις, αναφέρεται στο δημοσίευμα στο Nature.

   Οι συντάκτες της μελέτης εξέτασαν 30 παράγοντες κινδύνου που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, ιδίως τον καπνό, το αλκοόλ, τον υψηλό δείκτη σωματικής μάζας, την έλλειψη σωματικής άσκησης, τη μόλυνση του αέρα, τις υπεριώδεις ακτίνες και, για πρώτη φορά, εννιά μορφές καρκίνου οφειλόμενες σε μολύνσεις.

   Μετά την αξιοποίηση δεδομένων για 158 χώρες και 36 τύπους καρκίνου, η μελέτη επισημαίνει ότι το κάπνισμα είναι η κυριότερη αιτία αποφευκτών καρκίνων σε παγκόσμια κλίμακα, σε αυτό αποδίδεται το 15% των νέων περιπτώσεων, ποσοστό πολύ μεγαλύτερο από τις μορφές που οφείλονται σε μολύνσεις (10%) και στην κατανάλωση αλκοόλ (3%).

   Σχεδόν οι μισοί καρκίνοι στον κόσμο που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, στους άνδρες και στις γυναίκες, ανήκουν σε τρεις κατηγορίες, ή «οικογένειες»: του πνεύμονα, του στομάχου και του τραχήλου της μήτρας.

   Οι καρκίνοι των πνευμόνων συνδέονται ιδίως με το κάπνισμα και τη μόλυνση της ατμόσφαιρας, αυτοί του στομάχου στη μόλυνση με το Helicobacter pylori, αυτοί του τραχήλου της μήτρας με τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV).

   Υπάρχουν εντυπωσιακές διαφορές μεταξύ ανδρών και γυναικών και ανά περιοχή του κόσμου.

   Το ποσοστό των καρκίνων που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί είναι πολύ υψηλότερο μεταξύ των ανδρών απ’ ό,τι στις τάξεις των γυναικών: το 45% των νέων περιπτώσεων καρκίνου για τους πρώτους το 2022, το 30% των νέων κρουσμάτων για τις δεύτερες.

   Μεταξύ των ανδρών, σε παγκόσμια κλίμακα, το 23% των νέων περιπτώσεων οφειλόταν στο κάπνισμα, ποσοστό πολύ υψηλότερο από αυτό που αποδίδεται σε μολύνσεις (9%) ή στην κατανάλωση αλκοόλ (4%). Μεταξύ των γυναικών οι καρκίνοι που οφείλονταν σε μολύνσεις ανέρχονται συνολικά στο 11% των νέων κρουσμάτων, πάνω από το κάπνισμα (6%) και τον υψηλό δείκτη μάζας σώματος (3%).

   Σε διεθνή κλίμακα, οι καρκίνοι που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί για τις γυναίκες ανέρχονταν στο 24% των νέων κρουσμάτων στη βόρεια Αφρική και στη δυτική Ασία, στο 38% στην υποσαχάρια Αφρική. Στις τάξεις των ανδρών το άχθος ήταν υψηλότερο στην ανατολική Ασία (57%), χαμηλότερο στη Λατινική Αμερική και στην Καραϊβική (28%).

Πηγή : ΑΠΕ ΜΠΕ

Ρούλα Σκουρογιάννη

 Ενώ παραδοσιακά ο καρκίνος θεωρούνταν νόσος της τρίτης ηλικίας, τα νέα δεδομένα ανατρέπουν τα δεδομένα, φέρνοντας στο επίκεντρο τους λεγόμενους καρκίνους πρώιμης έναρξης.

Αν και ο καρκίνος του παχέος εντέρου υπήρξε η πρώτη ένδειξη αυτής της τάσης, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι το πρόβλημα επεκτείνεται πλέον σε όλο το φάσμα του γαστρεντερικού: από το στομάχι και το πάγκρεας, μέχρι τον οισοφάγο, τα χοληφόρα, τη σκωληκοειδή απόφυση και τους νευροενδοκρινείς όγκους.

Τα ανησυχητικά δεδομένα της περιόδου 2010–2019

Με βάση τα πρόσφατα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στο ASCO Post (Ιανουάριος 2026), η Καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας – Προληπτικής Ιατρικής του ΕΚΠΑ, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, και η βιολόγος Αλεξάνδρα Σταυροπούλου, αναλύουν την κρισιμότητα της κατάστασης.

Σύμφωνα με τις μελέτες τους, η συχνότητα των γαστρεντερικών καρκίνων πρώιμης έναρξης σημείωσε άνοδο σχεδόν 15% μέσα σε μία μόλις δεκαετία (2010–2019). Η ταχύτητα αυτής της αύξησης ξεπερνά ακόμη και εκείνη άλλων συχνών καρκίνων, όπως του μαστού, ενώ πλήττει δυσανάλογα τις γυναίκες, καθώς και πληθυσμιακές ομάδες μαύρης, ισπανικής και αυτόχθονης καταγωγής.

Το «χάσμα των γενεών»: Γιατί κινδυνεύουν περισσότερο όσοι γεννήθηκαν μετά το 1990;

Το φαινόμενο δεν είναι τυχαίο, αλλά φαίνεται να έχει ρίζες που εκτείνονται δεκαετίες πίσω. Η αύξηση στον καρκίνο του παχέος εντέρου σε νεαρούς ενήλικες καταγράφεται ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’90, με ετήσιο ρυθμό 1–2%.

Σήμερα, οι αριθμοί προκαλούν δέος:

·         Τα άτομα που γεννήθηκαν μετά το 1990 διατρέχουν διπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου.

·         Ο κίνδυνος για καρκίνο του ορθού είναι τετραπλάσιος σε σχέση με όσους γεννήθηκαν τη δεκαετία του 1950.

·         Αν και οι περισσότερες διαγνώσεις αφορούν την ηλικιακή ομάδα 40–49, η πιο απότομη άνοδος παρατηρείται στις ηλικίες των 20 και 30 ετών.

Πέρα από τα γονίδια: Το αίνιγμα των περιβαλλοντικών παραγόντων

Εύλογα γεννάται το ερώτημα: Φταίνε τα γονίδια ή ο τρόπος ζωής μας; Η απάντηση είναι σύνθετη. Αν και το 15–30% των περιπτώσεων οφείλεται σε κληρονομικές μεταλλάξεις (όπως το σύνδρομο Lynch), αυτό το ποσοστό δεν επαρκεί για να εξηγήσει τη μαζική αύξηση των κρουσμάτων.

Παραδόξως, ούτε οι κλασικοί παράγοντες κινδύνου (παχυσαρκία, κάπνισμα, αλκοόλ, καθιστική ζωή) δίνουν την πλήρη εικόνα. Πολλοί νέοι ασθενείς είναι άτομα με φυσιολογικό βάρος, αθλητικά και με προσεγμένη διατροφή. Αυτό οδηγεί τους ερευνητές στο συμπέρασμα ότι «κάτι άλλο» στο σύγχρονο περιβάλλον λειτουργεί ως καταλύτης.

Το μικροβίωμα και ο ρόλος του βακτηρίου E. coli

Μια από τις πιο υποσχόμενες έρευνες εστιάζει στο εντερικό μικροβίωμα. Φαίνεται πως η ισορροπία των βακτηρίων στο έντερό μας παίζει καθοριστικό ρόλο. Συγκεκριμένα, το βακτήριο E. coli που παράγει την τοξίνη colibactin εντοπίζεται τρεις φορές συχνότερα σε ασθενείς κάτω των 40 ετών.

Η colibactin είναι μια επικίνδυνη γονιδιοτοξική ουσία που «επιτίθεται» στο DNA των κυττάρων του εντέρου, προκαλώντας μεταλλάξεις. Το πιο ανησυχητικό; Το βακτήριο αυτό φαίνεται να εγκαθίσταται στον οργανισμό ήδη από την παιδική ηλικία, πιθανώς λόγω της δυτικού τύπου διατροφής που είναι φτωχή σε φυτικές ίνες.

Η «σιωπηλή» άνοδος του καρκίνου του παγκρέατος στις γυναίκες

Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στον καρκίνο του παγκρέατος, ο οποίος αποτελεί πλέον τον τέταρτο συχνότερο καρκίνο πρώιμης έναρξης παγκοσμίως. Η αύξηση είναι ιδιαίτερα έντονη στις νεαρές γυναίκες, και η διάγνωση σε ηλικίες 30 ή 40 ετών είναι συχνά μεταστατική, προκαλώντας τεράστιο κοινωνικό και ψυχολογικό σοκ, καθώς η πρόγνωση παραμένει δύσκολη.

Έγκαιρη διάγνωση: Η μόνη ασπίδα προστασίας

Η νεαρή ηλικία δεν εγγυάται καλύτερη επιβίωση. Αντιθέτως, σε ασθενείς κάτω των 35 ετών, η νόσος είναι συχνά πιο επιθετική.

Τι μπορούμε να κάνουμε;

1.      Προσυμπτωματικός έλεγχος: Η σύσταση για κολονοσκόπηση έχει ήδη κατέβει στα 45 έτη για τον γενικό πληθυσμό.

2.      Επαγρύπνηση για συμπτώματα: Αλλαγές στις κενώσεις, αίμα, ανεξήγητος πόνος ή απώλεια βάρους δεν πρέπει να αγνοούνται, ανεξαρτήτως ηλικίας.

3.      Νέες τεχνολογίες: Αναμένονται με ενδιαφέρον οι εξετάσεις αίματος πολλαπλής ανίχνευσης καρκίνου (MCED), αν και δεν είναι ακόμη διαθέσιμες για ευρεία χρήση.

Με μια ματιά: Τι πρέπει να γνωρίζετε

·         Η ηλικία δεν είναι ασπίδα: Οι καρκίνοι του γαστρεντερικού (παχύ έντερο, πάγκρεας, στόμαχος κ.ά.) αυξάνονται ραγδαία σε άτομα κάτω των 50 ετών, με την ηλικιακή ομάδα των 20 και 30 να εμφανίζει την πιο απότομη άνοδο.

·         Πέρα από τα γονίδια: Μόνο το 15-30% των περιπτώσεων οφείλεται σε κληρονομικότητα. Το υπόλοιπο ποσοστό φαίνεται να συνδέεται με περιβαλλοντικούς παράγοντες και το σύγχρονο τρόπο ζωής.

·         Ο ρόλος του μικροβιώματος: Η έκθεση στο τοξικό βακτήριο E. coli (colibactin) από την παιδική ηλικία, λόγω διατροφής φτωχής σε φυτικές ίνες, φαίνεται να προκαλεί μεταλλάξεις στο DNA του εντέρου.

·         Ιδιαίτερη προσοχή στις γυναίκες: Παρατηρείται ανησυχητική αύξηση του καρκίνου του παγκρέατος σε νεαρές γυναίκες, συχνά με διάγνωση σε προχωρημένο στάδιο.

·         Η πρόληψη σώζει ζωές: Ο προσυμπτωματικός έλεγχος (κολονοσκόπηση) προτείνεται πλέον από τα 45 έτη. Μην αγνοείτε συμπτώματα όπως επίμονο πόνο, αίμα ή αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου, όποια και αν είναι η ηλικία σας.

 Αλλάζοντας την αντίληψη για τον καρκίνο

Είναι επιτακτική ανάγκη να καταρριφθεί ο μύθος ότι ο καρκίνος του γαστρεντερικού αφορά μόνο τους ηλικιωμένους. Η ενημέρωση του κοινού, η επένδυση στην έρευνα για νέους βιοδείκτες και η υιοθέτηση υγιεινών συνηθειών από την παιδική ηλικία είναι τα μοναδικά όπλα μας απέναντι σε αυτή τη νέα υγειονομική πρόκληση.

Βρετανοί στρατιώτες αποκαλύπτουν πως δεν τους προσφέρθηκε ποτέ βιολογικός έλεγχος μετά την έκθεσή τους σε θανατηφόρα τοξίνη στο Ιράκ πριν από 20 χρόνια, παρά τις επίσημες οδηγίες που προέβλεπαν το αντίθετο, όπως φέρνει στο φως το Sky News.

Βετεράνοι της RAF που στάλθηκαν στο έντονα μολυσμένο εργοστάσιο επεξεργασίας νερού Qarmat Ali το 2003, αντιμετωπίζουν έκτοτε καρκίνους, όγκους, αιμορραγίες στη μύτη και εξανθήματα.

Το εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο, καθοριστικής σημασίας για την επανεκκίνηση της παραγωγής πετρελαίου του Ιράκ μετά την εισβολή, ήταν καλυμμένο με έντονο πορτοκαλί διχρωμικό νάτριο, μια ιδιαίτερα τοξική καρκινογόνο ουσία.

Εσωτερική επιστολή της υγειονομικής αρχής της RAF που εξασφάλισε το Sky News αποκαλύπτει ότι ο στρατός γνώριζε ήδη από το 2003 τον κίνδυνο καρκίνου και συμβούλευε να προσφερθεί βιολογικός έλεγχος στους στρατιώτες. Ωστόσο, σύμφωνα με τις μαρτυρίες 15 βετεράνων που υπηρέτησαν στο Qarmat Ali, κανείς τους δεν υποβλήθηκε σε έλεγχο ή έλαβε περαιτέρω φροντίδα υγείας.

Πολλοί σήμερα αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας, ενώ άλλοι χαρακτηρίζουν την κατάσταση ως «ωρολογιακή βόμβα». Το Υπουργείο Άμυνας επιμένει πως προσφέρθηκε ιατρικός έλεγχος εκείνη την περίοδο και αρνείται να απαντήσει σε αιτήματα για συγγνώμη ή έρευνα σχετικά με τους λόγους έκθεσης των στρατιωτών.

Το εργοστάσιο ήταν γεμάτο σακούλες με χημικά. Ο Pete Lewis, 53 ετών, που υπηρέτησε εκεί, έχει υποβληθεί σε οκτώ ή εννέα επεμβάσεις για αφαίρεση καρκίνου. Φέρει ουλές στο πρόσωπο και μεγάλο μόσχευμα δέρματος στο στήθος λόγω επαναλαμβανόμενου καρκίνου του δέρματος.

Ήταν ένας από περίπου 88 Βρετανούς στρατιώτες που στάλθηκαν στο Qarmat Ali τους πρώτους μήνες του πολέμου στο Ιράκ, με αποστολή τη διαρκή φρούρηση του χώρου. Δεν είναι σαφές αν ο χώρος είχε στρατιωτική αξία ή απλώς θεωρούνταν κρίσιμος για την παραγωγή πετρελαίου.

Η παλιά βιομηχανική εγκατάσταση ήταν γεμάτη ανοιγμένες σακούλες με πορτοκαλί σκόνη, τα περιεχόμενα των οποίων αιωρούνταν στον αέρα. «Ποτέ δεν μας προειδοποίησαν τι ήταν αυτά τα χημικά», λέει ο Jon Caunt. «Τα εισπνέαμε καθημερινά».

Ανεξήγητα συμπτώματα και καθυστερημένες προειδοποιήσεις

Οι στρατιώτες παρέμεναν εκεί υπό θερμοκρασίες έως και 50°C, αντιμετωπίζοντας κινδύνους όπως αυτοσχέδιες εκρηκτικές συσκευές και ταραχές. Ωστόσο, η εμφάνιση αιμορραγιών στη μύτη, εξανθημάτων και ελκών υπέδειξε έναν αόρατο κίνδυνο.

Η απειλή παρέμενε άγνωστη μέχρι που δύο εργαζόμενοι με προστατευτικές στολές και μάσκες αντιασφυξιογόνου τοποθέτησαν μια πινακίδα με νεκροκεφαλή: «Προειδοποίηση. Χημικός κίνδυνος. Απαιτείται πλήρης προστατευτικός εξοπλισμός και αναπνευστήρας. Έκθεση σε διχρωμικό νάτριο».

Ο Andy Tosh, επικεφαλής της ομάδας τότε, περιγράφει το σοκ όλων όταν είδαν την πινακίδα. Ο Tony Watters προσθέτει: «Όταν έφευγες από τον χώρο, η στολή σου ήταν μολυσμένη – ακόμα και ο υπνόσακός σου! Μετέδιδες τη μόλυνση και στους άλλους στον καταυλισμό».

Παρά τις νέες προειδοποιήσεις, οι στρατιώτες παρέμειναν στο χώρο. Όπως λέει ο Tosh: «Ακόμα κι όταν ανέβηκαν οι πινακίδες… μας κράτησαν εκεί. Μας εξέθεσαν συνειδητά».

Γνώση των κινδύνων και ανεπάρκεια μέτρων προστασίας

Μετά την επιστροφή τους στο Ηνωμένο Βασίλειο, κάποιοι στρατιώτες έλαβαν απλώς ένα φωτοτυπημένο φυλλάδιο για τους κινδύνους του διχρωμικού νατρίου – άλλοι επέστρεψαν στην πολιτική ζωή χωρίς να γνωρίζουν τίποτα για τα πιθανά προβλήματα υγείας.

Το Sky News αποκάλυψε ότι η RAF γνώριζε ήδη τότε πως η έκθεση θα μπορούσε να έχει μακροχρόνιες συνέπειες στην υγεία των στρατιωτών. Η επιστολή της Διεύθυνσης Υπηρεσιών Υγείας με ημερομηνία 25 Νοεμβρίου 2003, αναφέρει ότι το διχρωμικό νάτριο είναι καρκινογόνος ουσία κατηγορίας Α με ισχυρή συσχέτιση με τον καρκίνο.

Η επιστολή σημείωνε πως μακροχρόνια έκθεση μπορεί να οδηγήσει σε βλάβες στη μύτη, ερεθισμό των πνευμόνων, δερματίτιδα και αυξημένο κίνδυνο καρκίνου στους πνεύμονες και τη μύτη. Υπήρχε περιορισμένη επιστημονική μελέτη για τις επιπτώσεις της έντονης δερματικής έκθεσης όπως αυτής που υπέστησαν οι βετεράνοι του Qarmat Ali.

Στα μέτρα που έπρεπε να ληφθούν περιλαμβανόταν η ταυτοποίηση των εκτεθειμένων ατόμων και η ενημέρωση των ιατρικών φακέλων τους για πιθανή έκθεση. «Να προσφερθεί βιολογικός έλεγχος», ανέφερε η επιστολή – κάτι που κανείς από τους 15 βετεράνους δεν θυμάται να έγινε ποτέ.

Αμερικανική διερεύνηση – Βρετανική αδιαφορία

Τα επόμενα 20 χρόνια πολλοί από τους βετεράνους έχασαν επαφή μεταξύ τους – κάποιοι ίσως αγνοούν ακόμη την έκθεσή τους στην ουσία. Αντίθετα, περίπου 830 Αμερικανοί βετεράνοι, που επίσης υπηρέτησαν εκεί, είχαν πρόσβαση σε εθνική έρευνα που αναγνώρισε πως είχαν εκτεθεί ακούσια σε τοξικά χημικά.

Οι Αμερικανοί μπορούν να λάβουν ειδική στήριξη μέσω του Υπουργείου Υποθέσεων Βετεράνων των ΗΠΑ – κάτι που ακολούθησε μετά τον θάνατο του αντισυνταγματάρχη James Gentry από καρκίνο το 2009. Ο θάνατός του κρίθηκε υπηρεσιακός λόγω έκθεσης σε διχρωμικό νάτριο.

Παρόλο που οι Βρετανοί της RAF παρέμειναν περισσότερο χρόνο στο Qarmat Ali συγκριτικά με τους Αμερικανούς (24 ώρες τη φορά), δεν υπήρξε επίσημη έρευνα ή ειδική στήριξη στο Ηνωμένο Βασίλειο.

“Η ασθένεια μου δεν θα φύγει ποτέ”

Δεκατρείς από τους 15 βετεράνους, σύμφωνα με το Sky News, εμφάνισαν συμπτώματα μετά την αποστολή – τέσσερις διαγνώστηκαν με καρκίνο και ένας με όγκο στον εγκέφαλο. «Ο καρκίνος του δέρματος δεν θα φύγει ποτέ», λέει ο Jim Garth. «Είναι διαχειρίσιμος αλλά πάντα επιστρέφει».

O Pete Lewis, με πολλαπλές επεμβάσεις και μοσχεύματα δέρματος δηλώνει: «Έχω φτάσει πια στο σημείο να μην νοιάζομαι… κάποια στιγμή θα με νικήσει». Ο Jon Caunt συμπληρώνει: «Όλοι μας είμαστε μια ωρολογιακή βόμβα». Το άγχος για τις επιπτώσεις της έκθεσης διέκοψε τη στρατιωτική του σταδιοδρομία ύστερα από σχεδόν 20 χρόνια υπηρεσίας.

“Δεν ξέρουμε τι μας επιφυλάσσει το μέλλον”, λέει εμφανώς συγκινημένος ο Caunt.

“Νιώθουμε προδομένοι” – Καθυστερεί η πολιτική απάντηση

Μετά από σχετικό ρεπορτάζ του Sky News το 2024, κάποιοι βετεράνοι συναντήθηκαν με βουλευτές των Εργατικών στην αντιπολίτευση και τον σημερινό υπουργό Άμυνας John Healey, ο οποίος υποστήριξε ότι πρέπει να λάβουν απαντήσεις στα ερωτήματά τους.

Τον Ιανουάριο πέρσι πραγματοποιήθηκε συνάντηση των βετεράνων Qarmat Ali με την κυβέρνηση στο Westminster. Έναν χρόνο μετά – και πάνω από έναν χρόνο μετά τη δημοσιοποίηση της ιστορίας – δεν έχει υπάρξει καμία ουσιαστική ενέργεια για αποκατάσταση ή πρόληψη περαιτέρω κινδύνων για την υγεία τους.

Σε ανακοίνωση προς το Sky News, το Υπουργείο Άμυνας ανέφερε: «Λαμβάνουμε πολύ σοβαρά τις ανησυχίες των βετεράνων που υπηρέτησαν στη φρούρηση του Qarmat Ali το 2003». Μόλις ενημερώθηκαν για πιθανή έκθεση σε διχρωμικό νάτριο έγινε περιβαλλοντική αξιολόγηση· τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα επίπεδα ήταν σημαντικά χαμηλότερα από τα αντίστοιχα όρια του Ηνωμένου Βασιλείου εκείνη τη χρονιά.

Ωστόσο, σε επιστολή προς κάποιους στρατιώτες τον Φεβρουάριο του 2004, το Υπουργείο παραδέχεται πως πριν τον καθαρισμό του χώρου αρκετούς μήνες μετά την ανάπτυξη των Βρετανών ήταν “πιθανόν ότι τα επίπεδα μόλυνσης ήταν υψηλότερα”. Το υπουργείο διαβεβαιώνει ότι όσοι χρειάζονται θεραπεία μπορούν να λάβουν βοήθεια μέσω των υπηρεσιών υγείας των Ενόπλων Δυνάμεων ή άλλων αρμόδιων δομών και ότι οι παθόντες μπορούν να διεκδικήσουν αποζημίωση χωρίς επίρριψη ευθύνης μέσω του War Pensions Scheme.

Παρά τις μαρτυρίες δεκάδων βετεράνων που δηλώνουν πως δεν υποβλήθηκαν ποτέ σε εξέταση, το υπουργείο συνεχίζει να υποστηρίζει ότι όλοι όσοι ενδέχεται να έχουν εκτεθεί εντοπίστηκαν και ενημερώθηκαν για ιατρικό έλεγχο.

Ο Tony Watters κάλεσε δημόσια τον πρωθυπουργό να συναντήσει την ομάδα των πρώην στρατιωτικών: «Είμαστε εργατική τάξη, πρώην στρατιώτες που θέσαμε τη ζωή μας σε κίνδυνο κι όμως μας αγνοείτε», είπε απευθυνόμενος στον Sir Keir Starmer. «Ελάτε να μας μιλήσετε και κάντε κάτι επιτέλους για όσους ήμασταν εκεί». Ζήτησε πλήρη διερεύνηση για τα αίτια της έκθεσης αλλά και ενέργειες πριν να είναι πολύ αργά.

«Νιώσαμε προδομένοι τότε στο Qarmat Ali», καταλήγει ο Garth, «και εξακολουθούμε να νιώθουμε προδομένοι σήμερα».

Πηγή

Ο 33χρονος Βέλγος ανέφερε ότι τα τελευταία δύο χρόνια αντιμετωπίζει σοβαρή ασθένεια, που έχει επιβαρύνει σημαντικά την υγεία του.

Με ανάρτησή του στο Instagram εξήγησε πως αυτός είναι και ο λόγος της απουσίας του από τα κοινωνικά δίκτυα.

«Καθώς συνειδητοποιώ ότι ίσως μου απομένουν μόνο λίγες ημέρες, συνειδητοποιώ επίσης πόσοι άνθρωποι στάθηκαν στο πλευρό μου και θα κρατώ για πάντα αυτές τις αναμνήσεις», έγραψε, προσθέτοντας: «Η ζωή είναι σκληρή, αλλά η θέα είναι όμορφη. Κανείς δεν γνωρίζει πραγματικά τον πόνο που κουβαλάς».

Ο Μουσόντα αποκάλυψε ότι χρειάστηκε να αποδεχθεί πως η κατάσταση της υγείας του είναι πλέον κρίσιμη. «Τώρα απλώς παλεύω για να παραμείνω ζωντανός. Θα εκτιμούσα βαθιά τη βοήθεια και τις προσευχές σας αυτή την περίοδο», σημείωσε, τονίζοντας ότι τόσο ο ίδιος όσο και η οικογένειά του συνεχίζουν να αγωνίζονται μέχρι τέλους.

Στο ίδιο μήνυμα, δεν έκρυψε τη θλίψη του για τους ανθρώπους που δεν πρόλαβε να ευχαριστήσει προσωπικά. «Πονάει το γεγονός ότι ίσως να μη μου δοθεί η ευκαιρία να το κάνω. Σας αγαπώ όλους», κατέληξε.

Η ανάρτησή του προκάλεσε άμεση κινητοποίηση συμπαράστασης από πρόσωπα του ποδοσφαίρου. Ο Βέλγος διεθνής επιθετικός Ρομέλου Λουκάκου έγραψε χαρακτηριστικά: «Κουράγιο, Λαμίσα. Είμαστε μαζί σου», στέλνοντας μήνυμα δύναμης στον πρώην μέσο.

Μήνυμα στήριξης απέστειλε και η πρώην ισχυρή γυναίκα της Τσέλσι, Μαρίνα Γκράνοφσκαγια, η οποία εξέφρασε την ελπίδα να ξεπεράσει τα προβλήματα υγείας του, κλείνοντας το σχόλιό της με μια μπλε καρδιά και ένα emoji προσευχής.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Lamisha Musonda (@lamishamusonda)

Η πορεία του Λαμίσα Μουσόντα

Ο Λαμίσα Μουσόντα ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του πορεία στις ακαδημίες της Άντερλεχτ, πριν μετακομίσει στην ακαδημία της Τσέλσι το 2012. Ωστόσο, η καριέρα του δεν εξελίχθηκε όπως αναμενόταν και το 2019 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση σε ηλικία μόλις 27 ετών.

Στο παρελθόν είχε καταγράψει εννέα συμμετοχές με την εθνική ομάδα Ελπίδων του Βελγίου, ενώ αγωνίστηκε σε συλλόγους όπως η Μέχελεν, η Λιαγκοστέρα Β, η Παλάμος και η Μαζέμπε.

Η οικογένεια Μουσόντα έχει έντονη παρουσία στον χώρο του ποδοσφαίρου. Ο αδελφός του, Τσαρλς, πέρασε επίσης από τις ακαδημίες της Τσέλσι και κατέγραψε επτά συμμετοχές με την πρώτη ομάδα, πριν αποχωρήσει το 2022. Ο μεσαίος αδελφός, Τίκα, εργάζεται σήμερα ως παγκόσμιος σκάουτερ ταλέντων για τη Λίβερπουλ, ενώ ο πατέρας τους, Τσάρλι Μουσόντα ο πρεσβύτερος, υπήρξε διεθνής με τη Ζάμπια με 48 συμμετοχές και είχε αγωνιστεί και στην Άντερλεχτ.

Η ποδοσφαιρική κοινότητα παρακολουθεί με αγωνία τις εξελίξεις, στέλνοντας μηνύματα στήριξης και δύναμης σε έναν άνθρωπο που δίνει ίσως τον πιο δύσκολο αγώνα της ζωής του.

Ο κ. Σινάνης, μιλώντας σε ραδιοφωνικό σταθμό της Λήμνου, περιέγραψε πώς ξεκίνησε η περιπέτεια της υγείας του, εξηγώντας ότι όλα άρχισαν μετά από έναν αγώνα ποδοσφαίρου, γεγονός που τον οδήγησε σε σειρά ιατρικών εξετάσεων και τελικά στη διάγνωση.

Η δημόσια εξομολόγησή του την ημέρα των Φώτων, μπροστά στους συμπολίτες του, προκάλεσε κύμα συγκίνησης και συμπαράστασης που ξεπέρασε τα όρια του μικρού νησιού, με μηνύματα στήριξης από πολίτες, μέσα ενημέρωσης, πολιτικούς και εκπροσώπους της αυτοδιοίκησης σε όλη τη χώρα.

Όπως αποκάλυψε, το μεσημέρι της Τετάρτης δέχθηκε τηλεφώνημα από τον πρωθυπουργό, ο οποίος του εξέφρασε τη στήριξή του, τονίζοντας ότι θα βρίσκεται δίπλα του τόσο στα ζητήματα που αφορούν τον δήμο όσο και σε ό,τι αφορά τη δύσκολη μάχη που δίνει για την υγεία του.

Σύμφωνα με το εκτενές ρεπορτάζ, οι δράστες εντόπιζαν παιδιά ηλικίας από 3 έως 9 ετών που όντως έπασχαν από καρκίνο, προσέγγιζαν τις οικογένειές τους και οργάνωναν στημένα βίντεο «φιλανθρωπικού» χαρακτήρα. Βασική προϋπόθεση για τη συμμετοχή ήταν τα παιδιά να εμφανίζονται χωρίς μαλλιά και να κλαίνε μπροστά στην κάμερα, ώστε να ενισχύεται η συναισθηματική φόρτιση.

«Ένα μικρό αγόρι κοιτάζει την κάμερα. Είναι χλωμό και δεν έχει μαλλιά. “Είμαι επτά χρονών και έχω καρκίνο. Παρακαλώ σώστε μου τη ζωή και βοηθήστε με”», περιγράφει χαρακτηριστικά το BBC, αναφερόμενο στην περίπτωση του μικρού Khalil.

Η μητέρα του παιδιού, Aljin, αποκάλυψε ότι ο γιος της δεν ήθελε να συμμετάσχει. Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, της ζήτησαν να ξυρίσει το κεφάλι του, ενώ συνεργείο τον συνέδεσε με ψεύτικο ορό και έστησε σκηνικό γενεθλίων. Του δόθηκε σενάριο στα αγγλικά, το οποίο έπρεπε να αποστηθίσει.

«Δεν του άρεσε», λέει η μητέρα, όταν δίπλα του τοποθετήθηκαν ψιλοκομμένα κρεμμύδια και μενθόλη κάτω από τα μάτια, ώστε να κλαίει μπροστά στην κάμερα. Παρότι το σκηνικό ήταν κατασκευασμένο, ο Khalil είχε πραγματικά καρκίνο και η οικογένεια πείστηκε ότι το βίντεο θα βοηθούσε στη συγκέντρωση χρημάτων για καλύτερη θεραπεία.

Η καμπάνια που έφερε το όνομα του παιδιού φέρεται να συγκέντρωσε 27.000 δολάρια, ωστόσο η οικογένεια ενημερώθηκε ότι «απέτυχε» και δεν έλαβε ποτέ ούτε ένα δολάριο, παρά μόνο 700 δολάρια ως “αμοιβή γυρίσματος”. Έναν χρόνο αργότερα, ο Khalil πέθανε.

Αντίστοιχη ήταν και η περίπτωση του μικρού Hector, για τον οποίο παρουσιαζόταν ότι ήταν πέντε ετών και χρειαζόταν μεταμόσχευση. Παρά τα μεγάλα ποσά που συγκεντρώθηκαν, η οικογένεια έλαβε μόνο χρήματα για την ημέρα των γυρισμάτων. Ο Hector πέθανε το 2024, όμως –όπως αποκαλύπτει το BBC– τα βίντεο συνέχισαν να αποφέρουν έσοδα ακόμη και μετά τον θάνατό του.

Οικογένειες από Κολομβία, Ουκρανία, Μεξικό και Φιλιππίνες δήλωσαν στο BBC ότι δεν έλαβαν ποτέ χρήματα από τα περίπου 4 εκατομμύρια δολάρια που συγκεντρώθηκαν στο όνομα των παιδιών τους.

Πίσω από την υπόθεση φέρεται να βρίσκεται Erez Hadari, Ισραηλινός υπήκοος που φέρεται να ζει στον Καναδά. Οι καμπάνιες συνδέονταν με οργανισμό με την επωνυμία Chance Letikva (Chance for Hope), εγγεγραμμένο στο Ισραήλ και τις ΗΠΑ.

Η έρευνα του BBC ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2023, όταν εντοπίστηκε διαφήμιση στο YouTube με ένα κορίτσι από τη Γκάνα να λέει κλαίγοντας: «Δεν θέλω να πεθάνω. Οι θεραπείες μου κοστίζουν πολύ». Η καμπάνια φαινόταν να έχει συγκεντρώσει σχεδόν 700.000 δολάρια.

Όπως επισημαίνει το BBC, όλα τα βίντεο είχαν εντυπωσιακές ομοιότητες: επαγγελματική παραγωγή, έντονη συναισθηματική γλώσσα και αίσθηση επείγοντος. Η ταυτοποίηση των παιδιών ήταν εξαιρετικά δύσκολη και έγινε με γεωεντοπισμό, social media και λογισμικό αναγνώρισης προσώπου, μέχρι να εντοπιστούν οι οικογένειες.