Ξέσπασμα της νόσου ανακοινώθηκε τη Δευτέρα (13/02) στην Ισημερινή Γουινέα, όπου καταγράφηκαν εννέα θάνατοι και 16 ύποπτα κρούσματα. Μία μέρα αργότερα, και το Καμερούν ανακοίνωσε τον εντοπισμό δύο ύποπτων μολύνσεων από τον ιό, σε ζευγάρι εφήβων οι οποίοι, ωστόσο, δεν έχουν ταξιδιωτικές συνδέσεις με την Ισημερινή Γουινέα.

Ο περιφερειακός διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας της Αφρικής, Matshidiso Moeti, σημείωσε ότι, «χάρη στην ταχεία και αποφασιστική δράση των αρχών της Γουινέας για την επιβεβαίωση της νόσου, η αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης μπορεί να φτάσει γρήγορα σε πλήρη ισχύ, ώστε να σώσουμε ζωές και να σταματήσουμε τον ιό όσο το δυνατόν πιο σύντομα».

Τι είναι ο ιός Μάρμπουργκ

Ο θανατηφόρος ιός, για πρώτη φορά, ανιχνεύθηκε σε ανθρώπους το 1967, στις πόλεις Μάρμπουργκ, Φρανκφούρτη και Βελιγράδι. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, μεταδόθηκε από αφρικανικούς πιθήκους που εισήχθησαν από την Ουγκάντα, ωστόσο, έκτοτε, έχει συνδεθεί και με άλλα ζώα. Μεταδίδεται μεταξύ των ανθρώπων κυρίως από άτομα που έχουν περάσει μεγάλα χρονικά διαστήματα σε σπηλιές και ορυχεία τα οποία κατοικούνται από νυχτερίδες.

Και η Γκάνα ανακοίνωσε δύο κρούσματα της νόσου πριν από λίγες ημέρες. Κρούσματα του ιού Μάρμπουργκ έχουν καταγραφεί και σε άλλες αφρικανικές χώρες, όπως Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Κένυα, Νότια Αφρική, Ουγκάντα και Ζιμπάμπουε. Περισσότεροι από 300 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από τη νόσο το 2005, στην Αγκόλα. Στην Ευρώπη, τα τελευταία 40 χρόνια, μόλις ένας άνθρωπος έχει πεθάνει από τη νόσο, όπως και στις ΗΠΑ, όπου ο ασθενής είχε επιστρέψει από αποστολές σε σπήλαια στην Ουγκάντα.

Τα συμπτώματα

Υψηλός πυρετός, έντονος πονοκέφαλος, μυϊκοί πόνοι, διάρροια, πόνος στο στομάχι, ναυτία και εμετός συμπεριλαμβάνονται στη λίστα με τα συμπτώματα του ιού. Πολλοί ασθενείς αιμορραγούν από διάφορα σημεία του σώματος. Πεθαίνουν οκτώ ή εννέα μέρες μετά την εμφάνιση των συμπτωμάτων, με τους θανάτους να αποδίδονται στην ακραία απώλεια αίματος και το σοκ. Όπως σημειώνει ο ΠΟΥ, ο ιός σκοτώνει τους μισούς από τους ανθρώπους που μολύνονται. Τα πιο επιβλαβή στελέχη του, ωστόσο, έχουν σκοτώσει περισσότερους από το 88% των ασθενών.

Πώς μεταδίδεται

Μεταξύ των ανθρώπων, ο ιός του Μάρμπουργκ μεταδίδεται μέσω της άμεσης επαφής με σωματικά υγρά ή επιφάνειες που έχουν μολυνθεί. Ακόμα και στις περιπτώσεις ασθενών οι οποίοι αναρρώνουν, τα σωματικά υγρά παραμένουν μολυσματικά για μήνες αργότερα.

Για τον ιό του Μάρμπουργκ δεν υπάρχει ειδικό εμβόλιο ή θεραπείες. Ωστόσο η επιστημονική κοινότητα αναπτύσσει αναπτύσσουν μια σειρά από φάρμακα και ανοσοθεραπείες, όπως αναφέρει ο ΠΟΥ. Οι γιατροί προς το παρόν ανακουφίζουν τα συμπτώματα των ασθενών δίνοντάς τους άφθονα υγρά και με μεταγγίσεις αίματος.

Πώς μπορεί να περιοριστεί η εξάπλωσή του

Όπως συνιστά ο διεθνής οργανισμός που προωθεί την πρόσβαση στα εμβόλια, Gavi, οι άνθρωποι στην Αφρική θα πρέπει να αποφεύγουν να τρώνε ή να χειρίζονται «κρέας των θάμνων». Θα πρέπει, ακόμα, να αποφεύγεται η επαφή με χοίρους στις περιοχές στις οποίες έχουν εντοπιστεί κρούσματα. Οι άνδρες οι οποίοι έχουν μολυνθεί με τον ιό θα πρέπει να χρησιμοποιούν προφυλακτικό για ένα χρόνο μετά την έναρξη των συμπτωμάτων. Όσοι θάβουν ανθρώπους οι οποίοι έχουν πεθάνει από τον ιό θα πρέπει να αποφεύγουν να αγγίζουν τις σορούς.

Σύμφωνα με την σχετική ενημέρωση, τα δείγματα των δύο ασθενών διαγνώστηκαν θετικά πριν από μερικές ημέρες, έχοντας υποβληθεί σε ειδικές εξετάσεις στο νοσοκομείο Σενεγάλης. Οι νοσούντες μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία της Ασάντι, όπου και κατέληξαν.

Οι Αρχές ανακοίνωσαν πως 98 άτομα βρίσκονται προληπτικά σε καραντίνα, καθώς είχαν έρθει σε επαφή με τους δύο νοσούντες.

Μετάδοση και συμπτώματα

Ο ιός Μάρμπουργκ μεταδίδεται από συγκεκριμένα είδη νυχτερίδων, τα λεγόμενα fruit bats και διασπείρεται μεταξύ των ανθρώπων μέσω των σωματικών υγρών. Τα συμπτώματα είναι πονοκέφαλος, μυικοί πόνοι, εμετοί και αιμορραγία.

Οι ειδικοί συνιστούν τους πολίτες να μένουν μακριά από σπηλιές και να μαγειρεύουν επιμελώς τα γεύματα τους, πριν τα καταναλώσουν.

Προς το παρόν δεν υπάρχει εμβόλιο για τον ιό Μάρμπουργκ, ωστόσο οι γιατροί αναφέρουν πως εάν ο ασθενής πίνει πολύ νερό ή ξεκινά θεραπεία για ορισμένα συμπτώματα, οι πιθανότητες να επιζήσει αυξάνονται.

Κατά το παρελθόν, αρκετές φορές στην Αφρική έχουν υπάρξει ξεσπάσματα της νόσου. Η πρώτη έξαρση, πάντως, είχε καταγραφεί στη Γερμανία τα 1967, με απολογισμό επτά θανάτους. Η πιο φονική εξάπλωση της νόσου είχε σημειωθεί το 2005 στην Αγκόλα, όπου είχαν χάσει τη ζωή τους πάνω από 200 άτομα.