Άλλωστε, όπως συνηθίζεται, η αλλαγή ώρας γίνεται τα ξημερώματα της τελευταίας Κυριακής του Οκτωβρίου (για την εφαρμογή της χειμερινής ώρας) και τα ξημερώματα της τελευταίας Κυριακής του Μαρτίου (για την εφαρμογή της θερινής ώρας).

Στην Ελλάδα, η αλλαγή της ώρας εφαρμόστηκε για πρώτη φορά δοκιμαστικά το 1932, από τις 6 Ιουλίου έως την 1η Σεπτεμβρίου εκείνου του έτους, με τα ρολόγια να τίθενται μία ώρα μπροστά. Η επίσημη καθιέρωση του μέτρου έγινε αργότερα, με σκοπό την εναρμόνιση με τις ευρωπαϊκές πρακτικές και την εξοικονόμηση ενέργειας.

• Στην Ευρώπη, η πρώτη φορά που εφαρμόστηκε η αλλαγή ώρας, ήταν το καλοκαίρι του 1916, εν μέσω πολέμου, στη Γερμανία. Αυτό έγινε, προκειμένου το ανθρώπινο δυναμικό να μπορεί να παράγει καλύτερα πολεμικό υλικό χωρίς να καταναλώνει ηλεκτρικό ρεύμα.

Από το 1996, ισχύει μία ενιαία και πανευρωπαϊκή ρύθμιση. Σύμφωνα με αυτή, την άνοιξη γυρίζουμε τα ρολόγια μία ώρα μπροστά, για να αξιοποιούμε το φως της ημέρας για μια ώρα επιπλέον. Το φθινόπωρο τα επαναφέρουμε μία ώρα πίσω.

Η Ισλανδία δεν έχει υιοθετήσει το μέτρο. Η Λευκορωσία σταμάτησε την εναλλαγή ώρας μετά το 2011 και υιοθέτησε μόνιμα τη θερινή ώρα για να συμβαδίσει με την αλλαγή που είχε κάνει αρχικά η Ρωσία.

Από τις 27 Απριλίου 2011 και με διάταγμα του – τότε – Ρώσου Προέδρου, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, καθιερώθηκε η θερινή ώρα Μόσχας καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου.

«Σας υπενθυμίζουμε ότι, την Κυριακή 26 Μαρτίου 2023, λήγει η εφαρμογή του μέτρου της χειμερινής ώρας, σύμφωνα με την Οδηγία 2000/84 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 19/01/2001, σχετικά με τις διατάξεις για τη χειμερινή ώρα. Οι δείκτες των ρολογιών πρέπει να μετακινηθούν μία ώρα μπροστά, δηλαδή από 03:00 π.μ. σε 04:00 π.μ..», γράφει χαρακτηριστικά η ανακοίνωση του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών με τίτλο «Λήξη χειμερινής ώρας».

• Θερινή περίοδος, λογίζεται το χρονικό διάστημα από την 1 Απριλίου έως την 30 Σεπτεμβρίου, ενώ χειμερινή περίοδος, λογίζεται το χρονικό διάστημα, από την 1 Οκτωβρίου έως την 31 Μαρτίου.

Έτσι, σύμφωνα με την Αστυνομική Διάταξη 3 του 1996 οι ώρες μεσημβρινής και νυκτερινής ησυχίας είναι οι ακόλουθες:

• Κατά τη χειμερινή περίοδο από 15:30 έως 17:30 και από 22:00 έως 07:30.
• Κατά τη θερινή περίοδο από 15:00 έως 17:30 και από 23:00 έως 07:00.

Τι συμβαίνει με την υγείας μας μετά την αλλαγή ώρας

Τα τελευταία χρόνια, οι επιστήμονες προειδοποιούν πως τα όποια οφέλη της αλλαγής ώρας είναι μικρότερα από τις επιπτώσεις τόσο για την ψυχική όσο και τη σωματική μας υγεία.

Οι περισσότεροι ανθρώποι δεν εμφανίζουν κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα, όμως κάποιους για ορισμένους η αλλαγή μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για καρδιαγγειακό επεισόδιο. Περισσότερο κινδυνεύουν οι ηλικιωμένοι και οι καρκινοπαθείς.

Σύμφωνα με το «Sleep Medicine», τις 2 πρώτες εβδομάδες μετά την αλλαγή της ώρας παρατηρείται υψηλότερος κίνδυνος εμφάνισης εγκεφαλικού κατά 8%. Επίσης και ο κίνδυνος εμφράγματος ανεβαίνει σημαντικά, όπως αναφέρει το «Journal of Clinical Medicine».

Επίσης, όσοι πάσχουν από αϋπνία ή διαταραχές του ύπνου, η στέρηση ακόμη και μίας ώρας ύπνου μπορεί να αυξήσει έως 17% τον κίνδυνο ένας οδηγός να εμπλακεί σε τροχαίο. Και στη θερινή ώρα, επειδή πάμε τα ρολόγια 1 ώρα μπροστά, συνήθως χάνουμε μία ώρα ύπνου.

Αυτός είναι και ο λόγος που η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε αποφασίσει να καταργηθεί η αλλαγή της ώρας. Κανονικά, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα της Κομισιόν, η αλλαγή της ώρας θα έπρεπε να είχε καταργηθεί ήδη από το 2019, ωστόσο το πρόγραμμα έχει καθυστερήσει, λόγω της πανδημίας του κορονοϊού.

Σύμφωνα με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου η αλλαγή ώρας πρέπει να σταματήσει την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου 2021 για τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θέλουν να διατηρήσουν μόνιμα τη θερινή ώρα, ενώ για τα κράτη-μέλη που επιθυμούν τη χειμερινή ώρα, η αλλαγή θα γίνει την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου 2021.

Το μέτρο της αλλαγής της ώρας έχει ως βασικό πλεονέκτημα την εξοικονόμηση ενέργειας. Συνολικά, κατά τους επτά μήνες της θερινής ώρας εξοικονομούμε 210 ώρες ηλεκτρικής ενέργειας εκμεταλλευόμενοι τον Ήλιο.

Τη δεκαετία του ’70, υπό την επήρεια της πετρελαϊκής κρίσης, οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες προσπαθούσαν να εκμεταλλευθούν το φως της ημέρας κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Από το 1996 ισχύει μία ενιαία, πανευρωπαϊκή ρύθμιση, κατά την οποία την Άνοιξη γυρίζουμε τα ρολόγια μία ώρα μπροστά (ώστε να αξιοποιούμε το φως της ημέρας για μία ώρα επιπλέον), ενώ το Φθινόπωρο τα επαναφέρουμε μία ώρα πίσω.

Στην Ελλάδα η αλλαγή ώρας εφαρμόστηκε για πρώτη φορά, δοκιμαστικά, το 1932 και συγκεκριμένα από τις 6 Ιουλίου μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου 1932 όπου τα ρολόγια είχαν τεθεί μία ώρα μπροστά.

Η αλλαγή της ώρας, που είχε υιοθετηθεί αρχικά για λόγους εξοικονόμησης ενέργειας και ισχύει επίσης και σε χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες (στη Γαλλία από το 1976), προκαλεί έντονες αντιδράσεις εδώ και χρόνια,.

Οι επικριτές της επικαλούνται επιστημονικές έρευνες που συνδέουν την αλλαγή της ώρας με ασθένειες του καρδιαγγειακού ή ανοσοποιητικού συστήματος, λόγω της διακοπής του βιολογικού κύκλου, και να υποστηρίζουν ότι δεν παρατηρείται πλέον οποιαδήποτε εξοικονόμηση ενέργειας.