Ωστόσο, είναι ο σύντροφος της ανιψιάς της Μαρίν Λεπέν.

Ο Μπαρντελά, ο οποίος είναι ευρωβουλευτής, διετέλεσε μεταβατικός πρόεδρος του κόμματος για ένα χρόνο–όταν η Λεπέν είχε προσωρινά αποσυρθεί για να ασχοληθεί με την προεκλογική της εκστρατεία πριν από τις τελευταίες προεδρικές εκλογές– και συγκέντρωσε το 84,84% των ψήφων των μελών έναντι 15,16% του έταιρου διεκδικητή Λουί Αλιό, δημάρχου του Περπινιάν.

Έπειτα από 11 χρόνια στην ηγεσία του κόμματος η Λεπέν παραιτήθηκε για να επικεντρωθεί στην μάχη για την διεκδίκηση της προεδρίας στις επόμενες εκλογές, ενώ θα ηγείται και της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος, το οποίο διαθέτει 89 έδρες.

Η Λεπέν είχε αναλάβει την ηγεσία του κόμματος από τον πατέρα και σινιδρυτή του Ζαν-Μαρί Λεπέν και το μετονόμασε το 2018 από “Εθνικό Μέτωπο” σε “Εθνικό Συναγερμό”.

Σε συνδυασμό, ωστόσο, με την περιοδεία του πρωθυπουργού στις Σέρρες. Κι αυτό διότι, ενώ ο πρώην πρωθυπουργός άσκησε δριμεία κριτική στους χειρισμούς του Κυριάκου Μητσοτάκη στην υπόθεση που κλονίζει την κυβέρνηση, ο πρωθυπουργός βρέθηκε στην γεννέτειρα του πρώτου και στο “λίκνο” του καραμανλισμού.

Η φωτογραφία του 8χρονου Κυριάκου με τον ιδρυτή της Ν.Δ Κωνσταντίνο Καραμανλή που του χάρισε ο δήμαρχος της Πρώτης Σερρών, ήταν αναμφίβολα ένα μήνυμα ότι ο κ. Μητσοτάκης μπορεί να εκφράσει το “όλον” της παράταξης, ακόμα και τις ιδεολογικές αφετηρίες του ιδρυτή της.

Σε αυτό ήρθε να προστεθεί και η δημόσια έκφραση απόλυτης πίστης στον πρωθυπουργό από τον υπουργό Μεταφορών Κώστα Καραμανλή, τον νεότερο, ξάδελφο του πρώην πρωθυπουργού.

«Κύριε Πρόεδρε καλώς ήρθατε στην πόλη των Σερρών, καλώς ήρθατε στη γενέτειρα του Κωνσταντίνου Καραμανλή και θέλω να γνωρίζετε ότι όλοι οι Νεοδημοκράτες είμαστε μια γροθιά μαζί σας για να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε με ομοψυχία κυρίως και με ενότητα, τα μεγάλα προβλήματα του τόπου, αλλά και όλοι Έλληνες“, είπε.

Πολλοί μιλούν για “ξαδελφοκτονία”, καθώς ενώ ο πρώην πρωθυπουργός διατύπωνε σκληρή κριτική, ο γιός του Αχιλλέα Καραμανλή προσφέρθηκε να σταθεί δίπλα στον Κυριάκο Μητσοτάκη και να τον στηρίξει σε μία κρίσιμη πολιτική στιγμή.

Το παρασκήνιο θέλει τον νεότερο Καραμανλή να διαλέγει το momentum για να κάνει το κρίσιμο βήμα που θεωρεί πως φιλοτεχνεί το δικό του ηγετικό προφίλ με βλέψεις την ηγεσία της Ν.Δ, όταν έρθει η ώρα να τεθεί θέμα διαδοχής του Κυριάκου Μητσοτάκη. Φαίνεται, λένε πολλοί, πως θεωρεί ότι έχει “κατοχυρώσει” λόγω ονόματος το καραμανλικό στρατόπεδο και προσπαθεί να εκφράσει και την πλειοψηφική (σήμερα) πλευρά του κόμματος που είναι ταυτισμένη με τον πρωθυπουργό.

Υπάρχει, όμως, κι άλλος λόγος. Ο Κώστας Καραμανλής, ο νεότερος, γνώριζε πως ο ξάδελφός του έχει δώσει έμμεσα το χρίσμα στην ΌΛγα Κεφαλογιάννη. Η εισαγωγική ομιλία της τελευταίας στην εκδήλωση στη μνήμη του πατέρα της στα Ανώγεια και όσα είπε για τον καραμανλισμό και τον (Κώστα) Καραμανλή, αλλά και η γενναιόδωρη απάντηση του τελευταίου, επιβεβαιώνουν τα σενάρια πως η νέα πολιτικός με το “βαρύ” όνομα προετοιμάζεται για την μάχη της επόμενης μέρας.

Πέραν, λοιπόν, όσων ειπώθηκαν σχετικά με το σκάνδαλο των υποκλοπών, οι παρουσίες, Καραμανλή στα Ανώγεια, και Μητσοτάκη στις Σέρρες, ανέδειξαν την μελλντική εσωκομματική σύγκρουση ΌΛγας Κεφαλογιάννη και Κώστα Καραμανλή, του νεότερου.

Σε αυτούς τους δύο που, εκ των πραγμάτων, παίρνουν προβάδισμα, δεν πρέπει να υποτιμά κανείς τον Βασίλη Κικίλια, ο οποίος, χωρίς να το διατυμπανίζει, φιλοτεχνεί σιωπηρά το προφίλ του και, πιθανότατα, κάποιο ή κάποια ακόμα πρόσωπα, τα ονόματα των οποίων ακούγονται στους κόλπους της κοινοβουλευτικής ομάδας.

Χωρίς, μάλιστα, να υποτιμά κανείς και τον ρόλο του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος προσώρας δεν έχει δείξει προτίμηση.

Φυσικά, υπάρχει και ο Νίκος Δένδιας, πολύ εμπειρότερος και με μεγαλύτερο πολιτικό βεληνεκές από οιονδήποτε. Φαίνεται πως ο υπουργός Εξωτερικών κρατά χαμηλούς τόνους -είναι χαρακτηριστικό πως δεν έχει τοποθετηθεί σχετικά με τις υποκλοπές-, όμως είναι βέβαιο πως περιμένει την ώρα του. Οι μυημένοι, ωστόσο, γνωρίζουν πως Νίκος Δένδιας και Όλγα Κεφαλογιάννη έχουν πολλά κοινά πολιτικά και άλλα στοιχεία, και ίσως στον κατάλληλο χρόνο βρεθούν να συμπράττουν (υπερ του ενός ή της άλλης) και να παρεμβαίνουν συνολικά…

Θα μπορούσε αυτό να συμβεί στην διαδικασία της απευθείας εκλογής ηγεσίας από τα μέλη του κόμματος, η οποία, εφόσον περάσει -που θα περάσει- από το συνέδριο η πρόταση Τσίπρα, θα διεξαχθεί μάλλον εντός του πρώτου 15νθημέρου του Μαϊου (ίσως και να συμπέσει χρονικά με το συνέδριο της Ν.Δ που έχει προγραμματισθεί για τις 6-8 του μήνα); Αυτό αφήνουν να εννοηθεί κάποιοι εξ εκείνων που διαφωνούν με την πρόταση Τσίπρα.

Συγκεκριμένα, “σέρνουν” μια πρόταση για “συμπροεδρία”, κατά το μοντέλο των “Πρασίνων” και του SPD στη Γερμανία. Η Αναλένα Μπέρμποκ, για παράδειγμα, ηγήθηκε του κόμματος στις εκλογές και τώρα είναι υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Σολτς. Είναι συμπρόεδρος του κόμματος Συμμαχία ’90/Οι Πράσινοι από το 2018 μαζί με τον Ρόμπερτ Χάμπεκ. Από τις ομοσπονδιακές εκλογές του 2013 έχει εκλεγεί στην Ομοσπονδιακή Βουλή εκπροσωπώντας το Βρανδεμβούργο. Ήταν υποψήφια Καγκελάριος του κόμματος για τις ομοσπονδιακές εκλογές του 2021.

Οι πληροφορίες λένε πως την σχετική πρόταση περιφέρει ο Πάνος Σκουρλέτης και πως δεν την απορρίπτουν αρκετά στελέχη της “Ομπρέλας”. Είναι γνωστό πως η ισχυρή τάση διαφώνησε με την πρόταση Τσίπρα, αν και φαίνεται πως επικεντρώνει την κριτική της περισσότερο στην διάσταση της απευθείας εκλογής της Κ.Ε (υπό το επιχείρημα ότι θα εκλεγούν οι προβεβλημένοι και αναγνωρίσιμοι και όχι τα κομματικά “μυρμήγκια”…) και λιγότερο του αρχηγού.

Το βέβαιο είναι πως η πληροφορία διακινείται προς δημοσιογράφους. Σχετικό παρασκήνιο δημοσίευσε το “Βήμα της Κυριακής”, ενώ πολιτικοί συντάκτες που ρωτούν στελέχη που αντιτίθενται στην πρόταση Τσίπρα για απευθείας εκλογή εισπράττουν αμφίσημες απαντήσεις, ενώ κάποιοι ομολογούν πως το θέμα είναι στο τραπέζι.

Εν αγνοία της

Η Έφη Αχτσιόγλου είναι ένα στέλεχος ευρείας αποδοχής και έχει, όπως λένε αρκετοί, όλα τα χαρακτηριστικά να ηγηθεί στην “μετά Τσίπρα εποχή”. Η οποία, όμως, δεν είναι μία ορατή προοπτική.

Η ίδια δεν αφήνει λαβές ότι μετέχει στη σχετική σεναριολογία. Tουναντίον, είναι σαφές πως όχι μόνο δεν μετέχει αλλά, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει διαμηνύσει να μην την εμπλέκουν σε τέτοια σενάρια. Όσοι συνομιλούν μαζί της λένε πως αντιλαμβάνεται πλήρως την αξία του πολιτικού χρόνου και πως αναγνωρίζει απόλυτα πως οφείλει σε πολύ μεγάλο βαθμό την πολιτική της εξέλιξη στον Αλέξη Τσίπρα. Είναι αυτόφωτη και δυναμική πολιτική προσωπικότητα και έχει διαγράψει θετική πορεία, τόσο ως η υπουργός που διαπραγματεύτηκε σκληρά και μάλλον εποικοδομητικά τα εργασιακά με την τρόϊκα, όσο και για το γενικότερο αποτύπωμα που αφήνει ως τομεάρχης Οικονομίας. Διατηρεί εξαιρετική σχέση και με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, ο οποίος την έχει εμμέσως προτείνει σε ανύποπτο χρόνο, σε ραδιοφωνική του συνέντευξη πριν τις εκλογές του 2019, λέγοντας πως εκπροσωπεί τη νέα γενιά. Αν και το δισυπόστατο που παρουσιαζόταν για ένα διάστημα στις ανακοινώσεις σχετικά με την οικονομία, μάλλον οφειλόταν σε μία τάση πατερναλισμού εκ μέρους του πρώην υπουργού Οικονομικών. Αυτό έχει σε μεγάλο βαθμό σταματήσει και η τομεάρχης του ΣΥΡΙΖΑ χειρίζεται πλέον με πολύ μεγάλο βαθμό ελευθερίας τα ζητήματα αυτά.

Σύμφωνα,δε, με μετρήσεις εμφανίζεται να είναι αποδεκτή ακόμα και μεταξύ των ψηφοφόρων της Ν.Δ και του ΚΙΝ.ΑΛ, διαθέτει, δηλαδή, αυτό που λέμε “πέρασμα” στον ευρύτερο χώρο της κεντροαριστεράς και του κέντρου.

Δεν αποκλείεται να είναι το πρόσωπο που θα ακουστεί εντονότερα το επόμενο διάστημα στην πορεία προς το συνέδριο. Το εάν θα βρεθεί ως συνυποψήφια του Αλέξη Τσίπρα στην απευθείας εκλογή είναι κάτι που προσώρας μόνο στα “όνειρα συνεδριακής νυκτός” όσων την εμπλέκουν βρίσκεται.

Ωστόσο η δήλωση του πρώην υπουργού Παιδείας προκάλεσε την αντίδραση του Παύλου Πολάκη, ο οποίος απάντησε δηκτικά στον Νίκο Φίλη με μία ανάρτησή του στο FB.

“Υπάρχει μια πίεση από το σύστημα να δημιουργηθούν αρχηγικά κόμματα. Όταν ψηφίζουν 300 – 400.000 σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για να εκλέξουν αρχηγό, είναι η εκχώρηση μιας εντολής χωρίς να υπάρχει από εκεί και πέρα ένας έλεγχος. Σε αυτή την τάση που είναι ισχυρή σήμερα, προσπαθούν να σπρώξουν και τον ΣΥΡΙΖΑ. Να γίνει ένα κόμμα συστημικής μετάλλαξης. Δεν συμφωνούμε. Πιστεύω ότι θα κουβεντιάσουμε και αυτές τις προτάσεις στο Συνέδριο μας και θα βρούμε κάποια λύση η οποία θα συνδυάζει τη δημοκρατική λειτουργία και τον αριστερό χαρακτήρα του κόμματος”, είχε δηλώσει ο Νίκος Φίλης.

Η ανάρτηση Πολάκη στο Facebook: Το πρόβλημα σου Νίκο Φίλη δεν είναι αν τα μέλη του κομματος «ψηφίσουν αγνώστους» ,
αλλά ποιους από τους «γνωστούς του σταρ σύστεμ» ΔΕΝ ΘΑ ΨΗΦΙΣΟΥΝ ……
Γιατί θα μπουν ΟΛΟΙ στο πραγματικό τους μπόι…
Γράφω εδώ γιατί ακόμα δεν έχει ξεμπλοκαριστεί το προφίλ μου… που φρόντισαν τα τρολάκια της κυβέρνησης και της ομάδας αλήθειας να μπλοκάρουν

• Το πρόβλημα σου Νίκο Φίλη δεν είναι αν τα μέλη του κομματος «ψηφίσουν αγνώστους» ,
• αλλά ποιους από τους «γνωστούς του σταρ σύστεμ» ΔΕΝ ΘΑ ΨΗΦΙΣΟΥΝ ……
• Γιατί θα μπουν ΟΛΟΙ στο πραγματικό τους μπόι…
• Γράφω εδώ γιατί ακόμα δεν έχει ξεμπλοκαριστεί το προφίλ μου… που φρόντισαν τα τρολάκια της κυβέρνησης και της ομάδας αλήθειας να μπλοκάρουν

Στελέχη των επιτελείων του Νίκου Ανδρουλάκη και του Γιώργου Παπανδρέου αντιλαμβάνονται πως εάν μειωθεί σημαντικά η συμμετοχή το εγχείρημα ίσως “ξεφουσκώσει”, γι αυτό και συναγωνίζονται να φέρουν στις κάλπες όσο το δυνατόν περισσότερους ψηφοφόρους. Για τον ευρωβουλευτή η Κρήτη είναι το μεγάλο “κάστρο” που έδωσε και την μεγάλη διαφορά την πρώτη Κυριακή, ενώ ο πρώην πρωθυπουργός έχει εστιάσει το ενδιαφέρον του στις περιοχές που δεν κατέγραψε υψηλά ποσοστά.

Το δεύτερο ζητούμενο είναι η επόμενη ημέρα. Με πλέον πιθανό -κατά πολλούς βέβαιο- αποτέλεσμα την επικράτηση του Νίκου Ανδρουλάκη πολλά θα κριθούν από την διαφορά των ποσοστών των δύο. Πλην του Ανδρέα Λοβέρδου που τάχθηκε κατηγορηματικά υπέρ του συγκεκριμένου υποψηφίου, οι υπόλοιποι που διεκδίκησαν την ηγεσία δεν έχουν προβεί σε ανάλογες δηλώσεις αν και θεωρούνται πιο κοντά πολιτικά στον Γιώργο Παπανδρέου.

Οι τόνοι της αντιπαράθεσης ανέβηκαν στα ύψη, κυρίως επειδή ο πρώην πρωθυπουργός επέλεξε να πολώσει την διαδικασία για να κερδίσει έδαφος. Επισημαίνει, ωστόσο, πως από την Δευτέρα θα παραμείνει στο ΚΙΝΑΛ και θα συνεχίσει να διαδραματίζει ρόλο εγγυητή της ενότητας. Αυτό, όμως, μένει να κριθεί και αναμφίβολα πολλά θα επηρεαστούν από τις κινήσεις του Νίκου Ανδρουλάκη εφόσον νικήσει.

Ο Ανδρέας Λοβέρδος αναζητά, από την άλλη ρόλο, και θα επιχειρήσει σε μεγάλο βαθμό να επιβάλλει τις απόψεις του για αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο, κάτι που ο ευρωβουλευτής θεωρεί πως αποτελεί “παγίδα” και επιδιώκει να κινηθεί κρατώντας αποστάσεις και από τη Ν.Δ και από την αξιωματική αντιπολίτευση. Ο τρίτος, ωστόσο, της πρώτης Κυριακής δεν θα εφησυχάσει πιθανότατα στον ρόλο ενός απλού βουλευτή, ή ακόμα και κοινοβουλευτικού εκπροσώπου, και μεσομακροπρόθεσμα θα εξαρτήσει τη στάση του από τις εξελίξεις. Είναι χαρακτηριστικό πως παρότι ηττήθηκε συνέχισε να επιτίθεται στον Γιώργο Παπανδρέου, λέγοντας πως η υποψηφιότητά του “τον κατέστρεψε”, ενώ κατηγόρησε εμμέσως αλλά σαφώς τον ΣΥΡΙΖΑ ότι κινητοποίησε οργανωμένα ψηφοφόρους υπέρ του πρώην πρωθυπουργού.

Το ερώτημα είναι εάν ο Νίκος Ανδρουλάκης, εφόσον νικήσει, κάνει πράξη όσα άφησε να εννοηθεί για πρόταση επιστροφής του Ευάγγελου Βενιζέλου, της Άννας Διαμαντοπούλου και άλλων στελεχών που έχουν αποστασιοποιηθεί. Πρόκειται για στελέχη που έχουν εκφραστεί υπέρ της κυβέρνησης και επιθυμούν ένα ΚΙΝ.ΑΛ σε συμπληρωτικό ρόλο προς τη Ν.Δ. Κάτι τέτοιο θα ετύγχανε της αποδοχής του Ανδρέα Λοβέρδου, αποτελεί, όμως, πιθανότατα casus belli για τον Γιώργο Παπανδρέου και εάν συμβεί θα πυροδοτήσει εξελίξεις.

Η ενότητα, παρότι άπαντες δηλώνουν ότι την επιδιώκουν, παραμένει ζητούμενο και ίσως για ένα διάστημα δεν τεθεί ζήτημα βοηθούντων και των δημοσκοπήσεων που θα δείξουν (εάν κρίνει κανείς απ΄ ότι συνέβη πριν και μετά τις εσωκομματικές κάλπες του 2017) σημαντική αύξηση των ποσοστών του κόμματος, πάνω από το 10%. Όμως όλα θα κριθούν στην πορεία προς το συνέδριο και από τις αποφάσεις που θα λάβει ο νέος αρχηγός δίνοντας το στίγμα του.

Η εκπροσώπηση στη Βουλή

Το μεγάλο μειονέκτημα του Νίκου Ανδρουλάκη παραμένει το γεγονός ότι θα είναι αρχηγός εκτός Βουλής και αυτό είναι δύσκολο να καλυφθεί από την επιλογή του προέδρου της Κ.Ο που θα αντιπαρατίθεται με τους άλλους αρχηγούς. Οι πληροφορίες φέρουν τον Μιχάλη Κατρίνη να είναι τελικά η πρόταση Ανδρουλάκη που θα κληθεί να υποστηρίξει η κοινοβουλευτική ομάδα, αν και παραμένει ακόμα η πιθανότητα του ιστορικού στελέχους και ευρείας αποδοχής Κώστα Σκανδαλίδη.

Μέγαρο Μαξίμου και Κουμουνδούρου παρακολουθούν με ενδιαφέρον τις εξελίξεις και άρχισαν ήδη τα ανοίγματα προς το νέο αρχηγό. Οι πληροφορίες θέλουν τον πρωθυπουργό να σταθμίζει και αυτή την παράμετρο σχετικά με το εάν πρέπει ή όχι να προχωρήσει σε πρόωρες εκλογές το 2022.

Το “άνοιγμα” Μητσοτάκη

Σε άνοιγμα στο ΚΙΝΑΛ και ταυτόχρονη επίθεση στο ΣΥΡΙΖΑ προχώρησε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης μιλώντας στην Πολιτική Επιτροπή της Νέας Δημοκρατίας, που συνεδρίασε με το 60% των μελών δια ζώσης και το υπόλοιπο 40% μέσω τηλεδιάσκεψης, για να εκλέξει ως νέο γραμματέα της τον μέχρι πρότινος πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ, Παύλο Μαρινάκη.

Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στις εσωκομματικές εκλογές του ΚΙΝΑΛ, εν όψει του δεύτερου γύρου της Κυριακής. “ΠΑΣΟΚ, ΚΙΝΑΛ, δεν ξέρω πως θα λέγονται τώρα”, σχολίασε.

Με αφορμή την εκλογή συνέδρων από τα μέλη της ΝΔ, αν και το συνέδριο υπενθυμίζεται ότι αναβλήθηκε λόγω πανδημίας, ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε: “Θέλουμε τον παλμό των ανθρώπων της ΝΔ για να δίνει το ρυθμό της πολιτική μας. Επιλέγουμε τις ανοιχτές διαδικασίες που ταιριάζουν στα ανοιχτά μυαλά” και σχολίασε: “Βλέπω ότι στον ίδιο δρόμο κινείται το ΚΙΝΑΛ. Είναι υγεία για τη δημοκρατία η δημοκρατία στα κόμματα.”

Τόνισε ότι η κυβέρνηση αναζητά πάντα προτάσεις από την αντιπολίτευση και πρόσθεσε: “Ελπίζω να τις ακούσω από το τρίτο κόμμα της βουλής γιατί το δεύτερο αποδείχτηκε ουραγός.”

Ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε μάλιστα: “Περιμένω υπεύθυνη αντιπολίτευση από΄το ΚΙΝΑΛ. Δεν περιμένω τίποτα από την Κουμουνδούρου”, τονίζοντας ότι δεν προσδοκά ότι η εσωκομματική δημοκρατία θα χτυπήσει την πόρτα του ΣΥΡΙΖΑ.

Το μήνυμα Τσίπρα

Προειδοποιήσεις πρός τον Κυριάκο Μητσοτάκη αλλά και μια ανοιχτή πρόσκληση πολιτικού διαλόγου προς το Κίνημα Αλλαγής. Αυτά ήταν τα δύο σημαντικότερα στοιχεία που χαρακκτήρισαν την χθεσινή ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στα Ιωάννινα, στο πλαίσιο της περιοδείας του στην περιοχή. Οι αναφορές στο Κίνημα Αλλαγής προφανώς δεν έγιναν τυχαία αλλά ενόψει των εσωκομματικών διαδικασιών του που κορυφώνονται την Κυριακή με την εκλογή του νέου του προέδρου. Φαίνεται μάλιστα πως έχουν αποδέκτες αμφότερους τους διεκδικητές.
Ο Αλέξης Τσίπρας στην ομιλία του αναφέρθηκε στην φύση της σχέσης του ΣΥΡΙΖΑ με τον χώρο του κέντρου. Σημειώνοντας ότι εκεί το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν βλέπει αντιπάλους παρά το γεγονός ότι υπάρχουν πολιτικές διαφορές. Τονίζοντας όμως παράλληλα ότι είναι κοινός ο πολιτικός αντίπαλος. Όπως χαρακτηριστικά επισήμανε «αναρωτιέμαι αν σήμερα μπορεί να ομνύει κανείς στη Δημοκρατική Παράταξη, στην ιστορία και στους αγώνες της, αν δεν ξεκαθαρίζει ταυτόχρονα το αταλάντευτο μέτωπο με τη Δεξιά, με τη ΝΔ και ιδιαίτερα με τη ΝΔ του κου Μητσοτάκη. Δεν μπορείς να είσαι και με τη δημοκρατική παράταξη και με τη δεξιά. Ή με τη δημοκρατική παράταξη ή με τη δεξιά. Εμείς δεν έχουμε πολιτικούς αντιπάλους, πολιτικούς εχθρούς ούτε στο χώρο της αριστεράς ούτε στο χώρο της κεντροαριστεράς, ούτε στο κέντρο. Έχουμε διαφορές αλλά όχι εχθρότητα. Εμείς έχουμε ένα πολιτικό αντίπαλο και αυτός είναι η Δεξιά και η πολιτική της».

“Η συζήτηση περί ρόλων στη Κ. Ο του Κινήματος Αλλαγής για 35 μέρες, γίνεται περί όνου σκιάς. Τώρα που “έφυγε η μαμά από το σπίτι”, να (από)δείξουμε όλοι ότι έχουμε ενηλικιωθεί. #κιναλ”, αναφέρει χαρακτηριστικά με ανάρτησή του στο Twitter ο κ. Όθωνας, ένα στέλεχος που σπανίως παρεμβαίνει δημοσίως.

Κανονικά η εκλογή ηγεσίας

Κανονικά θα διεξαχθούν οι εσωκομματικές εκλογές στο ΚΙΝΑΛ στις 5 και 12 (αν χρειαστεί δεύτερος γύρος) Δεκεμβρίου όπως έχει αποφασιστεί εξ’ αρχής. Αυτό επιβεβαίωσε και η απόφαση της αρμόδιας για τις εσωκομματικές εκλογές Επιτροπής του κόμματος.
Σε ανακοίνωσή της η ΕΔΕΚΑΠ αναφέρει:

«Η Επιτροπή Δεοντολογίας Εφαρμογής Καταστατικού και Πιστοποίησης του Κινήματος Αλλαγής συνεδρίασε σήμερα 29 Οκτωβρίου με την συμμετοχή και των εκπροσώπων των υποψηφίων και ομόφωνα επιβεβαίωσε ότι, οι Εκλογές για την ανάδειξη Προέδρου του Κινήματος θα διεξαχθούν την 5η και 12η Δεκεμβρίου, σύμφωνα με την από 3/10/2021 απόφαση της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής (Κ.Π.Ε.).

Για την ΕΔΕΚΑΠ, ο Πρόεδρος ΘΟΔΩΡΟΣ ΚΑΠΕΤΑΝΑΚΗΣ».

Υπενθυμίζεται ότι τη Δευτέρα συγκαλείται η κοινοβουλευτική ομάδα του ΚΙΝΑΛ μέσα σε έντονο παρασκήνιο για να αποφευχθούν συγκρούσεις γύρω από το ποιος θα έχει το βάρος της κοινοβουλευτικής εκπροσώπης του κόμματος μετά το θάνατο της Φώφης Γεννηματά.

Ο γραμματέας της ΚΟ του ΚΙΝΑΛ ενόψει της συνεδρίασης της κοινοβουλευτικής ομάδας τονίζει ότι θα εισηγηθεί μέχρι την ανάδειξη νέου προέδρου του κόμματος τα καθήκοντα του προέδρου της κοινοβουλευτικής ομάδας να ασκούνται από τον ίδιο τον κ. Κεγκέρογλου ως γραμματέα, καθώς και από τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους Κώστα Σκανδαλίδη και Μιχάλη Κατρίνη.

“Ένα παράθυρο ελπίδας θα άνοιγε αν ο Αλέξης Τσίπρας έκοβε ο ίδιος τον Γόρδιο Δεσμό για οπαδούς και στελέχη του κόμματός του. Απαντώντας στο δίλημμα τους «με τον Τσίπρα χάνουμε, χωρίς τον Τσίπρα διαλυόμαστε» με την απόσυρσή του από την αρχηγία. Διευκολύνοντας την συνάντηση πλειοψηφικών δυνάμεων σε ένα κοινό τόπο, εντελώς πέρα και πάνω από την έρημο χωρίς τέλος που διασχίζουν, εδώ και καιρό, χωρίς ελπίδα. Θα ήταν μια ευκαιρία -ίσως η τελευταία- και για τον ίδιο, αντί χρέωσης για την επερχόμενη εκλογική ήττα, να πιστωθεί συμμετοχή σε μια νίκη με ουσιαστικό και ανατρεπτικό περιεχόμενο.”, αναφέρει ο κ. Οικονόμου.

Το άρθρο του πρώην αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Παντελή Οικονόμου:

Ανυπόκριτες ευχές και μόνο στην Φώφη Γεννηματά να είναι νικηφόρα και αυτή η αναμέτρησή της με την ασθένεια και γρήγορη η αποκατάσταση της υγείας της. Ασφαλώς τα στελέχη του ΚΙΝΑΛ έχουν τον «πονοκέφαλο» διευθετήσεων και την υποχρέωση να τις πραγματοποιήσουν με σεβασμό τόσο προς την αρχηγό τους που αποχωρεί όσο και προς τους εαυτούς τους.

Η πρώτη έγνοια βέβαια όσων δεν έχουμε τέτοιες αρμοδιότητες και ευθύνες είναι άλλη: θα μπορούσε άραγε το κόμμα αυτό να εισφέρει κάτι περισσότερο, μπας και επιστρέψουμε στην «κανονικότητα»;

Μόνο «κανονικότητα» δεν ζούμε

Μιας και, κακά τα ψέματα, μόνο «κανονικότητα» δεν το λες να παραμένουν ανεμβολίαστοι πάνω από ένα εκατομμύριο συμπολίτες μας άνω των 50 ετών, δεκάδες να πεθαίνουν σε καθημερινή βάση, να έχεις 10.000 από τους 15.000 θανάτους μέσα στο 2021 (1.137 μόνο τον Σεπτέμβριο) και η κυβέρνηση σου «να κάνει τα στραβά μάτια» στον ανεξέλεγκτο συνωστισμό.

Μόνο «κανονικότητα» δεν το λες οι λογαριασμοί της ενέργειας να ακριβαίνουν διαρκώς, οι διακοπές του ηλεκτρικού να γίνονται όλο και συχνότερες, τα μισά νοικοκυριά να παραμένουν «ενεργειακά φτωχά» και η κυβέρνησή σου να αποθαρρύνει τις ενεργειακές κοινότητες, να εκχωρεί σε λίγους και σε ξένους την ηλιακή και αιολική ενέργεια αντί να την παράγουμε και να την εξάγουμε εμείς οι ίδιοι και να επιδοτεί την αγορά εισαγόμενων ηλεκτρικών αυτοκινήτων.

Μόνο «κανονικότητα» δεν το λες το δημόσιο χρέος σου να είναι σχεδόν διπλάσιο από αυτό του 2008 (και μάλιστα μετά από «κούρεμα» δεκάδων δις ΕΥΡΩ), το εμπορικό σου ισοζύγιο να είναι επί δεκαετίες ελλειμματικό, ο τουρισμός σου να έχει αγγίξει τα όρια του σε πολλούς προορισμούς -ενώ άλλοι μαραζώνουν- και η κυβέρνησή σου να αποφεύγει ένα ρωμαλέο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων σε νέους κλάδους και να πανηγυρίζει για ανύπαρκτη «ανάπτυξη».

Μόνο «κανονικότητα» δεν το λες να έχεις ανεχθεί για χρόνια ως κράτος καταπάτηση δημόσιων συχνοτήτων από ιδιωτικά κανάλια, να έχεις «μαυρίσει» την ΕΡΤ, να έχεις προκηρύξει διαγωνισμό με συμμετοχή κατάλληλων και ακατάλληλων υποψηφίων, να επιδοτείς διαχρονικά ημέτερους και, μετά από όλα αυτά, τα κόμματά σου να περιορίζονται στην σύσταση εξεταστικής επιτροπής της Βουλής. Σε μια ακόμα παρτίδα μουντζούρη μεταξύ συνενόχων.

Μόνο «κανονικότητα» δεν το λες η κυβέρνησή σου να συνοδεύει την αγορά (απαραίτητων, πράγματι) πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών, με προπαγάνδα περί συμμαχικής σχέσης μας με την προμηθεύτρια χώρα η οποία θα εξαλείψει τις τουρκικές προκλήσεις.

Το εξουσιαστικό μας κατεστημένο και η αποκαθήλωση του

Μ΄ αυτά και μ’ αυτά, είναι επιβεβλημένη -και θα αποδειχθεί αναπόφευκτη, κατά την γνώμη μου, η αφαίρεση του δικαιώματος διακυβέρνησης από το εξουσιαστικό μας κατεστημένο. Εξέλιξη η οποία περνάει, αναπόφευκτα, από την εκλογική ήττα του συστήματος Μητσοτάκη. Όχι ως τρέχον πολιτικό αίτημα αντιφρονούντων, πολύ περισσότερο εξουσιαστική λαγνεία ή ρεβανσιστική τους διαστροφή. Στην πραγματικότητα και στον βαθμό που αιτίες των δεινών που ζούμε είναι η «Γερμανική Προστασία» και η εγχώρια διαπλοκή, με κύριο σκοπό την αντικατάσταση των κυβερνητικών συμπαικτών τους από Αρχή στην υπηρεσία του ελληνικού λαού και κανενός άλλου. Χωρίς αυτή την δημοκρατική νίκη, άσπρη μέρα δεν βλέπουμε.

Αλλά μια τέτοια θετική εξέλιξη καθυστερεί, όσο ο ελληνικός λαός ψάχνει δυνάμεις διατεθειμένες και ικανές να εγκαταστήσουν μια τέτοια Αρχή, δεν τις βρίσκει και απελπίζεται. Πράγματι, η μόνη αυξητική εκλογική τάση που καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις είναι η αύξηση της αποχής. Και, δυστυχώς, η εκλογή επόμενου αρχηγού του ΚΙΝΑΛ μόνον σε αφύπνιση και ενεργοποίηση του λαϊκού παράγοντα για να ξαναπάρει τις τύχες του στα χέρια του δεν παραπέμπει. Και, γι’ αυτό ακριβώς, προσλαμβάνεται ως θέμα παραπολιτικού ρεπορτάζ.

Γιατί η απόσυρση του Αλέξη τώρα

Αλλά αν η διαδοχή στο ΚΙΝΑΛ αδυνατεί να επηρεάσει θετικά τις κυρίαρχες πολιτικές μας αντιθέσεις, άλλο τόσο ξένη προς αυτές στέκεται και η αξιωματική αντιπολίτευση. Όσο άσχετη με το εθνικό και δημόσιο συμφέρον είναι η αντιπαράθεση υπέρ ή κατά της, αυτόχρημα ψευδώνυμης, «επιστροφής στο ΠΑΣΟΚ», άλλο τόσο άσχετη -και θλιβερή συνάμα- είναι η γελοία μεταμφίεση του ΣΥΡΙΖΑ σε ΠΑΣΟΚ.

Αυτά όλα είναι γνωστά στα ίδια τα στελέχη αυτών των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Στην συντριπτική πλειοψηφία τους δεν πιστεύουν ότι τα κόμματά τους μπορούν να εκφράσουν μια λαϊκή πλειοψηφία. Ούτε από μόνα τους, ούτε συμπράττοντας. Και σωστά δεν το πιστεύουν, μιας και καταλαβαίνουν καλύτερα απ’ όλους ότι τα κόμματα τους δεν είναι διατεθειμένα και δεν μπορούν να ζητήσουν -πολύ περισσότερο να αναλάβουν- την ευθύνη μιας ανατροπής δημοκρατικού χαρακτήρα. Της μόνης που θα μπορούσε να μας ξεκολλήσει από τα δύσκολα.

Ένα παράθυρο ελπίδας θα άνοιγε αν ο Αλέξης Τσίπρας έκοβε ο ίδιος τον Γόρδιο Δεσμό για οπαδούς και στελέχη του κόμματός του. Απαντώντας στο δίλημμα τους «με τον Τσίπρα χάνουμε, χωρίς τον Τσίπρα διαλυόμαστε» με την απόσυρσή του από την αρχηγία. Διευκολύνοντας την συνάντηση πλειοψηφικών δυνάμεων σε ένα κοινό τόπο, εντελώς πέρα και πάνω από την έρημο χωρίς τέλος που διασχίζουν, εδώ και καιρό, χωρίς ελπίδα. Θα ήταν μια ευκαιρία -ίσως η τελευταία- και για τον ίδιο, αντί χρέωσης για την επερχόμενη εκλογική ήττα, να πιστωθεί συμμετοχή σε μια νίκη με ουσιαστικό και ανατρεπτικό περιεχόμενο.

Βεβαίως, από την πλευρά μας οφείλουμε να ετοιμαζόμαστε να πάρουμε τις τύχες μας στα χέρια μας, όπως κι’ αν συμπεριφερθούν τελικά τα κομματικά ιερατεία. Έτσι κι΄ αλλιώς, δεν καλούμαστε να συνομιλήσουμε μ’ αυτά, αλλά με «έχοντες γνώσιν» φύλακες. Αν δεν θέλουμε να μείνουμε στα ίδια!

Ποιος είναι

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1950. Είναι πτυχιούχος Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Αθηνών και μεταπτυχιακό (Master of Science) στην Επιχειρησιακή Έρευνα (Operational Research) του Πανεπιστημίου του Σάσσεξ (University of Sussex). Έχει δεκαπέντε χρόνια επαγγελματικής δραστηριότητας ως διευθυντικό στέλεχος σε ελληνικές και ξένες επιχειρήσεις, ενώ τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιείται επαγγελματικά ως σύμβουλος επιχειρήσεων.

Έχει αναπτύξει πολιτική δραστηριότητα από το 1974 ως μέλος του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος (ΠΑΣΟΚ). Έχει διατελέσει μέλος της Κεντρικής Επιτροπής από το 1ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ το 1984 και του Εκτελεστικού Γραφείου από το 1989. Στις εθνικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 1996, εκλέχτηκε βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στην εκλογική περιφέρεια Α΄ Αθήνας.

Διατέλεσε γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικής Πολιτικής και Άμυνας, μέλος των Επιτροπών Θεσμών και Διαφάνειας και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων. Ήταν επίσης Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Φιλίας με το Κοινοβούλιο της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Σήμερα είναι μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ. Το 2001 πρωτοστάτησε στην ίδρυση του πρώτου εσωκομματικού ρεύματος του κινήματος, των Ελλήνων Σοσιαλιστών, των οποίων είναι σήμερα εκπρόσωπος. Δραστηριοποιείται στους κόλπους της Ελληνικής Δημοκρατικής Εταιρίας (ΕΔΕΤ), χώρου πολιτικής διάσκεψης και δράσης

Στην δήλωση που διένειμε το πρωί της Τετάρτης, ο βουλευτής Θεσσαλονίκης γίνεται ο τέταρτος που δηλώνει επίσημα την πρόθεσή του μετά τη Φώφη Γεννηματά, τον Ανδρέα Λοβέρδο και τον Νίκο Ανδρουλάκη.

Όλη η δήλωση του Χάρη Καστανίδη

Υπάρχουν εποχές που τα σύνορά τους μετατοπίζονται πιο κοντά στους ανθρώπους και τις ελπίδες τους. Και γίνεται η ζωή τους καλύτερη και δικαιότερη.

Στην πατρίδα μας, τέτοια άλματα προόδου συνδέθηκαν πάντοτε με τη μεγάλη δημοκρατική παράταξη, που στα χρόνια της μεταπολίτευσης πήρε το όνομα, τα χρώματα και τη φωνή του ΠΑΣΟΚ.

Στη μεγάλη αυτή παράταξη των ιδεών του δημοκρατικού σοσιαλισμού, που άλλαξε τη μοίρα της χώρας και των πολιτών της, δεν ταιριάζει η κατήφεια ενός ισχνού παρόντος. Δεν της ταιριάζει να ζει ανάμεσα στην ανάμνηση ενός λαμπρού παρελθόντος και στη σημερινή μελαγχολία των χαμηλών προσδοκιών.

Είναι ανάγκη να ξαναβρεί την ψυχή της, την ταυτότητά της και τον βηματισμό της, να ξαναγίνει μεγάλη, γιατί μόνο έτσι θα βρουν και τον δικό τους βηματισμό προς το μέλλον η Ελλάδα και οι Έλληνες.

Η απόφασή μου να διεκδικήσω την ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής αυτή την επιδίωξη υπηρετεί. Είναι και το προσωπικό μου χρέος απέναντι στην παράταξη που φιλοξένησε τα πιο ευγενικά όνειρα διαφορετικών γενεών.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΟΤΖΙΑ:

Στον σημερινό κόσμο υπάρχουν, ταξινομημένα, δέκα βασικοί τύποι εθνικής ανάπτυξης. Τα κριτήρια διαφοροποίηση είναι ως προς τους θεσμούς, την ανταγωνιστικότητα, τα δικαιώματα και τις ελευθερίες. Οι χώρες με υψηλή ειδίκευση, ισχυρή δημοκρατία, στέρεες ελευθερίες, καλή δικαιοσύνη και σταθεροποιημένο σε υψηλό επίπεδο κοινωνικό κράτος είχαν κατά μέσο όρο τα υψηλότερα εισοδήματα και τους υψηλότερους μέσους όρους μισθών.

Αντίθετα οι χώρες που προσπαθούσαν να μειώσουν τους μισθούς με αυταρχισμό και περιορισμό των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων βρισκόντουσαν στον πάτο των προοπτικών ανάπτυξης. Η οδός της ανταγωνιστικότητας μέσω της υποτίμησης εισοδημάτων και δικαιωμάτων, καθώς και αύξησης των ανισοτήτων είναι σαφώς ο πλέον αναποτελεσματικός δρόμος για ένα κράτος.

Νέα ποιότητα στον δημόσιο διάλογο

Σήμερα, η Ελλάδα, για άλλη μια φορά, μετά από πολλαπλές κρίσεις, βρίσκεται σε ένα μεγάλο σταυροδρόμι ως προς την κατεύθυνση που θα πάρει. Για να είναι οι αποφάσεις της αποτελεσματικές πρέπει να αλλάξει η κουλτούρα του δημόσιου διαλόγου ώστε να ξεφύγει από την κυριαρχία του κουτσομπολιού, της μικροπολιτικής, των ανεύθυνων κατηγοριών, των ψεύτικων ειδήσεων και των εμμονών για «δολοφονία χαρακτήρων». Ο δημόσιος διάλογος να είναι ουσιαστικός και να αφορά τα θεμελιακά ζητήματα, όπως το που θέλουμε να πάει η χώρα, πώς θα αναβαθμιστεί στο διεθνές σύστημα.

Προκειμένου να υπάρξει ένας ουσιαστικός διάλογος και μια ορθολογική επιλογή δρόμου, η Ελλάδα έχει ανάγκη μιας ικανής ηγεσίας που στο μυαλό της να μην έχει πώς θα ευχαριστήσει μικρές ομάδες, όπως την Ολιγαρχία, ούτε του πώς θα διασώσει τα προνόμιά τους. Αντίθετα στο μυαλό της οφείλει να έχει το πώς θα κάνει πιο δημοκρατική και δίκαιη τη λειτουργία των θεσμών και της οικονομίας. Πώς θα αντιστραφεί η πορεία της τελευταίας δεκαετίας με την οποία μεγάλωσε και άλλο η κοινωνική ανισότητα. Πώς θα τερματιστεί η σημερινή πορεία συρρίκνωσης της χώρας (δημογραφικά, παραγωγικά, ΑΕΠ). Πώς θα διαμορφωθεί ένα κλίμα που να χαρακτηρίζεται από μια θετική και ηθική στάση, με γνώση και πνευματικότητα.

Ενα ερώτημα είναι γιατί δεν προσελκύονται τα νέα ταλέντα στην πολιτική. Ασφαλώς φταίει ο τρόπος που γίνεται αυτή στη χώρα μας, αλλά και οι στόχοι που θέτουν οι πολιτικοί. Και αυτό διότι δεν είναι στόχοι για το μέλλον της χώρας, αλλά εξυπηρέτηση των ίδιων και της «παρέας τους», κοινωνική και κομματική. Ακόμα χειρότερα, οι νέοι άνθρωποι βλέπουν πώς υβρίζεται ο καθένας που παράγει στρατηγική, σχέδια, ιδέες. Πώς τον απομονώνουν και επιδιώκουν πολλοί (κομματικοί, μέσα ενημέρωσης, ολιγαρχία) να τους εξοντώσουν και να τους πετάξουν εκτός παιχνιδιού. Για αυτό και αποφεύγουν να εμπλακούν στα πολιτικά. Αυτό που βλέπουν δεν τους είναι ελκυστικό. Και, όμως, η πολιτική τους χρειάζεται άμεσα.

Με τη συμβολή όλων μας, πρέπει να φροντίσουμε ώστε ο διάλογος στη δημόσια ζωή να περιστραφεί γύρω από τα πραγματικά προβλήματα της χώρας και το μέλλον της.

Μια άλλη ηγεσία για την χώρα

Στην ηγεσία της χώρας, ξεκινώντας από το υπουργικό συμβούλιο και το κοινοβούλιο έχει μειωθεί σε μεγάλο βαθμό η παρουσία δύο ομάδων που η παρουσία τους είναι απαραίτητη για την πραγματική ανάκαμψη της χώρας. Η πρώτη ομάδα είναι τα φτωχότερα τμήματα του πληθυσμού, της μισθωτής εργασίας και των ανθρώπων που εργάζονται σε μεγάλες επιχειρήσεις, ιδιαίτερα σε εργοστάσια δεν έχουν επαρκή εκπροσώπηση στη Βουλή και σε άλλους αντιπροσωπευτικούς θεσμούς. Πρόκειται για ένα πρόβλημα που οξύνεται από τη συνέχιση της πολιτικής έντασης των ανισοτήτων. Οι ανισότητες είναι παράγοντας περιορισμού των δυνατοτήτων συμμετοχής του κόσμου του μόχθου στην «μεγάλη πολιτική», ενώ, ταυτόχρονα, τον αποτρέπει από μια τέτοια συμμετοχή.

Δεύτερη ομάδα που απουσιάζει σε μεγάλο βαθμό από την πολιτική σκηνή είναι οι ενασχολούμενοι με τους νέους κλάδους της κοινωνίας και της οικονομίας. Που έχουν γνώσεις, εμπειρίες και παραστάσεις από τις αλλαγές της εποχής μας. Αλλαγές από την γεωπολιτική μέχρι τις καινούργιες τεχνολογίες. Η Λ.Δ. της Κίνας που έχει σειρά προβλημάτων ως προς το πολιτικό της σύστημα, διαθέτει, ταυτόχρονα, ένα ισχυρό πλεονέκτημα. Η πλειοψηφία της ηγεσίας της είναι άνθρωποι υψηλής μόρφωσης στις νέες τεχνολογίες και στις εφαρμογές τους. Για αυτό σε κάθε πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα τους «παράγουν» ένα μεγάλο project. Αντίθετα στην Ελλάδα μεγάλο μέρος της ηγεσίας της είναι άνθρωποι χωρίς πραγματική μόρφωση σε σύγχρονα ζητήματα, ενώ η τυπική τους μόρφωση συνδέεται με τα παραδοσιακά επαγγέλματα. Η απάντησή τους στα πιο πολλά προβλήματα είναι η πολλαπλή νομοθεσία και η συγκρότηση επιτροπών.

Ένας νέος προσανατολισμός

Για να πάρει έναν ουσιαστικό δρόμο κοινωνικής ανάπτυξης η χώρα χρειάζεται όχι μόνο διαφορετικούς πολιτικούς, αλλά και διαφορετικό θεσμικό σύστημα και πολιτικές. Θα επιδρούσε θετικά εάν οι θεσμοί εξυπηρετούσαν τις νέες πολιτικές ανάγκες, όπως αν διοργανώνονταν μια συζήτηση στη Βουλή για την Ελλάδα του 21ου αιώνα.

Ακόμα περισσότερο, αν τελειώναμε άμεσα με τον σκοταδισμό της νυν υπουργού παιδείας και συζητούσε η εκπαιδευτική κοινότητα πώς θα οργανώσει την ποιοτική τεχνολογική αναβάθμιση της εκπαίδευσης της χώρας. Αν η χώρα και η κυβέρνηση σχεδίαζε και ενέκρινε ένα σχέδιο ανάπτυξης συγκεκριμένων κλάδων, όπως ρομποτική, νανοτεχνολογία, ψηφιακή ιατρική, βιογενετική και νέα υλικά. Εξίσου ανάγκη είναι να συμφωνήσουμε ότι θα πάψει η πολιτεία να φτιάχνει φτηνές πανεπιστημιακές σχολές που οι απόφοιτοί τους δεν έχουν επαγγελματικές προοπτικές.

Και όπως επιμένω εδώ και δεκαετίες, ας συνδεθούν αυτές οι σχολές με νέες επιχειρήσεις για τη διάχυση των νέων τεχνολογιών και την παραγωγή αγαθών υψηλής προστιθέμενης αξίας. Ουδείς κέρδισε το μέλλον με σκοταδισμό. Τέλος, θα πρέπει μαζί με τις υπηρεσίες να εκσυγχρονιστεί και αναδιοργανωθεί η αγροτική παραγωγή.

Για να γίνουν τα πιο πάνω χρειάζεται η χώρα μια πολιτική ηγεσία που να καταλαβαίνει τις ανάγκες να ανοίξει ένας δρόμος «μέλλοντος» για τη χώρα και της κοινωνικής δικαιότητας και ευαισθησίας. Όσο η χώρα είναι προσανατολισμένη να εξυπηρετεί μερικούς λίγους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες, παράσιτα και αεριτζήδες, τόσο θα χάνει την επαφή της με το παγκόσμιο γίγνεσθαι. Για αυτό είναι ανάγκη στο κέντρο της προσοχής της πολιτείας και των χρηματοδοτήσεών της, να μην βρεθούν πάλι οι ίδιοι για να κάνουν τα ίδια. Αλλά οι τομείς τεχνολογικής αιχμής και οι νέοι άνθρωποι του κόσμου της εργασίας και δημιουργίας που έχουν εργατικότητα, γνώσεις, θετική στάση ζωής.  

Αρχηγός ΓΕΕΘΑ: Στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος

Αρχηγός ΓΕΣ: Αντιστράτηγος Χαράλαμπος Λαλούσης

Αρχηγός ΓΕΝ: Αντιναύαρχος Στυλιανός Πετράκης

Αρχηγός ΓΕΑ: Αντιπτέραρχος Γεώργιος Μπλιούμης

Διοικητής 1ης Στρατιάς: Αντιστράτηγος Πέτρος Δεμέστιχας (έως σήμερα διοικητής ΑΣΔΕΝ)

Αρχηγός Στόλου: Αντιναύαρχος Παναγιώτης Λυμπέρης (παραμένων)

Αρχηγός Τακτικής Αεροπορίας: Αντιπτέραρχος Θεμιστοκλής Μπουρολιάς (παραμένων)

Διοικητής Δ Σώματος Στρατού: Αντιστράτηγος Άγγελος Χουδελούδης (νεοπροαχθείς)

Επιθεωρητής Αναδιοργάνωσης Στρατού Ξηράς-Συντονιστής Σύστασης Διοίκησης Ειδικού Πολέμου (ΔΕΠ) – Διοικητής ΔΕΠ (με την ενεργοποίηση αυτής), αντιστράτηγος Γεώργιος Τσιτσικώστας (νεοπροαχθείς)-(πρόκειται για τη μετεξέλιξη της Διακλαδικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων που υπάγεται στο ΓΕΕΘΑ)

Υπαρχηγός ΓΕΣ: Αντιστράτηγος Γέωργιος Κέλλης (νεοπροαχθείς) 

Διοικητής Γ Σώματος Στρατού/ NRDC-GR: Αντιστράτηγος Αναστάσιος Σπανός (νεοπροαχθείς)

Υπαρχηγός ΓΕΕΘΑ: Αντιναύαρχος Ιωάννης Δρυμούσης (παραμένων)

Επιτελάρχης ΓΕΕΘΑ: Αντιπτέραρχος Γεώργιος Φασούλας έως σήμερα διοικητής ΔΑΥ-νεοπροαχθείς)

Επιτελάρχης ΓΕΣ: Αντιστράτηγος Ιωάννης Παπαναγνώστου (νεοπροαχθείς) 

Διοικητής ΑΣΔΕΝ :Αντιστράτηγος Νικόλαος Φλάρης (έως σήμερα επιτελάρχης ΓΕΣ)

Γενικός Επιθεωρητής Στρατού- Διοικητής Δόγματος Εκπαίδευσης: Αντιστράτηγος Άγγελος Ιλαρίδης (έως σήμερα Διοικητής Δ Σώματος Στρατού)

Διοικητής Γ Σώματος Στρατού/ NRDC-GR) Διοικητής ΑΣΔΥΣ: Αντιστράτηγος Λεωνίδας Κακαβάς (παραμένων)

Διοικητής ΣΕΘΑ: Αντιστράτηγος Θεμιστοκλής Γρυμπίρης (νεοπραχθείς)

Διοικητής ΔΔΜΝ: Αντιναύαρχος Γεώργιος Μπαμπλένης (παραμένων)

Γενικός Επιθεωρητής ΓΕΑ: Αντιπτέραρχος Γεώργιος Καραδήμας (έως σήμερα επιτελάρχης ΔΑΥ-νεοπροαχθείς)

Διοικητής ΔΑΥ: Υποπτέραρχος Γέωργιος Βαγενάς (νεοτοποθετηθείς -έως σήμερα διευθυντής Α Κλάδου ΓΕΑ).

Πηγή: AΠΕ-ΜΠΕ