Ο ίδιος, σε ομιλία του στο προσωπικό της Ντάουνινγκ Στριτ, επιχείρησε να εμφανιστεί αισιόδοξος, διαβεβαιώνοντας ότι η ομάδα του μπορεί να «προχωρήσει με αυτοπεποίθηση». Ωστόσο, η απώλεια δύο βασικών συνεργατών μέσα σε 24 ώρες ενίσχυσε το αίσθημα πολιτικής αστάθειας.

Το σενάριο της παραίτησης

Ο Κιρ Στάρμερ επιμένει ότι διαθέτει προσωπική εκλογική εντολή έως το 2029. Όμως, η δημόσια παρέμβαση του Άνας Σάρουαρ, ο οποίος ζήτησε ανοιχτά την αποχώρησή του, αύξησε την πίεση.

Αν τελικά παραιτηθεί, οι κανόνες του Εργατικού Κόμματος προβλέπουν τον ορισμό προσωρινού ηγέτη από το υπουργικό συμβούλιο, σε συνεννόηση με την εκτελεστική επιτροπή του κόμματος, έως ότου διεξαχθεί πλήρης διαδικασία εκλογής.

Συζητούνται ονόματα όπως:

• Ντέιβιντ Λάμι
• Υβέτ Κούπερ
• Χίλαρι Μπεν
• Τζον Χίλι

Μια εναλλακτική θα ήταν να ανακοινώσει την αποχώρησή του από την ηγεσία, αλλά να παραμείνει στη Ντάουνινγκ Στριτ έως την εκλογή διαδόχου — επιλογή που θα απέφευγε την ανάγκη διορισμού προσωρινού πρωθυπουργού από τον Κάρολο Γ’.

Εσωκομματική ανταρσία

Ένα πιο δραματικό σενάριο θα ήταν η οργανωμένη πίεση κορυφαίων υπουργών για άμεση αποχώρηση. Αν πρόσωπα όπως ο Λάμι, η Σαμπάνα Μαχμούντ και η Κούπερ αρνούνταν να συνεχίσουν υπό την ηγεσία του, θα επαναλαμβανόταν το μοτίβο που οδήγησε στην πτώση των:

• Μάργκαρετ Θάτσερ
• Μπόρις Τζόνσον
• Λιζ Τρας

Η διαδικασία εκλογής νέου ηγέτη θα διαρκούσε τουλάχιστον έξι εβδομάδες, δημιουργώντας κενό εξουσίας σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο.

Το τεστ των ενδιάμεσων εκλογών

Η αναμέτρηση στο Γκόρντον & Ντέντον στις 26 Φεβρουαρίου θεωρείται ο πρώτος σοβαρός σταθμός. Εάν οι Εργατικοί ηττηθούν, ειδικά από το Reform UK ή τους Πράσινους, η πίεση θα ενταθεί δραματικά.

Ο Άντι Μπέρναμ θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί μια τέτοια εξέλιξη για να αμφισβητήσει ευθέως την ηγεσία.

Ο Μάιος ως σημείο καμπής

Οι τοπικές εκλογές του Μαΐου παραμένουν το μεγαλύτερο πολιτικό ρίσκο. Υποψήφιοι δελφίνοι, όπως ο Γουες Στρίτινγκ και η Άντζελα Ρέινερ, φέρονται να εξετάζουν το ενδεχόμενο συγκέντρωσης των 80 υπογραφών που απαιτούνται για επίσημη αμφισβήτηση.

Η στρατηγική τους βασίζεται στο ότι μια σαρωτική ήττα θα μπορούσε να αποδοθεί προσωπικά στον Στάρμερ, ανοίγοντας τον δρόμο για ανασύνταξη του κόμματος υπό νέα ηγεσία.

Πολιτική φθορά ή ελεγχόμενη μετάβαση;

Η κρίση δεν αφορά μόνο πρόσωπα αλλά και το κύρος της βρετανικής πολιτικής σκηνής, η οποία έχει γνωρίσει διαδοχικές ηγετικές αλλαγές μέσα σε λίγα χρόνια. Αν ο Στάρμερ επιλέξει να αποχωρήσει οικειοθελώς, θα επιχειρήσει να ελέγξει το αφήγημα. Αν αναγκαστεί, η μετάβαση κινδυνεύει να αποδειχθεί χαοτική.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι το πολιτικό σκηνικό στο Λονδίνο εισέρχεται σε περίοδο υψηλής αβεβαιότητας — με τις επόμενες εβδομάδες να θεωρούνται καθοριστικές για την τύχη της κυβέρνησης και των Εργατικών.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι η ενότητα και η αξιοπρέπεια αποτελούν τον πραγματικό πυρήνα της εθνικής ταυτότητας, ενώ κατηγόρησε τους πολιτικούς του αντιπάλους ότι εργαλειοποιούν τη σημαία και τα σύμβολα για να τροφοδοτήσουν τον διχασμό.

Παράλληλα, ο Στάρμερ παραδέχτηκε πως η κυβέρνηση θα χρειαστεί να λάβει δυσάρεστες αποφάσεις για να αντιμετωπιστεί το δημοσιονομικό έλλειμμα και κάλεσε σε πειθαρχία με στόχο την ανάπτυξη και την εθνική ανάκαμψη. Προέταξε την οικονομική αξιοπιστία ως το διαβατήριο για την πολιτική σταθερότητα, αλλά αυτό συνδυάστηκε και με την προσπάθεια να αποδείξει ότι η κυβέρνηση χτυπάει πρακτικά προβλήματα της καθημερινότητας των πολιτών.

Μεγάλη στροφή στην εκπαιδευτική πολιτική ανακοίνωσε ο Στάρμερ, με την εγκατάλειψη του στόχου της εποχής Μπλερ για 50% εισροή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και αντικατάστασή του με νέο πλαίσιο: τα δύο τρίτα των νέων να αποκτούν υψηλού επιπέδου δεξιότητες είτε μέσω πανεπιστημιακών σπουδών είτε μέσω «προγραμμάτων μαθητείας χρυσού προτύπου».

«Η χώρα χρειάζεται νέους με πραγματικά εφόδια για την οικονομία του μέλλοντος», σημείωσε ο Στάρμερ.

Η αλλαγή αυτή θεωρείται απαραίτητο εργαλείο κοινωνικής επανένταξης, με περισσότερες πρακτικές δεξιότητες και μαθητείες ώστε να μειωθεί η εξάρτηση από την πρόνοια. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, περίπου 12,8% των νέων ηλικίας 16-24 ετών βρίσκονται εκτός εκπαίδευσης, απασχόλησης ή κατάρτισης, ενώ γύρω στις 760 χιλιάδες λαμβάνουν επίδομα Universal Credit, αριθμοί που ο πρωθυπουργός θέλει να μειώσει με την εκπαιδευτική του μεταρρύθμιση.

Ο πολιτικός συντάκτης του Sky News, Σαμ Κόουτς, ανέφερε πως κυβερνητική πηγή και προβεβλημένος βουλευτής «έχουν θέσει τον Στάρμερ υπό προειδοποίηση», αποτυπώνοντας ένα κλίμα ανησυχίας και απογοήτευσης εντός του κόμματος.

Η κατάσταση εντείνεται καθώς το εθνικιστικό Reform UK καταγράφει άνοδο στην Ουαλία, ενώ στο Λονδίνο η Αριστερά, και ιδιαίτερα το Κόμμα των Πρασίνων, φαίνεται να απειλεί την κυριαρχία των Εργατικών.

Η κρίση των Εργατικών και η Ρέιτσελ Ριβς

Η υπουργός Οικονομικών Ρέιτσελ Ριβς, αν και έχει τη δημόσια στήριξη του πρωθυπουργού, εμφανίστηκε εμφανώς συγκινημένη στη Βουλή κατά τη διάρκεια των ερωτήσεων στον πρωθυπουργό. Εκπρόσωπος της κυβέρνησης απέδωσε τη συναισθηματική της αντίδραση σε «προσωπικό ζήτημα».

Η συγκυρία, ωστόσο, είναι δύσκολη. Μόλις την προηγούμενη ημέρα, ο Στάρμερ πέτυχε την ψήφιση του αμφιλεγόμενου νομοσχεδίου για την κοινωνική πρόνοια, παρά τη μαζική εσωκομματική ανταρσία. Οι αναγκαστικές αναδιπλώσεις στη χρηματοδότηση του σχεδίου δημιούργησαν ένα νέο έλλειμμα 5 δισ. λιρών, γεγονός που επιβάρυνε περαιτέρω το ήδη τεταμένο κλίμα.

Η βουβή ένταση κορυφώθηκε όταν οι αγορές αντέδρασαν αρνητικά στη συναισθηματική εμφάνιση της υπουργού: η στερλίνα και τα μακροχρόνια κρατικά ομόλογα υπέστησαν σημαντική πτώση.

«Πολιτική σύμπλευση» και εσωκομματική στήριξη

Παρά την πίεση, κορυφαίος αξιωματούχος των Εργατικών δήλωσε στην πολιτική συντάκτρια του Sky News, Μπεθ Ρίγκμπι, ότι η σχέση Στάρμερ και Ριβς είναι «πολιτικά η πιο στενή που έχει υπάρξει ποτέ μεταξύ πρωθυπουργού και υπουργού Οικονομικών». «Δεν πάει πουθενά», πρόσθεσε κατηγορηματικά για τη Ριβς.

Ο ίδιος ο Στάρμερ ξεκαθάρισε σε συνέντευξή του στο BBC πως η Ριβς θα παραμείνει «για πολύ καιρό» στη θέση της και χαρακτήρισε «απολύτως λανθασμένες» τις συνδέσεις ανάμεσα στην προσωπική της συναισθηματική κατάσταση και τις πολιτικές εξελίξεις. «Δεν έχει καμία σχέση με την πολιτική. Είναι ένα προσωπικό θέμα και δεν θα εισβάλω στην ιδιωτικότητά της», ανέφερε.

Συνεχίζεται η στήριξη από το υπουργικό συμβούλιο

Τόσο ο Στάρμερ όσο και άλλοι υπουργοί επιμένουν στη σταθερότητα του κυβερνητικού σχεδίου. Ο υπουργός Υγείας, Γουές Στρίτινγκ, υπερασπίστηκε τόσο τον πρωθυπουργό όσο και τη Ριβς, χαρακτηρίζοντας τον Στάρμερ «συστηματικά υποτιμημένο» και τη Ριβς «σκληρό χαρακτήρα» που «ήρθε για να μείνει».

Ο Στάρμερ υπογράμμισε ότι το εγχείρημα αλλαγής του Εργατικού Κόμματος είναι κοινό του όραμα με τη Ριβς και πως βρίσκονται «σε απόλυτο συντονισμό». Έκανε επίσης έμμεση αναφορά σε ιστορικά παραδείγματα έλλειψης συνεργασίας μεταξύ πρωθυπουργών και υπουργών Οικονομικών, δηλώνοντας πως «αυτό δεν συμβαίνει στη δική μας περίπτωση».

Η κυβέρνηση των Εργατικών βρίσκεται σε κομβικό σημείο. Με φόντο τις αυξανόμενες εσωκομματικές τριβές και τη δημοσκοπική πίεση, ο Κιρ Στάρμερ καλείται να διατηρήσει τη συνοχή της ηγεσίας και να αποδείξει ότι μπορεί να οδηγήσει το κόμμα σε εκλογική νίκη. Οι επόμενοι μήνες θα κρίνουν όχι μόνο την πολιτική του αντοχή, αλλά και το μέλλον της κυβέρνησης.

Ιδιαίτερα, στις εκλογές στη Βρετανία η σκιώδης υπουργός Πολιτισμού δεν κατάφερε να εκλεγεί, με αποτέλεσμα να πάρει τη θέση της βουλεύτρια από το κόμμα των Πρασίνων, η οποία θα ασχοληθεί με το θέμα της επιστροφής των Γλυπτών.

Πάντως, ακόμη και σε ανώτατο πρωθυπουργικό επίπεδο, ο ίδιος ο Στάρμερ έχει δηλώσει ότι δεν θα σταθεί εμπόδιο σε μία τυχόν συμφωνία μεταξύ του Βρετανικού Μουσείου και της ελληνικής κυβέρνησης. Ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι δεν έχει σκοπό να αλλάξει το νομοσχέδιο που απαγορεύει ουσιαστικά το Βρετανικό Μουσείο να δώσει τα Γλυπτά.

Θα τηρήσει την δέσμευσή του για επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα;

Εκτός από τις προεκλογικές δεσμεύσεις του στους Βρετανούς ψηφοφόρους για βελτίωση των υπηρεσιών του Εθνικού Συστήματος Υγείας (NHS), επανεθνικοποίηση του σιδηροδρομικού δικτύου, φορολόγηση στα δίδακτρα των ιδιωτικών σχολείων και δωρεάν πρωινό στα δημοτικά σχολεία, ο Στάρμερ είχε δώσει και μια διαβεβαίωση προς την ελληνική κυβέρνηση σχετικά με την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα.

Όταν στα τέλη του περασμένου Νοεμβρίου (26/11) ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είχε επισκεφθεί τη βρετανική πρωτεύουσα, ο Ρίσι Σούνακ ακύρωσε στο παρά πέντε την προγραμματισμένη συνάντηση μαζί του, μετά τις δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού στο BBC για την πάγια θέση της Ελλάδας σχετικά με την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα. Μάλιστα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδειξε την ενόχλησή του για την ακύρωση της συνάντησης με τον Σούνακ, όταν αρνήθηκε, αντί με τον Βρετανό πρωθυπουργό, να συναντηθεί με τον αναπληρωτή πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου, Όλιβερ Ντάουντεν.

Κατά την παραμονή του στη βρετανική πρωτεύουσα ο Έλληνας πρωθυπουργός συναντήθηκε και με τον τότε ηγέτη του Εργατικού Κόμματος, Κιρ Στάρμερ, στην πρεσβευτική κατοικία στο Λονδίνο. Σύμφωνα με το BBC, το Συντηρητικό και το Εργατικό Κόμμα στη Βρετανία έχουν διαφορετικές απόψεις για το μέλλον των Γλυπτών του Παρθενώνα. Ο Guardian υποστηρίζει πως πριν την συνάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού με τον Κιρ Στάρμερ στο Λονδίνο την Δευτέρα 27 Νοεμβρίου του 2023, σε συνομιλίες μέσω συνεργατών των δύο πλευρών ο Στάρμερ διαβεβαίωσε την ελληνική κυβέρνηση πως σε περίπτωση νίκης του στις εθνικές εκλογές το προσεχές έτος, δεν θα σταθεί εμπόδιο σε μια ενδεχόμενη συμφωνία για επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Αθήνα.

Ειδικότερα, ο τότε επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη Βρετανία άφησε να εννοηθεί πως θα στηρίξει μια συμφωνία για δάνειο των γλυπτών του Παρθενώνα, ώστε τα γλυπτά να επιστρέψουν στη χώρα όπου φιλοτεχνήθηκαν πριν 2.500 χρόνια. «Αν συμφωνηθεί μια αμοιβαία αποδεκτή συμφωνία δανείου από τη βρετανική και την ελληνική κυβέρνηση δεν θα σταθούμε εμπόδιο», είχε δηλώσει τον περασμένο Νοέμβριο ένας από τους στενούς συνεργάτες του ηγέτη των Εργατικών, σύμφωνα με τους Financial Times.

Ο Guardian έγραφε εκείνη την περίοδο πως η προτεινόμενη συμφωνία ήταν αντικείμενο συζήτησης σε μυστικές συνομιλίες μεταξύ Ελλήνων αξιωματούχων και του Τζορτζ Όσμπορν, του προέδρου του Βρετανικού Μουσείου. Στους όρους της συμφωνίας περιλαμβάνεται η επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα με αντάλλαγμα ένα σύνολο ελληνικών θησαυρών που θα εκτίθενται περιοδικά στο Λονδίνο.

Ο Κιρ Στάρμερ δεν είναι ο μόνος ηγέτης των Εργατικών που έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο επαναπατρισμού των Γλυπτών του Παρθενώνα. Ο προκάτοχός του Τζέρεμι Κόρμπιν είχε δηλώσει πως τα γλυπτά θα πρέπει να επιστρέψουν στην Ελλάδα όταν το κόμμα του γίνει κυβέρνηση. Ο Νιλ Κίνοκ, ηγέτης του Εργατικού Κόμματος από το 1983 μέχρι το 1992, είχε τονίσει, σχεδόν πριν τέσσερις δεκαετίες, πως «Ο Παρθενώνας χωρίς τα γλυπτά είναι σαν ένα χαμόγελο που του λείπει ένα δόντι».

Η νέα κυβέρνηση του Κιρ Στάρμερ

Από το μεσημέρι της Παρασκευής (05/07) ο Κιρ Στάρμερ ανέλαβε καθήκοντα πρωθυπουργού στο Ηνωμένο Βασίλειο μετά το πρώτο του διάγγελμα στη Ντάουνινγκ Στριτ και αφότου πήρε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον βασιλιά Κάρολο.

Ο ηγέτης των Εργατικών, στις πρώτες του δηλώσεις, έκανε λόγο για ανάγκη επανεκκίνησης στη Μεγάλη Βρετανία. «Θα ξαναχτίσουμε το έθνος μας με σεβασμό και ταπεινοφροσύνη», είπε χαρακτηριστικά.

«Τώρα η χώρα μας ψήφισε αποφασιστικά για την αλλαγή και την επιστροφή της πολιτικής στην υπηρεσία του λαού», είπε ο Στάρμερ.

Τα πρόσωπα στα σημαντικότερα υπουργεία

Το απόγευμα έγινε γνωστή η σύνθεση της νέας κυβέρνησης.

Η αναπληρώτρια ηγέτιδα των Εργατικών Άντζελα Ρέινερ είναι η νέα αναπληρώτρια πρωθυπουργός και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.

Υπουργός Οικονομικών αναλαμβάνει η Ρέιτσελ Ριβς, η πρώτη γυναίκα στο συγκεκριμένο υπουργείο. Στις πρώτες της δηλώσεις, όπως αναφέρει το BBC, η νέα καγκελάριος Ριβς είπε:

«Δεν έχω ψευδαισθήσεις για το εύρος των προκλήσεων που αντιμετωπίζουμε» ενώ πρόσθεσε πως ο δρόμος είναι μακρύς.

«Είμαστε μία νέα ομάδα, είναι μία νέα αρχή, πάμε να στρωθούμε στη δουλειά».

Υπουργός Εξωτερικών αναλαμβάνει ο 51χρονος Ντέιβιντ Λάμι.

Υπουργός Εσωτερικών η Ιβέτ Κούπερ ενώ υπουργός Άμυνας ο Τζον Χίλι.

Υπουργός Ενέργειας ο Εντ Μίλιμπαντ, υπουργός Παιδείας η Μπρίτζετ Φίλιπσον, υπουργός Υγείας ο Γουές Στρήτινγκ και υπουργός Δικαιοσύνης η Σαμπάνα Μαχμούντ.

Οι Συντηρητικοί γνωρίζουν τη μεγαλύτερη ήττα της ιστορίας τους με μόλις 154 έδρες. Τρίτοι σε αριθμό βουλευτών αναμένεται να είναι οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες, με 56 έδρες. Το ακροδεξιό Reform UK του Φάρατζ (ο οποίος εκλέγεται βουλευτής μετά από 7 αποτυχημένες προσπάθειες) αναμένεται να πάρει 4 έδρες. Μεγάλες απώλειες σημείωσε και το Σκωτικό Εθνικό κόμμα, που από 48 βουλευτές αναμένεται να έχει δέκα, εδώ.
Τουλάχιστον 3 υπουργοί της κυβέρνησης Σούνακ και η απερχόμενη πρόεδρος της Βουλής έχασαν τις έδρες τους. Αντιθέτως, εκλέχτηκε ο -ανεξάρτητος πλέον- πρώην ηγέτης των Εργατικών, Τζέρεμι Κόρμπιν, κερδίζοντας την έδρα από τον υποψήφιο των Εργατικών. Ο Guardian περιγράφει εύστοχα τα 14 χρόνια της περιπετειώδους ηγεμονίας τον Τόρις που στοίχισαν πολλά αρνητικά στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ο Keir Starmer, ο ηγέτης του αντιπολιτευόμενου Εργατικού Κόμματος, θα αναλάβει από τον Rishi Sunak ως πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου με την πιο εμφατική εκλογική νίκη από οποιοδήποτε βρετανικό πολιτικό κόμμα αυτόν τον αιώνα.

Τα αποτελέσματα των επιμέρους εκλογικών περιφερειών έδειξαν ότι το Εργατικό Κόμμα θα κέρδιζε άνετα τη συνολική πλειοψηφία με μέτρια αυξημένο ποσοστό ψήφων, επιστρέφοντας το αριστερό κόμμα του κέντρου στην κυβέρνηση για πρώτη φορά από το 2010.

Ένας απελπισμένος Σουνάκ παραδέχτηκε την ήττα σε μια σύντομη ομιλία λίγο μετά τις 4.30 π.μ., μετά από μια άτονη εκστρατεία στην οποία ο ηγέτης των Συντηρητικών απέτυχε να μειώσει ένα σημαντικό έλλειμμα στις δημοσκοπήσεις που διήρκεσαν καθ’ όλη τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του.

Η ανάλυση του Guardian αναφέρει, μεταξύ άλλων, πως η νίκη του Στάρμερ είναι περισσότερο μία “αντισυντηρητική ψήφος” μετά την αρνητική 14αετία των Τόρις παρά μία νίκη των ίδιων των Εργατικών.

Γιατί;: Η ψήφος των Συντηρητικών κατέρρευσε, ενώ η ψήφος των Εργατικών αυξήθηκε μόνο μέτρια. Το κόμμα του Σουνάκ συγκέντρωσε περίπου το 22,3% των ψήφων με περισσότερα από τα δύο τρίτα των εδρών να έχουν δηλωθεί, μια καταστροφική πτώση 20 ποσοστιαίων μονάδων από το 42,4% που επιτεύχθηκε το 2019.

Το κόμμα είχε προβλεφθεί να κερδίσει 136 έδρες, το χειρότερο εκλογικό του αποτέλεσμα στην ιστορία της δημοκρατίας της Βρετανίας τριών αιώνων. Οκτώ μέλη του υπουργικού συμβουλίου είχαν χάσει τις έδρες τους μέχρι τις 5 το πρωί, ρεκόρ, με επικεφαλής τον Γκραντ Σαπς, τον υπουργό Άμυνας, και την Πένυ Μορντάντ, την ηγέτη των Κοινοτήτων. Στην Ουαλία, το κόμμα έχασε κάθε έδρα.

Το μερίδιο των ψήφων των Εργατικών, ωστόσο, ήταν 36,3%, 4,2 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερο από τις προηγούμενες εκλογές, αν και το μερίδιο του κόμματος στις ψήφους συνολικά ήταν χαμηλότερο από το επίπεδο των νικών του Μπλερ το 1997 και το 2001 αλλά όχι το 2005.

Στο Nuneaton, στα Midlands, οι Εργατικοί κέρδισαν μια έδρα που κατείχαν προηγουμένως οι Συντηρητικοί με μια σημαντική πλειοψηφία 13.144. Η ψήφος των Συντηρητικών μειώθηκε κατά 32,7 ποσοστιαίες μονάδες ενώ οι Εργατικοί αύξησαν το μερίδιό τους κατά 5,4 μονάδες.

Οι Βρετανοί ψηφοφόροι σαφώς δεν είχαν συγχωρήσει στους Συντηρητικούς μια σειρά από καταστροφές, με πιο πρόσφατη έναν καταστροφικό μίνι-προϋπολογισμό από την προκάτοχο του Sunak, Liz Truss, τον Σεπτέμβριο του 2022, όπου οι μη χρηματοδοτούμενες φορολογικές περικοπές οδήγησαν σε απότομη αύξηση του κόστους στεγαστικών δανείων για τους απλούς Βρετανούς καθώς τα επιτόκια αυξήθηκαν λόγω ανησυχία για την υγεία των δημόσιων οικονομικών του Ηνωμένου Βασιλείου.

Η βρετανική πολιτική σκηνή έχει γίνει πιο ασταθής

Πριν από πέντε χρόνια, στις τελευταίες εκλογές, γινόταν λόγος για αναδιάταξη στη βρετανική πολιτική καθώς οι Συντηρητικοί, τότε με επικεφαλής τον Μπόρις Τζόνσον, πήραν τις παραδοσιακές περιοχές της εργατικής τάξης από τους Εργατικούς, κυρίως επειδή οι ψηφοφόροι σε αυτές τις περιοχές ήταν πρόθυμοι να τον υποστηρίξουν για να ολοκληρώσει Brexit.

Οι Εργατικοί χρειάζονταν ένα ρεκόρ μεταπολεμικής αλλαγής απλώς για να επιτύχουν την πλειοψηφία μιας έδρας, αλλά καθώς ήρθαν τα αποτελέσματα ήταν σαφές ότι το κόμμα ήταν σε καλό δρόμο για να τα πάει πολύ καλύτερα από αυτό, καθώς οι ψηφοφόροι είχαν προχωρήσει στο να επικεντρωθούν στο οικονομικό ιστορικό των Συντηρητικών. γραφείο.

Η νίκη του Στάρμερ, σύμφωνα με τον Guardian, υποδηλώνει ότι δεν υπήρξε μακροπρόθεσμη επανευθυγράμμιση, αλλά μάλλον ότι οι παλιές φυλετικές πίστες στη βρετανική πολιτική, όπου οι άνθρωποι ψηφίζουν με βάση τη συνήθεια, δεν είναι τόσο ισχυρές όσο κάποτε. Οι Βρετανοί ψηφοφόροι είναι αρκετά έτοιμοι να κρίνουν σκληρά τους πολιτικούς εάν κριθεί ότι αποτυγχάνουν. Μια συντριπτική νίκη σε μία εκλογή δεν καθιστά αδύνατη την ήττα στις επόμενες.

Ποιός είναι ο Κιρ Στάρμερ

Το προφίλ του νέου Βρετανού πρωθυπουργού σύμφωνα με το KREPORT/ Ο 62χρονος πολιτικός είναι ο πρώτος ηγέτης των Εργατικών που κερδίζει βουλευτικές εκλογές την τελευταία 20ετία. Οι ηγετικές φιλοδοξίες του ήρθαν αργά στη ζωή του, το 2019, όταν αναδείχθηκε πρόεδρος του Εργατικού Κόμματος, ενώ στην κοινή γνώμη εξακολουθεί να υπάρχει σημαντική σύγχυση σχετικά με το τι πρεσβεύει. Έχει ανακηρυχθεί ιππότης από τη μοναρχία, αυτοαποκαλείται σοσιαλιστής, αλλά πολλοί αριστεροί τον κατηγορούν ότι στράφηκε προς τα δεξιά αναζητώντας την εξουσία.

Θεωρείται φιλελεύθερος στα κοινωνικά θέματα και μετριοπαθής στα δημοσιονομικά. Οι υποστηρικτές του ισχυρίζονται ότι αναμιγνύει επιδέξια τις προοδευτικές αξίες με την πραγματικότητα. Οι επικριτές του υποστηρίζουν ότι δεν έχει σταθερή πολιτική γραμμή και ότι αλλάζει, λέγοντας ότι κρίνει απαραίτητο για να γίνει αρεστός και να κερδίσει.

Ο Στάρμερ, προεκλογικά υποσχέθηκε να εθνικοποιήσει μέρος του σιδηροδρομικού δικτύου και επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, να αυξήσει τον κατώτατο μισθό, να φορολογήσει τα δίδακτρα στα ιδιωτικά σχολεία, να βελτιώσει το δημόσιο σύστημα υγείας και να προσφέρει δωρεάν πρωινό στα δημόσια δημοτικά σχολεία.

Μια ματιά στο βιογραφικό του: Μεγάλωσε στην αγροτική, συντηρητική πόλη Oxted . Οι αριστεροί γονείς του, ονόμασαν τον Στάρμερ από τον Keir Hardie, ο οποίος ίδρυσε τους Εργατικούς το 1893. «Δεν είχαμε πολλά όταν μεγαλώναμε», είπε σε μια ομιλία του. «Ξέρω πώς είναι να ντρέπεσαι να φέρνεις τους συντρόφους σου στο σπίτι επειδή το χαλί είναι φθαρμένο και τα παράθυρα ραγισμένα».

Τα τρία αδέρφια του, τον αποκαλούσαν «σούπερ αγόρι» γιατί διέπρεπε σε όλα: Στο σχολείο, στο ποδόσφαιρο και στο φλάουτο. Ήταν ο πρώτος στην οικογένειά του που φοίτησε στο κολέγιο και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Λιντς. Πήρε μεταπτυχιακό πτυχίο Νομικής στην Οξφόρδη και είναι κάτοχος διπλωμάτων μουσικής στο φλάουτο, στο πιάνο και το βιολί, από τη μουσική σχολή «Guildhall School of Music and Drama» του Λονδίνου.

Τη δεκαετία του 1990 ο Στάρμερ είχε γίνει γνωστός δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εργαζόταν σε υποθέσεις εναντίον των McDonald’s και της Shell και αντιτάχθηκε στη θανατική ποινή. Πολλοί από τους πρώην συμμάχους του εξοργίστηκαν όταν, το 2008, διορίστηκε επικεφαλής της Εισαγγελικής Υπηρεσίας του Στέμματος, του κυβερνητικού εισαγγελέα της Βρετανίας,

Έγινε βουλευτής το 2015.

Ο Στάρμερ υιοθέτησε μια πολιτική μηδενικής ανοχής στον αντισημιτισμό, λένε οι υποστηρικτές του, διώχνοντας μέλη, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του Κόρμπιν. Οι επικριτές του τον κατηγορούν για αναποφασιστικότητα από τους φόρους, μέχρι την υποστήριξη της κατάπαυσης πυρός στη Γάζα. Αντίθετα, οι οπαδοί του υποστηρίζουν ότι ο κόσμος έχει αλλάξει από το 2020 έως το 2024 και ότι ο Στάρμερ έχει αλλάξει μαζί του. Η πλατφόρμα του βασίζεται σε πέντε μετριοπαθείς «αποστολές» για την οικονομική ανάπτυξη, την καθαρή ενέργεια, την εκπαίδευση, το έγκλημα και την υγειονομική περίθαλψη.

Οι Τόρις έχουν χάσει ήδη περισσότερες από 130 θέσεις ενώ οι περίπου 60 από αυτές πήγαν στο κόμμα των Εργατικών (Labours), δηλαδή το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ενώ το αποτέλεσμα της εμβόλιμης κοινοβουλευτικής διαδικασίας στο Μπλάκπουλ είναι μέχρι στιγμής η σημαντικότερη νίκη για τους Εργατικούς και η πιο ενδεικτική ήττα για τους Συντηρητικούς.

Η περιοχή της Δυτικής Αγγλίας μπορεί να θεωρηθεί ως προπύργιο των Εργατικών καθώς «κρατούσαν» την περιφέρεια από το 1997 έως το 2019. Όμως στις τελευταίες εκλογές του 2019, υπό την ηγεσία του Μπόρις Τζόνσον, το προπύργιο αυτό είχε πέσει και η θέση είχε πανηγυρικά κερδηθεί από τους Συντηρητικούς. Η εμβόλιμη διαδικασία έγινε μετά από παραίτηση του πρώην Συντηρητικού βουλευτή Σκοτ Μπέντον και αφού κρίθηκε ένοχος για σκάνδαλο λόμπινγκ.

Σήμερα, με 26 επιπλέον ποσοστιαίες μονάδες οι Εργατικοί σάρωσαν. Συγκεκριμένα, στο Μπλάκπουλ, ο Κρις Γουέμπ των Εργατικών έλαβε το 59% των ψήφων, έναντι 26% το 2019. Ο υποψήφιος των Συντηρητικών αναδείχθηκε δεύτερος με διαφορά μόλις 117 ψήφων από τον υποψήφιο του υπερδεξιού κόμματος Reform UK, που ιδρύθηκε έχοντας τη στήριξη του Νάιτζελ Φάρατζ. Με αυτό ανά χείρας, ο ηγέτης του Εργατικού Κόμματος Σερ Κιρ Στάρμερ βρέθηκε στην περιοχή και ζήτησε «εδώ και τώρα εθνικές εκλογές». Όπως τόνισε χαρακτηριστικά «πρόκειται για ένα ξεκάθαρο μήνυμα (από τους ψηφοφόρους), δεν ήταν μεμψιμοιρία, ήταν μια κραυγή για αλλαγή».

Αυτή την «κραυγή για αλλαγή» δείχνουν να συμμερίζονται και κάποιοι βουλευτές των Συντηρητικών λίγο μετά το πρώτο «μούδιασμα» των αποτελεσμάτων. Η Συντηρητική βουλευτής και σταθερή επικρίτρια του Ρίσι Σούνακ δήλωσε στο BBC ότι «πρέπει να ακούσει τους ψηφοφόρους και να αλλάξει πορεία, πρέπει το κόμμα να ξυπνήσει, να είναι Συντηρητικό, αλλιώς θα χάσουμε». Θεωρείται πιθανό σενάριο -αν η «κατρακύλα» των αποτελεσμάτων συνεχίσει- να γίνει πρόταση μομφής στον Ρίσι Σούνακ και να μην είναι εκείνος που θα οδηγήσει το κόμμα στις εθνικές εκλογές μέχρι το τέλος του έτους.

Πάντως, κάποιοι άλλοι Συντηρητικοί βουλευτές καθώς περίμεναν μια άσχημη βραδιά για εκείνους, κάνουν πιο μετριοπαθείς δηλώσεις. Ο πρόεδρος του Συντηρητικού Κόμματος Ρίτσαρντ Χόλντεν παραδέχτηκε ότι «τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα είναι απογοητευτικά», αλλά το κόμμα «πρέπει να αρχίσει να μιλάει για τις επιτυχίες του και με όραμα για το μέλλον».

Τα σημερινά αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών, αν και δείχνουν ότι το Εργατικό κόμμα θα έρθει και πάλι στην ηγεσία μετά από 14 χρόνια (στις επόμενες εθνικές εκλογές), σχολιάζονται ως «τίμια» από πολιτικούς αναλυτές καθώς σχολιάζεται ότι οι Εργατικοί θα μπορούσαν να είχαν καταγράψει καλύτερη εικόνα. Για παράδειγμα, πολλοί ψηφοφόροι ναι μεν έφυγαν από τους Συντηρητικούς, αλλά δείχνει να επέλεξαν και άλλα κόμματα, όπως το δεξιό λαϊκιστικό κόμμα Reform UK, το κόμμα των Πρασίνων ή των Φιλελευθέρων, ενώ μία ακόμα λύση αναδείχτηκε εκείνη των Ανεξάρτητων.

Παράλληλα, η στάση του κόμματος στον πόλεμο του Ισραήλ και η καθυστέρηση του Κιρ Στάρμερ να ζητήσει άμεση κατάπαυση του πυρός, φαίνεται πως έπληξε τα εν λόγω αποτελέσματα. Συγκεκριμένα, περιοχές που υπάρχει μεγάλος μουσουλμανικός πληθυσμός, όπως το Oldham, χάθηκαν από τα χέρια του κόμματος, με τον συντονιστή της εθνικής εκστρατείας των Εργατικών να παραδέχεται ότι «δεν υπάρχει λόγος να αρνούμαστε ότι όντως έχει αποτελέσει έναν παράγοντα στις απώλειες».

Τα κέρδη και οι απώλειες των Εργατικών εκλογών

Οι Εργατικοί κέρδισαν την πλειοψηφία των εδρών σε δημοτικά συμβούλια περιοχών όπως το Ρέντιτς, το Χάρτλιπουλ, το Θάροκ και το Ράσμουρ, που βρισκόταν υπό τον έλεγχο των Συντηρητικών εδώ και 24 χρόνια.

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι ψηφοφόροι σε κρίσιμες περιφέρειες μάλλον γυρνούν την πλάτη στους Συντηρητικούς. Ωστόσο οι Εργατικοί χάνουν δημοτικές έδρες σε περιοχές με μεγάλο μουσουλμανικό πληθυσμό, γεγονός που αποδίδεται στη διστακτική στάση του σερ Κιρ Στάρμερ να στηρίξει από την αρχή μια άμεση εκεχειρία στη Γάζα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν βγει τα αποτελέσματα των εκλογών στους μεγάλους μητροπολιτικούς δήμους, όπως στο Λονδίνο και τα δυτικά Μίντλαντς.

Η αποκάλυψη του Βρετανού πρωθυπουργού Μπόρις Τζόνσον ότι είχε συναντηθεί με τον πρώην πράκτορα της KGB Αλεξάντερ Λεμπέντεφ στο απόγειο της υπόθεσης δηλητηρίασης με τον νευροτοξικό παράγοντα νόβιτσοκ στο Σάλσμπερι συνιστά μια “σοβαρή παραβίαση ασφαλείας”, σύμφωνα με τους αντιπολιτευόμενους Εργατικούς.

Η σκιώδης υπουργός Εσωτερικών Ιβέτ Κούπερ χαρακτήρισε την συνάντηση του τότε υπουργού Εξωτερικών Μπόρις Τζόνσον και του Λεμπέντεφ “αδιανόητη” δεδομένης της χρονικής συγκυρίας στον απόηχο μιας χημικής επίθεσης σε βρετανικό έδαφος.

Στη διάρκεια εμφάνισής του ενώπιον μιας κοινοβουλευτικής επιτροπής την Τετάρτη ο Τζόνσον παραδέχτηκε για πρώτη φορά ότι είχε συναντηθεί με τον ρώσο ολιγάρχη χωρίς να είναι παρόντες αξιωματούχοι, τον Απρίλιο του 2018.

Έκτοτε κλιμακώνονται οι πιέσεις προς τον πρωθυπουργό για να εξηγήσει την φύση αυτής της συνάντησης, η οποία σημειώθηκε αμέσως μετά μια σύνοδο του ΝΑΤΟ με θέμα τον τρόπο αντίδρασης απέναντι στο Κρεμλίνο.

Μιλώντας σήμερα στο Sky News η Κούπερ είπε: “Δεν γνωρίζουμε τι συνέβη σε αυτή τη συνάντηση, δεν γνωρίζουμε ούτε αν ο πρωθυπουργός πράγματι είχε αποκαλύψει ότι θα γινόταν συνάντηση ή το είπε στους αξιωματούχους αργότερα.

“Είναι απλώς αδιανόητο ότι σε μια περίοδο όπου είχαμε δεχτεί μια χημική επίθεση σε βρετανικό έδαφος και ήταν τόσο σοβαρή ώστε να συγκαλέσουμε σύνοδο του ΝΑΤΟ για το πώς να απαντήσουμε στη Ρωσία, ο υπουργός Εξωτερικών πάει να συναντηθεί με έναν πρώην πράκτορα της KGB, κάποιον ο οποίος έκτοτε έχει υποστεί κυρώσεις από τον Καναδά για στενούς δεσμούς με τον πρόεδρο Πούτιν. Η συνάντηση εκείνη την χρονική περίοδο δείχνει μια ανεύθυνη αδιαφορία για τους κινδύνους για την εθνική ασφάλεια. Χρειαζόμαστε να γνωρίζουμε τα γεγονότα για το τι συνέβη και για τι στο καλό υπήρξε τόσο ανεύθυνος απέναντι στην εθνική μας ασφάλεια εκείνη την περίοδο”, είπε μεταξύ άλλων η Κούπερ.